ของขวัญ
ตอนก่อนหน้า

ของขวัญ
เกริ่นเรื่อง:
19 เม.ย. 59 , View: 269 , Post : 0


ผมเดินออกมาจากห้องทำงาน ในตอนนี้ผมทำงานหมดแล้วที่เหลือก็แค่หาของขวัญให้กับพวกสาวๆสักหน่อยดีกว่า ผมอยากจะให้ของขวัญพวกเธอ เป็นของที่พวกเธออยากได้แล้วกัน
ผมเดินออกมาจากปราสาทอย่างเร็วเลย ความรู้สึกเหมือนโดดเรียนครั้งแรก อะไรนะ พวกคุณไม่เคยโดดอย่ามาโกหกผม ผมรู้ว่าเคยกันทั้งนั้น แต่ไม่กล้าบอกออกมาสินะ 

ผมเดินมาในตลอดแถวๆโรงประมูลทาส 

ผทเดินมาจนถึงร้านขายเสื้อผ้าที่มีเครื่องประดับอยู่ เดินดูแถวๆนั้นสักพักก็เจอแล้วกำไล สร้อย ปิ้นปักผม 
ผมเดินมาหยิบของทั้งสามขึ้นมาดูราคา ก็งั้นๆเองไม่มีปัญหาเลยเรื่องเงินมีผู้สนับสนุนอย่างท่านเทพนักเขียนผมจะจนได้ไงจริงไมครับ ไม่มีใครอยากอ่านนิยายพระเอกจนหรอกครับ หรือว่าจะมีว่า ช่างมันดีกว่าครับ
ผมเดินมาถึงเคาเตอร์เจ้าของร้าน 

" ของทั้งหมดเท่าไรครับ "

" กำไล ราคา 10 ทอง สร้อยคอ ราคา 15 ทอง และก็ปิ้นปักผมราคา 15 ทองค่ะ "

" ครับ นี่เงินครับ "ผมให้เงินไป 40 ทอง เจ้าของร้าน น่าจะนะ ผมเองก็ไม่รู้ผมแค่จะมาซื้อของขวัญให้กับสาวๆแค่นั้นเองไม่มีอะไรเลย ไม่ได้จะขออะไรกับพวกเธอด้วยครับ จริงๆ ครับผมแค่อยากจะเห็นพวกเธอยิ้มเองก็เท่านั้นไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น 

แต่จะให้ของธรรมดาก็กะไรอยู่เอามันทำเป็นอุปกรณ์เวทย์ดีกว่าครับจะได้ดูดีมีราคาหน่อย ไม่ใช้แค่ช่วยอย่างเดียวของที่ได้จากผมนั้นจะต้องโหดร้ายต่อศัตรูเป็นมิตรต่อครอบครัวเท่านั้น เอาเป็นว่าผมจะสร้างมันเป็นอุปกรณ์เวทย์ที่ดีที่สุดในสามโลกเลย 

ผมเดินออกมาจากร้านตรงไปหลังปราสาทเพื่อสร้างอุปกรณ์เวทย์ เห็นอย่างนี้ผมเองก็เรียนช่างอิเล็กทรอนิกส์
มาเลยนะครับ ถึงผมจะเป้นคนที่ไม่เอาไหนแต่ที่จริงผมเก่งนะเออ ไม่ได้เก่งธรรมดาด้วย ไม่ได้เก่งแบบพระเอกนิยายบ้างเรื่องที่ฝึกมาจากตระกลูใหญ่ หรือพ่อโครตเทพ ผมเก่งเพราะอยากจะรอด เก่งขึ้นเพราะไม่อยากจะตายอย่างไร้ค่า ผมเก่งขึ้นด้วยการฆ่าคนที่เก่งกว่าเรา 

ผมเริ่มทำการเขียนแบบวงจรเวทย์ โดยการกำหนดค่าเวลาสถานะ ของสาวๆในการทำงาน กำไรเอาเป็นเพิ่มพลังเวทย์ ฟื้นฟูเลือด ฟื้นฟูมานา ฟื้นฟูกำลังกาย และโล่ ผมก็เอาแบบเดียวกันใส่ลงไปให้เฟรย่ากับคิวบิด้วย
ผมใช้เวลาในการทำตอนเที่ยงถึงตอนเย็นเลย สิ่งแรกที่คิดเลยคือหิวข้าวครับ อยากจะกินข้าวแล้ว ผมเดินไปหาของกินในปราสาทอย่างซอมบี้เลย เพราความหิว ผมเดินเข้าไปในห้องทำงานเอกสารจะเห็นของกินวางอยู่ เหมือนเคย แต่ครั้งนี้ไม่ได้มีของกินอย่างเดียว พวกเธอก็อยู่ด้วยเหมือนรู้ว่าผมจะต้องมาแน่ๆเลย

ผมเดินเข้าไป 

" แจ็ก หายไปไหนมารู้ไมว่าเป็นห่วง "

" ตาบ้าแจ็กหายไปไหนมาห๊ะ " 

" ทำไมนายท่านไม่พาดิฉันไปด้วยละค่ะ " 

พวกเธอต่างถามออกมาด้วยความเป็นห่วง ผมได้แต่ยิ้มแห้งๆส่งกับไปพร้อมกับสายตาลูกหมาขออาหารจากพวกเธอเรียกเสียงหวัเราะออกมาได้อีกครั้ง เป็นวันที่ดีอีกวันเลยในต่างโลก เพราะ ผมไม่มีครอบครัวให้กลับไปหา ไม่มีคนรักที่ต้องการพบในโลกเก่า 

ผมเดินเข้าไปหาพวกเธอ 

" หลับตาสิมีของจะให้ "

" อืม " พอพวกเะอหลับตาลงผมเดินเข้าไปหาเฟรย่าเป็นคนแรก สวมใส่สร้อยให้เธอ ปบอกเธอว่าอย่าผึ้งลืมตา คิวบิผมเดินเข้าไปรวบผมแล้วมัดให้โดยมีปิ้นปักผมอยู่ด้วย ริเรียผมเดินเข้าไปดึงมือซ้ายขึ้นมาใส่กำไลให้เธอ ผมบอกให้พวกเธอลืมตากัน สิ่งแรกที่ผมเห็นคือรอยยิ้มของพวกเธอแค่เนี้ยผมก็สุกใจแล้ว

พวกเธอเดินมาหอมแก้มคนละครั้งด้วย ดีใจจนอยากตายเลยครับ 

แต่เรื่องนั้นเอาไวก่อนผมอยากจะถามริเรียสักหน่อย 

" ริเรียครับ ผมอยากจะรุ้เรื่องเทพมารมังกรครับ "

" นายท่านข้าจะเล่นให้ฟังเอง "

ริเรียเล่าว่าเมื่ออดีต เพทมังกร และ มารมังกร สองมังกรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเผ่าพันธุ์ของมังกรได้ตกหลุมรักกันดดยมีหัวหน้าเผ่ามังกรต่างๆเป็นพยานในการแต่งงานของทั้งสอง แต่ไม่มีใช้ว่าจะไม่มีเรื่อง พวกเพทที่เห้นถึงการทำลายสมุดลของโลกนั้น พยายามจะกำจัดพวกท่าน แต่พวกท่านเทพและมารนั้นได้รับการปกป้องจาก ต้นไม้โลกทำให้พวกเทพตามไม่ได้ 

เวลาผ่านไปหลาย 100 ปี พวกท่านก็ได้ให้กำเนิดบุตรชาย เขานั้นมีพลังมากมาย มีปัญญามหาศาล ความรู้จากทุกเรื่องในโลก การต่อสู้ 

แต่น่าเสียได้ที่เข้านั้นมีชีวิตอยู่ได้ 500 ปี ก็โดนเผ่าเทพสังหารโดยการจับตัวคนรักของเข้าที่เป็นมนุษย์ไป พวกมันทรมารเธอ ข่มขืนเธอจนท้อง พวกมันทำกับเธออยู่ตลอดเวลา กลิ่นน้ำกามลอยอยู่ในอากาศ 

หลังจากที่เห้นสิ่งเหล่านั้น พวกมันยังฆ่าเธอต่อหน้าของเขา 

ความโกรธที่เข้ารอบงำร่ายของเข้า 

7 วัน 7 คืน ที่โลกรุกเป็นไฟ 

เขาได้หายไป คืนที่ 7 ของวัน และไม่มีใครได้พบเขาอีกเลย จนกายเป้นตำนาน พวกเผ่าต่างๆนั้นบอกว่าเป็นแค่จิตนากาล 

" แต่ฉันเชื่อคะ ว่าท่านจะต้องกลับมาพร้อมกับเป็นผู้นำของเผ่าเราที่ทุกวันนี้ แตกแยกกันเอง ท่านจะต้องกลับมาแน่นอนคะ ท่านแม่ของฉันเป้นคนบอกฉันเองค่ะ "

" แน่นอนอยู่แล้ว ผมก็เชื่อแบบนั้น "




แฟนคลับ [0]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้

แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
  • 1

    1

    ตอนก่อนหน้า

      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข

    My Blog
    21
    Comments
    0
    Fanclub
    0


        Blog ที่ผ่านมา


    ดู Blog ทั้งหมด


        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ

    ยังไม่มี Favorite Blog