Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,985 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    26

    Overall
    112,985

ตอนที่ 27 : ความเข้าใจผิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    5 ก.พ. 58

เคร้ง เคร้งเสียงดาบกระทบกันดังอย่างต่อเนื่องในคาบเรียนช่วงบ่ายตามที่ทางโรงเรียนได้จัดไว้ โดยในสามวันแรกจะเรียนการใช้ดาบ อีกสามวันเรียนการใช้เวทย์ และสามวันสุดท้ายเรียนการใช้เวทย์ผสานกับดาบ ซึ่งในคาบนี้ทุกห้องจะต้องมาเรียนร่วมกัน

                ครูผู้สอนวิชาดาบในค่ายปรับพื้นฐานนี้มีอยู่ทั้งหมดห้าคน เนื่องจากมีนักเรียนสองร้อยกว่าทำให้จะต้องมีครูคอยคุมเข้มหลายๆคนเพื่อที่จะดูแลได้ทั่วถึง โดยครูหนึ่งคนจะดูแลนักเรียนหนึ่งห้อง

ในตอนนี้นั้น ทางอาจารย์ทั้งห้าได้สั่งให้ลูกศิษย์ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของตนทำการจับคู่ต่อสู้วัดฝีมือกันก่อน เพื่อวิเคราะห์และประเมินว่าใครมีจุดอ่อนตรงไหนและยังขาดตกบกพร่องอะไรบ้าง

เซนที่ตอนนี้กำลังต่อแถวรอให้ถึงคู่ตัวเองที่อยู่เกือบสุดท้ายก็มองการต่อสู้แก่เบื่อพลางวิเคราะห์ความสามารถของแต่ละคน ทั้งยังหันไปมองคู่ของตัวเองบ่อยๆ ซึ่งคู่ของเซนนั้นเป็นเด็กชายตัวโตกว่าเขานิดหน่อย ผมสีฟ้าไม่ยาวมากหน้าตาธรรมดาๆ ลอบมองไปได้สักพักทางฝ่ายนั้นก็เหมือนจะสังเกตเพราะเขาก็กำลังวิเคราะห์เซนเช่นเดียวกัน

หวังว่าคู่ของเราจะสนุกนะครับอีกฝ่ายกล่าวยิ้มๆซึ่งเซนก็ไม่ตอบอะไรกลับไปเพียงแค่พยักหน้าอืมก่อนจะหันไปสนใจคู่ต่อสู่บนสนามที่ดูเหมือนเด็กหญิงผมฟ้าจะพลาดท่าให้เด็กหญิงผมทองเสียแล้ว

เซนในระหว่างที่กำลังเพลินกับการต่อสู้เบื้องหน้า เสียงของคามานที่เงียบไปตั้งแต่เมื่อเช้าก็ดังขึ้นในหัวของเซน เซนจึงละความสนใจจากการต่อสู้เบื้องหน้าและหันมาสนทนาในใจกับคามานแทน

มีอะไรเหรอคามาน

ไม่มีอะไรมากหรอกแค่อยากบอกว่าคู่ของนายเป็นนากะ เพราะงั้นก็ระวังตัวให้ดีล่ะเพราะพวกนากะมันเจ้าเลห์แถมยังใช้เวทย์น้ำเก่งอีกด้วยคามานเตือนเกี่ยวกับเผ่าของชายผมฟ้าคู่ของเซน ซึ่งเซนก็เงียบรับฟังแต่โดยดีทั้งๆที่ในใจเขารู้สึกอยากลองประมือกับพวกเก่งเฉพาะธาตุมานานแล้ว

จะทำอะไรก็อย่าให้ตัวเองพลาดขึ้นมาล่ะคามานกล่าวอย่างรู้ทัน เพราะในเวลานี้เธออยู่ในจิตของเซน เพราะฉะนั้นหากเซนคิดอะไรเธอก็จะรับรู้ด้วย เซนจึงหัวเราะแหะๆในใจพลางคิดว่าจะระวังเรื่องคามานให้มากกว่านี้

 

คู่ต่อไป..เซน และ ไคลน์ ลงสนามได้!” เสียงจากอาจารย์หน้าตาดุดันประกาศกร้าวเสียงดังเพื่อเรียกให้คู่ต่อไปลงสนามทันทีหลังจากจดบันทึกการต่อสู้ของคู่เมื่อกี้เสร็จ

ครับ!” “ครับ!” เซนและไคลน์หรือเด็กชายเผ่านากะตอบรับเสียงดังเช่นกัน เพื่อเป็นการเรียกกำลังใจให้แก่ตนเองและสร้างความฮึกเหิมไปในตัว

เมื่อทั้งคู่ก้าวลงมายังสนามซึ่งเป็นพื้นดินแฉะๆมีน้ำขัง ที่เป็นแบบนี้ก็เพื่อดูว่านักเรียนจะจัดการกับพื้นที่แบบนี้ได้อย่างไรโดยสนามจะเปลี่ยนรูปแบบทุกครั้งเมื่อการต่อสู้จบ

เซนที่ตอนนี้กำลังยืนสบตากับไคลน์บนสนามดินแฉะโดยไคลน์จะยืนอยู่อีกฟากของสนามห่างกับเซนประมาณ 10 เมตร ทั้งคู่กำลังจับดาบไม้ที่ทางโรงเรียนจัดให้ไว้ใช้ในการต่อสู้แน่นพร้อมสู้

ก่อนที่อาจารย์จะประกาศเริ่มเพียงชั่ววิ ไคลน์ที่อยู่ตรงข้ามเซนก็แสยะยิ้ม เพราะพื้นสนามแฉะๆมีน้ำแบบนี้มันเข้าทางกับธาตุเขาพอดิบพอดี

แค่นี้เราก็จะได้มีโอกาสโชวเทพให้ท่านเซลีนได้เห็นล่ะ หมั่นไส้หมอนี่ชะมัดคอยดูเหอะฉันจะแย่งท่านเซลีนมาจากนายให้ได้ไคลน์คิดในใจพร้อมๆกับที่อาจารย์ประกาศเริ่มการต่อสู้

ไคลน์ก้าวถอยหลังไปก้าวหนึ่งและเปลี่ยนร่างคืนเป็นร่างเผ่าพันธุ์ดั้งเดิมของตนปรากฏให้ทุกคนเห็น แต่ที่นากะแรกรุ่นกลับคืนร่างไม่ใช่เพื่อความเท่หรืออะไรหรอก เพียงแต่เพราะในร่างที่แท้จริงของแต่ละเผ่าพันธุ์นั้นจะทำให้เจ้าของร่างใช้พลังได้เต็มร้อยซึ่งทางอาจารย์ก็ไม่ได้ห้าม เพียงแต่บอกว่าให้ต่อสู้กันโดยใช้ดาบเท่านั้นไม่ได้ห้ามว่าใช้ดาบคู่กับกรงเล็บแหลมหรือเวทย์ไม่ได้!

ไคลน์แสยะยิ้มเล็กน้อยก่อนจะลืมตาอย่างผู้ชนะหลังจากเปลี่ยนร่างเสร็จ แต่เมื่อมองไปข้างหน้าก็พบว่าคู่ต่อสู้ของตนได้หายไปแล้ว...

อึกกจู่ๆความรู้สึกเจ็บแปลบเหมือนมีบางอย่างกระทบกับหลังคอก็เกิดขึ้นกับไคลน์พร้อมกับที่เขาอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวด

ไคลน์หันหลังกลับทันทีหวังว่าจะเจอคู่ต่อสู้ของตนและโจมตีสวนกลับ แต่เมื่อหันกลับไปความรู้สึกจุกเจ็บก็เกิดขึ้นกับบริเวณท้องน้อยของตนอีกครั้งและยังหาตัวผู้กระทำไม่ได้ด้วย ไคลน์เริ่มจะหัวเสียกับการโจมตีที่มองไม่เห็นของเซนพลางคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

เพราะทั้งๆที่อยู่ในร่างนากะไคลน์จะมีความสามารถเพิ่มขึ้นมาคือความอึด พละกำลัง และผิวหนังที่เหนียวทำให้การโจมตีพลาดไป แต่กับเซนมันกลับใช้ไม่ได้ผล นี่ถ้าเป็นดาบจริงเขาคงตายไปแล้วแน่ๆ

เมื่อเป็นผู้ถูกเล่นงานเพียงฝ่ายเดียวจนไคลน์เริ่มทนความเจ็บปวดไม่ไหวและยังมองการเคลื่อนไหวของเซนไม่ทัน จึงคิดว่าอีกฝ่ายใช้แผนตุกติก ไคลน์จึงพูดยั่วโมโหใหอีกเซนยอมปรากฏตัวออกมาว่า

เห้ย เอ็งเป็นลูกหมารึไงวะหนีอยู่ได้ พ่อแม่สอนมายังไงวะ ถ้าไม่กล้าสู้กับข้าตรงๆก็บอกเหอะข้าจะได้ออมมือให้ไคลน์พูดยั่วเซนและพยายามพูดให้ตัวเองดูดีเข้าไว้จะได้ไม่อับอาย

หลังจากได้ยินคำสบประมาทของอีกฝ่าย เซนจึงหยุดอยู่เฉยๆหลังจากวิ่งวุ่นโจมตีไคลน์ไปทั่วจนไคลน์บอบช้ำไปหลายจุด

นี่ถ้าเป็นดาบจริงผมว่าผมกรีดปากเน่าๆนั่นได้ตั้งแต่การโจมตีแรกแล้วนะครับเซนกล่าวเรียบๆและหลุบตาต่ำลงก่อนจะชำเลืองมองอีกฝ่าย จากนั้นก็กระชับดาบในมือแน่นก่อนจะย่อตัวลงและส่งรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมให้ไคลน์เป็นสัญญาณเชิงบอกว่า จะเข้าไปล่ะนะ

ถ้าทำได้ก็ลองทำดูสิ ไอ้ลูกหมา’ ” ไคลน์ตอบกลับพลางทำหน้าทะเล้นพร้อมทั้งเน้นคำว่า ไอ้ลูกหมาอีกด้วย

ทางฝั่งไคลน์ที่เห็นว่าการพูดยั่วยุอีกฝ่ายของตนได้ผล จึงเตรียมตัวตั้งมือรับเต็มที่เพราะคิดว่าหากโจมตีตรงๆแบบนี้เขาชนะแน่ และคิดเข้าข้างตัวเองว่าที่ตอนแรกจับการเคลื่อที่ไม่ทันเพราะตนเปลี่ยนร่างเฉยๆและอีกฝ่ายก็ทำได้แค่ลอบโจมตีเท่านั้น

แต่...ยังไม่ทันคิดจบ จู่ๆเซนก็หายไปจากสนามอีกแล้วทั้งๆที่มันเปียกแฉะไปด้วยน้ำแต่กลับหาร่องรอยการก้าวเดินไม่ได้เลยผ่านไปเพียงเสี้ยววิ เซนก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าของไคลน์พร้อมทั้งหวังจะฟาดดาบใส่ปากของไคลน์ที่ตอนนี้เซนได้เปลี่ยนจากดาบไม้เป็นธาตุดินผสมทองเพื่อสร้างความคมให้แก่ตัวดาบ ทำให้ทันทีที่คมดาบเฉือนโดนแก้มของไคลน์ก็ทำให้เลือดไหลทันที และก่อนจะยาวไปถึงปาก เสียงของอาจารย์ผู้คุมก็ดังขึ้น

หยุด!! เธอชนะแล้วพอแค่นี้แหละและด้วยเสียงนี้เองทำให้เซนที่เมื่อกี้กำลังจะกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนได้สติกลับคืนมา เซนจึงละออกจากชายตรงหน้าที่กำลังร้องไห้ด้วยความกลัวทันทีที่คืนสติและหันหลังกลับเดินลงจากสนามต่อสู้

ไอ้ปีศาจ!” หลังจากเดินลงจากสนามก็มีเสียงก่นด่าตามหลังเซนมาจากปากของไคลน์ ซึ่งด้วยคำพูดนี้เองทำให้เด็กคนอื่นๆที่มาดูการต่อสู้ก็เริ่มพยักหน้าเห็นด้วยและมองเซนด้วยสายตาแปลกๆ เพราะพวกเขาไม่ได้ยินการสนทนาระหว่างการต่อสู้จึงได้เข้าใจผิด

ซึ่งเซนที่ได้ยินคำนั้นก็หันกลับไปมองและสบกับสายตาดูถูกเหยียดหยามและรังเกียจเหล่านั้น เขาจึงลอบหัวเราะในใจและคิดว่า เหอะ ปีศาจเหรอ ไอ้ตัวชั่วร้ายจากนรกนั่นถ้าเอามาเปรียบเทียบกับฉันตอนนี้มันก็สมควรแล้วล่ะ นิสัยเก่าที่แก้ไม่หายซักที เรามันไม่น่าเกิดมาเลย เรามันน่ารังเกียจ โสมม ขยะแขยง

เซนเดินไปเรื่อยๆจนถึงหอพักโดยไม่สนใจสายตาที่มองเขาหลังจากจบการต่อสู้ เมื่อถึงห้องเซนก็เปิดประตูเข้าไปและฟุบลงนอนพลางซุกหน้ากับหมอนแน่น

ส่วนคามานที่ลอบฟังความคิดอันสับสนวุ่นวายของเซนมานานก็ปรากฏตัวออกมายืนข้างเตียงที่เซนนอนพลางพยายามทักเรียกด้วยความเป็นห่วง แต่อีกฝ่ายกลับทำเพียงโบกมือไล่ซึ่งคามานก็เข้าใจว่าเซนอยากอยู่คนเดียว เธอจึงเลือกที่จะเงียบและปล่อยให้เวลาไหลผ่านไป

               

                เช้าวันต่อมา เซนกับแรมพิสก็ลงไปทานข้าวเช้าตามปกติ ซึ่งก็ดูจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยเหมือนเรื่องเมื่อวานเป็นเพียงแค่ความฝัน

แต่เมื่อถึงเวลาเข้าเรียนในคาบเช้า เพื่อนร่วมห้องต่างก็ทำเป็นหลบหน้าเซนบ้างก็ทำเป็นไม่เห็นเขาเดินผ่านแต่ก็เหลือบๆมองด้วยสายตาแปลกๆซึ่งเซนก็พอจะรู้ได้ เมื่อมาถึงโต๊ะของตัวเองเซนก็ลงนั่งทันทีและหยิบหนังสือที่ครูเลฟานแจกให้ทุกคนเมื่อวานขึ้นมาอ่าน

เอ่อคุณเซนคะ..เรื่องเมื่อวาน..ลาเมียที่นั่งข้างๆเซนซึ่งก็อยู่ในเหตุการณ์เมื่อวานนี้เอ่ยทักขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ เพราะเมื่อวานนี้เธอก็เห็นเซนทำหน้าตาหน้ากลัวในระหว่างต่อสู้ซึ่งเป็นหน้าแบบที่เธอไม่เคยเห็นเซนทำมาก่อนและไม่คิดว่าเซนจะทำได้

เซนที่นั่งอ่านหนังสือเงียบๆหลังจากได้ยินลาเมียทัก เขาจึงวางหนังสือและหันกลับไปตอบ

เรื่องเมื่อวานทำไมเหรอ

คือ...ฉันได้ยินเค้าบอกว่าคุณเซนเป็นปีศาจ...มัน เอ่อ จริงหรือเปล่าคะลาเมียพยายามรวบรวมความกล้าถามสิ่งที่เธอได้ยินมาเพราะเธอคิดว่าเซนไม่มีทางเป็นปีศาจได้แน่ๆ เพราะเขาเป็นคนที่ช่วยเธอไว้จากชายเกเรร่างโตนั้น พูดแล้วก็สยองไม่หาย

ปีศาจเหรอครับ.. ฮะฮะไม่ใช่หรอกครับ ผมเป็นฮาล์ฟเอลฟ์น่ะ เซนหัวเราะเจื่อนๆพลางตอบด้วยสีหน้าตลกๆ ทำเอาลาเมียเกือบหลุดขำแต่ก็ปิดปากไว้ทันเพราะกลัวเสียมารยาท

งั้นเหรอคะ ถ้าคุณเซนไม่ใช่ปีศาจงั้นก็บอกความจริงกับทุกคนเลยสิคะหลังจากได้ยินความจริงจากปากเซน ลาเมียก็มีสีหน้าดูดีใจและรบเร้าให้เซนบอกเรื่องนี้กับคนอื่น แต่เซนกลับหลุดขำพลางคิดว่าเธอคนนี้ช่างไร้เดียงสาเสียจริง

ฮ่าๆ มันแค่คำเปรียบเปรยนะครับลาเมีย คนที่ถูกคนอื่นว่าว่าเป็นปีศาจน่ะ เขาอาจจะไม่ใช่ปีศาจจริงๆแต่การกระทำไม่ต่างกับปีศาจต่างหากล่ะจึงถูกว่าเซนอธิบายให้ลาเมียเข้าใจ ซึ่งก็ดูเธอจะงุนงงเล็กน้อยพลางเอียงคอมองเซนอย่างไม่เข้าใจ

เอ๊ะ แต่คุณเซนก็ไม่เห็นจะเหมือนปีศาจเลยนี่คะ.. อ-ออกจะใจดีแท้ๆ” ลาเมียตอบไปตามความคิดของตน ตอนพูดประโยคหลังๆดูเธอจะหน้าแดงแปลกๆด้วย

ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ ถึงลาเมียจะเห็นผมใจดีแบบนี้แต่จริงๆผมอาจจะเป็นหมาป่าที่สวมหนังแกะก็ได้นะครับเซนตอบตามจริงแต่ลาเมียคิดว่าเซนแค่ถ่อมตนเพราะอายที่ถูกเธอชมว่าใจดี

                ในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังคุยกันเรื่อยเปื่อย ไคลน์ก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับผ้าปิดแผลบริเวณแก้มและมองมาทางเซนพร้อมสบถดังๆให้ทุกคนได้ยินว่า

ไอ้ปีศาจ...

สิ้นเสียง คนในห้องยกเว้นลาเมียและเซลีนที่นั่งจ้องต้นไม้เพื่ออะไรก็ไม่รู้ ก็ได้หันมามองเซนด้วยสายตารังเกียจและหวาดกลัว

ไคลน์ที่ยืนมองปฏิกิริยาจากทุกคนก็ยิ้มเย้ยอย่างผู้ชนะ และกำลังขยับปากจะพูดบางสิ่งบางอย่างออกไป แต่ทว่า

เมื่อกี้เรียกใครว่าปีศาจเหรอวะ ไอ้หน้าจืดเสียงทุ้มหนักๆของชายคนหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับจับไหล่ของไคลน์ ทำให้ไคลน์หันหลังกลับไปมองทันที และก็พบว่าคนคนนั้นคือชายรูปร่างใหญ่ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามจนไม่คิดว่าจะอายุแค่สิบสามเท่านั้น

เอ่อ.. ไม่ทราบว่าพี่เป็นใครเหรอครับในตอนแรกที่ไคลน์หันกลับไปมองนั้น เขาก็นึกว่าคนตรงหน้าเป็นอาจารย์ใหม่ แต่ทว่าชายตรงหน้าใส่ชุดนักเรียนเขาจึงเรียบเรียงประโยคใหม่ก่อนจะเอ่ยเรียกว่าอาจารย์และทำให้อีกฝ่ายโกรธ

แกยังไม่ตอบคำถามข้าเลยนะชายหนุ่มร่างใหญ่กำยำคนนี้มีผมสีเทา หน้าตาดุดันเหมือนเพิ่งหลุดออกจากคุกมาทั้งๆที่จริงๆเขาแค่เพิ่งจะหลุดมาจากห้องปกครองเท่านั้นเอง เขาถามไคลน์ด้วยเสียงเหี้ยมดูน่ากลัว

ผม..ผมเรียก..นายคนนั้นน่ะครับ ตอนสู้กันเขาเกือบฆ่าผมดีที่อาจารย์ห้ามทัน ผมเลยเรียกมันว่าปีศาจ

ไคลน์กล่าวพร้อมทั้งชี้ไปยังเซน ซึ่งเซนก็เงิยหน้าขึ้นมามองไคลน์และเหลือบไปเห็นชายร่างกำยำด้านหลังที่ดูคุ้นหน้าคุ้นตา

ทันทีที่ชายผมเทาหันไปตามนิ้วของไคลน์ เขาก็พบเข้ากับเซนที่จ้องมองกลับมาเช่นกัน ทันใดนั้นชายผมเทาร่างโตก็มีอาการเลือดขึ้นหน้าเหมือนโกรธที่มีคนไปฆ่าพ่อฆ่าแม่เขามาพร้อมกำกำปั้นแน่น

เมิงงงกล้าว่าลูกพี่กรูเป็นปีศาจเหรออออ!” ชายผมเทากล่าวด้วยความโมโหพร้อมทั้งเสยกำปั้นเข้าไปที่ใต้คางของไคลน์ ทำเอาไคลน์สลบล้มฟุบไปในทันที


ps: ขอบคุณทุกกำลังใจนะครับ เอาซะมีกำลังใจพิมพ์ต่อยาวๆเลย55 ><
ps2: เบ๊มาเเล้วว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #1026 199442537 (@mmeilingg) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 15:52
    นึกว่า เวทผสานดาบ จะเป็นวิชาลับ ระดับ สูง เฮ้อ... กว่าลูคัสจะยอมสอน ที่ไหนได้ก็วิชาพื้นฐาน งงๆ นะ แต่ก็เป็นกำลังใจให้นะ แต่งเรื่องแรก เก่งมากๆ ^^
    #1026
    0
  2. #925 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 16:25
    เอาแล้ว เอาแล้ว ได้ลูกน้องมาโดยไม่รู้ตัวอีกหนึ่ง คิกๆ คักๆ
    #925
    0
  3. #843 Nong'Pleum (@babygang02) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 04:12
    ไอ่ขี้ไคลนี่สวะจริมๆ แพ้เค้าละปากดีอีก คนอื่นก้อดู...ไม่ดีไปนิด เห็นคนอื่นเก่งว่าเปนตัวประหลาดหมด...ไม่งั้นไอ่คนที่สอบต่อสู้ดับ1มันไม่ถูกมองว่าเปนผีร้ายเลยรึไง
    #843
    0
  4. #831 มิลิน (@sompopy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 12:11
    ลูกพี่ ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #831
    0
  5. #568 EDZero (@deadspawn05) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 20:02
    ศิโรราบได้เป็นกลายลูกน้อง??
    #568
    0
  6. #538 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 18:48
    ยุดีก็ได้ลูกน้องมาซะงั้น
    #538
    0
  7. #396 xTheGoLfzx (@golfkrub2) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:48
    ถ้ายังพอจำกันได้ เด็กตัวโตๆที่เรียกเชนว่าลูกพี่คือ เด็กที่เข้ามาจีบสาวนิม แล้วโดนสับสลบไปนั้นเองครับ 
    #396
    0
  8. #335 fenr (@friendsly) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:01
    5555 มึงกล้าว่าลูกพี่กูหรอ
    #335
    0
  9. #310 Nut Retspect (@torasr2600) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:25
    ตอนนี้ค่อยสะใจหน่อย ชอบพระเอกแนวดาร์คๆอยู่แล้วแหละ 55555 
    #310
    0
  10. #293 slzyzero (@sliiz) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:13
    กลายมาเป็นลูกพี่ไปแล้ว  
    #293
    0
  11. #261 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:11
    แกเป็นมาโซหรอ - -^
    #261
    0
  12. #174 เหล้าหวานปั่น (@teddykuy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:54
    เห้ย!! ล่ำ สถาปนาตัวเป็นเบ๊หมายเลขหนึ่งซะงั้น ติดใจรสมือเซนเข้าล่ะซี่~
    #174
    0
  13. #167 cash_ (@taechaam) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 04:54
    ตอนจบนี่ฮาเลยเป็นลูกน้องซะแล้ว
    #167
    0
  14. #166 LilyTheGlass (@dawan400) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 04:50
    ดูเหมือนจะใช่นะ คนนั่นละถึงกับยกตนเป็นลูกน้องเลยทีเดียว
    #166
    0
  15. วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:36
    ใช่ไอ้คนที่มีแต๊ะอั๊งลาเมียหรือเปล่าหว่า?!
    #164
    0
  16. #163 Mhew_happy (@mhew1209) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:33
    ลูกพี่!!! Ooo
    #163
    0
  17. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:25
    อัพเร็วๆนะ สนุกมากกกกกกอยากอ่านต่อ
    #162
    0
  18. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:13
    เอ่อ คงไม่ใช่ไอ่คนที่เซนไปทุบสลบ ตอนกินข้าวเช้าหรอกมั้ง..เนอะ?
    #160
    0
  19. #159 Blue_myeyes (@puzzle_myeyes) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:12
    สะใจจ้ง อะอิอิ
    #159
    0
  20. #158 weed_ (@weed-) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:11
    พวกนักฆ่าด้วยกันหรือป่าวอะ
    #158
    0
  21. #156 Windy Erika (@tyuioptotan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:14
    นายตัวโตหัวเทานี่ จากตอนอาหารเช้าสินะ =w= ที่เชนตบคว่ำที่ยุ่งกะลาเมียสินะ 
    #156
    0
  22. #155 Natdanai Wichapong (@chiba_tatsuya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:04
    ขอบคุณครับ ว่าแต่คนตัวโตเนี่ยใครครับ
    #155
    0
  23. #154 kimurakung (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:03
    นายตัวโตนี่เป็นใครหว่า แถมมายกให้เซนเป็นลูกพี่อีกด้วย .. แต่สะใจนะที่ต่อยไคลน์ไป พวกเจ้าเล่ห์กลโกงต้องเจอแบบนี้
    #154
    0