"แตกต่าง ไม่แตกแยก"

          เราให้คำนิยามตัวเองสั้นๆว่าเป็นคนคิดนอกกรอบ แต่ก็ได้แค่คิด เรายังคงดำเนินชีวิตอยู่ในกรอบที่ใครไม่รู้สร้างขึ้น แต่กับเพื่อนๆที่สนิทกันเค้าจะบอกว่า "แกมันคิดอะไรประหลาดๆ ไม่เหมือนชาวบ้าน" แต่เราก็ยืนยัน นั่งยัน นอนยัน ว่าเราเป็นคนดี [ช่างกล้าพูดออกมาได้นะหล่อน] อย่างน้อยก็ไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนก็แล้วกัน [มันเป็นนิยามความเป็นคนดีขั้นพื้นฐานของเรา]

          "แตกต่าง แต่ไม่แตกแยก" เป็นประโยคที่รุ่นน้องเขียนลงในสมุดกระจกให้เราตอนไปค่าย(เป็นกระดาษเปล่าที่เย็บเป็นเล่ม แล้วให้คนในค่ายแลกกันเขียนถึงความรู้สึกต่างๆที่มีต่อเจ้าของสมุด ให้เบอร์โทร หรืออีเมล์เพื่อติดต่อกันในภายหลัง) น้องเขาบอกว่า เราคิดอะไรไม่ค่อยเหมือนกับที่คนส่วนใหญ่เค้าคิดกัน ตัวเขาเองก็มีความคิดหรือมุมมองในหลายเรื่องไม่เหมือนเรา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นเพื่อนกันไม่ได้

          การที่คนเราคิดอะไรต่างกันไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ถ้าคิดเหมือนกันไปหมดทุกเรื่องนี่สิ น่าจะเป็นเรื่องประหลาดมหัศจรรย์ สิ่งที่เราควรจะทำคือ ยอมรับความแตกต่างของแต่ละบุคคล ไม่เอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ รับฟังความคิดเห็นของคนอื่นบ้าง และที่สำคัญในสังคมประชาธิปไตย(ของไทย)ที่เอะอะอะไรก็บอกว่าเป็นมติของเสียงส่วนใหญ่ ต้องรับฟังเสียงส่วนน้อยบ้าง เพราะสิ่งที่เสียงส่วนใหญ่เลือก บางทีอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับทุกคนก็ได้

          เราไม่ควรให้ความแตกต่างทางความคิดมาทำให้เราแตกสามัคคี ไม่ควรให้ความแตกต่างทางความคิดมาทำให้เกิดการกีดกันว่าเป็นพวกเขาพวกเรา เพราะเราทุกคนคือเพื่อนร่วมโลก(ร้อนๆ)ใบเดียวกัน