Fic reborn เด็กจิตป่วนวาเรียกำลังสอง

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    22 ส.ค. 61

สวัสดีคะฉันชื่อ 'คามิสึกิ ยูกิ' คะ วันนี้เป็นเช้าอันสดใสภายในห้องนอนที่เต็มไปด้วยโปสเตอร์'รีบอร์น',มังงะเอย,ของสะสมเอย อ๊ายยยยยย!แค่ตื่นมาเจอผัวชีวิตนี้ก็สดใสแล้วค่าาาาาาา 

"มิกิไปโรงเรียนได้แล้ว!!!" เสียงขุ่นแม่ผู้ทรงศักดิ์ดังกังวานเรียกให้ไปนรกเอ้ย!โรงเรียน ฉันค่อยๆลุกจากเตียงที่รักไปอาบน้ำและแต่งตัวไปโรงเรียน 

"ไปก่อนนะคะ~" ฮือ~เดี๋ยวแม่จะรีบกลับมาดูต่อนะอนิเมะที่รักกกกTOT~~

#นรกเอ้ย!โรงเรียน

จ้อกแจ้กๆ

เสียงคุยอื้ออึงภายในห้องเรียนวันน่าเบื่อๆในรั้วโรงเรียนเริ่มขึ้นอาจารย์แต่ละวิชาทยอยเข้ามาสอนเฉกเช่นทุกๆวันเมื่อถึงคาบพักฉันก็เดินลงไปทานข้าวที่โรงอาหารขนาดมานั่งคนเดียวไม่วายมีพวกเสร่อเดินตามมาจอแจ 

"ว้าย~คิดว่าใครยัยโอตาคุข้างถนนนี่เองฮ่าๆๆๆ"

"มานั่งรกโลกทำไมแถวนี้ยะที่นี่ไม่ใช่ที่ของเธอหลบไป!!"

"เป็นแค่ขยะแท้ๆนะยัยนี่"

และเสียงแหลมที่ก่นด่ามากมายก็ไม่เข้าใจหรอกว่าทำไมชอบมาจอแจด้วยมันน่ารำคาญสุดๆเลยล่ะนะแต่..จะทำอะไรได้ก็ฉันมัน..ขยะนี่นาแต่ที่อยู่ได้เพราะอนิเมะหรอกน่าแค่เจอหน้าตัวละครรีบอร์นก็เหมือนได้ชาร์จพลังจนเต็มเปี่ยมแล้วล่ะน--

ซ่า!

"ว้าย!ขอโทษนะยะพอดีมองไม่เห็นโฮะๆๆ"

หยดน้ำไหลลงมาตามเส้นผมแก้วน้ำที่ถูกคว่ำอยู่บนหัวไหลตกลงมาตามความลื่น..ให้ตายสิเสื้อผ้าเปียกหมดเลยยิ่งไม่มีชุดเปลี่ยนอยู่ด้วย ฉันค่อยๆลุกขึ้นเดินหนีออกจากตรงนั้นเพื่อที่จะไปเข้าห้องน้ำ...

ซ่าๆ

เสียงน้ำไหลออกมาจากก๊อกฉันค่อยๆใช้มือกวักน้ำล้างหน้า น้ำที่ยัยพวกนั้นราดมาเหนียวตัวหมดเลยกลับไปเรียนสภาพนี้คงไม่ได้ด้วยเฮ้อ~คิดถึงอนิเมะที่รักจังเลย(_ _)<3. ฉันเอื้อมมือไปปิดก๊อกน้ำก่อนจะเดินตรงไปที่ห้อง 

กึก

ฉันหยุดร่างของตัวเองตรงหน้าห้องเรียน เอาล่ะมิกิสู้เค้าเหมือนกับทุกๆวันนะ!!  ฉันสุดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะค่อยๆเปิดประตูห้องออก

"ขออนุญา--"

"ทำไมถึงมาช้าแบบนี้เพื่อนเค้าเข้าเรียนหมดแล้วดูสิ!ทำไมตัวเปียกแบบนี้ไม่ไหวเลยนะคะคุณคามิสึกิ!''

"ขอโทษคะ"

"ช่างเถอะไปนั่นที่ซะ"

"คะ"




#เลิกเรียน

ฮ้า~ในที่สุดก็เลิกเรียนแล้ววววอนิเมะจ๋าาาาาาแม่กลับมาแล้วววววว ฉันรีบวิ่งไปวางกระเป๋าก่อนจะเปลี่ยนเป็นชุดวอร์มประจำตัวก่อนจะสวมหูฟังอันโปรดและเปิดคอมดูรีบอร์นตอนสุดท้าย..ตอนที่อัพวันนี้น่ะสิ!!ดีจริงๆที่กลับมาทันหึๆ แสงจากหน้าจอคอมสว่างในห้องมืดมือเรียวคลิกเมาส์อย่างชำนาญ เสียงเพลงเปิดรีบอร์นดังขึ้นแววตาที่หม่นหมองกลับมาสดใสทันตาเห็น..โลกภายนอกคือสิ่งที่น่ากลัวอยู่ในห้องนี้จะะปลอดภัย..ฉันเชื่อแบบนั้นมาโดยตลอดทั้งที่เชื่อแบบนั้นหัวใจดวงเล็กๆบอกกับฉันว่า'อยากที่จะท่องโลกกว้าง'นั่นแหละนะความเชื่อของฉัน.....อนิเมะรีบอร์นดำเนินจนจบเปลือกตาของฉันหนักอึ้ง แปลกจังปกติตีสี่ตีห้าไม่เคยหลับไม่เคยนอนนี่ดูไปนิดเดียวทำไมง่วงขนาดนี้นะ....

ตุบ

ร่างทั้งร่างโน้มลงไปตามแรงโน้มตัวเปลือกปิดสนิทเสียงเพลงจบยังคงดังอยู่.....แปลกจังตัวเบาหวิวเลย...จริงสิจะว่าไปวันนี้มีการบ้านวิชาประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นด้วยนี่นา..'ถ้าขอพรได้1ข้อจะขออะไร'..นั่นสินะสำหรับฉันแล้ว...

คงอยากจะ...อยากเกิดใหม่ในโลกรีบอร์น..ละมั้งนะ..



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

106 ความคิดเห็น

  1. #63 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 18:31
    น่าสนใจๆ
    #63
    1
    • #63-1 เรย์นะ (@hansuri) (จากตอนที่ 1)
      25 พฤศจิกายน 2561 / 20:22
      เย้~มีคนเข้ามาอ่านด้วย ขอบคุณทีมาเม้นน้าาา
      #63-1
  2. #3 silent student (@omsinkt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 18:16

    สนุกดี ฮึๆๆๆ

    #3
    1
  3. #1 satrinamneung (@satrinamneung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 09:11
    สนุกมากคร้า
    รอ ตอน ต่อไป อยู่ นะคะ
    สู้ๆค่ะ แต่ง ต่อไป เรารออ่านอยู่. อิๆ
    #เม้นแรก
    #1
    1