เทพมังกรเหนือโลก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 61,339 Views

  • 161 Comments

  • 1,673 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    973

    Overall
    61,339

ตอนที่ 13 : [ตอนพิเศษ] เรื่องเล่าของท่านปู่ทวด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 331 ครั้ง
    1 ก.พ. 62

   หลังจากที่หยุนเฟยนึกถึงเรื่องที่ปู่ทวดของมันเคยเล่าให้ฟังสมัยที่มันยังเป็นเด็กนั้นดวงตามันก็พลันเปร่งประกายตื่นเต้นออกมา!!!.....

 

ย้อนไปในตอนที่หยุนเฟยยังเด็กในอดีตชาติ..................

 

“ท่านปู่ทวดข้าทะลวงเข้าสู่ระดับปราณจิตได้แล้วขอรับ!!....”

เสียงของเด็กน้อยอายุราวๆ 7-8 ปีกล่าวขึ้นอย่างยินดี...

 

“โฮะ!....โฮะ!...โฮ่!....เยี่ยมมากหยุนเฟยเหลนข้า.....ถ้าเทียบกับข้าตอนอายุเท่าเจ้าแล้วเจ้านับว่าเหนือกว่าข้ายิ่ง!!....

หยุนหลางซานกล่าวออกมาอย่างเอ็นดูเหลนของมัน....

 

“ท่านปู่ทวดข้าทะลวงเข้าสู่ระดับปราณจิตแล้วนะ!!....ท่านต้องให้ของขวัญข้าสิ!!....”

หยุนเฟยกล่าวอย่างหงุดหงิดออกมาพลางแสดงสีหน้าบึ้งตึงออกมาราวกับสาวน้อยกำลังหึงคู่ครองของมนอย่างไงอย่างงั้น....

 

“ฮ่า!...ฮ่า!...ฮ่า!...หยุนเฟยเหลนรักใยเจ้าถึงได้ทำหน้าเช่นนั้นเล่า?เมื่อเจ้าต้องการของขวัญข้าก็จักมอบให้เจ้าเผื่อเจ้าเติบใหญ่เจ้าจักต้องได้ใช้มันอย่างแน่นอน!!...”

หยุนหลางซานกล่าวไปพลางหัวเราะไปพลาง.....

 

“ท่านจะให้อะไรข้าล่ะท่านปู่ทวด?.....ฮิๆ”

หยุนเฟยที่แต่ก่อนทำหน้าบึ้งตึงก็พลันกลับมาเป็นปกติทันที.....

 

“ข้าจะให้ความรู้แก่เจ้า!!...

หยุนหลางซานกล่าวออกมาพร้อมทั้งปล่อยกลิ่นอายสูงศักดิ์ออกมาทำให้หยุนเฟยตะลึงไปเล็กน้อย...

 

“ความรู้อะไรกันท่านปู่ทวด?...คงมิใช่ตำราปรุงยากับทักษะยุทธที่ท่านพึ่งคิดขึ้นมาได้ใช่หรือไม่?...แบบนั้นข้าไม่เอานะ!มันน่าเบื่อเกินไป.......”

หยุนเฟยกล่าวไปพลางทำหน้าบึ้งไปพลาง....

 

“โฮะ!....โฮะ!....โฮ่!.....วางใจเถอะเหลนข้าเรื่องที่ข้าจะสอนเจ้าในขณะนี้นั้นคือเรื่องของโลกใบนี้!!!!....

หยุนหลางซานกล่าวออกมาอย่างภาคภูมิใจ...ตัวมันนั้นได้เดินทางออกไปยังสถานที่มากมายทั่วโลกทำให้มันตอนนี้นั้นยืนอยู่บนจุดสูงสุดของมวลมนุษย์ผู้ที่ขึ้นไปอยู่ในระดับที่เหนือกว่าระดับปราณจักรพรรดิบรรพกาล!!! .......

 

“ไชโย!!!.....ข้าชอบเรื่องเล่าของท่านปู่มากที่สุดเลย!!....แล้วท่านปู่โลกคืออะไรหรือขอรับ?ข้ามิเคยได้ยินคำนี้มาก่อน....”

หยุนเฟยกล่าวถามออกมาอย่างงงงวย....อะไรคือโลก?หรือว่าจะเป็นศาตราวุธล้ำค่า?หรือจะเป็นสมบัติล้ำค้ากันนะ?.....

 

“โฮะ!....โฮะ!.....โฮ่!.....เหลนรักเจ้ารู้หรือไม่คำที่ใช้เรียกสถานที่ที่เหนือกว่าเมืองคืออะไร?

 

“อาณาจักรขอรับ!!...”

หยุนเฟยตอบอย่างรวดเร็ว....

 

“เหนือกว่าอาณาจักรล่ะ?....

 

“จักรวรรดิขอรับ!!

 

“แล้วถ้าเหนือกว่าจักรวรรดิล่ะ?

 

“ทวีปขอรับ!!.......”

หยุนเฟยตอนนี้มิมีอาการเบื่อหน่ายในคำถามแม้แต่น้อยเพราะมันรู้ดีว่าปู่ทวดของมันกำลังจะสอนในสิ่งที่มันไม่รู้มาก่อน...

 

“แล้วถ้าเหนือกว่าทวีปล่ะ?...

 

“เรียกว่า ภพ ขอรับท่านปู่ทวด!!!

 

“ฮึ่ม!!....งั้นถ้าเหนือกว่า ภพ ล่ะฮึ?

 

หยุนเฟยเมื่อได้ยินดังนั้นมันจึงทำหน้ามุ่ยคอตกลงมาเพราะมันมิรู้คำตอบของคำถามนี้

“ขออภัยท่านปู่ทวดข้ามิอาจรู้ได้ว่าคำใดกันที่จะสามารถเรียกว่าเหนือกว่าคำว่า ภพ ได้!!.....”

 

“ฮ่า!....ฮ่า!....ฮ่า!....เหลนรักเจ้ามิต้องรู้สึกผิดไปแม้แต่พ่อของเจ้ายังมิรู้ด้วยซ้ำว่าคำนั้นคืออะไรเช่นกัน!!...”

หยุนหลางซานกล่าวออกมาอย่างองอาจมันอาจนับได้ว่าเป็นผู้เดียวก็ว่าได้ที่รู้ว่าสิ่งที่อยู่เหนือกว่า ภพ จะเรียกว่าโลก!!....(คือคิดคำไม่ออกเลยใช้คำว่าโลกแทนหากไปขัดใจใครเข้าก็ขออภัยด้วยนะครับ TAT)…..

 

“หรือว่าจะเรียกว่าโลก!!?....ใช่หรือไม่ขอรับท่านปู่ทวด!?..

หยุนเฟยนั้นเป็นคนฉลาดมันจึงสามารถจับใจความได้อย่างง่ายดาย.............

 

“โฮะ!...โฮ่!.....เหลนข้าช่างฉลาดยิ่งนัก!!.....ในเมื่อเจ้าตอบถูกข้าจักเล่าเรื่องของโลกใบนี้ให้เจ้าฟังเอง!!....”

 

“ไชโย!!!!....ท่านปู่ทวดข้ารักท่านที่สุด!!รักมากกว่าท่านพ่อเสียอีก!!.....ฮิๆ”


“เจ้าเหลนนี่ช่างขี้เอาใจยิ่ง!!ฮ่า!...ฮ่า!...ฮ่า!...มาๆข้าจะเล่าให้เจ้าฟัง!....

 

“ขอรับท่านปู่ทวด...”

หยุนเฟยตอบรับแล้วเตรียมท่านั่งฟังอย่างตั้งใจ...

 

เมื่อเห็นหยุนเฟยสนใจขนาดนั้นหยุนหลางซานจึงเริ่มเล่าเรื่องราวของโลกใบนี้ให้หยุนเฟยฟัง..

 

“......สิ่งที่เรียกว่าภพนั้นเป็นสถานที่ๆอยู่ภายใต้การดำรงชีวิตอยู่ของชนเผ่าชนเผ่าเดียวประมาณ 8 ใน 10 ส่วนและสิ่งเหนือกว่าภพที่เรียกว่าโลกนั้นนับเป็นสถานที่ที่ใช้ดำรงชีพอยู่ของทุกสายพันธ์!!.......บนโลกใบนี้นั้นมีภพอยู่ทั้งหมด 32 ภพ และในแต่ละภพนั้นจะมีผู้ที่ดูแลและคอยป้องกันการรุกรานของภพอื่นๆอยู่.....ท่านผู้นั้นถูกเรียกว่า “พระเจ้า!!” ซึ่งแต่ละภพจะจัดอันดับตามค่าเฉลี่ยของระดับผู้ฝึกปราณทั่วทั้งภพและในร้อยปีที่แล้วภพของเราที่ถูกเรียกว่า ภพ มนุษย์นั้นอยู่ในลำดับที่ 20 ของภพทั้ง 32 ภพ ในชีวิตนี้ข้าเคยเดินทางรอบโลกมาแล้วหนึ่งรอบทำให้ข้าตอนนี้อยู่ในระดับที่เหนือกว่าระดับปราณจักรพรรดิบรรพกาล ไปแล้วหนึ่งขั้น!!แต่น่าเสียดายที่ข้านั้นเดินทางไปเป็นเส้นตรง!!ข้าจึงผ่านภพมาแค่ 7 ภพเท่านั้น ถ้าเรียงตามลำดับความแข็งแกร่งก็คือ.... ภพสัตว์สวรรค์อันดับ...9...ภพมารอันดับ...13...ภพสัตว์อสูรอันดับ...18...ภพปีศาจอันดับ...19...ภพสัตว์นรกอันดับ...21...ภพมนุษย์อีกสองภพอันดับ...22...23...ตามลำดับ  ”

กล่าวถึงตรงนี้หยุนเฟยพลันยกมือขึ้นมาทันที....

 

“ท่านปู่ทวดขอรับเหตุใดจึงมีภพมนุษย์อีกสองภพละขอรับ!!?....

 

“ข้าก็กำลังจะบอกเจ้าอยู่นี่ไง.....ในภพมนุษย์ที่ข้าเคยไปทั้งสองภพนั้นวิธีการดำรงชีวิตของพวกมันต่างจากเราไม่มากก็น้อยแต่ภพที่ข้ารู้สึกว่าน่าสนใจก็คือ ภพอันดับที่ 22 พวกเขาใช้หลักกระบวนการคิดเข้ามาใช้ในชีวิตประจำวันมากกว่าพวกเราหรือก็คือพวกเขาฉลาดกว่าพวกเราหลายเท่านั่นเอง!!.....แล้วภพทั้งสองภพนั้นจะใช้ภาษาพูดไม่เหมือนกันอีกต่างหาก!!...

 

“ท่านปู่ทวดๆ!!...ภพที่ท่านกล่าวว่าฉลาดเหนือล้ำกว่าเรานั้นมันฉลาดอย่างไรหรือขอรับ?....”

 

“เหลนรักใยเจ้าถึงได้ใจร้อนเช่นนี้ข้าก็จะเล่าให้ฟังอยู่นี่ไง!!....ในภพอันดับที่ 22 นั้นพวกเขามีการประดิษฐ์อาวุธที่มีอาณุภาพเท่ากับศาตราวุธขั้นต่างๆได้!!พวกมันเรียกอาวุธนั้นว่าปืน!!....แล้วยังมีการใช้สิ่งที่เรียกว่าไฟฟ้าที่สามารถให้แสงสว่างแทนการจุดไฟได้อีกด้วย!!....หรือแม้กระทั่งสิ่งที่เรียกว่ารถยนต์ที่สามารถบรรทุกผู้คนได้โดยไม่ต้องใช้อะไรลากก็ได้!!......และอื่นๆอีกมากมาย...หลังจากที่เจ้าทะลวงระดับต่อไปได้ข้าจะเล่าให้เจ้าฟัง...วะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!

หยุนหลางซานกล่าวออกมาอย่างสะใจมันรู้ดีว่ามันกำลังทำให้หลานมันหงุดหงิด...แต่นี่ก็เป็นหนึ่งการกระตุ้นที่ทำให้เกิดอัจฉริยะระดับปราณจิตที่อายุน้อยถึง 8 ปี!!

 

“โถ่!!!.....ท่านปู่ทวดใจร้าย....ข้าไม่รักท่านแล้ว......เชอะ!!

หยุนเฟยกล่าวอย่างหงุดหงิดก่อนจะเดินไปฝึกฝนลมปราณของมันต่อ...เรื่องราวต่อจากนี้นั้นทำให้มันรู้สึกสนใจเป็นอย่างมากถึงมากที่สุด!!............

 

ตัดมาที่ปัจจุบัน.....................

 

“เห้อ!!.....นั่นคือสิ่งที่ปู่ทวดข้าเคยบอกไว้สินะเรื่องราวต่อจากนั้นช่างน่าสนใจนัก.....หากข้ามีความสามารถพอข้าก็จักต้องไปพบ “พระเจ้า” เพื่อที่จะได้รับอนุญาตให้ออกจากภพนี้ไปได้....เห้อ....หนทางยังอีกยาวไกลนัก....ภพอันดับที่ 22 รอข้าก่อนเถิดความรู้ของพวกเจ้าข้าจะซึมซับมันมาให้หมดเอง!!!....

 

To be continue……………………

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 331 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #82 DHmoon (@DHmoon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 08:09
    ไม่ต้องมาก็ได้ไปพังโลกนู้นก็พอเกรงใจ=*=
    #82
    0
  2. #44 คีย์บอร์ดดำ (@Akasitmika) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:39
    ไม่ต้องมาหรอกเดี๋ยวโลกกูชิปหาย55
    #44
    1
    • #44-1 ยังไม่นอน (@Chai996) (จากตอนที่ 13)
      15 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:19
      55555​ เดียวๆๆๆๆเกี้ยวรึ ฮ่าๆๆ
      #44-1