Four Loveอลวนวุ่นรักป่วนหัวใจ (AonBoon DewTum)

ตอนที่ 3 : >>>ต่างคนต่างชอบ(ตั้ม)<<<

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 ธ.ค. 56

BOON Part

            นี่ก็ผ่านไปหลายวันแล้วที่เรา 4คนมาอยู่ด้วยกัน วันที่ผมได้เจออ้นครั้งแรกนั้น ผมถึงกับอึ้ง เพราะเค้าน่ารักขึ้นมาก ผมยาวขึ้น จัดฟัน และรอยยิ้มของเค้าก็ทำให้ผมหวั่นไหวมากกว่าเดิม ทุกครั้งที่เราคุยกัน ผมก็ชอบเผลอมองรอยยิ้มอ้นตลอดเวลา และผมก็รู้สึกว่าผมทำตัวไม่ถูกเวลาอยู่กับเค้า ผมเลยต้องทำตัวนิ่งๆ ไว้เพื่อซ่อนความหวั่นไหวที่ผมมี

“พี่บูรณ์” อ้นเดินมาหาผมที่กำลังทำอาหารอยู่ในครัว ในใจผมตอนนี้เต้นแรงมาก แต่ผมก็ทำเป็นนิ่งและทำเป็นสนใจการหั่นผักอยู่

“ว่าไง” ผมถามอ้นทั้งที่ไม่หันไปมอง

“ผมมีเรื่องให้พี่ช่วยนิดหน่อยอ่ะ”อ้นบอกและผมก็รู้สึกว่าเค้ามายืนข้างๆผม เพราะเสียงมันใกล้ แถมผมเห็นแขนเค้าแวบๆด้วย โอ๊ย ใจจ๋า อย่าเต้นแรงสิ หายใจลึกๆ

“ว่ามาสิ” ผมตั้งสติได้ก็ถามอ้น ทั้งที่ไม่มองหน้าเค้า

“ช่วยผมจีบตั้มหน่อยสิ” อ้นบอก ผมถึงกับหันหน้าไปมองเค้าอึ้งๆ

“พี่บูรณ์ เป็นไรพี่” อ้นถามและเอามือโบกไปมาตรงหน้าผม ผมก็ได้สติอีกรอบ

“เปล่า จะให้พี่ช่วยจีบตั้มเหรอ ได้สิ” ผมบอกและยิ้มให้อ้นไป

“ขอบคุณคร้าบพี่บูรณ์” อ้นดีใจและจับมือผมไว้ ผมได้แต่มองและยิ้มไปให้เค้า ทั้งที่ในใจผมตอนนี้ มันกลับอยากจะร้องไห้ แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกันนิ แถมผมยังรับปากว่าจะช่วยเค้าจีบ
ตั้มอีก ผมก็ต้องทำตามที่เค้าขอสินะ ทั้งที่ผมไม่อยากทำ

 




 

DEW Part

            หลังจากที่ผมได้เจอตั้ม และเราได้อยู่ด้วยกันซักพัก ผมอยากจะบอกว่ามันไม่ต่างไปจากครั้งแรกที่ผมเจอเค้าเลย ผมอยากมองเค้า อยากอยู่ใกล้เค้า และยังหวั่นไหวกับรอยยิ้มของเค้าเหมือนเดิม ที่สำคัญเค้าน่ารักกว่าเดิม ผมจึงมั่นใจได้ว่าผมจะจีบเค้า       แต่ไม่รู้ทำไมพอผมจะไปอยู่ใกล้หรือเข้าไปคุยกับเค้าทีไร เค้าก็จะหนีหรือไม่คุยกับผมซักที ตอนนี้ผมมานั่งรอพี่บูรณ์อยู่หน้าห้องเรียน เพื่อไปทานข้าวพร้อมกัน

“ป่ะ ไปกินข้าวกันเหอะหิว” พี่บูรณทำหน้ายู่ มายืนตรงหน้าผมและชวนผมทันทีผมก็เดินตามพี่บูรณ์ไปเงียบๆ เพราะกำลังคิดว่าจะบอกพี่บูรณ์ดีมั้ยว่าผมชอบตั้ม

“พี่บูรณ์ ผมชอบตั้มว่ะพี่” ผมไม่คิดแล้ว เลยบอกพี่บูรณ์ออกไป

“ห๋า” พี่บูรณ์หยุดเดิน และหันหน้ามามองผม ดีนะที่ผมหยุดตามทันไม่งั้นชนแน่

“พี่ตกใจอารายเนี่ย อย่าบอกนะว่าหึงผม” ผมเห็นพี่บูรณ์นิ่งไป เลยแซวพี่เค้า ป้าบ ผมโดนตบหัวคร้าบ ไม่น่ารักเลยอ่ะ

“ฉันหวงน้องฉันมากกว่า” พี่บูรณ์ว่าผม ผมต้องอ้อนพี่บูรณ์แล้วล่ะสิ

“พี่บูรณ์คร้าบ รับน้องดิวเป็นน้องเขยด้วยนะคร้าบ” ผมจับมือพี่บูรณ์และเอามาถูๆที่แก้ม

“ไปกินข้าวเหอะ หิว” พี่บูรณ์เปลี่ยนเรื่องและดึงมือออกจากมือผม แล้วเดินนำไปที่โรงอาหาร ผมก็วิ่งตามและเดินจับมือพี่บูรณ์ กลัวเค้าหนี

“เฮ้ย!” ผมเห็นอ้นกับตั้มกำลังจะเดินไปโรงอาหาร ผมเลยตะโกนออกไป 2คนนั้นและคนอื่นๆก็หันมามองผมกับพี่บูรณ์

ผมไม่สนใจเลยพาพี่บูรณ์วิ่งมาหา 2คนนั้น

“ดิวจะตะโกนทำไม ไม่อายเค้าหรือไง”พี่บูรณ์ว่าผมและบิดแขนผมที่จับมือเค้าอยู่

“โอ๊ย! เจ็บ” ผมว่าพี่บูรณ์ทั้งที่ไม่ปล่อยมือ และมองหน้าตั้ม เค้าก็หลบตาผมเหมือนเดิม 

ณ.โรงอาหาร

“เดี๋ยวพี่บูรณ์กับตั้มไปหาที่นั่งนะ ผมกับอ้นจะไปซื้อของกินมาให้” ผมบอกและก็ลากอ้นเดินมากับผม

“เฮ้ย! พี่ทำไมไม่ไปคนเดียววะ” อ้นมันเดินตามผมและก็บ่น

“พูดมากน่ะ แกไปซื้อผัดไทร้านนั้นให้พี่บูรณ์นะ เดี๋ยวฉันจะไปซื้อให้ตั้มเองไปนะ”แล้วผมก็เดินหนีมา ได้ยินอ้นมันบ่นด้วย แต่ช่างเหอะ และผมก็เดินไปซื้อน้ำ 4 แก้ว และสุกี้น้ำมา 2 ชาม หวังว่าตั้มคงจะชอบนะ

“อ่ะ ของตั้ม” ผมวางสุกี้และนั่งลงตรงหน้าตั้มที่นั่งข้างพี่บูรณ์  เค้าก็มองหน้าผม พี่บูรณ์ก็มองด้วยอีกคน

“มาแล้วคร้าบ”อ้นวางผัดไทให้พี่บูรณ์ และกระเพราหมูกรอบของมัน

“ขอบคุณมากอ้น”พี่บูรณ์บอกอ้น

“ไม่เป็นไรครับผม” อ้นบอกและยิ้มให้พี่บูรณ์ที่นั่งอยู่ตรงหน้า ส่วนผมก็หันมาสนใจคนตรงหน้าที่กิน
สุกี้อย่างเอร็ดอร่อยไม่ได้สนใจผมเลย แต่ผมก็ดีใจนะที่เค้ายังกินของที่ผมซื้อมา ถ้าเค้าเอาไปทิ้ง ผมคงเสียใจมากแน่ๆ

“อยากกินหมูกรอบจังเลย” ตั้มบอกและยักคิ้วให้อ้น

“อ่ะ” อ้นตักหมูกรอบให้ตั้ม ตั้มก็ยิ้มให้อ้น รู้สึกเจ็บแปลกๆแฮะ

“อ่ะดิว” พี่บูรณ์ตักเต้าหู้มาให้ผม  อ๊ากผมไม่ชอบอ่ะ

“ไม่เอา ผมไม่ชอบอ่ะ” ผมจะตักคืนให้พี่บูรณ์

“มาๆเอาให้ผม ผมชอบ” ตั้มชกชามสุกี้มารับเต้าหู้จากช้อนผม ผมมองหน้าตั้มงงๆ แล้วตั้มก็หลบตาผมและก็กินสุกี้ของตัวเองต่อไป น่ารักชะมัด และรู้สึกดีที่เค้ารับเต้าหู้ไปจากผม  รู้สึกดีจัง

......................................................................................................................................................................

เอาแล้ว อ้นก็ชอบตั้ม ดิวก็ชอบตั้ม แล้วมาบอกบูรณ์ทั้งสองคน แล้วบูรณ์จะทำยังไงต่อไปดี ใครอยากให้กำลังใจบูรณ์ก็มาเม้นบอกไรต์ได้นะจ๊ะ ชอบไม่ชอบบอกไรต์ด้วยจ้า เม้นบ้างพอเป็นกำลังใจให้ไรต์นะคะ
ปล.ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเม้น มาอ่านฟิคเรื่องนี้จ้า
ปล.อีกที พรุ่งนี้จะได้เห็นคอนเสิร์ตครั้งแรกของอ้นแล้ว ฝากติดตามและโหวตๆด้วยจ้า

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะจ๊ะJ

Let's Fun! 
 
 

98 ความคิดเห็น

  1. #81 Jajjah (@jajjah) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2557 / 11:05
    รู้สึกดีกะดิวนะ แต่อ้นอ่ะ -..-
    #81
    0
  2. #32 ✿LucKY✿ (@nooluk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 13:49
    บูรณ์ก็ช่วยดิวสิ  ไม่ต้องช่วยอ้น เก็บไว้กับตัวเอง 5555555555 
    #32
    0
  3. #22 (-F4hbreaker.-) (@fcbabozadektay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 22:04
    เชอะ.. งอนพี่อ้นอะ พี่ดิวสมหวังนะเฟ้ย เราเชียร์ค่ะ 55555555555555555555555555555555555555
    #22
    0
  4. #10 Joonior JR (@pearloverit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 02:16
    โหพี่บูรณ์งานหนักเลยสู้สู้
    #10
    0
  5. #9 Ⓐ█ ҚїмÎ (@ampkhamakorn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 23:53
    ทำกับข้าวอยู่ดีๆ 
    "พี่บูรณ์ ผมชอบตั้ม" 
    เงิบ อ้ากกกก 
    #9
    0
  6. #6 DucK77 (@duck77) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 20:29
    เมื่อไรอ้นบูรณ์จะรักกันอ่ะ
    #6
    0