"ชีวิตนี้เกิดมาอาภัพนัก ยังไม่เคยรู้จักรักกับใครเขา"
แล้วก็บอกให้เราแต่งต่อ โดยปกติก็น่าจะแต่งต่อให้อารมณ์กลอนไปในทางเดียวกัน ดังนั้นควรจะออกไปในทางรำพึงรำพันด้วยความเศร้า แต่จะให้เรามาเพ้อรำพันถึงความเศร้าเพราะไร้รักคงไม่ไหว เลยตอบไปว่า
"รักคนอื่นไม่เท่ารักตัวเรา จะมัวเศร้าอยู่ทำไมเสียเวลา"
ตรงฉันทลักษณ์เป๊ะ แต่เนื้อหาคนละเรื่องเดียวกัน เพื่อนเราเลยบอกว่า "ขอบใจว่ะ" "จบแค่นี้แหละ" หมดอารมณ์แต่งกลอนไปเลย
โทษทีนะเพื่อน
กลับไปดูนิมิตมารให้สนุกก็แล้วกัน
ความคิดเห็น