Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,987 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    28

    Overall
    112,987

ตอนที่ 1 : โชคชะตาเเละการพบเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6090
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    23 ก.พ. 58

           “เซน นี่คือเป้าหมายคนต่อไปของเจ้า... เวนเดอลา เดอ มองติเอ... อย่าให้พลาดล่ะ ถ้าเกิดพลาดล่ะก็...เจ้าคงรู้นะว่าอะไรรอเจ้าอยู่..”  เสียงๆหนึ่งดังขึ้นจากความมืดภายในห้องห้องหนึ่งขององค์กรนักฆ่าที่มีนามว่ามอดอร์องค์กรที่ทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตนเองโดยมีผู้นำปริศนาที่แม้แต่คนในองค์กรก็ไม่ทราบตัวจริง เขาจะถ่ายทอดคำสั่งมายังรองหัวหน้าองค์กรและส่งมอบภารกิจให้สมาชิกแต่ละคนตามความเหมาะสม

รับทราบครับ เสียงๆหนึ่งเจ้าของชื่อเซนตอบรับอย่างว่าง่ายโดยไม่มีความลังเลว่าเป้าหมายของเขาจะมีความสำคัญหรือร้ายกาจเพียงใด รู้เพียงแค่ว่ารับๆไป พอทำเสร็จก็ได้เงินแล้วไปหาอะไรกิน แค่นั้น เขาไม่เกรงกลัวสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น เพราะตั้งแต่อยู่มาเขาก็ยังไม่เคยทำงานพลาดเลย เพราะคนที่พลาดนั้นมันมักจะลงเอยด้วย...ความตาย... นี่จึงเป็นตัวพิสูจน์ได้ดีว่าการที่เขายังสามารถยืนอยู่ได้ในองค์กรนี้จะต้องมีความสามารถมากแค่ไหน

.............................................

ใกล้จะถึงเมืองซักที เฮ้อ..เดินทางนี่มันเหนื่อยจริงจริ๊ง ถ้าไม่ติดว่านี่เป็นภารกิจของท่านพี่ ข้าคงไม่ออกจากเมืองมาไกลแบบนี้หรอก คิดถึงเมียที่บ้านจะแย่ชายหนุ่มสวมฮูดผู้หนึ่งกำลังควบม้าเดินอย่างไม่เร่งรีบไปตามเส้นทางในป่าทึบหนาพอมีแสงอาทิตย์ลอดลงมาตามช่องใบไม้ให้พอมองเห็นบ้าง เขากำลังบ่นอย่างอารมณ์เสียนิดๆพร้อมทั้งถอนหายใจในชะตากรรมตัวเอง เพราะการเดินทางมาไกลบ้านคนเดียวแบบนี้มันทั้งเหงาทั้งว้าเหว่ที่ไม่มีคนคู่ใจอยู่เคียงข้าง เมื่อเดินทางต่อไปได้ซักพัก เขาก็เดินทางมาถึงกลางป่า ชายหนุ่มจึงหยุดพักพร้อมปล่อยให้ม้ากินหญ้าตามอัธยาศัย ส่วนเขาก็กางเวทย์ไว้รอบๆคอยป้องกันและเตือนภัยหากมีอันตราย เพราะข้างในป่านี้จะมีอะไรก็ไม่รู้โผล่ออกมาได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว เมื่อจัดการเสร็จ ชายหนุ่มก็จัดแจงเอนหลังงีบใต้ต้นไม้ใหญ่ในทันทีด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทางมาครึ่งค่อนวัน

สวบ..สวบ..เสียงๆหนึ่งดังขึ้นอย่างแผ่วเบาแต่ก็ดังพอจะทำให้ชายหนุ่มงัวเงียตื่นขึ้นมา
เขามองไปรอบๆอย่างถี่ถ้วน ก่อนจะพบว่าเสียงๆนั้นมาจากเจ้ากระต่ายขนปุยสีขาวกำลังเดินเล่นอยู่ เห็นดังนั้นเขาจึงโน้มตัวลงนอนอีกครั้ง แต่ทันใดนั้นเองเขาก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างผ่านเข้ามาในอาณาเขตเวทย์ของเขา เวทย์มนต์อาณาเขตที่กางไว้สั่นแจ้งเตือนถึงอันตรายที่กำลังจะมาเยือน ว่ามีสิ่งๆหนึ่งกำลังเคลื่อนที่มาด้วยความเร็วสูงจากบนต้นไม้ เขาหันกลับไปทันทีพร้อมทั้งรวบพลังเวทย์จู่มโจมไว้ที่มือขวาก่อนจะหันกลับไป และเมื่อหันกลับไปก็พบกับมีดสั้นจำนวนสามเล่มกำลังพุ่งมาหาเขา ชายหนุ่มจึงกระโดดพลิกตัวหลบการโจมตีนั้น แต่เขาก็เอะใจได้ว่ามีดบิดทั้งสามนี้เป็นแค่ตัวล่อเพราะเขาหาคนปาไม่เจอ
!! ยังไม่ทันได้คิดเสร็จ ก็มีเสียงผ่าอากาศดังมาจากด้านหลัง มันคือคมมีดที่หวังจะเฉาะเอาหัวเขา!! ชายหนุ่มไม่ชักช้าคลายเวทย์จู่โจมและร่ายเวทย์พฤกษาในเสี้ยววินาทีพร้อมทั้งปล่อยมันลงไปยังบริเวณพื้นด้านหลัง ทันใดนั้นรากไม้จำนวนมากก็งอกขึ้นมาพัวพันรัดเอาเป้าหมายที่คิดจะผลาญชีวิตเขาไว้ได้อย่างเฉียดฉิว

                “ ..อึก.. เมื่อชายหนุ่มหันกลับไปก็พบกับเด็กผู้ชายผมสีขาวเนื้อตัวมอมแมมอายุประมาณ 8 ขวบผู้หนึ่ง กำลังพยายามงัดแงะรากไม้ที่พัวพันตนเองอยู่ ในระหว่างนั้น เด็กชายผมขาวคิดว่าตนไม่น่าจะพลาดท่าจนถูกเป้าหมายใช้เวทย์พฤกษารัดตัวไว้ให้ลอยต่องแต่งอยู่กลางอากาศแบบนี้ได้

ด้วยท่าทีทุรนทุรายของเด็ก หากใครผ่านมาเห็นก็คงจะเข้าใจว่าชายหนุ่มสวมฮูดรังแกเด็กอยู่แน่ๆ แต่ความจริงแล้วเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน เด็กชายที่หน้าตาดูไร้เดียงสาผู้นี้ได้พยายามลอบสังหารชายหนุ่มด้วยมีดสั้นที่น่าจะเฉาะเหล็กทะลุได้

 ‘แค่คิดก็หลอนแล้ว ดีนะที่เรากางเวทย์ไว้รอบๆไม่งั้นเสร็จแน่
ชายหนุ่มสวมฮูดแอบคิดเสียวในใจว่าถ้าหากเขาไม่รอบคอบกางเวทย์ไว้ทั่วเพียงเพราะขี้เกียจเฝ้าระวังสัตว์จะได้นอนสบายๆ คงไม่โชคดีรอดมาได้แบบนี้หรอก เพราะเด็กคนนี้เล่นลงมือโดยไม่ปล่อยจิตสังหารใดๆออกมาเลย ทำให้ยากที่จะรู้ได้ว่าตัวเด็กชายได้มาอยู่ข้างหลังเขาแล้ว  

ยังเด็กอยู่เลยแต่สามารถทำได้ขนาดนี้เชียว... จะทำยังไงกับเจ้านี่ดีเนี่ย ถ้าฆ่าก็คงโหดร้ายไปหน่อย สงสัยคงต้องลองเจรจาดูหน่อยละ
พอคิดได้ดังนั้นชายหนุ่มก็บังคับให้รากไม้วางตัวเจ้าเด็กผมขาวไว้กับพื้นเบาๆพร้อมทั้งย่อตัวลงให้เสมอกับเด็กพลางถอดฮูดที่คลุมศีรษะออกมาเผยให้เห็นถึงเส้นผมเรียวงามสีทองอร่าม เขามีใบหน้าและใบหูเรียวแหลม ปากเป็นกระจับได้รูป จมูกสันเป็นคม สายตาดูทะเล้นขี้เล่น เขาสบตาเด็กน้อยซักพัก พลางเอ่ยถามตัวเด็กเจ้าปัญหาว่า

ว่าไง เจ้าเด็กน้อย ใครสั่งเจ้ามากันรึ

.....

อย่าใบ้กินสิ หรือว่าพูดไม่ได้ พูดอะไรหน่อยสิ

.....

อ๋อ ข้ารู้ล่ะ สงสัยคงเพราะว่าข้าหล่อจนเจ้าอึ้งพูดไม่ออกล่ะสิว่าพลางก็เสยผมสีทองไปข้างหลังช้าๆพลางเชิดหน้าเอียงคอทำมุม45องศา

.....

นี่เจ้า! อย่างน้อยก็ตอบกลับหรือแสดงทีท่าอะไรบ้างเซ่~ ข้าอุตส่าห์เผยไม้ตายพิชิตสาวแบบนี้ให้เจ้าเห็นแล้วเจ้ายังไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยเรอะ เจ้ายังเป็นมนุษย์อยู่รึเปล่า~~~” ชายหนุ่มผมทองว่าพลางทำหน้าท้อแท้ใจที่ถึงแม้จะพูดอะไรไป แต่คู่สนทนาก็ไม่แม้แต่จะชำเลืองมองเขาเสียด้วยซ้ำ

.....

โอเคๆ จะใบ้หรือจะบ้าอะไรก็แล้วแต่ เอาเป็นว่าข้าจะจับตัวเจ้ากลับไปบ้านข้าละกัน ถึงตอนนั้นค่อยว่ากันอีกที อีกหน่อยก็คงถึงแล้วล่ะ หนุ่มผมทองพูดเสร็จก็จับเด็กหนุ่มมัดมือไขว้หลังแล้วค่อยคลายเวทย์มนต์พร้อมทั้งค้นหาอาวุธที่ซุกซ่อนในตัวเด็ก เขาก็พบว่ามีตราประทับของพวกนักฆ่าอยู่บริเวณหลังซ้ายบนจึงรู้ได้ทันทีว่าเด็กคนนี้เป็นนักฆ่าและมาเพื่อเก็บเขาโดยเฉพาะ เมื่อปลดอาวุธและสำรวจร่างกายเรียบร้อยแล้ว เขาจึงอุ้มเอาตัวเด็กขึ้นพาดหลังม้าแล้วก็ขึ้นขี่ม้าอย่างสบายใจโดยไม่มีอาการตกใจอะไรเลยว่า เมื่อกี้เขาเพิ่งถูกลอบฆ่า

 

 “อ้อลืมไป ข้าชื่อ เวนนะ เวนเดอลาเดอ มองติเอ เรียกเวน เฉยๆก็ได้ อันที่จริงเจ้าก็คงรู้อยู่แล้วล่ะแต่ข้าก็อยากบอกเองมากกว่าอยู่ดี
เมื่อเริ่มควบม้าออกมาได้ไม่ไกลนัก ชายหนุ่มก็เอ่ยแนะนำตัว ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายต้องมีข้อมูลของเขาไม่มากก็น้อย แต่เขาก็อยากจะแนะนำตัวด้วยตัวเอง แต่เด็กชายก็ไม่เอื้อนเอ่ยอะไรกลับมาซักคำ ชายหนุ่มรอฟังเสียงตอบกลับอยู่ซักพักก่อนจะชักม้าเดินทางสู่นครเวอดิลลา หัวเมืองใหญ่ทางทิศใต้ของดินแดนเอลฟ์

                “เจ้าชื่ออะไรเหรอ?” ชายหนุ่มผมทองถามเซนในระหว่างทางที่ควบม้าไปด้วย และไม่นาน เด็กน้อยผมขาวก็ตอบเพียงเบาๆว่า

เซน

ห้ะ เมื่อกี้เจ้าพูดอะไรนะ?หนุ่มผมทองชะงักถาม เพราะเหมือนจะได้ยินเจ้าเด็กผมขาวพูดอะไรบางอย่าง

ชื่อของข้า..เซน เด็กหนุ่มตอบไปอย่างเย็นชา อันที่จริงเขาก็ไม่อยากบอกหรอกนะถ้าไม่ติดที่ว่าเจ้าบ้าที่ชื่อเวนเวนอะไรซักอย่างถามชื่อของเค้าตลอดทาง และเมื่อกี้ก็ครั้งที่ร้อยกว่าๆแล้วล่ะมั้ง ทำเอาซะเขารำคาญ ขนาดเขาเป็นคนที่ไม่ได้รำคาญอะไรง่ายๆ แต่กับชายคนนี้คงต้องยอมล่ะ จะว่าไปก็ไม่รู้ว่าเบื้องบนมีอะไรกับชายคนนี้จึงสั่งให้เขามาจัดการ แต่ดูท่าว่าจะไม่ง่ายซะแล้วเพราะเจ้านี่เก่งใช่ย่อย คงเพราะเป็นเอลฟ์ล่ะมั้งถึงจะดูขี้เล่นไปบ้างแต่ก็เก่งเกินคาดแถมรอบคอบอีก ขนาดมัดเขาด้วยเชือกหนาขนาดนี้ก็ยังไม่วายลงอาคมทับอีกชั้นไม่สนใจว่าเขาเป็นเด็กเลย เพราะตามจริงเชือกแค่นี้เซนสามารถคลายออกได้ในไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ นี่จึงเป็นการพิสูจน์ว่า ชายหนุ่มคนนี้เก่งมาก

เซนงั้นเหรอ...อืม แล้วนามสกุลล่ะ

..ไม่มีหรอก..เซนเงียบไปซักพักและตอบกลับอย่างแผ่วเบาใน น้ำเสียงนั้นดูเจือไปด้วยความเศร้า บางทีนี่อาจจะเป็นความรู้สึกเดียวที่เขาคิดว่าตนเองเหลืออยู่ก็ได้ เพราะภาพในครั้งนั้น...มันยังตรึงตราอยู่ในความทรงจำของเขาเรื่อยมา วันที่พ่อและแม่ของเขา..ถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตา...

ไม่มีงั้นเหรอ ..อืม อย่างงี้นี่เอง ข้าพอจะเดาเค้าโครงเรื่องได้ละ ก็ไม่รู้ว่าถูกมั้ยนะแต่พ่อแม่เจ้าถูกฆ่าตายโดยพวกโจรไม่ก็สัตว์ประหลาดอะไรซักอย่างใช่ม้า แล้วเจ้าที่รอดมาได้ก็ถูกขายให้พวกนักฆ่า จากนั้นก็ลงเอยด้วยการฝึกเจ้าให้เป็นนักฆ่าเหมือนพวกนั้น แล้วสุดท้ายก็ให้เจ้ามาฆ่าข้า ใช่มั้ยล่ะหนุ่มผมทองชื่อเวนพยายามคาดเดาเรื่องราวของเด็กน้อยที่นอนพาดบนหลังม้า โดยไม่รู้เลยว่าที่เดามานั้น มันถูกเกือบหมด..

อืม..เด็กชายผมขาวพยักหน้ารับพร้อมทั้งทำหน้าเศร้าเล็กน้อย และดูเหมือนชายหนุ่มจะสังเกตุเห็นใบหน้านั้นจนเกิดความรู้สึกสงสารเด็กชายขึ้นมาจับใจ โดยไม่รู้เลยว่านี่เป็นการแสดงเพื่อให้ชายหนุ่มผมทองเกิดความสงสาร และปล่อยตัวเด็กชายไป

นี่ข้าเดาถูกเหรอเนี่ย เห้ยเดี๋ยวๆๆ ข้าแค่จะล้อเจ้าเล่นเพราะคิดว่าเจ้าโกหกข้าว่าไม่มีสกุลซะอีก ข้าขอโทษด้วยละกันหนุ่มผมทองทำหน้าเจื่อนเล็กๆ เพราะไม่ทราบว่าเรื่องที่เขาแค่คิดขำๆดันกลายเป็นจริงซะได้ และตอนนี้เขาก็รู้สึกสงสารเจ้านักฆ่าน้อยนี่ขึ้นมาจับใจ คงเพราะเจ้าเด็กนี่ไม่ได้ต้องการเป็นนักฆ่าด้วยใจจริง แต่ถูกสถานการณ์บีบบังคับมา  เขาจึงมีความคิดดีๆขึ้นมาหนึ่งอย่างในหัว

อ๊ะ เอางี้สิ เจ้าก็มาอยู่กับข้าซะเลยสิ ยังไงเจ้าก็ทำงานพลาด ถ้ากลับไปก็ไม่รู้เจ้าจะถูกลงโทษอะไรมั่ง มาอยู่กับข้าเลยล่ะกัน รับรองว่าอยู่กับข้าอ่ะ..ดีแน่นอน~~” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงระรื่นแต่ประโยคหลังๆดูจะแฝงความเจ้าเล่ห์เพทุบายซ่อนไว้อยู่ เซนที่ได้ฟังข้อเสนอที่ชายหนุ่มพูดเมื่อครู่ก็มีสีหน้างุนงงเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าการแสดงของเขาจะทำให้ไอ้บ้านี่ตัดสินใจให้เขาไปอยู่ด้วย ทั้งๆที่เขาเพิ่งจะพยายามฆ่าไอ้บ้านี่เมื่อกี้แท้ๆ แต่คิดแล้วมันก็น่าสแฮะ เพราะดูจากการแต่งตัวของหมอนี่ถึงจะสวมฮูดดูคร่ำครึ แต่เครื่องประดับตามร่างกายแต่ละชิ้นน่าจะมีราคาสูงเป็นแน่แท้ คงต้องกอบโกยผลประโยชน์ให้มากที่สุดแล้วค่อยหนีละกัน เซนคิดในใจพลางพยักหัวเป็นการตอบรับข้อเสนอของชายหนุ่มผมทอง

จะขอรับน้ำใจนั้นไว้ก็แล้วกันเซนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนไม่สนใจ แต่ที่จริงแล้วในใจนั้นเขาดีใจมากจนใจแทบจะกระเด้งออกจากอก เพราะนอกจากเขาจะได้อยู่ดีกินดีแล้ว เขายังไม่ต้องไปรับงานสกปรกอะไรนั่นอีกด้วย เซนคิดในใจถึงแผนการต่างๆนาๆเพราะยังสองจิตสองใจว่าจะขโมยของมีค่าแล้วหนีหรือจะอยู่กินด้วยดี คิดไปเพลินๆอยู่ดีๆก็ผล็อยหลับไป

                กุบกับ..กุบกับ..กุบกับ.. เสียงม้ากึ่งเดินกึ่งวิ่งมาแต่ไกล ทำให้ทหารกล้าชาวเอลฟ์ที่กำลังอารักขาประตูไม้แห่งนครเวอดิลลา เมืองทางใต้ของเอลฟ์ ได้ร่วมใจกันหันไปมองตามทิศทางของเสียงนั้น... “โอ้ ท่านเวนเดอลา ยินดีต้อนรับกลับครับ นายทวารทั้งสองกล่าวทักทายเวนเดอลาอย่างสนิทสนมกันฉันนายบ่าว เวนเดอลาก็ยิ้มรับ แต่แล้วนายทวารทั้งสองก็เอะใจขึ้นมาเมื่อเห็นอะไรผิดแปลกไปจากปกติอยู่

เอ่อ..ท่านเวนครับ ไม่ทราบว่าเก็บตัวอะไรมาอีกครับนั่นน่ะ

อ๋อ นี่น่ะเหรอ พอดีเป็นของหายากที่ไปเก็บได้ในป่าน่ะ เวนหัวเราะร่าทันทีที่ตอบคำถามของนายทวารเสร็จเพราะเจ้าเด็กมีปัญหาที่ว่ากำลังทำหน้าไม่พอใจหลังจากตื่นขึ้นมาก็ถูกนินทาซะแล้ว และเมื่อรู้ตัวว่าตนมาถึงเป้าหมายของการเดินทางแล้ว เขาก็ลอบสำรวจประตูไม้ใหญ่ปากทางเข้าเมืองที่ดูเหมือนจะทำแค่หยาบๆเอาความแข็งแรงหาความสวยงามมิได้ แต่เข้าไปข้างหลังประตูนั้น เซนก็ทำได้แค่เหลียวมองอารามบ้านช่องอย่างตะลึง เพราะเคหะสถานที่พวกเอลฟ์ใช้พักอาศัยนั้นเป็นต้นไม้ที่มีบ้านอยู่ข้างบน และต้นไม้แต่ละต้นนั้นก็มีแสงเรืองรองเป็นประกายวิบวับออกมา ทุกสิ่งทุกอย่างดูราวกับโลกแห่งความฝัน ทั้งหญิงสาวและชายหนุ่มรวมถึงลูกเล็กเด็กแดงต่างหน้าตาดีกันทั้งนั้นถ้าไม่ติดที่แต่ละคนดูโหลกันไปหมดเพราะสีผมเหมือนกันทุกคนต่างกันแค่อ่อนบ้างแก่บ้าง อีกทั้งชุดที่ใส่ก็ดูมีเสน่ห์ของธรรมชาติดูกลมกลืนกับสถานที่ซะจนราวกับเนรมิตขึ้นมา เซนสำรวจแต่ทำได้ไม่หมดเพราะเขามองได้แค่ไม่กี่องศาเนื่องจากถูกมัดไขว้หลังอยู่บนหลังม้า ไม่นานก็มีสายตาแปลกๆชำเลืองมองมาทางเขา ดูเหมือนพวกเอลฟ์จะหน้าตาดีกันทุกคนเลยแฮะ แต่ดูจำเจกันตรงใส่เสื้อผ้ากับสีผมคล้ายๆกันหมดนี่สิ

สักพักเอลฟ์ที่ชำเลืองมองก็ทำความเคารพด้วยการย่อเข่าให้ ไม่ใช่เคารพเขานะ แต่เป็นไอ้บ้าที่ชื่อเวนอะไรนั่นล่ะ เจ้าบ้าเวนก็โบกมือผล็อยๆรับการทำความเคารพจากชาวเอลฟ์พร้อมทั้งทิ้งรอยยิ้มพิมพ์ใจให้สาวๆคอยเหลียวมองตามพลางทำหน้าเคลิ้มฝันอีกต่างหาก แต่การที่มีคนเคารพมากมายขนาดนี้ในเมืองของเอลฟ์ แสดงว่าต้องไม่ธรรมดาจริงๆด้วย พอคิดว่าจะได้คนคุมกะลาหัวใหญ่ๆโตๆซักคนแล้วในหัวของเซนก็คิดแผนการณ์เจ้าเล่ห์ขึ้นมาหลายอย่าง แต่อยู่ดีๆมือที่ถูกมัดไขว้หลังก็เหมือนจะคลายออก พร้อมทั้งมีมือของเวนจับเขาพลิกขึ้นมานั่งบนหลังม้าดีๆ

อย่าหนีล่ะ”  เวนก้มลงมากระซิบข้างหูเซนเบาๆพร้อมทั้งลอบยิ้มและขมิบตาให้ทีนึง

ไม่หนีหรอก.. เซนตอบตามความจริง เพราะถ้าเขาคิดจะหนีจริงๆก็คงหนีไม่พ้นอยู่ดีเพราะเขาเข้ามาในเมืองเอลฟ์ขนาดนี้ จะหนีก็คงยาก แถมถ้าหนีออกไปได้ก็ไม่มีที่ให้กลับไปอยู่ดี...สงสัยคงต้องจิ๊กอะไรซักอย่างสองอย่างแล้วค่อยหนีดีกว่า

อย่าขโมยอะไรด้วยล่ะเซนสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเหมือนจะอ่านความคิดตนเองออกจึงหันมามองเวน เวนเห็นดังนั้นก็หัวเราะร่าทันที เพราะเขาเดาความคิดอีกฝ่ายถูกอีกแล้ว

เอาน่า ข้าไม่ได้อ่านความคิดเจ้าออกหรอก ก็แค่เดาสุ่มๆไป แล้วก็ไม่ต้องห่วงนะข้าจะดูแลเจ้าเหมือนลูกข้าเลยล่ะ เพราะข้าว่าจะรับเจ้าเป็นลูกบุญธรรมไงล่ะ แล้วเจ้าก็ปฎิเสธไม่ได้ด้วย เราจะเป็นครอบครัวเดียวกันล่ะน้า ฮ่าฮ่าฮ่า เรียกพ่อหน่อยเร้วววเวนดูท่าจะเป็นเจ้าบ้าอารมณ์ดีจนขนาดเซนยังเอือม ขนาดเพิ่งรู้จักกันวันกว่าๆยังรำคาญได้ขนาดนี้ แล้วนี่เจ้านี่จะยังรับเขาเป็นบุตรบุญธรรม มีหวังเขาได้บ้าตายก่อนแหงๆ แต่ช่างเถอะ...พ่องั้นเหรอ ไม่ได้ยินคำนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ คำๆนี้มันจะยังทำให้อบอุ่นเหมือนวันวานหรือเปล่าหนอ จะยังไงก็ช่างล่ะ ลองพูดดูหน่อยละกัน...

พ่อ…” เซนพูดเบาๆกับตัวเอง แต่เหมือนเจ้าบ้าเวนเดอลาจะดันหูดีไปได้ยินจึงทึกทักเอาเองว่าเซนเรียกตน จึงรีบโผกอดเซนพลางหอมแก้มเอาดื้อๆโดยไม่สนใจว่าเขาเนื้อตัวมอมแมมเลยซะอย่างงั้น  เซนหน้าขึ้นสีนิดๆเพราะเมื่อครู่เขารู้สึกถึงความอบอุ่นลึกๆจากข้างใน ความรู้สึกที่ไม่ได้สัมผัสมานาน กับคำสั้นๆที่มีความหมายต่อเขามากมาย.......ครอบครัว............

พ..พาใครมาเหรอคะ ท่านเวนเดอลาหญิงสาวผมทองหยักศกเล็กน้อยใบหน้าดูสวยลึกลับราวกับนางไม้ก็มิปานสวมด้วยชุดเมดที่พบเห็นได้ทั่วไปในดินแดนมนุษย์ เอ่ยถามทันทีที่เวนเดอลามาถึงบ้าน พร้อมทั้งเหลียวมองเด็กชายผมขาวที่ยืนขนาบข้างกับเวนเดอลา แต่ถึงจะบอกว่าบ้านตามที่เวนได้บอกว่ามาถึงแล้วเมื่อกี้ก็เถอะ เซนกลับไม่คิดอย่างนั้น เพราะด้วยขนาดที่ใหญ่โตโอ่โถมองเห็นได้ตั้งแต่ไกลๆ แถมพื้นที่โดยรอบก็กว้างซะแบบถ้าวิ่งทั้งวันก็ไม่รู้จะวิ่งครบรอบมั้ย จะเรียกว่าโคตรคฤหาสน์ก็คงไม่ผิดนัก เซนลอบสังเกตุตัวบ้านก่อนเข้ามาข้างใน จึงได้รู้ว่าตัวบ้านทำจากอิฐปูนตามแบบมนุษย์แต่เหมือนใจกลางของบ้านจะมีต้นไม้ยักษ์ที่มีความสูงราวๆ50เมตรตั้งอยู่เพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่และคงเอกลักษณ์แห่งเอลฟ์ไว้ 

เซนทราบในภายหลังว่า เวนเดอลา นั้นเป็นองค์รัชทายาทอันดับ
2 รองต่อจากพี่ชายของตนผู้เป็นว่าที่กษัตริย์แห่งเอลฟ์องค์ต่อไป เพราะฉะนั้นสถานที่นี้จึงต้องเรียกว่าวัง..สินะ

พอดีถูกชะตากับเจ้าหนูนี่นิดหน่อยน่ะเลยเก็บมาเลี้ยงไว้ดูเล่น แต่อีกหน่อยก็จะได้เป็นบุตรบุญธรรมของข้าแล้วล่ะ คงต้องพาไปแนะนำตัวกับโมนที่รักของข้าซะก่อน เจ้ารู้มั้ยว่านางอยู่ที่ไหน เซน่า”  เวนตอบแบบไม่หยี่หระเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา แต่กับเซน่านั้นไม่ใช่เลย เพราะท่านเวนเดอลาของเธอนั้นเป็นถึงองค์รัชทายาท การจะเก็บใครมาเป็นบุตรบุญธรรมมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เพราะอาจจะมีผลต่อจิตใจกับเด็กที่รายล้อมด้วยพวกบ้าแย่งชิงอำนาจ และอาจโดนดูถูกจากพวกลูกเต้าของชนชั้นสูงคนอื่นๆได้ แต่เธอก็ได้แต่เก็บไว้เพราะคิดว่าท่านเวนของเธอคงจะคิดเรื่องนี้ไว้แล้วล่ะ

ถ้าท่านหญิงโมนาวี่ละก็อยู่ในห้องรับแขกพร้อมกับท่านอนาลิเซียค่ะ ดิฉันก็เพิ่งจะไปรินน้ำชาให้มาเมื่อกี้เองหญิงสาวตอบไปตามตรงก่อนจะโค้งศีรษะทำความเคารพพร้อมผายมือเชื้อเชิญเวนเดอลาไปตามทางยาวเพื่อไปหาหญิงคนรัก

อนาลิเซียมาเยี่ยมเรอะ อืม..ขอบใจเจ้ามากเซน่า งั้นเราก็ไปหาคุณแม่กันเถอะเซน รับรองเธอต้องชอบเจ้าแน่ฮ่าฮ่า แต่ไปอาบน้ำก่อนเถอะ เนื้อตัวเจ้ามอมแมมแบบนี้ อนาลิเซียได้เห็นมีโวยแน่ พอดีเธอเป็นคนเจ้าระเบียบอ่ะนะ เดี๋ยวจะให้เซน่านำทางเจ้าไปห้องอาบน้ำละกัน ส่วนข้าจะไปพบโมนกับอนาลิเซียก่อน แล้วเจอกันอีกทีที่ห้องรับแขกนะมีอะไรก็ถามเซน่าเอาล่ะ ไม่ต้องเกรงใจเธอหรอก เวนเดอลาพูดอย่างอารมณ์ดีพลางนัดแนะเซนและเซน่า จากนั้นจึงเดินไปตามทางยาวตามที่เมดสาวบอกเมื่อครู่

งั้นก็...เชิญทางนี้เลยค่ะ ท่านเซนเมดสาวเชื้อเชิญให้เซนตามเธอมาเพื่อไปยังห้องอาบน้ำตามคำสั่งของเวนเดอลา เซนตามไปอย่างว่าง่ายพลางลอบมองสถาปัตยกรรมต่างๆ บ้างก็รูปภาพที่ติดขอบผนังตามทางเดินไปเพื่อกะมูลค่าของสิ่งของแต่ละอย่าง แต่เหมือนจะยากเพราะสิ่งของแต่ละอย่างคงจะราคาสูงมากแน่ๆ ดูจากเนื้องานและความสวยงามของสิ่งของทุกชิ้นก็น่าจะพูดได้เต็มปากว่า แพงสลัด              

 

                เมื่อเดินตามทางมาเรื่อยๆ เซน่าก็หยุดอยู่ที่น่าห้องห้องหนึ่ง ซึ่งดูน่าจะเป็นห้องอาบน้ำตามเป้าหมายของการมาครั้งนี้

 

ถึงแล้วล่ะค่ะ ข้างในจะเป็นบ่อน้ำพุร้อนโรยด้วยผงไม้จันหอม เชิญแช่ตามสบายเลยนะคะ ดิฉันจะรออยู่ข้างนอก ถ้ามีปัญหาอะไรก็เรียกใช้เซน่าได้เลยนะค่ะ เซน่าบอกกับเซนที่เดินตามหลังห่างเธอมาเล็กน้อยพลางยิ้มให้อย่างเป็นกันเอง เซนก็ตอบกลับด้วยการพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเปิดประตูเข้าไป ข้างในห้องน้ำเป็นบ่อน้ำพุร้อนตามที่เมดสาวบอกจริงๆ แต่ขนาดมันก็ไม่ต่างจากสระว่ายน้ำขนาดย่อมๆเลยล่ะ แถมยังมีที่นั่งไว้พักผ่อนหลังแช่อีกด้วย หลังจากจัดแจงถอดเสื้อผ้าแล้วเอาไปวางไว้ที่วางของ เซนก็ลงแช่อย่างสบายใจโดยไม่เอะใจเลยว่าข้างในนั้นยังมีใครคนหนึ่งอยู่อีกด้วย...


ps. ฝากแนะนำติเตียนด้วยนะครับ ผมเพิ่งจะเคยเเต่งเป็นเรื่องแรก ขาดตกบกพร่องอะไรเม้นมาได้เลยเพื่อผมจะได้ไปประยุกต์ใช้และแก้ไข ขอบคุณครับ
ps: มาแก้คำผิดคำว่าบุญทำครับ สงสัยพิมเพลินไปเลยไม่ได้ดู-..-ขอโทษครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #1101 Y.ing- (@yingnyss2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2558 / 23:48
    ใครอยุู่กันนร้า....
    #1101
    0
  2. #1083 Shoon_kub (@soonznewly) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 19:58
    ติดใจ เลยติดตาม
    #1083
    1
    • #1083-1 Ganauou (@ganauou) (จากตอนที่ 1)
      22 พฤษภาคม 2558 / 23:32
      ขอบคุณครับ^___^
      #1083-1
  3. #918 Chalermjit Klansupar (@untitled02) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 13:52
    ติดตามอยู่ครับ น่าสนใจดี
    #918
    0
  4. #914 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 10:22
    อ่านแล้วดูน่าติดตามดี แอบสงสารเซนนิดๆ แล้วตอนนี้
    #914
    0
  5. #806 มิลิน (@sompopy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 10:28
    สนุกค่ะ มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #806
    0
  6. #729 yui (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 20:08
    ตาลาย ครับ วรรคหนึ่งน่าจะลดๆมาหน่อยนะครับ

    ปล.ผมอ่านในโทรศัพท์ ถ้าในคอมวรรคพอดีเเล้วก็ขออภัยครับ
    #729
    0
  7. #525 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 10:36
    น่าสนใจดีนะ
    #525
    0
  8. #346 Grief (@griefdlament) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:30
    เรื่องประโยคอธิบายครับ อาจจะเป็นเฉพาะผมรึป่าวไม่รู้นะครับ ตรงย่อหน้าสุดท้ายหลังจากเซน่าพูดจบท่านไรเตออธิบายท่าทางของเซน่าเสร็จ ผมคิดว่าขึ้นบรรทัดใหม่ก่อนจะบรรยายท่าทางของเซนก็ดีนะครับ เวลาอ่านผมรู้สึกมันมีระเบียบแยกชัดเจนดี ปล.ผมอ่านจากแอพในiOSไม่รู้ตัวอักษรมันเพี้ยนหรือจอเล็กไปรึป่าวนะครับ ยังไงก็ตามแต่ไรท์เตอร์จะสะดวกครับ น่าสนใจดีครับ :)
    #346
    0
  9. #337 FiinlanDZ (@melsung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:40
    พิมผิดนะคะ บุตรบุญธรรม ไม่ใช่บุญทำนะคะ
    #337
    0
  10. #184 ~DARK~ (@xcv1923) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:10
    มีติเรื่องเดียวตอนสั้นไป;w;
    #184
    0
  11. #122 Gyaboo (@gyaboo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:32
    สนุกมากเลยค่ะ
    #122
    0
  12. #85 kimurakung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 19:16
    บุตรบุญธรรม ครับ มีผิดนิดนึง

    #85
    0
  13. #10 wxzym (@choochoo-ck) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 22:15
    สนุกดี จะติดตามนะ
    #10
    0
  14. #2 Steben (@june158540) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 04:32
    แต่งได้น่าสนใจดีครับ คำผิดก็แทบไม่เห็นเลย จะติดตามต่อไปครับ
    #2
    0