หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,261,310 Views

  • 5,435 Comments

  • 13,853 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    38,684

    Overall
    1,261,310

ตอนที่ 4 : บทที่2: พระชายาจากนอกด่าน(แก้ไข) 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1200 ครั้ง
    15 ก.ย. 61

บทที่2: พระชายาจากนอกด่าน(แก้ไข) 50%


เนินเขากว้างไกลสุดลูกหูลูกตาซ่อนเร้นระหว่างหุบลึก มีอ้อมแขนเทือกเขาสูงทะมึนกางโอบป้อง สายลมโชยอ่อนพาเกสรจากทุ่งดอกไม้ป่ารวยริน อาชาตัวกำยำโลดแล่นนำกลุ่มชายฉกรรจ์บนหลังม้าฝึก พวกเขาทรงตัวเป็นอิสระจากบังเหียนและอานรองนั่ง ลำขาแข็งแกร่งแนบกระชับสีข้างสัตว์พาหนะ สองมือขยุ้มแผงคอที่สะบัดกระจายท้าสายลม สีหน้าทุกคนยิ้มแย้มผ่องใส เช่นเดียวกับผู้ย่ำเดินรอบกระโจมหนังสัตว์ ชาวเผ่านอกด่านไร้อารยะเช่นพวกเขา อาจเร่ร่อน ไม่มีดินแดนถือครองเป็นหลักแหล่ง แต่นี่คือวิถีชีวิตที่ภาคภูมิใจจากบรรพชน

เสียงหัวเราะเริ่มจางหาย เมื่อต๋าโมเหยียนชานหยู ผู้สูญเสียภรรยากับบุตรชายล้มป่วยลง ไม่ช้าท่านก็สละร่างติดตามลูกเมีย ที่เป็นมารดากับน้องชายของนางไป ทอดทิ้งเด็กสาวซึ่งฉายแววงามเลิศ ดุจดั่งเทพธิดาจากแดนสรวงไว้เบื้องหลัง อำนาจปกครองเผ่าจึงตกทอดแก่ต๋าปาหนาน ผู้เป็นอา

ถึงปักษ์ไป๋ลู่(ประมาณวันที่ 7 ถึง 9 เดือนกันยายน ที่ดวงอาทิตย์ทำมุม 165° อากาศเริ่มเย็นลง บนใบไม้มีน้ำค้าง) ที่กักตุนเสบียงรับเหมันต์ฤดู ฝีเท้าอาชาศึกก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่นประหนึ่งรัวกลองชัย พวกมันเหยียบทลายทุ่งหญ้าสงบสุขจนวอดวาย เพลิงสงครามคราวนี้กลับลุกลามสวนทาง เนื่องจากต้นกำเนิดคือหลังแนวกำแพงของชาวฮั่น นักรบฉกรรจ์หลุดร่วงจากหลังสัตว์คู่ชีวิตรายแล้วรายเล่า หยาดโลหิตสาดทารากไม้ใบหญ้าให้แดงฉานดั่งทุ่งหงเหมยกุ้ย(ดอกกุหลาบแดง) ราวกับยังหาได้ฉูดฉาดเพียงพอ ผืนดินจึงถูกบดขยี้ซ้ำภายใต้การยาตราทัพที่เกรียงไกรของแคว้นจิ้น

เพื่อปกปักเชื้อสายชาวเผ่า ต๋าปาหนานชานหยูส่งนางเป็นหนึ่งในบรรณาการล้ำค่า และเขาละทิ้งศักดิ์ศรีเดินทางมาขอสวามิภักดิ์ต่อจักรพรรดิจิ้นด้วยตัวเอง หน้าที่ที่มาพร้อมชาติกำเนิด บังคับสาวน้อยน้อมรับชะตากรรม ถ้าการพลีรูปโฉมแลกเปลี่ยนชีวิตชาวเผ่าได้ นางจะยอมสละบ้านเกิด ก้าวเข้าสู่วังหลวงโอ่อ่าอันเพียบพร้อมหญิงงามนับพันชีวิต

แรกพานพบบุรุษผู้ทรงอำนาจแห่งจงหยวน นางยอบกายถวายความเคารพตามราชประเพณี ก่อนได้รับอนุญาตให้ลุกขึ้น นางกำนัลหลวงผู้อบรมย้ำนักหนา ห้ามจ้องพระพักตร์หวงช่าง(จักรพรรดิ)และหวงโฮ่ว(พระอัครมเหสีในจักรพรรดิ หรือฮองเฮา) แต่ความอยากรู้อยากเห็นพาให้อดไม่ได้ เด็กสาวจึงเผลอชำเลืองบัลลังก์มังกรทองอร่าม

พระอัจฉริยภาพด้านการศึกและปกครองของเจ้าแคว้น ลือลั่นไปทั่วแดนนอกด่าน เอกบุรุษแห่งจิ้นที่เพียงได้ยินพระสมัญญานาม ทุกผู้ก็หวาดผวายำเกรง กลับกลายเป็นชายหนุ่มรูปงาม หาใช่บุรุษสูงวัยดังคาดคิดไม่ พระองค์ประทับสง่าผ่าเผยเคียงข้างนางพญาหงส์แดงแห่งวังหลัง ที่กรงทองคำเลอค่านี้ พวกเขาล้วนเฉิดโฉมดุร้ายเหมาะสมกัน

นางเงยหน้าตามกระแสรับสั่ง สุรเสียงพระองค์เปี่ยมอำนาจดังครองแคว้นเป็นปึกแผ่น สองสายตาสบประสาน หัวใจในอกเต้นถี่ระรัว ห่างไกลกันเพียงนี้ สายพระเนตรยังคมกริบ ละม้ายพญามังกรบนฉลองพระองค์สีเหลืองสด

เสียงขันทีประกาศราชโองการโอรสสวรรค์ดังผ่านหู ใจความนั้น สตรีต่างเผ่าเข้าใจเพียงครึ่ง แม้มารดามีเชื้อสายฮั่นผสม สืบเนื่องจากราชวงศ์ก่อนๆ ชาวจงหยวนนิยมส่งองค์หญิงชั้นล่าง มาอภิเษกกับผู้ดำรงตำแหน่งชานหยู แลกเปลี่ยนสันติภาพ ท่านอยู่สอนภาษากับมารยาทให้ไม่นาน ก็ชิงลาจาก บิดาเฝ้าทุกข์ตรมต่อการสูญเสียภริยาและบุตรชายที่คาดหวัง กระทั่งลืมคำนึงถึงบุตรสาวคนเดียวที่มี กาฝากไฉนเลยจะคงสถานะเก่า ท่านอายอมเลี้ยงดูนาง ถือว่ามีพระคุณแล้ว

จากบุตรสาวอดีตหัวหน้าเผ่า ในฐานะบรรณาการสวามิภักดิ์ นางได้รับพระเมตตาแต่งตั้งเป็นพระสนมชั้นเหม่ยเหริน มีตำหนักเล็กๆ เงียบสงบเป็นส่วนตัว แต่ป้ายชื่อไม่อาจปรากฏบนถาดร่วมนางในคนอื่น จนกว่ารับการอบรมครบถ้วนเสียก่อน เด็กสาวพลัดถิ่นจึงมีเวลาปรับตัว พร้อมถวายการปรนนิบัติ

เมื่อป้ายโฉมงามครองตำหนักเล็กๆ บนถาดได้รับเลือกครั้งแรก จักรพรรดิก็เสด็จมาเยือนในยามซวี(19.00-21.00) หลังส่งขบวนขันทีมาประกาศเตือนให้นางเตรียมตัว เหม่ยเหรินจากนอกด่านผู้พิลาสล้ำจึงถูกขัดสีฉวีวรรณ พาให้ผู้พบพานต่างทอดถอนใจ เห็นทีนางสืบเชื้อสายหวังเฉียง(หวังเจาจวิน) ที่ฮั่นหยวนตี้ส่งตัวให้หูฮันเซีย และพิทักษ์สันติสุขตลอดชายแดนนับหกสิบปี

บุรุษรูปงามกับโฉมสะคราญประคองกันเข้าห้องหับมิดชิด เป็นดั่งภาพวาดชวนผู้คนเคลิบเคลิ้ม ยามลับสายตาข้ารับใช้ในตำหนักและกงกงส่วนพระองค์ เจ้าแคว้นจิ้นพานางไปทอดกายเคียงกันบนตั่งนอน พระวรกายหวงช่างล้ำค่าและต้องห้าม ทว่าทรงไม่ถือโทษ ที่ระหว่างร่วมอภิรมย์ นางอาจหาญล่วงเกินเสียหลายริ้ว

ด้วยรสเสน่หาหวานซ่านจรุงใจ ล่อหลอกดรุณีน้อยหลงใหลราวกับแมลงภู่มัวเมาโถมธุรส จากเด็กสาวไร้เดียงสาก็ตื่นมาเป็นหญิงงามร่านราคะ ยิ่งเป็นที่โปรดปราน นางยิ่งตกเป็นเป้าริษยาชิงชัง ทุกครั้งที่โดนพระชายาตำแหน่งสูงกว่าหาเรื่องกลั่นแกล้ง จักรพรรดิจะประทานขบวนข้าวของปลอบขวัญ มูลค่าขึ้นอยู่กับความร้ายแรงบนเรือนร่างเลอโฉม จนพระมารดาแห่งแผ่นดิน ผู้สวมมงกุฎหงสายังหยุดไตร่ตรอง ก่อนกระทบกระเทียบนางสักประโยค

เพียงพริบตาหนึ่ง จากเหม่ยเหรินไต่ทะยานสู่เสียนเฟย นางได้รับพระราชทานนาม ที่โอรสสวรรค์ทรงตั้งให้ว่า ไป๋เฟินเป็นความหมายที่สอดคล้องกับชื่อชาวเผ่า ดอกไม้งามย่อมหอมบริสุทธิ์ จึงเป็นที่ตราตรึงพระหฤทัยชายผู้ยิ่งใหญ่ แต่เหตุไฉนเลย เด็กน้อยเช่นนางจะล่วงรู้นัยแอบแฝง!

วังหลวงเป็นอุทยานดอกไม้ ที่ไม่อาจปล่อยใจเพลิดเพลิน ทุกซอกมุมร่ำพิษมาดร้ายถึงฆาต แม้ตั้งมั่นระมัดระวัง และหมั่นฝนลับไหวพริบ ทั้งยังพยายามเพิ่มพูนความโปรดปราน เพื่อรักษาตัวให้พ้นภัยที่มุ่งมั่นหาทางเล่นงาน นางก็ยังมิวายผิดพลั้ง

ต่อหน้าการไต่สวนคดีปลิดชีพพระสนมขั้นจิ่วผิน(เก้าพระสนมเอก นับเป็นขั้นสอง มีทั้งหมดเก้าตำแหน่ง ตำแหน่งละหนึ่งคน) ที่กำลังตั้งครรภ์มังกร เขาเข้าร่วมด้วยสีพระพักตร์เฉยชา ช่างไร้ใจไร้อาลัย นางจึงทราบความจริง ทั้งหมดนี้เป็นเวทีมหรสพ ที่ทุกคนเตรียมบทร้องรำ จังหวะจะโคน ล้วนปราศจากจุดบกพร่อง

เป็นนางที่วิ่งทะเล่อทะล่าเอง เป็นนางที่หลงยินดีคว้ารูปควัน แล้วหลอกใจว่าเป็นทองคำถ่วงน้ำพระทัยสามี แต่คราวควันในอุ้งมือสูญสลาย ค่อยประหนึ่งบรรลุพระธรรมเทศนา และถูกส่งตัวไปจองจำที่ตำหนักท้ายวังพร้อมนางกำนัลคนสนิทตลอดชีพ

ลำพังตกทุกข์ได้ยาก คงไม่เป็นที่พึงพระทัย เทพชะตาจึงบันดาลให้หอบอุ้มเชื้อสายมังกรมาสู่สถานที่แห่งนี้ด้วยกัน ตำหนักเย็นย่อมเยือกเย็นสมชื่อ อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ยา เครื่องใช้สอยล้วนขาดแคลน ถ้าร่างกายที่หมดค่าสำคัญนี้ มิได้เติบใหญ่จากท้องทุ่งทรหด มีหรือนางจะแบกครรภ์ครบกำหนดคลอดไหว

ชีวิตตามมีตามเกิดหลังสิ้นวาสนา ลำบากยิ่งกว่าออกเร่ร่อนเลี้ยงสัตว์นอกกำแพงหมื่นลี้ อย่างน้อยข้างนอกนั่น นางยังมีอิสระจะโบยบินใช่หรือไม่!

ทุกค่ำคืนยามสิ้นแสงตะวันส่อง นางมักแว่วเสียงกรีดร้องของสตรีอื่นที่โดนกักขัง ทำให้ฉุดรั้งกำลังใจถดถอย สักวันหนึ่งตนเองคงกลายเป็นหนึ่งในนั้น ยิ่งกลุ้มกังวล ความโศกเศร้ายิ่งบังเกิด

นางโหยหาทุ่งหญ้า คิดถึงการเปลือยเท้าไล่ตามฝูงม้าป่า ทั้งยังปรารถนาแหงนหน้ามอง เงาปีกพญาอินทรีร่อนเวหา การหวนคะนึงหาบ้านเกิด รังแต่จะพาให้ยากสงบใจ แม้แต่ห้วงฝันที่นอนทุรนทุราย กลับพบเขาออกคำสั่งขันทีและนางใน ให้พันธนาการจิตวิญญาณของนางไว้ตรงนี้

ถ้าไม่ต้องการลงเอยเช่นเจียชิวเยวี่ยน(พระสนมเอกผู้งดงามวิจิตร สกุลเจีย ลำดับที่หกในเก้าพระสนมเอก) แม้ตายทั้งกลม มิวายถูกใช้เป็นโคลนสาดใส่ผู้อื่น นางก็ต้องอาศัยในที่แห่งนี้เงียบเชียบ อำพรางครรภ์มังกรให้ดี เมื่อหวังหวงโฮ่วและมู่กุ้ยเฟย(พระชายาผู้สูงศักดิ์ล้ำค่า มีศักดิ์สูงเป็นลำดับที่หนึ่งในสี่พระชายา สกุลมู่) ช่างทรงคุณธรรมปานฉะนี้!

แต่ผู้ที่ประเสริฐกว่าพวกนาง กลับเป็นพระสวามีผู้ยืนยงหมื่นปี หมื่นๆ ปี...

เฉียงหลงหวงตี้แห่งแคว้นจิ้น!


(11/12/17)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.2K ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #4024 kanplou (@kanplou) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 13:42
    สำนวนขยายเยอะไปค่ะ ทำให้อ่านแล้วต้องทำความเข้าใจกับสำนวนจนบดบังความน่าสนใจของเนื้อหาไปะ
    #4024
    1
  2. #3409 Noah (@mookzacrab) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 00:02
    สำนวนเยอะมากๆเลยค่ะ
    #3409
    1
    • #3409-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 4)
      23 ตุลาคม 2561 / 12:35
      ถ้าไม่ไหวก็ไม่เป็นไรนะคะ หรือถ้าไม่ไหว แต่อยากอ่านเข้าใจ ก็สอบถามที่ไม่เข้าใจกันมาได้เลย แพนด้ายินดีอธิบายนะคะ
      #3409-1
  3. #2350 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 21:27
    อ่านเเล้วอดเศร้าใจในตอนหลังๆไม่ได้ ในวังหลวงเป็นสถานที่ที่กินคนแล้วไม่คายกระดูกโดยเเท้ คุกที่แสนน่ากลัว
    #2350
    0
  4. #2239 khajeepan06 (@khajeepan06) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 02:00
    แต่งเป็นได้เลยค่ะเนื้อหาภาษาสวยมากเลยค่ะ
    #2239
    0
  5. #1225 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 08:03
    ชอบค่ะะ สู้ๆ
    #1225
    0
  6. #1127 kiss k. (@kissloveadmin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 21:12
    สำนวนแปลกหูแปลกตาค่ะ ไม่ค่อยพบเจอในนิยายข้ามภพที่มักจะเขียนให้ผู้อ่าน 'อ่านเอาเรื่อง' มากกว่าอ่านให้ได้อรรถรส 
    แต่เราชอบนะแบบนี้ เป็นเอกลักษณ์ไม่ซ้ำเรื่องอื่นๆ ดี  ได้เพลินกับภาษา และเรียนรู้เรื่องการใช้คำเพิ่มขึ้นอีก  ^^ 
    #1127
    0
  7. #1069 Tua Kheaw (@mangosteentk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 23:03
    สำนวนน่าปวดหัวมากค่ะ ปกติอ่านแต่ศัพท์ที่เป็นคำจีนก็โอเคอยู่เเล้ว แต่พอมาบวกกับสำนวนเยอะแยะเกินไปมันเลย อ่านเเล้วรู้สึกหงุดหงิดแทนการอินตาม
    #1069
    0
  8. #663 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 23:48
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #663
    0
  9. #437 (warrior" *c*) (@catcats) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 02:38
    อ่านตอนนี้แล้วงงๆ 555 ด้วยความที่ศัพท์แปลกๆเต็มเลย แต่เนื่องเรื่องอ่านเพลินซะงั้น อิอิ
    #437
    0
  10. #203 วรรณลักษณ์ เทพรัศมี (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 19:44
    ติดตาม
    #203
    0
  11. วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 23:59
    สู้ๆนะไรท์อัพต่อนะคะอย่าทิ้งเรานะกำลังชอบ
    #7
    0