เทพมังกรเหนือโลก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 61,530 Views

  • 163 Comments

  • 1,687 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,164

    Overall
    61,530

ตอนที่ 8 : งานอภิเษกสมรส 2..........

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 387 ครั้ง
    30 ม.ค. 62

   หลังจากที่พ่อลูกคุยกันได้พักใหญ่ๆก็พากันแยกย้ายกลับไปพักผ่อนเตรียมตัวสำหรับงสนอภิเษกในวันพรุ่ง...

 

“เห้อ.....ข้าล่ะเหนื่อยใจจริงๆเหตุผลที่นางต้องตกแต่งกับข้านั้น....ช่างทำให้ข้าปวดใจแทนนางยิ่งนัก...วันพรุ่งข้าควรต้องทำตัวให้สมกับนางเสียหน่อย...เห้อ.....”

หยุนเฟยกล่าวไปถอนหายใจไปพลาง..เหตุผลที่ทำให้แม่นางเย่ต้องตกแต่งกับมันนั้นช่างไม่สมเหตุสมผลเหลือหลาย....

 

ณ ตำหนักตระกูลเย่...............................

 

“ชิงหยวน....ลูกแน่แล้วใจรึ?หากเจ้าอยากยกเลิกงานแต่งครานี้พ่อก็จักทำให้เจ้าได้....เหตุใดเจ้าถึงดึงดันอยากจะแต่งกันเล่า?....”

เย่อี้หลานกล่าวออกมาอย่างจำใจ.....

 

“ใช่แล้วชิงหยวน...หากเจ้าอยากยกเลิกงานนี้พ่อของเจ้าก็จักทำให้ได้ไม่มีผู้ใดกล้าแย้งแน่นอน.....ถ้าเจ้าตกแต่งกับนายน้อยหยุนที่เส้นลมปราณพิการ....แล้วอนาคตของเจ้าเล่า?เจ้าแน่ใจแล้วรึ.....?

เย่หลานแม่ของเย่ชิงหยวนกล่าวออกมาอย่างจำใจเช่นเดียวกับเย่อี้หลาน.......

 

“พวกเจ้าทั้งคู่หยุดทำให้หลานข้าไขว้เขวได้แล้ว....มิใช่เพราะอวี๋ชางเยว่หรอกหรือ...หลานข้าถึงได้รอดมาได้..”

เย่จิ๋งกล่าวออกมาอย่างจำใจเฉกเช่นสองคนก่อนหน้า

 

“ท่านปู่...ท่านพ่อ..ท่านแม่..ข้าตัดสินใจแล้วข้ารอดชีวิตมาได้ก็เป็นเพราะแม่ของหยุนเฟยถึงแม้มันจะเป็นขยะข้าก็จักต้องตอบแทนบุญคุณแม่ของมัน....นี่อาจเป็นชะตาที่ฟ้าลิขิตมาก็ได้..ตัวข้าเองก็มิได้คิดจะอยู่เรือนกับหนุ่มใดอยู่แล้ว....ถือว่าเป็นการดีแล้วมิใช่หรือที่สามีของข้านั้นจะเป็นผู้เส้นปราณพิการ...มันคงจะมิกล้าทำอะไรข้าอย่างแน่นอน..น่ากลัวว่ามันนั้นมิกล้าแม้จะคิดด้วยซ้ำ....”

เย่ชิงหยวนพูดออกมาเช่นนี้ทั้งสามคนก็แสดงสีหน้าตลึงไปตามๆกัน...มิคิดจะอยู่เรือนบ้าง....เป็นหยุนเฟยก็ดีแล้วบ้างเหตุผลเหล่านี้ทำให้ทั้งสามถอนหายใจออกมาพร้อมๆกันราวกับนัดกันเอาไว้....

 

กลับมาที่ตำหนักจวนเจ้าเมือง.....

 

“ฮ่า..ฮ่า..วันนี้แล้วสินะวันที่ข้าจะได้มีภรรยากับเขาเสียที...เมื่อชาติอดีตข้าหมกมุ่นอยู่กับการแก้แค้นจนมิมีเวลาหาคู่ใจที่ใดแต่งวันนี้แหละคือวันที่ข้ามีความสุขที่สุดในรอบหลายปีที่ผ่านมา....ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า....”

หยุนเฟยตื่นขึ้นมาก่อนแสงอาทิตย์จะขึ้นสู้ท้องฟ้าเพื่อเตรียมตัวเข้าพิธีมงคลสมรสของตัวมันกับเทพธิดาแห่งเมืองจีฉิงเย่ชิงหยวน.........

 

“ลูกเฟย....เจ้าเตรียมตัวเสร็จรึยังเล่า?เหตุใดเจ้าถึงได้หัวเราะเสียงดังถึงเพียงนี้?....”

หยุนเสี่ยวที่ได้ยินเสียงหัวเราะอันน่าพิศวงของหยุนเฟยก็พลันเดินเข้ามาดูว่าลูกของมันนั้นมิใช่เป็นบ้าไปแล้วหรอกหรือ?...

 

“อ๊ะ!!....ท่านพ่อขออภัยข้าตื่นเต้นไปหน่อย....แหะๆ..”

หยุนเฟยพึ่งรู้ตัวว่าสียงหัวเราะของมันดังเสียจนพ่อของมันได้ยินชัดแจ๋วจึงรีบแก้ตัวอย่างทันการ...

 

!!!!...”

ดีใจประสาอะไรกันล่ะนั่นถึงได้หัวเราะวิปลาสถึงเพียงนี้..หยุนเสี่ยวอุทานออกมาในใจ..

 

“หากเจ้าเตรียมตัวเสร็จแล้วก็ออกมาเสีย...อีกครึ่งชั่วยามเราจักนำขบวนไปรับตัวเจ้าสาวกัน...”

 

“ขอเวลาอีกสักครู่ท่านพ่อ....ข้ากำลังเลือกชุดที่เข้ากับความหล่อเหลาของข้าอยู่....”

...เห้อ......ลูกข้าคงเป็นบ้าไปเสียแล้ว....ใยมันถึงได้หลงตัวเองเช่นนี้กันนะ....มิเหมือนครึ่งเดือนก่อนตอนนั้นยังทำหน้าไม่รับบุญอยู่แท้ๆ....

 

พอกล่าวเสร็จหยุนเสี่ยวจึงเดินจากไปเพื่อเตรียมขบวนแห่..

 

“หื้ม......ชุดไหนดีนะ...ชุดนี้หรือชุดนั้นหรือชุดโน้นดี?

ต่างจากหยุนเฟยที่กำลังหาชุดอย่างพิถีพิถันเพื่อที่มันจะได้เด่นมิแพ้แม่นางเย่คู่สมรสของมัน.....

 

ครั้นผ่านมาสักครู่หยุนเฟยจึงออกมาจากห้องของมันแล้วมุ่งตรงมาที่หน้าขบวน...

 

“ท่านพ่อข้ามาแล้ว.....ฮิ..ฮิ..หล่อใช่ไหมเล่า?

 

“เจ้านี่...ถ้ามิใช่เพราะพ่อของเจ้าใยเจ้าจะหล่อเท่านี้เล่า...ฮ่าฮ่าฮ่า!!!

 

“ฮ่าฮ่าฮ่า...ท่านพ่อข้าคงต้องขอบคุณท่านแล้วล่ะ...”

 

ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!....

ทั้งสองคุยหยอกล้อกันอย่างสนิทสนมทำเอาเหล่าองครักษ์ต้องตกตลึงไปตามๆกัน...มิใช่นายน้อยเป็นคนที่ชอบเก็บตัวเงียบหรอกหรือ?แล้วบทสนทนาเมื่อครู่นี่มันอะไรกัน?ความหลงตัวเองอย่างที่สุดนี่ล่ะ?เหล่าทหารองครักษ์ต่างคิดไปต่างๆนาๆพวกมันรู้จักนายน้อยหยุนเป็นอย่างดีแต่วันนี้...รอยยิ้มของนายน้อยที่ราวกับเด็กสาวบริสุทธิ์ไรมลฑิลนี่มันคืออันใดกัน?


ฉากนี้ทำให้เหล่าทหารองครักษ์ทั้งหมดตื้นตันขึ้นมา....การที่ได้เห็นหยุนเสี่ยวเจ้านายที่พวกมันเคารพรักมีความสุขถึงเพียงนี้นั้นมิเคยเกิดขึ้นมาก่อน.....ทหารบางคนถึงกับร้องให้ออกมาด้วยความซาบซึ้ง...เจ้าเมืองที่ทำหน้าที่อย่างดีทำให้เมืองจีฉิงน่าอยู่ขึ้นมาถึงเพียงนี้แต่ทุกๆวันนั้นพวกมันเห็นเพียงแค่สีหน้าอมทุกข์ของหยุนเสี่ยวแต่ครานี้เล่า?ท่านเจ้าเมืองที่พวกมันเคารพนับถือหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขเพราะพูดคุยหยอกล้อกับลูกชายที่เอาแต่เก็บตัวเงียบของมัน...จักมิให้เหล่าทหารรู้สึกตื้นตันออกมาหรอกหรือ?....

 

หลังจากคุยกันได้สักพักหยุนเฟยก็ขึ้นขี่ม้าเตรียมตัวที่จะไปรับเจ้าสาวทันที.......

 

To be continue………

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 387 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #6 abeja2 (@abeja) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 23:33

    ขอบคุณครับ

    #6
    0