ปล้นหัวใจจอมมาร ( สนพ.ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 7 นาฬิกาตาย 40% (แค่วูบเดียว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    17 มี.ค. 58

 

ตอนที่ 7 นาฬิกาตาย..

ยังเก็บรักนั้น...อยู่ในหัวใจ

เธอจะรู้ไหม ฉันยังคงพร่ำเพ้อ

หลับตาทุกครั้ง ก็ยังเห็นเพียงแต่เธอ

ฉันยังคิดถึง เธอเสมอ ไม่เคยจะลบเลือน..

(เพลง นาฬิกาตาย ศิลปิน บอร์ดี้แสลม)

 

สนามบินโดโมเดโดโว กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย เวลา14.30 น.

ดมิทรีพร้อมด้วยทีมบอร์ดี้การ์ด ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือฟินนิกซ์ลูกน้องคนสนิท นั่งพักอยู่ในห้องรับรองลูกค้าวีไอพี เพื่อรอต้อนรับการมาเยือนของแขกคนสำคัญที่เป็นถึงตัวแทนรัฐบาลฝ่ายความมั่นคงของนครดูไบ ประเทศสหรัฐอาหรับอิมิเรต ซึ่งจะเดินทางมาเจรจาธุรกิจเกี่ยวกับอาวุธที่จะนำเข้านครดูไบ ดมิทรีจึงให้เกียรติมารับด้วยตัวเองถึงสนามบิน

 ทางรันเวย์จัดเตรียมสถานที่ไว้พร้อมแล้วนะคะ ตอนนี้ใกล้เวลาที่เครื่องบินเที่ยวบินพิเศษของท่านรัฐมนตรีดูไบจะลงจอดแล้วค่ะ เรียนเชิญที่รันเวย์เลยค่ะ

หญิงสาวร่างเพรียวพนักงานต้อนรับภาคพื้นดินในชุดสูทยูนิฟอร์มของสนามบิน เดินเข้ามาเอ่ยเสียงหวานกับฟินนิกส์ซึ่งยืนท่าทางองอาจอยู่ด้านหน้าประตู  ชายหนุ่มพยักหน้าเพื่อบอกให้หล่อนรู้ว่าเขารับทราบ พร้อมกับยกนาฬิกาที่ข้อมือซ้ายของตนเองขึ้นมาดู

รอสักครู่นะครับ

หันมากล่าวกับพนักงานคนเดิมก่อนจะเดินเข้าไปข้างใน ซึ่งมีดมิทรีนั่งสง่าผ่าเผยอยู่บนโซฟาชุดสุดหรู

จวนได้เวลาแล้วล่ะครับคุณดานิล แอร์กราวน์มารอแล้วครับ ค้อมศรีษะเล็กน้อยให้กับคนร่างใหญ่ในชุดสูทภูมิฐานที่นั่งอยู่

ร่างภูมิฐานที่นั่งอยู่บนโซฟาได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าให้กับลูกน้องตัวเองหนึ่งที ก่อนจะลุกขื้นยืนเต็มความสูงและเดินนำฟินนิกส์ออกไปหาพนักงานต้อนรับที่ยืนรออยู่แล้ว

เชิญทางนี้ค่ะ

หญิงสาวยิ้มสวยพร้อมกับผายมือเชื้อเชิญให้ดมิทรีและลูกน้องของเขาเดินตามเธอไปยังรันเวย์ เพื่อรอเครื่องบินของรัฐมนตรีดูไบลงจอด

 

หลังจากที่ใช้เวลาในการเดินทางนานถึง 10 ชั่วโมง ครองขวัญจึงมาถึงยังที่หมายนั่นคือสนามบินโดเมเดโดโวแห่งนี้นั่นเอง หญิงสาวลากกระเป๋าสัมภาระเดินมายังฝั่งผู้โดยสารขาเข้า เพื่อจะออกไปรอพบกับปนาลีเพื่อนสาวของคุณหมอก้องเกียรติ ที่อาสามารับเธอในวันนี้ แต่เมื่อมาถึงยังประตูทางออกของผู้โดยสารขาเข้าหญิงสาวก็ต้องพบกับอุปสรรคด้านแรกของการมาเยือนกรุงมอสโควเสียแล้ว

ต้องขออภัยด้วยนะครับ ตอนนี้ทางสนามบินมีความจำเป็นต้องเคลียร์พื้นที่ให้ท่านรัฐมนตรีจากนครดูไบได้เดินออกจากสนามบินก่อน คาดว่าจะใช้เวลาเพียงไม่นานครับ จึงขอให้ผู้โดยสารขาเข้าทุกท่าน เชิญนั่งรอในห้องรับรองทางด้านนี้ก่อนนะครับ ทั้งนี้ทางสนามบินต้องขออภัยอย่างยิ่งในความไม่สะดวกในครั้งนี้

เสียงทุ้มของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ยืนจังก้าอยู่ตรงประตูทางออกกล่าวขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ ผู้โดยสารขาเข้าทุกคนรวมทั้งครองขวัญต่างมีสีหน้าไม่พอใจไปตามๆกันกับการกระทำของพวกคนใหญ่คนโต ที่ไม่เห็นใจประชาชนตาดำๆซึ่งบางคนก็เร่งรีบไม่ต่างอะไรกับพวกเขาเลย แต่พวกเขากลับหาสิ่งสะดวกเข้าแต่ตัวเอง

ครองขวัญจำต้องลากกระเป๋าสัมภาระเดินตามผู้โดยสารคนอื่นๆไปนั่งรอในห้องรับรองอย่างที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยว่า

ในห้องรับรองซึ่งเป็นห้องกระจกใสจนมองเห็นญาติๆที่มายืนรอรับผู้โดยสารซึ่งตอนนี้ต่างก็ถูกกันให้ออกนอกบริเวรทางเดินไปชิดกับอีกฝั่งหนึ่งด้วยเหตุผลเดียวกัน ภายในห้องมีเก้าอี้เบาะหนุ่มสีดำที่เรียงกันเป็นแถวแนวนอนหันหน้าออกไปทางกระจกหลายแถวเรียงรายกันอยู่ ครองขวัญเลือกนั่งแถวหน้าสุดเพื่อที่เธอจะได้มองหาปนาลีได้ถนัดด้วย.....ไม่ได้เจอกันตั้งนานพี่ปีใหม่จะเปลี่ยนไปขนาดไหนน๊า...

ด้วยความกังวลว่าเธอจะจำหน้าเพื่อนสาวของพี่ชายไม่ได้ มือสวยจึงเปิดกระเป๋าสะพายหนังคู่ใจออกมาก่อนจะหยิบเอาโทรศัพท์มือถือทันสมัยเครื่องจิ๋ว มากดเปิดเครื่องและค้นหาเบอร์ของปนาลีซึ่งพี่ชายหมอของเธอเป็นคนบันทึกให้เองกับมือ แต่ยังไม่ทันจะได้โทรออกก็มีสายเรียกเข้าเสียก่อน

พี่ปีใหม่

เพียงเห็นชื่อที่โชว์หราอยู่หน้าจอ ใบหน้าสวยก็ปรากฏยิ้มหวานออกมาทันที จิตใจที่เคว้งคว้างเนื่องจากไม่คุ้นเคยกับสถานที่กลับรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาทันตา เพียงเท่านี้ก็สามารทำให้ครองขวัญรู้สึกว่าปนาลีนั้น ใส่ใจน้องสาวอย่างเธอแค่ไหน

สวัสดีค่ะพี่ปีใหม่ คริสต์กำลังจะโทรหาอยู่พอดีเชียวค่ะ น้ำเสียงของหญิงสาวค่อนไปทางอาการตื่นเต้น

พอดีพี่โทรหาเราหลายสายแล้วแต่ว่าเราปิดเครื่อง พอเปิดเครื่องปุ๊บมันก็มีเมสเสจส่งมาบอกพี่ พี่ก็เลยรีบโทรกลับเป็นห่วงเราจะแย่ ยิ่งตอนนี้เจ้าหน้าที่เคลียร์พื้นที่สนามบินให้พวกขาใหญ่ที่ไหนก็ไม่รู้ พี่ยิ่งห่วงว่าเราจะกังวล

ปนาลีนั้นมาถึงสนามบินได้ประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้วเธอจึงรู้ความเคลื่อนไหวในสนามบินทั้งหมดและตอนนี้หญิงสาวก็เป็นหนึ่งในญาติที่มารอผู้โดยสารซึ่งถูกเจ้าหน้าที่กันให้อยู่ฝั่งตางข้ามกับครองขวัญ

ขอบคุณพี่ปีใหม่จริงๆนะคะที่เป็นห่วงคริสต์ ตอนนี้คริสต์อยู่ในห้องรับรอง โดนเจ้าหน้าที่กักไว้เหมือนกันค่ะ พี่ปีใหม่อยู่ตรงไหนคะ

พี่ก็อยู่ข้างหน้าเรานี่แหละ มองผ่านกระจกมาสิ แน่นอนว่าปนาลีจำครองขวัญได้แม้ว่าจะไม่ได้เจอกันนานหลายปีแต่ไอ้หมอกรานต์ก็มักจะส่งรูปน้องสาวมาอวดบ่อยๆ

ดวงตากลมโตค่อยๆมองลอดผ่านกระจกใสออกไป ภาพที่เห็นนอกจากจะมีผู้คนจำนวนมากยืนเบียดเสียดอยู่หลังเชือกเส้นสีเหลืองที่กั้นอยู่แล้ว เธอยังพบว่ามีหญิงสาวร่างระหงหน้าตาราวกับเจ้าหญิง ผมบลอนด์ประกายส้มดัดลอนสวย กำลังโบกไม้โบกมือและส่งยิ้มมาทางเธอด้วย พี่ปีใหม่เปลี่ยนไปเยอะทีเดียว สวยขึ้น เฉี่ยวขึ้น ดูดีขึ้นและท่าทางมั่นใจมากทีเดียว.. ครองขวัญส่งยิ้มหวานและโบกไม้โบกมือกลับไปให้ปนาลีบ้างเช่นกัน เธอยังคงจำเพื่อนสาวคนสนิทของพี่หมอกรานต์ได้ดีแม้ว่าจะไม่ได้เจอกันเป็นเวลานานหลายปีก็ตาม

เห็นแล้วค่ะ พี่ปีใหม่สวยขึ้นเยอะเลยนะคะเนี่ย ”

พูดถูกใจ..เดี๋ยวมื้อนี้พี่พาไปเลี้ยงข้าวนะจ๊ะ แม่ตุ๊กตาเกาหลี

ขอบคุณพี่ปีใหม่อีกครั้งนะคะ ถ้าไม่ได้พี่ คริสต์คงเคว้งแน่เลย

ครองขวัญยังคงซาบซึ้งในน้ำใจของผู้หมวดสาวคนนี้อย่างไร้คำบรรยาย เพราะปนาลีนั้น ทั้งอาสาหาคอนโดที่พักให้ หาที่เรียนให้ ทั้งยังอาสามารับที่สนามบินอีกทั้งๆที่ปนาลีก็ต้องทำงานใช่ว่าเธอจะมีเวลาว่างเสียเมื่อไหร่

จะมาขอบคงขอบคุณอะไรกันคริสต์มาส น้องสาวของไอ้หมอกรานต์ก็เหมือนน้องสาวพี่นี่แหละ เดี๋ยวไว้เจอกันนะจ๊ะแม่น้องสาว พี่จะไปเข้าห้องน้ำสักหน่อยอยู่ตรงนี้อึดอัดจะแย่ รู้ว่าเราอยู่ตรงไหนพี่ก็โอเคแล้วล่ะ อีกประเดี๋ยวเจ้าหน้าที่ก็คงเลิกกันสถานที่แล้วมั๊ง เห็นว่ารัฐมนตรีดูไบใกล้มาถึงแล้ว

ค่ะ แล้วเจอกันนะคะพี่ปีใหม่

 

ประตูทางออกของผู้โดยสารขาเข้าที่ถูกสั่งปิดเมื่อสักครู่ถูกเปิดออกด้วยพนักงานรักษาความปลอดภัยคนเดิมเพื่อรอคอย ให้กลุ่มสุภาพบุรุษผู้น่าเกรงขามอันได้แก่ ดมิทรี และทีมบอร์ดี้การ์ดพร้อมด้วยรัฐมนตรีดูไบกับผู้ติดตามที่กำลังเดินเข้ามาจากทางรันเวย์ ได้ย่างกรายผ่านเข้าไปเพื่อออกไปยังรถลีโมคันงามที่จอดรอยู่ด้านนอก

ดมิทรีนั้นเดินเคียงคู่มากับรัฐมนตรีดูไบ ต่างชวนกันเสวนาไปเรื่อยเปื่อยในขณะที่ขานั้นก็ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วย ส่วนด้านหลังของทั้งสองก็มีทีมบอร์ดี้การ์ดและคณะผู้ติดตามของรัฐมนตรีดูไบเดินตามไม่ห่าง ขณะที่เดินผ่านแต่ละจุดของสนามบินก็ได้รับความจนใจจากประชาชนที่มารับญาติเป็นจำนวนมาก บ้างก็หมั่นไส้ แต่บ้างก็ชะเง้อมองรอชื่นชม คงมีเพียงแต่สาวน้อยครองขวัญเท่านั้นที่ดวงตากลมโตของเธอหาได้สนใจกับกลุ่มสุภาพบุรุษผู้มีอิทธิพลพวกนั้นไม่ หญิงสาวเอาแต่จดจ้องลงไปให้ความสนใจอยู่ที่หนังสือคู่มือการใช้ชีวิตในรัสเซีย

เมื่อขบวนต้อนรับเดินมาถึงห้องกระจกใสซึ่งมีผู้โดยสารขาเข้าอีกหลายคนรอที่จะได้ออกไปจากที่แห่งนี้อยู่ พลันสายตาคมดุของเจ้าพ่อค้าอาวุธเกิดไปสะดุดกับหญิงสาวผิวสวยที่เอาแต่นั่งก้มหน้าอ่านหนังสือ ไม่ได้สนใจพวกเขาเหมือนเช่นคนอื่นๆเลย ภาพที่ปรากฏอยู่ต่อสายของเขาเหมือนกับว่าจะช้าจนกลายเป็นภาพนิ่งเลยก็ว่าได้ หญิงสาวรูปร่างอรชรสง่างามคนนี้กำลังทำให้เขาละสายตาไปทางใดไม่ได้เลย ผมที่รวบตึงนั้นเผยให้เห็นผิวที่ขาวผ่องสะดุดตาของเธอยิ่งนัก แม้ขนาดเธอก้มหน้าเขายังมองว่าเธอสวยเหลือเกินหากเธอเงยหน้าขึ้นมาจะสวยเพียงใดกันนะ เสียดายที่มาเจอเธอในเวลานี้เพราะถ้าเป็นในเวลาปกติเขาคงจะให้ลูกน้องไปทาบทามให้เธอมาบำเรอปรนเปรอสวาทเขาไปเสียแล้ว...ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะปฏิเสธความต้องการจากเขาอย่างแน่นอน...อารมณ์ความต้องการของกายชายสูบฉีดพลุ้งพล่านหลังจากที่มันไม่ได้เกิดมานานแล้ว....แม่สาวคนนี้เจ๋งทีเดียวเพียงแค่นั่งก้มหน้าเธอก็ทำให้เขาต้องการได้มากขนาดนี้

 บ้าจริง

 ดมิทรีสะบัดความคิดใคร่ของเขาออกจากหัวทันทีที่นึกได้ว่าตัวเองกำลังทำงานอยู่  นี่เขากลายเป็นพวกหื่นกามตั้งแต่เมื่อไหร่กันนี่  เพียงแค่เดินผ่านผู้หญิงแปลกหน้าถึงกับใจสั่นเป็นบ้าเป็นบอได้ขนาดนี้

ช่างเถอะสำหรับเขาแล้วอย่างไรเสีย.....ผู้หญิงก็แค่มีไว้บำเรอความใคร่เท่านั้นเอง....

ดมิทรีละสายตาของเขาจากแม่สาวสวยคนนั้นกลับมามองยังรัฐมนตรีดูไบ ซึ่งกำลังจ้องเขาอย่างแปลกๆเช่นกัน

เอ่อ...ที่มิสเตอร์ชูมัคเกอร์ ส่ายหัวเมื่อสักครู่นี้ คือไม่เห็นด้วยกับที่ผมเสนอไปหรือครับ รัฐมนตรีดูไบเลิกคิ้วขึ้นสูง

เวรเอ๊ย....เมื่อสักครู่รัฐมนตรีดูไบพูดว่าอะไรเนี่ย ทำไมเขาถึงไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้นนอกจากความเงียบงันและภาพของเธอ....

ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับท่านคือ...เมื่อสักครู่จู่ๆผมก็เกิดอาการหน้ามืดขึ้นมาเลยสะบัดหัวให้มันกระตุ้นตัวเองเสียหน่อยน่ะครับ และบังเอิญเป็นจังหวะที่ท่านยื่นข้อเสนอมา ผมก็เลยไม่ทันได้ยิน ต้องขอรบกวนท่านให้ทวนข้อเสนออีกทีเสียแล้วล่ะครับ ดมิทรีใช้ไหวพริบทันควันเพื่อไม่ให้เสียงาน เสียลูกค้า

และการเจรจาของดมิทรีกับรัฐมนตรีดูไบดำเนินไปเรื่อยๆจวบจนไปถึงยังรถลีโมคันงามที่จอดรออยู่ หลังจากนั้นไม่นานนัก ลีมูซีนคันยาวก็แล่นออกไปยังที่พักรับรองของรัฐมนตรีดูไบซึ่งดมิทรีได้จัดเตรียมไว้ให้ เมื่อขบวนต้อนรับออกไปลับตาแล้ว สนามบินจึงเปิดอิสระที่ถูกปิดกั้นของลูกค้าและผู้โดยสารคนอื่นๆไปชั่วครู่ให้กลับคืนมาเป็นปกติและใช้การทุกอย่างได้ดังเดิม

หลังจากนั้นถัดมาไม่กี่ชั่วโมงปนาลีก็พาครองขวัญมากถึงที่พักที่เธอตระเตรียมไว้ให้ มันเป็นคอนมิเนียมใจกลางกรุงมอสโคว์และนับว่าคอนโดมิเนียมที่ปนาลีจัดหาไว้ให้ครองขวัญนั้นก็ดูหรูหราและโอ่อ่ามากทีเดียว ครองขวัญแทบจะไม่ต้องซื้อข้าวของเข้ามาเพิ่มเลยเพราะภายในมีเฟอร์นิเจอร์ครบครันทุกอย่างแล้ว เพียงแค่ร่างเล็กก้าวข้ามธรณีประตูของคอนโดหรูแห่งนี้จิตใจดวงน้อยก็ไหววูบ...สถานที่แบบนี้ มันทำให้เธอคิดถึงเขา..ซึ่งอันที่จริงแล้วเธอคิดถึงเขาอยู่ทุกวินาทีนั่นแหละ ถึงแม้ท่าทางภายนอกจะดูเป็นปกติ แต่ในจิตใจที่อ่อนไหว ยังคงรู้สึกเหมือนเดิม...และเหมือนเดิมทุกอย่าง...

คริสต์เป็นไรไปจ๊ะ ห้องนี้มันไม่ถูกใจเหรอ???...” ปนาลี แทรกถามเมื่อหันมาพบร่างอรชรหยุดก้าวเท้าอยู่ตรงประตู

คะ !!! ถูกใจสิคะพี่ปีใหม่ ห้องนี้สวยมากต่างหาก สวยพอๆกับคนหาให้เลยเชียวล่ะ สาวน้อยพยายามสะบัดความคิดที่วนเวียนอยู่ตลอดเวลาออกไปจากหัวของเธอ ใช่ ห้องนี้สวยทีเดียวสำหรับครองขวัญ....แต่เธอจะอยู่ได้หรือไม่ดดยที่ไม่มีบาดแผลในใจมารบกวน นั่นก็ถือเป็นเรื่องของอนาคต

ไม่ต้องมาปากหวานเลยนะยัยน้องสาวของฉัน มานี่เลย..เดินเข้ามาดูข้างในให้ชัดๆว่ามันถูกใจเราหรือเปล่า ถ้าไม่ถูกใจพี่จะพาย้ายไปคอนโดอื่นก็ได้ กอดอกยืนมองร่างเล็กตรงประตู...ความจริงก็เขินนะที่มีคนชม แต่เด็กบ้านี่เล่นชมตลอดทางตั้งแต่เจอกันที่สนามบินยันมาถึงที่พัก จนปนาลีชักจะหลงตัวเองไปกันใหญ่ลอยขึ้นฟ้าจนแล้วจนเล่า

โอ๊ยย มะ ไม่ต้องหรอกค่ะพี่ปีใหม่นี่ก็สวยมากแล้ว ถูกใจคริสต์แล้วค่ะ เอ่ยอย่างเกรงอกเกรงใจ พร้อมก้าวเท้าเดินเข้าไปข้างในกรอกตาไปทั่วบริเวณ

แน่นะแผ่รัศมีนางพญาตำรวจสาว ใส่ร่างอรชรที่ยังดูมีท่าทางกังวลกับห้องชุดสุดหรูห้องนี้  เธอจึงแสดงท่าทางถามย้ำเน้นๆอีกสักทีเผื่อถ้าสาวน้อยไม่ชอบจริงๆตำรวจสาวก็พร้อมจะพาไปหาที่ใหม่...แม่เคยบอกไว้ คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก...

นะ แน่สิค่ะดวงตากลมโตจ้องปนาลีตาแป๋ว แม้จะแอบหวั่นลึกๆกับการอยู่คอนโดมิเนียมก็ตามที

โอเค ถ้าเราชอบพี่ก็ดีใจ เออนี่ เรื่องสมัครเรียนของเราน่ะพี่ไปคุยกับทางมหาวิทยาลัยให้แล้วนะ เขาบอกว่าต้องรออีกสองอาทิตย์ถึงจะเปิดรับสมัครนักศึกษาปริญญาโท ระหว่างนี้เราก็เที่ยวรัสเซียให้หนำใจไปก่อนแล้วกันเนอะ ร่างระหงทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาชุด ในขณะที่ครองขวัญนั้นเดินสอดส่ายสายตาสำรวจไปทั่วบริเวณแต่หูยังฟังเสียงเจรจาของปนาลีอยู่

ก็ดีเหมือนกันนะคะพี่ปีใหม่ เพราะว่าคริสต์เองก็จะได้คุ้นเคยกับรัสเซียให้มากขึ้นด้วย อยากไปเที่ยวเซนต์ปีเตอร์เตอร์สเบิร์กอยู่พอดีเลยค่ะ

แล้วก็เรื่องงานพาร์ทไทม์ที่เราอยากทำ พี่ก็ติดต่อกับเจ้าของร้านไว้ให้แล้วด้วยขาเรียวยาวไขว้กันไว้ท่าทางสง่างาม

โอ้โห นี่พี่หมอกรานต์เขาโทรมารบกวนพี่ปีใหม่ขนาดนี้เลยเหรอคะเนี่ย เกรงใจจริงเชียวแค่ปนาลีไปรับที่สนามบินครองขวัญก็เกรงใจจะแย่ นี่พี่ชายของเธอยังจะโทรมารบเร้าให้ปนาลีหางานพาร์ทไทม์ที่เธออยากทำให้อีก

โอ๊ย เด็กนี่ เดี๋ยวตีตายเลย ห้ามเกรงใจพี่เด็ดขาดเชียวนะ แล้วไอ้งานนี้พี่ก็บังเอิญรู้จักกับเจ้าของร้าน เขากำลังขาดนักดนตรี เอ่อ เปียโนน่ะ พี่เลยได้โอกาสบอกไปเลยว่าน้องสาวเป็นนักเปียโน เขาก็สนใจทันทีเลยนะ วันนี้ก็กะจะพาเราไปทำความรู้จักและก็ไปทานข้าวด้วยเลยปนาลีเอ็ดครองขวัญเบาๆ ...เรื่องเล็กน้อยทำไมเด็กคนนี้ชอบคิดมากจัง...

ครองขวัญทำตาบ๊องแบ๊วเลิกคิ้วหนึ่งข้างขึ้น พร้อมกับเดินลงมานั่งข้างๆร่างระหงของตำรวจสาว

ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะจ๊ะเด็กน้อย ไม่ชอบเหรอ พี่เห็นไอ้หมอมันบอกว่าเราเป็นครูสอนเปียโนที่เมืองไทย

ชอบสิคะ ชอบมากๆด้วยแต่แค่สงสัยว่ามันเป็นร้านอะไรเท่านั้นค่ะ

อ๋อ เป็นร้านอาหารแบบเรสเตอร์รองก็มีแต่พวกไฮโซรัสเซียเป็นลูกค้าส่วนมาก และวันนี้พี่ก็จะพาเธอไปเป็นลูกค้าที่นั่น ปนาลีหันหน้ามายิ้มสวยให้กับน้องสาวของเพื่อน...ไม่อยากจะบอกว่าเธอเองก็เป็นไฮโซอันดับต้นๆของรัสเชียเชียวนะ ช่วยไม่ได้ก็คนมันพ่อรวยนี่นา...

ว้าววว เยี่ยมเลยค่ะมาวันแรกก็ได้เป็นไฮโซรัสเซียซะแล้ว งั้นคริสต์ไม่เกรงใจแล้วนะคะ ขอตัวเอากระเป๋าไปเก็บแล้วก็ไปอาบน้ำสักครู่นะคะพี่ปีใหม่ เริ่มหิวแล้วด้วยสิ ถึงแม้จะเกรงใจปนาลีที่จะเป็นเจ้ามือในวันนี้แต่หญิงสาวก็ไม่กล้าที่เอ่ยคำนั้นออกมา จึงเอ่ยอะไรที่มันตรงกันข้ามแต่ฟังแล้วสบายใจแทนดีกว่า ร่างบางสปริงตัวลุกเดินไปยังห้องนอนที่อยู่ถัดจากส่วนนี้ไป

จ๊ะ ตามสบายเลยแม่ตุ๊กตาเกาหลี ห้องนี้เป็นของเธอ พี่จะนอนรอแถวๆนี้แหละนะ
   ตำรวจสาวลางานช่วงบ่ายของวันนี้ทั้งบ่าย เธอจึงมีเวลาเทคแคร์น้องสาวของเพื่อนเต็มที่ก่อนจะต้องกลายไปเป็นครีเอทีฟอย่างเต็มตัวในไม่ช้านี้...เฮ้อ คิดถึงเรื่องนี้แล้วปนาลีอยากจะเอาหัวโขกกับผนังให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลยทีเดียว......

ค๊า
  เสียงใสตะโกนตอบกลับมาหลังจากที่เรือนร่างอรชรได้เดินหายเข้าไปในห้องนอนแล้ว

______________________________________

ขอบคุณสำหรับทุกการติดตาม ที่มีมาให้ไรท์เดซี่คนนี้นะคะ

วันนี้แวะมาบอก ช่องทางการสั่งซื้อหนังสื้อ ร้อนรักเดิมพันอันตราย (รักดานิล รักอังเดร ต้องอุดหนุนเทเลอร์ ด้วย 555 เพราะหนุ่มๆเค้ามาเป็นทีมเวิร์ค)

นอกจาdจะหาซื้อได้ตามร้านหนงสือทั่วไปแล้ว

ยังสามารถสั่งซื้อได้ตามลิ้งค์ด้านล่างนะคะ



หน้าเว็บไซต์ ไลต์ออฟเลิฟค่ะ
http://www.lightoflovenovel.com/showbook.php?bid=1147

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

546 ความคิดเห็น

  1. #92 niramol (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 09:51
    ขอบคุณคะ
    #92
    1
  2. #91 @cat_10 (@cat_10) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 09:35
    แล้วไม่มีซูเครหรอคะ
    #91
    1
    • #91-1 Geeyongjam (@geeyongjam) (จากตอนที่ 15)
      18 มีนาคม 2558 / 19:35
      ซูเคร่ อยู่ในใจเสมอ อิอิ
      #91-1
  3. #90 ยูลิดา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 01:39
    อยากให้พระเอกจำนางเอกได้สะที TT

    Face: ยูลิ ดา
    #90
    1
    • #90-1 Geeyongjam (@geeyongjam) (จากตอนที่ 15)
      18 มีนาคม 2558 / 19:35
      โชคชะตาลิขิตไว้แล้ว ฮี่ๆๆๆๆ
      #90-1
  4. #89 ยูลิดา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 01:39
    อยากให้พระเอกจำนางเอกได้สะที TT

    Face: ยูลิ ดา
    #89
    0
  5. #88 ppcimm (@ppcimm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 16:22
    อะไรอะๆๆๆๆๆ ต่อๆๆๆๆ
    #88
    1
  6. #87 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 13:32
    แค่ก้มหน้ายังบอกว่าเธอน่ารัก.     อยากจะรักเธอซะแล้วร้อนไปไหน
    อนาคตคงต้องรอตอนต่อไป.         แต่รู้ได้ใช่เรื่องง่ายให้รักกัน
    #87
    1
    • #87-1 Geeyongjam (@geeyongjam) (จากตอนที่ 15)
      15 มีนาคม 2558 / 20:24
      กรี๊ดดดด ไรท์ปลื้มคุณมากๆค่ะ

      แต่งกลอนเก่งสุดๆ
      #87-1