เทพมังกรเหนือโลก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 61,355 Views

  • 161 Comments

  • 1,676 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    989

    Overall
    61,355

ตอนที่ 42 : หยุนเฟย ปะทะ หยุนเฟย!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2955
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    17 ก.พ. 62

    !!?

หยุนเฟยพลันสั่นระริกระรี้!เมื่อมองเห็นร่างที่อยู่ตรงหน้ามันเป็นคนที่มันรู้จักดีกว่าใครอื่น!นั่นคือตัวมัน!!

 

“เกิดอะไรขึ้น?...หรือว่าบททดสอบสุดท้ายจะให้สู้ก็ตัวข้าอีกคน?

หยุนเฟยในตอนนี้ดูเหมือนราวกับตัวโง่งมคนหนึ่งก็มิปาน!...เพราะไม่ว่ามันจะหาสาเหตุใดมาอธิบายเรื่องตรงหน้าก็ยังมิสามารถเข้าใจให้แน่ชัดได้!..นอกเสียจากว่าบททดสอบแห่งนี้ต้องการให้มันต่อสู้กับตัวเอง!

 

ซูม!!!

จู่ๆพลังปราณอันท่วมท้นจากร่างหยุนเฟยอีกร่างก็พลันถูกปลดปล่อยออกมาอย่างรุนแรง!พลังปราณบริสุทธิ์แสนจะหายากจากบุคคลทั่วไป!....นั่นทำให้หยุนเฟยพลันสัมผัสและคุ้นเคยกับพลังปราณอันบริสุทธิ์นี้ขึ้นมา!

 

“นี่มันพลังปราณเช่นเดียวกับข้า!....สายเลือดมังกรเช่นเดียวกับข้า!.....กาบรรพกาลเช่นเดียวกับข้า!.....

หยุนเฟยพลันเหงื่อผุดขึ้นมาหลายเม็ดบนใบหน้า!เมื่อมันสัมผัสพลังปราณของร่างกายอีกฝ่าย!

 

“ปราณจิตขั้นที่ 8!!

 

“บัดซบ!กฏของบททดสอบนี้ไม่สามารถใช้กับประตูบานที่หกนี้ได้!....”

หยุนเฟยพลันอุทานเป็นประโยคออกมาเมื่อมันรู้ว่าแม้แต่กฏที่แสนจะแข็งขันที่ทำให้มันสามารถผ่านประตูบานที่สี่และห้าได้สบายๆกลับไม่สามารถใช้กับประตูบานที่หกนี้ได้!

 

เมื่อมันคิดได้ดังนั้น!มันจึงพลันรู้ได้ว่าสิ่งที่เขียนไว้ในหลังประตูบานที่หกนั้นไม่ได้กล่าวเกินเลยไปแม้แต่น้อย....ด้วยบททดสอบแห่งนี้ทำให้หยุนเฟยพลันรู้สึกได้ลางๆว่า!...มันจะไม่สามารถโค่นล้มหยุนเฟยอีกร่างได้!!!

 

ทั้งนี้ทั้งนั้นด้วยความที่ลางสังหรณ์ของมันนั้นแม่นยำมากมายนัก!....ทำให้มันหน้าซีดเผือดขึ้นมา!....ตั้งแต่มันยังมีชีวิตในอดีตชาติแล้ว!มันตั้งข้อปฏิบัติไว้ว่า!.....ลางสังหรณ์บอกอย่างไร!ก็ต้องทำอย่างนั้น!.....หากบอกให้สู้!มันก็จักสู้!....หากบอกให้หนี!มันก็จักหนี!

 

เป็นเพราะลางสังหรณ์ของมันเอง!จึงทำให้มันสามารถหลบหนีจากเหล่าผู้ที่มันตราหน้าไว้ว่าสวะ!จากนิกายศักดิ์สิทธิ์ได้!...เป็นเพราะลางสังหรณ์ของมันจึงทำให้มันสามารถเข้าเป็นศิษย์เอกของราชามารได้!

 

เป็นเพราะลางสังหรณ์ของมันทำให้มันสามารถก้าวขึ้นอยู่ในระดับปราณจิตก่อนจะอายุ 10 ขวบปีในอดีตชาติได้!...ด้วยลางสังหรณ์ของมันทำให้มันสามารถกลายเป็นมหานักบุญได้!

และด้วยลางสังหรณ์ของมัน!ทำให้มันก้าวเดินมาจนถึงบททดสอบแห่งนี้ได้!

 

และขณะที่มันคิดอยู่นี่เอง!ที่ร่างกายอีกร่างของมันพลันลืมตาขึ้นมา!....และนั่นคือจุดเดียวทีแตกต่างจากหยุนเฟย!เพราะดวงตาของหยุนเฟยอีกร่างนั้นเป็นดั่งจักรวาล!..

 

ไม่สามารถมองออกได้!ว่าต้องการสิ่งใด!...จะทำอะไร....มองไปทางไหน....รู้สึกอย่างไร!.....และหยุนเฟยเองก็ไม่สามารถมองเข้าไปในสายตาของหยุนเฟยอีกร่างได้!...ความรู้สึกเมื่อมันมองเข้าไปในดวงตาของหยุนเฟยอีกร่าง!ทำให้หยุนเฟยรู้สึกราวกับว่ามันกำลังมองร่างกายหยาบก่อนหน้านี้อย่างไรอย่างนั้น!!!

 

ตึก!ตึก!ตึก!

หยุนเฟยอีกร่างพลันเดินย่างมาทางหยุนเฟยที่ละก้าวอย่างช้าๆราวกับมันกำลังจะทำอะไรที่หยุนเฟยคาดไม่ถึง!....

 

!!!!

หยุนเฟยที่จู่ๆก็รู้สึกอันตรายที่ได้ขาของมัน!มันจึงกระโดดหลบถอยหลังออกห่างจากร่างกายอีกร่างของมันทันที!

 

ตูม!!!!

กับดักโซ่จากประตูบานที่สองพลันพุ่งขึ้นมาจากใต้พื้น!หลังจากที่หยุนเฟยกระโดดหลบออกไปได้เพียงครึ่งลมหายใจ!....

 

ตูมๆๆๆๆๆ!!!!

ครานี้โซ่กว่าหลายสิบเส้น!แต่ละเส้นใหญ่ราวๆลำตัวของเด็กทารก!พลันผุดขึ้นมาจากพื้น!...ก่อนที่ร่างหยุนเฟยอีกร่างจะยื่นมือมาทางหยุนเฟยพลางชี้เพื่อเป็นสัญญาณ!

 

ฟิ้ว!!!!

โซ่สิบเส้นพลันพุ่งมาหาหยุนเฟยทันทีหลังจากนั้นไม่ถึงเสี้ยววินาที!....และรอบๆโซ่ล้วนแต่ถูกเคลือบด้วยหลังปราณเล็กน้อยเพื่อเพิ่มความทนทาน!...แน่นอนนั่นคือพลังปราณของหยุนเฟยอีกร่างอย่างไม่ต้องสงสัย!!

 

หยุนเฟยเห็นท่าจะไม่ดี!จึงพลันขับเคลื่อนพลังลมปราณครอบคลุมร่างเพื่มเพิ่มชั้นป้องกันให้ตัวมันเองอีกขั้น!ก่อนที่จะใช้พลังปราณแซกซึมเข้าไปในศาตราวุธ!!

 

ชิ้ง!!!

ไม่รู้เพราะดับพลังปราณที่เพิ่มขึ้น!....เพราะศาตราวุธของมันหรือเพราะกายบรรพกาลของมันที่เพิ่มพละกำลังให้มันถึง 28000 จินกันแน่!จึงทำให้โซ่ที่พุ่งมาทางมันที่เมื่อสัมผัสกับแค่ปลายดาบหนักก็พลันทะลุออกไปเป็นเส้นราบเรียบแล้วแยกออกจากกันเป็นสองส่วนอย่างง่ายดาย!!!

 

หยุนเฟยพลันตระหนักถึงพละกำลังที่เพิ่มพูนขึ้นมามันจึงมาทำการสิ้นเปลืองพลังปราณด้วยการใช้พลังปราณครอบคลุมร่างอีกต่อไป!....กลับกันมันพลันใช้วิชาเกร็ดมัรกรผู้พิทักษ์ออกมาแทน!...

 

ถึงแม้มันจะป้องกันได้ดีมากแค่ตรงส่วนแขนทั้งสองข้าของมัน!แต่มันก็ไม่ต้องใช้พลังปราณในการใช้วิชานี้!เพราะหยุนเฟยในตอนนี้หลอมรวมกับวิชานี้เรียบร้อยแล้ว!!!

 

ปัง!!!

ครานี้หยุนเฟยอีกร่างพลันใช้พลังปราณของมันบังคับโซ่เหล็กที่ใหญ่กว่าต้นไม้สองคนโอบพุ่งทะยานมาทางหยุนเฟยอย่างรวดเร็ว!!

 

อ๊อก!!!

ไม่รู้เพราะอะไรหยุนเฟยที่กำลังเตรียมตัวตั้งรับกลับโดนหมัดขวาของหยุนเฟยร่างปลอมต่อยเข้ามาที่ทรวงอกของมันด้วยพลังปราณอันท่วมท้น!!!

 

เหลือสดพุ่งออกมาจากปากหยุนเฟยหลายคำอย่างน่าอดสู!...หยุนเฟยที่สังเกตเห็นดังนั้น!มันจึงพลันตระหนักได้ว่าหยุนเฟยตรงหน้าของมันสามารถใช้เคล็ดวิชาที่มันใช้ได้!....หากไม่เป็นเพราะวิชาเกร็ดมังกรผู้พิทักษ์ที่มันใช้ในตอนนี้...น่ากลัวว่ามันคงต้องนอนราบอยู่ที่พื้นเป็นแน่!!!

 

ปัง!!!

ทวนก้าวเหนือสวรรค์พลันขยับเข้าไปตั้งรับกับโซ่ที่พุ่งมาทางมัน!....ก่อนที่ทวนก้าวเหนือสวรรค์จะพุ่งทะลุโซ่เหล็กสองคนโอบทันที!

 

ตูมๆๆๆๆๆ!!!!

โซ่เหล็กขนาดสองคนโอบพลันพุ่งขึ้นมาจากพื้นก่อนจะถูกประเคนมาทางหยุนเฟยอย่างพร้อมเพรียงกัน!

 

ชิ้ง!!!!

หยุนเฟยพลันฝืนเพิ่มพลังปราณเข้าไปในดาบมารพิโรธทำให้ความคมของดาบหนักเล่มนี้พลันเพิ่มพูนขึ้นอีกเท่าตัว!!...ก่อนจมุ่งตวัดพัดผ่านโซ่หลายสิบเส้นให้ขาดออกมาเป็นสองท่อนอย่างง่ายดาย!!!

 

ปัก!!!

ทางฝั่งหยุนเฟยร่างปลอมดูเหมือนจะไม่ยอมน้อยหน้า!มันรีบมุ่งตะเบ็งมาทางหยุนเฟยทันทีอย่างรวดเร็ว!ก่อนจะมุ่งประเคนหมัดที่เสริมพลังปราณเข้าไปเต็มกำลังต่อยเข้าไปตรงหน้าของหยุนเฟย!

 

หยุนเฟยมีหรือจะยอมน้อยหน้าร่างปลอมของมัน!มันเองก็รีบขับเคลื่อนพลังปราณเข้ามาที่ฝ่ามือให้ได้ระดับพอดีกับร่างปลอมของมันตรงหน้า!ก่อนที่หมัดทั้งคู่จะทุ่งตรงเข้ามาชนกันอย่างจัง!!!

 

ตูม!!!!

และดูเหมือนว่าเพราะพลังหมัดจากการกระทบกันของทั้งคู่!จึงทำให้ศาตราวุธของหยุนเฟยและกับดักโซ่ของหยุนเฟยร่างปลอมพลังหยุดชะงัก!!!

 

หยุนเฟยดูเหมือนจะสังเกตเห็นความผิดปกตินี้ก่อน!มันจึงแอบทำการปล่อยพลังจิตไปควบคุมดาบมารพิโรธของมันเพื่อตวัดทำลายโซ่ของหยุนเฟยอีกร่างทันที!

 

หยุนเฟยอีกร่างดูเหมือนจะสัมผัสได้ช้ากว่าหยุนเฟยจึงได้แต่ปล่อยให้กับดักของมันพลันแตกกระจายไปอย่างง่ายๆ!ก่อนมันจะใช้วิธีเช่นเดียวกับหยุนเฟยคือใช้พลังจิตอนท่วมท้น!ไปควบคุมกับดักโซ่ที่ผุดขึ้นมาใหม่แทน!!

 

“เลียนแบบได้หน้าตาเฉย!!

หยุนเฟยพลันแค่นเสียงตำหนิหยุนเฟยร่างปลอมของมันอย่างเคืองๆขึ้นมาเล็กน้อย!...

 

เมื่อถึงครานี้!การต่อสู้ที่แท้จริงจึงได้เริ่มขึ้น!...มนุษย์สองกับอาวุธสองกำลังมุ่งหาและห้ำหั่นกันอย่างอลหม่าน!..ต่างผ่ายต่างไม่มีผู้ใดยอมกัน!

 

หยุนเฟยร่างแท้และร่างปลอมเองก็เช่นกัน!คงเป็นเพราะทุกส่วนของร่างกายของทั้งคู้นั้นเหมือนกันทุกประการ!ทำให้ทั้งสองร่างพลันสูญเสียพลังไปอย่างเท่าๆกัน!....จะมีเพียงแต่หยุนเฟยที่ตอนนี้เสียพลังปราณออกไปมากกว่าเล็กน้อย!......แต่ข้อเสียเปรียบจากแผลที่ทรวกอกอีกหนึ่งแผล!ทำให้มันกระทำการต่างๆเชื่องช้ากว่าหยุนเฟยร่างปลอมอยู่เกือบครึ่งลมหายใจ!

 

ดาบมารพิโรธเองในตอนนี้กลับดูเหมือนจะได้เปรียบ!เพราะหากเทียบศาตราวุธกับโซ่ธรรมดาแล้ว!คงไม่ต้องบอกว่าอันไหนได้เปรียบกว่ากัน!

 

อาจเป็นเพราะทั้งคู่ใช้เพียงพลังจิตในการควบคุม!ทำให้กับดักโซ่เป้นได้แค่เพียงอาวุธธรรมดา!และคงเป็นเพราะหยุนเฟยยังไม่หลอมรวมกับศาตราวุธของมัน!จึงทำให้ศาตราวุธของมันแสดงศักยภาพออกมาแค่ 1 ใน 10 ส่วนเพียงเท่านั้น!!!

 

ครั้นตอนนี้ก็ผ่านมาหลายเพลาแล้ว!ก็ไม่มีท่าทีว่าฝ่ายใดจะยอมแพ้!.....หยุนเฟยพลันรู้สึกเหมือนกับว่าการต่อสู้นี้จะไม่มีที่สิ้นสุด!...และทั้งคู่จะต้องตกตายไปพร้อมๆกัน!....นั่นไม่เหมือนกับว่าหยุนเฟยเป็นฝ่ายแพ้หรอกหรือ?

 

หากมันตกตายไปพร้อมกับมันอีกร่างนี่อาจจะเหมือนเสมอกัน!แต่ไม่ใช่!มันคืดร่างที่เกิดมาจากบททดสอบสืบทอดเพียงเท่านั้น!...และไม่แน่ว่าร่างนี้เองก็เป็นแค่เศษเสี้ยวของพลัง 1 ใน 100 ส่วนของร่างกายหยาบก็เป็นได้!....หากมันตกตายไปตอนนี้ก็เท่ากับว่ามันย่อมแพ้แบบราบคาบแน่นอน!!

 

หยุนเฟยเมื่อตระหนักได้ดังนั้น!มันจึงตัดสินใจที่จะใช้พลังปราณที่เหลืออยู่แค่ไม่ถึง 7 ใน 10 ส่วนของมัน!พุ่งไปควบคุมทวนก้าวเหนือสวรรค์หนึ่งด้ามอย่างช้าๆหวังไม่ให้หยุนเฟยร่างปลอมสัมผัสได้!

 

บัดนี้ทวนที่อยู่ห่างจากพวกมันทั้งสองพลันขยับเข้ามาไกล้เรื่อยๆอย่างช้า!...ที่ทำให้หยุนเฟยพอใจเป็นอย่างมากก็คงเป็นเพราะหยุนเฟยร่างปลอมยังสัมผัสถึงความผิดปกตินี้ไม่ได้!.......แต่ถึงกระนั้นมันก็ยังไม่รีบเร่งแต่อย่างใด!....นี่เองก็เป็นเพราะลางสังหรณ์ของมัน!!!

 

แต่จู่ๆก็ทำให้ลางสังหรณ์ของหยุนเฟยเปลี่ยนใจขึ้นมาอย่างกระทันหัน!ทำให้มันใช้พลังปราณควบคุมทวนก้าวเหนือสวรรค์อย่างรีบเร่งมุ่งตะเบ็งมาทางหยุนเฟยอีกร่างอย่างเร่งรีบ!!

 

ตูม!!!!

ลางสังหรณ์ของหยุนเฟยพลันถูกต้องอย่างเคย!ดาบยักษ์ที่ขาดรึ่งพลันพุ่งขึ้นมาจากพื้น!ก่อนจะเข้าปะทะกับทวนก้าวเหนือสวรรค์ของหยุนเฟยทันทีหลังจากนั้นไม่ถึงหนึ่งลมหายใจ!!!

 

พลัก!!!!พลัก!!!

ด้วยพลังของกระแสลมทำให้เจ้าของอาวุธทั้งสองพลันกระเด็นกระดอนออกจากจุดศูนญ์กลางของพลังทันที!ก่อนที่ร่างทั้งคู่จะกระทบเข้ากับผนักของห้องอย่างจัง!!!

 

ตูมๆๆๆๆๆ!!!!

หยุนเฟยพลันเบิกตาขึ้นอย่างตะลึง!...เพราะดาบที่พุ่งขึ้นมาจากพื้นตอนนี้พลันมีกันอยู่กว่า 15 เล่ม!และทุกเล่มล้วนแล้วแต่ขาดออกครึ่งหนึ่ง!....นั่นทำให้หยุนเฟยรู้แน่ชัดแล้วว่าดาบทั้ง 15 นั้นมาจากประตูบานที่สาม!!!

 

“ดูเหมือนลางสังหรณ์ที่ว่าข้าจะแพ้หากเข้าปะทะนั้นจะบอกถูกสินะ!!!

 

To be continue……

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

0 ความคิดเห็น