Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,987 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    28

    Overall
    112,987

ตอนที่ 72 : งานลาฟรอนเซ่ (10) เจ้าหญิงจะออกโรงแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1066
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    21 มิ.ย. 58

ตุบ ตุบ ตุบ

เสียงก้าวเท้าของชายฉกรรจ์นับสิบกำลังเดินเข้าล้อมหาเดดรากออย่างเชื่องช้า พวกเขาเดินหาอีกฝ่ายอย่างสบายๆเพราะคิดว่าชายตรงหน้านั้นเป็นเพียงแค่พวกไก่อ่อนคนนึงเท่านั้น แต่ทว่า...พวกเขาคิดผิด!

น้องหนูจ๋า เปิดกางเกงให้พวกพี่ดูข้างในหน่อยสิเร้ว วะฮ่าๆๆ!” ชายหัวโล้นคนหนึ่งกล่าวแซวเชิงดูถูกเดดรากออย่างออกรส พร้อมกับที่เขาเลื่อนมือหวังจะดึงขอบกางเกงอีกฝ่ายลงเพื่อให้เห็นสิ่งที่อยู่ใต้กางเกงนั้น

หมับ!

แต่เขากลับโดนชายที่ยืนนิ่งอยู่นั้นใช้มือคว้าจับแขนของตนไว้อย่างรวดเร็ว พร้อมกับ...

ตู้ม!!

เดดรากอจับชายหัวโล้นตรงหน้าทุ่มหน้าทิ่มไปกับพื้นโดยใช้แขนเพียงข้างเดียว พื้นบริเวณนั้นแตกออกเป็นเสี่ยงๆพร้อมกับใบหน้าของเจ้าโล้นที่บิดเบี้ยวผิดรูป เลือดอาบเจิ่งนองสีแดงสดไหลย้อยตามรอยแยกนั้นไม่รู้ว่าเจ้าของเลือดจะเป็นตายร้ายดียังไง

เมื่อพวกของตนถูกจัดการไปหนึ่ง คนที่เหลือต่างก็มองหน้ากันเลิ่กลั่กพลางถามพรรคพวกแต่ละคนว่าจะเอายังไง ซึ่งก็สรุปได้ว่า...ลุยแม่มเลย เราพวกเยอะ!

ชายที่พูดถึงเรื่องหนวดเคราของเดดรากอพุ่งเข้ามาเป็นคนแรกพร้อมกับมีดสั้นที่พกติดตัวไว้ ย้ากกก!” เขาพุ่งหาเดดรากอที่อยู่ห่างไม่ถึงห้าก้าวอย่างเร่งรีบเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะตุกติกหรือใช้ทริคอะไรเหมือนเมื่อครู่อีก

ปุบ

เมื่อชายคนนั้นเกือบจะถึงตัวเดดรากอ เดดรากอก็ได้ใช้มือยื่นไปจับคางอีกฝ่ายโดยควบคุมแรงไว้แค่พอให้อีกฝ่ายดิ้นไม่หลุดเท่านั้น ซึ่งทางเจ้าโจรกิ๊กก๊อกที่ไม่รู้ว่าเดดรากอคือใครพอโดนแบบนี้เข้าก็ตกใจเป็นอย่างมาก จึงพยายามดันตัวออกให้พ้นจากพันธนาการของอีกฝ่ายแต่ก็ไม่เป็นผล เขาจึงเปลี่ยนแผนเป็นการแทงมีดสั้นหวังจะปลิดชีวิตชายตรงหน้าแทน

เจอนี่หน่อยไอ้หนวดเฟิ้ม!”

กึก

แต่ดูเหมือนว่าแค่มีดธรรมดาจะแทงอีกฝ่ายไม่เข้า สงสัยจะใส่เกราะสินะ... หนอยยยยเจ้าขี้ขลาดดด โจรกิ๊กก๊อกคิด ก่อนจะทิ้งมีดที่หักลงพื้นและหันมาสบตาเดดรากอเพื่อยั่วโมโห

-เหอะ ไอ้ขี้ขลาดเอ้ย รอดมาได้เพราะมีเกราะดีเฉยๆหรอกนะ โจรกิ๊กก๊อกพยายามกล่าวดูถูกพร้อมทั้งส่งสายตาดูแคลนให้เดดรากอ เดดรากอเห็นอย่างนั้นก็ทำหน้างงนิดหน่อยก่อนจะแค่นยิ้มออกมาและใช้มือที่บีบคางอีกฝ่ายเพิ่มแรงบีบให้มากขึ้นก่อนจะกระชากออกมา!

อ๊ากกกกก เจ้าโจรโง่ร้องออกมาอย่างเจ็บปวด มันใช้มือจับคางตัวเองดูว่าสิ่งที่อีกฝ่ายเอาไปนั้น...ไม่ใช่หนังคางของตัวเองจริงๆ แต่ยิ่งจับก็ยิ่งเจ็บทั้งยังมีเลือดไหลออกมาแบบนี้จะไม่ใช่ของตัวเองได้ยังไงฟระ!

เงียบไป...รำคาญ เดดรากอพูดเสียงเรียบ ก่อนจะใช้แผ่นหนังคางที่หลุดติดมือมาโยนใส่ปากเจ้าโล้นอย่างแม่นยำ พร้อมกับที่ร่างของมันกระเด็นถอยหลังไปชนเพื่อนคนอื่นที่กำลังจะเข้ามาเสริมล้มระเนระนาดไปตามแรงปา

มีใครอีกไหม... เดดรากอส่งสายตาดุๆไล่ดูทุกคนที่ยืนล้อมรอบเขา ถึงตอนนี้คนพวกนี้จะมองว่าเดดรากอกำลังโกรธจัดจนเผลอใช้พลังที่น่ากลัวออกมา แต่จริงๆแล้วเขานั้นใช้กำลังไปเพียงไม่ถึงเสี้ยวเดียวแถมยังอารมณ์ดีอีกต่างหากที่ได้ทำอะไรสนุกๆ!

-ไม่มีแล้วครับๆ พวกผมไม่รบกวนพี่แล้วล่ะ เชิญเดินต่อไปได้เลยครับ หนึ่งในพวกโจรกิ๊กก๊อกรีบกล่าวปัดทันควัน พร้อมกับโก้งโค้งให้เดดรากอกลับไปเดินเหมือนตอนแรกก่อนพวกตนจะมาขวาง แล้วมันก็รีบวิ่งไปหิ้วไหล่เพื่อนลุกขึ้นจ้ำอ้าวหนีไป

เห็นดังนั้นเดดรากอก็ไม่ได้ตามหรือทำอะไรเพิ่ม เขาเพียงหันหน้ามามองนักเรียนชายสามคนที่ตอนนี้กำลังกลัวจนขาสั่นก้าวเท้าไม่ออก

พวกแกสามคน... เดดรากอพูดสั้นๆก่อนจะขยับเข้ามาใกล้นักเรียนชายสามคนที่ตอนนี้กำลังเหงื่อตกไม่รู้ชะตากรรมดีร้ายของตน จนเมื่อเดดรากอเลื่อนสายตามองคนตรงกลางเขาก็นึกได้ว่ามันคือใคร อ๊ะ..แกคือคนที่สู้กับนักเรียนที่น่ารักของฉันแล้วแพ้ไปสินะ...

-ไม่ใช่นะครับๆ คุณคงจำคนผิดแล้วล่ะ ชายผู้เป็นลูกของขุนนางรีบปัดปฏิเสธเป็นพัลวันทั้งๆที่จริงแล้วที่อีกฝ่ายพูดมานั้นเป็นความจริงทั้งหมด

งั้นเหรอ... เดดรากอมองอีกฝ่ายอย่างใคร่นึกพร้อมกับลูบเคราตัวเองเล่นไปพลาง อืมๆ...งั้นก็แล้วไป

“’งั้นพวกผมไปก่อนนะครับ! คราวนี้เป็นเบ๊หมายเลข 1 ของลูกขุนนางพูดขึ้นบ้าง ก่อนที่เขาทั้งสามจะรีบหันหลังกลับและทำท่าจะเดินหนีไป แต่ทว่า...

หมับ

จะรีบไปไหนกันจ๊ะ เดดรากอที่เห็นว่าพวกนั้นจะหนี จึงเดินมาจับไหล่ชายด้านซ้ายและโอบไหล่พวกที่เหลือไว้อย่างหลวมๆไม่อยากลองไปบินเล่นกับพี่สุดหล่อคนนี้หน่อยงั้นเหรอ

เดดรากอกล่าวยิ้มๆพร้อมกับที่มีปีกขนาดใหญ่โผล่กลางหลัง

พรึ่บ!

เที่ยวบินนี้ ฟรีนะเออ!!!”

ว้ากกกกกกกก!!!!!!!!” สามเสียงร้องประสานกันทันทีที่เดดรากอโผบินขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมทั้งหิ้วร่างของนักเรียนชายทั้งสามไปด้วย โดยเที่ยวบินฟรีครั้งนี้นั้นก็หาได้มีความปลอดภัยไม่!

จะร่วงแล้วๆๆๆ!!!” แต่ละคนพูดไม่เป็นภาษาจนกระทั่งผ่านไปสักพัก...ทั้งสามก็สลบไป

เหอะ ไหนตอนแรกบอกจะแก้ผ้าข้าโชวชาวบ้านไงวะ!” เดดรากอแค่นยิ้มอย่างดูแคลน ก่อนจะจับนักเรียนที่กำลังสลบพวกนี้ถอดกางเกงจนเหลือแค่บอกเซอร์แล้วเอาตัวไปแขวนไว้กับต้นไม้หน้าหอพักรับรองเหล่านักเรียน ซึ่งในช่วงเวลานี้เป็นช่วงบ่ายๆทำให้ไม่มีใครมาเดินเพ่นพ่านเยอะนักเนื่องจากแดดร้อน ทำให้เดดรากอแขวนนักเรียนพวกนี้ไว้ได้โดยไม่กลัวสายตาใคร แต่ถึงใครจะเห็น...เดก็ไม่แคร์ ~

 

วันนี้ก็เป็นการประลองเวทย์ของเด็กปีหนึ่งนะครับ โดยการแข่งก็จะเหมือนรายการอื่นๆคือแข่งไปจนเหลือ 10 คู่ สุดท้ายและ...บลาๆๆๆๆ

พิธีกรกล่าวเกริ่นนำถึงกฎกติกาและการจับคู่ต่อสู้เล็กน้อย ซึ่งในช่วงนี้ถือเป็นช่วงที่น่าเบื่อมากเนื่องจากคนนั้นมาดูการต่อสู้ ไม่ได้มาฟังพิธีกรสาธยายความอะไรยาวๆ

                และแล้วก็ถึงเวลาที่ท่านรอคอยนะครับ... ขอเชิญพบกับคู่แรกของวันนี้กันเลยยย!” พิธีกรพยายามกล่าวให้ดูตื่นเต้น ซึ่งก็เรียกเสียงคนดูที่ร้องเฮกันอย่างล้นหลามพร้อมๆกับที่มีนักเรียนชายต่างโรงเรียนสองคนเดินขึ้นมาบนเวที คนแรกคือ แรมพิส เมลานี พบกับ อาฟราน เดลินย่า

                พอพิธีกรเรียกชื่อผู้เข้าแข่งขัน ชายสองคนในชุดจอมเวทย์ฝึกหัดก็โค้งเคารพให้กันก่อนจะเดินแยกไปยืนคนละฝั่งของสนามประลอง

                และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา...ขอเริ่มการแข่งขัน ณ บัดนี้!!” สิ้นเสียงพิธีกร ผู้ชมก็ต่างเฮให้กำลังใจผู้เข้าแข่งขันทั้งสองที่มีส่วนสูงพอๆกันอย่างล้นหลาม พร้อมกับที่ทั้งสองบนเวทีได้เริ่มร่ายเวทย์จู่โจมกันแล้ว

                ไฟร์บอล!” แรมพิสผู้มีผมสีแดงเริ่มจากร่ายเวทย์ไฟเบื้องต้นที่ต้นถนัดก่อนเพื่อตัดจังหวะอีกฝ่ายที่กำลังร่ายเวทย์ระดับกลางๆตั้งแต่ต้น

                ทางอาฟรานนั้นที่เห็นไฟร์บอลกำลังพุ่งมาทางตนจึงกระโดดหลบให้พ้นวิถีอย่างหัวเสีย เนื่องจากตนกำลังร่ายเวทย์ระดับกลางใกล้จะเสร็จแล้วแต่ต้องมาหลบเวทย์ระดับต่ำแบบนี้

                คลื่นพสุธา!” อาฟรานใช้เวทย์สวนตอบโต้ทันที สิ้นคำของเขาพลันก็มีคลื่นดินพุ่งเข้าใส่แรมพิสอย่างมากมาย ซึ่งแรมพิสก็เรียกเวทย์ไม้ขึ้นมากำบังตนได้ทันท่วงทีทำให้ไม่เป็นอะไร โดยที่ในมือของแรมพิสก็ร่ายเวทย์อีกบทไว้อีกด้วย

                เมื่อคลื่นดินหายไปแล้ว แรมพิสก็ยังหลบอยู่หลังเวทย์ไม้ที่ตนสร้างขึ้น ก่อนจะพุ่งตัวออกมาและปล่อยบทเวทย์ที่ตนเพิ่งร่ายเสร็จใส่ฝ่ายตรงข้ามทันที อาณาเขตไฟล้างผลาญ

                เบิ้ม!

                ทันทีที่แรมพิสโยนบทเวทย์ในมือใส่ไปทางพื้นที่ที่อาฟรานยืนอยู่ ก็ปรากฏว่ามีกองเพลิงขนาดย่อมๆปรากฏขึ้นล้อมรอบอาฟรานที่ตอนนี้ทำอะไรไม่ถูกเนื่องจากยังตกใจอยู่ที่อีกฝ่ายสามารถสร้างเวทย์แบบนี้ได้

                แต่สติของเขาก็ยังดีพอไม่งั้นคงมาถึงจุดนี้ไม่ได้หรอก เขาเรียกเวทย์น้ำออกมาดับไฟเหล่านี้ทันทีซึ่งก็ได้ผลเนื่องจากน้ำชนะไฟอยู่แล้ว แต่แรมพิสก็ไม่หยุดอยู่แค่นี้หรอกเพราะตอนนี้เขาได้ร่ายเวทย์อีกบทเสร็จเรียบร้อยแล้ว

                อุกกาบาตเพลิงผลาญพิภพ!” เวทย์ระดับกลางตามชื่อได้ถูกเรียกขึ้นโดยแรมพิส โดยมันเป็นก้อนดินขนาดเท่าหัวคนที่มีไฟผลาญอยู่ล้อมรอบมีทั้งหมดห้าก้อน ทางด้านอาฟรานที่เห็นว่าอะไรอยู่เหนือหัวแรมพิสก็หน้าซีดทันทีเนื่องจากไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะร่ายเวทย์ได้เร็วถึงเพียงนี้

                ฟุบ ฟุบ ฟุบ

                เสียงอุกกาบาตเพลิงพุ่งเข้าใส่อาฟรานอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเมื่อมันตกกระทบตรงไหนพื้นที่บริเวณนั้นก็จะแตกกระจายออกและเกิดวงไฟกว้างกินพื้นที่รอบๆถึงห้าเมตร ทำให้อาฟรานที่กำลังวิ่งหนีอย่างทุกลักทุเลต้องขอยอมแพ้ทันที

                ข้ายอมแพ้แล้วๆ หยุดซักทีเถอะ!” สิ้นเสียงอาฟราน ลูกอุกกาบาตไฟของแรมพิสก็หยุดลงและมาพร้อมกับเสียงประกาศของพิธีกร

                และผู้ชนะก็คือ แรมพิส เมลานี จากอาซลานอคาเดมีคร้าบบบบ!

               

หลังจากคู่แรมพิสจบ เซนที่นั่งดูอยู่ในห้องเตรียมสู้พร้อมกับอลิซก็ลอบหาวขึ้นเนื่องจากเริ่มเบื่อๆที่แต่ละคนสู้ได้ไม่เท่าไหร่เนื่องจากกลัวอีกฝ่ายบาดเจ็บจนถึงแก่ความตาย เนื่องจากระบบคืนชีพนั้นจะมีเฉพาะในรอบ 10 คนสุดท้าย เพราะต้องใช้เวทย์มหาศาลในการสร้างบทเวทย์ ทำให้ในช่วงนี้นั้นน่าเบื่อมาก

จนกระทั่งถึงทีของสาวคนข้างๆเซนที่จะได้ขึ้นไปบนสนามแล้ว...

                และคู่ต่อไปนะครับ...คือคู่ระหว่าง อินดา รูเกรวิส พบกับ องค์หญิงอลิซ ฟรอเกสชาร์ล แห่งอาณาจักรมนุษย์ครับบบบ!”

                เฮ!!!!!!!!!!!!!!!!
 

-----------------------------------------------------------
#ชักอยากเขียนเรื่องใหม่แล้ว ปิดเรื่องนี้ได้มั้ยเนี่ยออกทะเลมาไกลเลยToT 55
#จบภาคงานลาฟรอนเซ่อาจมีดราม่านะอิอิ
#ฉากต่อสู้เขียนได้ง่อยมาก orz
#เพลงหน้านิยายชื่อ The name of life จากเรื่อง spirited away เวอร์ชันกีต้าร์ครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #1156 Sumanut Khemaworasawat (@atmin235) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 20:41
    ขอตอนยาวกว่านี้น่ะครับ
    #1156
    0
  2. #1155 มังกรมารทมิน (@deadspawn05) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 19:48
    ถ้าคุณคิดปิดแสดงว่าคุณคิดผิดแล้ว หึหึหึหึหึ///หัวเราะพร้อมแสยะยิ้ม
    #1155
    0
  3. #1154 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 15:12
    อากาศมันร้อน ไรท์เตอร์ห่อเหี่ยวหมด ฮ่ะๆ แซวเล่น เค้ารออ่านอยู่นะ
    #1154
    0
  4. #1153 6769 (@6769) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 14:29
    @ เขียนเรื่องนี้นี้ให้จบก่อนนะครับไรเตอร์ เพราะจะเป็นการฝึกให้มีความพยายาม มีความมุ่งมั่นและมีความรับผิดชอบในงานเขียนนิยายไปในตัวด้วย เพราะถ้าหมดไฟในการเขียนเรื่องนี้ แล้วไปเขียนเรื่องใหม่ แบบเรื่องเก่าค้างๆคาๆ แบบหาจุดจบไม่เจอ ก็จะทำให้เกิดความเคยชิน แบบเขียนเรื่องใหม่ไปสักระยะแล้วหมดไฟหรือตันเขียนไม่ออก ก็จะปล่อยนิยายทิ้งค้างไว้เหมือนเดิมอีก เขียนไม่จบเหมือนเดิม @@ จริงอยู่ที่เรามาเขียนนิยายฟรี แต่งให้อ่านฟรี ไม่ได้เงินตอบแทนเลย อยากจะเลิกเขียนตอนไหนก็ได้ แต่ก็เหมือนไม่มีความรับผิดชอบต่อคนอ่านที่เฝ้ารออ่านนิยายเรื่องนั้น เพราะถ้าคนอ่านรู้ว่าเรื่องไหนจะเขียนไม่จบตั้งแต่แรก คงไม่มีคนไหนที่จะมาอ่านเรื่องที่รู้ตั้งแต่แรกว่าจะเขียนไม่จบหรอกครับ ดังนั้นเมื่อเรารักที่จะเขียนนิยาย เราต้องมีความอดทน ความพยายามไปด้วยครับ เมื่อเราฝึกให้เกิดความเคยชินไปเรื่อยๆ แบบนี้ เราทำอะไรก็ทำสำเร็จ @@@ การจะเป็นนักเขียนหรือนักประพันธ์นั้นยากมาก เพราะจะเป็นได้ต้องเขียนเรื่องจนจบ การเขียนหรือแต่งนิยายไม่ยากครับ ใครก็แต่งหรือเขียนได้ ง่ายๆ แต่แต่งนิยายแล้วเขียนให้จบเรื่องได้นั้นยากจริงๆ ถ้าสังเกตจะเห็นว่า มีนิยายหลายหมื่นเรื่องในเว็บนี้ที่เขียนไม่จบ เพราะคนเขียนทิ้งนิยายไปเฉยๆ ไม่ว่าจะอ้างสาเหตุอะไร เช่น ไม่มีเวลา เรียนหนัก งานยุ่ง ฯลฯ แต่จริงๆ ก็คือ เขียนไม่ออก ตัน หมดไฟ นั่นแหละครับ เพราะจริงๆ คนเราต่อให้ยุ่งขนาดไหน ถ้ารักในการเขียน มีความพยายาม ความอดทน ความมุ่งมั่น จะหาเวลาปลีกตัวเขียนเดือนละตอนยังได้เลย # บางที่ผมก็งงนะ กับคนแต่งนิยายบางคน ที่นำนิยายมาลงในเว็บนี้ แต่งนิยายไปได้ร้อยกว่าตอน แต่แล้วก็บอกว่าไม่ใช้แนว ก็ทิ้งไว้ไปเขียนเรื่องใหม่ แต่งเรื่องใหม่ไปได้อีกระยะหนึ่งแปดสิบกว่าตอน ก็เลิกเขียนเรื่องนั้นต่อ ปล่อยค้างไว้ ไปเปิดเรื่องใหม่อีก แต่ก็เขียนไม่จบอีก ปล่อยค้างไว้อีกดื้อๆ แม้จะเขียนไว้เกือบร้อยตอนแล้วเหมือนกัน ไม่จบสักเรื่อง ผมงงที่ว่าถ้าไม่มั่นใจว่าตนเองจะเขียนจบ ทำไมไม่เขียนนิยายที่มีโครงเรื่องหริอพลอตที่ไม่ยาวมาก สักสามสี่สิบตอนก่อน เป็นการฝึกความอดทน ฝึกความพยายามและความมุ่งมั่น ที่เขียนนิยายจบเรื่องให้ได้ก่อน เมื่อฝึกจนเคยชินแล้วค่อยไปเขียนเรื่อง นี่เขียนกี่เรื่องก็ไม่จบ จากสามเรื่องและไปเรื่องที่สี่ล่าสุดก็ไม่จบอีกนั่นแหละ ทิ้งไปเกือบปีแล้ว ## อีกประเภทหนึ่งคือ พวกชอบรีไรท์ เขียนนิยายไปได้สักสามสิบสี่สิบตอน เดินเรื่องยังไม่ไปไหน ก็หยุดเขียนอ้างเพื่อขอแก้ไขเนื้อหาก่อน จากนั้นก็รีไรท์ไปไม่กี่ตอน แล้วหยุดเขียนหายไปเลย อย่างที่ "หลุย ลามัวร์" ยอดนักเขียนนิยายแนวเคาบอยเคยกล่าวไว้ทำนองว่า "การเขียนนิยายถ้าเขียนยังไมจบอย่ารีบไปรีไรท์แก้ไขเนื้อหา เพราะเหมือนจะเป็นการอ้างที่จะหยุดเขียนมากกว่า เพราะอาจจะเบื่อได้ ควรเขียนนิยายให้จบก่อนเพื่อให้เกิดความเคยชิน หากไม่พอใจเนื้อหาค่อยแก้ไขขัดเกลาใหม่ เมื่อทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็จะเป็นนักเขียนที่เขียนนิยายจนจบได้เอง *** พิมพ์ด้วย ipad ใน app นิยาย มีย่อหน้าแบ่งวรรคตอนแล้ว แต่เมื่อโพสต์ลงในเด็กดี ไม่แนใจว่าความคิดเห็นนี้จะยาวติดกันพรึดหรือเปล่า เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์เขียนนิยายเรื่องนี้จนจบนะครับ สู้..สู้..ครับ
    #1153
    1
    • #1153-1 Ganauou (@ganauou) (จากตอนที่ 72)
      22 มิถุนายน 2558 / 18:28
      ยาวมากกกกกก55 ขอบคุณสำหรับคำแนะนำและติเตียนครับ ผมพูดเล่นเฉยๆน้ออย่าคิดมาก ยังไงผมก็จะทำให้จบอยุ่เเล้ว ส่วนเรื่องอื่นผมก็แค่แต่งพลอตเเละพิมพ์เล่นเเก้เบื่อเฉยๆ55
      #1153-1
  5. #1152 Nutthanan Runrun (@123run) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 05:21
    อย่าปิดเชียวนะเขารอมาตั้งนาน
    #1152
    0
  6. วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 17:28
    ดราม่า...งั้นเหรอ... #เตรียมใจรอ
    #1144
    0
  7. #1142 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 17:14

    ไรท์เตอร์หมดไฟเขียนแล้วววว .. อย่าพึ่งนะครับ

    #1142
    0
  8. #1141 Nathwut (@hiruntubtim) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 16:42
    มาไวไว 
    #1141
    0
  9. #1140 Eiko_ (@taechaam) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 16:19
    อลิซสู้ๆๆเฮๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1140
    0
  10. #1139 reading shadow (@atowai) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 14:52
    ม่าระดับไหนอะ จะได้เตรียมตัวถูก//ตั้งบิกแบ๊ครอ
    #1139
    0