ปล้นหัวใจจอมมาร ( สนพ.ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 4 เจ้าหญิง เจ้าชาย 90 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,959
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    5 มี.ค. 58

(ต่อ)

กาลครั้งหนึ่ง การพบใครคนหนึ่งทำให้ฉันสุขใจ

กาลครั้งหนึ่ง ทุกช่วงเวลาเราเคยมีกันใกล้ๆ

แต่กาลครั้งหนึ่ง สุดท้ายไม่จบตรงชั่วนิรันดร์เสมอไป

กาลครั้งหนึ่ง ชีวิตเลือกเส้นทางให้เรามีอันต้องไกล



กรุงมอสโคว์ ประเทศรัสเซีย

พวกมึงว่าอะไรนะ!”

ชายชราวัย 60 ปีหมุนเก้าอี้ทำงานของผู้บริหารทรงสูงให้มาเผชิญหน้ากับลูกน้องที่ยืนอยู่ด้านหน้าโต๊ะทำงานของตนเองด้วยท่าทางทรงอำนาจ

ไอ้ดมิทรีมันยังไม่ตายครับท่าน ชายหนุ่มผู้มีศักดินาต่ำกว่าอธิบายอย่างกล้าๆกลัวๆ

ผั่วะ!!! 

แฟ้มใส่เอกสารเล่มหนาถูกโยนใส่หน้าลูกน้องผู้เข้ามารายงานทันที จากมือเหี่ยวย่นของชายสูงวัย

บัดซบ!! เป็นไปได้ยังไง

คนของเราพบมันยังอยู่ที่เมืองไทยครับ ลูกน้องคนเดิมอธิบายต่อ

ซวยแล้วคราวนี้ ซวยกันหมด มันกลับมาเอาคืนแน่  โธ่โว้ย!! พวกมึงไปตามเก็บมันมาให้ได้  ขนาดพ่อกับแม่มันกูยังฆ่ามาแล้วนับภาษาอะไรกับเด็กเมื่อวานซืนอย่างมัน  น้ำเสียงโหดเหี้ยมของชายชรากล่าวต่อ 

เห็นจะไม่ง่ายเหมือนคราวที่แล้วสิครับท่าน ในเมื่อมันรู้ตัวแล้วมันก็คงจะระวังตัวมากขึ้น  บางทีมันอาจมีแผนกำจัดเราก็ได้นะครับท่านเพราะไม่อย่างนั้นมันก็คงกลับรัสเซียมานานแล้ว จะอยู่ที่เมืองไทยต่อทำไม ท่านทำเหมือนไม่รู้จักฤทธิ์เดชของไอ้ดมิทรีนะครับ” 

มึงกล้าขัดคำสั่งกูเชียวหรือ!! ฟังให้ดี พวกมึงต้องทำทุกวิถีทางฆ่าไอ้ดมิทรีให้ได้ ถ้าไม่อย่างนั้นพวกมึงนั่นแหละจะกลายเป็นศพเสียเอง ชายชราสั่ง

แล้วไอ้อังเดร มันมีความเคลื่อนไหวยังไงบ้าง  ชายชราถามต่อ

คนของเราบอกว่ามันพาลูกน้องไปเที่ยวเมืองไทยได้พักใหญ่แล้วครับท่าน

แปลก พวกมันแห่ไปทำอะไรกันที่เมืองไทย  ปกติไอ้สองคนนี้ห่วงธุรกิจและบ้างานจะตาย  ชายชรานึกสงสัย

ผมก็ว่าแปลกครับท่าน   ท่านครับผมลืมบอกไปว่า วันที่เรากระทืบไอ้ดมิทรี มีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ในเหตุการณ์ด้วยและนังนั่นมันเห็นหน้าพวกเรา ที่สำคัญตอนนี้ ไอ้ดมิทรีอยู่กับมัน

มึงจะโง่อะไรวะ ก็ปิดปากมันซะเลยสิ ไปได้แล้ว  กูให้เวลาพวกมึงเต็มที่ 2วัน งานต้องสำเร็จ!!”  ชายชราสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด พร้อมกับยื่นมือที่เหี่ยวหย่นหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาจิบกาแฟอย่างครุ่นคิด

 

 ท้องทะเลในยามค่ำคืนแฝงไปด้วยความมืดมิดและความน่ากลัว  ทุกอย่างเงียบสงัด มีเพียงเสียงคลื่นที่ซัดเข้ามาเป็นระรอกเท่านั้น  สายฝนที่ตกหนักเริ่มหยุดลง   ร่างใหญ่กำยำของชายหนุ่มนอนคว่ำหน้าเกยตื้นอยู่ริมชายหาด  ก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาดังเช่นคนเพิ่งได้สติ  และค่อยๆพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นกวาดสายตาไปยังบริเวณรอบๆ พบเพียงต้นมะพร้าวสูงหลายต้น   โขดหินมากมาย  หาดทรายที่เขานั่งอยู่ และท้องทะเลสีดำยามค่ำคืนเท่านั้น  ชายหนุ่มไม่สามารถรู้ได้เลยว่าที่แห่งนี้มันคือที่ใด รู้แค่เพียงว่าเขาคงถูกกระแสน้ำทะเลพัดมายังที่แห่งนี้  นับว่ายังโชคดีที่ไม่ใช่พายุรุนแรงสักเท่าไหร่ไม่งั้นเขาคงไม่มีโอกาสได้ลืมตาขึ้นมาแบบนี้  แล้วคนที่อยู่บนเรือล่ะจะเป็นอย่างไรกันบ้าง  บอร์ดี้การ์ดของเขา 3คน  คนขับเรือ   และแม่ไกด์สาวตัวปัญหาป่านนี้จะปลอดภัยหรือไม่ คิดได้ดังนั้นจึงลุกขึ้นยืนเพื่อจะเดินสำรวจไปรอบๆเกาะ

มีใครอยู่ไหม!!!!”  

เสียงใหญ่ตะโกนพร้อมกับเดินสำรวจทั่วบริเวณ พลันสายตาไปสะดุดเข้ากับร่างระหงที่นอนคว่ำอยู่ข้างๆโขดหิน  เขาจึงรีบเดินตรงไปหาเธอ  ก่อนจะจับหญิงสาวให้พลิกตัว

ปีใหม่เขาอุทานเบาๆ  เมื่อพบว่าเป็นแม่ไกด์สาวตัวปัญหาของเขานั่นเอง  หญิงสาวมีเลือดไหลตรงขมับขวา คงจะกระแทกกับหินเข้า    ชายหนุ่มจึงอุ้มร่างอรชรมาวางไว้บนชายหาดเพื่อหนีให้พ้นรัศมีของเกลียวคลื่น อีกทั้งจะได้ช่วยเหลือเธออย่างง่ายดาย   อังเดรเอื้อมมือมาจับยังข้อมือเล็กของหญิงสาวเพื่อวัดระดับชีพจร  ก่อนจะพบว่าการเต้นของหัวใจของเธอผิดปกติไป  เขาจึงเร่งปั๊บหัวใจเพื่อให้เธอสำลักน้ำออกมา 

เฮ้ย ฟื้นสักทีสิวะ  ชายหนุ่มบ่นอุบอิบ  เมื่อเห็นว่าไม่เป็นผลเขาจึงจะใช้วิธีสุดคลาสสิคกับเธอ  มือหนาเอื้อมมือไปบีบจมูกโด่งสวย  และบีบปากเรียวซีดให้เปิดอ้า พร้อมกับค่อยๆโน้มใบหน้าลงไป  เป็นจังหวะเดียวกับที่ตำรวจสาวลืมตาขึ้นมาและพบว่าใบหน้าเขาอยู่ใกล้เธอไม่ถึงคืบ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด  นายจะทำอะไรฉันไอ้อังเดร  ไอ้ลามกหื่นกาม”  หญิงสาวกรีดร้องจนทำให้เขาตกใจไปด้วยพร้อมๆกับมือเรียวสวยที่พลักอกชายหนุ่มออกและต่อยไปที่เบ้าตาเขาหนึ่งที

ผั่วะ!!!

โอ้ย!! ยัยบ้าเธอมาต่อยฉันทำไมเนี่ย”  เจ้าพ่อค้าอวุธสงครามเสียหน้าเป็นครั้งที่สอง บ้าไปกันใหญ่แล้ว อังเดรผู้น่าเกรงขามในสายตาใครๆกลายเป็นกระสอบทรายสำหรับแม่นี่ไปได้ยังไงวะ!

ถูกผู้หญิงต่อยอีกแล้ว

ก็เห็นๆกันอยู่ว่านายกำลังจะปล้ำฉัน  หญิงสาวว่าพลางเอามือกุมหน้าอกตัวเอง

โถ ให้มันน้อยๆ หน่อยแม่คุณ  อย่างเธอสวยก็จริงแต่ไม่ใช่สเป๊คฉันโว้ย อย่างฉันมันต้องนางแบบ อกอึ๋มๆ ไม่ใช่ไข่ดาวของเธอ  อังเดรว่าพลางกวาดตาลงมายังหน้าอกหน้าใจ ทำให้หญิงสาวต้องปิดไว้แน่นหนากว่าเดิม

นี่นาย!! ไอ้ ไอ้ ไอ้ฆาตกรฆ่าหมา อย่างนายน่ะไม่มีบุญได้เห็นของฉันมากว่าย่ะ!”  ด่าเขาเสร็จหญิงสาวก็ต้องเอามือกุมขมับเพราะรู้สึกเจ็บแปลบ

“แน่ใจเหรอ” อังเดรหรี่ตาลงมองร่างงาม สายตาเจ้าเล่ห์สุดๆ

แคว่ก!!!

กรี๊ดดดด นายฉีกเสื้อทำไม ไหนบอกไม่พิศวาสฉันไงเล่า”  ปนาลีถอยกรูเมื่อชายหนุ่มฉีกปลายเสื้อของตัวเองออก

หุบปากเถอะน่า เดี๋ยวก็เลือดไหลหมดตัวตายเสียก่อนหรอก  ชายหนุ่มว่าพลางเดินเข้ามาใกล้และใช้เศษเสื้อของเขาเอื้อมไปหมายจะห้ามเลือดให้กับเธอ แต่ถูกมือน้อยของตำรวจสาวปัดออก

จะทำอะไรของนาย ออกไปนะ

จะทำแผลให้ หัวเธอแตกยังไงเล่ายัยไกด์ปากมาก

เท่านั้นแหละตำรวจสาวจึงยอมสงบปากสงบคำและยอมให้เขาทำแผลให้แต่โดยดี  และไม่ยอมขอบคุณสักคำก่อนจะก้าวเท้าเดินไปนั่งลงอย่างไม่รู้สึกตกใจอะไรกับสถานที่แห่งนี้เลย  ชายหนุ่มเองก็เอือมระอากับความอวดดีของแม่สาวคนนี้เหลือเกิน

อยู่คนเดียวได้นะ  เขาเอ่ยปากถามเธอขึ้นอย่างไม่เต็มใจเท่าไรนัก

อืม   หญิงสาวเองก็ตอบแบบขอไปทีเช่นกัน

นี่เธอจะไม่ถามสักคำหรือไง ว่าฉันจะไปไหน  เสียงเข้มเพิ่มระดับความดังขึ้นมาอีก

จะไปไหน ก็เรื่องของนายสิ  หมดหน้าที่ไกด์ของฉันแล้วนี่  ฉันก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจอะไรมากมาย ตอนนี้สถานะของฉันกับนายก็คือศัตรูเท่านั้น หญิงสาวหันไปมองหน้าชายหนุ่มและพูดอย่างชัดเจน  แต่เขากลับไม่สนใจคำพูดของเธอและเดินออกไป

ร่างระหงสำรวจร่างกายตัวเองพบว่ากระเป๋าสะพายใบโปรดที่มีปืนคู่ใจได้หายไปแล้วเสียดายจังเลย ก่อนจะลุกขึ้นเดินสำรวจไปรอบๆบริเวณ ใจของหญิงสาวรู้สึกชื้นขึ้นมาทันที เมื่อพบว่าที่นี่คือเกาะแก้วโปรแกรมทัวร์สุดท้ายนั่นเอง  แต่คงจะเป็นด้านหลังเกาะสินะ ถึงได้เงียบกริบขนาดนี้ สาวเจ้าจึงไม่กังวลใจมากเท่าไรนักเพราะว่าอย่างไรเสียพรุ่งนี้เช้ามารดาของเธอก็ต้องมาช่วยอย่างแน่นอน หรือไม่อย่างไรเสียพรุ่งนี้ก็ต้องมีเรือมาส่งนักท่องเที่ยวอยู่แล้ว

แม่คะ ไกด์จำเป็นคนนี้ขอตั้งข้อแม้นิดหน่อยได้มั๊ยคะ  

หลายๆข้อก็ได้จ้ะแม่ไกด์สาว

แม่ห้ามบอกลูกค้าของแม่คนนี้เด็ดขาด ว่าหนูกับแม่เป็นแม่ลูกกัน

ทำไมล่ะลูกแม่ไม่เห็นมีความจำเป็นที่จะต้องปิดเขาเลย  ตั้งใจว่าถ้าพาเขาทัวร์เสร็จจะแนะนำอย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ

โอ๊ะๆๆๆ ไม่ได้นะคะแม่ขา  เอ่อ คือ  หนูคิดว่าถ้าเกิดหนูมีโอกาสเป็นไกด์ให้เขาอีก แล้วเขารู้ว่าหนูเป็นลูกเจ้าของโรงแรมจะอึดอัดเปล่าๆซีคะ

เอาอย่างนั้นเหรอ

ค่ะ

ตุบ!!!

เสียงโยนเศษกิ่งไม้ทำให้ตำรวจสาวตื่นจากภวังค์ และหันไปเห็นว่าอังเดรกำลังพยายามก่อกองไฟด้วยวิธีของเขาอยู่  เธอนั่งมองชายหนุ่มอยู่เช่นนั้น  และไม่นานกองไฟก็ติดคุโชน

เก่งเหมือนกันแฮะไอ้หมอนี่  ถ้าเป็นฉันสามวันไฟก็คงไม่ติด

ทำหน้าอย่างนั้นทำไม  หิวหรือเปล่า  เสียงเข้มของอังเดรเอ่ยขึ้นเมื่อมองเห็นหญิงสาวมองหน้าเขาแปลกๆ จนเธอสะดุ้งเล็กน้อย  ก่อนจะเดินไปใช้กิ่งไม้ยาวๆที่หามา ปักลงบนพื้นทราย และถอดเสื้อทีเชิตสีขาวออกเพื่อจะตากให้มันแห้ง ทว่าแผงอกล่ำสันที่เผยโชวนั้นกลับทำให้ ปนาลีนั่งก้มหน้างุดๆใบหน้าสีขาวอมชมพูแดงก่ำ

 คิดจะถอดก็ถอดไม่อายผีสางเทวดาก็น่าจะอายเธอบ้าง

มะ ไม่หิว” 

นี่เธอ! ใส่เสื้อผ้าเปี้ยกๆเดี๋ยวก็เป็นปอดบวมตายหรอก 

ก็ใคร มันจะไปหน้าหนาเหมือนนายเล่า ฉะฉันก็อาย เป็นนะ  หญิงสาวขึ้นเสียงสูงในตอนต้นก่อนจะมาแผ่วลงในตอนปลาย  และเริ่มจะรู้สึกปวดหัวตงิดตงิด  มือน้อยๆเริ่มสั่น นี่เธอเป็นอะไรไปนะ

ตามใจ  อยากจะตายตามให้หมาเวรนั่นไปก็เรื่องของเธอ 

นายอังเดร!!! โอ๊ะ  หญิงสาวลุกขึ้นหมายจะเปิดศึกกับเขา แต่ร่างกายเจ้ากรรมดันไม่ประสานงานกับสมองส่วนที่สั่งการ เพราะทันทีที่เธอลุกขึ้น สาวเจ้าก็หมดสติจนล้มลง หากแต่เขา อังเดร ฮาซาเร่ มารับร่างระหงของเธอไว้ได้ทัน หญิงสาวจึงหมดสติในอ้อมอกแกร่งและไม่มีโอกาสได้สัมผัสความอบอุ่นจากร่างกายเขาเลย

เฮ้ย ปีใหม่!!  ให้ตายเหอะตัวร้อนจี๋ขนาดนี้ยังจะซ่าแผลงฤทธิ์อีก    ทันทีที่เขาได้สัมผัสตัวหญิงสาวก็พบว่ามีไข้ขึ้นสูง  เขาจึงอุ้มร่างบางไปพิงไว้กับต้นมะพร้าวต้นหนึ่ง ก่อนจะถอดแจ๊คเก็ตเธอออกไปตากไว้และเดินไปดูว่าเสื้อของเขาใกล้แห้งหรือยัง 

อีกนิดเดียวก็คงแห้ง แต่ยัยบ้านี่คงหนาวตายก่อนพอดี  ชายหนุ่มว่าพลางเดินลงมานั่งข้างเธอก่อนจะถอดเสื้อยืดของหญิงสาวออกเพื่อตากเหลือไว้เพียงบราเซียตัวสวยเท่านั้น  จากนั้นเขาจึงใช้ร่างกายอบอุ่นโอบกอดหญิงสาวไว้อย่างหนาแน่นโดยหันหลังให้กับลมทะเลและพิงไปกับต้นมะพร้าว  ท้องฟ้าเริ่มเปิด เผยให้เห็นพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว ที่รายล้อมไปด้วยกลุ่มเมฆบางๆ ดูงดงามไปอีกแบบ

ซ่อนรูปดีเหมือนกันนะเนี่ย นึกว่าเป็นไข่ดาว ที่แท้ก็ลูกส้มโอดีๆนี่เอง

 

            เพราะเป็นทริปเซอร์ไพร์สเร่งด่วน นายแพทย์สงกรานต์จึงไม่ได้มีการตรวจเช็คสภาพอากาศล่วงหน้า ทันทีที่เครื่องบินลำใหญ่แตะลงรันเวย์ของสนามบินภูเก็ตเมื่อตอนช่วงบ่ายๆของวัน ทั้งสามคนจึงต้องพบเจอกับเม็ดฝนโปรยปรายอยู่ตลอดการเดินทางมายังที่พักเพราะวันนี้มีมรสุมเล็กๆพัดผ่านเข้ามา  และนับว่าโชคยังดีที่สามารถจองบ้านพักสุดหรูริมหาดทรายสวยขึ้นชื่อของเมืองภูเก็ตได้ทัน  ในคราแรกนายแพทย์สงกรานต์ตั้งใจจะจองโรมแรมของเพื่อนสาวปนาลี เพื่อนสมัยอนุบาล แม้ว่าปนาลีจะเดินทางไปใช้ชีวิตอยู่รัสเซียกับบิดา แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาในเรื่องการติดต่อกันอยู่สม่ำเสมอ นี่ก็ได้ข่าวว่าปนาลีกลับมาเมืองไทย เลยตั้งใจจะไปหา บังเอิญปนาลีติดธุระเห็นว่าต้องไปเป็นไกด์ทัวร์ให้ลูกค้าของโรงแรมเลยอดเจอกันเสียนี่ อีกทั้งโรงแรมของปนาลีก็ถูกจองเต็มไปถึงปลายเดือนหน้า ดังนั้นทริปนี้จึงมีที่พักเป็นบ้านสองชั้นริมทะเล โปรแกรมเที่ยววันนี้ถูกยกเลิกทั้งหมด จะเหลือก็เพียงแต่ปาร์ตี้อาหารทะเลตอนเย็นเท่านั้น

            ปาร์ตี้อาหารทะเลในช่วงค่ำเริ่มขึ้น เมื่อฝนเริ่มหยุดตกและท้องฟ้าเริ่มเปิดกว้าง แม้อากาศจะชื้นแฉะไปสักหน่อยแต่ก็ถือว่าไม่เลวร้ายอะไร กลับกันมันยิ่งทำให้นึกถึงสุภาษิต ฟ้าหลังฝนเสียอีก เฉลียงขนาดกว้างหน้าบ้านถูกจัดแจงให้เป็นสถานที่ปาร์ตี้ ประกอบไปด้วยเตาอย่างอาหารทะเล โต๊ะวางอาหาร โดยมีแม่ครัวฝีมือดีซึ่งก็คือครองขวัญ และลูกมือคือ นายฮาโลวีน ส่วนคนชิมคือนายแพทย์สงกรานต์

            เวลาผ่านไปจากพลบค่ำจนกระทั่งเข้าสู่ช่วงดึก ปาร์ตี้อาหารริมทะเลกลายเป็นการสังสรรค์ด้วยเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของหมอกรานต์และเพื่อนตำรวจสองคนที่บังเอิญมาเที่ยวภูเก็ตเช่นกันและผ่านมาเจอกันโดยมิได้นัดหมายเอาไว้ล่วงหน้า นายแพทย์ส่วนใหญ่จะใส่แว่นตาหนาเตอะและมักเป็นเด็กที่เคร่งครัดในการเรียน แต่หมอกรานต์คนนี้กลับตรงกันข้ามเสต็ปของเด็กเรียนแพทย์ทุกอย่าง เพราะหมอกรานต์คือชายหนุ่มมาดเท่ เพลย์บอย ซึ่งหากใครไม่รู้จักจะคิดว่าเขาเรียนวิศวะกรหรือเรียนนายร้อยตำรวจอะไรเทือกนั้นเสียมากกว่า และแน่นอนว่าหมอกรานต์นั้นไม่ลืมที่จะดึงชายหนุ่มฮาโลวีนเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย เขามีวิธีการทำให้ฮาโลวีนพูดคุยกับเพื่อนๆเขาได้อย่างง่ายดายจนกลายเป็นคุยถูกคอ จากทริปเรียบๆในคืนนี้กลายเป็นทริปที่สนุกสนานขึ้นมาทันตา

            ดวงตากลมสวยพินิจมองชายหนุ่มฮาโลวีนที่บัดนี้มีรอยยิ้มอยู่เต็มใบหน้าหล่อเหลา ..แน่ล่ะ เขาคงกำลังมีความสุขกับวิธีการของพี่หมอ ค่ำคืนนี้เธอเป็นเพียงหญิงสาวคนเดียวในบ้านก็จริง และแม้ทริปนี้จะเป็นทริปวันเกิดของเธอ แต่ครองขวัญกลับไม่รู้สึกน้อยใจที่หมอกรานต์ พาเพื่อนมาสังสรรค์ด้วย เพราะอย่างน้อยๆมันก็ทำให้ค่ำคืนนี้ไม่เงียบเหงา ที่สำคัญมันทำให้ฮาโลวีนมีรอยยิ้ม หญิงสาวเดินออกมาชายหาดหน้าบ้านอย่างเงียบๆ ยืนรับลมทะเลเย็นๆ พื้นทรายที่เคยชื้นแฉะเริ่มแห้งขึ้นมาบ้างแล้ว ในตอนนี้บนท้องฟ้าก็เปิดกว้าง มองเห็นดาวน้อยใหญ่เปล่งประกายระยิบอยู่ทั่วท้องนภา ท้องทะเลตรงหน้าแม้จะเป็นสีดำสนิท และแม้เธอจะไม่ค่อยชอบที่มืดๆ แต่บอกแล้วไงว่าถ้าเป็นเรื่องดูดาว ถือเป็นข้อยกเว้นสำหรับเธอ..

            “ตรงนี้มันมืดนะ ไม่กลัวหรือไง”

            เสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาคนที่กำลังเพลิดเพลินกับดวงดาราบนฟากฟ้าสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับหันหน้ามายังต้นเสียงอย่างรวดเร็วเฮ้อ ทำไมฮาโลวีนชอบทำให้เธอสะดุ้งอยู่เรื่อยนะ

            “ขอโทษ ที่ทำให้คริสต์ตกใจอีกแล้ว”

            ชายหนุ่มเดินมายืนข้างๆเธอ และพูดราวกับรู้ว่าเธอคิดสิ่งใดอยู่ เขาแหงนหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้าดังเช่นที่เธอทำเมื่อสักครู่

            “มะ ไม่เป็นไร เอ่อ ตรงนี้มันก็ไม่มืดเท่าไหร่นะ ที่สำคัญอยู่ห่างจากบ้านพักแค่นี้เอง” หญิงสาวว่าพลางเหลียวกลับไปมองเฉลียงหน้าบ้าน ก่อนจะพบว่ามันว่างเปล่าไร้ซึ่งหนุ่มๆที่สังสรรค์กันอยู่เมื่อครู่ “อ๊ะ พี่กรานต์กับเพื่อนหายไปไหนกันหมดแล้ว”        

            “เพื่อนหมออยากไปต่อที่ผับแถวนี้น่ะ หมอกรานต์เลยไปด้วยกัน”

            “แล้วนายไม่อยากไปเปิดหูเปิดตากับพี่กรานต์บ้างเหรอฮาโลวีน”

            “ถ้าผมไปแล้วคริสต์จะอยู่กับใคร”

            “ขอบใจนะ” ครองขวัญฉีกยิ้มสวย ยิ่งเมื่อรุ้ว่าเขาเป็นห่วงเธอใจดวงน้อยก็สั่นรัวอีกระรอก รู้สึกว่าวันนี้ฮาโลวีนจะพูดเก่งผิดปกติ

            “ผมชอบเวลาคริสต์ยิ้ม” ดวงตาคมเข้มวาวโรจน์ด้วยประกายแห่งความลุ่มหลง จนคนถูกมองทำตัวไม่ถูก หุบยิ้มลงและเบือนหน้าหนี วันนี้ฮาโลวีนผิดปกติไปจริงๆ ดูกล้าพูดกล้าทำ และที่สำคัญมันทำให้เธอรู้ว่ามีหลายอย่างที่เขาคิดตรงกับเธอ เธอเองก็ชอบรอยยิ้มของเขา และชอบแอบมองอยู่ร่ำไป

            เขาช้อนใบหน้าขึ้นมองหมู่ดาวระยิบอีกครั้ง คืนนี้ดาวสวยกว่าคราวก่อนยิ่งนัก ไม่มีแสงนีออนมารบกวน มีเพียงกลิ่นไอของทะเล และเสียงคลื่นซัดฝั่งที่ดังขึ้นเป็นระยะเท่านั้น

            “คืนนี้ดาวสวยนะ คริสต์ว่ามั๊ย”

            “ใช่ สวยกว่าที่กรุงเทพฯมาก”

            “แต่คริสต์สวยกว่าดาว”

            ครองขวัญรู้สึกตัวเบาหวิวเหมือนกำลังจะลอยจากพื้นดิน ไม่ทันได้ตั้งตัวว่าจะได้ยินคำนี้ออกมาจากปากของชายหนุ่มผู้ไร้ความทรงจำ วันนี้เขาชักจะใจกล้าเกินไปแล้ว..

            ดวงตาคมเปล่งประกายไปยังดวงหน้าอรชรอีกครั้ง

            “คริสต์ทำอะไรกับใจของผม”

            “ฉะ ฉัน เปล่าฮาโลวีนนี่นายเมาใช่มั๊ย”

            “ไม่คริสต์ ผมไม่ได้เมา ผมรู้ตัวดีว่ากำลังทำอะไร ผมรู้ตัวดีว่าผมพูดอะไรออกไป” อุ้งมือหนาจับไหล่บางๆของร่างเล็กๆให้หันมาเผชิญกับเขา ฮาโลวีนรับรู้ว่าครองขวัญกำลังตัวสั่น

            “ฮาโลวีน นี่นายเมามากแล้วนะ! ปล่อยฉัน” กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆที่ลอยมาปะทะกับจมูกโด่งสวย ทำให้หญิงสาวมั่นใจว่าเขาต้องดื่มแอลกอฮอล์กับพี่สงกรานต์มาแน่ๆ

            “คริสต์ทำอะไรกับหัวใจของผม คริสต์ทำให้ผมใจเต้นแรงอยู่เสมอทุกครั้งที่ได้ใกล้กัน คริสต์ทำให้ผมอยากกลายเป็นไอ้คนความจำเสื่อมตลอดไปเพื่อที่ผมจะได้ไม่ต้องไปไหน เพื่อที่ผมจะได้อยู่กับคริสต์ เวลาคริสต์ร้องไห้ผมรู้สึกเจ็บปวด เวลาคริสต์ยิ้มผมกลับมีความสุข คริสต์กำลังทำอะไรกับใจของผม!

            เป็นเพราะเขากำลังสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับหัวใจของตัวเอง เมื่อแอลกอฮอล์วิ่งเข้าสู่เส้นเลือดจึงกลายเป็นสิ่งผลักดันให้เขากล้าพูดและกล้าทำในสิ่งที่คิด ชายหนุ่มเขย่าร่างเล็กๆจนหญิงสาวตัวโยนไปตามแรงนั้น

            “ถ้านายไม่ปล่อยฉันจะโกรธแล้วนะ!”ครองขวัญน้ำเสียงสั่นเครือ เธอไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อน ร่างเล็กสั่นไหวพร้อมๆกับดวงใจที่ไหวแรงราวแผ่นดินสะเทือนเธอกับเขาคิดตรงกันทุกอย่างแต่เรื่องระหว่างเธอและเขามันจะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อเธอเองก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร อาจจะมีคนที่เขารักและรักเขารออยู่ก็ได้ใครจะไปรู้ เธอไม่ควรใช้โอกาสที่เขาไร้ทรงจำฉกฉวยเขามาจากผู้หญิงอีกคน

            “ไม่ ผมไม่ปล่อย จนกว่าคริสต์จะตอบผมว่าคริสต์เองก็รู้สึกแบบที่ผมเป็นบอกได้มั๊ยคริสต์ว่าผมไม่ได้เข้าข้างตัวเอง!!

            หยาดน้ำใสๆรดรินแก้มนวลอีกครั้ง นายไม่ได้คิดไปเองหรอกฮาโลวีน นายทำให้ฉันหวั่นไหวตั้งแต่วันแรกที่พบกัน นายนั่นแหละทำอะไรกับหัวใจฉัน..

            “บอกผมคริสต์ ได้โปรด ผมไม่ชอบน้ำตาของคริสต์”

            “ปล่อยฉัน! อึกๆ” เพราะคิดว่าเขาอาจมีคนที่รออยู่ข้างหลัง หญิงสาวจึงไม่กล้าเอ่ยความในใจออกไปเรื่องระหว่างเรามันไม่มีทางเป็นไปได้ ได้ยินมั๊ยฮาโลวีนมีเพียงเสียงนี้เท่านั้นที่ดังก้องในใจ

            นอกจากชายหนุ่มจะไม่ยอมปล่อยแล้วยังรั้งร่างอรชรเข้าแนบชิด จู่โจมประกบเรียวปากอิ่มทันที ชายหนุ่มบดขยี้ด้วยความกระหายระคนเสน่หาอย่างสุดห้ามใจ ..สำหรับเขา ครองขวัญช่างแสนหวาน.. สองฝ่ามือหนาโอบรัดร่างเล็กไว้แนบแน่นจนหญิงสาวไม่สามารถดิ้นหนีไปไหนได้ หญิงสาวทุบอกแกร่งเป็นพัลวัลก่อนจะหมดเรี่ยวแรงในอ้อมกอดกำยำ ไม่อาจทัดทานเสียงของหัวใจตัวเองได้ ยอมให้เขาประกบจูบลงมาอย่างใจต้องการ กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆที่ซึมผ่านรสจูบของเขา กำลังทำให้จิตใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อสติหวนกลับคืนครองขวัญจึงใช้เรียวแรงที่มีผลักเขาไป

            เผี๊ยะ!!

            ฝ่ามือนุ่มกระทบลงไปบนใบหน้าหล่อเหลาหนึ่งครั้งอย่างรุนแรง ก่อนร่างอรชรจะหมุนตัววิ่งกลับหายเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว

            ชายหนุ่มยืนกำหมัดแน่น โมโหตัวเองที่ไม่รู้จักห้ามใจ ไม่สิ! ความจริงเขาพยายามหักห้ามใจแล้ว แต่เขาไม่สามารถฝืนหัวใจของตัวเองได้ต่างหาก และแน่นอนว่าทุกอย่างที่เขาทำลงไปในวันนี้ เขาไม่ได้เมาอย่างที่เธอเข้าใจ สติสัมปชัญญะทุกอย่างยังอยู่ครบ เพียงแค่ฤทธิ์แอลกอฮอล์มาทำให้เลือดในกายฉีดพล่านเท่านั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

546 ความคิดเห็น

  1. #82 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 00:27
    ขอบคุณค่ะที่ชอบกลอนที่แต่ง ดีใจจัง
    #82
    0
  2. #79 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 20:30
    ขอบคุณค่ะที่ชอบกลอนที่แต่ง ดีใจจัง
    #79
    1
    • #79-1 Geeyongjam (@geeyongjam) (จากตอนที่ 9)
      14 มีนาคม 2558 / 20:52
      ประทับใจมากๆค่ะ อิอื
      #79-1
  3. #48 mik (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 09:37
    ชอบคู่อังเดรมากค่ะ มาต่อไวๆน้าาา
    #48
    1
    • #48-1 Geeyongjam (@geeyongjam) (จากตอนที่ 9)
      6 มีนาคม 2558 / 15:12
      ขอบคุณค๊าบบบบบ
      #48-1
  4. #47 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 08:08
    ชอบสองคู่นี้จังเลยเอ่ยความบอก.         รักไม่หลอกแต่ต้องห้ามใจเสมอ
    เพราะคริสค์นั้นกลัวอดีตไม่อยากเจอ.   ถ้าเกิดเผลออาจทุกข์ใจเขามีแฟน
    คู่อังเดรและปีใหม่ใจชอบนัก.     เธอน่ารักหยิ่งทนงอยู่เสมอ
    ตอนนี้ป่วยอังเดรช่วยดูแลเธอ.    แอบมีเผลอเรียนรู้กันไปในตัว
    #47
    1
    • #47-1 Geeyongjam (@geeyongjam) (จากตอนที่ 9)
      6 มีนาคม 2558 / 15:12
      ไรท์ชอบคอมเม้นต์ของคุณ ทุกอันเลยนะคะ

      แต่งกลอนเก่งมาก ประทับใจสุดๆเลย

      ^^
      #47-1