Property Of Love สมบัติล้ำค่า [YAOI][จบแล้ว]

ตอนที่ 2 : (Nice to) meet you[100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    20 ส.ค. 58



" ฉันจ้างนายมาล้านนึง เพื่อให้พามาหาสมบัตินะ ไม่ใช่จ้างให้พามาหลงป่า! "

" ไม่ได้หลงนะครับ...เรามาถูกทางแล้ว...แต่แค่ทางมันสลับซับซ้อนเท่านั้นเอง... "

ชายหนุ่มที่ถูกจ้างมานั่งยิ้มแห้ง เมื่อผู้ว่าจ้างหันมาเขม่นตาใส่

" แล้วไอ้หน้ากากนั่นน่ะ...ถอดจะได้มั้ย? เห็นแล้วเกะกะลูกตา "

" ไม่ได้คร้าบบบ!! ถ้าถอดออกนี่ผมซวยแน่ๆอ่ะ... T ^ T "

" ทำไม? "

" อีกร่างหนึ่งของผมก็จะครอบครองร่างผมอย่างสมบูรณ์น่ะสิ "

ผู้ว่าจ้างหนุ่มจ้องผู้ถูกว่าจ้างอย่างไม่เชื่อจนคนเล่าต้องถอนหายใจยาว

" คือ...คุณจะบอกว่า คุณมี 2 ร่างใน 1 คนงั้นเหรอ?? "

" ก็...ใช่...คงจะอย่างนั้น...คือ เขา... "

" หยุดเลย...คุณคงจะไม่เล่าเรื่องเป็นตุเป็นตะ ในขณะที่ฉันยังไม่รู้จักคุณหรอกนะ... "

ชายหนุ่มที่กำลังจะเล่าเอ่ยปากค้าง แล้วลูบท้ายทอยแก้เก้อ

" คืองี้...ผมชื่อ ไลท์ ส่วนเขาชื่อ ดาร์ก... 

  ...ผมใช้มนต์ขาวสายป้องกัน มีความชาตรี ส่วนเขาใช้มนต์ดำสายโจมตี แต่สายป้องกันก็โอเคอยู่ มีความคงกระพัน 

  แต่เขาจะใช้ร่างผมอย่างสมบูรณ์ก็ต่อเมื่อผมถอดหน้ากาก...เข้าใจยังครับ? "

" ...แล้วเขาหน้าตาเหมือนคุณมั้ย? "

" คือ คุณจะถามผมว่า ผมกับกับเขาใครหล่อกว่ากันใช่มั้ยครับ? "

" ..... "

เมื่อเห็นว่า คู่สนทนาไม่ตอบจึงยอมตอบให้ตรงคำถาม

" อืม...เขากับผมก็คล้ายๆกันอยู่นะ ผมก็หล่อน่ารักๆ ส่วนเขาก็หล่อคมเข้ม แต่ป่าเถื่อนใช้ได้เลยล่ะ...

  ...และคืนนี้ผมก็จะให้เขาเป็นคนนอนเฝ้าคุณ "

" อะไรนะ... "

" ใช่...อย่างที่เห็น...เราเข้าป่ามาลึกพอสมควร ซึ่งก็อันตรายมากขึ้นด้วย ผมที่ถนัดสายป้องกันคงทำอะไรไม่ได้มาก 

  ให้เขาที่ถนัดทั้ง 2 สายมาเฝ้าคุณดีกว่า " 

เฮเซล ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ปลดกระดุมเสื้อออกเม็ดหนึ่งเนื่องจากอากาศค่อนข้างร้อน แล้วเขยิบถอยหลังไป

นอนพิงโขดหินในถ้ำ

ไลท์ท่องคาถาบางอย่าง ทำให้เกิดแสงเรืองทองตามรอยสลักของหน้ากาก แล้วเอื้อมมือไปดึงหน้ากากออก

" ฝากด้วยนะ ดาร์ก...อย่าทำอะไรเขาล่ะ... "

จากชายหนุ่มสุดบ๊อง นิสัยซื่อ(บื้อ) ผมกระเซอะกระเซิง ดวงตากลมโตบ้องแบ๊ว เปลี่ยนเป็นชายหนุ่มสุดหล่อ หน้าตา

คมเข้ม นิสัยป่าเถื่อน ผมเซ็ตเฉี่ยวใจ สวมสร้อยสายเชือกร้อยผลึกสีดำสนิทเนื้อใส ดวงตาคมดุจเหยี่ยวเหลือบไป

ทางเฮเซลที่นอนอยู่ ก่อนจะหันตัวเดินไปทรุดตัวลงข้างๆ

" เชอะ...ทำไมฉันจะต้องมานอนเฝ้าใครก็ไม่รู้ด้วยเนี่ย? "





ตกดึกอากาศเริ่มเย็น ทำให้เฮเซลต้องหันตัวมาทางดาร์ก ขยับมาใกล้ๆแล้วซบไหล่แทนหมอนนุ่มอุ่นๆทันที ดาร์กที่

ใช้ 2 มือประสานรองศีรษะไว้มองลงข้างกายเห็นเด็กหนุ่มหน้าสวยมานอนซบก็ไม่ได้ว่าอะไร

" ...คงจะหนาวสินะ... "

เฮเซลพยายามซุกหาความอุ่น ดาร์กจึงรวบเอวบางมาชิดตน แล้วโอบไหล่ไว้ให้ได้ซบอกอุ่นๆกว้างๆอย่างสบายจนถึง

เช้า...






หนุ่มหน้าสวยค่อยๆปรือตาขึ้น ดึงผมที่ปรกหน้าไปทัดหูแล้วเงยหน้าขึ้นมองคนที่ตนนอนซบอยู่ เมื่อเขามองลงมา

พลางขยับยิ้มให้ก็ยิ้มตอบ

" ...อรุณสวัสดิ์..."

" อืม...อรุณสวัสดิ์... "

เมื่อจะลุกขึ้นก็ติดมือหนาที่รั้งเอวไว้ไม่ยอมปล่อยก็สร่างขี้ตา รีบหันกลับไปมองหน้าคนที่บังอาจแต๊ะอั๋งเขา

" ว๊ากกกกกก!! " 

ผัวะ!

คนที่กำลังจะถูกต่อยรีบเอาหน้ากากมาใส่ ทำให้จิตหลับไปกลายเป็นไลท์เองที่โดนต่อย

" อ๊าก! อะไรเนี่ยคุณ!? ...ดาร์ก...แก!! = [] = * "

" ขะ...ขอโทษ...แล้วหมอนั่นล่ะ? "

" ดาร์กอ่ะนะ? ...โว้ะ! กลับเข้าไปแล้วล่ะครับ "

" สรุปว่า เป็นคุณที่โดนต่อยใช่มั้ย? "

" ...... "

ร่างสูงมองหน้าคนตัวเล็กกว่าด้วยสายตาประมาณว่า ไม่ใช่มั้ง!?  จนเฮเซลรู้สึกผิดมากขึ้นขอโทษขอโพยเป็นการ

ใหญ่ ก่อนจะเก็บข้าวเก็บของเตรียมตัวออกเดินทางต่อตามที่ไลท์บอก...





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

7 ความคิดเห็น