Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,977 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,052 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    18

    Overall
    112,977

ตอนที่ 9 : เมืองเนฟินดอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3927
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    10 ม.ค. 58

ใต้แสงจันทร์สาดส่องแสงสีทองสวยอร่าม แสงทองของมันทอดมายังคฤหาสน์แห่งหนึ่งซึ่งมีชายหญิงกำลังยืนชมความงามของมันจากระเบียง

โมนคิดถึงลูกจังเลยค่ะเสียงหวานดังขึ้นท่ามกลางระเบียงที่ได้รับแสงสว่างอันน้อยนิดจากพระจันทร์

ผมก็เหมือนกันแหละโมน แต่ลูกจะอยู่กับเราตลอดไปก็ไม่ได้หรอกจริงมั้ยล่ะเสียงชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆหญิงสาวคนดังกล่าวดังขึ้นบ้างพร้อมทั้งเดินมากอดหญิงสาวจากทางด้านหลัง

ค่ะเสียงหญิงสาวตอบอย่างแผ่วเบาพลางกุมมือที่กำลังกอดเธออย่างแผ่วเบาพร้อมทั้งมองพระจันทร์ด้วยอารมณ์ที่ยากจะรู้ได้ว่ารู้สึกเช่นไร

               

แฮ่กๆ... อาจารย์ครับผมขอนอนพักก่อนได้มั้ยเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะฝึกระหว่างทางเอง พลังเวทย์ผมใกล้จะหมดแล้ว เสียงเซนกล่าวอย่างหมดแรงดังขึ้นเมื่อใช้ทักษะดาบผสานธาตุล้มเหลวเป็นครั้งที่ 6 เนื่องจากเขายังควบคุมปริมาณพลังเวทย์ไม่ดีพอจึงทำให้มันพลุ่งพล่านและดูดพลังเวทย์ของเขาไปจนเกือบหมด

อืม ไปนอนเถอะ ข้าก็ไม่ได้หวังให้เจ้าทำได้เดี๋ยวนี้หรอก เวลายังมีอีกเยอะค่อยๆฝึกไปละกันลูคัสตอบตามจริง เพราะเรื่องพวกนี้ใช่ว่าจะมีใครทำได้โดยทันที จะมีก็แต่พวกอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์เท่านั้นแหละ แต่กับเซนนั้น...เขารู้ว่าเซนเป็นพวกพรแสวง เพราะเซนจะไม่ย่อท้อต่อการฝึก แค่พักผ่อนนิดหน่อยก็พร้อมที่จะฝึกต่อและยังได้เรียนรู้หลายๆอย่างจากเค้าจนสำเร็จทั้งๆที่ยังเป็นแค่เด็กตัวกะเปี๊ยกเท่านั้น

งั้นผมไปนอนก่อนนะ ฝันดีครับอาจารย์!!” เหมือนเสียงสวรรค์สำหรับเซนที่ลูคัสอนุญาตให้เขาไปนอนได้ เซนจึงรีบวิ่งแจ้นไปยังรถม้าและเอาผ้าห่มมาปูนอนโดยทันที

                รุ่งเช้าต่อมา การเดินทางก็ไม่มีอะไรพิเศษมาก เซนก็ฝึกใช้ทักษะดาบผสานธาตุไปเรื่อยๆเหนื่อยก็พักตื่นมาก็ฝึกใหม่ เมื่อเริ่มเบื่อเขาจึงหันไปถามลูคัสที่กำลังคุมรถม้าอยู่ข้างหน้าว่า

ท่านอาจารย์ครับ เมื่อไหร่เราจะถึงเมืองเนฟินดอร์เหรอครับเซนรู้สึกเบื่อกับการเดินทางพอสมควรเพราะไม่มีอะไรตื่นเต้นๆผ่านเข้ามาเลย

อีกไม่ไกลนักหรอก อย่างช้าก็พรุ่งนี้เช้า ถ้าอย่างเร็วเย็นนี้ก็ถึงแล้วล่ะลูคัสตอบกัลบโดยไม่หันกลับมาแม่แต่นิดเดียว เซนจึงโน้มตัวลงนอนเล่นก่อนจะหลับไปจริงๆ

มาทางนี้สิ...มาทางนี้สิ...มากับข้ามาเซนตื่นขึ้นมาเพราะเสียงๆหนึ่งและเมื่อมองไปรอบๆก็พบว่าเขาอยู่ในป่าที่มีหมอกลงจัด เมื่อหันซ้ายหันขวาก็ไม่พบลูคัสแต่มีหญิงสาวหน้าตาดีนางหนึ่งกำลังกวักมือเรียกด้วยน้ำเสียงชวนสยอง

ข้าไม่ไปหรอก ทำไมข้าต้องไปกับเจ้าด้วย!” เซนตะโกนตอบกลับไปเพราะไม่ต้องเดาก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือวิญญาณ ถึงจะมีใบหน้าชวนฝันก็เถอะแต่เป็นวิญญาณนี่ไม่เอาแน่

งั้นถ้าเจ้าไม่มา...ข้าจะพาเจ้ามาเอง!!!’ น้ำเสียงของวิญญาณสาวเปลี่ยนไปเป็นดุดันทันทีที่เซนปฏิเสธ มันพุ่งมาหาเซนหวังจะพาเซนไปอยู่ด้วย แต่ทว่า...

น..นี่เจ้าเป็นธาตุแสงเรอะ กรี๊ดดดดด!! หลังจากที่นางผีหน้าสวยพุ่งเข้ามาหวังจะฆ่าเซนแต่เธอกลับหายไปเสียเฉยๆพร้อมด้วยเสียงกรีดร้องเมื่อสัมผัสร่างกายของเซน

ตื่น..เซน ตื่นสิ ตื่น!’ จู่ๆก็มีเสียงดังในหัวของเซนบอกให้เขาตื่น แต่ไม่ใช่ว่าเขาตื่นอยู่เหรอ

ตื่น!!” น้ำเสียงของลูคัสตะโกนปลุกเซนด้วยความเป็นห่วง ทันใดนั้นเซนก็ลืมตาตื่นขึ้นมาและพบว่าลูคัสกำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เป็นห่วงอย่างมาก

น..นี่ผมเป็นอะไรไปเหรอครับอาจารย์เซนงัวเงียถามด้วยความง่วง

ก็เจ้าถูกวิญญาณผีร้ายโจมตีน่ะสิ ไอ้ข้าก็ลืมบอกเจ้าว่าทางข้างหน้าเป็นทางผีผ่าน ถ้าเจ้าหลับตอนผ่านทางมันจะมีพวกผีวิญญาณเข้ามาในจิตใจและพาเจ้าไปอยู่ด้วย ดีนะที่ข้าปลุกเจ้าทันลูคัสพูดด้วยน้ำเสียงตื่นกังวล เมื่อเซนเริ่มได้สติก็หันไปมองรอบๆก็พบว่าเส้นทางที่เขาใช้เดินทางนั้น บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบเหมือนในความฝันของเขาเปี๊ยบและถ้าเขาตาไม่ฝาดก็เหมือนจะเห็นตัวอะไรไม่รู้ลอยผ่านหน้าเขาไป

เมื่อพ้นออกจากทางผีผ่านเดินทางต่อไปอีกไม่นานก็เริ่มพบบ้านเรือนและผู้คนบ้างแล้วแต่พวกเซนก็ไม่มีเวลาให้พักเหนื่อยเพราะต้องรีบไปให้ถึงเมืองเนฟินดอร์ก่อนค่ำจะได้พักทีเดียว ส่วนเซนหลังจากนั่งรถม้ามานานก็ใช้ทักษะดาบผสานธาตุได้เรียบร้อยแล้ว

ดูสิท่านอาจารย์ ข้าทำได้แล้ว ข้าควบคุมมันได้แล้ว!” เซนกล่าวอย่างตื่นเต้นให้อาจารย์ฟังที่ในขณะนี้เขาสามารถควบคุมพลังเวทย์ที่ปล่อยให้กับดาบได้แล้ว

งั้นเจ้าลองตวัดดาบโดยปล่อยพลังเวทย์เพิ่มเข้าไปดู แต่ก่อนจะตวัดดาบก็ดูคนดีๆก่อนล่ะลูคัสตอบกลับมาโดยไม่หันไปมองเหมือนปกติก่อนจะหยุดรถม้าให้เซนลงไปลองวิชา

ครับ ผมจะลองดูล่ะนะครับเซนกล่าวอย่างดีใจที่ในที่สุดตนก็จะได้ลองวิชาใหม่ซักทีหลังจากเฝ้าฝึกฝนตามเส้นทางมานาน

วูบ’ เสียงตวัดดาบของเซนดังขึ้น เขาหวังว่าจะมีเส้นสายพลังเวทย์น่ากลัวๆออกมาเหมือนที่อาจารย์เขาสาธิตให้ดู แต่ทว่าสิ่งที่ปรากฎนั้นกลับเป็นเพียงลำแสงเล็กๆที่ดูน่ารักซะมากกว่าน่าเกรงขาม

อาจารย์~ ทำไมพลังเวทย์ของผมมันออกมาแค่จึ๋งเดี๋ยวเองล่ะครับเซนถามลูคัสพลางทำหน้าเหี่ยวใจที่ตนทำไม่ได้อย่างอาจารย์

ของแบบนี้ต้องหมั่นฝึกบ่อยๆนะเจ้าหนู เรียนไปได้แค่วันสองวันจะให้มันเก่งเลยก็ยากลูคัสกล่าวตอบกลับมายิ้มๆด้วยความเอ็นดู ส่วนเซนก็เบ้ปากพลางสนใจวีวรอบๆที่ตอนนี้เริ่มเข้าเขตชานเมืองแล้ว

โหอาจารย์ ทำไมเขาปลูกข้าวกันเยอะจังล่ะ มีแต่ต้นสวยๆงามๆทั้งนั้นเลยเซนกล่าวด้วยความทึ่งเพราะสิ่งที่เขาเห็นในตอนนี้คือนาข้าวจำนวนมหาศาลที่ทอดยาวเขียวชอุ่มออกไปไกล ทั้งยังมีแม่น้ำเลียบไปตามทางดูแล้วให้บรรยากาศสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก

ก็เมืองนี้น่ะเป็นเมืองที่ผลิตข้าวเป็นอันดับหนึ่งของดินแดนมนุษย์ไงล่ะ จะมีนาข้าวเยอะก็ไม่แปลกหรอกลูคัสไขข้อสงสัยให้เซนและเขาก็ดูเฉยๆกับภาพที่อยู่รอบด้านเพราะเขามาที่นี่จนชินแล้ว

การเดินทางยังคงดำเนินต่อไป หลังจากข้ามสะพานที่พาดผ่านแม่น้ำใหญ่ก็พบบ้านเรือนตั้งเรียงราย ดูเหมือนจะเป็นหมู่บ้านเล็กๆหมู่บ้านหนึ่ง ลูคัสจึงถามเซนว่าจะแวะไหมแต่เซนก็ปฏิเสธเพราะไม่รู้จะแวะทำไม เสบียงที่ซื้อมาจากตอนแวะหมู่บ้านริมชายแดนก็ยังไม่หมดเลย ลูคัสได้ยินดังนั้นจึงควบรถม้าเดินทางต่อไป

หลังจากนั้นประมาณ 20 นาที ลูคัสก็บอกให้เซนเก็บข้าวของสัมภาระให้เรียบร้อยเพราะจะเข้าเขตตัวเมืองแล้ว

กรุณาจอดรถหยุดตรวจด้วยครับกองทหารเฝ้าประตูกล่าวกับลูคัสทันทีที่พวกลูคัสใกล้จะถึงประตู

เชิญตามสบายครับลูคัสกล่าวยิ้มๆพลางลงจากรถม้าเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่นายทวาร

เมื่อทหารเหล่านั้นตรวจค้นเสร็จเรียบร้อยและพบว่าไม่มีอะไรน่าสงสัย จึงปล่อยให้ลูคัสเข้าไปอย่างง่ายดาย

เมื่อเข้ามาในเขตเมือง เซนก็ลอบมองสถาปัตยกรรมอันวิจิตรของเมืองเนฟินดอร์ เมืองนี้ส่วนใหญ่บ้านเรือนทำจากหินครึ่งไม้เพราะไม้และหินในแถบนี้อุดมสมบูรณ์มาก จะมีบ้างตามพวกที่ดูเหมือนจะเป็นสำนักงานจะทำจากหินทั้งหลังเพื่อความคงทนและปลอดภัย

เราไปหาที่พักกันเถอะ ข้าพอจะมีคนรู้จักในเมืองนี้อยู่ เราจะไปอยู่กับเขาซักระยะละกัน ส่วนการฝึกเราจะเริ่มฝึกตั้งแต่พรุ่งนี้เลยเพื่อไม่ให้เสียเวลาอันมีค่าลูคัสกล่าวกับเซนถึงแผนที่ตนจัดเตรียมไว้ เขากล่าวอย่างอารมณ์ดีเพราะมาถึงเมืองเร็วกว่าที่คาดไว้เพราะในตอนนี้ยังเป็นช่วงบ่ายกึ่งเย็นๆที่มีแดดอ่อนๆพอให้รู้สึกไม่หนาวเย็น

แล้วคนรู้จักที่ว่าเป็นใครเหรอครับอาจารย์เซนถามอย่างสงสัยเพราะไม่คิดว่าคนอย่างลูคัสจะมีเพื่อนเป็นมนุษย์กับเค้าด้วย

มันเป็นเพื่อนข้าตั้งแต่สมัยเรียนเองแหละ ตอนข้ายังหนุ่มๆก็ได้มันนี่ล่ะพาไปกินไปเที่ยวตามที่ต่างๆจนเกือบหมดทั้งทวีปล่ะมั้งลูคัสกล่าวอย่างนึกขำถึงเรื่องสมัยก่อน แต่เซนนี่สิถึงกับสตันท์ไปเลยเพราะไม่คิดว่าคนที่ดูจริงจังอย่างลูคัสจะเคยมีช่วงเวลาแบบนั้นด้วย

                อ่าวเห้ยลูคัสเพื่อนยาก!! มายังไงวะเนี่ยร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นจะแวะมาหาข้าเลยแท้ๆ ลมอะไรหอบเจ้ามาล่ะ!”

คำทักทายแรกจากปากเพื่อนของลูคัสทันทีที่เห็นหน้า ส่วนลูคัสก็ยิ้มแหยๆพลางตอบคำถามเจ้าตัวไป

ข้าว่าจะมาอาศัยอยู่กับเจ้าซักปีนึงน่ะพร้อมทั้งลูกศิษย์ข้าลูคัสบอกถึงเหตุผลที่มาหาพลางขยับตัวไปด้านข้างเพื่อให้เพื่อนของเขาได้เห็นเซนที่ยืนหลบมุมอยู่

โหหน้าตาดีด้วยแฮะ เจ้านี่ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ยมีลูกศิษย์แบบนี้กับเค้าด้วย ….ยินดีที่ได้รู้จักนะเจ้าหนู ข้าชื่อแอนเดอร์ เป็นผู้ปกครองเมืองนี้ แล้วเจ้าล่ะแอนเดอร์ ชายวัยกลางคนที่ดูหนุ่มกว่าลูคัสเจ้าของเส้นผมสีดำเงาหน้าตาดูคมเข้มกล่าวอย่างร่าเริงกับลูคัส แต่ในจังหวะที่ถามเซนนั้นกลับดูนุ่มนวลสมกับเป็นผู้ปกครองเมือง

เอ่อ...เซนครับ เซน เดอ มองติเอเซนตอบกลับอย่างเกร็งๆเพราะไม่กล้าสบตาผู้ปกครองเมืองที่มีอำนาจมากที่สุดในเมืองนี้

เห เป็นเอลฟ์เหมือนลูคัสเหรอเนี่ยแถมยังเป็นลูกเจ้านายลูคัสอีก ลูกครึ่งด้วยแฮะแต่ทำไมมีผมสีขาวล่ะแอนเดอร์พินิจพิเคราะห์เซนอย่างถี่ถ้วนพลางตั้งคำถามกับเซน ซึ่งในส่วนนี้ลูคัสตอบแทนเพราะรู้ว่าเซนยังเกร็งๆอยู่

เจ้าหนูนี่เป็นลูกบุญธรรมของท่านเวนน่ะคำตอบของลูคัสทำให้แอนเดอร์ถึงบางอ้อทันทีกับข้อสงสัยที่กำลังขบคิดอยู่

เป็นอย่างงี้นี่เอง เอาเถอะๆเข้ามาในบ้านข้ากันเถอะเดี๋ยวจะให้แม่บ้านเอาของไปเก็บให้แอนเดอร์กล่าวเชิญทั้งสองเข้าไปในบ้านที่มีขนาดใหญ่กว่าคฤหาสน์ขนาดย่อมๆถึงเท่าตัว

เมื่อเข้ามาข้างในแล้วเซนกับลูคัสก็เอาสัมภาระข้าวของให้กับแม่บ้านไปเก็บไว้พลางเดินมายังห้องรับแขกตามที่แอนเดอร์ได้นัดแนะ และเมื่อมาถึงยังตัวห้องรับแขกแอนเดอร์จึงเชิญให้ลูคัสและเซนนั่งลงโดยในห้องมีคนอื่นนอกจากพวกเขาสามครวมแอนเดอร์อยู่ด้วย

พอดีจะมาแนะนำลูกสาวให้รู้จักน่ะลูคัส นายก็ไม่โผล่หัวมาหาฉันซักทีจะอวดลูกสาวให้ดูบ้างก็ไม่ได้แอนเดอร์ที่ตอนนี้กำลังนั่งไขว่ห้างมาดผู้ดีแต่ดันพูดมีน้ำเสียงติดตลกกับลูคัสมันช่างดูขัดกันยังไงไม่รู้สำหรับเซน

สวัสดีลุงกับพี่เขาสิลูก ..อ๊ะพี่รึเปล่านะเซน

ผม 11 ครับ

อ่อ งั้นก็พี่ปีนึงสินะ อ๊ะช่างเถอะๆรีบๆทักทายๆลุงๆพี่ๆสิ มีน่าแอนเดอร์กล่าวอย่างรีบๆเพราะกลัวจะเป็นการเสียมารยาทหากลูกสาวเขาไม่รีบทักแขก

สวัสดีค่ะ มีน่าค่ะ!” มีน่า เด็กสาวหน้าตาน่ารักผมยาวดำยาวสวยแต่ดูเหมือนว่าจะมีนิสัยก้าวร้าวนิดหน่อยขัดกับใบหน้าที่ดูอ่อนโยนของเธอ เธอกระแทกเสียงทักทายใส่เซนและลูคัสโดยไม่แม้แต่จะมองหน้า

ทักทายดีๆสิลูก พ่อล่ะเหนื่อยใจจริงๆเมื่อไหร่จะรู้จักโตแล้วรีบๆแต่งงานซักทีน้าแอนเดอร์กล่าวว่าลูกสาวของตนด้วยน้ำเสียงเอือมๆ

หนูไม่แต่งกับใครทั้งนั้นแหละ หนูจะเป็นอัศวินเหมือนพ่อและปกครองเมืองนี้ด้วยตัวคนเดียวเอง!” เธอตอบกลับพ่อเสียงแข็งพลางกล่วถึงเจตนารมณ์จองตน

เฮ้อ เจ้าลูกคนนี้ นี่ถ้าแม่เจ้ายังอยู่เจ้าโดนด่าหูชาไปแล้ว แต่เอาเถอะเจ้าจะเป็นอะไรพ่อก็ไม่ว่าหรอก แต่อย่างน้อยก็ทักทายสองคนนี้ดีๆสิ คนนึงเป็นเพื่อนพ่ออีกคนเป็นลูกศิษย์เค้า ถ้าเจ้าทำตัวดีๆพ่ออาจจะให้เจ้าสู้กับลูกศิษย์เค้าก็ได้น้า

คนเป็นพ่อกล่าวกับลูกสาวพลางยื่นข้อเสนอที่ทำให้สาวเจ้าถึงกับไขว้เขว

จริงๆนะคะพ่อมีน่าดูจะมีน้ำเสียงอ่อนโยนลง เซนคิดว่าพอเธอทำเรียบร้อยก็ดูน่ารักไม่หยอกเลยเชียวล่ะแต่จุดประสงค์ของข้อเสนอมันดูขัดกับท่าทางน่ารักยังไงพิกลๆ ส่วนเซนที่เหมือนจะรู้สึกตะหงิดๆที่อาจจะต้องสู้กับเด็กผู้หญิงก็ลอบถอนหายใจเบาๆ

จริงๆสิจ๊ะ เพื่อลูกพ่อทำให้ได้อยู่แล้ว ใช่มั้ยเซนแอนเดอร์กล่าวอย่างอ่อนโยนพลางพาดพิงถึงเซนเพื่อให้ตอบรับข้อเสนอที่เขายื่นให้ลูกสาวพร้อมกับลูบหัวมีน่าที่นั่งข้างๆ ส่วนมีน่าก็ยิ้มอย่างดีใจที่จะได้สู้กับเด็กคนอื่นซักทีเพราะในเมืองนี้พวกเด็กเก่งๆไม่มีแล้ว จะให้ไปสู้กับทหารที่มีประสบการณ์การต่อสู้จริงก็คงไม่ได้ เธอที่เรียนดาบกับอาจารย์ที่พ่อจ้างมาสอนจนชำนาญจึงมีอาการเบื่อหน่ายในทุกๆวัน

แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะคะ เซนมีน่าเอียงคอพร้อมทั้งกล่าวด้วยน้ำเสียงหวานใสให้กับเซนแต่ไม่รู้ทำไมเซนถึงมีอาการขนลุกซู่ไปทั้งตัวแบบนี้

ค..ครับ


ps.เรื่องที่แต่ละตอนมันสั้นต้องขออภัยด้วยนะครับ พอดีพิมพ์สดๆเลยT^T แต่หลังๆคาดว่าอาจจะลงสามวันครั้งให้ยาวๆเลยครับ ขอบคุณทุกคนที่คอมเม้นและติดตามครับ:D

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #814 มิลิน (@sompopy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 11:00
    สนุกแบบสั้นๆ
    #814
    0
  2. #786 12345678910 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 23:18
    หนุกดีนะคับ
    #786
    0
  3. #615 Data (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 19:17
    น่าจะใช้ว่า สวัสดี เจ้าหนู แทนดีกว่านะ คิดว่านะ
    #615
    0
  4. #385 wakaranai (@c117za) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:42
    บทๆหนึ่งดูน้อยไปนะครับ ควรจะทำบทละ10-13หน้ากำลังดีครับ แบบนี่น้อยไป
    #385
    0
  5. #351 AvantCourier (@commanddie01) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:44
    เจอสาวแล้ว 2 คน แต่เมื่อไหร่จะเจอสาวหวานแบบจริงจัง 55 
    สนุกมากครับรอการผจญภัยต่อไป ^^~
    #351
    0
  6. #94 kimurakung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 20:05
    หวังว่าเซนจะไม่สร้างฮาเร็มนะ ดูท่าทางเจ้าตัวก็หล่อมิใช่เล่น
    #94
    0
  7. #17 blackhome-aom (@blackhome-aom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 21:25
    สนุกดีนะๆ รีบมาอัพไวๆเน้ออ ติดตามอยู่ครัช ><
    #17
    0
  8. #16 Neilly (@moslovede) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 17:39
    ขอบคุณครับรออ่านต่อสู้ๆนะครับผม
    #16
    0
  9. #15 Reayu (@yukio-omine) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 14:41
    ขอบคุณครับ
    สนุกดีนะครับ
    #15
    0