นางร้าย'มาเซียร์ [END]

ตอนที่ 19 : 19.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,498
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 360 ครั้ง
    19 ก.ค. 61

.
.
.
 หลังจากที่ท่านแม่สั่งของที่ต้องการเสร็จฉันกับมาเบลก็รีบวิ่งออกมาทันที และจุดหมายของฉันสองคนก็คือห้องปรุงยา
ปังงงงงงงง!!!!!!
พอมาถึงหน้าห้องฉันก็ถีบประตูเข้ามาอย่างแรง จนครูที่อยู่ในห้องตกใจ
"มาทำอะไรกันนักเรียน หัดเคราะประตูหน่อยสิ " ครูคนหนึ่งในห้องพูดขึ้น
"หนูไม่มีเวลามาบอกตอบคำถามหรอกค่ะ หนูมาขอวัตถุดิบปรุงยาค่ะ"
"แต่โรงเรียนของเราถ้าไม่ใช้วิชาเรียนก็ห้ามใช้ของน้ะจ้ะ" มันใช้เวลามั้ย
"แต่พวกเราต้องการจิงๆน้ะค้ะ " ซันเบลพูดขึ้น
"กฎก็ต้องเป็นกฎ"เห้อออออ
"แต่นี่เป็นคำสั่งของราชินีน้ะค้ะ" 
"เธออย่ามาหลอกครูหน่อบเลย ครูไม่ใช่เพื่อนเล่นเธอน้ะ" หัวร้อนแล้วค่ะจังหวะนี้
"หนูก็ไม่ใช่เพื่อนเล่นครูเหมือนกันค่ะ มาวิน ชาลิดอ เพื่อนของหนูกำลังจะตายถ้าครูยังไม่ยอมให้วัตถุดิบกับหนู" พวกครูมีสีหน้าอึ้งๆ
"อยากได้ถึงกับต้องเอาชื่อเพื่อนมาอ้างเลยหรอ" ครูนี่ก็
"ซันเบล" ซันเบลพยักหน้าเลยเสกดอกไม้พิษขึ้นมารอบห้อง ครูทุกคนที่อยู่ในห้องไม่คิดว่านักเรียนจะกล้าทำขนาดนี้ก็เลยไม่ได้เตรียมตัว ผ่านไม่ประมาณหนึ่งนาทพวกครูก็สลบกันหมดทุกคน
"ขอโทษน้ะค้ะ แค่สลบเองนี่่เนอะ" ฉันว่าก่อนจะแยกกับซันเบลไปหาวัตถุดิบ


20 นาทีต่อมา
"มาเซียร์เธอได้อะไรแล้วบ้าง" ซันเบลซึ่งอยู่อีกแถบหนึ่งตะโกนถาม
"ฉันได้ฉันได้ดอกนีออน แล้วเธอล่ะ"
"ฉันได้ดอกลาร่าแล้วก็เจอดอกไวท์สีดำแล้วด้วยแต่เอาออกมาไม่ได้" 
"ทำไมล่ะ" ฉันเดินไปหาซันเบล
"ก็มันถูกปิดผนึกไว้สิ ถ้าจะเปิดผนึกต้องใช้พลังเวทย์แสงเยอะมากเลยน้ะ ถ้าไม่แนน่จิงก็เอาออกมาไม่ได้หรอก" นี่ใคร นี่มาเซียร์น้ะ
"เดี๋ยวฉันจัดการเอง เธอถอยออกไปก่อน" ฉันยื่นดอกนีออนให้ซันเบลถือไว้ สิ่งที่ฉันต้องทำก็คือเอามือวางไว้บนแผ่นผนึกแล้วตั้งสมาธิปล่อยเวทย์แสงเข้าไปและรอจนกว่าผนึกจะเปิด
"ไหวแน่น้ะมาเซียร์" ฉันพยักหน้าให้

20 นาที
"ตัวเธอเริ่มซีดแล้วน้ะมาเซียร์ไหวแน่หรอ ถ้าไม่ไหวก็ออกมาเถอะ" 
"ไม่ได้หรอกน้ะ ถ้าฉันกลับไปโดยไม่มีดอกไวท์สีดำการปรุงยาก็จะไม่สำเร็จและมะ มาวินจะตาย" ฉันเริ่มหน้ามืดแล้วล่ะ
"มาเซียร์!! " อยู่ๆตัวเองก็รู้สึกหนักขึ้นมา 
"พยุงฉันไว้ก่อนน้ะซันเบลอีกนิดเดียว"

เพล้งงงงงง!!!!!
เสียงผนึกที่แตกตัวออกจากกันพร้อมร่างของมาเซียร์ที่หลุดจากการพยุงของซันเบลและร่วงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วงของโลก
"มาเซียร์รอก่อนน้ะเดี๋ยวฉันจะไปตามคนมาช่วยเธอ" ขณะที่ซันเบลจะเดินออกไปฉันก็ดึงแขนซันเบลไว้
"มะ ไม่ต้องรีบหยิบของทั้งหมดแล้วเอาไปให้ท่านแม่เดี๋ยวฉันจะตามออกไป " ซันเบลมีท่าทีที่ลังเล
"รีบไปสิ "ฉันตวาดออกไป ซันเบลตกใจนดๆก่อนที่จะวิ่งออกไป
หลังจากที่ซันเบลออกไปฉันก็ได้สร้างบาเรียเพื่อป้องกันไม่ให้ใครเห็นและได้ยินเสียงของฉัน
"แบล็คไวท์ ออกมา"ฉันพยายามคุมสติตัวเองไว้
"ท่านมีอะไรรึเจ้านาย" สัตว์ในตำนานถามเจ้านายของตนที่เรียกตนออกมา
"กรีดที่แขนของนายแล้วเอาเลือดใส่ขวดนั้นเดี๋ยวนี้" ฉันโยนขวดขนาดเท่าขวดโค้กให้
"ตามคำสั่ง" มันคค่อยๆใช้มีดแทงไปที่แขน เลือดก็ไหลลงขวดพอดีพอเต็มขวดมันเลือดของมันก็หยุดไหลอัตโนมัติ
"กรีดอีกครั้ง" มันก็พยักหน้ารับ เลือดสีแดงสดค่อยๆไหลเข้าปากของฉัน ที่ฉันต้องดื่มเลือดของสัตว์อสูตรเพราะมันเป็นสัตว์ครึ่งปีศาจครึ่งเทพและมันชุบชีวิตคนได้เรื่องนี้ไม่มีใครรู้น้อกจากฉันที่เป็นเจ้าของมัน
ร่างกายของฉันฟื้นฟูอย่างเต็มที่ฉันก็สั่งให้เบล็คไวท์กลับไปที่มิติทันทีและฉันก็รีบวิ่งออกมาจากของปรุงยาเพื่อไปที่ที่มาวินอยู่
พอฉันมาถึงซันเบลก็วิ่งมาหาฉันทันที 
"เป็นยังไงบ้างมาเซียร์"
"ฉันกลับมาปกติแล้วล่ะ แล้วมาวินล่ะ" 
"เราไม่มีเลือดของแบล็คไวท์"
"ฉันเอามาให้แล้วล่ะ" ฉันเดินเข้าไปหาทานแม่ที่กำลังปรุงยาอยู่ ท่านแม่คงจะเป็นคนกลางบาเรียนี่สิน้ะ
"นี่ค่ะ แล้วมาวินเป็นยังไงบ้างค้ะ"
"พิษเดินเร็วมากเลย ป้ากลวจะไม่ทัน" ราชินีพูด
"ทันสิค่ะ ยังไงก็ต้องทัน เดี๋ยวหนูรักษารอยไหม้ให้ค่ะ" ฉันพูดพร้อมค่อยๆใช้เวทย์แสงรักษาแผลไหม้ทันที 
"เสร็จแล้วรีบให้มาวินกินเร็ว" ราชินีค่อยๆพยุงตัวมาวินขึ้นมา และฉันก็เทยาใส่ปากมาวินทันที
"ทำไมพิษไม่หยุดเดินล่ะค่ะ เลือดมาวินก็จะเปลี่ยนเป็นสีดำแล้วน้ะค้ะ" ฉันถามท่านแม่
"รอก่อนสิลูก" ไม่ถึงหนึ่งนาทีเลือดของมาวินก็กลับมาเป็นสีแดงสด ท่านแม่ ฉัน ท่านป้า ซันเบล ต่างพากันถอนหายใจอย่างโล่งอก
"ทันสิน้ะค้ะ"ฉันพูดขึ้น
"แต่มาวินก็คงต้องรักษาตัวอีกนานเลยล่ะ" ราชินีพูดขึ้น
"ไม่หรอกค่ะ ถ้ามีหนูอยู่"
"จ่ะ เดี๋ยวป้าจะให้คนที่วังมารับตัวมาวินกลับวัง หนูก็กลับไปพักผ่อนกันซ่ะน้ะ "
"ท่านป้าค่ะ ถ้ามาเซียร์ทำอะไรที่มันผิดมากๆไปต่อจากนี้ มาเซียร์ขอโทดด้วยน้ะค้ะ"  ท่ามป้าทำหน้าสงสัย
"ทำไมล่ะจ้ะ" 
"เดี๋ยวท่านป้าก็จะได้รู้ค่ะ"
แล้วฉันกับซันเบลก็เดินแยกออกมาโดยให้ท่านแม่กลับกับท่านป้า ระหว่างนั้นไมเคิลกับกาซัสก็กลับมาพอดี 
"มาเซียร์ เรารู้แล้วว่าใครทำ"
"หึ!!! ใคร" จะเป็นคนที่ฉันคิดไว้มั้ยน้ะ
"้เจ้าชายดาเนียลกับพริ้นซี่" ตรงเป๊ะ
"แค่สองคนหรอ" 
"ใช่คนอื่นไม่ได้รู้ด้วยเลย"
"ดีมาก พรุ่งนี้ฉันจะไปจัดการพวกมันให้จบๆกันซักที" ฉันพูดขึ้นก่อนที่จะไปส่งซันเบลและกลับบ้านทันที

..........................................................................................................................................................................................................
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 360 ครั้ง

109 ความคิดเห็น

  1. #62 yamatano (@mitaino) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:55
    อยู่ดีไม่ว่าดีหาธงมรณะมาปักสะแล้ว
    #62
    0
  2. #61 FahSida (@himeji) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:27
    เจ้าชายอยู่ดีไม่ว่าดีแท้ๆ
    #61
    0
  3. #60 นาร์ฟ นนท์รพี❤ (@Chreprang) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:15
    -ตายแน่ หึๆ555555
    #60
    0
  4. #59 praew0009 (@praew0009) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:12
    รอคอยค้าาาา
    #59
    0