Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,982 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    23

    Overall
    112,982

ตอนที่ 11 : การฝึกฝน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    12 ม.ค. 58

ต้องขอโทษเรื่องเมื่อวานนี้ด้วยนะครับคุณหนู ไม่ทราบว่าเป็นอะไรมากรึเปล่าครับยังเจ็บอยู่รึเปล่า

หลังกินข้าวเสร็จ เซนก็รีบเดินเข้าไปหามีน่าทันทีด้วยความเป็นห่วงและกลัวว่าเธอจะเกลียดเขา เพราะเซนต้องอยู่ร่วมชายคาเดียวกับมีน่าถึงหนึ่งปี

ม..ไม่เป็นไรแล้วล่ะค่ะ คุณเซนไม่ต้องห่วงนะคะมีน่าไม่ว่าอะไรหรอก ข..ขอตัวก่อนนะคะเมื่อรู้ตัวว่าเซนเดินมาหาและถามถึงอาการ มีน่าก็ดูจะออกเกร็งๆพลางรีบตอบพอปัดๆไปแล้วรีบเดินหนีทันที

สงสัยจะโกรธเราจริงๆแฮะเซนคิดในใจกับตัวเองเพราะดูจากอาการของมีน่าเมื่อกี้ เธอกำลังหลบหน้าเขาชัดๆ

 

การที่เจ้าจะฝึกทักษะดาบขั้นสูงของข้าได้นั้น สิ่งที่เจ้าต้องทำได้คือการโคจรลมปราณและผสานธาตุกับดาบ ซึ่งเจ้าก็ทำได้ทั้งหมดที่ข้ากล่าวมา แต่เรื่องผสานธาตุกับดาบนี่ยังไม่แข็งแกร่งพอ เจ้าต้องฝึกทุกวันจนกว่าจะชำนาญแล้วข้าถึงจะสอนทักษะดาบของข้าให้ เข้าใจนะลูคัสกล่าวกับเซนหลังจากรอเซนที่สวนหลังบ้านซึ่งยืมแอนเดอร์มาใช้ชั่วคราว

คร้าบบ อาจารย์เซนตอบรับอย่างหน่ายๆเพราะนึกว่าตัวเองจะได้ไปบู๊กับพวกสัตว์อสูรซะอีก แต่ดันต้องมาฝึกอะไรเดิมๆซ้ำๆจนกว่าจะชำนาญ ถึงแม้จะบ่นในใจอย่างหน่ายๆ แต่เซนก็ทำตามพลางหยิบดาบสั้นคู่ใจที่เวนให้ไว้มาฝึกผสานธาตุ

ผสานธาตุแล้วฟันใส่เจ้าหุ่นไม้ตรงหน้าเจ้าจนกว่ามันจะพัง โดยห้ามให้ดาบถูกตัวหุ่น เข้าใจนะลูคัสบอกถึงเป้าหมายของการฝึกครั้งนี้ และเซนก็ตอบรับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ครับ!”

.

.

...ท่านเซนเสียงในควมคิดของมีน่าดังขึ้นขณะกำลังจ้องมองเซนฝึกฟันดาบซ้ำไปซ้ำมาผ่านบานหน้าต่างบ้าน เธอรู้สึกว่ายามเมื่อเขาจับดาบมันช่างดูดีเหมือนมีรัศมีเทพบุตรแผ่ออกมา

อยากอยู่ใกล้ๆจังคือความคิดของเธอในตอนนี้ และเธอก็กำลังพยายามคิดหาวิธีที่จะได้เข้าใกล้เซนแม้เพียงเล็กน้อย และเมื่อมีความคิดดีๆเข้ามาในหัว เธอจึงรีบวิ่งแจ้นไปหาพ่อของเธอในบ้านทันที

.

.

อาจารย์ครับ! ผมจะหมดแรงแล้ว ขอพักก่อนได้มั้ยครับบบ~” เซนกล่าวขอร้องอาจารย์ด้วยความเหน็ดเหนื่อย หลังจากที่เขาฟันดาบใส่หุ่นฝึกซ้อมทั้งวันโดยที่มันมีแค่รอยถากๆเท่านั้น...แล้วมันจะพังให้มั้ยเนี่ยย

ถ้าเจ้าเหนื่อยง่ายขนาดนี้แสดงว่าพลังปราณของเจ้าก็ยังไม่ชำนาญสินะ งั้นจงฝึกต่อไปโดยใช้พลังปราณเข้าช่วยไปเรื่อยๆ

ลูคัสเหล่มองเซนเล็กน้อยโดยไม่แยแสแถมยังเพิ่มการฝึกให้อีก กล่าวจบลูคัสก็ก้มลงอ่านหนังสือต่อไปอย่างสบายใจ แต่ทว่าก็มีเสียงๆหนึ่งดังขึ้น

ท่านลูคัสคะ ได้โปรดช่วยรับดิฉันเป็นลูกศิษย์ด้วยเถอะค่ะ เสียงใสดังเจื้อยแจ้วมาแต่ไกลซึ่งเจ้าของเสียงก็คือคุณหนูประจำคฤหาสน์หลังนี้ มีน่านั่นเอง

ทำไมข้าต้องรับภาระเพิ่มโดยไม่จำเป็นด้วยล่ะ ลูคัสปฏิเสธแทบจะทันทีเพราะปกติเขาก็ไม่รับลูกศิษย์ง่ายๆอยู่แล้ว

น่าๆช่วยรับหน่อยเถอะนะลูคัสเห็นแก่ที่เราเป็นเพื่อนกัน ลูกสาวข้ามันงอแงอยากเรียนดาบกับเจ้าจนข้าทนรำคาญไม่ไหวและก็ถือซะว่าตอบแทนน้ำใจที่เพื่อนรักคนนี้ให้ที่พักอาศัยชั่วคราวไง น้า~” แอนเดอร์กล่าวขอร้องเสริมลูกสาวอีกแรงอย่างปลงๆ เพราะเมื่อกี้มีน่าได้วิ่งมาขอร้องเขาให้ช่วยฝากเธอเป็นลูกศิษย์ลูคัส เขาก็บอกว่าเรื่องดาบจะสอนให้เองก็ได้แต่เธอก็ยังดื้อดึงจะเรียนกับลูคัสให้ได้โดยไม่ยอมบอกเหตุผล จนเขาต้องเออออตามน้ำไปด้วยความรำคาญ

“….” ลูคัสดูจะเถียงไม่ออกเพราะความจริงที่ว่าเขามาพักอาศัยอยู่ที่นี่โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายมันเป็นความจริง เขาจึงต้องจำใจรับลูกศิษย์เพิ่มมาอีกคน ซึ่งก็คือมีน่า

ก็ได้...”  ลูคัสตอบพลางถอนหายใจด้วยความจนมุม ส่วนมีน่าที่ได้ยินคำตอบจากปากลูคัสก็ยิ้มเย้พร้อมทั้งชูมือขึ้นทั้งสองข้างพลางกล่าวขอบคุณลูคัสรัวๆ

ส่วนเซนที่กำลังยืนหวดดาบใส่หุ่นไม้อยู่ เมื่อได้ยินว่าตนจะได้ศิษย์น้องเพิ่มก็ลอบยิ้มเบาๆที่ตนเองจะได้มีเพื่อนคลายเหงาบ้าง และจู่เมื่อเซนรู้สึกสุขใจมันก็ทำให้พลังเวทย์ในตัวเขา ที่จากปกติมันพลุ่งพล่านไปมาทั่วร่างกลับเคลื่อนไหวอย่างสม่ำเสมอโดยบังเอิญ เซนรู้สึกแปลกๆเหมือนกับว่าหากอยู่ในสภาวะที่พลังเวทย์ในตัวเป็นเช่นนี้ เขาจะสามารถทำอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ เซนจึงลองปล่อยพลังเวทย์ไปที่ดาบและ...

ตู้มมมมม!’ พลังแสงสีขาวสว่างจ้าออกจากคมดาบของเซนที่เพิ่งหวดไปเมื่อกี้เข้ากระทบกับหุ่นไม้เสียงดังก้อง จนหุ่นไม้ตัวนั้นพังไม่มีชิ้นดีสร้างความตกตะลึงให้เซนเป็นอย่างมาก

ส่วนทั้งสามคนที่ยืนคุยกันอยู่เมื่อได้ยินเสียงดังอึกทึกก็หันมาทางต้นเสียงไม่ทันเห็นลำแสงสีขาวเมื่อครู่ พบแค่ร่างน้อยๆของเซนที่กำลังกำดาบในมืออย่างอึ้งๆและเศษซากของบางอย่างที่คาดว่าน่าจะเป็นหุ่นไม้ที่ตั้งอยู่ในตอนแรก

เซน!! เมื่อกี้เจ้าทำอะไร!!”

เสียงลูคัสกล่าวอย่างตระหนกด้วยไม่รู้ว่าเมื่อกี้เซนทำอะไรหรือทำไปได้อย่างไรทั้งๆที่ยังเด็กแค่นี้

ผ..ผมก็ไม่ราบครับอาจารย์!! เมื่อกี้ผมแค่รู้สึกสงบแล้วลองปล่อยพลังเวทย์แล้วหวดดาบใหม่ จู่ๆมันก็ตู้มมเลยครับ!

ดูท่าจะไม่ใช่แค่ลูคัสและอีกสองคนที่เหลือจะตกใจแต่รวมไปถึงเซนด้วยเพราะไม่ทราบว่าตัวเองสามารถโจมตีได้แรงถึงขนาดนี้ หรือเป็นเพราะเมื่อกี้เป็นลำแสงจากธาตุแสงกันนะมันถึงได้รุนแรงกว่าปกติ แต่มันต่างกันมากขนาดนี้เลยเหรอ?

เจ้าลองทำใหม่ดูได้มั้ยเซนลูคัสอยากลองให้เซนทำใหม่ให้ดูอีกครั้ง ซึ่งเซนก็รับคำแต่มันกลับไม่เป็นผล

ไม่ได้เลยครับอาจารย์ คราวนี้มันออกมาจึ๋งเดียวเหมือนเดิม

งั้นตอนที่เจ้าใช้ท่าเมื่อกี้เจ้าคิดอะไรอยู่ ลองคิดแบบเดิมและปล่อยพลังเวทย์ลงดาบอีกครั้งดู

ลูคัสลองแนะนำซึ่งก็ดูเหมือนเซนจะเอะใจกับข้อแนะนำนี้ ซึ่งเซนพยายามคิดถึงความสุขที่ผ่านๆมาและพบว่าพลังเวทย์ในร่างกายตนมันสงบอีกครั้ง เขาจึงผสานเวทย์กับดาบโดยครั้งนี้เขาใช้ธาตุทองเพื่อไม่ให้คนอื่นรู้ความลับและเขาก็หวดดาบออกไป

ซู่มมมคลื่นพลังเวทย์สีเหลืองอ่อนออกมาจากดาบไถลไปไกลกว่า 5 เมตรก่อนจะสลายหายไปเพราะไม่มีวัตถุตกกระทบ แต่ทว่าพลังทำลายมันดูไม่รุนแรงเหมือนครั้งแรกเนื่องจากเซนใช้ธาตุทอง แต่มันก็รุนแรงพอที่จะทำให้ลูคัสเชื่อได้ว่าครั้งแรกเขาใช้ท่านี้

สุดยอดมากเซน ในที่สุดเจ้าก็ใช้ดาบผสานธาตุได้แล้ว ข้ายินดีกับเจ้าด้วยลูคัสกล่าวยิ้มๆอย่างปกปิดความดีใจไม่มิด

ขอบคุณมากครับท่านอาจารย์ เซนก้มหัวลงหนึ่งทีแสดงความขอบคุณต่อลูคัสผู้เป็นอาจารย์

.

.

หลังจากวันนั้น วันที่เซนสามารถใช้ดาบผสานธาตุได้และลูคัสก็มีลูกศิษย์เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน เนื่องจากมีน่าลูกศิษย์คนใหม่สามารถใช้ดาได้ดีพอตัวอยู่แล้วเขาจึงสอนเรื่องดาบผสานธาตุให้เหมือนอย่างเซนและต้องจำใจบอกความลับเรื่องพลังปราณเนื่องด้วยเธอเอะใจที่เซนฝึกดาบยังไงก็ไม่เหนื่อย แต่ละวันผ่านไปอย่างมีความสุข จนกระทั่งอยู่มาได้ 7 เดือน เซนสามารถใช้พลังปราณเพื่อเพิ่มขีดจำกัดของพละกำลังและยังใช้ดาบผสานธาตุได้รุนแรงขึ้นแถมยังจำกัดวงแคบหรือกว้างได้อีกด้วย ซึ่งมีน่าก็ถือว่าไปไกลแล้วเหมือนกัน อาจจะไม่เท่าเซนแต่เธอก็ถือว่าเก่งกว่าพวกทหารผ่านศึกบางคนเสียอีก

และไม่นานลูคัสกับเซนจึงเตรียมตัวจะไปฝึกกันต่อในป่าเนฟินดอร์ตามแผนเดิมที่วางไว้ ซึ่งมีน่าก็ขอร้องให้พาเธอไปด้วยแต่ก็ถูกปฏิเสธด้วยเหตุผลอันนิ่มนวลของเซนว่า

อย่าไปเลยนะมีน่า เธอเป็นเด็กหน้าตาน่ารักขนาดนี้ถ้าเธอไปแล้วบาดเจ็บมีรอยแผลเป็นจนเกิดเป็นจุดด่างพร้อย ชั้นคงไม่ยอมยกโทษให้ตัวเองแน่

เซนกล่าวกลับมีน่าโดยให้เหตุผลที่ทำให้เธอถึงกับหน้าขึ้นสีด้วยความเขินอาย แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้จนกว่าจะได้ไป

นะพี่เซนนะๆๆ ให้หนูไปด้วยนะพี่ มีน่าสัญญาเลยว่าจะไม่ทำให้ตังเองมีปัญหาจะทำตัวดีๆน้า

มีน่ากล่าวขอร้องเซนอย่างออดอ้อนพลางกอดแขนขวาเซนไว้

ไม่ได้จริงๆมีน่า มันอันตรายเกินไปสำหรับผู้หญิงอย่างเธอ และพี่ก็ไม่ได้จะไปเป็นปีซะเมื่อไหร่อีกหน่อยก็กลับมาหามีน่าคนสวยของพี่แล้วล่ะน่าเซนกล่าวปลอบมีน่าพลางลูบหัวอย่างเอ็นดูเหมือนน้องสาวแท้ๆของเขา แต่สำหรับมีน่าที่ไม่ได้คิดกับเซนเป็นแค่พี่ชายกลับหน้าแดงก่ำแต่เนื่องจากเธอซุกแขนเซนไว้เซนจึงไม่ทันสังเกตุเห็น

ก..ก็ได้ค่ะ พี่เซนต้องกลับมาหามีน่านะ ต้องมาหามีน่าจริงๆนะ มีน่ากล่าวพลางเงยหน้ามองเซนอย่างเศร้าๆ ทั้งๆที่ปกติเธอเป็นสาวห้าวๆดูก้าวร้าวแต่กับเซนเธอกลับดูนิ่มนวลน่าทะนุถนอมเป็นที่สุดอย่างเห็นได้ชัด แต่เซนกลับไม่สังเกตว่ามีน่าให้ความสำคัญกับเขากว่าคนอื่นๆ                                        

จ้ะ พี่สัญญาเซนกล่าวอย่างยิ้มๆพลางลูบไล้เรือนผมเธอเล่นอย่างเอ็นดู สำหรับคนอื่นอาจจะมองว่าที่ทั้งสองทำก็เหมือนกับพี่น้องเอ่ยลากันปกติ แต่กับแอนเดอร์ที่อยู่ใกล้ชิดลูกสาวมานานกว่าใครนั้น เขารู้ได้ทันทีว่าที่มองว่า ลูกสาวของเขากำลังตกหลุมรักกับเด็กชายที่ชื่อเซน


ps. วันนี้ปวดหัวมากครับไม่รู้เป็นไร แต่ก็จะพยายามมาอัพให้นะครับ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามครับ:DD #นอนต่อ..คร่อก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #816 มิลิน (@sompopy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 11:10
    ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ สู้ๆ
    #816
    0
  2. #713 frozen knight (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 13:42
    ช่างซื่อ(บื้อ)จริงๆ เซนเอ้ย // เราไม่ได้ว่าเซนนะ(พูดพร้อมทำหน้าตาบ้องเเบ๋ว) 555
    #713
    0
  3. #566 EDZero (@deadspawn05) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 17:42
    ปังธง!!
    #566
    0
  4. #96 kimurakung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 20:15
    เซน มีติ่งคนแรกแล้ว (มีน่า) หุหุ
    #96
    0
  5. #33 tainies (@tainies) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 10:43
    หายไงๆนะะ
    #33
    0
  6. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  7. #31 Reayu (@yukio-omine) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 07:05
    ขอบคุณครับ
    #31
    0
  8. #30 Neilly (@moslovede) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 22:36
    หายไวๆนะรออ่านต่อ
    #30
    0
  9. #29 Natdanai Wichapong (@chiba_tatsuya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 21:23
    ขอบคุณครับ
    #29
    0