Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,978 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    19

    Overall
    112,978

ตอนที่ 2 : ลูกบุญธรรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    5 ม.ค. 58

จ..เจ้าเป็นใครกัน! เข้ามาที่นี่ได้ยังไง!” เสียงเด็กหญิงคนหนึ่งมีผมยาวสีน้ำตาลอ่อนเป็นลอนผิวขาวนวลหน้าตาคล้ายเอลฟ์แต่มีหูเหมือนมนุษย์ทั่วไป ขึ้นเสียงใส่เซนในสภาพเปลือยเปล่าพร้อมพยายามปิดบังเรือนร่างไม่ให้เซนที่กำลังแช่น้ำอยู่มองเห็นได้ แต่เซนดันเป็นคนสายตาดีนี่น่ะสิ ต่อให้ปิดได้ไวก็เถอะแต่เมื่อกี้เขาเห็นหมดแล้ว...

ข้าชื่อเซน และอีกหน่อยข้าก็จะขึ้นแล้วล่ะไม่ต้องสนใจข้าหรอก คิดซะว่าข้าไม่มีตัวตนละกัน” เซนตอบไปโดยทำทีไม่สนใจ เพราะทั้งเด็กเล็กเด็กโตเขาก็เห็นมานักต่อนักแล้ว จะเห็นอะไรอีกนิดอีกหน่อยก็ไม่รู้สึกอะไรหรอก

อวดดีนัก! เจ้ารู้มั้ยว่าข้าเป็นใคร ข้าไม่ปล่อยให้เจ้านิ่งนอนใจเหมือนตอนนี้ได้แน่ คอยดูเถอะ ..ฮึกก” เด็กสาวกล่าวพลางปาดน้ำตาด้วยความโกรธปนอับอายที่ถูกเด็กชายเห็นเรือนร่างของเธอ จากนั้นเธอก็ร่ายเวทย์น้ำใส่มือข้างซ้ายของตนแล้วขว้างใส่เซนส่วนอีกข้างก็ใช้ปิดบังเรือนร่างไว้  แต่เซนเพียงเอี้ยวตัวหลบนิดหน่อยก็หลบพ้นก้อนน้ำเวทย์ที่พุ่งมาตรงๆได้แล้ว เพราะฝีมือเด็กเล่นแค่นี้มีหรือจะทำอะไรเซนได้ เด็กหญิงเห็นดังนั้นก็ยิ่งแค้นใจที่ทำอะไรเซนไม่ได้ เธอจึงรีบหนีไปใส่เสื้อผ้าแล้วออกจากห้องทันที

หลังจากนั้นไม่นาน เซน่าที่ยืนรอเซนอยู่หน้าห้องพอได้ยินเสียงโวยวายก็รีบเข้ามาดู ก็พอดีสวนทางกับเด็กหญิงผมสีน้ำตาลอ่อน เธอเหลียวมองเด็กสาวเล็กน้อยด้วยท่าทีงุนงงไม่คิดว่าจะมีใครอยู่ในห้องอาบน้ำและเธอก็ไม่รู้จักเด็กหญิงคนนั้นด้วย

เป็นอะไรรึเปล่าคะท่านเซน พอดีดิฉันได้ยินเสียงโวยวายเลยแวะเข้ามาดู เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ” เมดสาวถามเซนด้วยความเป็นห่วงเพราะกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น แต่เซนก็ตอบเพียงว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงก่อนจะลุกขึ้นจากบ่อน้ำพุร้อนโดยไม่สนใจเลยว่าเซน่าก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง            

วกกลับมาที่เซน่า พอเธอเห็นเซนลุกออกจากบ่อน้ำพุร้อน เธอก็หน้าแดงทันที เพราะถึงจะบอกว่าเด็ก 8ขวบก็เถอะ แต่ขนาดมัน...ไม่ใช่เลย เธอกระวนกระวายใจเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นอะไรแบบนี้ ซักพักจึงรู้ตัวว่าตนจ้องเซนซะตาแทบถลน และอีกฝ่ายก็จ้องกลับอีกด้วย

                เมื่อเซนอาบน้ำใส่เสื้อผ้าที่เซน่าเตรียมไว้ให้เสร็จ เขาก็ออกมาจากห้องและทำเอาเมดสาวอึ้งไปทีเดียว ด้วยภาพที่เธอเห็นนั้นเปรียบเซนปานเทพบุตรตัวน้อยก็ไม่ผิดนัก ผมสั้นขาว จมูกเรียว ปากเล็กบาง ตาเรียวแหลมคม ทั้งหมดดูเหมาะกันเหมือนเทพประทานมาให้เด็กคนนี้โดยเฉพาะ เอาซะคิดว่าเด็กน้อยที่เธอเห็นเมื่อประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนกลายเป็นคนละคนกับคนตรงหน้าเธอเลยล่ะ

ไปกันได้รึยังครับ” จู่ๆเซนก็ทักขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทำเอาเซน่าตื่นจากภวังค์ทันที

ค..ค่ะ” เมดสาวตอบอย่างติดๆขัดๆเป็นเพราะเพิ่งจะรวบรวมสติไว้ได้ ในขณะที่เมื่อกี้จิตใจของเธอมันลอยเอ้อระเหยไปไกลถึงไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้ จากนั้นเธอก็ออกเดินนำเด็กชายผมขาวไปยังห้องที่เวนเดอลานัดเจอไว้ในตอนแรก เดินราวๆ5นาทีก็มาถึงห้องๆหนึ่ง ประตูบานไม้ใหญ่ตั้งตระหง่าน รูปรอยแกะสลักดูวิจิตรสมกับเป็นงานภายในวังดูแล้วก็รู้ว่าห้องนี้ต้องเป็นห้องที่มีความสำคัญมากแน่ๆ

ถึงแล้วค่ะ” เมดสาวร่างบางพูดเบาๆพอให้เซนได้ยิน ก่อนจะผลักประตูบานใหญ่เข้าไปข้างใน ก็พบว่ามีบุคคลที่ต้องการเจอตัวนั่งรออยู่แล้ว โดยมีเวน หญิงสาวอีก คน และเด็กหญิงอีก คน กำลังนั่งคุยกันบนเก้าอี้บุนวมดูน่านั่ง

อ้าว มากันแล้วเหรอเซน มาๆๆมาแนะนำตัวให้ทุกคนรู้จักหน่อยเร็ว” เป็นเสียงของเวนที่ดังขึ้นก่อนที่เซน่าจะปิดประตูและออกไปทำหน้าที่อย่างอื่นของเธอต่อ

สวัสดีครับ เซน ครับ” เซนย่อทำความเคารพอย่างอ่อนช้อยด้วยเพราะรู้ถึงสถานการณ์ว่าควรจะสวมหน้ากากเมื่อไหร่ เนื่อง ณ ตอนนี้ เขาต้องการที่จะเข้ามาอยู่ในวังเพื่อหาผลประโยชน์ใส่ตัว ทำให้เขาต้องสร้างความพึงพอใจให้แก่บุคคลหลายๆท่านตรงหน้าในการพบเจอครั้งแรก ซึ่งดูเหมือนจะสำเร็จ ยกเว้น...

น..นี่นาย ไอ้บ้ากามที่แอบถ้ำมองชั้นในห้องน้ำนี่!!” เสียงหวานของเด็กซึ่งดูจะคุ้นๆหูเหมือนจะเคยได้ยินมาก่อน.. อ้อ ในห้องน้ำเมื่อกี้สินะ

เกิดไรขึ้นงั้นเหรออลิซ” เสียงๆหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็นแม่ของเด็กหญิงที่ต่างกันแค่สีผมและใบหูเท่านั้น เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจสถานการณ์

ก..ก็เจ้าหงอกตรงนั้นน่ะสิคะ มันแอบมองหนูตอนอาบน้ำ เห็นอะไรไปบ้างแล้วก็ไม่รู้ ฮึก..” เด็กหญิงพูดพลางพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ พลางคิดในใจว่าคงเป็นเจ้าสาวไม่ได้แล้วแน่ๆ ส่วนคนเป็นแม่ก็ดูจะมีสีหน้าตกใจนิดๆแต่ก็แอบขำในใจกับอากัปกิริยาของเด็กๆที่จะร้องไห้เพียงเรื่องแค่นี้

ต้องขอประทานโทษด้วยนะครับคุณหนู เนื่องในตอนนั้นผมบังเอิญไปอาบน้ำตามคำสั่งของท่านเวนเดอลา เป็นความประมาทของผมเองที่ไม่ตรวจดูให้แน่ใจเสียก่อนว่ามีคนอยู่ข้างในหรือไม่ ทำให้เกิดอุบัติเหตุที่ต้องทำความเสื่อมเสียแก่จิตใจคุณหนูผู้แสนน่ารักเช่นนี้ แต่สบายใจได้เลยนะครับ เพราะผมไม่ได้เห็นอะไรเลยแม้แต่นิดเดียวเนื่องด้วยในห้องอาบน้ำมีไอความร้อนลอยอยู่เต็มไปหมดครับ”  เซนพูดแถไปตามน้ำเอาดูดีไว้ก่อนเนื่องด้วยไม่อยากมีปัญหากับใคร และจากการพูดครั้งนี้ก็ทำเอาเด็กหญิงผมสีน้ำตาลอ่อนหน้าขึ้นสีนิดๆเนื่องจากมีคนชมว่าน่ารัก แต่ความจริงเธอก็รู้ว่าเด็กชายผมขาวพูดแถไปเพื่อหวังเอาตัวรอด แล้วยังนิสัยขอไปทีแบบไม่สนใจอะไรในห้องน้ำด้วย มันคนละคนกันกับเด็กชายผมขาวที่ดูดีมีมารยาทตรงนี้ลิบลับเลย

-เจ้าคนโกหก!!!”  เด็กหญิงดูจะฮึดฮัดมีทีท่าไม่ยอมแพ้จะเอาเรื่องให้ได้แต่ก็ถูกผู้เป็นแม่ห้ามไว้จนเธอใจเย็นลงเล็กน้อยแต่เธอก็ยังไม่วายส่งสายตาให้เซนด้วยความขุ่นเคือง

เอาล่ะถ้าไม่มีอะไรแล้วผมจะแนะนำเด็กคนนี้ให้รู้จักนะครับ” เมื่อเห็นเหตุการณ์สงบลงแล้ว เวนจึงเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งมองไปยังทุกคน

เด็กคนนี้ชื่อเซน ผมเจอเค้าตอนแวะหมู่บ้านนึงในดินแดนมนุษย์ แค่เห็นเขาก็รู้สึกต้องใจผมมาก ผมจึง...จะรับเด็กคนนี้มาเป็นลูกบุญธรรมครับ” เวนไม่ยอมบอกความจริงว่าเซนคือนักฆ่าที่จะมาลอบเอาชีวิตเขาและยังแต่งเรื่องใหม่ให้อีกด้วย และทันทีที่พูดจบ ทุกคนในห้องก็เหมือนต้องมนต์สะกด ทั้งห้องเงียบสงัดไม่เว้นแม้แต่อลิซที่กำลังบ่นให้แม่ของเธอฟังในตอนแรก

อย่าเงียบกันสิครับบ คือที่ผมเลือกเขามาเป็นลูกบุญธรรมมันก็ต้องมีเหตุผลอยู่แล้ว หนึ่งคือเซนน่าสงสารมากครับ ตอนที่ผมไปเจอเค้า เค้าก็หิวโซใกล้จะตายเลยล่ะแถมยังเป็นเด็กดีอีกด้วย ส่วนสอง...เพื่อพวกเรายังไงล่ะครับ โมน” เวนกล่าวถึงเหตุผลที่จะรับเซนมาเป็นลูกบุญธรรม แต่ประโยคหลังน้ำเสียงเขาดูเศร้าๆแต่ก็ยังพอมีรอยยิ้มบางๆส่งมาให้โมนภรรยาสาวของเขา ส่วนโมนหรือโมนาวี่นั้นพอได้ฟังที่เวนพูดจบ อยู่ดีๆเธอก็น้ำตารื้นขึ้นมาก่อนจะปล่อยโฮออกมาจนเวนต้องเข้ามาปลอบ เขารู้ดีว่าโมนภรรยาที่รักของเขานั้น ต้องการที่จะมีลูกมากขนาดไหนแต่เธอก็ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้เนื่องด้วยโรคประจำตัวของเธอ ทุกๆคืนก่อนเธอได้แต่เฝ้าอธิฐานต่อเทพแห่งการตั้งครรภ์เพื่อที่เธอจะได้มีลูกน้อยเหมือนคนอื่นๆบ้าง

ไม่เป็นไรแล้วนะโมน เรามีลูกแล้วนะ” เวนโอบไหล่เธอมาซบอกเขาเบาๆเพื่อให้เธอหยุดร้องพร้อมทั้งเรียกเซนเข้าไปหา

เซน มานี่สิ มาทักทายแม่เขาหน่อย” เซนเดินไปตามคำเรียกอย่างว่าง่ายพร้อมทั้งเอ่ยทักโมนาวี่ตามที่เวนบอก

สวัสดีครับ...ท่านแม่..” โมนได้ยินเซนเรียกก็หันมามองเล็กน้อยก่อนจะเรียกให้เซนขยับเข้าไปใกล้ๆแล้วสวมกอดเซนแน่นพร้อมทั้งปล่อยน้ำตาโฮใหญ่ออกมา

...แปะ...’ อะไรน่ะ...มีน้ำไหลออกมาจากตาเราด้วย ไอ้นี่มันเรียกว่าอะไรกันนะ เราดันลืมมันไปซะแล้วสิ หรือนี่ที่เค้าเรียกว่า น้ำตา.. เซนลอบถามกับตัวเองถึงปฎิกิริยาที่เกิดขึ้นกับร่างกาย เนื่องด้วยสิ่งที่เรียกว่าน้ำตา มันไม่เคยเกิดขึ้นเลยตั้งแต่วันที่พ่อและแม่ของเขาจากไป... แต่ถึงแม้ร่างกายจะจำไม่ได้ แต่ทว่าจิตใจยังสัมผัสความรู้สึกนั้นได้อยู่ ความอบอุ่นที่แม่เคยกอดเมื่อเราหกล้ม ความอบอุ่นที่แม่เคยอุ้มเราเมื่อครั้งยังแบเบาะ ความอบอุ่นที่แม่สวมกอดเพื่อปกป้องเราไว้...จากความตาย... หลายอารมณ์ความรู้สึกสับสนปนเปกันไป แต่เซนก็กอดตอบกับโมนาวี่ด้วยใจจริง เวนเห็นดังนั้นจึงมาสวมกอดทั้งสองเอาไว้อีกทอดหนึ่ง

อะแฮ่ม งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะ ดูเหมือนถ้าอยู่ต่อมันคล้ายๆว่าเราเป็นก้างยังไงไม่รู้แฮะ” อนาลิเซียเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งลูบหัวลูกของตนที่น้ำตาไหลพรากเพราะฉากซึ้งที่ปรากฎอยู่ต่อหน้านั้น มันยากที่จะห้ามใจไม่ให้ร้องไห้ได้            

เมื่อได้ยินดังนั้น ทั้งสามจึงผละกอดออกจากกันพลางเช็ดน้ำตาพร้อมทั้งลอบยิ้มให้กันอย่างเป็นกันเอง

ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีอะไรแล้วล่ะ เนอะเวน เซน” เป็นโมนที่เอ่ยขึ้นคนแรกในสามคนนั้น พร้อมทั้งยิ้มอย่างเปี่ยมสุข

อื้ม” “ครับ” ทั้งสองขานตอบพร้อมกัน มันเป็นภาพที่ประทับใจโมนมาก เนื่องจากมันคือความฝันอันสูงสุดของเธอที่จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบแบบนี้

เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันกับอลิซขอตัวกลับก่อนนะคะ พี่โมนพี่เวน หนูเซน” อนาลิเซียเอ่ยลาด้วยรอยยิ้มให้พี่สาวและพี่เขยของเธอ

แล้วเจอกันนะค่ะ ท่านลุงท่านป้า” อลิซเอ่ยลาหลังจากแม่เธอโดยไม่เหลียวมองเซนเลยแม่แต่นิดเดียว

เดียวเหอะอลิซ บอกลาเซนด้วยสิ ตอนนี้ก็เท่ากับเค้าเป็นญาติเราแล้วนะ ดีๆกันไว้ซะ” อนาลิเซียเตือนกล่าวลูก แต่อลิซก็ไม่ยอมทำตามทั้งยังทำเป็นเสมองไปทางอื่นเหมือนไม่สนใจอีกด้วย

ยังไงก็ขอโทษแทนอลิซด้วยนะจ๊ะหนูเซน สงสัยน้าจะประคบประหงมตามใจเธอมากไปหน่อย ยังไงๆก็อย่าถือสาเธอเลยนะ” อนาลิเซียขอโทษแทนลูกสาวที่แสดงนิสัยแย่ๆกับเซน แต่จะว่าเธอก็ไม่ได้เพราะกับคนอื่นเธอก็เป็นเด็กดีเป็นที่รักของทุกคน จะมีก็เพียงเซนคนเดียวเท่านั้นที่เธอทำนิสัยเสียแบบนี้ใส่

ไม่เป็นไรหรอกครับ กับคุณหนูที่น่ารักแบบนี้... ผมคงโกรธไม่ลงหรอก” เซนพูดพร้อมทั้งทิ้งรอยยิ้มพิมพ์ใจไว้ทำเอาอลิซที่แม้จะไม่ชอบหน้าเจ้าหนูเซนแต่ก็ยังยอมรับว่าหมอนี่หน้าตาดีมากทีเดียว

แหมๆๆหนูเซนพูดแบบนี้ทำเอาน้าเขินแทนลูกน้าเลยนะเนี่ย” อนาลิเซียทำท่ากระบิดกระเบี้ยวออกตัวแทนเหมือนเป็นคนโดนชมเองซะงั้น

ถ้ายังไงก็กลับแล้วจริงๆล่ะนะ

ไว้เจอกันใหม่นะ เดินทางปลอดภัยล่ะ” โมนกล่าวลาน้องสาวตัวเอง ส่วนเวนและเซนก็โบกมือลาหยอยๆ

                เมื่อขบวนรถม้าลาลับไปไกลแล้ว เวน โมนและเซนที่มายืนส่งก็เดินกลับไปเพื่อวางแผนครอบครัวกันในห้องนั่งเล่นส่วนตัวเพื่อต้อนรับสมาชิกใหม่

…………..

เอาเป็นว่า ส่งจดหมายไปบอกท่านพี่เรื่องนี้ก่อนละกันเนาะ เรื่องเรียนเดี๋ยวพ่อจะเป็นคนสอนเวทย์มนต์กับอะไรหลายๆอย่างเบื้องต้นสลับกับให้คนมาสอนเรื่องต่างๆให้ที่บ้านล่ะกันนะ ส่วนห้องกับชุดจะให้เซน่าจัดการให้ ตามนี้นะ เวนพูดถึงแผนเพื่อที่จะทำให้เด็กคนนี้ได้รับการอบรมเลี้ยงดูอย่างถูกต้อง ส่วนเซนตอนนี้ก็ติดกับโมนแจแถมยังเรียกโมนว่าท่านแม่อย่างไม่เคอะเขินแล้วด้วย แต่กับเค้านี่สิ มันช่างน่าช้ำใจนัก เพราะเจ้าหนูเซนยังเรียกเค้าว่าพ่อได้ไม่เต็มปากเต็มคำอยู่เลย แต่เอาเถอะ ของแบบนี้ต้องใช้เวลาล่ะนะ

                เช้าวันถัดมา หลังกินข้าวเช้าเสร็จ เวนก็เตรียมตัวที่จะสอนเซนโดยเรียกให้เซนไปรอที่ลานโล่งหลังวังโดยเขาจะสอนเซนในช่วงเช้า และช่วงบ่ายจะให้ซ้อมการใช้อาวุธกับเหล่าทหารเพื่อให้เซนสามารถใช้อาวุธได้อย่างถูกต้อง

เอาล่ะเซน พ่อจะเริ่มสอนเกี่ยวกับระบบการปกครองและประวัติศาสตร์คร่างๆของทวีปเอมาราก่อนนะ” เวนเดอลาบอกเรื่องที่จะสอนกับเซนพร้อมทั้งจิบชายามเช้าไปด้วยโดยมีโมนาวี่แอบมองจากระเบียงชั้นสองด้วยรอยยิ้ม

สอนเรื่องเวทย์มนต์ก่อนไม่ได้เหรอครับ” เซนบอกอย่างตรงไปตรงมาเพราะเขาต้องการที่จะเรียนเวทย์มนต์มากกว่าพวกวิชาน่าเบื่อแบบนี้

เอาน่าพ่อรู้มันน่าเบื่อแต่มันสำคัญนา เผื่อเจ้าต้องเข้าไปในเมืองหลวงของทวีป มันจะแย่เอาที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย” เวนกล่าวอย่างรู้ทัน เพราะนิสัยเหมือนเงียบๆแต่ฟาดเรียบของเซนนั้น มันบ่งบอกว่าลึกๆแล้วเขาก็เป็นคนที่ใจร้อนพอควร

งั้นเรามาเริ่มที่อาณาจักรเอลฟ์ก่อนล่ะกัน เพราะเราก็อยู่ในนี้ จำเป็นต้องรู้เรื่องไว้ก่อน คืออาณาจักเอลฟ์นั้นจะแบ่งแยกเป็นสี่หัวเมืองใหญ่ตามทิศที่ตั้ง และจะมีเมืองย่อยๆอีกในการปกครอง โดยทั้งสี่เมืองใหญ่จะได้รับคำสั่งต่างๆมาจากเมืองหลวง ซึ่งตั้งอยู่ใจกลาง เมืองมีชื่อว่า เอลทาเลีย ตอนนี้ถูกปกครองโดยกษัตริย์มาวิส เดอ มองติเอ หรือปู่เจ้านั่นแหละ ส่วนสี่หัวเมืองใหญ่จะถูกปกครองโดยรัชทายาททั้งสี่ ซึ่งก็เป็นอาๆลุงๆของเจ้า พี่ใหญ่ของข้าปกครองทิศเหนือ น้องรองปกครองทิศตะวันออก น้องเล็กปกครองทิศตะวันตก และข้าปกครองเมืองทิศใต้   เวนเดอลากล่าวอย่างช้าๆพร้อมทั้งจิบชาให้ชุ่มคอ ส่วนเซนก็ฟังอย่างตั้งใจ จะมีบ้างที่หาวหวอดๆก่อนจะยกมือถาม

แล้วทำไมคนส่วนใหญ่เรียกดินแดนแทนที่จะเป็นอาณาจักรล่ะครับ” เซนถามอย่างใครรู่

เพราะว่าเมื่อ300ปีก่อนนั้น ทวีปเอมารา มีเพียงอาณาจักรเดียวซึ่งถูกปกครองโดยพวกดาร์คเอลฟ์และถูกแบ่งแยกให้อยู่ตามเผ่าพันธุ์ของตนในดินแดนที่ถูกระบุไว้ เพื่อไม่ให้ร่วมมือกับเผ่าพันธุ์อื่นก่อกบฏเเละง่ายต่อการดูเเลและกำจัด...จากการกดขี่ข่มเหงของพวกดาร์คเอลฟ์ทำให้มีการลุกขึ้นต่อต้านมากมายแต่ต่างฝ่ายต่างเผ่าพันธุ์ก็ไม่ยอมร่วมมือกัน จนได้มีไลท์เอลฟ์ที่ปกติไม่วุ่นวายสุงสิงกับใคร ได้ไปร่วมมือกับมนุษย์เพื่อต่อสู้กับดาร์คเอลฟ์และโค่นบัลลังค์ลงได้สำเร็จ แต่ความสำเร็จก็ต้องแลกมากับการเสียสละ เหล่าไลท์เอลฟ์ได้รวมไพร่พลทั้งหมดของพวกเขาผนวกเข้ากับมนุษย์และสู้เคียงบ่าเคียงไหล่จนดับสูญกันไปหมด...หลังจากสงครามครั้งนั้นจบลง พวกไลท์เอลฟ์ก็ได้หายสาปสูญไปจากหน้าประวัติศาสตร์ ไม่พบร่องรอยหรืออะไรที่บ่งชี้การคงอยู่ของเผ่าพันธุ์เลย เนื่องจากการแบ่งอาณาจักรออกเป็นสามเพิ่งแบ่งได้ไม่นาน เลยยังมีคนที่เรียกว่าดินแดนอยู่ยังไงล่ะ” เวนพล่ามยาว ในน้ำเสียงนั้นมีความรู้สึกชื่นชมปนอยู่ด้วย เพราะเหล่าไลท์เอลฟ์ที่กล้าหาญนั้นเป็นญาติห่างๆของชาวเอลฟ์ ส่วนเซนได้แต่ยิ้มแหยๆเพราะเขาถามแค่ว่าทำไม ไม่ได้ต้องการให้เล่าประวัติศาสตร์ยาวพรืดอะไรแบบนี้ซักหน่อย

เอาล่ะ ต่อไปมาต่อที่อาณาจักรมนุษย์ ลูกก็น่าจะรู้อะไรๆอยู่บ้างสินะเซน จะเอาคร่าวๆล่ะกัน อาณาจักรมนุษย์จะแบ่งการปกครองแบบง่ายๆคือ มีเมืองแม่ปกครองอยู่ศูนย์กลาง คอยถ่ายทอดคำสั่งต่างๆให้เมืองลูกที่จะมีตระกูลขุนนางแต่ละตระกูลปกครองอยู่ เมืองแม่หรือเมืองหลวงนั้น ปัจจุบันถูกปกครองโดยกษัตริย์เมอริก ฟอเกรสชาร์ล ที่ 6  เขาเป็นสหายพ่อเองแหละ ส่วนราชินีก็คืออนาลิเซีย คนที่เจ้าเพิ่งพบเมื่อวานนี้ไง”  พอจบเรื่องการปกครองของมนุษย์ ดูเหมือนเซนจะอ้ำอึ้งเล็กน้อยเพราะถ้าอนาลิเซียเป็นราชินี งั้นอลิซคู่กรณีของเขาก็เป็นเจ้าหญิงน่ะสิ!! พอคิดว่าตนถูกเจ้าหญิงเกลียดอยู่แถมยังไปเห็นอะไรๆแล้วด้วย เซนก็ชักรู้สึกผิดนิดๆ เพราะในอนาคตนั้น เธออาจจะต้องขึ้นปกครองอาณาจักร เป็นแม่ของแผ่นดินและแม่ของประชาชน แค่คิดเรื่องอนาคตที่ถูกเจ้าหญิงเกลียดก็จะบ้าตายแล้ว นี่ถ้าได้เป็นราชินีอีกคงจะแย่เอามากแน่ๆ

ส่วนอาณาจักรคนแคระนั้น การปกครองก็คล้ายๆกับของมนุษย์ เพียงแต่จะมีความหลากหลายทางเผ่าพันธุ์มากกว่า เพราะพวกคนแคระนั้นมีน้อย เลยถูกเผ่าพันธุ์อื่นๆเข้ามาจับจองพื้นที่ทำกินไปเสียหมด เมืองหลวงถูกปกครองโดยกษัตริย์เมนเดล วองเกตา เขาเป็นคนแคระที่สร้างอาวุธได้เก่งที่สุดเลยล่ะ เลยถูกเลือกให้เป็นกษัตริย์” เวนกล่าวจบก็เล่าเรื่องประวัติศาสตร์ต่อไปอีกยืดยาวโดยไม่ให้เซนได้พักกินของว่างที่โมนาวี่เอามาให้เลยซักนิด จนในที่สุด... ก็พักเที่ยง!! เวลาที่เซนรอคอยมาตลอดค่อนวันเพื่อจะได้ไปพ้นๆจากเวนเสียที แต่เวลาความสุขมันช่างแสนสั้นนัก หลังจากกินอาหารเสร็จ เขายังต้องเรียนการใช้อาวุธกับเหล่าทหารต่อ

เฮ้อ พักเหมือนแทบไม่ได้พักเลยแฮะ ถ้าไม่มีท่านแม่โมน เราคงหนีไปแล้วสินะ แต่เอาเถอะ เรียนเรื่องอาวุธก็ไม่ได้แย่นักหรอก ถึงเราจะใช้เป็นเกือบหมดแล้วก็เหอะ’ เซนคิดในใจพลางบ่นอย่างเซ็งๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #807 มิลิน (@sompopy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 10:35
    สนุกอะไรเยี่ยงนี้
    #807
    0
  2. #526 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 10:49
    เซน นี้เป็นเผ่าพันธุ์อะไรหรอ
    #526
    0
  3. #407 Zekavarov (@Zekarov) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:27
    #407
    0
  4. #118 Readre iN ShaDora (@rewplaypark) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:30
    เลือกใช้สีฟอนต์สีใดสีหนึ่งรหว่างสีอัตโนมัติกับสีดำนะครับ เพราะรู้สึกว่าเด็กดีจะตั้งให้สีอัตโนมัติเป็นสีน้ำตาล
    #118
    0
  5. #86 kimurakung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 19:26
    น่าติดตามอ่าน...ดูจะมีปมอะไรให้ตามต่อได้เยอะ
    #86
    0
  6. #18 DoomAngel (@god--me) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 03:41
    ตัวอักษรติดกันเกินตาลายอะ+_+
    #18
    0
  7. #14 คนสิ้นคิด (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 10:40
    สนุกมากเลย
    #14
    0
  8. #13 คนสิ้นคิด (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 10:40
    สนุกมากเลย
    #13
    0
  9. #1 Neilly (@moslovede) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 21:31
    สนุกดีครับ
    #1
    0