SF MarkBam "Sugar 100 Percent"

ตอนที่ 81 : "He's My Roommate?" 100%**DONE EDIT**

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8512
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 409 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62





**สร้างเมื่อ 9 เม.ย 2561**


"ครืนนนนน ซ่าาาา!!!!" เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหวพร้อมกับพายุฝนโหมกระหน่ำในหน้าร้อน จนนำพาคนที่นั่งฟังอยู่ตรงโต๊ะอ่านหนังสือพาลทำให้หัวใจสั่นระรัว  หัวใจของเด็กผู้ชายร่างเพรียวบางอย่างแบมแบม ถึงกับแอบสะดุ้ง นำพาให้ร่างกายบางเริ่มเขยิบก้นตัวเองยันกายลุกขึ้นยืนตัวตรงฉิน พลางเดินเข้าไปใกล้ยังเตียงนอน 3 ฟุตครึ่งฝาแฝด ที่เหมือนกันกับเตียงอีกฝั่งของแบมแบมเป๊ะอย่างแนบชิดติดขอบเตียง



"มาร์ค  มาร์คคค มาร์คคค ไอ้มาร์คคคค เอ็งนอนรึยังวะ! พรึ่บบ โอ๊ยยย"แรงดึงจากมนุษย์ร่างสูงตัวขาวใบหน้าหล่อ  แต่มีแรงควายช่างเหลือล้น ในตอนแรกคิดว่ามันกำลังนอนหลับอยู่บนเตียงล่วงหน้าก่อนแล้ว แต่ไอ้เพื่อนร่วมห้องร่างสูงกลับดึงแขนเค้าล้มตัวลงไปนอนข้างกันกับมันได้อย่างพอดิบพอดีอยู่นี่ไง แล้วมันยังใช้แรงของมันดึงร่างของแบมแบมทั้งร่างโดยใช้แรงเพียงแค่นิดเดียวของมันอีกด้วย ร่างของแบมแบมก็ยอมศิโรราบไปนอนแอ้งแม้งเป็นเพื่อนกับมันแล้ว เวรเอ้ยยย!! ขายหน้าเค้าหมด!!! ดีนะที่ในเวลานี้เราอยู่กันเพียงแค่สองคน! 



"อย่าพูดคำหยาบ"เสียงนิ่งเรียบอย่างเพื่อนร่างสูงที่ไม่รู้ไปคบกับมันมาได้อย่างไร เพราะมันชอบกลัวว่าดอกพิกุลจะร่วงออกจากปากเสมอ แต่แบมแบมก็ยังคบกับมันอยู่ดี คบมาได้ 1 ปี กับอีก 3 เดือนแล้ว ว่ากันง่ายๆตอนนี้เราสองคนก็เป็นรุ่นพี่ปีสอง แห่งคณะนิเทศศาสตร์แล้ว



"อะไร ก็พูดแค่คำว่า ไอ้ เอง?"แบมแบมขมวดคิ้ว ยู่ปากบ่นบางเบา แต่ด้วยความที่นอนชิดใกล้ แถมใบหน้าของคนทั้งสองยังคงหันหน้าเข้าหากันอยู่ แล้วมีหรือที่มาร์ค ต้วนจะไม่ได้ยิน?



"เถียงหรอ นูนู่" นูนู่ พ่องง อื้อออ แล้วทำไมต้องมาบีบปากบวมอันมีเสน่ห์ ที่หลายคนต่างเอ่ยปากชื่นชมของเราด้วยเนี่ย! มือมันอีก! มือสากๆของมันก็กอดลูบเอวเค้าไม่เลิก เป็นแบบนี้ทุกทีจนเค้าชินกับมือมันไปหมดแล้ว  และไอ้มาร์คก็ชอบเรียกชื่อนี้เวลาเราอยู่ด้วยกันสองคนเสมอ ซึ่งไม่รู้หรอกว่ามันไปสรรหาคำนี้มาจากไหน โคตรมุ้งมิ้งเกินบรรยาย



"อื้อออ มาบีบปากทำไมเนี่ย?"แบมแบมชักสีหน้า พลางจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไม่พอใจ แต่ไอ้คนตรงหน้าเนี่ยสิ  กลับไม่สะทกสะท้าน เพราะมันเอาแต่จ้องมองแต่ปากของแบมแบมลูกเดียว



"ปากน่ากิน ขอนะ"พูดจบไม่ทันขาดคำ ใบหน้าอันหล่อเหลาก็เริ่มยื่นเข้ามาฉกชิมดูดริมฝีปากของแบมแบมไปอีกครั้ง อื้มม ใช่ อีกครั้ง มันเป็นอีกครั้งต่อหลายๆครั้งที่เราสองคนทำกันแบบนี้ เราจูบกันบ่อย เพราะมาร์คบอกว่า ที่อเมริกาบ้านเกิดของมาร์ค ถ้าหากเป็นเพื่อนกันก็สามารถจูบกันได้เป็นปกติ แต่ไม่มีใครทำให้ได้เห็นต่อหน้าสาธารณชนเท่านั้นเอง แบมแบมเลยไม่ถือสาอะไร เพราะยังไงเค้าก็ไม่ใช่คนหัวสมัยเก่านี่นา  เพราะว่ามันก็รู้สึกดีเหมือนกันนะ รู้สึกดีที่เพื่อนคนนี้กำลังโอบกอดเราอยู่ กอดจนร่างกายบอบบางแทบเกยทับอีกฝ่ายเกือบเต็มตัว แขนเรียวยาวทั้งสองจึงจำเป็นต้องยกโอบเกี่ยวคล้องคอและบ่าหนาๆ ของเพื่อนสนิทเอาไว้ จากเพียงแค่ดูดดุนริมฝีปาก ไอ้มาร์คมันก็เริ่มส่งลิ้นมาดุนริมฝีปากของแบมแบมแล้ว แล้วมีหรือที่แบมแบมจะไม่ยอม ก็เพราะอยากสนิทกับเพื่อนคนนี้ให้มากขึ้น ก็เลยยอมเผยอปากรับดูดดุนลิ้นหนาของอีกฝ่ายมาลองช่วงชิม




"อืออ อึกก" หายใจแทบไม่ออกแต่ก็ชอบ ชอบจนอีกฝ่ายเริ่มดูดดุนจนรุนแรง แล้วขึ้นคร่อมทับกายบาง มือหนาก็ไล้วนแถวเอวคอดของแบมแบมไม่หยุด ให้ตาย เป็นแบบนี้อีกแล้ว เราจูบกันก็ไม่เคยจะหยุดเพียงเท่านี้  แล้วยิ่งฝนตกหนักแบบนี้ด้วย ก็....ขอให้อารมณ์มันนำพาไปก็แล้วกันน่า คิคิ



๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑




10%




        รุ่งเช้าของวันใหม่อากาศช่างดูสดใสกำลังดี แบมแบมรีบตื่นนอนก่อนมาร์ค ต้วน ตั้งแต่ไก่ยังไม่ขัน เพราะร่างบางเหนียวตัวเหลือเกิน ก็จะอะไรเล่า? มัน เอ่อ จะไม่เหนียวได้ไง อ่า เล่นนำไม่หยุดจนฝนซานั่นล่ะถึงค่อยล้มตัวลงนอน เพื่อนควายของแบมแบมคนนี้บ้าพลังยิ่งนัก จนแบมแบมแทบอยากจะหาอะไรตีหัวแล้วลากลงน้ำจริงๆ แต่จะว่าไปแล้วอากาศยามเช้าวันนี้ มันไม่เหมือนเมื่อคืนที่ฝนตกกระหน่ำซัมเมอร์เซลเลย โถวว เมืองไทยสไตล์ก็แบบนี้ มีสี่ฤดูในวันเดียวกันก็เคยเกิดขึ้นมาแล้วน่า : ) 



"มาร์ค จอดรถตรงนี้ก่อน แบมขอแวะซื้อน้ำเต้าหู้ไปฝากเพื่อนๆของเราก่อน"แบมแบมรีบทักอีกฝ่ายด้วยคำพูดดีๆที่ไม่มีคำหยาบเลยสักนิด เพราะไม่อยากถูกบีบปาก(?) ว่าให้เปิดไฟเลี้ยวรถยนต์เข้าหาริมฟุตบาททันที เมื่อเห็นร้านเต้าหู้เจ้าประจำหน้ามหาวิทยาลัย ที่ร่างบางมักจะแวะซื้อติดมือก่อนไปเรียนรอบเช้าเสมอ แถมทุกครั้งที่ซื้อก็ต้องนำติดไปหลายๆถุงให้เพื่อนเหล่ากระเพราะครากได้ดื่มกันก่อนเรียนรอบเช้าในวิชาการต่างๆที่แสนวุ่นวาย



"ทำไมต้องซื้อให้พวกมันทุกวันด้วย" เสียงทุ้มเอ่ยนิ่งๆจนร่างบางหันขวับมามอง พลางเลิกคิ้วไปด้วย จะอะไรเล่าก็วันดีคืนดีมาถามแบบนี้ เพราะทุกทีก็ไม่เคยเห็นถาม เวลามาซื้อที่นี่เป็นประจำ



"ก็พวกนั้นชอบมาเกือบสาย ตื่นก็สาย ชอบละเลยข้าวเช้าเสมอ ไม่เหมือนมาร์คนี่นาที่ตื่นมาเผื่อเวลากินข้าวเช้ากับแบม"



"หึ ถ้าไม่มีนายก็ไม่กินหรอก"เสียงพึมพำเล็กน้อยออกมาจากร่างหนา ทำให้แบมแบมยิ่งขมวดคิ้วหนัก เพราะฟังไม่รู้ความ



"มาร์คว่าไงนะ? จะเอาน้ำเต้าหู้ด้วยหรอ? งั้นเดี๋ยวสั่งแบบไม่มีน้ำตาลที่มาร์คชอบให้"



"ไม่มีอะไร ไม่กิน"พูดจบก็เดินหันหน้าหนีอีก จนทำให้แบมแบมส่ายหน้าบางเบาให้กับเพื่อนสนิทคนนี้



"ผมขอเพิ่มน้ำเต้าหู้ไม่ใส่น้ำตาล ไม่ใส่อะไรเลย 1 ถุงนะครับป้า"ถึงจะส่ายหัว หรือ เอือมเพื่อนนิดๆ แบมแบมก็สั่งเผื่อคนที่บอกว่าไม่กินอยู่ดี


************






"ไอ้แบมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม เอ้ยยย น้องแบมมมมมม"เสียงโหวกเหวกสูงปรี้ด ปรอดแทบแตกเอ่ยชื่อเพื่อนในกลุ่มร่างบางหน้าหวานที่เดินตัวปลิวยิ้มแป้นมาหาทางโต๊ะม้าหิน ที่พวกเรามักจะมารวมตัวกันก่อนขึ้นเรียนเสมอ แต่พอยองแจ เพื่อนคนดีศรีแบมแบมเห็นคนหน้านิ่งเดินหิ้วถุงน้ำเต้าหู้ตามหลังมาติดๆเท่านั้น ยองแจถึงกับเปลี่ยนสรรพนามนำหน้าให้เพื่อนตัวเองทันที จะเพราะอะไรก็ช่าง ยองแจไม่อยากโดนคุณมาร์ค ต้วน ตบตีก็พอ



"อุ๊ยๆๆๆ นั่นอะไรหนาออเจ้า ผัวเจ้าหิ้วน้ำเต้าหู้มาใช่หรือไม่? เอามาให้ข้าบัดเดี๋ยวนี้!!"เสียงแหบมีเสน่ห์อีกคนที่ติดละครฮิตช่วงนี้ก็เริ่มเอ่ยขึ้นมาอีกคน พอแบมแบมได้ยินไอ้ตัวโย่งพูดออกมา เพราะมันสูงที่สุในกลุ่ม ร่างบางคนนี้ถึงกับของขึ้น แทบจะถอดรองเท้าผ้าใบปาใส่หัวมัน ถ้าไม่ติดว่าไอ้มาร์คมันจ้องมองอยู่ทางด้านหลังนี่หรอกนะ ฮึ่มมม



"ผัวเผอบ้าอะไร ไอ้ยูค"แบมแบมยู่ปาก พลางหันหลังกลับไปดึงถุงน้ำเต้าหู้ออกจากมือของไอ้มาร์ค ที่หน้ามันแทบไม่สะทกสะท้านอะไรเลย ที่ไอ้คิมยูคคยอม เพื่อนในกลุ่มอีกคนมันล้อเลียนแบบนี้แทบทุกวี่ทุกวัน



"ก็ถ้าไม่ใช่ผัวคงไม่หวงก้างขนาดนี้หรอก มึงมันโง่"มาอีกแล้ว เฮ้ออ อีกคนแล้ววว ไอ้ล่ำคู่หูคู่ล้อเลียนกับไอ้ยูค ก็ไอ้แจ็คสันไงจะใครล่าาาา มันรวมหัวชอบล้อเลียนเราสองคนเสมอ เพราะว่าไม่ว่าแบมแบมจะอยู่ที่ไหนก็จะมีมาร์คเสมอไง แต่ให้ทำไงได้เล่า มาร์คคือเพื่อนคนเดียวที่คอยช่วยเหลือแบมแบมทุกอย่าง แถมยังเป็นรูมเมทด้วย ก็ยิ่งสนิทกันมากสิ พวกนี้มันไม่เข้าใจอะไรเล๊ยยยยย



"หุบปากแล้วแดกน้ำเต้าหู้ซะ หรือจะไม่แดก!!!"ไม่ไหวแล้วขอพูดคำหยาบหน่อยเถอะ! 



"จ้าาาาา ไม่ล้อแล้วจ้าทูนหัว มุ้งมิ้งๆเราขอโทษน้าาา มามาเรามาดื่มน้ำเต้าหู้กานนนน"แจ็คสันเพื่อนล่ำสันเริ่มเอ่ยออกมาอย่างออดอ้อน พลางดึงหัวไอ้เพื่อนยูคให้มาช่วยดึงถุงน้ำเต้าหู้ออกมาจากมือร่างบอบบางที่สุดในกลุ่มของเราห้าคนอย่าง มาร์ค แบมแบม แจ็คสัน ยองแจ และยูคยอม ที่เป็นกลุ่มเป็นก้อนมากันตั้งแต่ปีหนึ่งสุดสยอง



"แบมแบม พูดคำหยาบทำไม?"เอาแล้วววว เพราะโมโหเน้ออ แบมแบมได้แต่บ่นในใจ แต่ก็ยอมให้ไอ้เพื่อนตัวสูงโอบเอวจนหลังบางกระแทกกับอกหนาบางเบา พอไอ้มาร์คมันดึงไปแบบนั้น มันก็แทบจะกัดหูทำโทษแล้วถ้าไม่ติดว่า.....




"เราจะทำเป็นมองไม่เห็นใดใดทั้งสิ้น อีผินอีแย้ม!!! หลับตา!!!"แหมมมม ไอ้ยูคคคค มึงจะเอาละครมาพูดในชีวิตจริงไม่ได้ แล้วดูสิไอ้แจ็คกับไอ้แจก็บ้าจี้หลับตาตามอีก!!




"มาร์คปล่อยก่อน"แบมแบมก็เลยต้องรีบแกะมือหนาที่โอบเอวออกอย่างรวดเร็ว พลางหันหลังกลับไปหาไอ้เจ้าตัวต้นเรื่องแล้วดันอกมันออกมาบางเบา
 


"กล้าดันมาร์คออกหรอ?"เอ้าาาา งง ไหมล่ะ? นี่แค่ดันมันออกห่างนิดเดียว ดูมันทำหน้าสิ! เหมือนกันแบมแบมถีบมันทิ้งลงกลางสี่แยกไฟแดงอย่างนั้นล่ะ!



"มะ ไม่ ใช่อย่างนั้น คืออ"



"อืม เข้าใจแล้ว อายก็บอก เราไม่ใช่เพื่อนกันสินะ"



"โถ่มาร์คคคค เราเพื่อนกันสิ คิดมากไรเนี่ย มานั่งลงเลย"แบมแบมก็ไม่รู้จะทำไง เลยพยายามดึงมือหนาที่หันหน้าหนีลูกเดียว หรือพูดง่ายๆก็คืองอนในเรื่องไม่เป็นเรื่องแต่ก็ยอมเดินมานั่งลงเคียงข้างกัน จนไอ้เพื่อนสามตัวที่ยืนมองอยู่นานเริ่มยิ้มกรุ้มกริ่มทุกคน



"พวกนายจะยืนเป็นอิฐก้อนแบบนั้นอีกนานไหม นั่งลงแล้วดื่มน้ำเต้าหู้ได้แล้ว"แบมแบมแว้ดเสียงไปพลางเปลี่ยนคำพูดให้ดูเรียบร้อย เฮ้อ ชีวิตแบมแบม น่าปวดตับกระซวกไปถึงไตจริงๆ ฮือออ




"จ้าๆ เอ้าทุกคนนั่งตามน้องน้อยบอกสิ เร็วๆๆ แดก เอ้ยยย ดื่มมมมมมมมม"ไอ้แจ็คเริ่มเอ่ยออกมา จนทำให้อีกสองคนเริ่มนั่งลงตาม พอเห็นหน้าไอ้มาร์คนิ่งๆทั้งสามก็เลยสงบเสงี่ยมเจียมตัว หาหลอดคนละอันเจาะถุงน้ำเต้าหู้ดูดกันอย่างเงียบๆทันที



"มาร์ค กินดิแบมซื้อมาเผื่อ"นิสัยของแบมแบม ถ้าจะง้อก็ต้องรีบง้อตอนนี้ เพราะมาร์คน่ะเป็นคนที่โกรธง่าย แล้วถ้าไม่รีบเคลียร์ก็จะโกรธนานมาก โกรธแล้วไม่พูดจาด้วย มันดูยิ่งไปใหญ่อ่ะ แบมแบมเลยดึงถุงน้ำเต้าหู้อันสุดท้ายที่เจ้าตัวชอบมายื่นให้คนตรงหน้านี้ทันที




"ไม่กิน"  เฮ้ออ คือจะโกรธขนาดนี้เลยหรออออออ แค่ดันอกควายๆเบาๆออกไปห่างๆเองอ่า 



"อ่า  มาร์คค อย่าเป็นแบบนี้ดิ"เสียงหวานเริ่มอ่อนลงพลางไปจับแขนหนาแล้วเขย่าบางเบา เมื่อเห็นเพื่อนไม่หายโกรธ ส่วนไอ้เพื่อนสามตัวก็เริ่มทำไรไม่ถูก เพราะเดาอารมณ์ของไอ้คนนิ่งอย่างมาร์ค ต้วนได้ว่าโกรธจริง



"น้องแบมครับ"ร่างบางยังไม่ทันได้ง้ออะไรเพื่อนสนิท ก็มีเสียงของอีกบุคคลเดินเข้ามาทักทายพอดี แบมแบมรีบหันขวับไปหา ทำให้เค้าเจอกับผู้ชายร่างสูง เวลายิ้มแล้วตาเป็นขีดเดียวดูดีมีเสน่ห์ ใช่ อาา เค้าเป็นผู้ชายที่ตรงตามสเป็คแบมแบมเลย อืมม ทุกคนคงพอเดาได้แล้วนะว่าแบมแบมน่ะชอบผู้ชาย แล้วเพื่อนในกลุ่มของแบมแบมทุกคนก็รู้ โดยเฉพาะมาร์ค ต้วนก็รู้เหมือนกัน มันรู้ดีเลยล่ะ แต่ทุกคนก็ดีไม่มีใครรังเกียจแบมแบมสักคนเลย ซึ่งผู้ชายคนนี้น่ะเป็นรุ่นพี่ปีสามของแบมแบมเอง และที่สำคัญเค้าเป็นเพื่อนของพี่รหัสแบมแบมอีกด้วย คือพี่จินยอง พี่รหัสสุดเนี๊ยบของแบมแบมไง




"พี่แจบอม"แบมแบมละมือออกจากแขนหนา พลางลุกขึ้นยืนอย่างทำอะไรไม่ถูก เมื่อบุคคลตรงหน้าเผยรอยยิ้มดูดีออกมา ซึ่งมันคือจุดคลายแม็กซ์ที่ทำให้ร่างบางรู้สึกพึงพอใจในเพื่อนของพี่จินยองคนนี้สุดๆ




"วันนี้มาแต่เช้าเลย มีคาบเรียนเช้าหรอ"เสียงมีเสน่ห์เอ่ยออกมาอย่างลื่นไหล พลางยิ้มตาหยีส่งไปให้ทุกคนที่ยิ้มแหยตอบกลับมา จะมีก็แต่บุคคลหนึ่งที่อิมแจบอม เข้าไม่ค่อยถึง และเดาอารมณ์ไม่ออกว่ารุ่นน้องหนุ่มหล่อที่ขอปฎิเสธการเป็นเดือนคณะเมื่อปีที่แล้วอย่างมาร์ค ต้วนคนนี้เป็นแบบไหน และเหตุผลที่ไม่เข้าประกวดเพราะอะไรน่ะหรอ? เพราะวันที่เข้าประกวดดันมาบอกว่าแบมแบมไม่สบาย เลยต้องไปดูรูมเมทของตัวเองยังไงล่ะ?




"อ่าใช่ฮะ เพราะมีเรียนเช้า แล้วพี่จินยองไปไหนหรอ?"ร่างบางเดินสืบเท้าเข้าไปหารุ่นพี่ จนทำให้เพื่อนทั้งสามอย่างแจ็คสัน  ยูคยอม  และยองแจพากันกลืนน้ำลายดังเอื๊อกก เมื่อเหลือบตามองเห็นใบหน้านิ่งงันของมาร์ค ต้วน ในตอนนี้ดวงตาคู่สวยกำลังเหมือนมีประกายไปอะไรบางอย่างออกมา แล้วเอาแต่จ้องมองไปที่หลังบางของแบมแบม ที่กำลังยืนพูดคุยกับรุ่นพี่ที่ดูจะมาชอบพอร่างบางอย่างอิมแจบอม




"จินยองกำลังตามมาครับ พี่เลยมาหาที่นั่งรอ"



"งั้นมานั่งกับแบมไหม เอ่อ แล้วพี่แจบอมกินข้าวมารึยังฮะ ถ้ายัง เอาน้ำเต้าหู้นี่ดื่มก่อนไหม?"ความไม่คิดอะไร มือเรียวเลยหยิบถุงน้ำเต้าหู้ถุงสุดท้าย ที่ไม่กี่นาที่ที่ผ่านมานี้ ที่ร่างบางเพิ่งเอาไปง้อเพื่อนสนิทตนเองออกมายื่นไปให้คนตรงหน้าอย่างจริงใจ



"ขอบคุณครับ น้องแบมใจดีจัง"รอยยิ้มหวาน ส่งตอบกลับพลางใช้มือหนากอบกุมมือเรียวของคนหน้าหวานที่ดูน่ารักไปหมดทุกอย่าง น้องรหัสของจินยอง คนนี้น่ารักจริงๆ

 

ตุ๊บบบบ!!!!!



"เชี่ยยยย กระเป๋าแบรนด์เนมกูวววว ไอ้มาร์คคคค"



"อ๊ะ! มาร์คไปไหน?"ไหล่บางสะดุ้งยังไม่ทันหายดี เมื่อได้ยินเสียงของตกเสียงดัง ซึ่งมันคือกระเป๋าเป้ของแจ็คสันผู้โชคร้าย ก็มีชายหนุ่มร่างสูงเพื่อนสนิท รูมเมทของแบมแบมรีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินผ่านแทรกกลาง แถมไปกระแทกไหล่พี่แจบอม  จนพี่แจบอมเซถอยไปอีกข้างหนึ่งอย่างจงใจ จนแบมแบมต้องรีบทักเพื่อนตัวเองทันที




"จะเลือกเพื่อน หรือ คนอื่นพูดมา " เสียงนิ่งหันขวับมามอง พลางเอ่ยเสียงต่ำมองเขม็ง ร่างสูงพร้อมเดินออกไปได้ทุกเมื่อ  ถ้าหากได้ยินคำตอบที่ไม่พึงพอใจจากเพื่อนสนิทร่างบอบบางคนนี้ ที่ทำสีหน้าไม่สู้ดี มองพี่แจบอมที่ทำหน้าตางงงวย สับสนที กับ มาร์ค ต้วนคนหน้านิ่งที่กำลังจ้องเขม็งแต่ใบหน้าหวานของแบมแบม




"อืม เข้าใจแล้ว"พูดจบยังไม่ทันฟังอะไรก็เดินหนีไปแล้ว จนแบมแบมหน้าเริ่มหน้าเสีย




"อ่า น้องแบมไปตามเพื่อนของน้องเถอะครับ"อิมแจบอม ที่พอจะเข้าใจอะไรได้บ้าง ก็เริ่มเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้มบาง จนทำให้แบมแบมเริ่มเอ่ยละล่ำละลักออกมา




"แบมขอโทษแทนมาร์คด้วยนะครับ ไว้วันหลังแบมจะมาคุยด้วยนะพี่แจบอม พวกแกฝากคุยเป็นเพื่อนพี่แจบอมด้วย"พูดจบร่างบางก็ยกมือไหว้ลกๆ พลางวิ่งตามเพื่อนตัวเองไปจนสุดลูกตา 




"อ่าพี่แจบอม ขอโทษแทนไอ้มาร์คนะพี่ พอดีมันหวงเพื่อนก็งี้ล่ะครับ แหะๆๆ"แจ็คสันเกาหัวแกรกๆแก้ต่างให้เพื่อนทันที พออิมแจบอมลงมานั่งด้วยกัน




"อื้ม   ไม่เป็นไรหรอก"แจบอมยิ้มส่งให้ทุกคน พลางหยิบงานของตัวเองเพื่อเปิดอ่านดูรายละเอียดคร่าวๆระหว่างรอจินยอง เพื่อนสนิท เพื่อให้ทั้งสามคนรู้สึกสบายใจว่าเค้าไม่เป็นไร ทั้งที่ในใจของอิมแจบอม กำลังคิดหนักว่าเค้าอาจจะแพ้ชายร่างสูงที่เดินหนีเพื่อนตัวเองไปไกลคนนั้นในอีกไม่ช้านี้สินะ ถ้าเค้ายังเฉยเมย เเล้วไม่รีบทำอะไรสักอย่างนึง




50%  




"มาร์ค  มาร์ค ต้วนนนนน รอก่อน!!" แบมแบมแทบวิ่งถลา เมื่อเห็นหลังกายหนาของเพื่อนสนิทเอาแต่จ้ำเท้าเดินพร้อมกับใบหน้าถมึงทึงไม่สนใจผู้ใด ซึ่งแบมแบมรู้ว่าตนเองน่ะผิด ผิดที่สนใจคนอื่นมากกว่ามาร์คไง เพราะมาร์คน่ะชอบให้เพื่อนสนใจตัวเองมากกว่าใครอื่นอยู่แล้ว และยิ่งเป็นเพื่อนสนิทอย่างแบมแบมแล้วด้วย มีหรือที่คนตรงหน้าจะไม่โกรธ



"...."ร่างบางวิ่งนำจนหน้าแทบถลำกับพื้น แต่โชคยังดีที่อีกฝ่ายยอมหยุด หยุดเดินแล้วยืนเงียบจนแบมแบมตามทันถึงตัว ซึ่งมาร์คก็เอาแต่เงียบไม่ปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ




"มาร์ค แบมขอโทษ หายโกรธเถอะนะ อย่าขี้งอนเป็นเด็กสี่ขวบดิ"มือเรียวบางเริ่มสัมผัสชายเสื้อขาวนักศึกษาของชายหนุ่มตรงหน้า พลางกระตุกมันบางเบาเพื่อเรียกอีกคนให้สนใจ แต่ก็ไม่ได้ผล เพราะมาร์ค ก็ยังคงหันหน้าหนีไปแต่ทางอื่นอยู่ดี



"ไม่ต้องมาสนใจเพื่อนที่ถูกเทอย่างกูหรอกแบม มึงไปสนใจไอ้รุ่นพี่หน้าหม้อนั่นต่อเถอะ"ร่างหนากว่าเอ่ยออกมา พลางใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้ม กรามก็ขบจนแน่น จนแบมแบมมองออกว่ามาร์ค ต้วนคงโมโหมาก มากแต่ก็ยังพยาพยามกักเก็บอารมณ์ของตนเองอยู่ และที่สำคัญมาร์คน่ะ ไม่ชอบหน้าพี่แจบอมเอาซะเลย



"โถ่ มาร์ค ต้วนอนุบาลฉามหรอ? งอนไม่เข้าท่า ป่ะๆไปเข้าเรียนกัน ถ้าเกิดไม่สนใจ ป่านนี้ไปกับพี่เค้าแล้วไหมล่ะ ไม่มาอยู่ตรงนี้หรอก มานี่เลย เฮ้อออ"แบมแบมถอนหายใจแรง พลางคว้ามือคนตัวสูงกว่าดึงออกมา ลากไปตามทางเดินเรื่อยๆ ทั้งๆที่ชายหนุ่มร่างหนายังหน้าหงิกหน้างออยู่นี่ล่ะ! แต่ก็ยังดีที่ยอมเดินตามแบมแบมต้อยๆล่ะนะ



"เดี๋ยวก่อน วันนี้โดดได้ไหม?"มาร์คยื้อข้อมือเรียวเอาไว้ พร้อมกับหยุดก้าวเดิน จนแบมแบมขมวดคิ้วมอง



"ทำไมล่ะ?"



"ไม่มีอารมณ์"



"มาร์ค ไม่ได้อ่ะ การเรียนต้องสำคัญนะ ไม่ได้เกี่ยวกับอารมณ์"



"ไม่มีอารมณ์เรียน ตามใจกูหน่อยไม่ได้หรอแบม?" เอาอีกแล้ว ทำหน้าตาน่าสงสารอีกแล้ว ไอ้แววตารอคอยความหวังของมาร์คเนี่ย มันมีผลต่อใจของเพื่อนคนนี้เหลือเกิน จนแบมแบมต้อง.....




"อ่า ก็ได้ แล้วจะไปไหน?"




"แค่ตามมา" และแบมแบมก็ได้เห็นรอยยิ้มมุมปากของมาร์ค ต้วนซะแล้วสิ





              จอภาพยนตร์ใหญ่ยักษ์ ในตอนนี้กำลังมีฉากระทึกจากการต่อสู้ของมนุษย์จอมพลัง ที่รวมตัวกันต่อสู้เพื่อโลกของเรา ฉากลุ้นระทึกเสียงดังครึกโครม ก็ไม่อาจทำให้คนที่ชวนมา ตื่นขึ้นมาได้ ใช่! ไอ้คนที่ชวนมาอย่างมาร์ค ต้วน มันเอาแต่หลับตั้งแต่ต้นเรื่องจนตอนนี้เกือบท้ายเรื่องแล้วก็เอาแต่หลับ มีแต่คนที่ถูกชวนมาจับจ้องดูหนังเรื่องนี้มากกว่า



"มาร์ค ไม่ดูหรอ?"แบมแบมกระซิบข้างหูคนขี้เซาที่จองที่นั่งระดับฮันนีมูนมาเพื่อการนี้ คือ นอน แต่เบาะก็กว้างใหญ่ยังจะมาเบียดแบมแบมอีก เบียดแบบชนิดที่เพื่อนคนนี้แทบขยับไม่ได้ เพราะเพื่อนร่างหนาเอาแต่นอนซบซอกคอเค้าอยู่ มือหนาก็จับมือเรียวบางเอาไว้ ใบหน้าหล่อๆก็ซบซอกคอไม่ปล่อย คือแบมแบมก็คิดนะว่าท่าที่มาร์ค ต้วนมันนอนอยู่ตอนนี้ มันสบายมากนักรึไง?




"ฮืมม" เสียงทุ้มต่ำครางออกมาบางเบา พร้อมกับขยับตัวซุกอกบาง มือหนาก็เปลี่ยนมาโอบเอวคอด ก่ายจนเหมือนที่นี่คือที่บ้าน ไอ้มาร์ค!! ร่างบางได้แต่คิดในใจ ดีนะที่วันนี้คนมาดูไม่กี่คน และที่นั่งเราก็เป็นฮันนีมูนวีไอพี ไม่งั้นถ้าเกิดใครมาเห็นเข้า ได้มองเราเข้าใจผิดคิดว่าเป็นแฟนกันแน่เลย!!! ก็ได้แต่คิด เพราะเรื่องจริงคือกำลังง้อเพื่อนอยู่ เลยทำอะไรไม่ได้ สงสารจริง ชีวิตแบมแบมมมมม !


60%



"มาร์ค  หนังจบแล้ว"มือเรียวเริ่มสะกิดเพื่อนสนิทที่กำลังมีความสุขเพราะหลับไม่รู้เรื่อง เอาตามตรงไอ้คนชวนมันไม่ได้ดูหนังเลยเถอะ แล้วจะชวนเค้ามาทำไมเนี่ย สู้กลับไปนอนบ้านไม่ดีกว่าหรอ มาร์ค ต้วน!



"อืมม ขอพักสายตาแปปเดียว"เสียงทุ้มเอ่ยออกมาบางเบาข้างหู พลางหลับตาต่อ มือหนาที่กอดเอวบางเริ่มกอดกระชับให้เข้ามาหาตัวมากขึ้น จนแบมแบมถึงกับถอนหายใจออกมาบางเบา เพราะบางทีมาร์คก็ดูเป็นเด็กสามขวบของจริง!



"วันนี้ขอนอนบนเตียงด้วยนะ" หลังจากที่เราสองคนกลับมาจากห้าง อยู่ดีดีมาร์ค ก็เข้ามาบอกแบมแบมหน้าตาเฉย เสมือนรู้ว่าแบมแบมต้องยอม เพราะกำลังง้อมาร์คอยู่ ซึ่งร่างบางก็ทำได้แต่พยักหน้าเออ ออ ไม่ได้ว่าอะไร จนมาร์ค ต้วนที่ยืนนิ่งถึงกับลอบยิ้มออกมา พลางยื่นใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้คนหน้าหวานเพื่อจูบหน้าผาก แต่กลับต้องชะงักค้างไว้อยู่อย่างนี้ เมื่อคนตรงหน้าหันหน้าหนี พลางเอาแต่จ้องมองแล้วยิ้มให้แต่ในจอโทรศัพท์เครื่องบางของตัวเอง




"คิคิ"แบมแบมเอาแต่จ้องมอง แล้วอมยิ้มไปด้วย จนมาร์ค ถึงกับขมวดคิ้วแน่น พลางเดินเข้าไปใกล้กับคนที่ลืมตัว ไม่สนใจเพื่อนสนิทอย่างมาร์ค ต้วนสักนิดเลย



"เหอะ" เสียงทุ่มเปล่งออกมา เมื่อเห็นภาพในหน้าจอโทรศัพท์ของคนข้างตัว จนแบมแบมถึงกับได้สติแล้วหันมาเลิกคิ้วมอง



"เป็นอะไรมาร์ค"




"แค่รูปมัน ถึงกับยิ้มเล็กยิ้มน้อยเชียวหรอ?"มาร์ค อดที่จะเอ่ยออกมาแบบประชดประชันไม่ได้ เค้าไม่ชอบ ไม่ชอบไอ้รุ่นพี่เพื่อนพี่รหัสของแบมแบมคนนั้น ที่ไม่ว่ามันจะทำอะไร ก็ได้ใจ คนตัวเล็กคนนี้ไปหมดทุกอย่าง แม้กระทั่งตอนนี้ คนตัวเล็กยังสนใจแค่เพียงรูปภาพที่มันถ่ายกับพี่รหัสแบมแบม มากกว่าสนใจคนที่ยืนอยู่ตรงนี้มากกว่าเลย




"มาร์ค พูดดีดีหน่อยสิ เค้าเป็นถึงรุ่นพี่เราเลยนะ"แบมแบมอดที่จะว่าเพื่อนไม่ได้ เมื่อเห็นเพื่อนเอาแต่รังเกียจพี่แจบอมแบบนี้ ทั้งที่พี่แจบอมแทบไม่เคยคุยกับมาร์คเลยสักคำ



"รุ่นพี่แล้วไง ถ้ามันแย่งความสำคัญกูไป กูก็ไม่สนหรอก ปัง!"ร่างหนาเดินหันหลังหนี พลางปิดประตูห้องนอนของเราเสียงดังสนั่น จนแบมแบมถึงกับยืนอึ้ง ให้ตาย! มาร์ค เดี๋ยวนี้หงุดหงิดง่ายเกินไปแล้ว กับอีแค่แบมแบมมองรูปภาพคนอื่น แล้วไม่สนใจก็โมโหแล้วอ่ะ



********




      
ยามค่ำคืนที่เงียบสงัด เมื่อถึงเวลาที่เราต้องพักผ่อน เพื่อพรุ่งนี้ต้องลุยเรื่องการเรียนต่อ แบมแบมที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จทาแป้งหอมฉุยก็เริ่มเดินเข้ามาในห้องนอน ในตอนนี้เตียงอีกฝั่งของคนตัวโตกว่ากำลังมีเจ้าของนอนหันหน้าเข้าหากำแพงอยู่ ผ้าก็ไม่ห่ม นอนขดตัวนิ่งงันอยู่แบบนั้นล่ะ ซึ่งร่างบางรู้อาการของเพื่อนดีว่าคนมันกำลังน้อยใจ และเรียกร้องความสนใจจากแบมแบมคนนี้อยู่ ว่าจะสนใจคนอย่างมันรึเปล่า



สวบบ 



"ขอนอนด้วยนะ" ร่างบางทำตามอย่างใจนึกคิด หรือ ใต้จิตสำนึกมันต้องการอยู่แล้ว เค้าไม่แน่ใจ แต่ตอนนี้ เค้ากำลังดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวของเราทั้งคู่ พร้อมกันนั้นยังสวมกอดอีกคนจากทางด้านหลังอีก กอดแล้วหลับตาพริ้ม ซึ่งนี่ล่ะคือการง้อของแบมแบม



"....."ถึงอีกคนที่แสร้งหลับ หรือ หลับจริงเงียบงัน แต่ร่างกายกลับไม่เงียบตาม เมื่อโดนอีกคนกอดจากทางด้านหลัง เจ้าตัวก็หันกลับมากอดตอบ พร้อมกับหอมซอกคอขาวด้วยความคุ้นชิน



"ขอบคุณที่สนใจมาร์ค"เสียงทุ้มเอ่ยออกมาบางเบา ทำให้คนหน้าหวานที่หลับตาพริ้ม ถึงกับยิ้มรับออกมา แต่ร่างบางกลับไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ เพราะแบมแบมก็สมยอมให้มันเป็นแบบนี้เอง 



###########






"อ้าว ไอ้มาร์ค แบมแบมล่ะ?" เสียงเอ่ยทักจากยองแจ เพื่อนในกลุ่มของมาร์ค เมื่อเห็นเพื่อนอีกคนไม่มาพร้อมกับร่างหนา จึงอดที่จะถามไม่ได้ แถมหน้าตาไอ้มาร์ค ตอนนี้ก็ดูหงุดหงิดขั้นสุดพอดู



"มันถูกพี่รหัสตามตัว" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างนิ่งเงียบ จนแจ็คสันที่ปกติขี้เล่นจำต้องเหลือบไปมองยองแจ และ ยูคยอม เพื่อนๆในกลุ่มทันที ว่า เอาแล้ว เพื่อนมาร์ค เรากำลังโมโหอะไรอยู่อีกแน่นอน เพราะเมีย เอ้ยย เพื่อนรูมเมท เพื่อนรัก ไม่ยอมตามมาด้วยกัน



"เออ จะว่าไปกูขอพูดหน่อยเถอะ พี่จินยอง พี่รหัสไอ้แบมอ่ะ เห็นว่าเค้ากำลังมีแผนการณ์นะเว้ย "ทุกคนต่างพากันหันขวับไปมองทางยูคยอมทันที เมื่อไอ้เพื่อนตัวสูงอยู่ดีดีก็โพล่งออกมา โดยไม่สนใจมาร์ค ต้วนที่โมโหกับเรื่องนี้อยู่



"เหยๆ แผนอะไรวะ?"แจ็คสันเริ่มเปิดโหมด คู่หูจอมเผือกกับยูคยอมทันที เมื่อเพื่อนเอ่ยออกมาแบบนี้ จนมาร์ค ต้วนถึงกับนิ่งชะงักแล้วตั้งใจฟังอย่างเงียบๆทันที



"พวกมึงเอาหัวมารวมๆตรงนี้" ทั้งสามอย่างยองแจ แจ็คสัน และยูคยอมต่างรวมกันสุมหัวทันที จนมาร์คที่นั่งนิ่งๆก็เริ่มโน้มหัวตามไปอีกคน



"กูได้ยินมาจากไอรีน เด็กที่กูจีบมา ซึ่งเธอเป็นน้องสาวของพี่รหัสที่เป็นเพื่อนของพี่รหัสไอ้แบมอีกที พวกมึงเข้าใจป่ะ?"




"โอ้ยย ไอ้ยูค กูไม่เข้าใจ มึงช่วยตัดบทว่าพี่จินยองมีแผนอะไรเลยดีกว่าพวก!"ยองแจเอ่ยออกมา พลางดีดหัวไอ้โย่งทันที เมื่อมันพูดอะไรให้คนไอคิวสูงๆแบบยองแจงงงวย




"เออ เอาสรุปสั้นๆดิ๊!"แจ็คสันเอ่ยตาม จนทำให้มาร์ค ต้วน ที่เงียบถึงกับถอนหายใจกับพวกไร้สาระนี้ทันที นี่เค้าคิดถูกใช่ไหม ที่มาฟังพวกมันเนี่ย?




"โถ่ววว เออๆ พี่จินยองมีแผนจะให้พี่แจบอมเพื่อนเค้ามาบอกรักแบมแบมวันนี้!"




"ไอ้เชี่ย!! ทำไมมึงพึ่งบอกกูวะ แม่ง เอ๊ย!" คนที่สบถกลับไม่ใช่ทั้งสาม ดันเป็นชายหนุ่มร่างสูงที่ลุกขึ้นยืนทันที เมื่อได้ยินสิ่งที่ยูคยอมเล่ามา




"อะ เอ่อ กะ กูเพิ่งรู้วันนี้เอง ไอรีนเพิ่งมาเเสดงความยินว่าเพื่อนเเบมของเราจะได้แฟนแล้ว ละ แล้วกูผิดไรว๊าา เพื่อนมาร์ค"ยูคยอมถึงกับหน้าเสีย เมื่อเห็นมาร์ค ต้วนจากที่ดูนิ่งๆกลับหุนหันพลันแล่น ลุกขึ้นยืน คว้าเป้สะพายแล้วเดินกลับไปทางเดิมอย่างไม่สบอารมณ์ทันที




"มึงทำดีแล้วไอ้ยูค" ยองแจเอ่ยออกมา หลังจากที่มาร์ค เดินหนีออกไป พลางส่งยิ้มออกมา




"เฮ้อออ ไอ้เชี่ย แต่ไอ้มาร์คมันจะไม่ไปฆ่าพี่เค้าใช่ไหมวะ?"ยูคยอมหน้าซีดเผือด เมื่อเจออารมณ์ของมาร์คไปเมื่อกี้นี้



"ไม่หรอก มึงทำดีแล้ว กระตุ้นให้มันรู้ตัวบ้างก็ดี ให้มันรีบทำไรแบบถูกต้องบ้าง ไม่ใช่มาเรียบๆเคียงๆอยู่แบบเพื่อนกับคนที่มันรักแบบนี้ตลอดว่ะไอ้ยูค"แจ็คสันเอ่ยตาม พลางถอนหายใจแล้วคอยดูคู่นี้ ที่พวกเราสามคนรู้ดีว่ามันไม่ใช่คู่เพื่อนสนิทอย่างที่เป็น แต่มันคือคู่รักที่กำลังไม่รู้ใจตัวเองกันมากกว่า ว่ามันก้าวล้ำเส้นของคำว่าเพื่อน มากเกินไปจนเป็นคนรักกันไปแล้ว


**********






"พี่จินยองมีไรกับแบมรึเปล่าครับ" ร่างบางเดินตามรุ่นพี่ต้อยๆ เมื่อพี่รหัสอยู่ดีดีก็มายืนยิ้มหวาน หลังจากแบมแบมเลิกคลาสเรียนช่วงเช้า ซึ่งมีมาร์คเรียนเซ็คเดียวกันด้วย จนแบมแบมต้องไล่มาร์ค ให้กลับไปหาพวกเพื่อนในกลุ่มที่นัดกันรอกินข้าวเที่ยงกันอยู่ก่อนหน้านี้



"พี่อยากให้เราช่วยอะไรพี่สักอย่าง แบมช่วยยืนรออยู่ตรงนี้สักพักนะ เดี๋ยวพี่กลับมา"จินยองยิ้มหวาน พลางดันหลังบอบบางรุ่นน้องที่เค้ารักให้ยืนนิ่งๆอยู่หลังสวนคณะของพวกเราแบบนี้




"อ่า ครับ"แบมแบมยิ้มรับ พลางมองไปรอบๆหลังสวนที่ไร้ผู้คน หลังจากที่จินยองเดินจากไป พื้นที่นี้ก็เงียบสงัดทันควัน




"น้องแบมครับ"เสียงมีเสน่ห์ที่แบมแบมรู้สึกดีด้วยเอ่ยทักออกมาจากทางด้านหลัง จนแบมแบมถึงกับหันไปยิ้มมอง แล้วร่างบางก็ต้องแปลกใจอีกครั้ง เมื่อเค้าเจอกับร่างสูงอย่างพี่แจบอมที่ไม่ได้มาแต่ตัวเหมือนเมื่อก่อน แต่ตอนนี้กลับมากับช่อดอกกุหลาบสีแดง 1 ดอก ตรงหน้า จนร่างบางถึงกับใจเต้นระรัว




"อ่า พี่แจบอม มะ มีอะไรรึเปล่าครับ "ร่างบางเอ่ยถามเสียงสั่นอย่างตื่นเต้น เมื่อคนตรงหน้าชูดอกกุหลาบแล้วยื่นมาหาแบมแบมคนนี้อย่างดูอบอุ่นใจ และรอยยิ้มของเจ้าตัวที่แบมแบมรู้สึกชอบพอ




"รับก่อนสิครับ"พี่แจบอมยิ้มมอง พลางชูดอกไม้ยื่นมาให้ตรงหน้าไม่เลิก จนแบมแบมต้องยื่นไปรับมาไว้ พร้อมกับดอมดมช่อดอกกุหลาบดอกนี้แก้เก้อเขิน




"รับมันแล้วก็ช่วยรับหัวใจคนให้ด้วยนะครับแบมแบม พี่ชอบแบมนะ มาเป็นแฟนกันนะครับ" เสียงมีเสน่ห์เอ่ยออกมา พลางค่อยๆเดินเข้ามาใกล้กับคนตรงหน้าที่ยืนอึ้งกิมกี่ ร่างบางหน้าหวานอ้าปากค้างเล็กน้อย จนแจบอมแอบขำ ร่างสูงค่อยยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ เพื่อฉกฉวยแก้มใส กะตีตราจองกับคนตรงหน้าที่ดูท่าจะสมยอม




"ตุ๊บ!!!!!!"เสียงกระถางต้นไม้ กระทบกับพื้นดินอย่างแรง จนทั้งสองผละออกจากกัน แบมแบมเริ่มหันไปมองก่อน แต่พอเห็นคนที่ยืนอยู่เหนือกระถางต้นไม้ก็ถึงกับเอ่ยออกมาเสียงสั่นตาม ใบหน้าแดงกล่ำ ดวงตาแดงกล่ำ ของร่างหนาที่กำลังยืนหอบหายใจระงับอารมณ์ตัวเองอยู่ แต่สักพัก พอแบมแบมจะเรียกอีกคน มาร์ค ต้วนกลับหันเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว



"มะ มาร์คค"




"เดี๋ยวครับ น้องแบม!" แรงดึงจากมือหนาทำให้แบมแบมหยุดยืนอยู่กับที่ พลางหันกลับไปมองทางที่มาร์คเดินหนี และมองใบหน้าหล่อเหลาของพี่แจบอมอีกครั้ง ในความรู้สึกที่ยากจะเลือกระหว่างใครดี?




80%




"พี่แจบอม คือ แบมขอกลับไปคิดก่อนได้ไหม?" ใจจริงแบมแบมก็อยากจะพูด อยากจะให้คำตอบ แต่หัวใจของเค้ามันกลับดันมีอะไรมาขัดสักอย่าง ขัดใจให้เค้าไม่กล้าเอ่ยออกไป แล้วตอนนี้แบมแบมก็เป็นห่วงความรู้สึกของคนที่เพิ่งเดินหนีไปเมื้อกี้นี้ด้วย 



"อ่า ได้สิครับ พี่รอเราได้เสมอ" แววตาวูบไหวของอิมแจบอมมันกำลังฟ้องอยู่ในใจว่าเค้ากำลังผิดหวัง และกำลังโดนอีกคนปฎิเสธทางอ้อม อ้อมที่คิดว่ามันจะทำให้เค้าไม่ได้รู้สึกแย่ลงกว่าเดิม แต่เค้าก็ฝืนยิ้มรับต่อไป




"งั้นแบมขอตัวก่อนนะครับ"ร่างบางรีบหันหลังกลับไปทางเดิม ทางที่เพื่อนสนิทของเค้าหนีหายไปทันที แบมแบมแค่คิด คิดว่าไม่ว่ายังไงเค้าต้องเลือกเพื่อนมากกว่าคนอื่นอยู่ดี



"มาร์ค  มาร์ค!!"



"เอะอะอะไรไอ้แบม ไอ้มาร์คไม่ได้อยู่นี่ว่ะ" ยองแจเอ่ยออกมาหลังที่เห็นเพื่อนร่างบางวิ่งกระหืดกระหอบเข้าในโรงอาหารที่กลุ่มของเรานัดกันไว้ โดยไม่มีมาร์คอยู่ที่นี่ตั้งแต่มันเดินไปหาคนที่มาตามหามันนี่ล่ะ



"กูตามหามาร์ค มะ ไม่รู้ว่ามันไปไหน โทรศัพท์ก็ไม่รับสาย"แบมแบมเริ่มเอ่ยอย่างกังวลใจ พลางหันไปมองรอบโรงอาหารไปทั่ว



"อาจจะกลับหอไปแล้วรึเปล่า มึงลองไปดูดิ วันนี้เราไม่มีเรียนแล้วนี่?" ยูคยอมเอ่ยออกมา พลางเพยิดหน้าให้กับแจ็คสันได้พูดต่อ



"เออ ไปดูที่หอก่อนไปไอ้แบม"



"อือ ถ้าพวกมึงเจอมัน โทรมาบอกกูด้วยนะ" 



*************






"แอ๊ดด" มือเรียวเปิดห้องเข้ามาได้ไม่เท่าไหร่ ร่างบางก็ต้องถอนหายใจอีกครั้ง เพราะครั้งนี้ห้องของเรามันเงียบสงัดเหมือนเดิม ไร้ร่องรอยความเป็นอยู่ของมาร์ค มาร์คเป็นอะไร แบมแบมได้แต่คิด คิดกังวล และเป็นห่วงเพื่อนไปหมด ได้แต่โทษตัวเองว่าทำไมเค้าไม่รีบตามมาร์คไปตั้งแต่ตอนนั้น



"ไปไหนนะมาร์ค"



           สามวันผ่านไป แบมแบมได้แต่นั่งหน้าเศร้าอยู่บนโต๊ะ ท่ามกลางผองเพื่อนในกลุ่ม ในวันนี้ทุกคนนั่งเงียบสนิท เพราะกำลังเป็นห่วง เป็นห่วงเพื่อนร่างบางที่นั่งหน้าเศร้าแบบนี้มาสามวันแล้ว หลังจากที่มาร์ค หายตัวไป โดยไม่มีการบอกใครสักคน



"ไปตามหามันที่บ้านมันไหม ไหนๆพรุ่งนี้พวกเราก็หยุด" ยองแจสงสารเพื่อนจึงได้แต่เอ่ยแนะนำแนวทาง แต่ร่างบางที่นั่งฟังกลับส่ายหน้าบางเบา



"กูโทรไปถามที่บ้านมาร์คแล้ว เค้าบอกว่าไม่อยู่"พอเอ่ยถึงแบมแบมก็น้ำตาเอ่อคลอเบ้า เค้าคิดถึงมาร์ค คิดถึงเพื่อนคนนี้ที่ไม่เคยห่างเค้าสักวัน แต่วันนี้เรากลับห่างกันได้ แบมแบมรู้สึกแย่ อยากตามหามาร์คให้เจอ



"เออ มันอาจจะแอบอยู่ที่บ้านก็ได้นะมึง"ยูคยอมเอ่ยออกมา พลางหันไปมองแจ็คสันเสมือนขอร้องบางอย่าง จนแจ็คสันถอนหายใจออกมาอย่างแรง



"มันอยู่หอกูเอง" ทั้งสามคนต่างพากันหันควับ มามองไอ้เพื่อนร่างล่ำสัน ที่เอ่ยออกมาอย่างปกติหน้าตาเฉย พลางยื่นกุญแจห้องของมันให้กับร่างบางตรงหน้า



"ละ แล้วทำไมมึงไม่บอกกูตั้งแต่แรก?" แบมแบมถึงกับน้ำตาไหลออกมา จนเพื่อนทุกคนสงสาร ร่างบางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลางเดินดุ่มออกมาอย่างไม่สนใจใคร



"กูขอโทษ ก็ไอ้มาร์คมันไม่ให้บอกมึงว่ะ"แจ็คสันตะโกนไล่หลัง ซึ่งแบมแบมได้ยินและคงไม่คิดโกรธอะไรเพื่อนหรอก เพราะยังไงมันก็ยอมใจอ่อน บอกมาขนาดนี้


*********



"แกร๊กก"




"ทำไมมาเร็วไอ้เเจ็ค"มือเรียวเปิดประตูเปิดประตูเข้าไปได้ไม่เท่าไหร่ แบมแบมก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย จนร่างบางถอนหายใจโล่งอย่างบางเบา ในที่สุดเค้าก็เจอกับมาร์คแล้ว แบมแบมย่ำฝีเท้าบางเบา พลางหยุดเดินอยู่ทางด้านหลังคนที่นั่งจดจ่ออยู่แต่หน้าคอมพิวเตอร์ คอมพิวเตอร์ที่มีภาพของแบมแบมโชว์หรา ผ่านทางโลกโซเชี่ยลที่เรียกว่า เฟสบุ๊กส์ เต็มไปหมด




"มาร์ค" ร่างบางเรียกเสียงอ่อน จนคนที่อยู่หน้าคอมถึงกับชะงัก กายหนาค่อยๆลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลางหันกลับมามองคนที่เค้ารักตรงหน้า รักได้ในฐานะเพื่อน เพราะมาร์คไม่กล้าพอที่จะพูดคำว่ารัก ออกไป แต่มาตอนนี้ เค้าคงไม่มีอะไรมาแก้ตัวแล้ว เพราะภาพของแบมแบมบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ มันคงบ่งบอกให้อีกคนได้ทราบว่า ว่าตอนนี้เค้ากำลังคิดถึงใคร แล้วเพื่อนปกติทั่วไป คงไม่มานั่งมองภาพเพื่อนตัวเองแบบนี้แน่นอน




"แบม" มาร์คเอ่ยเสียงอ่อน พลางมองอีกคนด้วยความนิ่งเงียบ พอยิ่งเห็นหน้าก็ยิ่งคิดถึง อยากดึงอีกคนเข้ามากอดให้จมอก แต่เค้าคงทำไม่ได้อย่างใจคิด




"เป็นอะไร ทำไมถึงหายไป?" แบมแบมเดินเข้ามาหาร่างหนาเรื่อยๆ พร้อมกับสำรวจใบหน้าและร่างกายของคนตรงหน้าที่ซูบผอมลงอย่างเห็นได้ชัด



"....." ความเงียบคือคำตอบ จนคนถามรู้สึกเคว้ง แบมแบมเริ่มเบะปาก แล้วโถมตัวเข้าไปกอดอีกคนทันที




"อ่า"มาร์ค ได้แต่ตกใจที่อีกคนเริ่มก่อน แบมแบมกอดมาร์คจนแน่น พลางเอ่ยออกมาเสียงบางเบาอย่างคนรอคำตอบ




"แบมถาม ก็ตอบสิมาร์ค ทำไมถึงไม่ยอมพูด ทำไมต้องหนีหน้าด้วย ฮึกก"แบมแบมเริ่มร้องไห้ จนมาร์ค ที่เห็นจึงเริ่มนึกสงสาร มือที่ปล่อยทิ้งว่างก็เข้ามาลูบหลังเพื่อปลอบโยน




"อืม ก็แค่ไม่อยากเห็น"




"อึกก อะ อะไรนะมาร์ค ทำไมถึงไม่อยากเห็นหน้าเราล่ะ"แบมแบมเบะปาก พร้อมกับน้ำตานองหน้าอีกครั้งเมื่อได้ยินคำตอบของเพื่อนร่างสูง แล้วมันเจ็บขนาดนี้




"เพราะ ถ้าเกิดเห็น ก็ยิ่งคิดถึง คิดถึงแล้วมันก็ยิ่งรัก รักจนห้ามให้หยุดรักไม่ได้ ออกไปเถอะ อย่ามาใกล้มาร์คอีกเลย มาร์คมันเลวที่ดันตกหลุมรักเพื่อนตัวเอง"มือหนาเริ่มดันคนที่สะอึกสะอื้นออกจากตัว จนอีกคนถึงกับส่ายหน้าไปมา มือร่างหนาดันคนตัวบางถอยห่างออกแบบนี้




"อะ ออกไป แบม ออกไป"ร่างหนาก้มหน้าอย่างรู้สึกผิดพลางผลักไสคนตรงหน้า จนแบมแบมถึงกับร้องไห้โฮ



"ฮึกก มาร์คชอบเราหรอ อึกก ทำไมไม่บอกเราดีดี มาไล่ทำไม ทั้งที่เราก็ชอบมาร์ค อึกก อย่าไล่เราสิ บอกกันดีดีสิ เราก็พร้อมตอบมาร์คนะ ฮืออ" ร่างบางทรุดตัวนั่งปิดหน้าร้องไห้ เมื่อคนตรงหน้าเอาแต่ดันตัวเองออก จนแบมแบมไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว นั่งร้องไห้มันไปซะเลย เพื่อนอะไรจะกอด จับมือ จูบ มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแบบนี้ คงไม่มีหรอก แบมแบมก็ได้แต่คิด แล้วน้อยใจ น้อยใจที่คนตรงหน้ามาไล่เค้าแบบนี้




"แบม.."มาร์ค ครางเรียกชื่อเพื่อนสนิทที่เค้าคิดไม่เคยซื่อออกมาบางเบา พลางทรุดตัวลงไปนั่งด้วย เพื่อดึงร่างกายบางตรงหน้าที่เค้าหลงรักเข้ามากอดปลอบ




"ฮึกก งั้นถ้าเราชอบเหมือนกัน รู้สึกดีเหมือนกัน ถ้ามาร์คไม่ยอมบอกก่อน แบมบอกก็ได้ เรามาเป็นเปลี่ยนจากเพื่อนสนิทกลายมาเป็นแฟนกันนะได้รึเปล่า นะ นะมาร์คก อึกก"แบมแบมกอดอีกคนแน่น ใบหน้าหวานซบซอกคอขาวอย่างโหยหา จนคนฟังถึงกับนิ่งเงียบอย่างอึ้งสนิท




"บะแบม คะ ครับ เราเป็นแฟนกันแล้ว รักแบมนะ"จูบคือสิ่งตีตราจองให้ทั้งสองได้มีสัญญาใจต่อกัน


HAPPY ENDDING


กราบสวัสดีทุกคน จบแล้วในฉบับของไรท์ อย่าว่ากัน แล้วพบกันตอนหน้าเจ้าค่ะ เยิ๊ฟๆๆๆๆๆๆๆ อิอิ



ปล.ไรท์หายไปเพราะเด็กดีมันล็อคอินเข้ามาแก้ไขนิยายลำบากมาก ไม่รู้เพราะอะไร เลยมีปัญหากับนางอยู่พักนึง แต่ตอนนี้โอเคแล้ว เจ้าค่า ขอให้อ่านกันอย่างมีความสุขน้าเจ้าคะ!!!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 409 ครั้ง

3,847 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 กันยายน 2561 / 23:23
    ขอญาติเกลียดยูคกับเเจ็คได้ไหมอ่ะ อีผินอีเเย้มหลับตา!5555
    #3697
    0
  2. #3687 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 10:16

    แล้วแบบนี้แบมจะตอบปฏิเสธพี่แจบอมยังไงเนี่ย

    #3687
    0
  3. #3649 igot7ibambam (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 20:31
    มันคืออัลลัยยยย55555
    #3649
    0
  4. #3647 hilda (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 22:47

    รอมานาน ฮืออ มีสเปมั้ยคะ

    #3647
    0
  5. #3644 Finlan (@finlan) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 20:08
    อีกสักตอนซี่
    #3644
    0
  6. #3642 pcnmtcn (@gamelovekyuwook) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 09:33
    จบมเดะเราจะปลอบใจเทอเอง
    #3642
    0
  7. #3640 Prae19_MTBB (@Buranya) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 14:37
    สงสารพี่บี
    #3640
    0
  8. #3639 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 11:08
    เกือบไปแล้ววววว อยากให้มีสเปสักตอนนะคะ พีททททท
    #3639
    1
  9. #3636 BBPKK_ (@someonepp) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 08:38
    บางครั้งการกระทำอย่างเดียวก็ไม่พอจิงๆ มีปากก็พูดไปมีใจก็พูมาก คึคึ
    #3636
    0
  10. #3635 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 07:34
    เกือบแล้วมั้ยละ อยากให้มีตอนต่อไปหลังจากเป็นแฟนกันแล้วอ่ะ
    อยากเหนคนขี้หวงแฟน และอยากเห็นน้องแบมขี้อ้อน
    #3635
    0
  11. #3634 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 23:34
    คิดว่าจะเจแบมแล้วนะมาร์ค มัวแต่ปากแข็ง
    #3634
    0
  12. #3632 yingyui2528 (@yingyui2528) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 18:57
    น่ารักอ่ะ
    #3632
    0
  13. #3631 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 14:30
    สุดท้ายก็แฮปปี้
    #3631
    0
  14. #3630 Joyler (@Joyler) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 13:16
    ฮื่ออ อยากอ่านต่ออีกสักตอนนึงก็ยังดี มันยังไม่สุดอ่ะ
    #3630
    0
  15. #3629 MB_MarkBam9397 (@MB_MarkBam9397) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 12:59
    โอ้ยยย สสพี่บี
    #3629
    0
  16. #3628 Aujacharee (@Aujacharee) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 12:23
    โอ๊ยกว่าจะเป็นแฟนกัน ฮืออออ
    #3628
    0
  17. #3627 Grizzlyyyy (@ChomnaphaTansiri) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 12:15
    ชอบๆๆๆ
    #3627
    0
  18. #3626 Nismkpm_u (@oomniskpm) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 11:57
    ขอบคุณค่าา
    #3626
    0
  19. #3625 MBKY;LH (@withmbky) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 11:49
    กว่าจะได้เป็นแฟนกันแบบเป็นทางการเนอะ งื้อ
    #3625
    0
  20. #3624 SMCDMMBB (@SMCDMMBB) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 07:15
    เลือกมาร์ค
    #3624
    0
  21. #3623 Destiny_lover (@Destiny_lover) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 18:44
    ไรท์หายไปไหนคะ
    #3623
    0
  22. #3622 ปีใหม่ (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 07:57

    เลือกยากนะเนี้ยทำไงดี

    #3622
    0
  23. #3621 มิรา (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 12:45

    รอเลยค่ะ

    #3621
    0
  24. #3620 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 23:39
    ก็บอกความรู้สึกสิไม่ใช่มากหวงก้างนะมาร์ค
    #3620
    0
  25. #3619 bshinwa (@bshinwa) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 23:20
    มันดีมากค่ะ ชอบๆ มาแต่งต่อนะคะ
    #3619
    0