เทพมังกรเหนือโลก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 61,181 Views

  • 161 Comments

  • 1,652 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    815

    Overall
    61,181

ตอนที่ 36 : ประตูบานที่สอง (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 186 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

    “บัดซบ!.....ต้องลองเสี่ยงดูเสียแล้ว!....วิชาเคลื่อนกายชมจันทร์ขั้นที่ 2!!.......เดินชมจันทร์!!....

หยุนเฟยที่ดูท่าจะถึงคราวจนมุม!มันจึงพลันใช้ไพ่ตายที่มันไม่เคยคิดที่จะใช้ออกมาอย่างกระอักกระอ่วนใจ!

 

ฟิ้ว!.......

เปรียบเหมือนลูกธนูที่พุ่งด้วยความเร็วหลายร้อยเมตรด้วยเวลาเพียงเสี้ยววินาที!.....หลังจากเสียงแหลมคล้ายเสียงลูกธนูบังเกิดขึ้นไปชั่วครู่!โซ่ตรวนที่พลันเกลียวกันทั้ง 9 สาย 27 เส้นพลันแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆออกมาพร้อมกัน!

 

!!!!

คนที่ตะลึงลานที่สุดนั้นมิใช่ใครอื่นนอกจากหยุนเฟย!เพราะในสถานที่นี้ไม่มีใครอยู่เลย...หากผู้อื่นมาเห็นก็คงต้องตกตะลึงอ้าปากค้างเป็นแน่แท้!

 

แต่หยุนเฟยหาตกตะลึงในความเร็วของทักษะวิชาเดินชมจันทร์ไม่!....มันเองก็คุ้นเคยกับวิชาเดินชมจันทร์อยู่แล้วจึงมิได้ตกอกตกใจกับความเร็วนี้มากมายนัก!

 

แต่ที่มันกำลังตกตะลึงอย่างโง่งมอยู่กว่าหลายลมหายใจก็คือมันสามารถใช้วิชาเดินชมจันทร์ได้!!.....ใช่!มันใช้ได้แถมยังใช้ได้ครบเต็มสิบส่วนของวิชานี้!!!!.....

 

“เพราะเหตุใดกัน?......เดิมทีหากต้องการไปถึงขั้นสองของวิชาเคลื่อนกายชมจันทร์นั้นต้องเสียพลังชีวิตเท่านั้น!....จึงจะสามารถขับเคลื่อนวิชานี้ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

 

“แต่นี่มันเรื่องตลกอันใดกันแน่?.....ในชีวิตคราก่อนของข้า!....ท่านอาจารย์เคยบอกเอาไว้ว่าวิชานี้สามารถเลื่อนขึ้นได้โดยการหลอมรวมกับระดับล่างสุดขึ้นไปเรื่อยๆ!.....ถึงแม้จะสามารถหลอมรวมได้แล้วก็ยังคงต้องสูญเสียพลังวิญญาณลดทอนพลังชีวิตลงไปด้วย!.....

 

“เพียงแต่มันจักใช้น้อยกว่าเดิมที่จากหลายสิบปี!ลงมากอีก 8 ใน 10 ส่วน!หรือก็คือหากวิชาเดินชมจันทร์ดูดกลืนพลังชีวิตของข้าไป 30 ปี ข้าก็จักเสียพลังชีวิตไปเพียงแค่ 6 ปีเพียงเท่านั้น!

 

“แต่นี้ถือเป็นเรื่องนาอัศจรรย์ใจอันใดกันแน่?....มิเพียงแต่มิดูดกลืนพลังชีวิตของข้าไปเพียงเท่านั้น!...แต่ข้ากลับสามารถใช้วิชาเดินชมจันทร์ได้เต็มสิบส่วนอีกต่างหาก!!....ข้าควรจะหัวเราะหรือร้องให้กับเรื่องนี้กันแน่?

มิผิด!หากเป็นผู้อื่นที่ประสบพบเจอเหตุการณ์เช่นเดียวกันกับมัน!น่ากลัวว่าทุกคนเองก็ต้องตะลึงลานปนสับสนอลหม่านไม่ต่างไปจากหยุนเฟยเป็นแน่แท้!

 

แต่เพียงไม่นานนัก!หยุนเฟยก็พลันรีบคืนสติจากการตะลึงเมื่อครู่กลับมา!....เพราะตอนนี้ตัวมันกำลังประสบกับเหตุการณ์ที่ส่งผลถึงชีวิตของมันอยู่!.....

 

กับดักโซ่เองก็ยังคงผุดขึ้นมาเรื่อยๆหลังจากที่หยุนเฟยจัดการกับโซ่ระรอกก่อนหน้าเสร็จ!.....ประตูบานที่สองเองก็มิต่างไปจากบานแรกแต่อย่างใด!.....โซ่ที่ผุดขึ้นมาจากพื้นกิดขึ้นมาเป็นระรอกๆ!หากหยุนเฟยทำลายระรอกนี้ยังไม่หมด!อย่าหวังว่าระรอกหน้าจะมาได้!

 

มันจึงทำการพัก!และทำลายไปเรื่อยๆเป็นวัฏจักรเหมือนๆกับประตูบานแรก!จนมาถึงตอนนี้ความใหญ่โตของโซ่ระรอกที่มันกำลังประสบอยู่!มีขนาดกว่าต้นไม้ห้าคนโอบ!

 

แต่แทนที่มันจะกลัว!มันกลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเสียอย่างนั้น!เพราะด้วยวิชาเดินชมจันทร์ที่มันใช้อยู่นั้นทำให้มันรู้สึกมั่นใจในฝีเท้าของตัวมันเองอย่างที่สุด!

 

เดิมทีหากเป็นวิชาเคลื่อนกายชมจันทร์ขั้นที่ 1 อย่างย่องชมจันทร์จะสามารถเคลื่อนที่จนคนที่อยู่ในระดับที่สูงกว่ามัน 2 ขั้นมิสามารถเทียบได้!

 

แต่ที่มันขับเคลื่อนอยู่ตอนนี้หาใช่ย่องกายชมจันทร์ไม่!ตอนนี้เป็นเดินชมจันทร์ต่างหาก!....ถึงแม้ขั้นวิชาจะห่างกันเพียงแค่หนึ่งขั้นเท่านั้น!แต่คุณสมบัติกลับเยอะขึ้นเป็นเท่าตัว!หรือก็คือ!ผู้ฝึกตนที่อยู่ในระดับที่สูงกว่าหยุนเฟยถึง 4 ระดับล้วนแต่ไม่สามารถไล่ตามจับตัวหยุนเฟยได้อย่างแน่นอน!ยกเว้นว่ามันผู้นั้นจะมีวิชาเคลื่อนกายที่อยู่ในระดับวิญญาณขึ้นไปเท่านั้น!!

 

เพร้ง!เพร้ง!เพร้ง!เพร้ง!เพร้ง!

เสียงของแข็งสองอย่างกระทบกันด้วยความเร็วมากล้นถึงขั้นขนาดที่คนธรรมดายังได้ยินเสียงของแข็งกระทบกันห้าครั้งนี้เพียงแค่ครั้งเดียวเพียงเท่านั้น!

 

ตูม!!!!!

โซ่ที่มีขนาดกว่าห้าคนโอบพลันแตกกระจายลงมาสู่พื้นอบ่างระเนระนาด!ในพื้นตอนนี้ล้วนแต่เต็มไปด้วยเศษเหล็กที่มาจากโซ่ทั้งนั้น!....

 

แต่แทนที่ระรอกต่อไปจะมา!ครานี้กลับเงียบหายไป!ไม่มีร่องรอยใดๆให้หยุนเฟยสัมผัสได้ไม้แต่น้อย!....แต่มีหรือหยุนเฟยจะหยุดพักผ่อนหย่อนใจ!กลับกันหยุนเฟยพลันเพิ่มระความอันตรายของสถานนี้การณ์เช่นนี้มากขึ้นไปอีกหนึ่งขั้น!

 

เพราะแทนที่ประตูจะหายไปเพื่อเป็นสัญญาณว่าผ่านด่านนี้แล้วนั้นประตูบานที่สองกลับมิมีสิ่งใดเปลี่ยนไปแม้แต่น้อย!และตอนนี้แม้แต่ร่องรอยของกับดัก!หยุนเฟยยังไม่สามารถสัมผัสถึงมันได้เลยแม้แต่น้อย!มีหรือมันจะไม่ตื่นตัว!

 

หากมันพลาดแค่คราเดียวชีวิตอาจจะจบสิ้นได้!มันจึงระวังตัวให้มากขึ้น!.....และสิ่งที่ลางสังหรของมันสัมผัสได้ก็เกิดขึ้นจริง!

 

ครืน……..!!เกร๊งๆ!เพล้งๆตูมๆๆๆ!!!

เสียงต่างๆและสิ่งที่หยุนเฟยเห็นข้างหน้าของมัน!ทำให้สีหน้าของมันซีดเซียวไร้สีราวกับได้พบเจอกับความลำบากมากมายนับหลายแสนถาโถมเข้ามาในคราเดียวอย่างไรอย่างนั้น!

 

เพราะเศษเหล็กที่แตกเป็นเสี่ยงๆจากโซ่กับดักทั้งหลายที่เกลื่อนกราดอยู่ที่พื้นตอนนี้!พวกมันกำลังก่อตัวเข้าหากัน!......หลังจากหยุนเฟยตะลึงอยู่ไม่นานเพียงแค่ห้าลมหายใจเท่านั้น!เศษเหล็กกว่าหลายหมื่นชิ้นพลันประกอบรวมหลอมตัวเข้าหากันจนเสร็จสิ้น!

 

รูปร่างของเศษเหล็กตรงหน้าของมันช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก!เพราะจากเศษเหล็กที่กระจายอยู่เกลื่อนในเมื่อครู่นั้น!ตอนนี้พวกมันกลับกลายมาเป็นเหมือนดั่งอสรพิษตัวใหญ่ยักษ์เท่าประตูบ้านสองบาน!....

 

ลำตัวของมันยาวกว่าหลายร้อยเมตร!บนส่วนใบหน้าของอสรพิษตัวนี้มีตาจมูกและปากรวมไปถึงลิ้นอย่างเห็นได้ชัดาวกับว่ามันกำลังมีชีวิตอยู่อย่างไรอย่างนั้น!

 

ฟ่อ.......!

เสียงที่อสรพิษเหล็กกำลังขู่หยุนเฟยที่อยู่ตรงหน้ามันอย่างน่ากลัว!ดวงตาของมันราวกับกำลังมองเห็นเหยื่อที่หลงเข้ามาในรังของมันอย่างไรอย่างนั้น!จิตสังหารที่พุ่งโชยลอยล่องออกมาจากทางสายตาของอสรพิษเหล็กนี้นั้นทำให้หยุนเฟยที่ตกตะลึงเมื่อครู่พลันเปลี่ยนสีหน้าเป็นดำมืดทันที!

 

“เจ้างูน้อย!อย่าหาว่าข้าโหดร้าย!

หยุนเฟยที่เห็นสีหน้าค่าตาที่แสดงถึงการดูหมิ่นของอสรพิษเหล็กที่มีต่อมันราวกับเหยื่ออันโอชะ!ทำให้หยุนเฟยมีน้ำโหขึ้นมาเล็กน้อย!

 

เมื่อมันกล่าวจบมันจึงขับเคลื่อนวิชาเกร็ดมังกรผู้พิทักษ์หลอมรวมเข้าร่างทันที!ก่อนจะกุมทวนทั้งสองของมันไว้แน่นแล้วจึงตะเบ็งเข้าหาเจ้างูเหล็กตรงหน้ามันอย่างรวดเร็วราวสายฟาดด้วยทักษะวิชาเดินชมจันทร์!!

 

ตูม!!!!

หางของอสรพิษเหล็กพุ่งเข้าชนกับทวนคู่ของหยุนเฟยอย่างจัง!ทำให้บรรยากาศรอบด้านเกิดลมกรรโชกแรงราดสาดสะเทือนไปทั่วห้องโถงแห่งนี้!!

 

หยุนเฟยถอยร่นออกไปกว่าหลายสิบเมตรจากผลกระทบของการปะทะกันเมื่อสักครู่!แต่ผลที่ตามมาก็น่าพอใจอยู่ไม่น้อย!เพราะหางของอสรพิษเหล็กที่ชนเข้ากับทวนของหยุนเฟยนั้นบัดนี้มันยุบเข้าไปจนเห็นได้ชัด!

 

ก๊าซ!!!.......

อสรพิษเหล็กดูเหมือนจะเจ็บปวดเป็นอย่างมาก!เมื่อมันมองไปที่หางของมันแล้วมันจึงรู้ตัวว่าเจ้ามนุษย์ตรงหน้าของมันนั้นมิใช่หนูแต่เป็นแมวต่างหาก!

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นมันจึงพุ่งตรงเข้าหาหยุนเฟยอย่างไม่คิดชีวิตหวังให้หยุนเฟยเจ็บหนักหรือไม่ก็ตกตายไปในเวลาอันรวดเร็ว!

 

ความเร็วของอสรพิษเหล็กตัวนี้นั้นนับว่าช้ามากช้าจนทำหยุนเฟยหัวเราะร่าออกมาอย่างขบขัน!ด้วยขนาดที่ใหญ่โตกอปรพื้นที่ๆคับแคบจึงทำไห้อสรพิษเหล็กตรงหน้านั้นดูเหมือนจะไม่น่ากลัวอีกต่อไป!!....

 

หยุนเฟยเมื่อเห็นดังนั้นมันก็พลันใช้ลมปราณของมันเข้าคลุมรอบๆปลายทวนอย่างกระชับเนืองแน่น!....เดิมทีหากผู้ฝึกตนอยู่ในระดับต่ำกว่าปราณจิตขั้น 5 มันผู้นั้นจะไม่สามารถควบคุมวิถีของเส้นลมปราณได้!

 

เพราะพลังจิตยังอยู่ในระดับเริ่มต้นอยู่!....เนื่องด้วยผู้ฝึกตนนั้นจะเริ่มสัมผัสถึงพลังจิตของตัวเองได้เมื่อก้าวขึ้นสู่ระดับปราณจิตได้ด้วยตนเอง!แต่การจะควบคุมพลังจิตให้นิ่งเพื่อควบคุมลมปราณให้เคลื่อนที่ไปมาอย่างอิสระนั้นอย่าว่าแต่คนธรรมดาเลย!แม้แต่หยุนเฟยเองก็ใช้เวลากว่าหลายเดือนกว่ามันจะควบคุมพลังปราณได้!

 

แต่ชีวิตนี้ของมันกลับไม่เป็นอย่างนั้น!เพราะพลังจิตของหยุนเฟยล้วนแต่มาจากความเข้าใจถ่องแท้เข้าสู่แก่นลึกปักหลักลงไปในขั้วหัวใจและสมองอย่างแท้จริงจึงทำให้ถึงแม้จะร่างกายใหม่!แต่จิตวิญญาณของมันยังคงอยู่ทำให้พลังจิตของมันคงอยู่เช่นกัน!.....

 

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมหยุนเฟยถึงสามารถควบคุมพลังปราณไปในทิศทางที่เลือกได้อย่างเป็นอิสระและง่ายดาย!...การควบคุมพลังลมปราณนั้นมีอยู่สองแบบหลักๆก็คือ คงบคุมจากเคล็ดวิชา และสอง ควบคลุมโดยตรง!

 

การควบคลุมจากเคล็ดวิชานั้นคือการใช้พลังลมปราณขับเคลื่อนเข้าสู่ทักษะวิชาแล้วจู่โจมหรือแปรผลออกมาเคล็ดวิชาทำหน้าที่เป็นตัวกลางทำให้ผู้ฝึกตนเพียงแค่ฝึกเคล็ดวิชาก็สามารถควบคุมลมปราณได้!

 

กลับกันการควบคุมโดยตรงที่หยุนเฟยใช้ไปนั้นมิได้ใช้เคล็ดวิชาเป็นตัวกลางแต่อย่างใด!หรือไม่มีตัวกลางในการควบคุมด้วยซ้ำไป!การที่จะสามารถควบคุมพลังปราณโดยตรงได้นั้นต้องทำให้พลังจิตของตนสงบนิ่งและจดจ่อกับการควบคุมเท่านั้น!

 

และถึงแม้การควบคุมพลังปราณโดยตรงจะไม่นิยมใช้มากมายนักเพราะใช้ยากนั้นกลับมีความลับซ่อนอยู่!

 

ตระกูลหยุนของหยุนเฟยนั้นเป็นตระกูล 1 ใน 123 ตระกูลที่กุมความลับนั้นๆอยู่!ความลับนั่นก็คือ!พลังปราณที่ผ่านการควบคุมโดยตรงจะสามารถแปรเปลี่ยนเป็นสิ่งใดก็ได้!ตามความแข็งแกร่งของพลังจิต!

 

หรือก็คือหากเจ้าไม่มีทวนเจ้าก็จะสร้างทวนขึ้นมาโดยการใช้พลังปราณสร้างขึ้นมาก็ได้!ถ้าเจ้าอยากเหินบนเวหาเจ้าก็จักสามารถใช้พลังลมปราณสร้างปีกขึ้นมาให้เจ้าก็ได้!หรือหากเจ้าต้องการบ้านสักหลังเจ้าก็จักสามารถสร้างขึ้นมาโดยใช้พลังปราณของเจ้าได้!

 

แต่ข้อเสียของวิธีนี้มีอย่างเดียวและมิมีผู้ใดสามารถแก้ใขมันได้แน่นอน!ถึงแม้จะเป็นผู้ที่อยู่เหนือทุกเผ่าพันธุ์ในโลกนี้ก็ตาม!ข้อเสียข้อนั้นทำให้ความลับนี้เหมือนจะเป็นสิ่งที่พูดไปก็ไม่มีใครเชื่อก็ว่าได้!

 

ข้อเสียนั่นคือ พลังปราณจะหายไปหลังจากที่พลังปราณในร่างกายของเจ้าหมดลง!และมันก็ไม่มีตัวตนและรูปร่างอีกต่างหาก!หรือก็คือเจ้าสามารถสร้างบ้านได้แต่เจ้าก็มองไม่เห็น!ถึงแม้มันจะเป็นบันใด ประตู หรือแม้กระทั่งหน้าต่างที่เจ้าล้วนแต่สัมผัสได้! แต่มันก็ไม่สามารถมองเห็นได้!

 

นี่ทำให้หยุนเฟยที่คิดถึงกฎตายตัวข้อนี้พลันถอนหายใจออกมาอย่างเสียดาย!.....หากมันไม่มีกฎข้อนี้อยู่น่ากลัวว่าโลกใบนี้คงต้องพัฒนาไปไกลกว่านี้นับร้อยเท่าเลยก็ว่าได้!....

 

..................................................

 

หลังจากที่หยุนเฟยชะลังปราณในการครอบคลุมอาวุธของมันเป็นครั้งแรกหลังจากที่เข้ามาในบททดสอบ!ล้วนไม่ทำให้มันต้องผิดหวัง!เดิมทีแต่ก่อนมันกลัวว่าหากสถานการณ์ไม่คับขันมันจะไม่ควบคุมลมปราณโดยตรงเด็ดขาด!แต่ครานี้อะไรดลใจมันก็ไม่สามารถรู้ได้ทำให้มันรู้สึกอยากจะสังหารเจ้างูเหล็กตรงหน้ามันแต่โดยเร็ว!!

 

ฟิ้วส์!!!!

เสียงเล็ดลอดออกมาแค่เหมือนเสียงเป่าปากค่อยๆเพียงเท่านั้น!หยุนเฟยบัดนี้ก่อนหน้านี้ท่มันยืนอยู่ตรงหน้าอสรพิษเหล็กตอนนี้มันพลันมาอยู่ข้างหลังของอสรพิษตัวนั้นอย่างรวดเร็วในเวลาไม่ถึงหนึ่งลมหายใจด้วยซ้ำ.....

 

ครืน..........................ตูม!!!

หัวของอสรพิษเหล็กตัวนั้นพลังขาดออกจากลำตัวอย่างน่าตะลึง!ก่อนจะตกลงไปยังพื้นเช่นเดิมก่อนมันจะกลายมาเป็นงูเหล็กเมื่อครู่!ลำตัวไปจนถึงหางมันก็เช่นกัน!ตอนนี้พลันแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆเหมือนคราแรกมิมีผิด!

 

หลังจากนั้นไม่นานหยุนเฟยก็พลันสังเกตเห็นว่าประตูบานที่สองได้จางหายออกไปจากำแพงเรียบร้อยแล้ว!.....

 

เมื่อเห็นดังนั้นมันก็ล้มตึงลงไปที่พื้นทันที!นื่องจากการควบคุมพลังปราณให้แหลมคนจนตัดเหล็กได้นั้นถือว่าใช้ลมปราณไปมากมายนักสำหรับผู้ฝึกตนระดับครึ่งก้าวสู่ปราณจิต!

 

หลังจากนั้นไม่นานมันก็พลันหลับลงไปในที่สุด!

 

To be continue……




 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 186 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #49 kimookka (@kimookka) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:57
    สนุกมากค่ะ
    #49
    0