ตอนที่ 31 : ตอนที่29 เผชิญหน้ากับฮ่องเต้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    25 ต.ค. 59












- 31 -





"ต้าหลงจ้าวถาง" หยวนลี่กัดฟันกรอดเมื่อเห็นโฉมหน้าภายใต้เเสงสีขาวที่สว่างวาบเข้ามาในห้อง ดวงตาคมกล้าของมันดุร้ายดั่งจิ้งจอก ยืนจังก้าอยู่เบื้องหน้าหยวนลี่ไปเพียงไม่กี่ก้าว หนำซ้ำยังปล่อยจิตสังหารออกมาได้อย่างรุนเเรง มีความกรุ่นโกรธที่กำจายออกมาจนบรรยากาศในห้องทะมึนครึ้ม 

ผู้ที่ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นฮ่องเต้เเละเป็นสามีในนามของจางหยวนลี่ วีรกรรมอันต่ำช้าของมันที่ได้ทำกับหญิงสาวไหลบ่าเข้ามาในความคิดไม่ขาดสาย ราวกับทำนบที่ค่อยๆ แตกทลาย จนกลายเป็นความพินาศทำให้สายน้ำไหลบ่าเข้ามาอย่างล้นทะลัก หยวนลี่ให้ชิงชังเเละอดรู้สึกโกรธเคืองมันเเทนเจ้าของร่างนี้ไม่ได้

จ้าวถางได้มองโจรที่ไม่กลัวตายผู้หนึ่ง มันบังอาจหาญกล้าเทียมฟ้าถึงขนาดขโมยภาพวาดเเผนที่วังหลวงอันเป็นสมบัติสำคัญในตำหนักฮ่องเต้! มิหนำซ้ำมันยังยืนเผชิญหน้าในความมืดอย่างไม่เกรงกลัวฟ้าดิน!

ท่ามกลางเเสงสลัว ราวกับดวงตาวาวโรจน์สีเเดงได้จ้องตรงมาทางมันอย่างอาฆาตเเค้น ความกดดันคุกคามทำให้มันที่ทระนงตัวอย่างผ่าเผยถึงกับผงะไปก้าวหนึ่ง ก่อนที่ความตระหนกนั้นจะกลายเป็นความเยือกเย็นดั่งน้ำแข็ง มันใช้สายตาเย็นชาดั่งปีศาจจ้องตอบโต้กลับไปไม่ยอมแพ้เช่นกัน กล่าวคำอย่างเปี่ยมล้นอำนาจ

"บังอาจขโมยของๆ ข้ารึ? รนหาที่ตายนัก"

คำของมันมิได้สั่นคลอนจิตใจหยวนลี่ให้กดต่ำเเต่อย่างใด หญิงสาวยังคงยืนสงบเงียบภายใต้เงามืด ทั้งตัวนางสั่นเทิ้ม เป็นละลอกเเห่งไฟโทสะเมื่ออยู่ๆ ความทรงจำที่ได้ตกตะกอนค่อยๆ ชัดเเจ้งเเจ่มชัด ยิ่งเห็นรูปโฉมของมัน ก็ให้นึกรังเกียจจนอยากสำลอกของเสียออกมา

"ข้ารึรนหาที่ตาย?" หยวนลี่อยากหัวร่อออกมาดังๆ ในใจนั้นคิดเดียดฉันท์ชายผู้นี้ยิ่งนัก ราวกับว่าหัวใจหยวนลี่มันได้ร้องประท้วงขอความเป็นธรรมต่อดวงวิญญาณชายหนุ่ม ให้รู้สึกอยากประทานความตายให้เเก่มัน!

ในก่อนหน้านี้เอง ความรังเกียจมิได้พุ่งพล่านถึงเพียงนี้ ตั้งเเต่วันที่รู้ว่ามันคิดกำจัดนาง! หยวนลี่ก็ได้ปณิธานเเล้วว่าจะฆ่ามันโดยทำให้มันรู้สึกทุกข์ทรมานมากที่สุด! ทบต้นทบดอกเท่าที่มันได้ทำกับจางหยวนลี่ผู้บริสุทธิ์และมีจิตใจเมตตานางนี้ที่ตนได้อาศัยร่าง

นางได้สลักคำว่า "ไม่ตายดี" บนใบหน้าจ้าวถางแล้ว กำปั้นเล็กๆ ได้กำเเน่นขึ้นเพื่อสะกดกลั้นความเเค้นที่ได้หยั่งลึก

จ้าวถางรู้สึกประหลาดใจเมื่อได้ยินกระเเสเสียงหวาน มันเลิกคิ้วขึ้น "สตรีรึ?" พลันใบหน้าของมันดำมืด "ดูท่าเจ้าจะมิใช่โจรธรรมดา" มันกล่าวอย่างเเช่มช้าค่อยๆ สืบเท้าเข้ามาใกล้ 

เมื่อท้องฟ้าได้คำรามลั่น เปรี้ยง! แสงสีขาวได้สาดเข้ามาภายในห้องยังจุดที่หยวนลี่ยืนอยู่โฉมหน้างดงามราวเทพธิดาที่ฉายชัดสู่สายตาได้ทำให้มันตื่นตะลึง เเม้เป็นเพียงเสี้ยวเพลาเดียวที่มันได้เห็น ทว่าความงามของนางกลับสว่างเจิดจ้าอยู่ในใจอันมิอาจลบภาพของนางออกไปได้ ดวงตาของมันเบิกกว้าง ลมหายใจได้หยุดลงชั่วขณะ ร่างกายบุรุษให้สะท้านหวั่นไหวราวกับถูกกระชากหัวใจออกมาอย่างรุนเเรง

ผู้ที่ทำให้มันตกอยู่ในห้วงเเห่งเสน่หาเพียงเเรกเห็นมาหลายวัน เเม้เป็นเพียงภาพวาดก็สามารถคว้าหัวใจมันไปได้ ต่อให้ความมืดบดบังความงามเพียงใด  มันมิอาจลบเลือนนางออกไปจากจิตใจได้เลย นั่นก็คือ "จางหยวนลี่!" หัวใจของมันได้เต้นครึกโครมยิ่งเสียกว่าแรงสั่นสะเทือนของฟ้าฝ่า ไม่คิดเลยว่าผู้ที่มันได้วางเเผนการทั้งหมดก็เพื่อหลอกล่อนางให้ปรากฏตัวออกมา ไม่คาดว่าจะเป็นนางที่ได้เดินเข้ามาหามันเอง!

ฮ่าฮ่าฮ่า!

รอยยิ้มชั่วร้ายได้เผยอขึ้นอย่างน่าตื่นเต้น! ดวงตาของมันไม่ต่างอันใดกับสุนัขผู้หิวโหย 

เมื่อมันเห็นว่านางเบือนสายตาไปยังหน้าต่างอย่างมุ่งมั่น ร่างบอบบางขยับไหวเเผ่วเบา ดวงตาลึกล้ำเย็นชาได้เขม็งตึงก่อนที่มันจะสะบัดลมปราณออกจากปลายนิ้ว ฟุบ! โดยที่นางไม่ทันตั้งตัว มันได้ปลดปล่อยพลังปราณออกมาเป็นเกลียวคลื่นเเห่งสายลมกระแทกร่างหยวนลี่ให้กระเด็นติดผนังดัง ปัง!

"อัก!" ร่างหญิงสาวได้กระเเทกเข้ากับผนังอย่างรุนเเรง เเม้กำลังปราณของจ้าวถางมิได้จงใจทำให้นางบาดเจ็บ ทว่าด้วยความรีบร้อนมันจึงมิได้ยั้งมือส่งผลให้ร่างบอบบางราวกิ่งหลิวถูกคลื่นปราณซัดเข้าใส่เต็มเหนี่ยว ร่างบอบบางของหญิงสาวถูกอัดติดผนังจนมันมีร้าว นางล่วงเผลาะลงสู่พื้นราวกับเเมลงวันถูกอัดจนบี้เเบน

บัดซบ! 

หยวนลี่ให้เดือดดาล หากเมื่อครู่มิได้ป้องกันเอาไว้ด้วยปราณเกราะเกรงว่านางคงบาดเจ็บมากกว่าความบอบช้ำภายนอก เพราะความชะล่าใจไม่คิดว่ามันจะลงมือกับสตรีได้อย่างเหี้ยมโหด บางทีหยวนลี่จะเอามันมาเปรียบกับตัวนางมิได้!

ในใจให้นึกกรุ่นโกรธ หญิงสาวลุกขึ้นกัดฟันเเน่น นางดีดตัวด้วยท่วงท่างดงามสูงส่งดั่งหงส์ เพียงชั้นเชิงในการขยับร่างกายอันสง่างามของนาง ก็ให้กินขาดของความน่าหลงใหล!

ในขณะที่จ้าวถางตะลึงลานมองดูนางราวกับจมอยู่ในห้วงแห่งความลุ่มหลง ลูกเหล็กที่อยู่ระหว่างนิ้วของจางหยวนลี่ก็ตอบโต้กลับมาพุ่งตรงเข้าหามันอย่างรุนเเรง ราวกับก้อนอุกกาบาตรที่ได้พุ่งชนโลกาแห่งมนุษย์  ปัง ปัง ปัง! บังเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับวัตถุมวลสารอันแข็งแกร่งของก้อนเหล็กได้กระทบเข้าหากันอย่างรุนเเรง ปรากฏแสงสีขาวและแรงระเบิดของลมปราณจนเกิดกลุ่มควันขนาดย่อมอาบร่างจ้าวถางที่ยังคงยืนได้อย่างมั่นคงไม่สะทกสะท้าน

"ชิ!" ดวงตาหยวนลี่วูบไหวเมื่อเห็นว่าจ้าวถางเองก็ได้ชักอาวุธของมันขึ้นมา พัดเหล็กมันวาวลายมังกรเกรี้ยวกราดได้ปัดป้องลูกเหล็กของนางไม่ต่างอันใดกับการปัดแมลงที่ได้สร้างความรำคาญต่อมัน

"หึ... ช่างน่าตกใจยิ่งนัก ฮองเฮา... เจ้าเองก็เป็นวรยุทธ" เมื่อมันสามารถรับลูกเหล็กของจางหยวนลี่ได้ทุกกระบวนท่า ในอาภรณ์สีทองอร่ามก็ได้ยืนโบกพัดสง่างามอย่างสบายใจ รอยยิ้มของมันทั้งยิ้มเยาะเเละหยอกล้ออยู่ในที ช่างยียวนกวนประสาทให้หยวนลี่รู้สึกหงุดหงิดรุ่มร้อนยิ่งนัก

หยวนลี่ขมวดคิ้วเเน่น นางมองมือตนเองด้วยความกังขา 

ในกระบวนท่าที่นางซัดลูกเหล็กออกไป เทียนฟงได้กล่าวว่ายากนักที่คนที่มีพลังปราณต่ำกว่านางจะปัดป้องได้ทัน ความเร็วของนางที่ได้ปาออกไปนั้นก็รวดเร็วดุจเเสง

พลังทำลายล้างของลูกเหล็กสามารถบดขยี้ก้อนหินก้อนยักษ์ให้แหลกละเอียดเป็นฝุ่นผงได้ในพริบตาเดียวเสียด้วยซ้ำ ทว่าเคล็ดวิชาลูกเหล็กที่นางได้นำออกมาใช้ กลับมิได้ทำอันตรายอันใดต่อจ้าวถางเลย นางให้รู้สึกกังขา หรือว่ามันผิดพลาดทางเทคนิคอันใด เหตุใดจ้าวถางจึงสามารถรับมือข้าได้?

เมื่อมองไปยังร่างที่กำจายความเยือกเย็นอันสูงส่งอย่างน่าผิดหวัง พลัน! ดวงตาหยวนลี่ก็ได้จ้องมองไปยังพัดของมันอย่างแวววาบ นางได้เลิกคิ้วขึ้นอย่างน่าประทับใจก่อนจะเผยรอยยิ้มเย้ยหยันให้แก่มันเช่นกัน "เจ้าเองก็ใช่ย่อย" 

เสียงหัวเราะในลำคอหวานฉ่ำล้วนสร้างความประหลาดใจให้เเก่ผู้ที่เฝ้ามอง

"หืม?" จ้าวถางมีเเววสงสัย เมื่อเห็นว่านางยังสามารถหัวเราะออกมาได้ มันจึงสัมผัสได้ถึงสิ่งที่ไม่ถูกต้อง

คิ้วเข้มของมันขมวดมุ่น และต้องก้มลงมองตามสายตานางอย่างเสียมิได้...

เปาะ!

"!?"

พัดเหล็กเเห่งเขาอสูรเเดนดับอันเเข็งเเกร่งได้เเตกออกเป็นชิ้นๆ มันเเหลกละเอียดคามือจ้าวถางในขณะที่มันมองดูความเสียหายย่อยยับด้วยเเววตาโง่งม! พลังปราณเทพยุทธขั้นพื้นฐานระดับสาม! หรือนางอาจมีพลังปราณที่ต่ำกว่ามันหนึ่งลำดับขั้น? นั่นจึงจะสามารถพอฟัดพอเหวี่ยงกับมันได้ ซ้ำไม่พอ ลูกเหล็กของนางเป็นเหล็กหลอมชนิดเดียวกันกับพัดอาวุธคู่ใจ เเม้นางมีพลังปราณที่ด้อยกว่า ทว่าเมื่ออาวุธทั้งสองสิ่งมีพลังปราณเท่ากัน กอปรกับเเร่ธาตุที่หักหาญกันเอง ล้วนสร้างความทำลายล้างให้เเก่อาวุธทั้งสองอย่างคาดไม่ถึง

เป็นไปได้รึ?

นางเป็นสวะเเห่งวังหลัง เป็นไรฝุ่นที่ไร้ค่าเเม้เเต่ปราณเทพยุทธที่ได้ครอบครองนางก็ยังไม่อาจนำมันออกมาใช้ ความสามารถของนางมีเพียงความงามอันไร้เดียงสาที่ได้เลื่องลือไปทั้งสามแคว้น ทว่ามันมิอาจทำให้คนอย่างจ้าวถางหันมาสนใจนางได้ในอดีต เมื่อต้องมาเผชิญกับเด็กสาวที่ทั้งยังอ่อนเเอมันจึงไม่ใยดีนาง อย่างไรเสียจางหลงจะต้องเเพ้พ่ายให้เเก่มัน นี่คือความจริงทั้งหมด

ดวงตาจ้าวถางจึงมีเเววซับซ้อนในขณะที่จ้องมองโฉมสะคราญ ทุกสิ่งรอบด้านก็ให้จืดชืดสนิท

มันกำหมัดเเน่นเเละได้มองหยวนลี่ที่กำลังหัวเราะเยาะอย่างไม่สะทกสะท้านขลาดกลัว ด้วยความสามารถและพลังปราณของนาง เพราะเหตุนี้ทุกคนต่างอยากครอบครองนางนัก!

ฮึ่ม!!!!

ดวงตาเจ้าถางยิ่งมองยิ่งดำมืด เมื่อต้องเผชิญกับหญิงสาวที่มันรู้เพียงเเค่ว่านางเป็นเศษสวะของวังหลัง เเต่เเล้วนางกลับมีพลังปราณอันสูงส่งเเละยังสามารถใช้เคล็ดวิชาลูกเหล็กระดับสูงที่น้อยคนนักจะสามารถฝึกฝนให้ชำนาญ! อีกทั้งความงามยังพิลาสล้ำเหนือหญิงสาวนางใดจิตใจก็ให้สะท้านถึงทรวง มันได้เเต่ยืนกรานว่าจะต้องนำนางมาเป็นของตนให้จงได้!

รอยยิ้มอบอุ่นได้เผยอยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ร้าย ในอิริยาบถสูงสง่าอันมีความผ่อนคลายลงถึงสิบส่วน มันกล่าวหยั่งเชิงกับหญิงสาวว่า "เเทนที่เราจะสู้กันเหตุใดไม่ไปจิบชากับข้าเเทนเล่าน้องหญิง ในบางที... นี่อาจเป็นหนทางที่ดีกว่าสำหรับเจ้า"

ชวนไปจิบชาเสียดื้อๆ!

ดวงหน้าหยวนลี่ขมวดมุ่น นางมองจ้าวถางด้วยสายตาเย็นชาผลักไส ในโลกนี้ยังมีบุรุษที่ไร้ยางอายกว่านางอีกหรือ? ตบหัวเเล้วลูบหลัง ช่างเป็นบุรุษที่เยี่ยมยอดนัก! ฮ่องเต้เยี่ยงนี้สมควรเเล้วที่จะนอนอยู่ในโลง

กลีบปากหญิงสาวคลี่ยิ้มบางเบา เพียงเเค่ยิ้มก็เเทบสั่นสะเทือนแผ่นดินให้จมลงไป ความมืดเเทบไม่มีอิทธิพลอันใดกับความเจิดจ้าภายใต้เเสงเงา จ้าวถางให้ใจสั่น มันยืนมองนางอย่างใจเย็น

"ก็ดี" หยวนลี่ยักไหล่ นี่อาจไม่ต้องเปลืองเเรงนางมากนักกับการที่นางต้องเเสดงปาหี่เพื่อให้มันมาหา นางเองก็อยากเจอมันซึ่งๆ หน้าตั้งเเต่เเรกมิใช่หรือ? ใยต้องต้องตกใจหรือให้ปฏิเสธน้ำใจที่เสแสร้งของมันด้วยเล่า? ไปดื่มชากับฮ่องเต้เสียหน่อย ชาตินี้นับได้ว่ามีเวรมีกรรมได้อยู่กับคนดังเเห่งราชวงศ์ต้าหลงเเล้ว

จ้าวถางเห็นความง่ายดายของนางก็ให้รู้สึกประหลาดใจนัก หญิงสาวที่ก่อนหน้าเคยถูกมันซัดลมปราณใส่กลับเยื้องย่างเข้าหาด้วยท่วงท่าสบาย ราวกับว่านางไม่เคยได้รับบาดเจ็บอัดใดสักกระผีกกลิ้น หรือแม้แต่ความบาดหมางใดๆ ภายใต้อิริยาบถสบายๆ ของนางก็ยังสะกดข่มลมใจบุรุษให้กลืนลงคอ มันมองนางตาไม่กระพริบ จมอยู่ภายใต้ความงดงามยามเมื่อแพรไหมสีฟ้าได้คลอเคลียร์สะบัดไปตามร่าระหงอย่างนุ่มนวล

ในขณะที่หยวนลี่ได้เข้ามาใกล้ฮ่องเต้ ร่างกายนางก็ยิ่งอวลไปด้วยความน่ารังเกียจในตัวจ้าวถาง นางมองมันด้วยเเววตาดูถูกเหยียดหยาม เมื่อต้องเผชิญหน้าในระยะหนึ่งเมตร สองเท้าของนางก็ให้คันคะเยออยากฟาดเท้างามๆ ลงบนลำคอมันสักป้าบหนึ่ง!

เเต่เเล้วไม่รู้ว่าใครจุดประเด็น ราวกับว่ารู้ความคิดของหยวนลี่ ในขณะที่นางเดินมาถึงจ้าวถางในระยะหนึ่งช่วงเเขน ได้มีลำเเสงสีขาวพุ่งตรงมาที่ขาข้างขวาของนางอย่างรวดเร็ว ฟิ้ว! ความอ่อนโยนเเละหนักเเน่นในคราเดียวกันนั้นได้ส่งผลให้ขาของนางสะบัดขึ้น ฟุบ! ร่างบางถึงกับหงายหลังด้วยใบหน้าเหรอหรา หยวนลี่กำลังงุนงงว่า

มันเกิดอันใดขึ้น?

ผลักกกก!!!!!

"อึก!" สีหน้าจ้าวถางนิ่งค้าง ลำคอมันหดเกร็งราวกับว่ามันจะกระอักเลือดออกมา...

Shittttttttttttttttttt!!!! ท่อนขาเล็กๆ ของหยวนลี่ได้พุ่งตรงเข้าสู่จุดยุทธศาสตร์ได้อย่างเหมาะเจาะ!

เมื่อจ้าวถางมิได้ระวังภัยความตายได้มาเยือนมันอย่างอุกอาจ ดวงหน้าหล่อเหลาให้นิ่งค้าง สันกรามขบเเน่นเมื่อต้องระงับความเจ็บปวดราวกับว่าโลกนี้ได้เเตกเป็นเสี่ยงๆ จากผิวสีน้ำผึ้งที่ขับเน้นความสุขุม บัดนี้มันกลับเขียวคล้ำเเละถลึงตาจ้องมองหยวนลี่ที่ค่อยๆ ดึงกายกลับมายืนได้อย่างมันคง

"เอิ่ม... ข้าไม่ได้ตั้งใจ" หยวนลี่เอ่ยกับมันด้วยความมึนงง

นี่มันมิได้อยู่เเผนการของนาง! จะมากล่าวโทษว่านางลอบทำร้ายมันในยามเผลอไผลมิได้! ถ้าเจ้าโลกจะใช้การมิได้ก็ต้องโทษไอ้คนที่มันจุดประเด็นในเรื่องนี้เเทน ไม่รู้ว่าใครอยู่ข้างนอกนั่น เเต่กวนตีนสุดๆ! หยวนลี่ได้เเต่สบถลั่นในใจ เวร! ก่อนจะเบี่ยงกายหลบฝ่ามืออันแข็งเเกร่งที่ได้อัดเเน่นด้วยลมปราณ นิ้วทั้งห้าหงิกงอหมายมาดจะหักลำคอของนางปานนั้น 

จ้าวถางได้เดือดดาลเเล้ว! จางหยวนลี่อันตรายกว่าที่มันคิด! 

ความเจ็บปวดรวดร้าวได้พุ่งขึ้นมาถึงคอหอย มันคำรามต่ำ คิดคว้าตัวหญิงสาวเมื่อเห็นว่านางถอยหลังออกไปก้าวหนึ่ง

"คิดหนีรึ!" ดวงตาดำมืดได้ถลึงมองนางอย่างบ้าคลั่ง มันไม่มีทางปล่อยให้หญิงสาวหลุดมือเเม้ต้องเผชิญกับความทรมานเเสนสาหัส! ร่างสูงจึงโถมเข้าใส่นางราวคนบ้าหมู

ตรูไม่ได้หนีว้อยยยยยย!!!!

หยวนลี่เเทบอยากตะโกนท้วงอัดหน้า ในความเข้าใจผิดเเละไอ้ระยำบัดซบผู้ใดที่บังอาจล้มเเผนการอ่อยเสือแล้วเชือดทิ้งของจางหยวนลี่ให้กลายเป็นโศกนาศกรรมครั้งประวัติศาสตร์ นอกจากนางจำเป็นจะต้องต่อสู้กับจ้าวถางอย่างเสียมิได้เเล้ว การประมือในครั้งนี้คงได้มีแต่คนตายและตายอย่างมิต้องสงสัย!

นี่จะต้องเป็นโศกนาศกรรมอันสั่นสะเทือนวงการฮ่องเต้และฮองเฮา ซึ่งได้มีปากเสียงกันอย่างรุนแรงถึงขนาดฆ่าแกงกันจนตายคู่อย่างน่าอเนจอนาถ โว๊ะ! คิดแล้วก็น่าบัดซบจริงๆ

พึบ!

หญิงสาวหลบเบี่ยงมือหยาบที่เกร็งนิ้วทั้งห้าหมายคว้ามาที่ลำคอของนางได้อย่างฉิวเฉียด ก่อนที่นางจะยกลำแขนเรียวเล็กซึ่งคุ้มกายด้วยปราณเกาะรับมือกับท่อนแขนของจ้าวถางที่ฟาดลงมาอย่างรวดเร็วกระชั้นชิด  

เมื่อไม่มีอาวุธทั้งคู่ต่างต่อสู้กันด้วยเคล็ดวิชาการต่อสู้ด้วยมือเปล่า ส่งผลให้กำลังภายในเกิดเสียงสะท้อนฟุบฟับ! ของคลื่นลมดังไปทั่วทั้งห้องโถง หยวนลี่สามารถหลบกระบวนท่าที่มันประเคนมาได้อย่างว่องไว ราวกับว่านางเองก็ได้จบหลักสูตรหมัดมวยมาจากสำนักกังฟูแห่งแดนมังกรเฉกเช่นเดียวกันกับมัน

พลังปราณที่ได้เข้าปะทะอย่างดุเดือด เมื่อสายลมเส้นหนึ่งผันผวนกับคลื่นลมอีกผู้หนึ่ง บังเกิดแรงผลักดันที่ร่างกายไม่จำเป็นเลยต้องปะทะกันโดยตรง ก็สร้างการทำลายล้างอันน่าตื่นตะลึงไปโดยรอบ

หยวนลี่สัมผัสได้ถึงความรุนแรงของพลังยุทธอันเหนือชั้น นางเคยได้ยินมาว่าจ้าวถางมิได้มีพลังปราณในระดับปราณเทพยุทธแต่อย่างใด แล้วเหตุใดมันถึงได้เก่งเยี่ยงนี้เล่า!? อาจเป็นไปได้ว่าความไม่เอาไหนของมันทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่ได้ตบตาผู้คน?

ดวงตาหยวนลี่แข็งกร้าวขึ้นเมื่อต้องมาเผชิญกับพละกำลังของบุรุษ แม้ว่านางจะมีจิตใจเป็นบุรุษเพียงใดแต่นางก็เป็นสตรีที่ร่างกายบอบบาง เมื่อต้องเผชิญกับร่างกายกำยำที่ซึ่งได้เปรียบกว่า นับได้ว่าเป็นเรื่องลำบากยิ่งแล้ว ทว่าหยวนลี่เองก็เป็นคนหัวรั้นยิ่งนัก

ดูท่ากระบวนท่าเคล็ดวิชาในตำรามิอาจทำให้คนชั่วช้าผู้นี้ได้รับบาดเจ็บได้ มีเพียงรับมือกับมันไปเรื่อยๆ จนกว่าจะมีใครสักคนอ่อนแรงไปเท่านั้น มันประเคนทั้งมือทั้งฝ่าเท้าออกมาอย่างดุดัน นางแทบไม่มีเวลาที่จะหยิบสิ่งใดออกมาจากแหวนมิติเพื่อใช้ลูกเล่นกับมันได้เลย

ฮึ่ม! ถ้าอย่างนั้น...

ดวงตาของหยวนลี่ยิ่งวาวโรจน์ ในเมื่อกระบวนท่าล้วนถูกเดาทางออกได้หมด หญิงสาวได้เปลี่ยนความคิดใหม่ นางได้พลิกแพลงกระบวนท่าอย่างกะทันหัน

เมื่อฝ่ามือแกร่งซึ่งอัดแน่นด้วยลมปราณพุ่งตรงเข้าหาไหล่บอบบางของหยวนลี่ หญิงสาวจึงเตะปลายเท้าถอยออกไปก้าวหนึ่งก่อนจะยกกำปั้นเข้าหาตัวแน่น วิชามวยไทยที่ได้เรียนรู้มาแต่เดิม ทำให้การตั้งรับและการพุ่งชนของนางเปลี่ยนไป

ผลัก!

เมื่อฝ่ามือจ้าวถางสวนเข้ามารวดเร็วชนิดที่มองแทบไม่ทัน หยวนลี่เองก็ได้ย่อกายลงด้วยกำปั้นแนบตัวก่อนจะฝุดกายลุกขึ้นในจังหวะที่ท้องฟ้าคำราม เปรี้ยง!

ดวงตาของจ้าวถางแข็งค้าง เมื่อเห็นพลังปราณสีทองอันแข็งแกร่งพุ่งตรงมายังปลายคางของมันไม่ต่างอันใดกับสายอัศนีที่ได้ฟาดลงมากลางลานหน้าตำหนัก ความรุนแรงของพลังปราณและจิตสังหารรุนแรงของหญิงสาว ดุจดั่งปีศาจที่พุ่งโฉบกระชากวิญญาณของมันออกมา แม้แต่ปราณเกราะที่มันเร่งสร้างยังแตกทลายมิต่างอันใดกับเศษกระจกที่ค่อยๆ แหลกละเอียด

ผลัก!!!

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงได้พุ่งตรงมาที่ปลายคางราวกับกระดูกของมันถูกบดละเอียด ร่างสูงลอยละลิ่วสูงถึงสามเมตรจนเกือบพุ่งทะลุออกจากหลังคา หญิงสาวก็ไม่ปล่อยให้โอกาสนี้พลาดไปอย่างง่ายดาย นางดีดตัวขึ้นไปด้วยความเร็วดุดแสง ก่อนจะจระเข้ฟาดหางกลางอากาศลงบนลำตัวของจ้าวถางอย่างจัง ตุบ!

"อั่ก!" โลหิตสายหนึ่งได้พุ่งทะลักออกมาจาก ก่อนที่ร่างของมันจะจมดิ่งลงสู้พื้น ปัง!

เศษฝุ่นจากพื้นหินได้ตลบอบอวลท่ามกลางความมืด หยวนลี่ลอยตัวอยู่เหนืออากาศบางเบาราวกับว่านางคือเซียนน้อยที่ค่อยๆ ถลาลงมาจากสวรรค์ ก่อนปลายเท้าจะสัมผัสพื้นด้วยความมั่นคง อาภรณ์ของนางลู่ลมและสงบลงอย่างสมบูรณ์แบบ ร่างบางไพล่หลังมองจ้าวถางอย่างดูดาย เมื่อได้ต่อสู้ ก็ให้รู้สึกสนุกไปอีกแบบ

"ฮี่ฮี่" นางหัวเราะออกมาอย่างดูแคลน สายตาได้จ้องมองไปยังฝุ่นควันราวกับผู้กำชัยชนะ

คิดว่าจ้าวถางมันคงได้ตายแน่แล้ว? เมื่อไม่เห็นความเคลื่อนไหวใดๆ

ทว่าผ่านไปเพียงอึดใจ ท่ามกลางฝุ่นควันที่ลอยฟุ้ง ร่างสูงในท่วงท่าทะมึนได้ย่างก้าวออกมาอย่างน่ากลัว ดวงตาของมันปล่อยจิตสังหารอันครุกรุ่นเยี่ยงปีศาจที่ผุดขึ้นมาจากห้วงอเวจี

ตายยากตายเย็น...

"บังอาจนัก!" คำเกรี้ยวกราดของมันเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันคำรามต่ำออกมาอย่างเดือดดาล

หยวนลี่เก็บรอยยิ้มของนาง ดวงหน้างดงามมีแววเคร่งขรึม

เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารรุนแรง คาดว่าจ้าวถางคงกำลังโมโหถึงขีดสุดแล้ว แม้ว่าหยวนลี่จะประเคนกำลังลงไป ทว่ามันกลับมิได้สร้างความระคายเคืองอันใดต่ออาภรณ์อันสูงส่ง (เว้นเพียงหน้าที่แหกไปแล้ว) นี่หรือคือความเหนือชั้นของผู้ที่มีพลังปราณมากกว่า!

หยวนลี่ไม่หวั่นแม้ต้องเผชิญหน้ากับความเกรี้ยวกราดดุดันดั่งช้างตกมันของจ้าวถาง นางยังคงอยู่ในท่วงท่าสงบเยือกเย็นในอิริยาบถไพล่หลัง คิดว่าหากตาย ก็ต้องตายอย่างสมเกียรติ ในเมื่อตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ตายอีกครั้งจะเป็นไรไป? แต่ครานี้นางมิได้ตายอย่างไร้ความหมายอีกแล้วอย่างน้อยก็ได้พยายามถึงที่สุดแล้ว

เมื่อจ้าวถางพุ่งตรงมายังนางด้วยการเตะปลายเท้าขึ้นด้วยกำลังปราณอันพลุ่งพล่าน ดวงตาของมันก็ได้ดำมืดดั่งน้ำหมึกและแวววาวดุร้าย มุ่งหมายคิดจะทำให้หญิงสาวบาดเจ็บสักเล็กน้อยแล้วจึงพานางกลับตำหนักของมัน อย่างน้อยก็เพื่อสั่งสอนให้นางหลาบจำว่ามันมิใช่คู่ต่อสู้ที่นางจะต่อกรได้ง่ายๆ

ฝ่ามือที่อัดแน่นด้วยลมปราณได้เงื้อมขึ้นเสมอดวงหน้าอันหล่อเหลา พร้อมกับร่างกายแกร่งลอยตัวเหนือชั้นบรรยากาศโถมกายข้างหนึ่งลงมาเพื่อส่งแรง ฝ่ามือหยาบถูกอัดแน่นด้วยพลังปราณเทพยุทธในธาตุลม! ในเคล็ดวิชาฝ่ามือทลายมังกร มันได้ส่งผลทำให้แรงอัดแน่นของพลังนั้นลึกล้ำและแผ่ไอเยือกเย็นอันตรายอย่างมหาศาล มันได้สร้างแรงกดดันที่แม้แต่มองด้วยตาเปล่าก็ยังสัมผัสได้ถึงความหนักอึ้งของพื้นพสุธา

ซวยแล้ว!

หยวนลี่ได้แต่ยืนตาค้างตะลึงลาน ไม่ทันที่นางจะสร้างปราณเกราะเพื่อรับแรงปะทะดวงตาของนางก็ให้เบิกกว้างจนนัยน์ตาหรี่เล็ก เห็นร่างจ้าวถางเป็นจุดเล็กๆ กึ่งกลางสายตา และมันก็ค่อยๆ ใหญ่ขึ้นใหญ่ขึ้นจนสัมผัสได้ถึงความอัดแน่นที่โถมซัด

นี่ต่างหากที่เรียกว่าการใช้พลังปราณอันแท้จริง!

ปังงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!

แรงปะทะของกำลังปราณได้ส่งผลให้เกิดคลื่นลมขนาดใหญ่จนเกิดพลังทำลายกวาดกระจายไปทั่วทั้งห้อง โต๊ะตั่งและเครื่องเรือนล้วนถูกแรงอัดจนกวาดกระเด็นไม่เป็นชิ้นดี

หยวนลี่หลับตาแน่น ในขณะที่ท่อนแขนของนางประสานไขว้อยู่ในท่าตั้งรับ คิดว่าอย่างไรเสีย แขนทั้งสองข้างก็แค่หัก จะเป็นหรือตายก็สุดแล้วแต่นรกจะเตะโด่งนางไม่รับลงหลุมหรือไม่

ทว่าความเจ็บปวดนั้นนางกลับมิอาจรับรู้หรือสัมผัสได้เลยสักกระผีก

ความรุนแรงในการปะของลมปราณอย่างไรเสียย่อมต้องสร้างความเจ็บปวดให้แก่นางอย่างมหาศาล แต่ร่างกายนางกลับปลอดโปร่ง มีเพียงคลื่นลมที่ได้ผัดผ่านข้อเท้าของนางอย่างอ่อนโยน หยวนลี่รู้สึกประหลาดใจเกินกว่าที่จะไม่ลืมตาขึ้นมองอย่างรวดเร็ว!

"ผู้ใดกัน!" จ้าวถางยังคงประทับฝ่ามือลงบนอกชายหนุ่มผู้หนึ่งในขณะที่ร่างกายของมันยังลอยค้าง

ชายที่อยู่เบื้องหน้าหยวนลี่นั้น มันใส่ชุดดำทั้งร่างปกปิดใบหน้าด้วยผ้าดำเอาไว้ครึ่งหนึ่ง แผ่นอกอันแข็งแกร่งรับแรงพลังปราณทั้งหมดที่ได้พุ่งตรงเข้ามาอย่างผ่าเผย

ไม่ทันที่หยวนลี่จะประมวลความคิดอันใด หรือแม้แต่จ้าวถางเองยังงุนงงในการปรากฏตัวของมัน ด้วยความเร็วเพียงพริบตา ร่างสูงในชุดดำผู้นั้นก็ได้เบ่งลมปราณของมันทั้งหมดสะท้อนการโจมตีของจ้าวถางออกไปอย่างรุนแรง ส่งผลให้มันถูกแรงผลักดันจนหงายหลังลอยละลิ่วไปไกลหลายสิบเมตร ทะลุผ่านกำแพงไปอีกห้องและอีกห้องก่อนหยุดลงในที่สุด

ร่างกายจ้าวถางเต็มไปด้วยโลหิตอาบเสื้อสีทอง ทั้งยังมีรอยฉีกขาดแทบดูไม่ได้ มันยกมือขึ้นกุมหน้าอกพร้อมกับสำลักโลหิตออกมาคำหนึ่ง ดวงตาแข็งกร้าวได้จ้องมองคนทั้งสองด้วยดวงตาแดงฉานและคลุ้มคลั่ง!

ขณะนั้น เสียงอึกกะทึกครึกโครมจากตำหนักทรงงานได้ดังฝ่าสายฝนจนทหารองครักษ์รักษากาลที่อยู่ในละแวกใกล้เคียงได้ยิน มันรีบเร่งเข้ามาในตำหนัก เพียงแค่ผ่านกำแพงชั้นนอกก็ต้องตื่นตะลึงกับภาพเบื้องหน้าที่พวกมันได้เห็น

เกิดอันใดขึ้น?

พวกมันต่างมองดูร่างศพในสายเลือดที่ถูกชะล้างโดยน้ำฝนตรงกลางลานหน้าตำหนักทรงงาน ราวกับคนโง่งม ก่อนจะได้สติและรีบเร่งเข้าไปในตัวตำหนักด้วยสภาวะจิตใจตกต่ำ เพียงแค่เปิดประตูเข้าไปและได้เห็นฮ่องเต้อยู่ในสภาพอันน่าสมเพศ ก็ให้ตะลึงตะลานรีบเข้าไปถวายการอารักขาด้วยความว่องไว

"จับเป็นพวกมัน อย่าให้พวกมันหนีไปได้!" จ้าวถางแค่นลมหายใจที่กระอักเลือดสั่งการไปยังทหาร

นิ้วแกร่งของมันได้พุ่งเป้าไปยังนักฆ่าในเงามืด ทหารเลวเมื่อพวกมันหันสายตานับสิบด้วยจิตสังหารพุ่งตรงทิ่มแทงไปยังนักฆ่า ก็ให้พร้อมใจชักกระบี่ออกมาอย่างพร้อมเพรียง  

หยวนลี่ที่ยังคงยืนอึ้งตะลึงงันกับกำลังปราณอันสูงส่งของชายชุดดำ เมื่อได้ยินเสียงกระทบของโลหะจึงได้สติ ใบหน้างามซีดเผือด แม้นางจะเป็นวรยุทธแล้วแต่ก็มิได้เรียนรู้เพื่อที่จะรับมือกับคนมากมายในระดับปราณยุทธขั้นกลางทั้งหมดนับสิบกว่าคน ในขณะที่นางกำลังมึนงงสับสน ร่างของนางก็ได้ถูกโอบอุ้มโดยชายชุดดำ มันได้พานางกระโจนออกจากหน้าต่างและหนีหายไปกับสายฝนอย่างไร้ล่องลอย ทหารนับสิบล้วนป่าวประกาศในการตามล่านักฆ่าอย่างบ้าคลั่ง ทั้งวังหลังให้ตื่นตัวอย่างอึกทึกครึกโครม

"มีคนร้าย!!!!!"

 

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------

แฮ่... ไม่ใช่ใครอื่นไกลที่แท้ก็จ้าวถางนิเอ๊ง ชายชุดดำนี่ไม่ต้องเดาก็น่าจะรู้ใจเนอะ... อ่ะแฮ่ม...

ขอเข้าโหมดซีเรียสกับการคุยกันของเราระหว่างผู้เขียนกับนักอ่าน

บอกเลยว่าเหนื่อยใจมากกับคอมเม้น และชื่นใจมากกับคอมเม้น(อารมณ์มันตีกันเลอT^T) เราเป็นคนเขียนนิยายเราก็ต้องรับมือกับเรื่องนี้อยู่แล้วละเนอะ เป็นธรรมดาที่ผู้อ่านจะคิดต่างไม่เหมือนกัน แถมยังขัดใจกับตัวเอกของเราด้วย? มันทำให้เรารู้สึกเหนื่อยๆ กับคำที่ว่า "รำคาญ" หรือ "ไอ้นี่ความคิดตื้นๆ" แบบนั้นแบบนี้ แต่ไม่ได้อธิบายเหตุผลหรือมีประโยชน์ใดๆ เลยที่จะทำให้เราเอามาปรับปรุงนิยายเราได้ เออ... มันก็แค่รำคาญอ่ะเนอะ อ่านแล้วมันรำคาญอ่ะ ขัดหูขัดตา ขัดแย้งกัน จะเอาคำแนะนำอะไร ไม่มี๊

ส่วนคำที่ขัดแย้ง ยังคงมีคำศัพท์ทับจีนอยู่ซึ่งผู้เขียนได้เปลี่ยนคำทับศัพท์จีนมาเป็นไทยในบางประโยคของตัวบุคคล อันนี้ผู้เขียนได้แจ้งลงไปในเว็บเพจแล้ว แต่ก็ยังมีหลุดๆ เป็นบางตอนและบางคำ ทำให้ขัดๆ เวลาอ่านไปบ้าง ต้องขออภัยผู้ที่เพิ่งเข้ามาอ่านด้วยนะคะ

ส่วนความหุนหันพลันแล่นของก้องภพนั้น เขาเป็นคนที่มีนิสัยแบบนี้มาตั้งแต่ต้นเรื่องแล้ว ไม่ได้มีความคิดที่สุขุมลุ่มลึกถึงขนาดใช้สติปัญญาเล่ห์กลร้อยกระบวนท่าฆ่าคนเหมือนในหนังจีนที่ฮ่องเต้ชิงบัลลังก์เทือกนี้ แล้วก็ไม่มากเล่ห์เหลี่ยมเหมือนกับสตรีในวังหลัง ส่วนความโง่กว่าผู้ชาย อันนี้เราก็งงๆ ผู้ชายทุกคนใช่ว่าจะฉลาดเพอร์เฟคไปทั้งโลกอ่ะเนอะ เราก็อยากให้ตัวเอกเป็นคนกวนๆ นิยายจะได้มีอารมณ์ขันหน่อย เพื่อที่มันจะได้ไม่เครียดจนเกินไป พอมานึกๆ ดูแล้วอืม... ตัวเอกก็อาจจะโง่จริงๆ ก็ได้มั้ง เราเขียนเราไม่รู้ถึงจุดนี้หรอก แต่ถ้าวางคาแรคเตอร์ให้ผู้ชายคนหนึ่งที่มีความมั่นใจในตัวเองจนเกินไปไม่หวังพึ่งพาคนอื่น แถมกับหญิงที่ตนฝากใจให้แล้วเชื่อนางอย่างปักใจ เรียกว่าโง่ อันนี้ก็... น่าคิดเนอะ

ในตอนหลังๆ ทุกคนต่างเรียกร้องอยากให้นางเอกรักกับพระเอกไวๆ แต่ก็ยังอยากได้นางเอกที่เป็นผู้ชายอยู่ (ผู้ชายแท้ๆ ต่อให้อยู่ในร่างผู้หญิงมันก็ยังเป็นผู้ชายแท้ๆ เผลอๆ มันกลายเป็นเลสเบี้ยน) มันยากมากนะกับการเขียนตัวละครในบทนี้ (การเขียนมันไม่เหมือนการแสดงในหนัง) เรากำลังสร้างเหตุการณ์ที่ทำให้ผู้ชายมีความคิดลึกซึ้งกับผู้ชายด้วยกันอยู่ ใจเย็นๆ ค่ะ บางทีก็อยากได้มุมมองที่เป็นความคิดของผู้ชายที่ได้เข้ามาอ่านบ้าง หรือไม่มีก็ไม่ทราบเช่นกัน T^T

เราเป็นคนง่ายๆ คุยง่าย แล้วก็อ่อนไหวง่ายมากด้วย เกือบนอยกะคอมเม้นแล้ว แต่นอยกลายเป็นฮึดซะงั้น แต่การอัพหนึ่งตอนนับจากนี้คงไม่ยาวเหมือนหลายๆ ตอนที่ผ่านมาแล้วล่ะค่ะ เพราะพยายามมากเราก็คิดเยอะ วางแผนเยอะ กลัวไปหมดกับความผิดพลาด ปล่อยให้มันเป็นไปตามความรู้สึกจะดีกว่าจะได้ไม่ท้อ พอพยายามแล้วไม่ได้รับการตอบรับที่ดีอันควรมันก็เฟล

แต่เราก็เริ่มชินแล้วล่ะค่ะ หนักๆ เข้ามันก็เหนื่อยก็แค่ปล่อยดองนิยายไปก่อน พอมีกำลังค่อยมาเขียนต่อ(ใครที่ติดตามจะรู้) ที่เราเขียนนิยายก็เพราะความชอบส่วนหนึ่ง ความคิดฟุ้งซ่านส่วนหนึ่ง แล้วก็แบคอัพอีกส่วนหนึ่ง อันนี้เปิดใจเลย หวังว่า(การคอมเม้นในแต่ละครั้ง ถ้าอยากคอมเม้นติเตียนเราไม่บังคับนะคะ)จะได้รับคำแนะนำ และชี้จุดผิดพลาดในนิยายดีๆ มากกว่าคำวิจารณ์สั้นๆ

เราไม่ได้เรียกร้องอะไรจากนักอ่าน แต่เราเปิดใจคุยแล้วมันก็เหมือนได้ระบายความยากลำบากของเราออกมาค่ะ ความเหนื่อยล้าของจิตใจมันก็คลายลงด้วย จะได้เขียนนิยายต่ออย่างราบรื่น ต้องอภัยในความหยาบคายของข้าพเจ้าด้วยนะคะกับการตอบคอมเม้น หวังว่าจะไม่สร้างความ "รำคาญ" ให้นักอ่านทุกท่าน ขอบคุณทุกท่านค่ะ   

 

 

 

    

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

1,104 ความคิดเห็น

  1. #1090 chicken'yp (@yepiide) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 20:36
    อ่านแล้วก็สงสารไรท์นะ ต่างคนต่างความคิดแหละ ไรท์ต้องคิดในแง่ดีว่ารีดเขาอินกัน 5555555555 เราเองก็อินนะ ถามว่ามีขัดใจไหม ก็มีขัด เราจะหงุดหงิดทุกทีที่กำลังบู๊ๆอยู่แล้วก้องภพมันสติแตกอะ ฟีลแบบลุ้นละครหลังข่าวแล้วมันไม่เป็นไปตามที่คิดอะ555555555
    #1090
    0
  2. วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 20:32
    -ที่กระโดดถีบกล่องดวงใจฮ่องเต้แบบไม่ตั้งใจเนี่ย มีผีพลักหรอ
    ฮ่องเต้ก็เก่งเหมือนกันเนอะ แสดงว่าที่ผ่านมาทุกคนไม่เคยรู้
    #1026
    0
  3. #667 Nattalop Bunloy (@galcial) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 16:02
    ชอบนิสัยก้องภพทีาเป็นอยู่
    #667
    0
  4. #657 papui (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 18:33
    ขอบคุณค่ะ
    #657
    0
  5. #653 MissSaza (@MissSaza) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 13:01
    ตอนบรรยายฉากเตะไข่ เห็นภาพหน้าเจ็บปวดของฮ่องเต้เลย5555 ที่รู้ๆเทียนเทียนตั้งใจ ให้หยวนลี่เตะเข้าเป้าช่ายมะ
    ขอบคุณค่ะ นิยายของไรท์สนุกมากค่ะ ถ้าก้องภพไม่ทำตัวเปิ่นๆ ความฮาก็ไม่เกิดอะจิ55555
    #653
    0
  6. #591 วัวพันปี (@witch-singsong) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 15:30
    พี่ก้อง รอวันพี่ใจอ่อน
    #591
    0
  7. #590 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 15:08
    สนุกมากมาย เป็นกำลังใจให้น่ะ สู้ๆ
    #590
    0
  8. #571 [李孔雀] (@W-raith) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 00:24
    ขำหนักมากค่ะ  โดนเตะไข่แตก 555555555555555555555555555555555555555555
    #571
    0
  9. #549 NongYingNutty (@haruminilove) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 17:28
    ตอนนี้มันส์มากค่ะ คือตอนบรรยายถึงอิฮ่องเต้ เบะปากรัวๆ แล้วก็รู้สึกเกลียดอิฮ่องเต้มาก พอมาบรรยายถึงหยวนลี่คือแบบเคลิ้มนางน่ารักและมือเท้าหนักมาก 5555555
    ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะ รอติดตามตอนต่อไปปป ^3^
    #549
    0
  10. #544 ppvc3f8 (@ppvc3f8) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 00:17
    สนุกมากเลย ในที่สุดก็ได้ปะทะกันตรงๆสักที
    เชียร์เทียนๆกับหยวนลี่นะฮะ
    #544
    0
  11. #543 oDeeo (@lnudeel) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 23:08
    งื่ออออ~~ ดีแล้วล่ะ อารมณ์เหมือนอ่านวาย เราชอบบบบบ~~~
    #543
    0
  12. #542 Bella (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 19:03
    สู้ๆนะคะไรท์ ชอบ สนุกมากๆเลยค่ะ รอๆ
    #542
    0
  13. #541 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 18:27
    ขอบคุณค่ะ#อย่าคิดมากนะคะ เนื้อเรื่อง +ตัวละคร โอเค แล้วค่ะ อ่านได้อย่างต่อเนื่องไม่มีเบื่อค่ะ #ถ้าทุกคนในโลกเหมือนกันหมดคงน่าเบื่อแย่เลย
    #541
    0
  14. #540 จินเมี่ยวลี่ (@savena002) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 18:04
    อ้าย~ สนุกมาก
    แต่ว่าใครว่า คนชุดดำ?
    สู้ๆนะคะ รอยุ
    #540
    0
  15. #539 yunha (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 16:37
    อย่าไปนอยยยเลยจ้า ป้าคนหนึ่งละที่รอติดตาม เพราะนิยายที่ไรต์แต่งสนุกมาก แค่ลุ้นว่านางเอกเมื่อไหร่จะหวั่นไหวกับเทียนๆน๊า แต่เห็นตอนก่อนหน้าเริ่มมีเค้าลางคิดถึงกัน ก็มีความสุขละ ขอบคุณไรต์มากมายที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่าน ป้าอ่านนิยายหลายเรื่อง ไม่ค่อยติเตียนไรต์เตอร์หรอกค่ะ เพราะกลัวไรต์เสียกำลังใจกัน ไม่กลับมาแต่งนิยายให้อ่านต่อ ถ้าไม่ถูกใจมากๆ ก็แค่ไม่เข้าไปอ่านต่อ สู้ๆนะคะ
    #539
    2
    • #539-1 Lunalinly (@giraya01) (จากตอนที่ 31)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:54
      ขอบคุณค่ะ ชื่นใจมากเลยค่ะ T^T
      #539-1
    • #539-2 Yunha (จากตอนที่ 31)
      25 ตุลาคม 2559 / 17:14
      เฉพาะตอนนี้ก็เข้ามาอ่านสามรอบละจ้า รอตอนต่อไปนะคะ
      #539-2
  16. #537 Umisorauki (@emperor20) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 16:08
    สู้ๆนะค่ะ เราชอบแบบนี้และแนวนี้มากเลยค่ะ ผู้ชายแท้ๆจะให้เปลี่ยนกันง่ายๆได้ไง เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #537
    1
    • #537-1 Lunalinly (@giraya01) (จากตอนที่ 31)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:55
      ขอบคุณค่า
      #537-1
  17. #536 bassjeedjad (@bassjeedjad) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 16:04
    สู้ๆนะคะ เราเข้าใจค่ะ อย่าคิดมากนะคะ เราว่านี่เป็นนิยายสนุกมากเลยค่ะ หาแนวแบบนี้ยากมากๆด้วย เป็นนิยายที่แจ้งเตือนแล้วเราต้องกดเข้ามาอ่านก่อนเลย ถ้าเครียดมากเราก็ทำใจลำบากค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ~!
    #536
    1
    • #536-1 Lunalinly (@giraya01) (จากตอนที่ 31)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:59
      ใช่เลยเป็นคนคิดมากกกกก เพราะคิดมากทำให้เราเจอนักอ่านหลายๆ คน เจอนักอ่านน่ารักจิตใจก้ชุ่มช่ำค่ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ
      #536-1
  18. #535 plakaben2 (@plakaben) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 15:12
    สู้ๆนะคะ ตัวละครทุกตัวมันมีความงี่เง่าในตัวอยู่แล้วแหละ จะดีทุกอย่างคงจืดชืดน่าดู ถ้าทุกตัวละครแสนจะฉลาด เราว่าควรอ่านหนังสือธรรมะแสน ชีวิตจะดีกว่านี้ นิยายเอาแค่ความสบายใจค่ะ เข้าใจนะคะ คนเราสมัยนี้ คิดมากและยึดตัวเองเป็นหลักเกิน เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #535
    1
    • #535-1 Lunalinly (@giraya01) (จากตอนที่ 31)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:58
      เราทุกคนต้องการความสบายใจค่ะ ผู้เขี่ยนก็เช่นกัน เวลาปั่นๆ ก็สนุกดีเเต่เวลาอัพนิยายที่เครียดทุกครั้งเลย นักอ่านจะถูกใจไหมน๊อ มีตรงไหนพลาดไปบ้าง ทำไมเเบล็คอัพเงียบหายY^Y ขอบคุณค่า
      #535-1
  19. #534 yunha (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 15:12
    ชอบๆๆๆ ขนาดเทียนๆยังหลงแล้วอีตาฮ่องเต้แค่เห็นรูปยังคลั่ง มาเห็นตัวจริงก็นะ555 สะใจ
    #534
    0
  20. #533 nunamcha (@nunamcha2014) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 15:01
    เข้าใจค่ะ.. หลายคนหลากความคิดเนอะ 
    แต่เราคนนึงแหละชอบนิยายเรื่องนี้มาก
    ขอบคุณที่ลงนิยายสนุกๆให้อ่านนะค่ะ
    สู้ๆๆคร้าาาา... ^^




    #533
    1
    • #533-1 Lunalinly (@giraya01) (จากตอนที่ 31)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:56
      ใช่เลยค่ะ ขอบคุณนะคะ ชื่นใจ
      #533-1
  21. #532 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 14:49
    ตัดได้น่าัก
    #532
    0
  22. #531 lilymoonnight (@LILLY55555) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 14:48
    สู้ๆค่ะไรท์ รออยู่ค่ะ^_^
    #531
    0
  23. #530 มายเมจิ (@mojikiss) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 14:43
    ขอบคุณค่ะ
    #530
    0