Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,978 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    19

    Overall
    112,978

ตอนที่ 28 : เจ้าชายสีขาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    6 ก.พ. 58

เมิงงงกล้าด่าลูกพี่กรูว่าเป็นปีศาจเหรออออ!”  “ ผัวะ

เสียงกำปั้นกระทบคางดังตามมาพร้อมกับเสียงที่ผู้คนในห้องแตกตื่นและเป็นห่วงชายผมฟ้าที่ถูกต่อย แต่ก็ไม่กล้าเข้ามาดูอาการเพราะมีชายผมเทาตัวโตยืนคุมอยู่

มีใครกล้าว่าลูกพี่ข้าอีกมั้ยถ้ามีล่ะก็ มาเจอข้า กริมมอ บาบาเรียนได้เดี๋ยวนี้เลย!” ชายผมเทาที่บอกว่าตัวเองชื่อกริมมอประกาศกร้าวดังไปทั่วห้องพร้อมทั้งหนชำเลืองมองทุกคนในห้อง ซึ่งมีเหรอที่จะมีใครกล้าต่อกรกับชายตัวโตตรงหน้า เพราะนอกจากจะตัวใหญ่แล้วนามสกุลเขายังบ่งบอกว่าเป็นบาบาเรียนหรือพวกคนเถื่อนอีกด้วย ซึ่งคนพวกนี้จะมีพละกำลังมากเป็นทุมเดิมอยู่แล้ว

ส่วนเซนที่เหมือนจะจำชายตรงหน้าได้แล้วในจังหวะที่เขาเดินเข้ามาหา ซึ่งก็จำได้ว่าเขาคือคนคนเดียวกับชายที่เคยมายุ่งกับลาเมียเมื่อตอนเช้าของเมื่อวาน แต่ก็เซนก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมมันถึงเรียกเขาว่าลูกพี่

เมื่อบาบาเรียนวัยแรกรุ่นเดินเข้ามาใกล้เซน เขาก็มองไปรอบๆและเอ่ยขึ้นกับเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งข้างเซนว่า

ข้าจะนั่งตรงนี้ ส่วนแกไปนั่งที่ว่างด้านหลังนู่นไป”  กริมมอเอ่ยพร้อมชี้นิ้วไปที่โต๊ะตัวสุดท้ายที่ว่างตั้งแต่วันเรียนวันแรก สงสัยจะเป็นเพราะหมอนี่ไม่ได้มาเรียนในวันแรกล่ะมั้งเลยเหลือว่าง

-ครับๆ” และมีหรือที่ชายคนนั้นจะกล้าปฏิเสธ เขารีบลุกพร้อมทั้งเก็บข้าวของตัวเองย้ายไปทันที เมื่อเห็นว่าโต๊ะว่างแล้ว กริมมอก็นั่งลงข้างเซนทันทีพร้อมทั้งหันมายิ้มให้แต่ด้วยหน้าตาดิบเถื่อนทำให้กริมมอดูเหมือนผู้ร้ายโรคจิตซะมากกว่า

ข้ากริมมอ นับแต่นี้ไปข้าคือลูกน้องของท่านนะ ลูกพี่” กริมมอกล่าวพร้อมทั้งพยักหน้าลงเป็นการเคารพ

เซนซึ่งดูจะตามเรื่องไม่ทันเพราะชายตรงหน้าคือคนที่เขาจัดการจนแพ้ราบคาบและต้องกลับมาแก้แค้นซะมากกว่า แต่ทำไมถึงมาทำแบบนี้แถมยังบอกว่าเป็นลูกน้องเขาอีกด้วย จึงเอ่ยถามจุดประสงค์ของกริมมอถึงการมาเป็นลูกน้องว่า

เอ่อ ไม่ทราบว่าทำไมคุณถึงได้อยากมาเป็นลูกน้องผมล่ะครับ

ไม่ใช่อยากเป็นแต่ข้าเป็นแล้ว” กริมมอตอบหนักแน่นทำเอาเซนปวดหัวกับคำตอบทันที

ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นครับ คือแบบว่าทำไมถึงมาเป็นลูกน้องผมทั้งๆที่ผมทำคุณขนาดนั้น

ข้าคือบาบาเรียน เมื่อเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าข้าก็อยากจะเป็นลูกน้องเป็นธรรมดา แค่นั้น” กริมมอตอบอย่างไม่ยี่หระทั้งๆที่มันทำให้เซนหนักใจ เพราะแค่คนรอบๆตัวเขาก็ปวดหัวพอแล้ว ยังต้องมาเจออะไรอีกก็ไม่รู้

ถ้างั้นหากมีคนที่แข็งแกร่งกว่าผม คุณก็จะไม่ไปเป็นลูกน้องเขาหรอกเหรอ” เซนพยายามหาเรื่องมาบ่ายเบี่ยง

การที่บาบาเรียนจะยอมรับใครเป็นลูกพี่มันก็มีเหตุผลนะ อย่างเช่นท่านที่ทำให้ข้าตาสว่างได้เพราะในตอนแรกนั้นข้าไม่อยากเรียนที่นี่เพราะข้าคิดว่ามีแต่คนอ่อนแอ ข้าเลยอยากจะฆ่าคนซักคนสองคนให้โรงเรียนไล่ข้าออก แต่แค่ครั้งแรกข้าก็เจอท่านเลยและยังแข็งแกร่งมากๆอีกด้วย แสดงว่าในโรงเรียนนี้ต้องมีคนแข็งแกร่งเยอะมากแน่ๆ แค่คิดข้าก็สนุกแล้ว

บาบาเรียนผมเทากล่าวผมทั้งอมยิ้ม ซึ่งเซนก็หัวเราะแหะๆไม่อยากพูดต่อเพราะความคิดของหมอนี่มันยากเกินจะเยียวยา

เพราะงั้นนับแต่นี้ไปขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ ลูกพี่…” กริมมอกล่าวทิ้งท้ายก่อนที่ครูสาวจะเข้ามาในห้องเพื่อเริ่มการเรียนการสอน

                การเรียนการสอนผ่านไปอีกสองวันจนจบเรื่องการใช้ดาบ ที่จบไวก็เป็นเพราะการสอนเป็นเพียงแค่พื้นฐานเพราะเนื้อหาจริงจะไปลงรายละเอียดในวันเปิดภาคเรียน

และวันนี้ก็เป็นวันแรกของการเรียนเวทมนต์ซึ่งจะเรียนแยกห้องกันเหมือนเรียนคาบเช้า

ในตอนนี้นั้น ทางอาจารย์ได้บอกเรื่องที่จะสอนก่อนซึ่งก็คือการใช้เวทย์ต่างๆทั้งเพื่อโจมตีและป้องกัน เพราะนักเรียนที่เข้ามาที่นี่ได้ก็ล้วนแต่ต้องเก่งจริงทั้งนั้น อาจารย์จึงไม่จำเป็นต้องสอนตั้งแต่ต้น

โดยสถานที่เรียนนั้นทางอาจารย์จะพาไปยังห้องอสูรมายา หรือห้องที่นักเรียนใช้สอบทักษะต่อสู้ตอนสอบเข้านั่นเอง

ข้าจะให้พวกเจ้าสู้กับสัตว์อสูรแบ่งเป็นกลุ่มละสิบคนโดยข้าจะสุ่มให้ ...อ้อไม่ต้องห่วงกันไปหรอกมันไม่โหดเหมือนตอนสอบเข้าแน่ วางใจได้” เสียงอาจารย์กล่าวถึงเรื่องที่นักเรียนจะต้องฝึก ทำให้นักเรียนมีสีหน้าวิตกว่าต้องสู้กับอสูรอีกแล้วเหรอซึ่งอาจารย์ก็เห็นอาการนั้นจึงบอกให้ทุกคนสบายใจ

เมื่อจัดกลุ่มกันเสร็จโดยวิธีนับเลขซึ่งเซนก็ได้ไปอยู่กลุ่มที่เขาไม่รู้จักใครเลยยกเว้นลาเมียที่อยู่กลุ่มเดียวกัน ซึ่งก็มีทั้งชายและหญิงและแต่ละคนในกลุ่มก็ดูจะไม่ค่อยต้อนรับเซนซักเท่าไหร่

เอาล่ะ แต่ละกลุ่มให้เข้าไปในห้องตามเลขกลุ่ม ข้าจะให้เวลากลุ่มละ 10 นาทีให้จัดการอสูรที่อยู่ข้างในให้ได้ เข้าไปได้!”

สิ้นเสียงของอาจารย์ แต่ละกลุ่มก็เข้าไปข้างในห้องและวิ่งเข้าผ่านม่านใหญ่เหมือนตอนสอบเป๊ะ แต่หลังม่านกลับไม่เหมือนในตอนสอบเพราตอนนี้มันเปลี่ยนสภาพไปเป็นภายในป่า

เซนที่ตอนนี้กำลังมองไปรอบๆเพื่อหาศัตรูที่อาจจะหลบซ่อนตามต้นไม้ เขาหลับตาลงและพยายามหาจิตสังหารที่ศัตรูอาจจะแผ่ออกมาแต่ก็ไม่พบ

แต่ยังไม่ทันที่เซนจะวางใจดี มุมตาซ้ายของเซนก็พบว่ามีพลังเวทย์กลุ่มก้อนหนึ่งพุ่งมาทางเด็กผู้หญิงในกลุ่มคนหนึ่ง เซนเห็นว่าเธอและคนอื่นยังไม่รู้ตัวจึงกระโดดเข้าหมายจะช่วย แต่ก็ไม่ทันการเพราะพลังเวทย์ก้อนนั้นมันพุ่งมาเร็วเกินไป

ระวัง!!” เซนร้องเตือนเสียงดังแต่มันก็ไม่ทันการเสียแล้วจนพลังเวทย์นั้นพุ่งมาโดนบริเวณขาของเด็กสาว

โอ๊ย” เสียงของเธอดังบ่งบอกความเจ็บปวดปรากฏรอยแผลบริเวณขาขวาใหญ่ทำเอาสาวเจ้าที่เห็นก็แสดงอาการตกใจทันที แต่เธอก็ดูจะตกใจน้อยลงเพราะนึกถึงความจริงที่ว่าหากออกจากห้องนี้ไปอาการบาดเจ็บและรอยแผลที่ห้องนี้ทำจะหายไป

และเมื่อมีการโจมตีครั้งที่หนึ่ง ก็มีครั้งที่สอง.. ทุกคนดูจะระวังตัวมากขึ้นรวมถึงเซนด้วยเพราะไม่อาจเห็นตัวศัตรูได้ แถมมันปล่อยจิตสังหารออกมาไม่ได้เพราะเป็นอสูรมายา ทำให้ยากที่จะจับตัวได้

เวลาผ่านไปราวๆ นาทีกับการโดนลอบโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว เซนที่กำลังร้อนรนเพราะเริ่มหัวเสียที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบก็พยายามทำใจให้เย็นลง

เมื่อจิตใจสงบ...ปัญญาก็เกิด

เซนคิดวิธีที่จะหาตัวอสูรที่ลอบโจมตีได้แล้วพร้อมทั้งบอกว่า

ทุกคนครับ สิ่งที่ผมจะทำต่อไปนี้พวกคุณอาจจะโดนลูกหลง พยายามหลบดีๆนะครับแต่ผมมั่นใจว่าเราจะจัดการมันได้แน่ๆ

แล้วเราจะไว้ใจนายได้ยังไง

ใช่ๆ ฉันไม่อยากเชื่อใจคนที่โหดร้ายแบบนายหรอกนะ

เสียงต่อว่าและแสดงความไม่ไว้ใจเซนดังขึ้นทักท้วง ซึ่งเซนก็รับฟังอย่างสงบแต่ในใจกลับขุ่นมัวไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง จนกระทั่ง

ทุกคนช่วยหันมาทางนี้ด้วยค่ะ!” เป็นเสียงของลาเมียนั่นเอง เธอพูดเสียงดังเพื่อเรียกให้ทุกคนหันมาทางเธอ เมื่อเห็นว่าทุกคนหันมาแล้วเธอก็เริ่มพูดต่อ

ทุกคนอาจจะเห็นว่าคุณเซนโหดร้ายในตอนนั้น แต่มันอาจจะมีเหตุผลอะไรบางอย่างก็ได้ และตอนนี้คุณเซนก็คิดที่จะช่วยพวกเราทุกคนแต่เราที่ทำอะไรไม่ได้กลับจะปฏิเสธงั้นเหรอคะ?!” ลาเมียกล่าวเสียงดัพร้อมทั้งหันไปมองเซนทั้งน้ำตาด้วยความสงสารเซน ซึ่งเซนในตอนนี้ก็ดูจะอึ้งๆที่ไม่คิดว่าสาวร่างเล็กอย่างลาเมียจะมีพลังเสียงที่สามารถพูดให้ผู้คนคล้อยตามได้ขนาดนี้แถมยังร้องไห้เพื่อเขาอีกด้วย และทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย

เราจะลองเชื่อใจนายดู...ก็ได้” เสียงของสมาชิกในกลุ่มคนหนึ่งดังขึ้น และทุกคนก็เริ่มจะเห็นด้วย ทำให้ลาเมียมีสีหน้าดีขึ้นพร้อมๆกับที่ลุกขึ้นปาดน้ำตาเธอพร้อมทั้งก้มหัวขอบคุณทุกคน

ขอบคุณมากนะลาเมีย.. ขอบคุณทุกคนครับที่ให้โอกาสผม” เมื่อเซนกล่าวขอบคุณจบก็พร้อมๆกับที่มีพลังเวทย์พุ่งมาทางกลุ่มของเซนจำนวนนับสิบลูก

เซนที่ตอนนี้มีพลังใจเต็มเปี่ยมก็แยกยิ้มพร้อมทั้งประเมินสถานการณ์

ลูกบอลไฟทางซ้าย น้ำบน และดินขวาอีก 4’ เซนวิเคราะห์ทิศทางและธาตุของลูกพลังเวทย์ที่พุ่งมาพร้อมทั้งคิดหาวิธีจัดการในเวลาอันสั้น

เซนย่อตัวลงพร้อมทั้งรวมพลังเวทย์ที่ชนะธาตุลูกบอลเวทย์ธาตุนั้นๆไปที่นิ้วแต่ละนิ้ว ซึ่งเป็นเรื่องยากของคนธรรมดาที่จะให้พลังเวทย์ไปกระจุกตัวในที่เล็กๆแบบนั้นได้

ไฟแพ้น้ำ’ พลังเวทย์ธาตุน้ำขนาดพอๆกับลูกบอลนั้นพุ่งออกจากนิ้วสามนิ้วมือซ้ายของเซนทันทีที่เซนปาดแขนไปตามทิศทางของลูกบอลไฟ เมื่อลูกบอลน้ำของเซนกระทบกับลูกบอลไฟ พลังทั้งสองก็ดับสลายหายไปทันทีด้วยที่พลังทั้งสองหักล้างกัน

แต่การต่อสู้ยังไม่จบเพราะยังเหลือลูกบอลเวทย์ที่พุ่งมาอีก 6 ลูก

น้ำแพ้ดิน’ เซนกล่าวกับตัวเองเบาๆก่อนจะรวบรวมพลังธาตุดินไว้ที่ 2 นิ้วมือขวา พร้อมทั้งสะบัดให้พลังเวทย์ที่อัดไว้ใน นิ้วนั้นปล่อยออกไปด้านบน

บรึ้ม บรึ้ม” ลูกบอลน้ำอีกสองลูกหายไป แต่ยังเหลือทางด้านขวาอีกสี่

เซนที่ตอนนี้ได้ชักมือซ้ายกลับมาก็รวบรวมพลังธาตุไม้เพื่อไว้ต่อกรกับลูกบอลเวทย์ดินที่เหลือ

และดิน..แพ้ไม้’ เซนกล่าวพร้อมทั้งสะบัดแขนซ้ายไปด้านขวาพร้อมทั้งการระเบิดของลูกพลังที่กระทบกัน ทำเอาสมาชิกในกลุ่มของเซนตาค้างไปตามๆกันเพราะไม่คิดว่าเซนจะใช้เวทย์แต่ละธาตุได้คล่องขนาดนี้

แต่การต่อสู้ก็ยังไม่จบแค่นี้ เพราะตอนนี้เซนได้ร่ายเวทย์ธาตุทองไปยังแขนทั้งสองข้างต่างดาบ โดยพลังเวทย์แบบนี้จะคงอยู่ได้นานมากน้อยเพียงใดก็ขึ้นอยู่กับผู้ใช้ซึ่งเซนที่เพิ่งเคยทำแบบนี้ก็คิดว่าตัวเองน่าจะทำได้นานพอสมควร

และทันทีที่คลื่นพลังสีทองคล้ายดาบปรากฏรอบแขนทั้งสองข้าง เซนก็รีดพลังเวทย์ไปยังแขนทั้งสองซึ่งไม่อาจแยกได้ว่าเป็นธาตุอะไรทำให้มันแปรปรวนและมีรูปร่างคล้ายปีกและขนนกสีขาว

ในตอนนี้แขนของเซนจึงเหมือนกับปีกนกที่มีคลื่นพลังแปลกๆเป็นขนปีกที่หากสะบัดเพียงเบาๆก็พร้อมจะขยี้ศัตรูให้แหลกภายในพริบตา

เมื่อได้ที่แล้ว เซนก็ตะโกนบอกทุกคน

ก้มหัวลง!” เซนตะโกนเสียงดังซึ่งในตอนนี้ก็ไม่มีใครหรอกที่จะไม่ทำตามเซน

จากนั้นเขาก็สะบัดแขนทั้งสองข้างหมุนไปรอบๆเหมือนกับนกสะบัดปีก และทันทีที่คลื่นพลังอันแปรปรวนนั้นกระทบกับต้นไม้ ต้นไม้นั้นก็ขาดสะบั้น ไม่นาน..สภาพป่ารอบๆเซนในระยะ 10 เมตรก็เหี้ยนและปรากฏให้เห็นถึงก็อบบลินตัวน้อยจำนวนมากกว่า 20 ตัว

พวกแกเองสินะ” เซนกล่าวพร้อมทั้งเดินอย่างช้าๆไปหาฝูงก็อบบลินซึ่งพวกมันต่างก็สั่นเทาไปด้วยความกลัวทั้งๆที่เป็นเพียงภาพมายา

 “กี้ๆ กี้ ” เหล่าก็อบบลินส่งเสียงขู่เซน ซึ่งเซนก็หาได้กลัวไม่พร้อมทั้งได้สะบัดแขนต่างดาบของตนไปทางฝูงก็อบบลิน ทันทีที่สะบัดคลื่นพลังอันแปรปรวนออกไป มันก็ปรากฏเป็นรูปขนนกพุ่งไปเสียบทะลุท้องของก็อบบลินทุกตัวทันที

อึก” “อ่อก” พวกก็อบบลินร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะสลายร่างหายไป

เรียบร้อยแล้วครับ” เซนหันมายิ้มให้กับสมาชิกในกลุ่มที่ตอนนี้กำลังอ้าปากค้างกันเป็นแถวๆ ที่เห็นว่าเซนสามารถจัดการกับพวกนี้ได้ภายในไม่ถึง 2 นาทีด้วยซ้ำ

เซนที่เห็นว่าสมาชิกในกลุ่มเงียบๆก็แปลกใจ และก่อนจะเอ่ยปากถามอะไรออกไปก็มีเสียงดังขึ้นก่อน..

“เหยดดดดดดดด
สุดยอดดดด!”

ทำได้ยังไงน่ะ!

โหหหหขอโทษที่เข้าใจนายผิดไปว่ะเพื่อนนน

นี่มันเทพชัดชัดดดดไม่ใช่ปีศาจแล้วว

 

เสียงเกือบสิบเสียงกล่าวชื่นชมเซนเสียงดังทันทีที่พวกเขาหายค้างกัน ซึ่งเซนก็ดูจะขวยเขินเล็กน้อยเพราไม่เคยมีใครชมเขาแบบนี้มาก่อน และด้วยภาพที่เขาสยายปีกสีขาวบริสุทธิ์ดั่งเทพบุตรนี้เองทำให้สมาชิกในกลุ่มเลิกมองว่าเขาเป็นปีศาจจากนรกแต่เป็นเทพบุตรจากสวรรค์แทน

และหลังจากเหตุการณ์ในครั้งนี้ เพื่อนๆในกลุ่มของเซนก็ได้ไปเล่าให้คนอื่นในห้องฟังซี่งในตอนแรกก็ไม่ค่อยมีใครเชื่อ แต่เมื่อบวกกับนิสัยที่สุภาพแม้ตอนโดนถากถางหรือถูกดูถูกก็ทำให้หลายๆคนเริ่มเชื่อ เซนจึงถูกลบภาพที่ว่าเป็นปีศาจออกไปและแทนที่ด้วยภาพลักษณ์ใหม่นั่นก็คือ เจ้าชายสีขาว 


ps : จุดประโยชน์ของการที่ตัวเอกโดนถากถางแล้วนิ่งคือ นักอ่านจะโกรธและรมณ์เสียแทน ซึ่งทำให้ผมรู้ว่านักอ่านอินเนอมาก55 ขอบคุณที่ติดตามครับและสนุกร่วมไปด้วยครับ:3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #1143 KitsadaKud (@pskluay303) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 17:24
    สนุกกกมากคับ ชอบบเซลีนนน
    #1143
    0
  2. #926 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 16:38
    ได้โชว์เทพไปหน่อยนึง คิกๆ คักๆ
    #926
    0
  3. #411 Zekavarov (@Zekarov) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 05:01
    " ไม่ใช่อยากเป็นแต่ข้าเป็นแล้ว "



    #411
    0
  4. #183 หน้ากากแตก (@pinrana33) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:20
    แก้แค้นไอ่นั่นหน่อยสิ แค่โดนต่อยสลบไม่พอหรอกนะ ไม่ยอมๆๆๆ 


    #183
    0
  5. วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:55
    เซนมันเริ่มโชว์เทพแล้วเว้ยเฮ้ย



    รับรองสาวติดตรึม 5555+
    #182
    0
  6. #179 Kanyavee (@kanyavee1) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:05
    พึ่งเค้ามาอ่าน....แบบรวดเดี่ยวจบ
    หนุกดีนะ.....มาต่อเร็วเร็วละ
    รู้สึกเริ่มออกแนวฮาเร็มเล็กเล็ก

    #179
    0
  7. #178 Lita (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:59
    สนุกมาก>_
    #178
    0
  8. #177 Mhew_happy (@mhew1209) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:47
    รอต่อค่าาาา
    #177
    0
  9. #176 Windy Erika (@tyuioptotan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:34
    อ่านะ เป็นเจ้าชายแดนเอลฟ์อยู่ละ ได้ฉายาเจ้าชายสีขาวมาก็เป๊ะเลย
    #176
    0
  10. #173 tainies (@tainies) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:01
    ฝจากปีศาจ กลายเป็นเทพในคาบเดียว
    #173
    0
  11. #172 kimurakung (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:27
    ช่วงนี้อัพเร็วทันใจมว้ากกก ขอบคุณครับ
    #172
    0
  12. #171 M200 (@blackmik) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:27
    หนุดดี แต่น้อยไปหน่อยอะ (ความคิดร่างนักอ่าน) สุดยอดอะความคิด และการพิมทำไห้จินตนาการได้เลย แล้ว ยิง การพูดคุยระหว่างตัวระคอนด้วยแล้ว ดีสุดๆๆอะ (ความคิดร่างนิแต่งนิยาย พึงหัดแต่งตอนรอคูณฮับนิยานรู้สึกได้เลยว่ายากโคตร)
    #171
    0
  13. #170 GiGa max (@kaminari2550) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:19
    ขอบคุณสำหรับตอนใหม่  รู้สึกเริ่มสดใสขึ้นมาเลยล่ะครับ


    เอาใจช่วยอยู่นะเจ้าเซน   
    #170
    0