SUNSHINE ☀ รับ (รัก) น้อง

ตอนที่ 8 : ☀ EP07 ☀ ความรู้สึกที่เรียกว่าชอบ [120%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 407 ครั้ง
    12 ก.ค. 61

T
B

  





| EPISODE07 |

ความรู้สึกที่เรียกว่าชอบ

 

 

 

กล่องนี้ไม่มี แล้วกล่องนู้นอ่ะ”

 

ไม่มี”

 

พี่เอส พี่ยังไม่ได้แกะเทปเลยเถอะ!”

 

เสียงของไอ้เฟืองกับพี่เอสดังออกมาจากห้องเล็กเป็นระลอก สลับกับเสียงของพี่มีนที่กำลังยืนดุพี่ไวน์อยู่ตรงโซนครัวทำเอายัยวาที่เพิ่งวางเอกสารกองยักษ์ลงตรงหน้าผมรีบวิ่งเข้าไปหาทั้งคู่หน้าตาตื่น

 

อืม เป็นวันศุกร์ที่วุ่นวายดี

 

เกิดอะไรขึ้นคะ”

 

ไอ้ไวน์ทำอาหารไหม้น่ะครับน้องวา” ว่าจบ พี่มีนก็จัดการตีมือคนข้างๆทันทีเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทำท่าเหมือนจะทำอะไรสักอย่างกับกระทะไฟฟ้าสีดำตรงหน้าอีกครั้ง “หยุดเลย”

กูแค่จะเอาไปทิ้งให้” พี่ไวน์พูดเสียงอ่อนแถมยังเผยสีหน้ารู้สึกผิดเต็มที่แต่คนที่สั่งห้ามก็ยังคงทำหน้าดุอยู่เหมือนเดิม เจ้าตัวจึงได้แต่ยืนนิ่งแล้วปล่อยให้เพื่อนสนิทของตัวเองจัดการแทนทั้งหมด พอเห็นหน้าตาของเฮดว้ากที่เหมือนเด็กกำลังรู้สึกผิดหลังจากโดนคุณแม่ดุยกใหญ่ก็ทำผมหลุดขำออกมา แต่ทันใดนั้นพี่ไวน์ก็หันมองผมตาขวางจนรอยยิ้มที่มีต้องลอยคว้างกลางอากาศ

เชี่ย นี่ผมหัวเราะดังไปเหรอ

 

งั้นเดี๋ยววาไปซื้อของมาเพิ่มให้นะคะ”

เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้เราเอง เราดูไอ้ไม้ไปเถอะ” คนที่เพิ่งทำอาหารไหม้รีบโพล่งขึ้นทันทีหลังจากที่เห็นว่ายัยวาเดินมาหยิบกระเป๋าสตางค์พร้อมคีย์การ์ดไว้ในมือเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

วา ฝากซื้อขนมด้วยดิ” ผมที่ยื่นมือเข้าไปในซองขนมที่เริ่มว่างเปล่าพูดขึ้น ทำเอาพี่ไวน์ที่ยืนอยู่ห่างออกไปราวๆเกือบเมตรต้องหันมามองผมด้วยความหงุดหงิด ส่วนยัยวาที่ยืนอยู่ตรงหน้าก็พยักหน้ารับรู้และทำท่าเหมือนจะเตรียมหมุนตัวเดินออกไปยังประตูห้อง อะไร ผมยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าให้มันไปคนเดียวอ่ะ “พี่ไวน์ ผมรบกวนพี่ไปกับวามันหน่อยนะครับ”

เฮ้ยไม้! ไม่ๆๆ ไม่ต้องค่ะพี่ไวน์ เดี๋ยววา-“

วา” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอม ผมจึงต้องพูดขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่าเดิม “มันจะสามทุ่มแล้ว ฉันไม่ให้แกออกไปไหนข้างนอกคนเดียวแน่ๆโดยเฉพาะการที่แกต้องเดินผ่านซอยเปลี่ยวที่แกเพิ่งเจอโรคจิตเมื่อตอนเย็นนั่นอ่ะ ไปกับพี่ไวน์นั่นแหละดีแล้ว”

แต่-“

 

อย่าดื้อ”

“...”

เป็นห่วงนะเว้ยถึงพูดแบบนี้อ่ะ”

ก็รู้” ยัยวาพึมพำออกมาก่อนจะหันไปหาพี่ไวน์กับพี่มีนที่กำลังยืนมองมาทางพวกเราอยู่ก่อนแล้วด้วยรอยยิ้มจางๆที่รู้สึกได้ถึงความเอ็นดูที่ถูกส่งผ่านมา “พี่ไวน์ งั้นวาขอรบกวนหน่อยนะคะ”

 

ไม่ได้รบกวนอะไรนี่ พี่ก็อยากออกไปซื้อขนมกินเล่นเหมือนกัน”

ถ้างั้นวาไปก่อนนะคะพี่มีน”

ครับน้องวา” พี่มีนระบายยิ้มจางๆส่งไปให้ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินออกนอกห้องไป ตอนนี้จึงเหลือเพียงแค่ผมกับพี่มีนที่อยู่ตรงโซนห้องรับแขกกับไอ้เฟืองและพี่เอสที่ยังคงส่งเสียงโหวกเหวกไม่ขาดจากด้านในห้องเล็ก

พี่เอส กล่องนั้นผมดูแล้วมั้ยล่ะ”

“...”

กล่องนั้นก็ดูแล้วพี่”

“...”

พี่เอส ตื่นโว้ยยย!”

 

แต่อันที่จริงคนที่ส่งเสียงโหวกเหวกน่าจะมีแค่ไอ้เฟืองคนเดียวซะมากกว่า...

ไม้ครับ ทำถึงไหนแล้ว” พี่มีนถามพลางวางขวดนมช็อกโกแลตที่เพิ่งผ่านการอุ่นลงบนโต๊ะ ในวินาทีนั้นผมจึงจัดการหันไปคว้าฝ่ามือขาวเนียนแล้วส่งยิ้มกว้างกลับไปให้ ร่างตรงหน้าขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่เข้าใจ แต่ริมฝีปากรูปสวยกลับระบายยิ้มด้วยความเอ็นดู “ยิ้มอ้อนแบบนี้คืออะไรครับ หืม”

ผมทำไม่ได้อ่ะพี่มีน”

เรานี่จริงๆเลย” ฝ่ามือที่ว่างอยู่อีกข้างของพี่มีนยกขึ้นมาดึงแก้มผมเบาๆ ก่อนที่ร่างนั้นจะนั่งลงข้างๆแล้วจัดการดึงชีทเลขมาวางไว้ตรงกลางระหว่างเราสองคน

บรรยากาศการสอนเลขชวนให้ความรู้สึกสนุกและอบอุ่น ทุกชั่วขณะที่คนข้างๆสอนผม ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงหรือแม้กระทั่งทุกการกระทำของอีกฝ่ายที่ดูจริงจังบ้าง หันมาหยอกล้อกับผมบ้าง ล้วนตกอยู่ในสายตาของผมทั้งสิ้น และทุกสิ่งล้วนทำให้หัวใจของผมวูบไหวคล้ายจะละลายลงซะให้ได้

หัวใจผมแพ้รอยยิ้มนี้อีกแล้ว

 

มองขนาดนั้นกินพี่มีนเลยเถอะมึง” เสียงไอ้เฟืองดังขึ้นพร้อมทั้งแรงที่ถูกฟาดลงมาตรงช่วงไหล่ทำให้ผมเผลอสะดุ้งหลุดออกจากภวังค์ทันที แม่ง นี่ผมเผลอมองพี่มีนอีกแล้วเหรอ แล้วมองแบบไหนวะถึงโดนแม่งพูดแบบนี้ใส่เนี่ย “หิวว่ะพี่ มีอะไรกินป่ะ”

ตอนนี้ไม่มีเลยครับ น้องวากับไวน์เพิ่งออกไปซื้อให้เอง ส่วนไม้ เดี๋ยวพี่ขอเช็คคำตอบของเราก่อนนะ” พี่มีนพูดยิ้มๆแล้วจึงหยิบชีทเลขที่ผมเพิ่งทำเสร็จไปตรวจ แอบเห็นว่าใบหน้าของคนข้างๆที่กำลังก้มหน้าก้มตาดูชีทเลขปึกหนากำลังขึ้นสีระเรื่อ พอเห็นดังนั้นผมก็เผลอหลุดยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

น่ารัก

แม่ง เอาอีกละ!

 

ทำไมผมถึงชอบคิดว่าพี่มีนน่ารักนักวะ

อ๋อ เคครับ” มันว่าก่อนจะส่งสายตาทะเล้นมาให้จนผมอดไม่ได้ที่จะเอื้อมฝ่ามือไปทุบอกมัน แต่อีกฝ่ายดันฉลาดกว่าเพราะแม่งหลบทันทำให้ผมเกือบจะหน้าทิ่มล้มลงไปนั่งบนพื้นแทนแล้ว ไอ้เฟืองแม่ง! โคตรเกลียดสีหน้าที่เหมือนจะบ่งบอกว่า ‘กูรู้นะว่ามึงกำลังคิดอะไรอยู่’ ของแม่งชะมัดเลย! “อะไรมึง”

มึงอ่ะอะไร”

 

กูคน”

 

กวนตีน” ผมมองรอยยิ้มกวนๆของคนตรงหน้าอย่างหน่ายๆพลางยกขวดนมช็อกโกแลตที่พี่มีนเอามาให้ก่อนหน้าขึ้นดื่ม ดีนะที่มันยังอุ่นอยู่อ่ะ พี่มีนอุตส่าห์อุ่นให้ทังที ผมก็ควรจะดื่มตอนที่มันยังคงความอุ่นอยู่สิ เมื่อดื่มเสร็จผมจึงหันไปถามไอ้เฟืองที่กำลังยืนเปิดดูกองเอกสารของยัยวาแบบผ่านๆ “แล้วพี่เอสอ่ะ”

กำลังเข้าเฝ้าพระอินทร์”

นี่พี่เขาหลับอีกแล้วเหรอวะ” เชี่ย พี่เขาเพิ่งตื่นตอนทุ่มกว่าไม่ใช่เหรอ แล้วนี่สามทุ่มคือนอนอีกแล้ว

ถ้าพี่เอสตื่น ผมจะเรียกพี่เขาว่าพี่ง่วงจริงๆแล้วนะ

 

แม่งเหมาะกว่าเยอะ  

 

หลับแบบนอนขวางไม่พอยังนอนกอดกล่องด้วยไง กูเลยเปิดดูกล่องที่เหลือไม่ได้เนี่ย แม่ง” มันบ่นพลางหยิบชีทด้านบนสุดของกองเอกสารออกมาวางก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแล้วจัดการคว้าปากกาบนโต๊ะไปขีดเขียนอะไรสักอย่างบนกระดาษ ผมจึงได้แต่ขมวดคิ้วมุ่นและถามออกไปด้วยความสงสัย

 

มึงทำอะไรวะ”

ให้อาหารหมามั้ง” สัสเฟือง จะมีสักครั้งมั้ยวะที่มึงจะไม่กวนตีนกูอ่ะ! “กูทำได้เลยช่วยทำ”

 

พอได้ยินแบบนั้นผมก็คลายปมสงสัยแล้วเผยรอยยิ้มกว้างออกมา แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ฉีกยิ้มจนสุดกลับต้องชะงักพลันตีสีหน้ากลับเป็นนิ่งสนิททันทีเมื่อเจอคำถามของอีกฝ่าย

 

วามีแฟนยัง” ไอ้เฟืองถามผมทั้งที่สายตาของมันยังคงจดจ่ออยู่กับเอกสารตรงหน้า ส่วนผมเองก็จดจ้องมันไม่วางตาเช่นกัน

 

ถามทำไม”

 

สัส กูแค่ถาม ทำไมต้องทำเสียงโหดนักวะ” มันเงยหน้ามองผมด้วยท่าทางกวนตีน แต่พอเห็นว่าสีหน้าของผมยังคงนิ่งสนิทอยู่เหมือนเดิม มันจึงปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติ จะว่ากันตามตรง ผมเริ่มสงสัยมันมาวันสองวันแล้วว่าแม่งคิดอะไรกับยัยวารึเปล่า ยิ่งพอมาเจอคำถามแบบนี้ก็ยิ่งทำให้ผมสงสัยเข้าไปใหญ่

มึงชอบวาเหรอ”

 

ให้ตายสิ” คนตรงหน้ายกฝ่ามือขึ้นยีผมตัวเองก่อนจะพรูลมหายใจออกมา น้ำเสียงที่เปล่งออกมาดูเบาลงเล็กน้อย “กูก็ยังไม่ค่อยแน่ใจ”

 

“...”

 

กูแค่รู้สึกว่าเวลาอยู่กับวาแล้วมันรู้สึกดี อยากเห็นรอยยิ้มสดใสนั่นบ่อยๆแค่นั้น”

...

 

ทำไมสิ่งที่มันพูดถึงได้ตรงกับความรู้สึกของผมที่มีต่อพี่มีนเลยวะ

มึง ขอเวลานอกแป๊บ” ผมยกมือขึ้นเบรคบทสนทนาก่อนจะหยิบไอโฟนสีแดงที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาแล้วกดเข้ากูเกิลทันที จะปล่อยไว้ก็คาใจ กดเสิร์จเลยแล้วกันง่ายดี

ทำไรวะ”

เข้ากูเกิล”

 

เข้าทำเหี้ยอะไรตอนนี้ มึงทำกูปรับอารมณ์ตามมึงไม่ทันแล้วโว้ย” มันส่งเสียงโวยวายออกมาจนผมต้องเงยหน้าขึ้นไปพูดกับมันด้วยความรู้สึกหงุดหงิดทั้งที่ตัวเองยังพิมพ์ไม่จบ

ก็จะเสิร์จว่าเวลาชอบใครสักคนมันต้องรู้สึกยังไงไงวะ นั่งไปเงียบๆก่อน เดี๋ยวกูคุยกับมึงต่อ”

 

สัส จริงจังป่ะเนี่ยที่พูดอ่ะ” ไอ้เฟืองพูดด้วยสีหน้าไม่เชื่อขั้นสุดจนผมต้องหันจอไอโฟนที่ยังคงพิมพ์ค้างอยู่ให้มันดู และทันทีที่มันเห็น แม่งก็หัวเราะออกมาเสียงดังแถมยังเอามือฟาดลงบนโต๊ะไม่หยุด

จะขำอะไรเบอร์นั้นวะ ไม่เคยเห็นคนเข้ากูเกิลเหรอ

เสียงดัง” พี่เอสในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่นเดินงัวเงียออกมาจากห้องเล็ก เจ้าตัวยกมือขึ้นปิดปากหาวก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งตรงหัวโต๊ะแล้วพูดขึ้นโดยหันมาจ้องหน้าผมนิ่ง “ของแบบนี้ไม่ต้องถามกูเกิล”

“...”

มันต้องถามหัวใจ”

เช้ด เกือบหล่อแล้วพี่เอส

 

ถ้าพี่ไม่หาวแล้วฟุบหน้าลงนอนต่อทันทีหลังจากพูดจบอ่ะนะ

 

เข้าเฝ้าพระอินทร์ซีซั่นสอง”

น้องเอสนี่หลับไวดีนะครับ” พี่มีนที่นั่งเงียบอยู่นานพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ทำให้ผมต้องลากสายตาไปจดจ้องที่คนข้างๆแทน ในสมองพลันนึกถึงคำพูดของไอ้เฟืองกับพี่เอสเมื่อครู่ไปด้วย

หรือว่าผมจะชอบพี่มีนวะ

เฮ้ยบ้า ผมชอบผู้หญิง...

 

ไม้นี่เหมือนพี่ชายที่หวงน้องสาวเวลามีคนเข้ามาจีบน้องเลยนะ” ในวินาทีที่ผมคิดแบบนั้น พี่มีนกลับหันมามองผมด้วยรอยยิ้มสดใสอย่างที่ชอบทำเป็นประจำ ส่งผลให้หัวของผมพลันเต้นแรงและดังมากจนเผลอกำฝ่ามือแน่นเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินเข้า

ถ้าพี่เอสบอกให้ถามหัวใจ

ผมว่าผมแพ้พี่มีนตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นรอยยิ้มของคนคนนี้แล้วล่ะ...

 

นั่นดิพี่มีน ผมนี่เผลอตัวเกร็งไปแป๊บนึงเลยอ่ะ เสียงแม่งอย่างโหด”

 

พี่มีนหัวเราะเบาๆก่อนจะเหลือบมองมาทางผมชั่วครู่ แล้วจึงหันกลับไปพูดกับไอ้เฟืองที่มีสีหน้ากลับมาทะเล้นตามฉบับของมันเรียบร้อยแล้ว “ไปหาเอกสารต่อกันดีกว่าครับ จะได้ไม่กลับกันดึก พี่เกรงใจไม้กับน้องวาด้วย”

 

เอ้อนั่นสิ พี่เอสก็ออกมาแล้ว งั้นไปหากันต่อเถอะพี่มีน ยังเหลืออีกเยอะเลย” มันว่าหลังจากพี่มีนพยักหน้ารับรู้พลางลุกขึ้นยืนแล้วเดินนำเข้าไปในห้องเล็กนั่นด้วยความรวดเร็ว สักพักคนข้างๆก็หันมาจ้องหน้าผมที่ยังคงนั่งสับสนกับความรู้สึกของตัวเองไม่เลิก

 

ไม้เป็นอะไรรึเปล่าครับ ทำไมทำหน้าแบบนี้ล่ะ”

 

พี่มีน”

 

หืม ว่าไงครับ” คนถูกเรียกระบายยิ้มจางๆพลางเอื้อมฝ่ามือขึ้นมาวางบนกลุ่มผมนุ่ม ความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาขยับเบาๆ ก้อนเนื้อในอกสั่นไหวคล้ายจะละลาย “โอ๋ๆ หวงน้องวามากจนต้องทำหน้าเครียดเป็นตูดหมาเลยเหรอครับ”

 

ไม่ใช่เพราะยัยวาสักหน่อย...” แต่เป็นเพราะพี่มีนนั่นแหละ

 

ว่าอะไรนะครับ พี่ได้ยินไม่ถนัด” เจ้าของฝ่ามืออุ่นยืนหน้าเข้ามาใกล้ขึ้นจนผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจผะผ่าวจางๆ และการกระทำนั่นก็ทำให้หัวใจบีบรัดยิ่งขึ้นราวกับอยากจะวิ่งเตลิดออกจากร่าง ผมจึงต้องเบือนสายตาไปทางอื่นแทนอย่างช่วยไม่ได้

 

เปล่าครับพี่มีน”

 

น้องเฟืองก็บอกนี่ครับว่ายังไม่แน่ใจ อย่าเพิ่งหวงเพื่อนมากเลยครับไม้”

 

ยังไม่แน่ใจสินะ” ผมทวนคำพูดของอีกฝ่ายที่ยังคงส่งรอยยิ้มสดใสมาให้ ก่อนจะหันกลับไปถามคนตรงหน้าอีกครั้ง “พี่มีน พี่รู้จักความรู้สึกของสิ่งที่เรียกว่าการชอบใครสักคนมั้ยครับ”

 

อืม ไม่รู้สิครับ พี่ก็ไม่เคยชอบใครเลยด้วยสิ” พี่มีนทำหน้าเหมือนนึกอะไรบางอย่างออกแล้วจึงหลุดหัวเราะออกมา “ไวน์มันเคยบอกพี่ว่าการที่จะชอบใครสักคน เดี๋ยวหัวใจมันจะบอกเราเอง”

 

ถ้าหัวใจพูดได้ก็คงดีสิ ผมจะได้ไม่ต้องมานั่งสงสัยหัวใจตัวเองอยู่แบบนี้ไง

 

“...”

 

ไม้นั่งอยู่นี่นะครับ เดี๋ยวพี่เข้าไปช่วยน้องเฟืองหาเอกสารก่อน”

 

ครับ” ก่อนที่อีกฝ่ายจะลุกขึ้นแล้วหมุนตัวเดินตามไอ้เฟืองไปยังห้องเล็ก ก็จัดการเคลื่อนฝ่ามือข้างที่เคยลูบหัวลงมาบีบจมูกผมเบาๆด้วยรอยยิ้มเอ็นดู

 

หลังจากที่พี่มีนเดินหายลับเข้าไปในห้องเล็กเรียบร้อยแล้ว ผมจึงฟุบหน้าลงกับโต๊ะด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ แม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าการชอบใครสักคนมันเป็นยังไง แต่ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังเข้าข่ายที่ว่านั่นยังไงก็ไม่รู้

 

เพราะตอนนี้ผมกำลังรู้สึกว่า...

 

พี่มีนน่ารักอีกแล้ว

 

แม่ง


ทำหน้าเหมือนเพิ่งรู้ใจตัวเอง”

 

เชี่ย พี่เอสแม่งทำผมสะดุ้งแรงมาก เพราะไม่คิดว่าคนที่เพิ่งหลับไปไม่ถึงห้านาทีจะตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แถมยังพูดประโยคที่ทำเอาผมถึงกับเผลอสูดลมหายใจเข้าลึกๆลงปอด

 

พี่ง่วงตื่นแล้วเหรอครับ”

 

นอนอยู่ นี่เรียกละเมอ” พี่เอสพูดด้วยความที่คิ้วกระตุกข้างเดียวจนผมที่เพิ่งเงยหน้าขึ้นต้องเผลอหลุดขำออกมา แม่ง พี่เอสก็ยังคงเป็นพี่เอส พี่แกยังคงฉบับกวนตีนด้วยสีหน้านิ่งๆเหมือนเดิม

 

ผมไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองอ่ะพี่เอส” ไม่รู้ว่าเพราะอะไรดลใจถึงทำให้ผมนึกอยากคุยกับคนตรงหน้า แต่ด้วยนิสัยที่ไม่ชอบให้อะไรคาใจและในตอนนี้ก็เหลือแค่พี่เอสคนเดียวด้วย ผมจึงพูดต่อออกไปแบบนั้นล่ะมั้ง “ผมไม่เคยชอบใครเลยไม่เข้าใจเท่าไหร่”

 

ง่ายๆ”

 

“...”

 

อะไรที่ทำให้รู้สึกดีก็ทำไป”

 

“...”

 

ทำตามที่หัวใจบอกอยากให้ทำก็พอ”

 

คำพูดเพียงเท่านั้นกลับทำให้ความสงสัยของผมค่อยๆจางหายไปแล้วเผยรอยยิ้มออกมาแทน

 

ขอบคุณครับพี่ง่วง เคลียร์ไปได้เยอะเลย”

 

ทันใดนั้นอีกฝ่ายก็ฉีกยิ้มหวานสามวิส่งมาให้ก่อนจะหุบยิ้มแล้วตีหน้านิ่งจนผมเผลอหลุดขำอีกรอบ อะไรวะ ยิ้มนานๆหน่อยก็ได้มั้ย

 

เออลืมบอกไปอย่าง”

 

ว่าไงพี่ง่วง”

 

พี่เอสจิ๊ปากด้วยสีหน้าที่ยังคงเรียบสนิท ถ้าให้เดาคงเป็นเพราะผมเรียกพี่แกว่าพี่ง่วงล่ะมั้ง แต่แม่งเหมาะกว่าชื่อเอสอ่ะจริงๆ “มีหนูในห้องเล็ก”

 

...

 

อะไรนะ หูผมฝาดไปเหรอ

 

พี่ว่าไงนะ”

 

มี-หนู-ใน-ห้อง-เล็ก” ความกระแทกทีละคำด้วยระดับเสียงที่ดังมากจนทำให้ผมรับรู้ได้ว่าก่อนหน้านี้ผมได้ยินถูกแล้ว

 

ฉิบหาย

 

เออ บอกไม่หมด” ไม่ทันที่ผมจะได้ลุกขึ้นยืนและวิ่งไปยังห้องเล็ก เสียงของพี่เอสก็ดังขึ้นอีกครั้งทำให้ผมต้องหันกลับไปมองหน้าอีกฝ่ายอีกรอบ “มันมีเป็นครอบครัวด้วย”

 

...

 

แม่งไม่ใช่เรียกฉิบหายธรรมดา

 

แต่เรียกฉิบหายเหี้ยๆเลยครับจุดนี้

 

พี่เอส ลุกๆๆๆ” คิดได้แบบนั้นผมก็รีบดีดตัวลุกพรวดพลางคว้าแขนของคนที่กำลังยกมือขึ้นปิดปากหาวให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ตามมาด้วย

 

ง่วงแล้ว จะนอน” ถึงแม้ปากบอกจะนอน แต่พี่เอสก็ยอมเดินตามผมเข้ามาให้น้องเล็กแต่โดยดี

 

อ้าว ตื่นแล้วเหรอพี่เอส”

 

ไม้มาทำไมครับ พี่บอกแล้วไงว่าให้รอตรงนั้น” พี่มีนที่นั่งอยู่กับไอ้เฟืองลุกขึ้นเดินมาคว้าข้อมือผมด้วยสีหน้าดุๆ ก่อนจะทำท่าเหมือนจะดึงตัวผมให้เดินตามออกไปด้านนอกห้องแต่ติดที่ว่าผมยืนนิ่งไม่ยอมขยับไปไหนทำให้อีกฝ่ายต้องหันมาขมวดคิ้วใส่ “ไม้ครับ”

 

พี่เอสบอกว่าในห้องนี้มีหนูอ่ะพี่มีน”

 

แล้วยังไงครับ”

 

คือวามันกลัวหนูมาก ผมเลยจะเข้ามาจับมันลงกล่อง”

 

“...”

 

พี่มีน...” ผมพูดเสียงอ่อนทันทีเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ายังมองมาที่ผมด้วยแววตาดุๆอยู่เหมือนเดิม

 

เดี๋ยวพวกพี่จัดการเองครับ ไม้ออกไปรอข้างนอกก่อน”

 

แต่-“

 

อย่าดื้อครับไม้”

 

ก็ได้ครับพี่มีน” สีหน้าที่เรียบสนิทประกอบกับน้ำเสียงดุๆของพี่มีนทำให้ผมเผลอก้มหน้าลงมองพื้นทันที นี่เป็นครั้งแรกที่พี่มีนพูดกับผมโดยปราศจากรอยยิ้ม และมันก็ทำให้หัวใจผมกระตุกวูบ

 

ไม่ชอบเลย...

 

เจ้าของฝ่ามืออุ่นที่กำลังจับข้อมือของผมอยู่พาเดินออกมาด้านนอกห้องเล็ก ก่อนจะกดร่างให้ผมนั่งลงตรงโซฟาซึ่งอยู่ไม่ห่างจากโต๊ะที่พวกเรานั่งกันก่อนหน้านี้สักเท่าไหร่ พี่มีนย่อตัวลงนั่งยองๆทำให้สายตาของเราสองคนประสานกันพอดี

 

ไม้อย่าทำหน้าแบบนี้สิครับ ที่พี่ดุเพราะพี่เป็นห่วงเรานะ”

 

ผมรู้” ผมพึมพำออกมาเบาๆ ก็รู้ดีว่าพี่มีนเป็นห่วงผมเพราะผมแพ้ฝุ่น และในห้องนั้นก็มีฝุ่นเยอะเอามากๆด้วย เพราะแบบนี้ถึงได้มีไอ้เฟืองและพี่เอสติดสอยห้อยตามมาช่วยด้วยนี่ไงครับ

 

รู้แล้วทำไมถึงยังทำหน้าแบบนี้อยู่อีกล่ะครับ หืม” คนตรงหน้าเอื้อมฝ่ามือมาจับข้างแก้มผมแล้วมองตรงมาด้วยรอยยิ้มจางๆ

 

อืม แพ้อีกแล้ว

 

ผมแค่ไม่ชินเวลาโดนพี่มีนดุเฉยๆ” เสียงที่ถูกเปล่งออกมากลับเบาหวิว ทั้งที่ตั้งใจว่าจะพูดด้วยระดับเสียงที่เป็นปกติแท้ๆเชียว

 

ทำไมรู้สึกว่าตัวเองแม่งเด็กจังวะ

 

แค่โดนดุ ทำไมต้องแสดงออกไปแบบนั้นด้วยก็ไม่รู้

 

ก็เราดื้อนี่” พี่มีนมองมาทางผมด้วยท่าทางเอ็นดูก่อนจะยกฝ่ามือข้างที่เคยทาบข้างแก้มขึ้นมาลูบหัวผมเบาๆ “ไหน ยิ้มให้พี่หน่อยสิครับเด็กดี”

 

และผมก็เผลอหลุดยิ้มออกมาจนได้

 

พี่ก็รู้ว่าผมแพ้เวลาที่พี่ทำแบบนี้ให้อ่ะ”

 

ก็พี่อยากเห็นเรายิ้มนี่” น้ำเสียงชวนให้ความรู้สึกอบอุ่นเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มอย่างที่ผมชอบ ดวงตาสีน้ำตาลสะท้อนภาพใบหน้าของผมอยู่ในนั้น ตรงก้อนเนื้อในอกก็รู้สึกอุ่นวาบไปหมด

 

นี่เรียกว่าความรู้สึกชอบรึเปล่านะ

 

อะแฮ่ม!”

 

...

 

เชี่ย พี่ไวน์มาตอนไหนวะ!

 

ผมคิดพลางดีดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมๆกับพี่มีนที่ลดฝ่ามือลงและดีดตัวลุกขึ้นตาม ภาพตรงหน้าแม่งเหมือนเดจาวูชะมัด เพราะตอนนี้พี่ไวน์กำลังจ้องมาที่พวกเราด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ส่วนยัยวาก็มองมาทางพวกเราด้วยรอยยิ้มที่ดูเอ็นดูเอามากๆ

 

ขอโทษที่ขัดจังหวะค่ะ” ร่างเล็กพูดด้วยรอยยิ้มแล้วเหลือมองผมแว๊บหนึ่งจนผมเผลอหลุดปากพูดกวนๆอีกฝ่ายออกไปแบบไม่ทันคิด

 

รู้ตัวนี่ครับเพื่อน”

 

ไม้!” และฝ่ามือของพี่มีนก็ฟาดลงมาที่แขนผมด้วยใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ พอเห็นแบบนั้นผมก็ฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมแล้วหันไปกระซิบข้างๆหูอีกฝ่ายจนเจ้าตัวทำหน้าเหลอหลาแล้วเดินกลับเข้าห้องเล็กทันควัน

 

น่ารัก”

 

ผมมองตามแผ่นหลังของคนที่ใบหน้าขึ้นสีไปถึงใบหูจนลับสายตา แม่ง ชอบว่ะ เวลาเห็นพี่มีนออกอาการแบบนี้แล้วน่าแกล้งชะมัด

 

เหม็นความรัก”

 

ออกตัวแรงจังนะ”

 

สายตาของทั้งคู่มองมาทางผมอย่างล้อๆจนผมรู้สึกเริ่มเขินๆขึ้นมาบ้างเหมือนกัน เชี่ย พี่ไวน์กับยัยวาแม่งโคตรเข้าขากันเลยอ่ะ มีการหันไปแท็กมือทันทีหลังพูดจบอีกต่างหาก นี่แค่ไปซื้อของด้วยกันไม่ถึงชั่วโมง ทำไมถึงดูสนิทกันมากขึ้นขนาดนี้วะ

 

พอเห็นแบบนี้ก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกว่าทั้งสองคนแม่งเหมาะกันดี

 

อีกแล้วเหรอวะ

 

พี่ไวน์ ผมฝากห้องเล็กหน่อยนะครับ ส่วนวา แกมานี่” ผมว่าพลางดึงข้อมือยัยวาให้มาหยุดยืนอยู่ข้างๆตัวเมื่อสังเกตเห็นว่าทั้งสองคนยืนใกล้กันจนเกินไป บอกแล้วไงครับว่าผมมองยัยวาเป็นคนสำคัญในชีวิต เป็นทั้งเพื่อนและน้องสาว ก็ต้องคอยแสกนผู้ชายทุกคนที่เข้าใกล้มันทุกคนนั่นแหละ

 

แต่ถ้าจะให้พูดกันตามตรง ผมรู้สึกว่าไม่ได้มีแค่ไอ้เฟืองคนเดียวที่ดูเข้าหายัยวา

 

ผมรู้สึกว่าพี่ไวน์เองก็ด้วย

 

งั้นพี่เข้าไปช่วยพวกนั้นหาเอกสารก่อนนะ”

 

ค่ะพี่ไวน์” คนข้างๆส่งยิ้มให้ร่างสูงที่เพิ่งเดินหายลับเข้าไปในห้องเล็กที่มีเสียงของไอ้เฟืองกำลังโวยวายใส่พี่เอสไม่ขาด ก่อนที่เจ้าตัวจะหันมามองหน้าผมที่ยังคงรอยยิ้มอยู่เหมือนเดิม

 

ยิ้มอะไรครับเพื่อนวา”

 

ยิ้มเพราะเห็นคนแถวนี้รู้ใจตัวเองสักที”

 

...

 

นี่แก...”

 

เพื่อนสนิทกันมาหกปี ถ้าแค่นี้ดูไม่ออกก็แย่แล้ว” มันหัวเราะออกมาเบาๆแล้วยกฝ่ามือเล็กของตัวเองขึ้นยีหัวผมจนมันยุ่งไม่เป็นทรง “ไม่ต้องรีบ เรื่องแบบนี้ค่อยๆเป็นค่อยๆไปก็พอ”

 

อืม” ผมฉีกยิ้มส่งไปให้คนตรงหน้า แม้ว่าจะไม่ค่อยชอบเวลาที่โดนคนอื่นมาเล่นหัวสักเท่าไหร่ แต่จะยอมให้เพราะเป็นมันก็แล้วกัน ความจริงผมเกือบลืมไปสนิทเลยว่ามันก็เคยมีแฟนมาก่อน ถ้าผมมาคุยกับมันอาจจะทำให้ผมรู้สึกตัวเองเร็วกว่านี้ก็ได้

 

จี๊ด

 

เสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นพร้อมกับความรู้สึกของสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่เคลื่อนผ่านฝ่าเท้าไปทำให้ผมต้องก้มลงมองตามสัญชาตญาณ ในวินาทีที่พวกเราสองคนเห็นว่ามันคืออะไรยัยวาก็ร้องออกมาก่อนจะกระโดดกอดและซบใบหน้าลงบนอกผมทันที

 

กรี๊ดดด! ฮือ ทำไมมีหนู ไม่เอา! ฮือ ออกไปสิ ไม่เอา!”

 

เชี่ยเอ๊ย ผมลืมไปสนิทเลยว่าในห้องเล็กแม่งมีหนู

 

เฮ้ยวา ใจเย็นก่อน” ผมพยายามลูบหลังที่กำลังยืนสั่นเทาด้วยความผวา หยดน้ำตาหยดลงบนเสื้อยืดที่ผมสวมใส่ ส่วนสายตาก็พยายามกวาดมองรอบๆเพื่อหาตัวต้นเหตุไปด้วย เชี่ย แม่งหายไปไหนแล้ววะ!

 

เกิดไรขึ้นวะ เฮ้ยวา เป็นไร ร้องไห้ทำไม” >>เสียงไอ้เฟือง

 

อ้าวเฮ้ย” >>เสียงพี่เอส

 

ไม้ มึงทำอะไรน้องวา” >>เสียงพี่ไวน์

 

น้องวา เป็นอะไรครับ” >>เสียงพี่มีน

 

ทุกคนในห้องเล็กพุ่งตัวออกมาด้วยความตกใจสุดขีดก่อนจะเดินเข้ามาหาพวกเราสองคนด้วยความเป็นห่วง ผมไม่สามารถขยับไปไหนได้เพราะมียัยวาดึงเสื้อผมไว้แน่นแถมผมเองก็ต้องยืนปลอบมันไปด้วย

 

วามันกลัวหนูอ่ะพี่ไวน์” ในวินาทีที่ผมตอบทุกคนออกไป เจ้าหนูสีเทาตัวใหญ่ก็วิ่งออกมาจากใต้โต๊ะ และทันใดนั้นพี่ไวน์ก็ก้มลงจับมันด้วยมือเปล่า

 

เชี่ย โคตรโหด

 

เอากล่องเปล่ามา เดี๋ยวเอาลงไปทิ้งให้” พี่ไวน์พูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่งทั้งที่ในมือยังคงมีหนูตัวยักษ์ดิ้นไปดิ้นมาอยู่แบบนั้น พี่มีนจึงวิ่งไปเอากระดาษลังเปล่าในห้องเล็กออกมาให้

 

ตุ้บ!

 

พี่ไวน์โยนมันลงกล่องที่พี่มีนถือด้วยสีหน้าที่ตายด้านโคตรๆ...

 

ไอ้ไวน์ เอามันลงกล่องดีๆดิ สงสารมัน” พี่มีนที่ตกใจจนเผลอถอยหลังชนเข้ากับผนังห้องทั้งที่ในมือยังคงถือกล่องกระดาษนั่นด้วยสีหน้าสงสาร พอได้ยินแบบนั้นคนที่เกาะติดผมอยู่ก็ผละตัวออกห่างด้วยใบหน้าที่ยังคงเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ยัยวาส่งเสียงสะอื้นเล็กน้อยก่อนจะกระซิบบอกผมว่าจะไปล้างหน้าแล้วเดินออกจากที่ที่พวกเราทุกคนยืนอยู่

 

เอาเทปมา” พี่ไวน์เดินเข้าไปหาพี่มีนแล้วจัดการพับฝาเตรียมปิดตายกล่องนั่น แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อเสียงของพี่เอสดังขึ้น

 

ปิดทำไมพี่ไวน์”

 

ก็จะได้เอาลงไปทิ้งไง”

 

ไม่ ผมหมายถึงว่าปิดทำไมในเมื่อมันยังมีอีก”

 

ห๊ะ? หมายความว่าไ-” ยังไม่ทันที่พี่ไวน์จะได้พูดจนจบประโยคอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นพร้อมๆกับเสียงปิดประตูที่ดังมากจนพวกเราทุกคนสะดุ้งโหยงแล้วหันไปมองตรงห้องน้ำเป็นตาเดียว

 

กรี๊ดดด!”

 

ปึ้ง!

 

ลูกหนูตัวสีแดงที่ถูกห่อหุ้มด้วยเมือกวิ่งผ่านหน้าห้องน้ำไปด้วยความรวดเร็ว...

 

แม่งมีกี่ตัววะเอส”

 

สี่ตัวได้อ่ะพี่ไวน์”

 

คำตอบนั่นทำเอาทุกคนหันกลับมามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมายทันที พี่ไวน์พรูลมหายใจออกมาพลางมองไปที่กล่องที่พี่มีนกำลังถืออยู่ไปด้วย

 

เค เปลี่ยนเป้าหมายใหม่ มาช่วยกันจับหนูที่เหลือก่อนแล้วค่อยกลับไปหาเอกสารต่อ”

 

ตามนั้น” >>เสียงทุกคนนอกจากพี่ไวน์

 

ถึงจะขยะแขยงสภาพเมือกที่เห็นเมื่อครู่เอามากๆ

 

แต่ก็ต้องทำอ่ะ

 

เอาวะ!


  

 

 

TO BE CONTINUED ...



 

 

Image result for astro eunwoo gif

หัวใจผมแพ้รอยยิ้มนี้อีกแล้ว


นิยายติดเว็บมาสเตอร์ในเด็กดี ติดมาแรงใน fictionlog ฮือ
ดีใจจจ ต่อจากนี้ติดตามข่าวสารได้ทาง
twitter : @pastel_tear ติด #รับรักน้อง
fanpage : พาสเทลเทียร์
รออ่านฟีตแบคเสมอๆนะคะ จุฟฟฟ รักนะคะ <3
ตอนหน้าจะเป็น SPECIAL PART คับผมม พักตอนหลักสักพักเด้อ

ขอเม้นท์ ขอฟีตแบค ขอทุกอย่างที่ทำให้ปลายมีไฟไปแต่งต่อค่ะ ฮื่อ


ขอบคุณทุกคนที่ติดตามมากๆนะคะ ฮือ
ติด TOP 100 อย่างงงๆ ขอบคุณมากค่า









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 407 ครั้ง

409 ความคิดเห็น

  1. #363 sudauy (@sudauy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 21:11
    คิดภาพแล้วจะร้องไห้เพราะเราก็กลัวหนู ขนาดในนิยายยังตามมาเลยอ่าาาาา
    #363
    0
  2. #362 ☪пʏx (@yohime-sama) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 10:04

    พึ่งเคยอ่านแนวที่ตัวดำเนินเรื่องเป็นเมะ น่ารักดีค่ะ

    #362
    0
  3. #296 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 00:40
    ทำไมขำำ555
    #296
    0
  4. #280 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 21:23
    55555 ขำอ่ะ
    #280
    0
  5. #213 Zaichaeim (@Sai_chanatte) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 17:22
    เรื่องนี้มันไม้มีนนะ พี่มีนน่ารักขนาดนั้นอ่ะ ต้องเป็นเคะสิ
    #213
    0
  6. #165 PLUEM09548 (@PLUEM09548) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 13:19
    ใครรู้บอกที เรื่องนี้#ไม้มีน. หรือ#มีนไม้อ่ะ น้อง งง!!!55555
    #165
    0
  7. #150 shirone-mirai (@shirone-mirai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 16:45
    ผิดไหม หากเราอยากจะสร้าง เฟืองs
    #150
    1
    • #150-1 PLUEM09548 (@PLUEM09548) (จากตอนที่ 8)
      21 กรกฎาคม 2561 / 13:18
      เห็นด้วยอย่างแรงค่ะ
      #150-1
  8. #142 _Kuro (@Maka-soul) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 20:05
    ตั้งแต่แรกจนตอนนี้นี่ก็ยังไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้ไม้มีนหรือมีนไม้--- 😂
    #142
    0
  9. #133 Jetaime2014 (@Jetaime2014) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 23:06
    พี่มีนแลดูคลูมากอ่ะ ทำไม่เรารู้สึกถึง#มีนไม้ มากกว่า #ไม้มีนเนี่ย555
    #133
    0
  10. #132 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (@neera2007) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 12:44
    อ่านมาเริ่มไม่มั่นใจ ไม้มีนหรือมีนไม้ 55
    #132
    0
  11. #118 Cream_2546 (@Cream_2546) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 17:17
    หึ้ยยยยยยย รู้ใจตัวเองสักที5555
    #118
    0
  12. #116 Nontawattt (@Nontawattt) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 20:18
    รอน่าาาาาาาาา
    #116
    0
  13. #115 Nontawattt (@Nontawattt) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 20:17
    เขินแทนเลยอะ
    #115
    0
  14. #114 sky=yim (@kaf_friend) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 12:35
    รู้ใจตัวเองสักทีนะคะน้องไม้ 555
    โอ๊ย แอบกลัวหนูด้วย ฮึ่ยยย
    #114
    0
  15. #113 wiwitchayada2 (@wiwitchayada2) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 06:51
    โคตรโหดดด
    #113
    0
  16. #112 Cream_2546 (@Cream_2546) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 06:29
    ฮือออแอแอแ อยากมีพี่มีนเป็นของตัวเอง
    #112
    0
  17. #110 sinner9un (@sinner9un) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 22:04
    อยากได้เล่มมมมม​ -​///- เก็บตังแปบ
    อ้ากกกชอบ​ รอค่าาาา
    #110
    0
  18. #109 √169=? (@twins01) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 21:35
    ........อยู่กันไปได้ไง
    #109
    0
  19. #104 wiwitchayada2 (@wiwitchayada2) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 08:47
    ชอบก็บอกว่าชอบดิวะ ฮืออชั้นอยากมีแบบนี้บ้าง
    #104
    0
  20. #95 TheViper_ (@HongTae_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 22:53
    อยากได้ไม้เป็นของตัวเองงง
    #95
    0
  21. #94 N3467SA (@N3467SA) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 20:41
    ชั้นจะรอจนกว่าเค้าจะได้กัน5555
    #94
    0
  22. #89 sky=yim (@kaf_friend) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 15:12
    พี่ง่วงฮาอ่ะ อยากรู้ทำไมพี่ง่วงได้ขนาดนี้คะ 55555
    #89
    0
  23. #87 xxixxx (@siriyakornying) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 07:19
    เกลียดความพี่ง่วงว่ะแม่ม รู้สึกเหมือนเห็นตัวเองอะ555555555555
    #87
    0
  24. #86 poterdowจ้า (@p-o-t-e-r-d-o-w) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 01:42
    ชอบมากกก ละมุด เอ้ยละมุน~
    #86
    0
  25. #85 duqidjmwkxieiicn (@duqidjmwkxieiicn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 00:31
    อยากได้เล่มมมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #85
    0