หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,268,885 Views

  • 5,464 Comments

  • 13,857 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    46,259

    Overall
    1,268,885

ตอนที่ 21 : บทที่14: คืนสู่สมรภูมิ สวนสารพัดพิษ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54135
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1357 ครั้ง
    22 ก.พ. 61

บทที่14: คืนสู่สมรภูมิ สวนสารพัดพิษ 100%


(เสวียชงอี๋/เสวียซวี่หยา: งานอดิเรกของข้า คือเป็นพยาธิในท้องท่าน?)


พอย่างก้าวแรกล่วงล้ำเข้าอาณาเขตไป๋ฮวากง นอกจากขบวนชายหญิงวัยกำดัดที่เจ๋อจิวซิ่งส่งมาให้คัดเลือกรับใช้ประจำตำหนักตามยศเสียนเฟย ที่นับว่าต่ำต้อยสุดในสี่ลำดับพระชายาเอกของจอมบุรุษ แต่อยู่เหนือสตรีที่เป็นพระสนมชั้นล่างนับพันนาง ก็ปรากฏพรรคพวกวิญญาณพระชายาทั้งสาม ลู่กุ้ยเฟย เหวยเต๋อเฟย และเป๋ยเสียนเฟย แต่ปราศจากเงาโปร่งใสของจ้าวอี๋หยา ผีฮองเฮาผู้ชื่นชอบการสอดแนมคนเป็น

พวกนางแจ้งว่าจ้าวหวงโฮ่วมีเหตุจำเป็น ไม่อาจปลีกตัวมาร่วมแสดงความยินดีได้ คืนนี้จึงเสด็จมาเล่นเซี่ยงฉีเฉลิมฉลอง พาให้คนได้ยินถึงกับหน้าซีดเหงื่อซึมไหล จากการเป็นศิษย์กับอาจารย์ตลอดชั่วห้าปี น่าหลันซือซือย่อมทราบนัยแฝงที่ผีฮองเฮากำชับ หมากบนกระดานทุกตัวมีเลือดเนื้อ ทำให้นางแพ้ทีไรรู้สึกคล้ายแม่ทัพที่ตายตาไม่หลับทุกที

ข้าวของที่คนของเจ๋อกงกงช่วยขนย้ายยังกองรวมหน้าเรือนหลัก น่าหลันซือซือกลับมาคราวนี้เรียกว่าคืนสู่สถานะสะดวกสบายดั้งเดิม นางก่อนต้องโทษนั้น มีอำนาจครองพระตำหนักส่วนตัว เลี้ยงดูกงกงได้สิบคน กูกูหรือกงปี้ได้หกคน ทั้งหมดเป็นสิบหกคน

ชีรันประคองพระชายาโฉมงามนั่งลง ก่อนกวาดตาสำรวจทีท่าข้ารับใช้ใหม่ ทุกใบหน้าในแถวคนปราศจากหน้าเก่าอย่างแท้จริง น่าหลันซือซือก็จ้องไล่แต่ละใบหน้าแบบเดียวกับนางกำนัลคนสนิท แต่ในสายตานางบังเกิดภาพชุลมุนไม่น้อย ระหว่างแถวกงกง กูกูและกงปี้ที่สำนักราชวังส่งตัวมาให้คัดสรร ปรากฏร่างผีจอมเจ้ากี้เจ้าการที่ส่งเสียงตำหนินู่นนี่นั่นเซ็งแซ่ ถ้าคนไหนพอผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำหรืออยู่ในข่ายอบรมได้ พวกเขาถึงเรียกร้องให้นางชี้ตัว

วิญญาณพระชายานั่งจิบชาด้วยท่าทีผ่อนคลาย ประดุจพระตำหนักแห่งนี้เป็นของพวกนาง ขณะผีในปกครองแต่ละตนทำหน้าที่แข็งขัน กระทั่งน่าหลันซือซือได้คนครบจำนวน จากนั้นจึงส่งบรรดาชายหญิงนอกสายตากรรมการผีๆ ที่จากไปพร้อมสีหน้าผิดหวัง

หญิงสาวกระซิบสั่งชีรันดูแลคนใหม่จัดของเข้าตำหนัก แล้วอนุญาตบุตรชายฝาแฝดไปเดินสำรวจสถานอาศัยแห่งใหม่ได้ อันที่จริงพวกเขาคอยมารดาส่งสัญญาณ จนหน้าเฉาตามกันเรียบร้อยแล้ว

“บ่าวซื่อสัตย์ มากไหวพริบ หายากเหมือนมงกุฎแดนใต้ ส่วนใหญ่เป็นคุณท่าน ดีมาก ทั้งนั้น”

ผีพระชายาลู่กุ้ยเฟยเปรยหลังวางถ้วยชาลง อีกสองพระชายาจึงหัวเราะคิกคักประสม

“ต้าเจี่ยตรัสเช่นนี้ ซือเอ๋อร์ของเราใจเสียหมดเพคะ”

น่าหลันซือซือหันมาส่งยิ้มให้ลู่กุ้ยเฟย นางเข้าใจความหมายประโยคที่ว่านั่นดี มิใช่น่าหลันซือซือคนเก่าประสบมาแล้วหรือ คนในไป๋ฮวากงที่ยืนหยัดเคียงข้างนาง เหลือเพียงสหายร่วมเป็นตายอย่างชีรันผู้เดียว

“เหม่ยเมยก็รวมหัวกันขัดข้า ข้ายังพูดไม่จบสักหน่อย ซือเอ๋อร์ เจี่ยเจียทั้งสามจะช่วยเจ้าดูคนเอง ยิ่งพวกเขาคิดว่าไร้ตารู้เห็นก็ยิ่งเผยธาตุแท้ มีเจี่ยเจียหนุนเบื้องหลัง หวังจะเล่นงานเจ้าคราวนี้คงมิง่ายดายแล้ว เกรงแต่เจ้าที่มีเสี่ยวกงปี้ไว้ใจได้ใช้งานได้ผู้เดียว หากสั่งการหลายสิ่งในเวลาเดียว อาจล่าช้าจนเสียการไป”

“หม่อมฉันซาบซึ้งพระเมตตาของเจี่ยเหม่ยเหนียงเหนียงมากเพคะ ก่อนหน้าหม่อมฉันคิดหาทางแก้ไขบ้าง ท่ามกลางพวกเขาอาจมีคนของเจ๋อกงกงปะปน คนเหล่านี้ไม่สามารถซื่อสัตย์เต็มร้อย แต่พอใช้งานไหวอยู่เพคะ และถ้าจากนี้ปรากฎตัวผู้นอกลู่ทางในไป๋ฮวากง หม่อมฉันจะเก็บกวาดให้หายรกหูรกตา เกิดเหตุเหมาะสมขับไล่ก็ขับไล่ หากไม่มีเหตุเดี๋ยวก็ต้องมี แล้วหม่อมฉันค่อยหาคนใหม่ที่ดีกว่าเพคะ”

วิญญาณหญิงงามสามตนพยักหน้าหงึกหงัก พลางอมยิ้มน้อยๆ เอ็นดู ศิษย์น้องสาวคนนี้คิดอ่านชักคล้ายจ้าวหวงโฮ่วผู้สอนสั่ง แต่พอลงสนามจริงแล้ว นางจะออกกระบวนท่าได้งดงามเพียงไร ศิษย์พี่ทั้งสามกำลังรอชม!

เจ้าของพระตำหนักไป๋ฮวาไม่ทันผ่อนคลายอิริยาบถ กระทั่งความทรงจำของน่าหลันซือซือที่แลกเปลี่ยนสังสารวัฎกันมา นางยังไม่ว่างแตะต้อง ประเดี๋ยวกลับปรากฏลูกหนี้โผล่มาทักทายถึงถิ่น คาดว่าสวรรค์ได้ลงโทษคนปากเปราะที่ประชดสามีว่าวันๆ ว่างงานเข้าแล้ว

นรก!

เอ๊ย...สวรรค์!

ท่านเป็นถึงเทพเซียน ตบะบารมีก็มีมาก สมควรใจกว้างหน่อยเถิด...

ถือว่าได้ยินนางผายลมบ้างก็ได้!

โฉมสะคราญสบตาคนสนิท ชีรันค้อมศีรษะรับคำสั่งไร้เสียง แล้วรีบรวบตัวองค์ชายฝาแฝดมาแอบด้านหลังฉากกั้น วิญญาณพระชายาสามดวงก็โยกย้ายตำแหน่ง ไปอาศัยตั่งนั่งชมชิดเวทีใจจดจ่อ

น่าหลันซือซือถอนหายใจกับปฏิกิริยาคุณพี่ผีๆ ก่อนส่งเสียงอนุญาตให้เสี่ยวกงปี้หน้าใหม่ประจำตำหนักเชื้อเชิญแขกเข้ามา นางลอบถูมือที่สบโอกาสดีดคิดยอดค้างชำระพร้อมดอกเบี้ย และเตรียมไถเก็บให้เต็มเม็ดเต็มหน่วยคืนอีกหนึ่งชาติภพ

“เสวียชงอี๋/ไอ่ชงหรง ถวายพระพรไป๋เฟินเสียนเฟยเพคะ”

แต่ไหนแต่ไรมา เสวียชงอี๋หรือเสวียซวี่หยา มักมาเป็นคู่พร้อมไอ่ชงหรงหรือไอ่ฝูชุน ต้นตระกูลเสวียกับต้นตระกูลไอ่ รับราชการสายเดียวกัน เคยกรีดเลือดสาบานตัวเป็นพี่น้อง ในวังหลังพวกนางจึงอาศัยร่วมตำหนัก ทว่าฝนตกไม่ทั่วฟ้าคือความจริงแท้ ปรากฏเพียงเสวียชวี่หยามีวาสนาสูงกว่า นางจึงตั้งครรภ์มังกร มอบเฉียงหลินเซียนกงจู่ถวายแด่จักรพรรดิ

อันว่าไอ่ชงหรงใจคอกว้างขวางขนาดละเว้นริษยาได้ ก็ผิดประเภทผู้อยู่รอดในสวนสารพิษของโอรสสวรรค์ แต่นางรักษากิริยาสงบเสงี่ยมไร้พิษภัย เนื่องจากอาศัยอำนาจมิตรต่างสกุลช่วยให้พ้นอันตรายจากกลุ่มสตรีอื่น สมดังคำที่ว่าหนึ่งคนหัวหายสองคนเพื่อนตาย!

เรียวปากสีสดดังแต้มชาด เผยรอยยิ้มซ่อนเร้นความตั้งใจมิดชิด

“เชิญๆ เหม่ยเมยทั้งสอง นั่งลงก่อนเถิด”

ก่อนหน้าพวกนางเป็นหนึ่งในผู้หมั่นเยี่ยมเยืยนไป๋ฮวากง คอยเจรจาคำหวาน ผลัดกันไปมาหาสู่ แล้วร่วมนินทาออกรสชาติหลายวาระ จึงถือว่าสนิทสนมกันลำดับหนึ่ง แต่ยามน่าหลันซือซือตกคราวเคราะห์โดนคนใส่ร้าย ทั้งสองกลับมองเฉยเหมือนคนแปลกหน้า ทั้งที่สอดปากมอบคำให้การถ่วงรั้งบ้าง กลับปิดปากเงียบเชียบ น้ำใจแม้หนึ่งหยดยังแร้นแค้นเช่นนั้น มาวันนี้นางหวนคืนสู่ตำแหน่งโดยผุดผ่อง ทั้งสองคนกลับตีเนียนเสนอตัวแต่หัววัน!

อา...คนประเภทนี้...นางใคร่ชื่นชมว่าประทินโฉมหนาแน่นจริงหนอ!

เสวียชงอี๋ยิ้มแย้มอ่อนละไม นัยน์ตาดำขลับสดใสห่างไกลมลพิษ ทว่ามิอาจหลอกลวงน่าหลันซือซือคนใหม่ได้ หากเปรียบสตรีงดงามคือดอกไม้ หญิงสาวผู้นี้คล้ายผกากรอง ไม้ประดับดอกกระจุ๋มกระจิ๋มน่าเอ็นดู แต่ไม่เพียงบกพร่องเรื่องกลิ่นหอมกลับแฝงพิษ ระดับความรุนแรงมีแต่คันตัว ท้องไส้ปั่นป่วน ลามถึงหายใจขัด กระทั่งหมดสติ

ไอ่ชงหรงหลบสายตาเฉียบแหลมผิดเคยของพระชายาชาวหรวนตี้ สีหน้าไอ่ฝูชุนเผยความรู้สึกผิดกึ่งกระดากอาย แต่นางไม่เคยขัดพันธมิตรหนึ่งเดียวที่มีในสวนสารพัดพิษ คนนี้ว่าไปก็ทำตัวดั่งพืชกาฝาก เพื่ออยู่รอดจึงฝังรากเกาะสายน้ำเลี้ยงไม้ใหญ่ สถานะไม่สะดุดตาตุ่มคน เพราะนางคือคุณท่าน ดีมากผู้หนึ่ง

หญิงสาวสามคนนั่งพลางพาดขวางสายตาสำรวจกันครู่หนึ่ง ชีรันก็ยกชุดน้ำชาและของว่างมา น่าหลันซือซือคอยจนเด็กสาวคนสนิทถอยตัวไป ค่อยยกถ้วยชาร้อนขึ้น ขณะที่เสวียชงอี๋เริ่มจีบปากเจรจา

“เจี่ยเจียเหนียงเหนียงยกโทษให้เหม่ยเมยทั้งสองด้วย คราวนั้นมู่กุ้ยเฟยกับหวังหวงโฮ่วลงมือเคร่งเครียดนักเพคะ เสี่ยวเหม่ยเป็นเพียงชงอี๋กับชงหรง ยามเจี่ยเจียต้องโทษก็ขลาดเขลา กังวลแต่ต้องกตัญญูต่อตระกูล จึงละเว้นการช่วยเหลือเจี่ยเจีย แล้วเสี่ยวเหม่ยก็ให้กระดากอาย มิกล้าเยี่ยมเยียนเจี่ยเจียที่วังเย็น...”

“เจี่ยเจียจะถือโทษโกรธแค้นเหม่ยเมยไปไย เรื่องร้ายแรงอย่างไรมุ่งเล่นงานเจี่ยเจียแต่ต้น หลักฐานทุกชิ้นล้วนจริงแท้ปราศจากปลอมแปลง เหม่ยเมยสองคนไม่พาตัวติดร่างแหด้วย เจี่ยเจียก็พอใจแล้ว ผู้กตัญญูต่อครอบครัวย่อมสมควรสรรเสริญ เหม่ยเมยว่าถูกต้องหรือไม่”

รอยยิ้มบนดวงหน้างามล้ำปรากฏอย่างอ่อนหวาน แต่คำพูดนางกลับเฉือนหูผู้ฟังพิกล สีหน้าหญิงสาวชาวฮั่นทั้งสองสกุลจึงออกยิ้มสะดุดไปนิด แต่พวกนางก็กลบเกลื่อนเร็วไว

“เจี่ยเจียเหนียงเหนียงทรงเปี่ยมเมตตาดีเช่นนี้ มิทราบว่าผู้ใดหวังร้ายและลอบทำร้ายได้ลงคอกัน บุคคลผู้นั้นสันดานต้องต่ำทรามมากเพคะ เอ้อ...กล่าวถึงเรื่องนี้ เจี่ยเจียเพิ่งกลับเข้าพระตำหนัก เหม่ยเมยทั้งสองก็รบกวนเจี่ยเจียเสียแล้ว เสี่ยวเหม่ยช่างหยาบคาย หารู้จักกาลเทศะไม่ แต่เหม่ยเมยห่วงใยใคร่พบเจี่ยเจียยิ่งนัก วังเย็นบั่นทอนราศีเจี่ยเจียคล้ำหมองเช่นนี้ เหม่ยเมยจึงนำของบำรุงมาให้เจี่ยเจียด้วยเพคะ”

คนราศีหมองคล้ำขยายยิ้มหวานหยดกว่าเดิม นัยน์ตาสีอำพันปรากฏประกายไหวระริก เสริมด้วยผิวพรรณเนียนผ่องประดุจเทพธิดาชาวฟ้า ไอ่ชงหรงที่พานพบความงามชวนล่มเมืองตรงหน้าพลันกระดากอาย ขณะที่แรงริษยาขับดันให้เสวี่ยชงอี๋พูดจ้อกว่าเดิม

“อ้ะ! กล่าวไปแล้ว เจี่ยเจียเหนียงเหนียงคงไม่ทราบข่าว หลังจากเจี่ยเจียต้องโทษที่วังเย็น เผ่าหรวนตี้ส่งตัวเหม่ยเมยของเจี่ยเจียมาเป็นพระสนม หวงช่างทรงคิดถึงเจี่ยเจียเวลาประทับกับเหม่ยเมยเป็นแน่ จึงให้ความโปรดปรานเหม่ยเมยผู้นี้ไม่ด้อยกว่าใคร แต่...หลังจากนั้น เหม่ยเมยกลับไม่เป็นที่โปรดปรานอีก เห็นทีเจี่ยเจียจะประทับตราตรึงในพระทัยหวงช่างอย่างลึกซึ้งเพคะ”

คิ้วเรียวงามขยับกระตุกเล็กน้อย โดยไม่เสียกิริยาอื่น มือเรียวขาวประคองถ้อยชาวางบนโต๊ะ แสดงทีท่าตั้งใจฟัง เนื่องจากอยากรู้เจตนาของคู่สนทนาที่คาบข่าวเก่ามารายงานใหม่ เสวียชงอี๋หวังประจบเอาหน้า ยุแยงนางให้โมโหหรือปั่นหัวคนเล่นแก้เซ็งกัน

“เหม่ยเมยกล่าวเช่นนี้ไม่ฟังเกินจริงมากไปหรือ หวงช่างทรงยุติธรรมจึงให้ความเมตตาเจี่ยเจีย แต่ในพระทัย เจี่ยเจียยังไร้ความสามารถ”  

“เจี่ยเจียเหนียงเหนียงทรงถ่อมพระองค์เช่นนี้ เสี่ยวเหม่ยละอายแก่ใจแล้วเพคะ”

เสวียซวี่หยาก้มหน้าเขินอายประกอบคำพูด ก่อนจะขมวดคิ้วมุ่น ส่งยิ้มจืดชืดกระตุ้นให้น่าหลันซือซือยิ่งสนใจ ส่งสัญญาณอยากให้นางลองลอยตามกระแสลมปากคนดูสักทีเหรอ...

จะเป็นไรไป...

ข้าพร้อม พวกเจ้าก็จัดมาเลย!

“แล้วเหม่ยเมยทั้งสองเป็นสหายเสี่ยวตานด้วยหรือ ดีจริง...เจี่ยเจียอยากพบเสี่ยวตานอยู่พอดี” 

ใบหน้าเสวียชงอี๋พลันไร้สีเลือดฝาด น้ำเสียงที่กล่าวชัดถ้อยชัดคำก็แปรเป็นติดขัด

“เอ่อ...เจี่ยเจียเหนียงเหนียง สะ...เสี่ยวเหม่ยทั้งสองผิดไปแล้วเพคะ เกรงว่ากระทั่งเหม่ยเมยของเจี่ยเจียก็ถูกคนร้ายใจเหี้ยมลงมือใส่ความว่า...ว่าตานเอ๋อร์สังหารนางกำนัลของมู่กุ้ยเฟย...”

พอไอ่ชงหรงมองสบตาเสวียซวี่หยาแล้วโดนถลึงตาใส่ นางก็หลบหน้า เสริมเสียงสั่นๆ สนับสนุนสหาย

“จะจริงเพคะ ระเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกันแน่เพคะ จากเล่นงานเจี่ยเจียกับ...จะ...เจียชิวเยวี่ยน ก็มาเป็นนางกำนัลกับ...ตานเอ๋อร์ แล้วก็เป็นมะ...มู่กุ้ยเฟย คนผู้นี้นะ...น่ากลัวมากเพคะ”

อา...โชคดีที่หูตาท่านอู่เหวินฝูกว้างไกล ตราบโพ้นทะเลทรายจรดชายมหาสมุทร แล้วเรื่องราวในรั้วพระราชวังที่อยู่ตรงกลางมีหรือจะรอดพ้น หลันเซียนเชิงล้วนรู้อะไรเท็จอะไรจริงไปด้วย สตรีทั้งสองคิดว่านางโง่งม ไม่ก็หูตามืดบอดนักหรือ องค์ประกอบสามคดีมีรายละเอียดแตกต่าง

เจียชิวเยวี่ยนกับบุตรในครรภ์ย่อมเป็นฝีมือมู่กุ้ยเฟย นางกำนัลของมู่กุ้ยเฟยไม่ใช่หวังหวงโฮ่ว ก็อาจเป็นมู่กุ้ยเฟยเอง ได้ยินแว่วมาว่าบุตรีภริยาเอกเจ้ากรมคนนี้ หน้าตาสดสวย หูตาแพรวพราว มีใจทะยานไต่เตียงพญามังกรไม่เบา สุดท้ายก็มู่กุ้ยเฟยที่จบชีวิตด้วยฝีมือพระสวามีผู้ยิ่งใหญ่ หญิงสาวส่ายหน้าน้อยๆ ในใจเวทนาสตรีทุกคนที่พองขนใส่กันเพื่อให้ได้ครอบครองชายต่ำช้าหนึ่งเดียว

“เหม่ยเมยทั้งสองอย่าเอ็ดอึงเรื่องนี้ไป ประตูทุกบานมีช่อง ยามที่อะไรๆ ไม่กระจ่างแจ้ง คาดเดาไปก็มากความ หวงช่างกับหวังหวงโฮ่วย่อมทรงให้ความจริงได้ ถึงตอนนั้น เสี่ยวเหม่ยค่อยถกเรื่องนี้กับเจี่ยเจียดีหรือไม่”

น่าหลันซือซือแสร้งตำหนิ แต่ริมฝีปากกลับวาดยิ้มน้อยๆ คล้ายหยอกเอิน

“เจี่ยเจียเหนียงเหนียง แต่ตานเอ๋อร์ได้รับพระราชาทานแพรขาวสามฉื่อ...”

นางเริ่มเข้าใจเจตนาเสวียชงอี๋แล้ว ดูทีมายั่วโมโหคน จึงคาบหัวข้อนี้ติดปาก เสียใจด้วยที่น่าหลันซือซือคนใหม่นี้เปลี่ยนแปลงไปมาก เรื่องรักเรื่องแค้น แม้ไม่เป็นบรรพชิต หญิงสาวก็ปล่อยวางได้

“เสี่ยวเหม่ยคิดว่าเจี่ยเจียทำอะไรตอนนี้ได้ ไม่ใช่ชีวิตคนก็ตัดสินไปแล้วหรอกหรือ...”

สาวงามตัดบทด้วยรอยยิ้มที่เยือกเย็นลง

“ตะ แต่เจี่ยเจียเหนียงเหนียง...เจี่ยเจียจะไม่ทรงโกรธแค้นสักนิดหรือเพคะ ตานเอ๋อร์...ก็เป็นเหม่ยเมยของเจี่ยเจียทั้งคน เหตุใดเจี่ยเจียทรงวางเฉยได้เพคะ หากเจี่ยเจียต้องการผู้ช่วย เหม่ยเมยทั้งสองพร้อมแล้วเพคะ”

สตรีที่น่าตีตายนางนี้! คนอุตส่าห์ชี้ทางถอยให้แล้ว มิคาดกลับหน้ามืดหลงทางผิดอยู่อีก ถ้างดสั่งสอนเสวียชงอี๋สักบทเรียน นางดูจะขาดแคลนเมตตาธรรมพิลึก

“สีก็เปื้อนผ้าขาวไปแล้ว อย่างไรยากจะขาวผ่อง ดั่งตัวไหมในฤดูแรกผลิ กินใบหม่อนไปดิ้นไป ใยจึงพัวพัน มีแต่ย้อมผ้าสีอื่นหรือฉีกเส้นใยรัง คนโกรธมิใช่ยิ่งลงแรงขัดผ้าหรือดิ้นรนให้ใยรัดตัวหรือ การกระทำเปล่าประโยชน์เช่นนี้ ไตร่ตรองแล้วเหม่ยเมยกับเจี่ยเจียล้วนมีวิจารณญาณอยู่กับตัวใช่หรือไม่”

เสวียซวี่หยายิ้มบูดเบี้ยว ในใจนางเคืองขุ่น แต่ไม่กล้าพูดออกมา ขณะที่ไอ่ฝูชุน กระทั่งหน้ากลมเกลี้ยงยังไม่กล้าเงยมางับเอาอากาศ น่าหลันซือซือจึงยิ้มกว้าง กล่าวอย่างห่วงใยน้องสาวนอกไส้ทั้งสอง

“เวลาประดุจสายน้ำ ธรรมชาตินิสัยคือไหลรินจากที่สูงลงที่ต่ำ ไม่เคยพบเห็นน้ำไหลทวนไปมา ยกเว้นปฐพีทั้งผืนจมลงใต้บาดาลเสียก่อน เหม่ยเมยทั้งสองสมควรระวังตัวมากด้วย รู้หรือไม่ คนตายถูกผิดอย่างไรล้วนไม่อาจฟื้นคืน จึงมีเพียงคนเป็นที่สามารถเป็นคนตาย ถ้าหาตัวคนร้ายไม่พบจริงๆ เจี่ยเจียก็กังวลถึงเหม่ยเมยทั้งสองมากกว่าเสี่ยวตานที่จากไปแล้ว”

พระสนมทั้งสองเบิกตากว้างจ้องโฉมสะคราญอย่างตื่นตะลึง ทีท่าพระชายาชาวนอกด่านผู้นี้เปลี่ยนแปลงจนเกินจะเท่าทัน ไป๋เฟินเสียนเฟยกำลังข่มขู่พวกนางอยู่หรือไม่ จึงเจตนาสะกิดให้ฉุกคิด ฆาตกรใจโหดยังลอยนวลดังที่ว่า พระสนมตัวน้อยแบบพวกนางละม้ายเหยี่อตัวนิ่ม หากลืมห่วงใยชีวิตตัวเองก่อนผู้อื่น ลมหายใจอ่อนเบานี้คงไม่ยืนยาวแน่แท้!

“เหม่ยเมยก็ชวนเจี่ยเจียสนทนาเคร่งเครียด ชาในถ้วยเย็นชืดเสียหมด ไหนจะของว่าง เหม่ยเมยก็ยังไม่ลิ้มลองสักคำเดียว เจี่ยเจียละอายใจยิ่งนักที่คล้ายรังแกเสี่ยวเมยทั้งสอง”

เสวี่ยชงอี๋แรกเจตนามาเป่าลมเพิ่มเชื้อไฟ แต่มิได้ปรารถนาแตะต้องข้าวของในตำหนักดอกไม้ขาว เพราะกริ่งเกรงลึกๆ ว่าไป๋เฟินเสียนเฟยยังเคียดแค้น วางแผนเล่นงานนางที่ดูดายคราวก่อน ทว่าบทสรุปของการลงแรงปั้นหน้าสนทนา นอกจากพลาดหมาย เสวียซวี่หยาก็อดกุข่าวอ้างเสียงเล่าลือจากความคิดส่วนตนออกมา ว่าพิษที่หวนอาละวาดใหม่นี้ ส่งผลเกี่ยวพันกับหลายฝ่าย แต่มอบประโยชน์แก่เจี่ยเจียของนางถ่ายเดียว ผู้ใดได้ฟังต้องกังขา บางทีผู้ลงมืออุกอาจอาจเกี่ยวข้องกับเจี่ยเจีย...

น่าหลันซือซือก็จะโมโหร้าย ยิ่งได้กลับมาเป็นไป๋เฟินเสียนเฟย นางยิ่งฟาดหัวฟาดหางไม่ละเว้นผู้คนอย่างเคย หวงช่างอาจหลับพระเนตรข้างลืมข้างสนับสนุนพระชายาผู้นี้ ผลประโยชน์ที่ได้จากการเป่าหู ย่อมมีพวกนางเก็บเกี่ยวจนพุงกาง   

แต่เวลานี้เมื่อเผชิญหน้ากับนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนวาว ราวกับเจ้าของลูกตาคู่นั้นหยั่งรู้แผนการของนาง เสวียซวี่หยาจึงจำใจจิบชาหนึ่งอึก ก่อนวางถ้วยลง ภายในจะปรากฏคลื่นลมรุนแรงเพียงใด ภายนอกก็แสดงได้เพียงรอยยิ้มโชยอ่อน

“เจี่ยเจียเหนียงเหนียงมิได้รังแกเสี่ยวเหม่ยสักนิดเลยเพคะ แต่ทรงรอบคอบยิ่งนัก เป็นเสี่ยวเม่ยเองเพคะที่ไร้กาลเทศะ ไร้รู้ถูกผิด นำพาเรื่องร้อนมาสู่เจี่ยเจียที่ไป๋ฮวากง เจี่ยเจียทรงยกโทษให้เสี่ยวเหม่ยด้วยเพคะ”

ปากคนนี้น่ากลัวเหลือใจ กล่าวคำหวานจ๋อยทั้งที่ใจมุ่งมาดร้าย น่าหลันซือซืออยากคารวะเสวียชงอี๋อีกหนึ่งข้อ

“เหม่ยเมยไม่ได้ทำผิดอันใดจะขอโทษเจี่ยเจียทำไมกัน เจี่ยเจียเองก็เพิ่งเปิดหูเปิดตา หากเหม่ยเมยไม่มาเยือน เจี่ยเจียคงพลาดเรื่องราวไปมากทีเดียว”

สายตาที่ยังคงรู้ทันของสตรีรูปลักษณ์ล้ำเลิศ ทำให้เสวียซวี่หยากลืนความตั้งใจเดิม ไพล่มาชื่นชมน้ำชาที่เพิ่งลิ้มรส

“เจี่ยเจียเหนียงเหนียง ชานี้หอมละมุน พินิจสีก็เขียวดั่งมรกต ชวนให้คะนึงหาทะเลสาบซีหูแห่งหังโจวยิ่งเพคะ”

หญิงสาวหัวเราะเบาๆ ก่อนชมคนที่รอบรู้กว้างขวาง

“เหม่ยเมยเก่งกาจนัก จึงทราบได้ทันทีว่านี่คือชาหลงจิ่งจากซีหู”

ก่อนน่าหลันซือซือจะรินชาเต็มถ้วยให้ตัวเอง แล้วปฏิบัติตามธรรมเนียมดื่มสุดยอดชา ไล่ตั้งแต่ดูสี สูดกลิ่น สุดท้ายจึงจิบรสชาติ ทีท่านางสงบนิ่งประหนึ่งยกธงพักรบ พระสนมทั้งสองจึงกระทำตาม พลางฝืนร่วมชื่นชมความเงียบสงบไปด้วย แม้อกอัดแน่นไปด้วยกระแสลมตีป่วน

เสวียซวี่หยาขบเรียวปากแดงฉ่ำนิดๆ ที่ขอบถ้วย

มิใช่ เจี่ยเจียนอกด่านเพิ่งออกจากวังเย็นหรือ!

พบพระพักตร์หวงช่างหรือก็ยัง!

แต่เหตุใดจึงครอบครองสุดยอดชาได้!

แล้วความเงียบชั่วคราวที่หญิงงามพร้อมใจพักปะทะฝีปาก ก็ถูกหนึ่งในกงกงที่น่าหลันซือซือคัดตัวเก็บไว้ใช้งานสอดทำลาย เขาเดินตัวลีบมากระซิบกับชีรัน เด็กสาวฟังแล้วรายงานนายสาวอีกต่อ เจตนาให้เสียงดังถึงหูพระสนมสองคนด้วย

“ทูลเหนียงเหนียง ขบวนของพระราชทานจากหวงช่างมาถึงไป๋ฮวากงแล้วเพคะ”

น่าหลันซือซือขยายตากว้างเล็กน้อย ก่อนผายมือไปที่ประตู

“อารันก็เชิญพวกเขาเข้ามาข้างในก่อนเถิด”

พอเจ้าของพระตำหนักขยับตัว เสวียชงอี๋กับไอ่ชงหรงพลอยลุกตามด้วย น่าหลันซือซือกำลังรอขบวนกงกงประจำเทียนหลงกงของจักรพรรดิ เพราะนางจดจ่อใจคอยว่าสามีต่ำตมผู้นั้น จะชดใช้ค่าใส่ความคนผิดเป็นอะไร คุ้มค่าพอหรือไม่!

กงกงผู้นำขบวนของพระราชทานค้อมกาย กล่าวทูลเสียงดังฟังชัด

“ทูลไป๋เฟินเสียนเฟย กระหม่อมชูซือหลิ่ง รับพระบัญชาจากเฉียงหลงหวงตี้ นำของพระราชทานมาทั้งหมดสิบเก้ารายการ ดังนี้...”

ไป๋เฟินเสียนเฟยแสร้งยินดีกับสิ่งที่ได้ยิน ระหว่างชูกงกงร่ายรายการ แต่ใจนางนั้นผิดหวังอย่างหนัก แก้วแหวนเงินทอง เครื่องประดับล้ำค่า แพรพรรณฝีมือปราณีต ทั้งหมดเป็นสิ่งที่อยู่ในความสามารถของหลันเซียนเชิง สามีท่านเป็นคนต่ำตมไม่พอ กระทั่งขนสักเส้นก็ไม่ยอมถอน นางตั้งความหวังไว้สูงนะ อย่างน้อยๆ ต้องเป็นป้ายทองละเว้นโทษตายจึงสมน้ำสมเนื้อ!

ระหว่างที่ข้าวของราคาแพงทยอยเดินทางเข้ามาในไป๋ฮวากง คนได้รับกลับไร้ยินดี คนได้ดูกลับยินดีริษยา ยามขบวนกงกงที่แบกหามของพระราชทานจากเฉียงหลงหวงตี้ขอตัวกลับแล้ว ต่อมาก็ปรากฏขบวนของพระราชทานจากหวังหวงโฮ่วตามกันติดๆ ผีพระชายาสามตนเลยเลิกสำรวมกิริยา พากันล่องลอยมาชื่นชมของล้ำค่าอย่างตื่นเต้น ทำให้ในสายตาน่าหลันซือซือ ภาพความเคลื่อนไหวคนผสมผี จึงชวนเวียนหัวไม่เบา...

กว่าจะส่งแขกออกหมดพระตำหนัก เจ้าสองเปาที่คอยสัญญาณเรียกจากมารดา ก็ซ่อนเบื่อจนหลับปุ๋ยอยู่หลังฉากกั้น เป็นอันว่าที่ตั้งใจให้ศึกษาเกี่ยวกับนิสัยใจคอพี่สาวสวยๆ ของเตียพวกเขา แต่ละนางนั้นฝีมือลอบแทงหลังคนลุล่วงถึงขั้นปรมาจารย์เพียงใดแล้ว อาจไม่ได้เรื่องอะไรเลยสักท่อนเดียว!

เสี่ยวเปาเอ๋ย...บุญพวกเจ้ามีมหาศาลอยู่

แต่มารอย่างพวกนาง ก็บำเพ็ญเพียรมาแกร่งกล้าไม่น้อย...

อา...ถ้าพวกเจ้าไม่เรียนรู้วันนี้ วันหน้าจะเอาตัวรอดเช่นไรหือออ!

หญิงสาวแทบกะพริบตาเห็นสวรรค์ส่งประกาศิตโต้ตอบ

หน้าที่เจ้า!’


คุยกับแพนด้า:

ขอบคุณทุกคนมากๆ นะคะ หลังจากถามไถ่ แพนด้าคิดว่า น่าจะมีทั้งคนที่ชอบและไม่ชอบให้ใส่คำจีน อืมม...เหมือนเดินเจอทางแยก จะไปซ้ายก็ต้องไปให้สุด จะไปขวาก็ต้องไปให้สุด แฮ่...อยากจะทำสักสองฉบับไปเลย ใครชอบอ่านแบบแอดวานซ์ก็เลือกฉบับใส่คำจีนกลาง ใครที่ชอบอ่านแบบง่ายๆ ก็เลือกฉบับเบสิก ว่าแต่พูดง่ายทำยากเนอะ 5555 

อืมมม...เอาเป็นว่าแพนด้าขอยึดเส้นทางเดิม ใส่คำจีนบ้างไทยบ้าง แต่แพนด้าจะพยายามเขียนแบบใช้ฟุตโน้ตให้น้อยที่สุดนะคะ 

ตัวอย่าง:

โหงวเปี้ย ของหวานจำนวนห้าอย่าง มี หมี่ก้วย ซาลาเปาที่ทำจากแป้งหมี่ สอดไส้เต้าซาสีดำได้จากถั่วเขียว ประทับตัวอักษรเฮงให้โชคดี หนึงกอ เนื้อปุยสีชมพูหวานที่ด้านบนแตกกลีบบานสี่ทิศ ฮวกก้วย ที่ใช้แป้งข้าวเจ้านวดผสมกับน้ำตาล เมื่อวางเคียงข้างกันราวกับว่าประดับดอกไม้คู่ชมพูขาวบนถาด ถัดมาคือ ถักท้อก้วยไส้จิ่งไช่ นึ่งสุก ใต้ชั้นแป้งสีสดใสแลเห็นเส้นผักเขียวเลือนราง สุดท้ายค่อยเป็น เจียวเหอ ขนมแท่งแห้งจำพวกถั่ว งาและข้าวพอง

ขณะที่ โหงวก้วย ผลไม้ห้าอย่าง นางเลือกจัด ผิงกั่ว เปลือกแดงก่ำ ผ่าผิวตึงเต่งดูจะพบเนื้อขาวนวล ถ้าลองกัดสักคำต้องได้ยินเสียงกรอบก้องปากเป็นแน่ ช่วงนี้พวงผูเถา อยู่ในรอบฤดูจึงยังสดใหม่ มองอย่างไรคล้ายใช้ด้ายสีเขียวบรรจงร้อยเม็ดมณีม่วงทรงกลมมาขึ้นช่อ พาให้เด็ดกินสักหนึ่งคำ ข้างๆ กันคือ โปหลัว หน้าตาประหลาด หนึ่งลูกหนึ่งหน้าคล้ายมีถึงหนึ่งร้อยดวงตา แต่ยามเปลื้องเปลือก จะพบเนื้อสีเหลืองฉ่ำน้ำ

ปล.แพนด้ารับฟังคำแนะนำของทุกๆ คนไปปรับแก้เบื้องหลังเรื่อยๆ แต่ยังไม่ว่างลงใหม่ให้เลย รบกวนรอหน่อยนะคะ อันนี้ก็เป็นตัวอย่างหนึ่งค่ะ

ปล.2.เชื่อว่าทุกคนทายชื่อผลไม้ถูกต้องหมดเลย 555555555555    


ต่อมาคำถามเกี่ยวกับกงกงที่ประกาศราชโองการในวังเย็น อันนี้มีคนเดียวนะคะ แต่ที่แพนด้าแบ่งคำพูดเป็นสามท่อน เหตุผลคือมีบก.สนพ.บอกแพนด้าว่าจะแบ่งท่อนคำพูดยาวๆ นี้ ต้องเปิดปิดเครื่องหมายคำพูด(อัญประกาศ/แพนด้าก็จำไม่ได้นะคะ ต้องถามอากู๋5555)ใหม่ตามชุดคำพูดเลย แบ่งสามย่อหน้า=อัญประกาศสามชุด  ถ้าแพนด้าเข้าใจผิด ก็โต้แย้งกันได้นะคะ เรียนอะไรมาคืนอาจารย์ไปหมดแล้ว เดี๋ยวนี้ 5555

สองเปาบทแผ่ว อันนี้เห็นจริงค่ะ เขียนไปเขียนมา ลูกหนีเรียน แม่รับศึกคนเดียวเลย ฮาาา 

แล้วเดี๋ยวนะคะมีอ่านแล้วนึกถึงแมนยูด้วย ยังไงคะ ย้อนกลับมาอธิบายด่วนค่า ฮา 

เหตุผลที่เด็กๆ ดี๊ด๊า เพราะส่วนหนึ่ง พวกเขายังไม่เคยเจอดี ถึงแม่จะสอนจะห้ามจะดุจะตี ยังไงไม่เจอกับตัวก็คงไม่เข็ด อนาคตจะเจออะไรนะ แปะไว้ให้ลุ้นกันค่า(โดนคนอ่านถีบ)  

ราชโองการติดดาว**** แพนด้าสะกดคำผิดในตอนเหรอคะ ทุกวันนี้แพนด้าต้องโด้ปน่าดู เรียกพลังงานเขียนเรื่องนี้ เส้นสายในวังซับซ้อนมาก 

หลายท่านรอจนปัจจุบันเลิกรอไปแล้ว แพนด้าต้องขอโทษด้วยนะคะ แต่ขอแก้ไขความเข้าใจนิดนะคะ ตั้งแต่เปิดเรื่องดอกไม้มังกร แพนด้าก็เขียนเรื่องนี้เรื่องเดียวเลยค่ะ ที่เหลือนั่นเป็นที่เขียนจบแล้วกับที่หมกจริงๆ...แฮ่มมม ไม่อยากไปขุดเลยค่ะ สะเทือนใจ 5555 

ทุกวันนี้แพนด้าพยายามทำให้ดีที่สุด ซึ่งอาจจะไม่ได้ดีที่สุดสำหรับทุกคน ขอบคุณทุกท่านที่เข้าใจแพนด้านะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.357K ครั้ง

80 ความคิดเห็น

  1. #5135 bb_deathangel2 (@BB_DeathAngel) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 14:34
    อ่านต่อไม่ได้อิก เซง
    #5135
    2
    • #5135-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 21)
      25 มีนาคม 2562 / 20:35
      ไม่ต้องเซ็งนะคะ ติดสัญญากับทางสนพ.แล้วค่ะ ต้องขออภัยจริงๆ
      #5135-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #3980 เจ้าหรงฮวา (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 14:59

    ขอแนะนำหน่อยนะคะ เจี่ยเจีย ใช้ได้แต่ถ้าใช้เหนียงเหนียงแล้วด้านหน้าควรเป็นศักดิ์ฐานะของสนมมากกว่านะคะ เจี่ยเจีย และ เม่ยเมย อีกกรณีคือใช้เวลาสนมสองนางที่สนิทกันเรียกกันตอนคุยกันตามลำพังได้

    #3980
    7
    • #3980-6 เจ้าหรงฮวา (จากตอนที่ 21)
      10 ธันวาคม 2561 / 00:21
      รับทราบค่ะ
      #3980-6
    • #3980-7 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 21)
      10 ธันวาคม 2561 / 19:27
      ขอบคุณมากเลยค่า
      #3980-7
  3. #2908 olahe (@olahe) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 08:42
    คำจีนควรใส่ให้เหมาะสมค่ะ ไหนจะ จีนกลาง จีนแต้จิ๋ว อีก

    ถ้าใส่ไปแล้วทำให้ไม่เข้าใจ หรือเข้าใจยาก ใช้ภาษาไทยจะดีกว่า
    อย่าง คุณท่าน "ดีมาก" อ่านกี่ที ก็ไม่เข้าใจ เพราะเป็นการเล่นคำภาษาจีน ทำให้เสียอรรถรส และใจความหาย

    แต่ถ้าใส่แล้วไม่เสียอรรถรส แถมแทรกความรู้ ให้คนอ่าน นับว่าดีค่ะ เช่น ชื่อผลไม้ ชื่อขนม

    แถมคำผิดนะคะ
    ปราณีต >> ประณีต
    #2908
    1
    • #2908-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 21)
      28 สิงหาคม 2561 / 15:41
      เอ...แพนด้าผสมแต้จิ๋วลงไปเหรอคะ ยึดธีมเน้นจีนกลางเป็นหลักนะนี่ และขอบคุณสำหรับข้อคิดเห็นกับคำใช้ผิดมากนะคะ
      #2908-1
  4. #2423 NuNueng Nueng (@nunueng11) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 21:32
    ตามลุ้นของพระราชทานเหมือนกันแต่ก็ผิดหวังเหมือนกันนั่นแหละ
    #2423
    1
    • #2423-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 21)
      8 กรกฎาคม 2561 / 21:36
      อยากได้ภาพชุนกงเหรอคะ อิอิ
      #2423-1
  5. #2388 rugwrite (@rugwrite) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 08:34
    เราชอบค่ะกลิ่นอายนิยายจีนมาเต็มๆ สู้ๆ นะคะ
    #2388
    1
  6. #2383 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 23:46
    สามคำ ที่ช่างเจ็บปวดยิ่งนัก
    #2383
    0
  7. #2110 BBBoBowww (@nuyoja) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 13:18
    รู้สึกเหมือนอ่านข้อสอบความเข้าใจภาษาไทย สนุก แต่เข้าใจไม่หมดดด ไรท์เก่งจัง แต่สมองรีดรับไม่ค่อยไหว555
    #2110
    2
    • #2110-2 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 21)
      3 กรกฎาคม 2561 / 20:57
      แพนด้าร้องไห้แพรบค่ะ
      #2110-2
  8. #1471 swuimnmter (@swuimnmter) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 20:21
    สนุกมาก ถึงแม้จะอ่านไปงงไป มึนๆบ้างบางตอนบางคำ แต่เนื้อหาโดยรวมก็ยังต้องบอกว่าสนุกและดีมากจริงๆค่ะ รักสองเปา เสี่ยวซือ อารัน ฮองเฮาผีกับบรรดาพี่เลี้ยงผีๆทุกตนเลย
    #1471
    0
  9. #1438 Bëa.K. (@kalojiaki) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 20:31
    ชอบบรรดาผีๆทั้งหลายมากค่ะ โดยเฉพาะผีฮ่องเฮา 5555555
    #1438
    0
  10. #1392 Too44 (@Too44) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 04:49
    บางที่สำนวนหรือคำยากไปอ่านแล้งงงๆนะค่ะโดยรวมก็อ่านแบ้วสนุกดีเป็นกำลังใจให้นะค่ะ
    #1392
    0
  11. #1326 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 06:34
    สวรรค์ใช้งานนางหนักจริงๆ
    #1326
    0
  12. วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 02:59
    ได้ปะทะฝีปากแล้ว ต่อไปต้องมีแต่เรื่องปวดหัวแน่
    #1064
    0
  13. #1048 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 09:50
    สนุกมาก
    #1048
    0
  14. #1035 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:56
    555555555
    หน้าที่นางจริงๆ คอยถางหญ้าให้เส้นทางซาลาเปาคู่
    5555555

    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #1035
    0
  15. #994 Mina1991 (@Mina1991) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:40
    ขอบคุณค่ะเป็นนิยายที่สนุกมากเรื่องหนึ่ง
    น่าติดตามมากค่ะ
    #994
    0
  16. #992 Iynew (@3216278) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:23
    โดยส่วนตัวอยากจะบอกว่า ถ้าจะใช้จีนกลาง ก้อจีนกลางให้หมด อย่ามาจีนกลาง แต้จิ๋วฮกเกี้ยน เลยคะ งง
    #992
    0
  17. #991 tkerdmeetun (@tkerdmeetun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:28
    สนุกมากคะ รอๆ^^
    #991
    0
  18. #990 smile_fight (@booksmile-1234) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:09
    รอตแต่อไปปปปปป
    #990
    0
  19. #988 hunmijuncq. (@ctokk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:53
    รอตอนต่อไปค่ะ
    #988
    0
  20. #986 DARK (@Sky-Secret) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:08
    สนุกมากค่ะ
    #986
    0
  21. #985 Disk Nara (@DISKNARA) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:12
    บทนี้มึนกับชื่อตำแหน่งชื่อคนมากเบย..งือ
    #985
    0
  22. #984 Ahe215 (@Ahe215) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:41
    ขอบคุณมากค่ะ
    #984
    0
  23. #983 Knightworrier (@Knightworrier) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:19
    ถ้าไม่ยากเกินไปให้ใส่คำแปลเป็นคำเรียกของไทยในวงเล็บข้างหลัง และ คำที่ต้องใช้คำอธิบายยาวๆให้โน้ตข้างล่างเมื่อนิยายตอนจบก็ได้คะ
    #983
    0
  24. #982 M_My☆ (@cat089) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:43
    อ่านแล้วงงๆไปกับคำศัพท์ ปกติก็อ่านแนวนี้เยอะนะแต่เจอเรื่องนี้ไม่ค่อยเข้าใจเลย ทับศัพท์เยอะ ตายเลย!!5555 คนส่วนน้อยคงมีพื้นฐานภาษาจีนมาบ้าง แต่บางคนก็ตายนะค่ะ ฮรืออออTATเรื่องน่าติดตามสนุก อยากอ่านแม้ว่าจะอ่านไม่ค่อยเข้าใจก็เถอะนะค่ะ55555
    #982
    0
  25. #979 ขอบคุณ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:45
    >_<‘ มีใครอ่านแล้วลำไยแบบเราบ้างอ่ะ...คือก็เขียนดีนะ แต่เหมือนคนแต่งเมาน้ำลาย บทต่อปากต่อคำคงเขียนง่าย อ่านแล้วไร้สาระแต่ดันยืดยาดไปถึงครึ่งบท

    เหมือนไม่รู้จะเขียนอะไร ให้มันยาวๆ จบๆ ไปซะงั้น ก็หวังว่าจะมีเนื้อหาสนุกๆ รอให้อ่านต่อไปดีกว่านี้

    ...เป็นกำลังใจให้เขียนต่อได้จบนะคะ
    #979
    0