Property Of Love สมบัติล้ำค่า [YAOI][จบแล้ว]

ตอนที่ 5 : Property Of Hurricane[100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 ส.ค. 58




เมื่อเดินไปใกล้เขต วังวนแห่งพายุ ลมก็เริ่มกรรโชกแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เกล็ดหิมะบนหน้าผากของเฮเซลสลายไป 

เหลือแต่ม่านพลังของไลท์เท่านั้น

เฮเซลหันมาดูไลท์ที่เดินอยู่ด้านหลัง

" เอ๋...ดาร์ก...คุณ... "

" ไลท์ให้ฉันออกมาดูแลเธอ พอถึงตอนต้องเอาของฝากของอินเฟอร์โน่ให้...เขาจะจัดการเอง "

" อะ อืม "

ยิ่งเข้าใกล้วังวน ลมก็ยิ่งแรง ดาร์กเอื้อมมือไปจับมือบางไว้แน่น ฝ่าลมแรงมาจนถึงปากทางที่เป็นท่อยาวที่จะนำไปสู่

ปราสาทที่เห็นอยู่ลิบๆ

ใบหน้าขาวเงยขึ้นมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ พลางกลืนน้ำลายที่ดูฝืดกว่าปกติลงคออย่างยากลำบาก

" เราคงไม่ต้องลงไป.....ว๊ากกกกกกกก!!! "

ยังไม่ทันที่ร่างเล็กจะได้ทำใจ ร่างสูงใหญ่ก็อุ้มตัวเด็กหนุ่มหน้าหวานในท่าเจ้าสาวกระโดดลงไปในท่อทันที

" อ้าว ชอบลมไม่ใช่เหรอ...คนสวย? "

" แต่แรงขนาดนี้ไม่ไหวน้าาาาาาา "

เฮเซลยกแขนขึ้นโอบคอ เอาหน้าซุกแผ่นอกกว้างแน่น พลางหลับตาปี๋ 

อาการหนักอึ้งจากแขนเล็กที่ควรจะใช้คำว่ารัดมากกว่าโอบรอบคอ ค่อยๆคลายลง ใบหน้าหล่อคมจึงก้มลงมองก่อน

จะโวยวายออกมา

" เห้ย!? ยัยบ้า...เป็นลมไปแล้วเหรอเนี่ย?! "

อากาศในวังวนนี้ทั้งรุนแรงและแปรปรวน มนุษย์ธรรมดาน้อยคนที่จะรอดไปจนถึงปราสาทได้ แต่เฮเซลมีม่านพลังของ

พยัคฆ์ขาวและมีพยัคฆ์ดำคอยปกป้อง จึงแค่หมดสติไปจากสภาพจิตใจที่ตื่นกลัวเท่านั้น

เพียงไม่นาน ดาร์กและเฮเซลก็มาถึงหน้าปราสาท สายลมพัดผ่านหน้าไปวูบหนึ่ง พลางร่างกำยำสูงใหญ่ก็ปรากฏตรง

หน้า

" นึกว่าใคร...พยัคฆ์ดำนี่เอง...แล้วนั่นใคร?...ภรรยาใหม่เจ้ารึ? "

" ไม่ใช่หรอก...แต่ถ้าหากฉันและเธอรอดไปจนถึงเวลาที่ท่านลูซิเฟอร์ตื่นขึ้นมาล่ะไม่แน่... "

" เป็นไปได้ยากนะที่เจ้าจะอดทนไปจนถึงเวลานั้น...เจ้าอ่อนโยนขึ้นมาก ดาร์ก "

" อะ...อือ "

ร่างเล็กในอ้อมกอดที่เพิ่งได้สติ กะพริบตาถี่ๆเพื่อปรับสายตา ก่อนจะมองซ้ายมองขวาเห็นร่างสูงอุ้มตัวเองอยู่ก็หน้า

แดง

" ยินดีด้วยที่นางใจตรงกับเจ้า....เอ?...ผู้ชายใช่ไหมเนี่ย? "

" อา...ใช่...เฮเซลเป็นผู้ชาย "

" งามหมดจด...บุตรชายของเสือเชษฐาใช่หรือไม่? แล้วอนุชาเป็นอย่างไรบ้าง? "

" ชะ ใช่...ส่วนคุณอาก็คอยดูแลคุณพ่ออย่างใกล้ชิดและห่วงใย ยิ่งหลังจากที่คุณแม่หนีไปด้วยแล้ว... "

ดาร์กวางร่างบางลง หยิบหน้ากากขึ้นมาสวม เรียกสติของไลท์ที่หลับอยู่ให้ตื่นขึ้นมา แล้วจึงสะกิดไหล่บาง เมื่อนึก

ภารกิจที่คั่งค้างออก

" อ่อ ใช่...คุณอินเฟอร์โน่ฝากนี่มาให้คุณ... "

เฮเซลหยิบขวดทรงสวยออกมายื่นให้เฮอริเคน ซึ่งรับมาอย่างร้อนรนแล้วสวมกอดไว้แน่น

" มันก็แค่ไฟหนิ...ทำไมคุณเคนถึงต้องกอดมันขนาดนั้นด้วย? "

เฮเซลเงยหน้าขึ้นถามไลท์

" ฮะฮะ เดี๋ยวคุณก็รู้แล้วล่ะ...แต่ผมว่า เราควรถอยห่างจากบริเวณนี้ให้มากที่สุดนะครับ "

ลำแขนหนาโอบรอบเอวบางแล้วพากระโดดขึ้นสูงไปยืนอยู่บนท่อ เพื่อหนีจากพายุที่เฮอริเคนกำลังสร้างมันขึ้น เขา

วาดนิ้ววนไปเรื่อยๆ พายุลูกใหญ่ก็ค่อยๆโหมกระหน่ำขึ้น ผู้พิทักษ์สายลมขยายกายตัวเองให้ใหญ่มหึมา แล้วโยนขวด

ที่มีอัคคีโลกันต์อยู่ภายในเข้าไปใจกลางพายุทันที

" เขาบ้ารึเปล่าน่ะ?! เดี่ยวก็โดนย่างสดกันพอดี! "

เฮเซลโวยวาย แต่ก็ชะงักค้างทันทีที่ได้ยินเสียงแก้วแตก พร้อมกับเปลวไฟเล็กๆที่บัดนี้ขยายใหญ่วนตามแรงพายุ
ก่อนจะโถมเข้าใส่ร่างเจ้าชายแห่งสายลมจนท่วม

" เห้ย!?! คุณเคนจะ... "

" ชู่วววว...ดูก่อนสิครับ... "

ไลท์ใช้ 2 มือประคองใบหน้าเรียวให้หันไปมองภาพตรงหน้า เฮเซลเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน เมื่อเห็นมวลไฟเหล่านั้นเริ่ม

ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างขึ้น...มัน คือ อินเฟอร์โน่!

60 % 
v
v
v

อินเฟอร์โน่กำลังโถมตัวเข้าไปโอบรอบคอจ้าวพายุลงมารับริมฝีปากสีพีชนุ่มอย่างร้อนแรง ทั้งสองแลกจูบกันอย่างดูด

ดื่มเนิ่นนาน

เฮเซลหน้าแดงหูแดง จับมือหนาที่ประคองหน้าตนไว้อยู่แล้วขึ้นมาปิดตาทันที จนเทพทั้งสองถอนริมฝีปากออกจาก

กันอย่างอ้อยอิ่ง

" ลืมตาได้แล้วคุณ...เขาเลิกจูบกันแล้ว "

เฮเซลค่อยลืมตาขึ้น ทั้งที่แก้มยังแดงอยู่

" เราคิดว่าจะไม่ได้เจอท่านแล้วเสียอีก... "

" ข้าดีใจที่ได้พบเจ้าอีกจริงๆ...ทุกวินาที...ทุกลมหายใจของข้ามีแต่เจ้า...อินเฟอร์โน่ "

ทั้งสองขยับใบหน้าเข้าหาจนหน้าผากและจมูกสัมผัสกัน  ก่อนค่อยๆย่อร่างลงเท่ามนุษย์ปกติ

" นะ นี่มันอะไรกัน?...ที่คุณอินเฟอร์โน่บอกฉันว่า คิดถึงใครบางคนนี่หมายถึงเขาเหรอ? "

อินเฟอร์โน่โผเข้าซบอกเฮอริเคน แล้วทาบนิ้วชี้เรียวกับริมฝีปากสีสด

" เรื่องนี้ไม่มีใครรู้หรอกครับ นอกจากผม , ดาร์ก , เทพผู้พิทักษ์...อ่อ คุณด้วย ห้ามบอกใครนะ "

" อื้อ "

แล้วแม่ทัพหนุ่มใหญ่ก็ผายมือเชิญผู้มาเยือนไปจิบชาข้างใน

" เจ้าต้องการสมบัติแห่งสายลมใช่หรือไม่? "

" ใช่ สมบัติแห่งสายลม คือ พลังความรักที่จะพัดพาคู่เข้าหาผู้ที่ใช้...คุณพ่อท่านเหงามาก...หากร่างกายแข็งแรงแต่

กลับไร้คู่ครองก็ไม่ต่างจากกายที่ขาดหายไปครึ่ง...ฉันเลยต้องการมันไปให้คุณพ่อ....แล้วข้อแลกเปลี่ยน... "

"ง่ายๆเลย...ทำให้อินเฟอร์โน่พอใจที่สุด...แค่นั้นแหละ "

อินเฟอร์โน่ขยิบตาให้เฮเซล แล้วหันกายไปทางผู้เป็นที่รัก

" ยอดรักของเรา...ที่วงแหวนแห่งไฟ...เขาสามารถพิสูจน์ข้อแลกเปลี่ยนของเราได้อย่างแน่วแน่มั่นคง...และยัง... "

ดวงตาสีเพลิงหรี่ลงเล็กน้อย

" ...เขามีคำพูดที่เหมือนกับท่านในครั้งแรกที่เราเจอกัน ทำให้เราที่คิดจะตัดใจจากท่านแล้ว ได้กลับมาพบรักกับท่าน

อีกครั้ง... "

" ยอดเยี่ยม...รับนี่ไป... "

กล่องสมบัติลอยมาอยู่ในมือบางพร้อมกับร่างจ้าวพายุที่พัดวูบเข้ามาในกล่อง

" ขอบใจนะ... "

บุรุษร่างอาบไฟคลี่ยิ้มบางให้ ก่อนจะสลายกายลอยเข้ามาในกล่องสมบัติของตน

ไลท์ลุกขึ้นพาเฮเซลออกมาด้านนอกปราสาททันทีที่ภารกิจแห่งสายลมสำเร็จไปได้ด้วยดี

" ถ้าจะให้กลับไอ้ทางเดิมเมื่อตอนมาล่ะก็ไม่เอาแล้วนะ! "

"ฮะฮะ...ไม่แล้วครับ ลมมันหยุดแล้ว ก็คุณเอาสมบัติออกมาได้แล้วนี่ "

" .... "

เอเซลพยักหน้ารับอย่างกล้าๆกลัวๆ พลางเดินตามร่างสูงที่กำลังออกเดินทางมุ่งหน้าสู่จุดหมายต่อไป...

ป่าแห่งผืนดิน
























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

7 ความคิดเห็น