Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,987 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    28

    Overall
    112,987

ตอนที่ 30 : วิญญาณปริศนา ณ ดินแดนคนแคระ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3526
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    9 ก.พ. 58

กุบกับๆๆๆ” เสียงม้าย่ำเท้าวิ่งด้วยความเร็วไปตามเส้นทางดินลูกรังที่รอบข้างมีแต่ป่า

เซนซึ่งตอนนี้กำลังควบม้าไล่ตามหลังเวนไปติดๆพลางหันซ้ายหันขวาชมนกชมไม้ด้วยความเพลิดเพลิน เนื่องด้วยในขณะนี้เขาอยู่ทางผ่านระหว่างดินแดนมนุษย์และคนแคระซึ่งตั้งแต่เกิดมาเขาก็ยังไม่เคยผ่านมาทางนี้ด้วยซ้ำ

การเดินทางต้องใช้เวลาถึงสี่วันหากจะเดินทางจากแดนเอลฟ์ไปยังเมืองหลวงของคนแคระที่มีนามว่า เมืองแอนนีล

ท่านพ่อฮะ ตอนนี้เราใกล้จะถึงยังครับเซนเอ่ยถามเวนหลังจากหยุดพักระหว่างทางใกล้ๆริมแม่น้ำแห่งหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ก็เป็นช่วงบ่ายกว่าๆทำให้มีอากาศที่ร้อนอบอ้าว เวนและเซนจึงหยุดให้ม้าและคนได้พักคลายความเหนื่อยจากการเดินทาง

น่าจะตอนค่ำๆก็ถึงแล้วล่ะอีกไม่ไกลหรอกเวนหันมาตอบเซนก่อนจะจูงม้าไปผูกไว้ใต้ต้นไม้ริมแม่น้ำ เพื่อที่จะให้มันได้ดื่มน้ำแก้กระหายได้สะดวก

ผ่านไปราวๆ 20 นาที ทั้งคู่ก็เริ่มเดินทางต่อ

               

                เมืองแอนนีล เมืองหลวงของดินแดนคนแคระ เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่และมีหลายๆชนเผ่าปะปนกระจายไปทั่วเมือง สถาปัตยกรรมสิ่งก่อสร้างต่างๆในเมืองจะดูแล้วรู้ทันทีเลยว่าเป็นฝีมือของเหล่าคนแคระ ซึ่งเซนและเวนที่ได้มาถึงเมืองแอนเดลประมาณหนึ่งทุ่มจึงได้ไปหาห้องพักตามโรงเตี๊ยมต่างๆที่ส่วนใหญ่จะเต็มกันหมดแล้ว เพราะช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาลบูชาเทพแห่งการก่อสร้างที่เหล่าคนแคระนับถือ ทำให้มีผู้ที่มาเยี่ยมชมเทศกาลจากหลายๆที่มากมาย

แล้วคืนนี้เราจะมีที่พักกันมั้ยล่ะเนี่ย รู้งี้บอกให้คนมาจองไว้ให้ตั้งแต่เนิ่นๆก็ดีหรอกเวนบ่นกระปอดกระแปดระหว่างเดินไปตามถนนที่มีคนพลุ่งพล่านพร้อมกับเซน เขากำลังคิดว่าถ้าไม่ติดว่าครั้งนี้อยากเดินทางมาแบบส่วนตัวคงไม่ต้องมาเดินเทียวหาที่พักแบบนี้หรอก ซึ่งบ่นไปคิดไปเวนก็เกิดอิจฉาม้าขึ้นมาที่เขาได้เช่าโรงม้าไว้ให้เรียบร้อยแล้ว แต่ทางคนนี่สิยังหาที่พักไม่ได้เลย

จนกระทั่งมาถึงโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งซึ่งก็เหมือนกับโรงเตี๊ยมอื่นๆคือห้องเต็มหมดแล้ว

ไม่มีห้องว่างแล้วจริงๆเหรอครับ พวกผมผ่านมาหลายที่แล้วแต่ก็เต็มหมดจนผมเริ่มท้อแล้ว เอางี้ละกันถ้าคุณพอจะมีซักห้องให้พวกผมพัก ผมจะจ่ายให้สองเท่าเลยเอ้าเวนเอ่ยเซ้าซี้พนักงานสาวของโรงเตี๊ยมที่มีหูเป็นแมวจนเธอเริ่มมีสีหน้าลำบากใจก่อนจะตอบไปว่า

ถึงคุณจะพูดแบบนั้นก็เถอะแต่ทางเราก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอกค่ะ แต่...ถ้าคุณต้องการห้องจริงๆทางเรามีเหลือให้อยู่ห้องหนึ่งแต่คุณจะอยู่ได้มั้ยนี่สิ...

ห้องไหนก็เอามาเลยครับ ตอนนี้ผมกับลูกอยากนอนแล้วเวนกล่าวตอบพร้อมทั้งเอามือป้องปากหาวด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทางมาตลอดสี่วันที่นอนกลางดินกินกลางทราย

งั้น..ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาอย่ามาโทษทางเรานะคะ ...น-นี่ค่ะกุญแจห้อง ห้องริมขวาสุดชั้นสาม ค่าบริการของห้องนี้จะถูกเป็นพิเศษราคา 3 เหรียญเงินต่อคืนค่ะพนักงานสาวเอ่ยก่อนจะยื่นกุญแจห้องให้แก่เวน เวนจึงรับไว้แล้วเรียกให้เซนเดินตามหลังมา

เมื่อเวนและเซนเดินจากไป พนักงานสาวก็เอ่ยเบาๆด้วยความเป็นห่วงว่า  ขอให้โชคดีไม่เจออะไรนะคะ

 

                อืม สภาพห้องก็ดีกว่าที่คิดนะ ถ้ามีห้องดีขนาดนี้แล้วทำไมไม่บอกเราแต่แรกน้อเวนเอ่ยชมสภาพห้องพักที่มันสะอาดสะอ้านเหมือนมีคนมาคอยปัดกวาดเช็ดถูห้องนี้ทุกวัน และทั้งๆที่ห้องมีสภาพดีขนาดนี้แต่พนักงานโรงเตี๊ยมกลับทำเหมือนไม่อยากให้เวนเข้าพัก สงสัยคงเพราะเป็นห้องพักรับรองคนสำคัญแต่ราคามันก็ถูกจนน่าสงสัย

งั้นเดี๋ยวพ่อเอาของไปเก็บก่อนนะแล้วจะอาบน้ำเลย หรือลูกจะอาบก่อนดีล่ะเวนหันไปพูดกับเซนที่เดินตามหลังมาติดๆก่อนจะเอาของไปเก็บเข้าที่ให้เรียบร้อย

เชิญท่านพ่อก่อนเลยครับ ผมว่าจะตรวจดูอะไรนิดหน่อยก่อนน่ะ

อืม งั้นเดี๋ยวพ่อไปอาบน้ำก่อนนะ ฮ้าจะได้อาบน้ำสะอาดๆซักที เวนกล่าวตอบเซนพร้อมทั้งเดินหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไป เมื่อเห็นว่าเวนเข้าห้องน้ำแล้วเซนจึงเรียกให้คามานออกมาสำรวจอะไรบางอย่าง ซึ่งถึงแม้เวนจะรู้ความจริงเรื่องคามานแล้ว แต่เซนกลับเป็นกังวลว่าสิ่งที่อยู่ในห้องนี้จะทำให้เวนลำบากใจเลยทำแบบลับๆไม่ให้เวนเห็น

เป็นยังไงบ้างคามาน เธอคิดเหมือนที่ฉันคิดมั้ยเซนถามความเห็นกับคามานถึงสิ่งที่เขาสัมผัสได้ว่าเธอสัมผัสได้เหมือนกันไหม ซึ่งคามานก็พยักหน้าเบาๆพร้อมทั้งเอ่ยว่า

อืม... ในห้องนี้มันมีอะไรแปลกๆบางอย่าง แต่…”

แต่? แต่อะไรเหรอคามานเซนถามต่อถึงประโยคหลังที่คามานต้องการจะพูดเมื่อเห็นว่าเธอชะงักไป คามานที่ได้ฟังคำถามแสดงความสงสัยของเซนจึงแสยะยิ้มก่อนจะหันไปมองรอบๆและเอ่ยว่า

หึ...ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงหรอกเซน เอาเป็นว่าดูด้วยตาตัวเองจะดีกว่าล่ะนะ.. ออกมา! ลิกหลบๆซ่อนๆได้แล้ว!”

สิ้นเสียงของคามาน... ก็มีควันดำๆพร้อมกับที่มีร่างๆหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าของเธอ

ค-ค่ะๆ ฉันออกมาแล้วๆ อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะเสียงใสๆของเด็กสาวคนหนึ่งดังขึ้น เธอมีอายุพอๆกับเซนซึ่งทันทีที่เซนเห็นเธอ เขาก็ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเพราะไม่คิดว่าสิ่งที่เขาสัมผัสได้จะเป็นวิญญาณเด็กสาวน่ารักขนาดนี้

เธอเป็นใคร ทำไมถึงสิงสถิตอยู่ในห้องนี้เซนเอ่ยถามวิญญาณเด็กสาวที่ตอนนี้เธอทำท่าเหมือนจะร้องไห้เพราะคามานส่งสายตาจิกกัดใส่เธอ เพราะด้วยที่คามานเป็นวิญญาณที่แก่กล้านับร้อยๆปีทำให้พลังของเธอมีมาก ซึ่งวิญญาณด้วยกันเองจะสัมผัสพลังของกันได้ทำให้วิญญาณเด็กสาวที่อยู่ตรงนี้ไม่กล้าแม้แต่จะหลบซ่อนตัวจากคามาน

เมื่อเซนเห็นดังนั้นจึงส่องสายตาดุๆไปหาคามาน เธอจึงหันหน้าหนีจากวิญญาณเด็กสาวนั้นก่อนจะทำเสียงฮึดฮัดเหมือนไม่พอใจ

เอาล่ะตอบคำถามมาได้แล้ว เธอเป็นใครมาจากไหน ทำไมถึงได้มาอยู่ในห้องนี้เซนเอ่ยถามวิญญาณเด็กสาวที่ตอนนี้เธอกำลังนั่งแบะขาติดพื้นพร้อมทั้งสั่นด้วยความกลัว เมื่อเธอได้ยินเสียงของเซนทำให้เธอหันไปมองสบตาเซนและตอบไปตามตรงว่า

-ข้า..ข้าจำอะไรไม่ได้เลย... ข้ารู้แค่ว่าข้าตายในห้องนี้เธอเอ่ยเสียงเศร้าก่อนจะมีรื้นน้ำตาไหลตามออกมา เธอจึงเอามือโปร่งใสจนเซนสามารถมองทะลุได้ขึ้นเช็ดน้ำตานั้น

อืม...ที่เจ้ายังอยู่ในห้องนี้ไม่ไปผุดไปเกิดแสดงว่าเจ้ายังมีอะไรติดค้างอยู่สินะ..  เจ้ารู้มั้ยว่าสิ่งที่เจ้าติดค้างอยู่คืออะไรเซนพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแสดงความเห็นใจก่อนจะย่อเข่าลงให้เสมอหน้าเธอ

เรื่องนั้น...ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน..

ด้วยคำตอบของวิญญาณเด็กสาวทำให้เซนแทบจะลมจับ เพราะถามอะไรเธอก็ไม่รู้ซักอย่าง เซนจึงเอ่ยปากว่าจะช่วยคิดด้วยกันกับทั้งคืน

เมื่อคิดได้สักพัก เวนก็ออกจากห้องน้ำและเห็นว่าเซนกำลังนั่งคุยอยู่คนเดียวจึงเอ่ยทักว่า

คุยกับคามานอยู่เหรอลูกเมื่อได้ยินเสียงของผู้เป็นพ่อเอ่ยทัก เซนจึงหันกลบไปบอกตามตรงเพราะเห็นว่าดวงวิญญาณตรงหน้าไม่ใช่วิญญาณชั่วร้ายอะไร

กำลังคุยกับวิญญาณที่ตายในห้องนี้อยู่น่ะครับ ดูเหมือนเธอจะจำอะไรไม่ได้เลย

“….” เป็นเวนที่เงียบไป เพราะเอาตามตรงเวนเป็นคนที่ไม่ค่อยถูกกับวิญญาณ แค่เรื่องคามานเขาก็แทบจะเป็นลมล้มพับไปอยู่แล้ว นี่ยังมีวิญญาณที่ไหนไม่รู้อยู่ในห้องนี่อีกแถมเซนยังนั่งคุยกับเธอปร๋อเลยอีกต่างหาก

-งั้นพ่อไม่กวนล่ะนะ เชิญลูกตามสบายเลยพ่อนอนล่ะหลังจากนิ่งอยู่นานเวนจึงเอ่ยตัดบทและไปหาเสื้อผ้าใส่พร้อมทั้งเข้านอนเอาผ้ามาห่มคลุมโปงทันที

                มาเข้าเรื่องของเซนต่อ ตอนนี้เขากำลังคิดว่าทำไมเธอคนนี้ถึงตายซึ่งเมื่อคิดไปคิดมา เขาจึงลงไปถามพนักงานโรมเตี๊ยมสาวที่อยู่ประจำเคาน์เตอร์ข้างล่างซึ่งเธอก็ตอบกลับมาว่าไม่รู้และแนะนำให้เซนไปถามเจ้าของโรงเตี๊ยมจะดีกว่าซึ่งเขาจะมาตรวจเช็คโรงเตี๊ยมในวันพรุ่งนี้

เฮ้อ ไม่ได้เรื่องอะไรเลยเอายังไงดีล่ะเนี่ย ...เธอมีความเห็นอะไรมั้ยคามานเมื่อเซนเห็นว่าสุดปัญญาก่อนจะหันไปถามความเห็นจากคามานก็พร้อมกับเห็นว่า วิญญาณเด็กสาวตรงหน้าที่ตอนนี้มีเซนเป็นที่พึ่งเดียวกำลังทำท่าจะร้องไห้อีกแล้ว เพราะที่ผ่านมาไม่มีใครสามารถมองเห็นเธอได้ เธอจึงชอบกล่นแกล้งพวกที่มาพักจนเป็นที่เล่าลือว่าห้องนี้มีผี จากนั้นห้องนี้จึงปิดไว้ไม่ให้ใครเช่าแต่ก็ยังมีคนมาคอยทำความสะอาดให้เสมอ ซึ่งเธอก็ไม่รู้ทำไม จนตอนนี้...ห้องนี้ได้มีคนมาพักอีกครั้งพร้อมกับคนที่มาพักนั้นยังสามารถมองเห็นเธอได้อีกด้วยทั้งยังเอ่ยปากจะช่วยเธอ ทำให้เธอดีใจมากแต่ก็เศร้าไปในพร้อมกัน เพราะเด็กชายตรงหน้าที่ยืนมือมาช่วยเธอจะพักอยู่ที่นี่เพียงแค่คืนเดียว...

ไม่ร้องนะๆเซนปลอบเธอพร้อมทั้งพยายามลูบหัวของวิญญาณสาวตรงหน้า แต่ก็ทำได้เพียงแค่ลูบอากาศเพราะวิญญาณไม่สามารถจับต้องได้ เซนจึงทำได้เพียงแค่มองเธอด้วยความสงสาร แต่จู่ๆคามานก็เอ่ยขึ้นปัดความเศร้านั้น...

เธอน่ะ ยังไม่ตายหรอก...สิ้นเสียงของคามาน ทั้งเซนและวิญญาณเด็กสาวผู้จำอะไรไม่ได้เลยก็หันไปมองคามานทันที

-หมายความว่ายังไงคะ เป็นเสียงของวิญญาณเด็กสาวที่เอ่ยขึ้นก่อน เพราะเธอมั่นใจว่าเธอตายไปแล้วแน่ๆไม่งั้นวิญญาณคงไม่มาสิงอยู่ในห้องนี้จนไปไหนไม่ได้หรอก คามานจึงไขข้อสงสัยให้

ร่างวิญญาณของเธอยังมีครบทุกส่วน ซึ่งตามปกติวิญญาณจะไม่มีส่วนเท้าแต่เธอกลับมี...และยังความทรงจำที่ขาดหายไปนั่นด้วย

แล้วทำไมไม่บอกแต่แรกเล่า!” เซนเอ่ยอย่างหัวเสียที่ผู้รู้จริงกลับไม่บอกตั้งแต่แรก ปล่อยให้เขาและวิญญาณเด็กสาวนั่งปวดหัวกันสองคนอย่างจนปัญญา แต่คำตอบที่ได้รับกลับมาจากคามานนั้นกลับทำเอาปวดหัวซะยิ่งกว่าเพราะเธอตอบกลับมาว่า

เอ้า ก็ไม่ได้ถามหนิ แล้วฉันจะตอบทำไมด้วยคำตอบนี้เองทำให้เซนถึงกับยิ้มเซ็งๆกับนิสัยของคามานที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายก่อนจะถามต่อไปว่า

ถ้าเธอยังไม่ตาย แล้วต้องทำยังไงล่ะให้เธอกลับเข้าร่างได้

ก็แค่ ทำให้เธอนึกเรื่องของตัวเองออกซักเรื่อง แค่นี้วิญญาณของเธอก็จะเชื่อมต่อกับร่างตัวเองได้และร่างของเธอจะดูดวิญญาณกลับไปเองคำตอบของคามานทำให้วิญญาณเด็กสาวถึงกับนั่งอึ้งกับความจริงที่เพิ่งได้รับ ทำให้เธอรู้สึกมีความหวังที่จะก้าวต่อไปและรู้สึกดีใจมากๆที่ความจริงแล้วเธอยัง.. มีชีวิตอยู่

อ้าวร้องไห้อีกแล้ว ไม่ร้องนะๆ ...งั้นก่อนอื่นเรามาช่วยเธอรื้อฟื้นความทรงจำดีกว่าเซนปลอบเธอพร้อมทั้งเอ่ยปากจะช่วยเรื่องความทรงจำของเธอให้กลับมา เขาเริ่มตั้งแต่บุคคลสำคัญของหลายๆอาณาจักรตั้งแต่เอลฟ์จนมาถึงมนุษย์ เขาพยายามไม่พูดเรื่องคนแคระเพราะเป็นเรื่องที่เขาไม่ค่อยมีความรู้ แต่ในที่สุดเขาก็นึกชื่อของคนๆหนึ่งได้

เมนเดล วองเกตา...กษัตริย์แห่งแอนนีลผู้ปกครองอาณาจักรคนแคระ...สิ้นเสียงของเซน วิญญาณเด็กสาวก็นิ่งไปก่อนจะเอ่ยขึ้นกับตัวเองเบาๆว่า

จำได้แล้วพอเอ่ยจบ...ร่างของเธอก็หายวับไปต่อหน้าเซนทันที

เธอกลับเข้าร่างไปแล้วล่ะคามานบอกเซนหลังจากเห็นว่าเซนนิ่งไปนานเพราะตั้งตัวไม่ทัน

งั้นเหรอ...อืม หวังว่าคงได้เจอกันอีกนะเซนเอ่ยเสียงเศร้าเพราะทั้งเขาและเธอยังไม่รู้จักชื่อกันเลยด้วยซ้ำ แต่เธอดันมาจากไปเสียก่อนทำให้เซนรู้สึกเสียดาย

การจากกันครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า มันควรจะเป็นเรื่องที่น่ายินดีมากกว่าที่ดวงวิญญาณเด็กสาวสามารถกลับเข้าร่างได้ แต่ทำไมกันนะ...ในใจมันกลับรู้สึกเจ็บปวด หรืออาจเป็นเพราะตั้งตัวกับการจากไปของเธอไม่ทันทั้งๆที่เพิ่งเจอกัน หรือเพราะที่เธอน่าสงสาร หรือเพราะพึ่งเคยคุยกับใครแล้วสนุกแบบนี้เป็นครั้งแรก...หรือเพราะ เพราะ..เพราะอะไรกันนะเซนเอ่ยคิดในใจถึงความรู้สึกแปลกๆที่เกาะกินหัวใจเขาในตอนนี้พลางคิดหาสาเหตุ แต่ก็ไม่สามารถหาเหตุผลอะไรมาตอบความรู้สึกนี้ได้ เขาจึงสะบัดไล่ความคิดนี้ออกก่อนจะนอนลงข้างเวนและหลับไปในแทบจะทันที

 

                “ถึงแล้ว นี่แหละร้านที่พ่อจะจ้างให้เขาสร้างอาวุธให้ลูก เป็นร้านที่ขึ้นตรงกับสำนักราชวังเลยนะรับรองคุณภาพดีสุดยอดแน่ ...ป้ะ เข้าไปข้างในกันเถอะเวนเอ่ยชวนเซนเข้าไปข้างในร้านอาวุธแห่งหนึ่งซึ่งจะมีทั้งแบบสำเร็จรูปหรือตีตามแบบซึ่งจะแพงกว่าสำเร็จรูปมาก

เมื่อเข้ามาข้างในร้าน มันมีบรรยากาศที่อึมครึมเต็มไปด้วยกินเหล็กทำให้เซนอดคิดไม่ได้ว่าสมแล้วที่เป็นร้านอาวุธ

จะรับอะไรดีครับน้ำเสียงแหบพร่าของชายคนหนึ่งเอ่ยทักลูกค้าทันทีที่เห็นว่ามีคนเข้ามาข้างใน

อยากได้อาวุธหน่อยน่ะครับ ขนาดพอดีมือเด็กคนนี้ขอเป็นมีดสั้นแล้วก็ดาบนะครับเวนเอ่ยบอกจุดประสงค์ถึงสิ่งที่ต้องการซึ่งเซนได้บอกเขามาอีกที เพราะอาวุธเหล่านี้เขาซื้อให้เซน

รีบมั้ยครับ เพราะสตอคของเราหมดแล้วและจะตีขึ้นใหม่ คาดว่าน่าจะแล้วเสร็จภายในเจ็ดวัน

เกรงว่าจะไม่ทันครับเพราะเรามีเวลาอยู่ที่นี่ช้าสุดสองวัน งั้นขอโทษที่รบกวนนะครับเดี๋ยวผมจะไปดูร้านใหม่แล้วกัน

ไม่เป็นไรครับ ขอโทษที่ไม่มีสินค้าที่คุณต้องการนะครับช่างตีอาวุธเจ้าของร้านเอ่ยขอโทษเวนก่อนที่เขาจะออกไปไม่นาน

 

สงสัยเราต้องไปหาร้านอื่นแล้วแฮะ แถมอยู่ได้ไม่นานด้วยสิเพราะลูกก็จะเปิดเทอมแล้วด้วยอีกสามวันใช่มั้ยนะ

ครับ” 

ในตอนนี้ เซนและเวนกำลังเดินเลียบถนนไปตามทาง ซึ่งเมื่อเดินไปสักพัก ทั้งคู่ก็หยุดมองขบวนเสด็จขององค์กษัตริย์เมนเดล วองเกตา ที่เสด็จประพาสเมืองของพระองค์ ซึ่งดูเหมือนพระองค์จะมาพร้อมกับราชธิดาของพระองค์

ขอให้องค์หญิง องค์ราชินีและองค์กษัตริย์ทรงพระเจริญชาวเมืองเอ่ยสรรเสริญกษัตริย์ ราชินีและเจ้าหญิงของพวกเขาด้วยน้ำเสียงปิติ ซึ่งเมื่อเวนไปซักถามว่าทำไมกษัตริย์ถึงออกมาประพาสทั้งๆที่อยู่ในช่วงเทศกาลแบบนี้ ก็ได้คำตอบว่าเจ้าหญิงจูเลียราชธิดาของกษัตริย์เมนเดลนั้นเพิ่งฟื้นจากการเป็นเจ้าหญิงนิทราหลงจากหลับใหลมานานกว่าครึ่งปี

หลังจากขบวนผ่านพ้นเซนและเวนไปยังไม่ทันจะสุด ขบวนก็หยุดพร้อมทั้งมีเด็กสาวคนหนึ่งผู้ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นองค์หญิงได้ลงจากรถม้าพร้อมทั้งตรงดิ่งวิ่งมาทางเซน

 ท่านเซนคะ~” เสียงคุ้นๆเหมือนเสียงของวิญญาณเด็กสาวเมื่อคืนเอ่ยขึ้นเรียกชื่อของเซนขากด้านหลังที่ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจขบวนนั้นแล้วจึงไม่รู้ว่าเป็นใคร เมื่อเซนหันไปก็พบว่าเจ้าของเสียงนั้นเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งผมสีฟ้ายาว สวมชุดที่ประดับประดาไปด้วยเพชรพลอยและทองคำกำลังวิ่งมาหาเขาพร้อมทั้งทหารที่ตามหลังเธอมาติด

“!!” จู่ๆวิญญาณเด็กสาวเมื่อคืนนี้ที่ตอนนี้มีร่างเนื้อแล้วได้กระโดดโผเข้ากอดเซนพร้อมทั้งเอ่ยขอบคุณเขา

ขอบคุณค่ะคุณเซน ขอบคุณคุณเซนมากจริงๆเธอเอ่ยขอบคุณเซนซ้ำๆไปมาพร้อมทั้งน้ำตาที่รื้นออกมา ทำเอาเซนที่ตอนนี้รู้สึกอยากจะลูบหัวเธอถ้าไม่ติดว่าเธอเป็นเจ้าหญิงเขาจึงห้ามมือไว้ก่อนจะบอกให้เธอถอยห่างออกไปเพราะคนเริ่มมามุงแล้ว

หลังจากนั้นไม่นาน กษัตริย์เมนเดลที่มีความสูงประมาณหน้าอกของเวนพร้อมทั้งหนวดเครารุงรังและราชินีที่เป็นชาวมนุษย์หน้าตาสระสวยก็ได้ตามลูกสาวของตนมาพร้อมทั้งเอ่ยขอบคุณเซนเช่นกันกับลูกสาว

เพราะทันทีที่เจ้าหญิงฟื้นเธอก็เล่าเรื่องเรื่องของตัวเองตอนเป็นวิญญาณให้ฟังพร้อมทั้งบอกว่าที่ตนกลับร่างมาได้เป็นเพราะมีเด็กชายผมขาวช่วยไว้ ตอนแรกๆพวกเขาก็ไม่เชื่อเพราะคิดว่าเธอฝันแต่เมื่อเห็นตัวจริงแบบนี้ก็คงต้องยอมเชื่อแล้วล่ะ

ขอบคุณที่ช่วยลูกสาวเราไว้ ขอบคุณมากจริงๆกษัตริย์เมนเดลและราชินีย่อตัวลงขอบคุณเซนจากก้นบึ้งของหัวใจ เพราะพวกเขาไม่คิดด้วยซ้ำว่าลูกสาวของตนจะฟื้นขึ้นมาได้อีกครั้ง อันที่จริงแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำหากแลกกับการที่องค์หญิงฟื้นมาได้

เซนที่เห็นว่าเริ่มมีสายตาจากประชาชนมากมายหันมามองเขาก็บอกให้ทั้งคู่เลิกทำแบบนี้เพราะมันไม่เหมาะสมที่ผู้ปกครองอาณาจักรจะมาย่อตัวก้มหัวให้เด็กชายจากต่างถิ่น ซึ่งทั้งสองก็ยอมทำตามเพราะรู้ว่าสิ่งที่ตนทำทำให้เซนอึดอัด

งั้นท่านต้องการอะไรเป็นรางวัลตอบแทนหรือไม่ จะอะไรข้าก็หาให้ได้ทั้งนั้นกษัตริย์กล่าวกับเซนว่าจะมอบรางวัลตอบแทนให้ ซึ่งที่บอกว่าจะอะไรก็หาให้ได้นั้นไม่ใช่การพูดเกินจริง เพราะในสามอาณาจักรนี้กษัตริย์เมนเดลนั้นร่ำรวยที่สุด

ต้องขอขอบพระคุณมากนะครับแต่เกรงว่าคงรับไว้ม- ” ยังไม่ทันที่เซนจะพูดจบ เวนก็เอ่ยแทรกขึ้นว่า

โอ้ช่วยได้มากเลยครับท่าน คือข้ากำลังหาอาวุธเป็นของขวัญให้ลูกที่สอบติดอาซลานอคาเดมีได้ ถ้าหากไม่เป็นการรบกวนมากจนเกินไป ไม่ทราบว่า..พระองค์จะทำให้ซักชิ้นสองชิ้นได้หรือไม่เวนที่เห็นว่าสบโอกาสจะขอร้องให้องค์กษัตริย์ช่วยตีอาวุธให้จึงเอ่ยแทรกเซนทันที

อืม...ก็ใช่ว่าจะไม่ได้แต่อาวุธที่ข้าตีขึ้นก็มีมากมายรวมถึงอาวุธโบราณที่เก็บไว้ในท้องพระคลัง ข้าจะให้พวกเจ้าลองไปเลือกดูก่อนดีมั้ยล่ะถ้าถูกใจอันไหนก็หยิบไปได้เลยกษัตริย์เมนเดลเอ่ยเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ทั้งๆที่อาวุธโบราณหรืออาวุธที่กษัตริย์เมนเดลตีล้วนแต่มีมูลค่ามากพอจะซื้อคฤหาสน์ได้หลังนึงเลยทีเดียว

เวนจึงตอบแทนเซนแทบจะทันทีว่า ขอความกรุณาด้วยครับ!”

 

ตอบคำถามนะครับ 
หลักการเเพ้ธาตุก็ขึ้นกับพลังครับเหมือนน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟนั่นล่ะ แล้วก็เรื่องพระเอกผิดหวังสาวโดนฉุดนี่...ผมล้อเล่นนะครับ ผมคงไม่ทำร้ายจิตใจนักอ่านขนาดนั้นหรอกหุหุ ขอบคุณที่ติดตามกันมานะครับบบ 
ps: คิดแล้วเสียดายไม่น่าทำแนวฮาเรมเลยอยากลงแนวรักๆมุ้งมิ้งๆ55 จะว่าไปก็ลงเป็นรูทได้นี่หว่า55><
ps2: ตอนนี้อาจจะใช้คำงงๆหน่อยนะครับ ช่วงนี้เป็นเบลอๆ เบลอว่ารักแถบ 555 #ตุ๊ย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #1145 KitsadaKud (@pskluay303) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 17:48
    พรมลิขิต อิอิ
    #1145
    0
  2. #928 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 18:22
    จะได้อาวุธแล้วววววว คิกๆ คักๆ
    #928
    0
  3. #539 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 19:47
    จะได้อาวุตแบบไหนกัน
    #539
    0
  4. #373 AvantCourier (@commanddie01) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:47
    สนุกมากครับทำเอาฮาตรงเอฟกลัวผีเนี่ยแหละ (ทำไมไม่มีใครรู้จักพ่อพระเอกเลยน่อทั้งๆที่เป็นรัชทายาทสงสัยไม่ดังแหงๆ)
    #373
    0
  5. #350 เห็ดดอง (@chi-end) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:19
    จะได้อาวุธใหม่แล้ว
    ปล.อ่านเวนเป็นเวรตลอดฮ่าๆ 
    #350
    0
  6. #341 ๓๑๔๒ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:30
    สนุกครับ จะติดตาม
    #341
    0
  7. #262 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:46
    เวนมันมียศเจ้าชายเอลฟ์คำคออยู่หนิ - -^
    #262
    0
  8. #226 sleepingroom (@sleepingforest69) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:57
    อัพไวๆน่ะรออยู่สนุกมากเลย
    #226
    0
  9. #225 宁星 (@ningxing) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:53
    ขอบคุณค่ะ 
    #225
    0
  10. #224 kok1991 (@kok1991) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:43
    สนุกมากจ้า อับไวๆน้า ติดตามอยู่
    #224
    0
  11. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:45
    ตายแล้ว มีสาวใหม่อีกแล้วเซน เสน่ห์แรงจริงๆ
    #222
    0
  12. #221 1Bishop1 (@vbfip6db2010) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:15
    สรุปแล้วฮาเร็มใช่มั้ยครับ ส่วนตัวชอบฮาเร็มมาก โดยเฉพาะเรื่องที่มีสาวเยอะๆ
    ถ้าแบบสาวเป็นสิบแต่สุดท้ายนางเอกคนเดียว เดี๋ยวหัวใจของรีดเดอร์ที่แสนบอบบางจะบอบช้ำได้
    เพราะแห้วกันไป แห้วกันมา สุดท้ายดราม่าก็เกิด 55+
    #221
    0
  13. #220 kimurakung (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:22
    สรุปว่าเรื่องนี้ แนว ฮาเร็มเหรอครับ .. เซนเรายังใสๆ แท้ๆ ไม่น่าเลย หุหุ
    #220
    0
  14. #219 Mhew_happy (@mhew1209) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:40
    เซนเสน่ห์แรงไปมั้ยลูก555
    #219
    0
  15. #218 อ่าา (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:53
    สนุกมากเลยจ้า อัพบ่อยๆนะคะ
    #218
    0
  16. #217 GiGa max (@kaminari2550) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:50
    หือออ  ขุ่นป้อ   กลัวผีก็ไม่บอกกก  ฮาๆๆ ตลกดีครับ 


    ขอบคุณสำหรับตอนใหม่ๆ 
    #217
    0
  17. #216 M200 (@blackmik) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:30
    หนุกๆๆๆ ขอวัน ระตอนหรือ ลง ตรั้ง ระ 2 ตอนได้ไหม อะ อาลมค้าง
    #216
    0