Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,977 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,052 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    18

    Overall
    112,977

ตอนที่ 10 : คุณหนุผู้ชื่อชอบการต่อสู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3767
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    11 ม.ค. 58

เช้าวันถัดมา เซนตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียเพราะเมื่อคืนมัวแต่คิดถึงแต่เรื่องของคุณหนูมีน่าลูกสาวของท่านแอนเดอร์

ที่เซนต้องคิดมากจนนอนไม่หลับนั้นหาใช่ว่ากลัวแพ้คุณหนู แต่กลัวว่าเขาจะลงมือกับคุณหนูแรงเกินไปมากกว่า เพราะที่ผ่านมาเซนเคยต่อสู้แต่กับผู้ใหญ่ เด็กรุ่นราวคราวเดียวกันนั้นไม่เคยสู้ด้วยเลยซักครั้ง การต่อสู้กับมีน่าครั้งนี้จึงจะเป็นครั้งแรกที่จะได้ต่อสู้กับเด็กรุ่นเดียวกันของเซน

เมื่อดวงตะวันชี้เด่ที่กลางหัวบ่งบอกว่าเป็นเวลาเที่ยง อันเป็นเวลานัดหมายที่เซนจะต้องต่อสู้กับมีน่า ในช่วงเช้าเซนไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากนอนเล่นชมนกชมไม้เพราะอาจารย์บอกเขาว่าควรจะผ่อนคลายก่อนการต่อสู้จะเริ่ม พอเซนรู้ว่าใกล้จะถึงเวลานัดแล้วจึงยันตัวขึ้นแล้วไปยังสถานที่นัดหมายโดยทันที ซึ่งสถานที่นัดหมายก็คือโรงฝึกดาบของตระกูลเนฟินดอร์ตระกูลของมีน่าและแอนเดอร์

เมื่อเข้าไปข้างในก็พบว่าตัวเองมาเร็วกว่ากำหนดเพราะไม่มีใครอยู่ในห้องเลย เซนจึงเข้าไปนั่งรอข้างใน ซักพักก็มีคนเข้ามาในโรงฝึกซึ่งก็คือมีน่านั่นเอง โดยเธอมากับแม่บ้านส่วนตัวของเธอ ตามมาด้วยแอนเดอร์ที่กำลังพูดคุยกับลูคัสอย่างออกรสพลางพนันกันว่าฝ่ายไหนจะชนะ

ข้าว่าลูกสาวข้าชนะแน่ 20 ทอง” แอนเดอร์ท้าพนันกับลูคัสซึ่งลูคัสก็เหมือนจะบ้าจี้ตามไปด้วย

“20 ทอง เลยเรอะ งั้นข้า 30 ทองลงฝ่ายลูกศิษย์ข้าลูคัสเพิ่มจำนวนเงินให้มากกว่าแอนเดอร์เพราะเขามั่นใจว่าเซนต้องชนะอย่างแน่นอน

 “แล้วเราจะได้รู้กันฮ่าๆว่าข้าถูกเสมอ แอนเดอร์กล่าวอย่างขำๆพลางไปหาที่นั่งพร้อมกับลูคัสเพื่อคอยตัดสินผู้แพ้ชนะ

ในระหว่างที่ผู้ใหญ่สองคนเถียงกันอยู่นั้น มีน่าก็สวมเครื่องแบบป้องกันจุดอ่อนและข้อต่างๆ แต่เซนนั้นกลับนั่งนิ่งเฉยหันซ้ายทีขวาทีเพื่อรอต่อสู้เท่านั้นพร้อมทั้งอ่านกฎการต่อสู้ที่ว่าต้องทำให้อีกฝ่ายสลบหรือยอมแพ้เท่านั้นจึงจะชนะ

จะไม่ใส่อะไรป้องกันหน่อยเหรอคะคุณเซน มีน่าถามเซนเสียงใสซึ่งเซนก็ตอบกลับมาเพียงแค่ว่า

มันเกะกะน่ะเซนตอบเหมือนเรื่องชุดป้องกันเป็นของไร้ค่า ซึ่งคำตอบนี้ของเซนทำให้มีน่าคิดว่าเซนเป็นพวกอวดดี เพราะการใส่ชุดป้องกันมีไว้เพื่อปกป้องชีวิต ถึงครั้งนี้จะเป็นแค่การต่อสู้ที่ไม่เอากันถึงตาย แต่เธอก็เป็นห่วงว่าอาจจะทำให้เซนบาดเจ็บได้ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายอวดดีแบบนี้สงสัยคงต้องสั่งสอนแล้วล่ะ

งั้นเรามาเริ่มกันเลยค่ะเมื่อมีน่าใส่ชุดป้องกันและติดอุปกรณ์ต่างๆเรียบร้อยแล้ว เธอก็ยืนขึ้นพร้อมกับจับดาบไม้ขึ้นมาตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้

เซนที่ไม่รู้ว่าต้องใช้ดาบไม้สู้จึงแปลกใจเล็กน้อยแต่ก็ยืนขึ้นพร้อมกับไปหยิบดาบไม้ที่แม่บ้านเตรียมไว้ให้

ช่วยอ่อนโยนกับผมด้วยนะครับเซนกล่าวทิ้งท้ายก่อนการต่อสู้จะเริ่มโดยทั้งสองยืนห่างกัน 10 เมตร พร้อมทั้งโค้งตัวเพื่อแสดงความให้เกียรติกับอีกฝ่าย

เดี๋ยวจะทำให้เจ็บตัวน้อยที่สุดเองค่ะมีน่าตอบกลับยิ้มๆพร้อมทั้งวิ่งเข้าไปหาเซน แต่เซนกลับยืนเฉยๆรอให้อีกฝ่ายเข้ามาหา

เมื่อมีน่าเข้ามาประชิดตัวเซนในระยะ 2 เมตร เธอก็ก้าวขาไปข้างหน้าพร้อมทั้งตวัดดาบหวังฟาดแขนขวาเซนเพื่อให้อีกฝ่ายใช้ดาบข้างที่ถนัดไม่ได้ แต่เซนก็รู้ทันและรับดาบอย่างยิ้มๆ ตามจริงถ้าเซนจะเอาชนะเธอในวินาทีแรกเขาก็ทำได้แต่มันจะทำให้มีน่าสูญเสียความมั่นใจของตัวเอง เซนจึงพยายามทำตัวให้ดูเสมอเธอไม่ให้ดูเก่งเกินไป

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายสามารถรับดาบแรกของตนได้ มีน่าก็ถอยก้าวออกมาด้านหลังแล้วพุ่งแทงดาบไปด้านหน้าบริเวณช่วงท้องเซน เซนจึงเอี้ยวตัวหลบพร้อมทั้งตั้งดาบไว้ป้องกันกรณีที่อีกฝ่ายจะโจมตีต่อ ซึ่งก็เป็นไปตามคาด มีน่าได้ถอนดาบออกและฟันดาบในแนวเฉียง เซนจึงกระโดดถอยหลังหลบและพุ่งเข้าใส่มีน่าในความเร็วธรรมดา แต่ดาบของเซนที่พุ่งหามีน่านั้นมันกลับเร็วซะจนเธอมองไม่ทัน เมื่อรู้ว่าจะถูกอีกฝ่ายโจมตีโดน เธอจึงใช้เวทย์ดินโดยเปลี่ยนสภาพให้มันเป็นหินขึ้นมาตั้งป้องกันไว้

โอ๊ะ ผมนึกว่าเราจะแค่ต่อสู้โดยใช้ดาบเฉยๆแต่ให้ใช้เวทย์ได้ด้วยเหรอครับเนี่ยเมื่ออีกฝ่ายป้องกันการโจมตีของเซนได้สำเร็จ เซนจึงกระโดดถอยหลังแล้วถามถึงการใช้เวทย์

ในกฎก็ไม่ได้บอกนี่ว่าห้ามใช้เวทย์ รับมือ!” มีน่ากล่าวอย่างเหนื่อยๆเพราะเธอใช้แรงมากไปกับการรุกซึ่งเซนตั้งรับเท่านั้น แต่เมื่อกี้ถือเป็นครั้งแรกเลยที่เซนรุกหลังจากที่ตั้งรับอย่างเดียว ซึ่งเธอก็พอรู้แล้วว่าการจะเอาชนะเด็กชายตรงหน้าได้เธอจะต้องใช้เวทย์มนต์เข้าช่วย

งั้นผมจะใช้บ้างก็ไม่ผิดสินะ รับมือดีๆล่ะครับผมจะรีบทำให้มันจบโดยเร็วที่สุดเซนกล่าวโดยลอบยิ้มที่มุมปาก เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเริ่มหยุดการโจมตีและเปลี่ยนเป็นตั้งรับเขาจึงคิดจะโจมตีกลับบ้าง

มีน่าเมื่อเห็นว่าเซนทำท่าจะโจมตีบ้างแล้ว เธอจึงกำดาบแน่นมองเซนตาไม่กระพริบ แต่ทว่า...จู่ๆเซนก็หายไปและความมืดก็เข้าปกคลุมสติความนึกคิดของเธอ

 

ตื่นแล้วเหรอคะท่านมีน่าเสียงแรกดังขึ้นเมื่อมีน่าลืมตัว สิ่งที่เธอเห็นเป็นสิ่งแรกคือเพดานประดับลายลูกไม้ที่เธอเห็นประจำมาตลอดสิบปีตั้งแต่เกิดมา

เกิดอะไรขึ้นเหรอคะป้าลีมีน่าถามแม่บ้านของตัวเองถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เพราะเธอไม่รู้ว่าเธอมานอนอยู่ในห้องของตัวเองได้อย่างไร

คุณหนูสลบไปน่ะค่ะตั้งแต่บ่ายเลย ตอนนี้ก็ค่ำแล้วดิฉันเลยเอาอาหารมาให้เผื่อคุณหนูตื่นน่ะค่ะแม่บ้านหญิงวัยทองร่างท้วมเอ่ยกับมีน่า

ไม่ใช่ๆหนูไม่ได้ถามถึงเรื่องนั้น หนูอยากรู้ว่าทำไมหนูถึงสลบไปน่ะมีน่าถามแม่บ้านอีกครั้งเพราะดูเธอจะตอบผิดประเด็นไปซะแล้ว

อ๋อ ป้าก็ยังงงๆเหมือนกันค่ะ เห็นแค่ว่าจู่ๆคุณเซนก็หายไปแล้วก็โผล่ข้างหลังคุณหนู แล้วเอามือสับตอกหลังคอคุณหนูแล้วคุณหนูก็สลบไปค่ะแม่บ้านตอบตามที่เห็น เมื่อได้ฟังเรื่องราวจากแม่บ้านแล้ว มีน่าจึงบอกให้เธอออกไปข้างนอกเพราะเธออยากอยู่คนเดียว เมื่อแม่บ้านออกไปแล้วมีน่าก็นั่งกอดเข่าคิดอยู่คนเดียวบนเตียงถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น

ถ้าเค้าทำแบบนั้นได้ทำไมเค้าไม่ทำแต่แรกเลยนะ ไม่งั้นเราคงแพ้ตั้งแต่วินาทีแรกแล้วมีน่าคิดถึงสิ่งที่เซนทำด้วยความไม่เข้าใจ เพราะหากจะจัดการตั้งแต่วินาทีแรกก็ย่อมได้แต่เซนก็ไม่ทำ แต่เมื่อเธอคิดในมุมมองของเซนดู เธอก็พบว่าหากเซนทำแบบนั้นมันจะทำให้เธอรู้สึกสูญเสียความมั่นใจไปทั้งหมดและคงไม่กล้าไปสู้กับใครอีก เมื่อคิดได้ถึงความเป็นไปได้ที่เซนคิดถึงความรู้สึกเธอ เธอจึงก้มหน้าซุกเข่าที่กอดไว้อยู่ พลางพูดเบาๆใส่เซนกับตัวเองว่า ‘…ตาบ้า…’

                เมื่อเช้าถัดไปมาถึง มีน่าก็ตื่นเช้ามาหาอะไรทานตามปกติ แต่วันนี้แปลกหน่อยตรงที่มีเซนและลูคัสมานั่งทานด้วย เธอจึงแอบจ้องเซนรวมถึงพินิจพิเคราะห์รูปร่างหน้าตาของเขา

หล่อจังความคิดแรกที่ดังเข้ามาในหัวของเธอทำเอาเธอหน้าแดงระเรื่อเหมือนมะเขือเทศ เพราะด้วยแก้มที่เนียนขาวของเธอทำให้สีแดงบนพวงแก้มที่ปรากฎนั้นเด่นชัดมาก เมื่อรู้ว่าเธอเริ่มมองเซนในแบบแปลกๆและเมื่อกี้เซนจ้องเธอกลับมาด้วย เธอจึงสะบัดความคิดนั้นออกไปพลางรีบก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างรวดเร็ว

ไม่สบายเหรอลูก หน้าแดงเชียวจู่ๆแอนเดอร์พ่อของเธอ เมื่อเห็นว่าลูกสาวของตัวเองหน้าแดงก่ำจึงทักถามไปด้วยความห่วงใยโดยไม่รู้เลยว่าคำถามนี้มันทำให้เธออายขนาดไหน

ไม่มีอะไรค่ะท่านพ่อ น..หนูสบายดีมีน่าตอบอย่างติดๆขัดๆเพราะโดนถามคำถามแบบนี้โดยไม่รู้ตัวทั้งๆที่ยังเขินอยู่ ทำเอาเธอไปไม่เป็นเลยทีเดียว

พ่อนะพ่อจะถามทำไมนะ แบบนี้ท่านเซนก็รู้หมดสิว่าหนูเขินเขาอยู่มีน่าคิดในใจพลางเอามือทั้งสองปิดตาก้มหน้าลงทำท่าเหมือนร้องไห้อยู่พร้อมทั้งมีเสียงอื้ออึงในลำคอ ส่วนเซนที่นั่งอยู่กับลูคัสและแอนเดอร์ทางหัวมุมโต๊ะอีกฟาก เมื่อเห็นว่ามีน่ามีท่าทางแปลกๆก็เป็นห่วงเพราะกลัวว่าเมื่อวานเขาจะทำเธอแรงเกินไปหน่อยจนเธอโกรธเขา เพราะเมื่อกี้เธอก็จ้องเขาแบบแปลกๆด้วย จึงคิดว่าหลังจากทานข้าวเสร็จเขาจะต้องไปขอโทษเธอให้ได้

ps.ตอบปัญหาและคำถามนะครับ จากคุณ 
DoomAngel เรื่องลมปราณกับพลังเวทย์นั้นตอนแต่งผมก็คิดว่าจะให้มันเป็นแบบปกติเหมือนเรื่องอื่น แต่ผมไม่อยากให้เรื่องนี้เวทย์มันรุนแรงเกินไปเพราะหากใช้จากธรรมชาติได้ เวทย์มันจะรุนแรงมากจึงเปลี่ยนให้เหลือเพียงแค่มีในตัวครับซึ่งดูจากลมปราณผมก็ใช้ให้มันมีส่วนช่วยแค่ไม่เหน็ดเหนื่อยเพื่อให้ดูไม่โกงจนเกินไป ส่วนเรื่องตัวหนังสือติดกันผมพยายามแก้เเละเห็นปัญหานี้อยู่ ไม่รู้จะวรรคตรงไหนเว้นบรรทัดตรงไหน แต่ก็จะพยายามแก้ไขปรับเปลี่ยให้ได้อยู่ครับยังไงก็ช่วยแนะนำผมหน่อยนะครับเพราะผมก็เพิง่จะเขียนเป็นเรื่องแรก ขอบคุณทุกคนที่ร่วมอ่านร่วมเม้นครับ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #815 มิลิน (@sompopy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 11:04
    ฮาเรมๆ ฮิ้ววววววววววววววววววววววว
    #815
    0
  2. #787 12345678910 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 23:22
    หนุกดีน้า
    #787
    0
  3. #659 dear jung (@mydear2) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 13:22
    ฮาเล็มคนที่2...
    #659
    0
  4. #416 la fata (@tanu_aree) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:27
    สนุกดีจะติดตามอ่านนะ
    #416
    0
  5. วันที่ 31 มกราคม 2558 / 21:43
    สนุกดีครับ
    #101
    0
  6. #95 kimurakung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 20:10
    พออ่านตอนนี้จบ...แนวฮาเร็มเริ่มมาแน่ๆ 555 เซนของเราก็ใหญ่มิใช่เล่น (จากตอนที่อาบน้ำครั้งแรก)
    #95
    0
  7. #28 Neilly (@moslovede) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 07:34
    รออ่านต่อครับ
    #28
    0
  8. #27 Sirichaiporn Meela (@secretg) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 21:45
    ฮาเร็ม ฮาเร็ม!!!
    #27
    0
  9. #26 Poowadeh Suwannarat (@poohero) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 17:48
    ก้โอเคนะครับ...รออ่านครับ
    #26
    0
  10. #25 tainies (@tainies) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 16:35
    ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว~~
    #25
    0
  11. #24 Natdanai Wichapong (@chiba_tatsuya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 15:39
    ขอบคุณครับ
    #24
    0
  12. #20 Reayu (@yukio-omine) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 13:58
    ขอบคุณครับ
    #20
    0