เขียนนิยาย ไม่ยากอย่างที่คิด และ โฟโต้ช็อป ทำได้ ง่ายจัง

ตอนที่ 90 : Writer - Dialogue (บทสนทนา)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 มิ.ย. 57

Dialogue

 






 

 

บทสนทนา

 


 

แน่นอนที่สุด ท่านย่อมไม่สามารถนำเสนอ คำพูดของตัวละครทั้งหมดในการพูดคุยกันสองคน ถ้าใครทนฟังคู่สนทนาได้ติดต่อกันเกินห้านาทีก็นับว่า เป็นยอดนักฟัง ท่านจะต้องตัดทอนลงเหลือเฉพาะประเด็นสคัญ อารมณ์ขันและความขัดแย้งช่วยได้บ้าง





คุณค่าของบทสนทนาคือ


1. ช่วยในการดำเนินเรื่อง

2. แสดงให้เห็นความแตกต่างในอุปนิสัยของผู้พูด

3. สร้างความประทับใจ

4. สะท้อนความคิดเห็น

5. มีความหลากหลายไม่ซ้ำซาก

6. ช่วยผ่อนคลายความตึงเครียด

 

 

คนสามคนนั่งคุยกันปกติ ไม่น่าสนใจ


คนสองคนเถียงกัน อีกคนทำไม่รู้ไม่ชี้ น่าสนใจบ้าง


คนสามคนเถียงกัน อีกคนหนึ่งยกเท้าขึ้นเตะคนที่สอง คนที่สองตบหน้าคนที่สาม คนที่สามถ่มน้ำลายใส่คนที่หนึ่ง น่าสนใจที่สุด



นี่คือความขัดแย้งซึ่งเป็นรากฐานของนวนิยาย




ท่านควรจะใช้บทสนทนาในหนังสือมากน้อยเพียงมด มีคำแนะนำง่ายๆ ในยุคของบทละครทีวีและการ์ตูนคอมพิวเตอร์นี้ เรามักได้ยินเสียงตัวละครพูดกันเกือบตลอดเวลา คำแนะนำคือใช้บทพูดสักสามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ต้องเขียนให้น่าอ่าน และสนุก บทสนทนาที่ดีในหน้านิยายจะต้องไม่มีสิ่งไร้สาระ


จงซ้อมอ่านออกเสียงบทสนทนาดังๆ ออกมาเสมอ เพราะจะทำให้เห็นข้อผิดพลาด ถ้าให้ดีควรสลับกับเพื่อนผลัดกันอ่านและฟัง จะเห็นคำพูดมากมายฟังขัดหู เพราะคนธรรมดาเขาจะไม่พูดกันอย่างนั้น แต่ภาษาเขียนชักพาเราไป


คำพูดทุกบรรทัดจะต้องสั้นกระชับ ถ้าเป็นนวนิยายที่ดี ท่านบอกได้เลยว่าใครพูดประโยคที่ห่างกัน ทุกคนเลือกคำมาใช้ต่างกัน และมีทางทีการพูดการออกความเห็นไม่เหมือนกัน ตัวอย่างเช่น มีอยู่ถึงสิบกว่าวิธี ที่จะกล่าวตอบรับ สมมติว่าตัวละครตัวหนึ่งได้รับการขอร้องให้ปิดประตูที่ตนอ้าทิ้งไว้ ท่านรู้ดีว่าตัวละครนั้นจะเลือกใช้คำไหนตอบรับ


ครับ , ครับผม , ได้สิครับ , ได้ , ได้เลย , เอ้า , อ๋อ , เอาเลย , เอาสิ , ยินดี , ไม่เป็นไร , แน่นอน , แหง , ขอโทษที , ทันทีเลย , สุดแท้แต่จะบัญชา , ตัวละครอาจจะพูดว่า “ได้เลย ครับผม” กับคนหนึ่ง หรือถามย้ำ “ว่าไงนะ?” กับอีกคนหนึ่งย้อนถามกลับอีกคนหนึ่ง “ปิดประตูหรือ?” และอาจจะไม่พูดอะไรเลยเป็นการตอบรับอีกคนหนึ่งก็ได้


อย่าเป็นประโยคห่วงธรรมดา เช่น “เขาพูด” “เธอกล่าว” นักเขียนสมัครเล่นมักเลี่ยงไปใช้คำอื่นแปลกๆ โดยไม่จำเป็น เช่น “เขาพ่นคำพูดออกมา” “เธอเอ่ย” “เขาปรารภ” “เธอชี้แจง” คำว่า “พูด” หรือ “กล่าว” สามารถใช้บ่อยๆ ได้โดยไม่เป็นที่รำคาญของผู้อ่าน เมื่อจำเป็นจริงๆ ท่านจึงใช้คำแปลกๆ เช่น “ตะโกน” หรือ “กระซิบ”


ถ้าแน่นอนแล้วว่าใครพูด ก็ปล่อยให้ประโยคลอยตัวได้ อย่างไรก็ตามอย่าใช้วิธีนี้มากเกินไป มิฉะนั้นผู้อ่านต้องหันไปนับประโยคว่า ใครเริ่มพูด


 

บทสนทนามีการเขียนและการใส่ในช่วงเวลาของการพูดเพื่อเข้ากับสถานการณ์ด้วย เราเคยลงเอาไว้แล้วในช่วงท้ายๆ ในตอนที่ 14 หรือ >>> คลิกที่นี่เพื่อกดเข้าไปตอนที่ 14 <<<















ขอขอบคุณเนื้อหาในบางส่วนจากในหนังสือเขียน
เขียนขึ้นและเรียบเรียงโดย พิมาน แจ่มจรัส
หากท่านสนใจสามารถหาอ่านเพิ่มเติมได้ในเล่มค่ะ

หากใครมีความคิดเห็นเพิ่มเติม ติชมหรือเสนอแนะ คอมเม้นท์ทิ้งไว้ด้านล่างได้ค่ะ > <
ขอบคุณสำหรับการเข้าอ่านและกำลังใจนะ คอมเม้นท์ให้คนเขียนอัพตอนต่อไป >O<///

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

1,529 ความคิดเห็น

  1. #1453 วรุณรัก (@kridta) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:17
    ขอบคุณค่ะ
    #1453
    0