Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,981 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    22

    Overall
    112,981

ตอนที่ 33 : คาบชมรมวันแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    15 ก.พ. 58

เชิญเลือกชมรมตามที่ต้องการเลยค่ะ หลังจากเลือกชมรมแล้วจะเปลี่ยนไม่ได้จนกว่าจะเทอมสองนะคะเสียงของครูสาวที่มีหน้าที่รับลงทะเบียนกล่าวกับเซนและเซลีนที่ยืนข้างหลัง ซึ่งเซนก็พยักหน้าเข้าใจก่อนจะถามเซลีนเป็นครั้งสุดท้ายว่า

เซลีนจะลงชมรมเดียวกับผมจริงๆเหรอ ผมกลัวว่าชมรมที่ผมเลือกมันจะน่าเบื่อน่ะ

เซลีนที่ได้ยินคำถามนั้นก็เงิยหน้าขึ้นมองเซนและพยักหน้าช้าๆทีหนึ่ง  แต่จะว่าไปแล้วตั้งแต่เปิดเรียนทำไมเธอถึงยังไม่พูดซักคำเลยแฮะ

เมื่อเห็นว่าเซลีนจะเลือกชมรมเดียวกันกับตน เซนก็หยิบปากกาเวทย์ที่บรรจุน้ำหมึกไว้เต็มและลงมือเขียนรายละเอียดของตนและชมรมที่จะเลือกลงทันที

ชื่อ : เซน เดอ มองติเอ

อายุ : 13 ปี

ลำดับชั้น : 1/5

ชมรมที่เลือก : ตำนานและประวัติศาสตร์

หลังจากเขียนเสร็จ เซนก็หันมาบอกชมรมที่ตัวเองเลือกแก่เซลีน ซึ่งเมื่อเขาหลีกทางให้เธอมาลงทะเบียนเธอก็หยิบปากกาขึ้นจดรายละเอียดของตนทันที

ชื่อ : เซลีน ดิ ฮาล์ฟแองเจิล

อายุ : 13 ปี

ลำดับชั้น : 1/5

ชมรมที่เลือก : ตำนานและประวัติศาสตร์

 

เมื่อเซลีนกรอกรายละเอียดของตัวเองเพื่อใช้ลงทะเบียนเลือกชมรมเสร็จ เซนที่แอบมองดูเซลีนเขียนรายละเอียดของตัวเองก็มีสีหน้าตกใจกับนามสกุลของเธอ เพราะมันคือชื่อของหนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่สาบสูญเช่นเดียวกับเขา

งั้นที่บอกว่ามาจากท้องฟ้าก็ไม่ไดโกหกสินะเซนลอบคิดพร้อมทั้งหัวเราะในใจเพราะไม่คิดว่าสิ่งที่เซลีนบอกเมื่อตอนแนะนำตัวจะเป็นความจริง

[ เผ่าฮาล์ฟแองเจิลเป็นเผ่าลูกครึ่งระหว่างนางฟ้าธาตุแสงและมนุษย์ธาตุธรรมดา ทำให้สายเลือดนางฟ้าอ่อนลงแต่เผ่านี้ก็ยังมีปีกและสามารถใช้ได้ทุกธาตุยกเว้นธาตุพิเศษคือมืดและแสง ]

เสร็จแล้วเซลีนหันมาเอ่ยกับเซนเป็นครั้งแรกทำให้เขาหลุดออกจากภวังค์ก่อนจะหันมาพูดกับเธอ

งั้นเราจะไปไหนต่อกันดีล่ะ การเลือกชมรมก็กินคาบไปจนถึงเลิกเรียนด้วยเซนเอ่ยพร้อมทั้งหันไปมองนาฬิกาที่ติดกับผนังของอาคารซึ่งบอกว่ายังเหลือเวลาอีกเกือบสองชั่วโมงก่อนจะเลิกเรียน และพอหันไปมองเซลีนก็เห็นว่าเธอหันมามองเขาด้วยสายตาที่เหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

มีอะไรเหรอเซลีนเซนอดที่จะถามไม่ได้เซลีนไม่ได้หลังจากเห็นสายตานั้น ซึ่งเซลีนที่เห็นว่าเซนรู้ว่าตนต้องการจะพูดก็ก้มหน้าลงและพูดเบาๆว่า

หิว เธอพูดพร้อมทั้งเอามือมากุมท้องทำให้เซนเกือบหลุดขำกับท่าทางของเธอ เพราะไม่คิดว่าเซลีนจะมีด้านนี้เหมือนกัน

งั้นเราไปหาของว่างกินกันเถอะเซนกล่าวพร้อมทั้งส่งยิ้มให้เซลีน ซึ่งเมื่อเซลีนได้ยินดังนั้นเธอก็มองหน้าเซนก่อนจะลอบยิ้มบางๆและพยักหน้าพร้อมทั้งตอบรับเซน อื้ม

หลังจากเห็นเซลีนยิ้มเป็นครั้งแรกถึงจะเป็นเพียงแค่ลอบยิ้มแต่ก็ทำให้เซนอดใจเต้นตึกตักไม่ได้ เพราะไม่คิดว่าเมื่อเซลีนยิ้มมันจะทำให้เธอดูสวยและน่ารักมากขนาดนี้...

 

                ณ โรงอาหาร

ในตอนนี้โรงอาหารมีคนไม่มากเนื่องจากไม่ใช่เวลาอาหาร แต่ก็ยังมีคนมาหาอะไรทานเล่นอยู่อย่างเช่นคู่ของเซนและเซลีนที่ตอนนี้กำลังนั่งตักไอศกรีมเย็นๆเข้าปากและมีขนมปังอบเนยวางอยู่บนจานข้างๆถ้วยไอศกรีมนั้น ซึ่งหลายๆคนที่อยู่ในโรงอาหารก็หันมามองคู่เซนและเซลีนอย่างอิจฉา เพราะหากมองในมุมมองของคนอื่นจะคิดว่าทั้งคู่เป็นคู่รักกันเพราะตอนนี้ทั้งสองกำลังนั่งตักไอศกรีมถ้วยเดียวกันนั่นเอง

เย็น..จังงเซลีนพูดพร้อมทั้งหลับตาปี๋ สงสัยจะเป็นเพราะไอศกรีมมันเย็นจนขึ้นหัวทำให้เซลีนทำหน้าตาแปลกๆจนเซนหลุดขำออกมากับมุมมองที่ปกติคงไม่ได้เห็นของเธอ

ฮะๆ คุณเซลีนนี่ก็มีมุมแบบนี้ด้วยเหมือนกันเหรอเนี่ยพอเซนพูดจบเซลีนก็หันมาทำหน้าบูดบึ้งใส่หลังหายจากอาการเมื่อครู่นี้แลว ก่อนจะพูดว่า

เซลีน...ห้ามคุณ

-อ้อ ลืมไปโทษทีนะ เซลีนก็เซลีน เซนพูดแบบติดตลก แต่มันก็ทำให้เซลีนหายจากอาการหน้าบูดบึ้งก่อนเธอจะหยิบขนมปังอบเนยขึ้นมาทาน  

เมื่อเห็นว่าอะไรๆเริ่มเข้าที่และดูเหมือนซนจะเริ่มเข้ากันกับเซลีนได้แล้ว เขาจึงจะถามอะไรบางอย่างกับเซลีนซึ่งมันเป็นสิ่งที่ติดใจเขามานานแล้ว

เซลีน ผมมีอะไรจะถามน่ะช่วยตอบทีนะ

เมื่อเซลีนได้ยินว่าเซนจะถามอะไรบางอย่างตน เธอจึงวางขนมปังที่เพิ่งกัดเข้าปากไปและหันมาพยักหน้าให้เซน

คือทำไมเซลีนถึงไม่คุยกับคนอื่นล่ะ แต่คุยกับผมแค่คนเดียวเซนถามสิ่งที่ค้างคาใจมานานออกไป ไม่ใช่ว่าเขารำคาญอะไรเธอหรอกนะแต่บางทีมันก็รู้สึกแปลกๆกับเรื่องนี้ไม่ได้ ซึ่งทันทีที่เซลีนฟังคำถามจากเซนจบ เธอก็ส่ายหน้าก่อนจะพูดขึ้นว่า

ทุกคน..คุยได้ แต่เซน...พิเศษ

พิเศษ? พิเศษยังไงเหรอเซลีนผมไม่เข้าใจเซนดูจะไม่เข้าใจคำตอบของเซลีนที่บอกว่าเขาพิเศษจึงถามกลับไปตรงๆ ซึ่งเซลีนก็ส่ายหน้าแทนคำตอบพร้อมกับพูดว่า

ไม่รู้...แต่เซน...พิเศษ

คำตอบของเซลีนทำเอาเซนแทบจะกุมขมับเพราะเหมือนว่าเธอจะไม่เข้าใจคำถาม ทำให้เซนคิดว่าคงต้องขยายคำถามให้ละเอียดอีกหน่อย

คือ...ที่ว่าพิเศาน่ะเซลีน มันยังไงเหรอหลังจบคำถาม เซลีนก็เอียงคอนึกพร้อมทั้งพูดต่อๆกันว่า

เซน...ใจดี”  “เซน...เก่ง”  “เซน...ชอบเลี้ยงหนมเซลีนเอียงคอซ้ายทีขวาทีพร้อมทั้งพูดเป็นคำๆ จากนั้นเธอก็หันมามองเซนตรงๆพร้อมทั้งยิ้มก่อนจะพูดคำสุดท้ายว่า เซนจึง...พิเศษ

ด้วยรอยยิ้มนั้นทำให้เซนใจเต้นตึกตักอีกครั้ง ทำให้เขาอดแปลกใจกับอาการนี้ไม่ได้แถมยังเกิดขึ้นถึงสองครั้งในวันเดียวด้วย ทำให้เขาคิดว่าตัวเองคงจะป่วยเป็นแน่แท้

สงสัยเราจะเป็นโรคหัวใจซะละ เซนลอบคิดในใจ ซึ่งคามานที่ได้ยินความคิดนั้นก็อยากจะหัวเราะให้ฟันร่วงแต่เธอก็เลือกที่จะไม่ทำแบบนั้นและบอกเซนว่าไม่ต้องเป็นห่วงกับอาการนี้

แต่เมื่อเซนนึกถึงเหตุผลที่เขาพิเศษตามที่เซลีนบอก เขาก็หัวเราะแหะๆในใจเพราะเมื่อกี้เธอบอกว่าเขาชอบเลี้ยงขนม ถ้างั้นใครเลี้ยงขนมเธอคนคนนั้นก็พิเศษสินะ

หลังจากคุยกันเรื่อยเปื่อย(ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเซนที่พูดมากกว่า)ก็ถึงเวลาเลิกเรียน เซนจึงบอกลาเซลีนและแยกย้ายกันกลับหอและวันนี้ก็ทำให้เซนรู้สึกดีแปลกๆที่รู้ว่าเซลีนก็มีมุมน่ารักๆแบบนี้เหมือนกันไม่ใช่มีแค่หน้านิ่งเป็นหุ่นแบบที่เขาเห็นในครั้งแรก

 

 

เมื่อเช้าเรียนวันใหม่ได้มาถึง วันนี้ครูลาฟานได้บอกหน้ากระดานว่าจะมีนักเรียนใหม่เข้ามาเรียนด้วยตั้งแต่วันนี้ เนื่องจากเพิ่งหายจากอาการป่วยทำให้มาเรียนช้ากว่าเพื่อนหนึ่งวัน ครูสาวพูดพร้อมทั้งผายมือเชิญให้นักเรียนใหม่ที่รออยู่หน้าห้องเข้ามาสวัสดีค่ะ จูเลีย วองเกตาค่ะ จะมาเรียนกับทุกคนนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ เสียงใสๆของเด็กหญิงผมสีฟ้าหน้าตาน่ารักเอ่ยแนะนำตัวเองพร้อมทั้งปรายดวงตาสีฟ้าของเธอไปยังนักเรียนในห้องเหมือนกับว่ากำลังมองหาใคร

หลังจากเธอแนะนำตัวเสร็จก็ทำให้ชายหญิงหลายๆคนเริ่มส่งเสียงฮือฮา เพราะเธอคือองค์หญิงจูเลีย ราชธิดาแห่งกษัตริย์เมนเดลแห่งอาณาจักรคนแคระ แต่ยังไม่ทันที่เสียงฮือฮาจะสิ้นสุด จูเลีย วองเกตา หรือองค์หญิงแห่งอาณาจักรคนแคระก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงใสๆแสดงความยินดีว่า

อ๊ะ เจอแล้ว คุณเซนนน

พรึ่บเสียงนักเรียนเกือบทั้งห้องพร้อมใจกันหันหน้าไปมองเซนที่ตอนนี้กำลังยิ้มแหะๆเพราะไม่คิดว่าจะได้เจอจูเลียที่นี่ และเขาก็รู้สึกเหมือนกับว่ามีลางอาฆาตพยาบาทลอยออกมาจากสายตาหลายๆคู่ที่จับจ้องมายังเขา

อ้าวรู้จักเซนด้วยเหรอ งั้นไปนั่งข้างๆเขาละกันนะจะได้ดูแลกัน ครูได้ยินว่าหนูเพิ่งหายป่วยมาใช่มั้ยจ๊ะครูลาฟานพูดกับจูเลียอย่างเป็นกันเองและไม่ถือยศ เพราะทางโรงเรียนออกกฎไว้ว่าเมื่ออยู่ในโรงเรียนทุกๆคนคือนักเรียน คือเพื่อน คือพี่น้องและคือครูนักเรียนกัน ลาฟานจึงสามารถที่จะพูดกับจูเลียได้อย่างไม่อึดอัด

ขอบคุณค่ะคุณครูจูเลียขอบคุณลาฟานพร้อมทั้งยิ้มให้กับน้ำใจที่ครูสาวเอื้อเฟื้อ เธอจึงเดินไปยังโต๊ะข้างๆเซนที่มีนักเรียนชายคนหนึ่งนั่งอยู่และเขาก็ลุกให้เธอนั่งแต่โดยดีตามคำขอของครูลาฟาน

เมื่อเหตุการณ์สงบและจูเลียก็ได้มานั่งข้างเซนพร้อมทั้งหันมาทักทาย เซนจึงถามจูเลียไปว่าทำยังไงถึงได้เข้าเรียนซึ่งเธอก็ตอบแค่ว่า ไม่มีอะไรที่วองเกตาทำไม่ได เซนจึงเริ่มจะเข้าใจและสนใจเรียนต่อ

 

1 อาทิตย์ผ่านไป

หลายๆอย่างเริ่มลงตัวและเข้าที่ เซนเริ่มสนิทกับเพื่อนคนอื่นๆในห้องรวมถึงจูเลียที่เพิ่งจะย้ายเข้ามาได้เพียงอาทิตย์เดียวแต่ว่าเธอก็เริ่มเป็นที่รักของทุกคนเนื่องด้วยที่เธอเป็นคนมีน้ำใจไม่ถือตัวทั้งๆที่เป็นองค์หญิง แต่ก็มีอีกสิ่งหนึ่งที่น่าประหลาดใจเกี่ยวกับจูเลีย นั่นก็คือเธอสามารถชวนเซลีนคุยได้ทั้งยังเข้ากันได้อย่างไม่น่าเชื่ออีกด้วย ทำให้ครูลาฟานย้ายให้เซลีนมานั่งข้างจูเลียอีกคน

และวันนี้เป็นวันที่เริ่มชมรมเป็นวันแรก โดยชมรมนั้นจะเรียนทุกบ่ายวันจันทร์หลังโฮมรูม ซึ่งชั่วโมงชมรมจะกินเวลาตั้งแต่บ่ายสองถึงสี่โมงเย็น

หลังโฮมรูมเสร็จ เซน เซลีน และจูเลียที่เพิ่งไปสมัครเข้าชมรมก็ได้เดินไปยังห้องชมรมที่พวกตนเลือกไว้ นั่นก็คือชมรมตำนานและประวัติศาสตร์

เมื่อเดินมาถึงห้องชมรม พวกเซนก็พบกับบานประตูเหล็กที่มีป้ายระบุชื่อชมรมไว้ว่า ห้องชมรมตำนานและประวัติศาสตร์เมื่อเห็นว่ามาถูกห้องแล้ว เซนและสาวๆก็ผลักประตูเดินเข้าไปและพบว่าข้างในนั้นเป็นห้องที่มีสิ่งของรกรุงรังที่ดูจะมีอายุพอตัว อีกทั้งยังกองหนังสือตำรับตำราต่างๆมากมายรวมไปถึงกระดานและโต๊ะเก้าอี้ไว้เรียนและอ่านหนังสือ

เมื่อพวกของเซนมองสำรวจในห้องเสร็จ ก็มีเสียงเอ่ยทักมาจากอีกฟากของประตู มันเป็นเสียงของชายแก่ผมขาวสวมแว่นสายตาหนาเตอะ

อ่าวเด็กๆ มาทำอะไรที่ห้องนี้กันล่ะเสียงของชายชราแหบพร่าแต่ก็ยังฟังรู้เรื่องอยู่

พวกผมมาเรียนชมรมน่ะครับ ไม่ทราบว่าห้องนี้คือชมรมตำนานและประวัติศาสตร์รึเปล่าครับเซนตอบแทนอีกสองคนที่เหลือที่ยืนเงียบกันอยู่เพราะมัวแต่สนใจสิ่งของแปลกๆในห้อง

อ้อ งั้นหรอกรึ เอ...จะว่าไปก็ดูเหมือนจะมีอะไรแบบนั้นอยู่เหมือนกัน เอ้างั้นก็เข้ามาๆชายชราเอ่ยชวนพร้อมทั้งกวักมือเรียกทั้งสามคนเข้ามาในห้อง

เมื่อทั้งสามเข้ามาในห้องแล้ว ชายชราก็ลุกขึ้นยืนเผยให้เห็นร่างกายอันกำยำของเขาที่ดูไม่เข้ากับน้ำเสียงและหน้าตา อีกทั้งหน้าตาของเขาก็ยังมีลักษณะคล้ายๆกับผอ.โรงเรียนอีกด้วย เขาเดินตรงมายังกลุ่มของเซนในท่าทางหลังคดงอเล็กน้อยแต่ยังคงความสง่าไว้ในแบบแปลกๆ

ยินดีต้อนรับสู่ห้องชมรมตำนานและประวัติศาสตร์ ปู่คืออาจารย์ประจำชมรมนี้ แต่เนื่องจากเกษียณแล้วงั้นก็ช่วยเรียกว่าท่านปู่ละกันนะชายชราแนะนำตนเองแต่ไม่ยอมบอกชื่อทั้งยังให้พวกเซนเรียกเขาว่าท่านปู่ ซึ่งทั้งสามก็ยอมรับอย่างว่าง่ายและเรียกเขาว่าท่านปู่ ทำให้ชายชราตรงหน้าลูบเคราตัวเองพลางยิ้มอย่างพอใจ

อื้มดีๆ...จะว่าไป ชมรมนี้ก็ไม่มีใครเข้ามาเกือบยี่สิบปีแล้วล่ะนะทำเอาปู่ชักลืมๆว่าจะสอนอะไร งั้นเอาเป็นว่าวันนี้แนะนำตัวเองก่อนละกันนะหลานเอ้ยชายชราหรือท่านปู่บอกให้พวกเซนแนะนำตัวเองไล่จากเซนไปเซลีนและก็จูเลีย เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว ท่านปู่ก็เล่าเรื่องตำนานของสิ่งของในห้องนี้หลายๆอย่างให้ฟัง จนกระทั่งมาถึงเรื่องๆหนึ่งที่ทำให้เซนสนใจ

ตำนานดาบลาติโซน่า มันคือดาบเก่าแก่กว่าห้าร้อยปี เป็นดาบยาวที่สามารถรองรับพลังเวทย์ได้มหาศาลทั้งยังคมกริบกระทั่งตัดใบไม้ที่กำลังร่วงโรยได้เชียวล่ะ ว่ากันว่าผู้ตีเป็นช่างฝีมือดีของชาวไลท์เอลฟ์ที่ถูกพวกดาร์คเอลฟ์บังคับให้ตีดาบนี้ขึ้น ทำให้ดาบเล่มนี้เต็มไปด้วยความเคียดแค้นและผู้ใช้มันอาจถูกกลืนกินได้ ทำให้เกิดตำนานมาอีกหลายๆเรื่องของผู้ใช้ดาบ ทั้งอัศวินผู้ภักดีและปีศาจผู้น่ากลัวจนกระทั่งดาบเล่มนี้ได้ถูกแยกออกเป็นสองส่วนด้วยวิธีพิเศษ ซึ่งด้ามดาบที่มีส่วนหนึ่งของดาบได้หายสาบสูญไป แต่ตัวดาบยังคงอยู่ซึ่งก็คือนี่ยังไงล่ะ ท่านปู่เล่าตำนานของดาบลาติโซน่าให้ฟังพร้อมทั้งเดินไปหยิบกล่องไม้เก่าๆและเปิดฝาให้พวกของเซนดู เผยให้เห็นดาบหักขึ้นสนิมที่ดูแล้วไร้ความขลัง

แต่เซนรู้ว่ามันอาจจะเป็นของจริงเพราะด้ามดาบของเขามันก็ขึ้นสนิมเช่นเดียวกัน แต่หากมันได้ต้องเลือดของเขามันจะกลับมาคมดังเดิม

หลังจากเล่าเรื่องตำนานของดาบต้องสาปลาติโซน่าจบ เซนก็มีสีหน้าหนักใจพร้อมทั้งคิดว่าจะบอกดีหรือไม่ว่าเขามีด้ามดาบที่สาบสูญไป แต่หากบอกไปเขาก็อาจจะต้องเสียมีดสั้นที่เพิ่งได้มาทั้งๆที่มันมีค่าและเขาก็รู้สึกถูกใจมันมาก เซนกำลังคิดอยู่คนเดียวจนกะทั่งคามานที่ลอบฟังความคิดของเซนอยู่ทนไม่ไหว จึงปรากฏตัวพูดกับเซนตรงๆว่า

 ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังหนักใจกับเบื้องหลังของมีดสั้นที่เจ้าได้มาว่าแท้จริงแล้วมันคือดาบต้องสาป แต่จากที่ฟังมาคนตีดาบเป็นไลท์เอลฟ์ซึ่งเจาก็คือผู้สืบทอดสายเลือดนั้น ไม่แน่ว่าเจ้าอาจจะใช้มั้นได้ก็ได้นะทำไมไม่ลองเสี่ยงดูหน่อยล่ะ ถ้ามันจะกลืนกินเจ้าจริงๆข้าคงไม่อยู่เฉยหรอก

หลังคามานพูดจบ เธอก็ลอยมายืนตรงหน้าเซนพร้อมทั้งจ้องตาเขาก่อนที่จะรู้ตัวว่ามีอีกสายตาหนึ่งมองมายังตรงที่เธออยู่ เจ้าของสายตาที่จ้องมายังคามานนั้นมีดวงตาสีฟ้า ผมสีเงิน หน้าตาระสวย อีกทั้งผิวขาวๆของเธอที่ดูบอบบางยังทำให้น่าทะนุถนอมเป็นที่สุดอีกด้วย ซึ่งเธอก็คือ เซลีนนั่นเอง...


 

ตอบคำถามนะครับ
:ที่พระเอกพูดเพราะเป็นความผิดผมเองแหละต้องขอประทานโทษด้วยครับ แต่ก็มีเหตุผลมารองรับนะคือพระเอกอยู่กับพวกนักฆ่าประมาณ 3 ปี แต่กับพวกเวนตั้ง5ปีทั้งยังเป็นเจ้าเมืองใหญ่ทางใต้ของแดนเอลฟ์ด้วย จึงไม่แปลกที่เซนจะถูกเลี้ยงดูดีและนิสัยเปลี่ยนครับ 
:ลาเมียคืองูครับ แต่ที่ผมเอามาใช้เพราะ..คิดชื่อไม่ออก55ขอสารภาพบาปตรงนี้เลยครับ
:เพลงตอนเข้าหน้านิยายคือsoundtrack ประกอบละครเรื่องThe lord of the rings ที่ผมลงจะเป็นที่ฝรั่งเค้าโคเวอกีตาร์ครับ ชื่อเพลงคือ Concerning Hobbits

ps: ขอบคุณที่ช่วยตอบแบบสอบถามนะครับ สรุปแล้วคือเหมือนเดิมนะครับ=w= ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันครับ
ps2: อาจจะมีพวกไม้โทกับไม้ไต่คู้ตกหล่นไปบ้างนะครับเพราะโน้ตบุคผมกดปุ่มนี้ไม่ค่อยลงแล้วT_T //ไปหาภาพมาเพิ่มให้กับจูเลียแปบ55
ps3: อ้อลืมบอกไป แนะนำตัวละครมีแล้วนะครับอยู่หน้าข้อมูลเบื้องต้น ไม่รู้จะตรงกับที่เพื่อนๆนักอ่านคิดกันรึเปล่า55

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #931 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 19:59
    เซรีนมีซิกเซ้นส์ซินะ คิกๆ คักๆ
    #931
    0
  2. #660 dear jung (@mydear2) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 15:03
    ที่เซนพิเศษก็เพราะว่าเซนไม่ธรรมดานั่นเอง หรือจะเรียกว่าเซนสามสิบบาทไม่ใช่สามสิบห้าบาทนั่นเอง//โดนเซนฆ่าทิ้ง(?!)
    #660
    0
  3. #279 sleepingroom (@sleepingforest69) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:23
    อยากอ่านอีกอารมณ์กำลังค้างเลย
    #279
    0
  4. #278 cash_ (@taechaam) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 04:29
    ขอบคุณมากจ้า จะได้ดาบโหดแล้วว
    #278
    0
  5. #277 NaanaONEnet (@naanaonenet) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:25
    เห็นด้วยกับคุณkimurakungเลยครับ 555555 ผ๊มจะเอาเซลีนนนน จะเอาาาาาา5555
    #277
    0
  6. #276 Lita (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:20
    >_<!!!สนุกๆแต่....ยังอยากตืบไอคนที่ใส่ร้ายเซนอยู่...(คือแค้นจัด5555)
    #276
    0
  7. #275 Mhew_happy (@mhew1209) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:45
    สนุกมากเลยค่าา
    #275
    0
  8. #274 miki (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:32
    เห็นด้วยกะคุณ kimurakung มากๆเลยคับ ถ้าจะให้ดีน่าจะโชว์เทพปักธงให้มิดด้ามไปเลย เอาจริงๆผมอยากให้เซนโชว์ชนะการประลองกะที่หนึ่งชายประจำชั้นปี(เจ้าชายมนุษย์หมาป่าหรือเปล่าหว่าจำไม่ได้) เอาแบบให้คนเขารู้เลยว่าเซนมันเก่ง
    #274
    0
  9. #272 Mitsery (@mitsery) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:26
    เป็นกำลังใจให้จ้า

    เชียร์เซลีน

    มาต่อไวๆเน้อ
    #272
    0
  10. #270 kimurakung (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:05
    อะไรๆ มันเริ่มจะเข้าที่เข้าทางละ .. ขอแค่เซนเลิกหงอกับเจ้าหญิงอลิซสักที จะแจ่มมาก
    #270
    0
  11. #269 Nightmaress (@nightmaress) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:56
    สั้นอ่ะ ไม่จุใจเลย
    #269
    0