วันที่ 22 (วันที่สามของการเข้าค่าย)
วันนี้ตื่นมา ไม่มีออกกำลังกาย ฮิ้ว !!!!
เราเป็นคนเกลียดการออกกำลังกายของการเข้าค่ายที่สุดเลย
ตื่นมาก็คล้ายๆ เมื่อวาน ต่างก็ตรงที่ไม่มีออกำลังกายแค่นั้นแหละ
วันนี้ได้กินข้าวตั้งแต่ หกโมงเช้าแหนะ
ไปยืนตักข้าวแบบมือแข็งๆ ทรมานมาก
พอกินข้าวเสร็จ ก็ออกเดินทาง
ไม่รู้เหมือนกันว่าไกลกี่กิโล รู้แต่ว่าไกลมาก
วันนี้ตอนเช้าได้เรียน PB GUN ไรนี่แหละ จำชื่อมันไม่ค่อยได้
เขาก็จำลองเหตุการณ์ให้เราออกรบ มีเพื่อนที่เป็นข้าศึกอยู่ฝั่งตรงข้าม
ก็ยิงปืนปะทะกัน แล้วก็ให้เราเข้ายึดพื้นที่ของข้าศึก
เหมือนจะสนุกนะ แต่ก็ไม่สนุกเท่าไหร่
พอยิงเสร็จก็ไปพัก
งานงอกเลยอ่ะ พอไปถึงก็โดนเรียกให้ออกไปถ่ายทำอีกแล้ว
จัดฉากแบบจริงจังมาก
เอาแป้งฝุ่นดำมาทาหน้า เอาสเปร์ยมาฉีดให้มีเหงื่อ
แล้วก็ให้เราไปทำท่าแบบซุ่มยิง คลานต่ำ คลานสูง
เยอะอ่ะ ร้อนก็ร้อน คลานจนศอกถลอก
ชุดก็เปื้อนไปหมดเลย
เฮ้อ เกิดมาเป็นหัวหน้ามันก็งานหนักอย่างงี้แหละเนอะ
แต่ถ้าถามว่าภูมิใจมั้ย ก็ภูมิใจนะ มาก ๆ ด้วย
พอเรียน พีบีกันเสร็จ ก็ไปฝึกยิงปืนต่อ
ปืน เอสเค มั้ง จำชื่อไม่ได้
เขาบอกฝึกยิง คืนพรุ่งนี้จะได้ยิงได้
พอฝึกยิงปืนเสร็จก็พักกินข้าวเที่ยง
กินข้าวเที่ยงเสร็จ ก็พักแปปนึง
ตอนบ่ายก็เรียนการหาข่าว
เขาก็ให้วิทยุ ก็แบ่งเป็นสองฝ่าย ฝ่ายแรกอยู่ บก. คอยรับข่าว
อีกฝ่ายก็ออกไปหาข่าว
พอเรียนเสร็จ ก็กลับไปกินข้าวเย็น
พอกินข้าวเย็นเสร็จก็ออกเดินทาง ไปสถานีอะไรสักอย่างนี่แหละ
คืนนี้มีเรียนลาดตระเวรหาข่าวในเวลากลางคืน
เขาก็แบ่งเป็นหมวดๆ ให้ออกลาดตระเวรในป่า
หมวดเราได้ไปเป็นหมวดที่ 2
เขาก็ให้เดินหาไฟสีแดง แล้วก็เดินไปตามถนน
แบบว่าครูฝึกเขาปล่อยให้เดินไปเองเลยนะ ไม่มีครูพาไป
แต่ครูเขาก็อยู่ประจำในแต่ละจุดนั่นแหละ
ไม่มีอะไรน่ากลัวเลย แต่เพื่อนๆ ก็กลัวกันชิบหาย
เราก็เดินนำเพื่อนไป ก็พาผ่านด่านไปเรื่อย ๆ
ด่านแรกๆ ก็ผ่านไปด้วยดี
ก็มีด่านลอดลวดหนามด้วยแหละ
ตอนลอดไปได้ครึ่งทางเราก็เก็บโทรศัพท์ได้เครื่องนึง
แล้วเราก็เอาไปให้ครูฝึกประกาศหา คิดว่าน่าจะเป็นของเพื่อนกลุ่มแรก
พอลอดลวดหนามเสร็จ ก็เช็คยอด
วิธีเช็คยอดในตอนกลางคืนก็คือ ให้เพื่อนที่อยู่หลังสุด เช็คขึ้นมาข้างหน้า
โดยตบหลังแล้วก็กระซิบนับที่ข้างหูขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงข้างหน้า
เพื่อนก็นับกันมาเรื่อยๆ เราไปกัน 55 คน
แต่เพื่อนบอกว่า นับได้ 56 คน เราก็ไม่คิดไรมากหรอก
ก็คิดว่าเพื่อนอาจจะนับผิดก็ได้
เพื่อนมันก็บอกครูฝึกว่าเกินคนนึง ครูฝึกเขาก็ไม่ได้ว่าไร
เขาแค่บอกให้รีบไป
เราก็เดินทางกันต่อมาเรื่อยๆ ก็มีด่านกับระเบิดบ้าง อะไรบ้าง
เยอะ น่าตื่นเต้นดี
พวกเราเดินเร็วกันมาก จนมาทันกลุ่มแรกที่มากันก่อน
เราเห็นพวกนั้นกำลังนั่งฟังผู้ชายคนนึงพูดไรไม่รู้
เรามองไม่เห็นหน้า ได้ยินแต่เสียง
เราเห็นกลุ่มนั้นยังไม่ไปซักที เราก็เลยบอกให้เพื่อนในกลุ่มเรานั่งรอก่อน
ให้กลุ่มนั้นไปก่อนค่อยไป
พอนั่งรอซักพักกลุ่มนั้นก็ออกเดินไป
เราทิ้งระยะห่างช่วงนึง แล้วเดินตามไป
แต่พอเราเดินตามไป พอถึงหัวมุมทางเลี้ยวของถนน
เรากลับพบว่าเพื่อนกลุ่มเมื่อกี้หายไปแล้ว
แต่เราก็ไม่คิดอะไรก็พาเพื่อนเดินต่อไป
ในระหว่างที่เดินตามถนนต่อไปเราก็ได้ยินเสียงต้นไม้ในป่าข้างทางเคลื่อนไหว
แต่เราก็ไม่คิดจะเดินเข้าไปดู เพราะครูฝึกบอกว่าให้เดินตามถนนไป
พอเดินไปได้ซักพักก็ถึงทางออกจากป่า เป็นถนนใหญ่ ซึ่งมีครูฝึกรออยู่
ครูเขาก็แปลกใจว่าทำไม ไม่ได้ยินเสียงกลุ่มเราตกใจอะไรเลย
เราก็เลยเล่าเรื่องที่พบเมื่อกี้ให้ฟัง พอเล่าไปได้ซักพัก
ก็ได้ยินเสียงกรี๊ดร้องออกมาจากป่า
แล้วซักพักกลุ่มเพื่อนเมื่อกี้ก็วิ่งออกมาจากป่า
อาจจะงงว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุที่เพื่อนกรี๊ดร้องก็เพราะว่า นั่นเป็นอีกฐานนึง
ที่ครูเขาทำขึ้น แต่พวกเราผ่านฐานนั้นมา เพราะไม่มีครูพาเข้าไปในป่า
เนื่องด้วยเรามาถึงเป็นกลุ่มแรก เลยต้องนั่งรอเพื่อนกลุ่มอื่น ๆ
ในระหว่างรอครูเขาก็เล่าเรือ่งโน้น เรื่องนี้
พอเพื่อนๆ มากันครบ ก็เดินกลับที่รวมพล แล้วก็อาบน้ำนอน
วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยมากๆ เลย
เดินทั้งวัน แดดก็ร้อน เหนื่อยสุด ๆ
วันนี้ตื่นมา ไม่มีออกกำลังกาย ฮิ้ว !!!!
เราเป็นคนเกลียดการออกกำลังกายของการเข้าค่ายที่สุดเลย
ตื่นมาก็คล้ายๆ เมื่อวาน ต่างก็ตรงที่ไม่มีออกำลังกายแค่นั้นแหละ
วันนี้ได้กินข้าวตั้งแต่ หกโมงเช้าแหนะ
ไปยืนตักข้าวแบบมือแข็งๆ ทรมานมาก
พอกินข้าวเสร็จ ก็ออกเดินทาง
ไม่รู้เหมือนกันว่าไกลกี่กิโล รู้แต่ว่าไกลมาก
วันนี้ตอนเช้าได้เรียน PB GUN ไรนี่แหละ จำชื่อมันไม่ค่อยได้
เขาก็จำลองเหตุการณ์ให้เราออกรบ มีเพื่อนที่เป็นข้าศึกอยู่ฝั่งตรงข้าม
ก็ยิงปืนปะทะกัน แล้วก็ให้เราเข้ายึดพื้นที่ของข้าศึก
เหมือนจะสนุกนะ แต่ก็ไม่สนุกเท่าไหร่
พอยิงเสร็จก็ไปพัก
งานงอกเลยอ่ะ พอไปถึงก็โดนเรียกให้ออกไปถ่ายทำอีกแล้ว
จัดฉากแบบจริงจังมาก
เอาแป้งฝุ่นดำมาทาหน้า เอาสเปร์ยมาฉีดให้มีเหงื่อ
แล้วก็ให้เราไปทำท่าแบบซุ่มยิง คลานต่ำ คลานสูง
เยอะอ่ะ ร้อนก็ร้อน คลานจนศอกถลอก
ชุดก็เปื้อนไปหมดเลย
เฮ้อ เกิดมาเป็นหัวหน้ามันก็งานหนักอย่างงี้แหละเนอะ
แต่ถ้าถามว่าภูมิใจมั้ย ก็ภูมิใจนะ มาก ๆ ด้วย
พอเรียน พีบีกันเสร็จ ก็ไปฝึกยิงปืนต่อ
ปืน เอสเค มั้ง จำชื่อไม่ได้
เขาบอกฝึกยิง คืนพรุ่งนี้จะได้ยิงได้
พอฝึกยิงปืนเสร็จก็พักกินข้าวเที่ยง
กินข้าวเที่ยงเสร็จ ก็พักแปปนึง
ตอนบ่ายก็เรียนการหาข่าว
เขาก็ให้วิทยุ ก็แบ่งเป็นสองฝ่าย ฝ่ายแรกอยู่ บก. คอยรับข่าว
อีกฝ่ายก็ออกไปหาข่าว
พอเรียนเสร็จ ก็กลับไปกินข้าวเย็น
พอกินข้าวเย็นเสร็จก็ออกเดินทาง ไปสถานีอะไรสักอย่างนี่แหละ
คืนนี้มีเรียนลาดตระเวรหาข่าวในเวลากลางคืน
เขาก็แบ่งเป็นหมวดๆ ให้ออกลาดตระเวรในป่า
หมวดเราได้ไปเป็นหมวดที่ 2
เขาก็ให้เดินหาไฟสีแดง แล้วก็เดินไปตามถนน
แบบว่าครูฝึกเขาปล่อยให้เดินไปเองเลยนะ ไม่มีครูพาไป
แต่ครูเขาก็อยู่ประจำในแต่ละจุดนั่นแหละ
ไม่มีอะไรน่ากลัวเลย แต่เพื่อนๆ ก็กลัวกันชิบหาย
เราก็เดินนำเพื่อนไป ก็พาผ่านด่านไปเรื่อย ๆ
ด่านแรกๆ ก็ผ่านไปด้วยดี
ก็มีด่านลอดลวดหนามด้วยแหละ
ตอนลอดไปได้ครึ่งทางเราก็เก็บโทรศัพท์ได้เครื่องนึง
แล้วเราก็เอาไปให้ครูฝึกประกาศหา คิดว่าน่าจะเป็นของเพื่อนกลุ่มแรก
พอลอดลวดหนามเสร็จ ก็เช็คยอด
วิธีเช็คยอดในตอนกลางคืนก็คือ ให้เพื่อนที่อยู่หลังสุด เช็คขึ้นมาข้างหน้า
โดยตบหลังแล้วก็กระซิบนับที่ข้างหูขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงข้างหน้า
เพื่อนก็นับกันมาเรื่อยๆ เราไปกัน 55 คน
แต่เพื่อนบอกว่า นับได้ 56 คน เราก็ไม่คิดไรมากหรอก
ก็คิดว่าเพื่อนอาจจะนับผิดก็ได้
เพื่อนมันก็บอกครูฝึกว่าเกินคนนึง ครูฝึกเขาก็ไม่ได้ว่าไร
เขาแค่บอกให้รีบไป
เราก็เดินทางกันต่อมาเรื่อยๆ ก็มีด่านกับระเบิดบ้าง อะไรบ้าง
เยอะ น่าตื่นเต้นดี
พวกเราเดินเร็วกันมาก จนมาทันกลุ่มแรกที่มากันก่อน
เราเห็นพวกนั้นกำลังนั่งฟังผู้ชายคนนึงพูดไรไม่รู้
เรามองไม่เห็นหน้า ได้ยินแต่เสียง
เราเห็นกลุ่มนั้นยังไม่ไปซักที เราก็เลยบอกให้เพื่อนในกลุ่มเรานั่งรอก่อน
ให้กลุ่มนั้นไปก่อนค่อยไป
พอนั่งรอซักพักกลุ่มนั้นก็ออกเดินไป
เราทิ้งระยะห่างช่วงนึง แล้วเดินตามไป
แต่พอเราเดินตามไป พอถึงหัวมุมทางเลี้ยวของถนน
เรากลับพบว่าเพื่อนกลุ่มเมื่อกี้หายไปแล้ว
แต่เราก็ไม่คิดอะไรก็พาเพื่อนเดินต่อไป
ในระหว่างที่เดินตามถนนต่อไปเราก็ได้ยินเสียงต้นไม้ในป่าข้างทางเคลื่อนไหว
แต่เราก็ไม่คิดจะเดินเข้าไปดู เพราะครูฝึกบอกว่าให้เดินตามถนนไป
พอเดินไปได้ซักพักก็ถึงทางออกจากป่า เป็นถนนใหญ่ ซึ่งมีครูฝึกรออยู่
ครูเขาก็แปลกใจว่าทำไม ไม่ได้ยินเสียงกลุ่มเราตกใจอะไรเลย
เราก็เลยเล่าเรื่องที่พบเมื่อกี้ให้ฟัง พอเล่าไปได้ซักพัก
ก็ได้ยินเสียงกรี๊ดร้องออกมาจากป่า
แล้วซักพักกลุ่มเพื่อนเมื่อกี้ก็วิ่งออกมาจากป่า
อาจจะงงว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุที่เพื่อนกรี๊ดร้องก็เพราะว่า นั่นเป็นอีกฐานนึง
ที่ครูเขาทำขึ้น แต่พวกเราผ่านฐานนั้นมา เพราะไม่มีครูพาเข้าไปในป่า
เนื่องด้วยเรามาถึงเป็นกลุ่มแรก เลยต้องนั่งรอเพื่อนกลุ่มอื่น ๆ
ในระหว่างรอครูเขาก็เล่าเรือ่งโน้น เรื่องนี้
พอเพื่อนๆ มากันครบ ก็เดินกลับที่รวมพล แล้วก็อาบน้ำนอน
วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยมากๆ เลย
เดินทั้งวัน แดดก็ร้อน เหนื่อยสุด ๆ
ความคิดเห็น