วิกฤตการ หัวขโมยน้อย

บงชู กอมง ตาเลวู* ^^~
ไดนี้จะเกริ่นนำทุกสิ่งที่เป็นปาย~
อ่านด้วยนะเจ้าค่ะ อย่าเพิ่งเบื่อกันนร้า>-<

13 สิงหา 52
ตื่นเช้ามาด้วยความสดชื่นแจ่มใสว่แต่เช้าเลย(ที่ไหนล่ะ TT) กินข้าวก่อนไปรร. ขอบอกว่าผะอืดผะอมอย่างยิ่ง เดินไปรร.อย่างทรมาร(ตามจริงคือลากสังขารตัวเอง) เวียนหัวชะมัด เรียนรำก็นั่งๆยืนๆ เวียนเฮดดดดดดดดดด
เรียนเสร็จ จะเป็นลมขึ้นไปนอนในห้องเรียน ทนเรียนจนถึงพักกลางวัน กินข้าวไม่ลงอย่างยิ่งยวดเพราะได้กลิ่นแล้วจะ... เลยกินโยเกิรด์แทน หลังจากนั้นก็เข้าเรียนซ่อมเสริม(เปลี่ยนชื่อเป็รอะไรไม่รู้ ยาวๆ)ครูเค้าปล่อยให้เด็กทำงาน แล้วครูก็กวนเด็กไปเรื่อย(ครูที่ว่าคือนักศึกษาฝึกสอน) เค้าก็เลยทำงานไปสักพัก จนปวดหัวเลยหยุดแล้วฟุบนอนลงไป จนกระทั่งคาบต่อมา คณิตศาสตร์ ครูตะโกนปลุก จะบ้าตายคนยิ่เวียนหัวอยู่ ครูบอก ถ้าจะนอนก็ไปนอนห้องพยาบาลอย่ามานอนในห้องเรียน ไม่งั้นจะให้ไปนอนข้างครูสายใจ(ครูสายใจคือครูหัวหน้าสายชั้น ม.3 โหดมากๆๆๆๆๆ) เค้าก็เลยทนปวดหัวไปสักพัก เพื่อนบอกว่าให้ไปนอนที่ห้องพยาบาล เดี๋ยวก็ทรุดลงไปแล้วจะยุ่ง(ไอ้นี่เป็นทอม ชื่อลูกนัท รบเร้าตั้งแต่เช้าแล้ววว่าให้ไปนอน) เค้าเลยไปนอนซะเลย ไม่ชอบอยู่แล้วทั้งครูทั้งวิชานี้ หนาวก็หนาว ไปนอนจนพัก ไอ้ลูกนัทก็มาปลุกไปเรียนต่อ 2 คาบสุดท้าย วิชาวิทย์ ครูประจำชั้นเป็นคนสอน แล้วในถังขยะมีเศษขนมเพียบ โดนตียกห้องเพราะไม่มีใครรับว่าเป็นคนทิ้ง ส่วนบ้างชิ้นก็มีคนรับไป เค้าก็โดน เล่นเอาปวดหัวเลย ทนเรียนจนวิชาสุดท้ายทำเวร แล้วกลับบ้าน เปิดคอมเล่นเรื่อยเปื่อย จนทุ่มกว่าๆ(ยังไม่ถึงครึ่ง) แม่บอกให้ไปนอน เพราะจ้องอย่างนี้เดี๋ยวปวดหัวมากขึ้น เค้าเลยปิดคอมแล้ว อ่านหนังสือก่อนนอน(อย่าคิดว่าเค้าเป็นเด็กเรียน เค้าอ่านนวนิยาย) เส็ดแล้วก็นอน คืนนั้นฝนตกหนักมาก ฟ้าก็ฝ่า อยากร้องให้TTOTT นอนไปสักพักก็เช้า ยังเวียนหัวนิดหน่อย ไม่มีอะไรมาก

14 สิงหา 52
ตื่นมาแล้วก็ลากตัวเองออกจากที่นอน แล้วลงบันไดไปได้ 3 ขั้น นึกได้ว่าลืมของ เลยขึ้นไปเอา ทันใดนั้น o.O พรืด~! ลืนน้ำล้มหน้าแข้งครูดกับบันได้ตรงที่เป็นปูน ถลอกหมดเลย เจ็บจนเหมือนจะกระอักเลือด(เพราะมันมีอะไรจะพุ่งออกมาจากปาก) คราวนี้ล่ะพี่น้องครับ ทั้งเวียนหัวและปวดหัวรุ่มเลยครับพี่น้องครับ TT^TT สงสารตัวเอง TOT จึงลากสังขารตัวเองลงบันไดมาหาแม่ แล้วบอกว่าขอหยุดครึ่งวัน เดี๋ยวไปตอนคาบบ่าย แมเห็นหน้าแล้วดูอาการไม่ค่อยดีจึงให้หยุดตามประสงค์(ลิเกล่ะ)เค้าจึงโทรบอกไอ้ลูกนัท มันก็บอกให้ไปหาหมอ เค้าก็บอกเดี๋ยวก็ถึงเวลาที่หมดนัดแล้ว มันก็บอก  แกพูดแต่อย่างนี้ แล้วถ้าเป็นอะไรขึ้นมาอย่ามาให้ไปงานนะโว๊ย! (ดูมันพูดกับคนป่วย -_-*) เค้าเลยเออๆ ไปกับมันก่อน แล้วขึ้นนอน ตื่นมาตอน เก้าโมงห้าสิบสาม ดีขึ้นมากแล้วเลยลุกขึ้นเดินลงบันได อาบน้ำ กินข้าว เล่นคอม (555+) จนสิบเอ็ดโมงห้าสิบแปดจึงออกจากบ้านมารร. ทนเรียนจนจบวิชา แล้วกลับบ้านมา เล่นคอม และนอน

15 สิงหา 52 NoW
สถานการณ์ปัจจุบัน ตื่นขึ้นรีดผ้า เริ่มเวียนหัว(อีกแล้ว) คลายจะอ้วก จึงรีบรึดให้เส็ดแล้วลงมาชั้นล่าง แม่ซื้อข้าวหมูกรอบไว้ให้(ดีมากเลย ไม่งั้นเค้าคงสลบคาร้านข้าหมูกรอบถ้าต้องไปซื้อเอง) กินไปได้ครึ่งเดียว กินต่อไม่ไหวเพราะผะอืดผะอม เลยบอกแม่ว่าขอกินแป็ปซี่ได้มั๊ย แม่เลยไปซื้อมาให้ กินไปแล้วก็ดีขึ้นมาก เลยเปิดคอมนั่งอัฟไดอารี่ ด้วยประการฉะนี้แล

จบแล้วนะ ขอบคุณทุกคนมากๆที่อุส่าห์อ่านมาจนจบ ขอบคุณจริงๆจ๊ะ แม๊กซี่ อาทูตาลา**
-------------------------------------------------------------
*บงชู กอมง ตาเลวู
- สวัสดี สบายดีป่ะ
**แม๊กซี่ อาทูตาลา
- ขอบคุณ แล้วพบกันใหม่จร้า