หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,267,130 Views

  • 5,463 Comments

  • 13,849 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    44,504

    Overall
    1,267,130

ตอนที่ 49 : บทที่35: นี่เรียกว่างมงายอย่างเห็นแก่อนาคต (2) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1949 ครั้ง
    30 พ.ย. 61

บทที่35: นี่เรียกว่างมงายอย่างเห็นแก่อนาคต (2) 100%


(ไป๋เฟินเสียนเฟย/ต๋าน่าหลันซือซือ: กระทั่งสกุลเจียง ก็ยังหาซื้อตำราเหล่าหลัน!!!)


เมื่อขุนนางที่เกี่ยวข้องเดินทางมาขอความร่วมมือถึงสมาคมนายวาณิชย์ อู่เหวินฝูจึงรับเรื่องเอาไว้ แล้วจัดวาระประชุมประมุขเก้าสกุลขึ้น อย่างไรหัวหน้าในสายตระกูลใหญ่แต่ละรุ่น เป็นเพียงปุถุชนเช่นชาวเมืองทั่วไป ต่อให้ร่ำรวยจนสามารถฟุ่มเฟือยได้ ก็มีนิสัยที่ดีและที่เลวปะปน ดังนั้นพอเล็งเห็นเจตนาของทางการ ยิ่งนำมาวิเคราะห์กับคำทำนายหายนะจากหลันเซียนเชิง ย่อมเกิดความเคลื่อนไหวกันบ้าง ในจำนวนประมุขเก้าคน ก็มีฝ่ายคิดทำการค้าบนความทุกข์ร้อนของมวลชนเช่นกัน

เหนียนเยี่ยนเป็นชายวัยกลางคน เขารับสืบทอดสกุลเหนียนจากบิดา และผ่านวิธีเรียนรู้ที่โหดร้ายในครอบครัว จนทำให้ดำรงตำแหน่งประมุขในที่สุด ทักษะถนัดของเหนียนเยี่ยนคือภาษา เขาสามารถเรียนรู้วิธีออกเสียง รวมถึงการท่องจำตัวอักษร ทำให้ติดต่อกับพ่อค้าชนชาติอื่นๆ อย่างคล่องแคล่ว และคราวนี้ ทุกคนก็วางใจให้ประมุขสกุลเหนียน ทำหน้าที่ประสานงานระหว่างราชการกับขบวนคาราวานต่างแดน

ก่อนที่การประชุมหนนี้จะจบลง ในหัวเหนียนเยี่ยนก็เต็มไปด้วยโครงการสำคัญมากมาย ทั้งหมดล้วนนำมาซึ่งกำไรก้อนมหาศาล นับจากตนเองขึ้นไปเก้าชั่วคน หรือนับถอยลงไปเก้าชั่วคน ชื่อเหนียนเยี่ยนจะกลายเป็นที่เคารพยกย่องแน่แล้ว แม้ยังติดขัดที่ขุนนางขั้นสาม หรือจูเฉิงเซี่ยงจ่างสือ เป็นผู้รับผิดชอบของทางการ และคนผู้นี้ ลือชาด้านการปฏิบัติงานอย่างเถรตรง

ทว่าจูเสินฝู่ ก็เป็นเพียงขุนนางประจำเฉิงเซี่ยงฝู่ มิใช่ข้าราชสำนักในวังหลวง!

หลังจากร่วมถกปัญหาและวางแผนอย่างดีแล้ว ประมุขทั้งแปดสกุลค่อยแยกย้ายกันกลับเคหสถานส่วนตน เหลือเพียงอู่เหวินฝูที่ยังอยู่ในหงอวี้ลหวี่เตี้ยน เพราะต้องคอยหลัวเฉิงนำรายงานจากชายแดนมาส่งถึงมือ ก่อนวิเคราะห์ตามความเหมาะสม ว่าควรตัดสินใจทำอย่างไร เพื่อให้ได้เหมือนที่เหล่าหลันปรารถนา

พออ่านรายงานสถานการณ์ที่ได้แล้ว เตี้ยนเหล่าต้ามีหูตากว้างไกล ความสามารถไม่ด้อย ในทันที เขาย่อมสัมผัสเค้าความวุ่นวายในอนาคตอันใกล้ได้ จึงลูบเคราครุ่นคิด

“หากเกี่ยวพันหลายทอด คงไม่ใช่เรื่องปลอดภัยแล้ว”

“อู่เหวินเหลาป่านโปรดวางใจ หลัวเฉิง แต่แรกได้อู่เหวินเหลาป่านเมตตา จึงมีหลัวจ่างกุ้ยทุกวันนี้”

เขาขมวดคิ้วมองคนสนิทที่ยังคล้ายยืนยันจะไปแดนไกลอยู่

“ในเมื่อข้าไม่เคยทวงบุญคุณ เจ้าคงคิดหาประสบการณ์ใหญ่ประเภทหนึ่ง หลัวเฉิง ข้อดีของเจ้าคือมีไหวพริบและเฉลียวฉลาด จึงแก้ไขเหตุคับขันได้ แต่เรื่องอันตรายเช่นนี้ เจ้ายังไม่คุ้นเคย ต้องระวังตัวให้มาก”

“ขอรับ หลัวเฉิงขอน้อมรับความห่วงใย และลาอู่เหวินเหลาป่านวันนี้เลยขอรับ”

หลัวจ่างกุ้ยประสานมือ ก่อนค้อมกายอย่างนอบน้อม เหมือนศิษย์พึงปฏิบัติต่ออาจารย์ ทั้งกตัญญูเหมือนบุตรชายพึงปฏิบัติต่อบิดา

“ไปเถอะ หากจวนตัวนัก ก็ถอยออกมา อย่าเห็นแก่ตัวฝืนดึงดันมากเกินไป คำนึงถึงกิจการสกุลอู่เหวินให้มาก หากขาดคนมากความสามารถเช่นเจ้า คงล่มจมทันทีที่ข้าสิ้นอำนาจแน่"

กล่าวทำนองนี้ หลัวเฉิงไม่กล้าตอบเป็นอื่นแล้ว

“ขอรับ!

 

ขณะที่เหนียนเยี่ยนมีความโลภอยู่เต็มท้อง หัวจึงอาศัยความสงบของห้อง เค้นคิดทุกทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย แต่กลับมีข้ารับใช้เคาะประตูขัดจังหวะ เขาจึงผุดลุก ตวาดออกไปอย่างหงุดหงิด

“มีอะไร!

ชายหนุ่มร่างล่ำสัน เข้ามาพร้อมสีหน้าพิพักพิพ่วนครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบประสานมือ รายงาน

“หลังจากทุ่มเทค้นหาอยู่สามวัน ก็พบตัวเหนียนส้าวเย่(นายน้อย สกุลเหนียน)แล้วขอรับ”

ดูจากทีท่าลูกน้อง เหนียนเยี่ยนก็ชิงเดือดดาลไปก่อน

“พบตัวที่ไหน รีบไสหัวมันมาหาข้า!

“เอ่อ...กล่าวเสียงดังไม่ได้ขอรับ เป็นเหิงชุนเกอกว่าง(โรงฟังเพลงชื่อวสันต์ยืนยง)”

เสมือนเส้นเลือดทั่วร่างจะสามัคคีกันปูดโปนขึ้นมา เหนียนเยี่ยนจึงดวงตาแดงก่ำ ขณะที่โมโหแทบเสียสติ ใครๆ ทั่วฉางอันรู้จักกันดีว่า ภายในโรงฟังเพลงวสันต์ยืนยงมีแต่นางโลมเพศชาย!

เขามีภรรยาจำนวนมาก แต่มีบุตรชายจำนวนน้อย เหนียนเยี่ยนเจ๋อเป็นลูกชายคนแรกที่เกิดกับภรรยาเอก ยามเด็ก เหนียนเยี่ยนจึงประคบประหงม ไม่คาดความรักกลับทำให้คนเติบโตมาไม่ได้เรื่องได้ราว ส่วนบุตรชายคนเล็กเกิดจากอนุภรรยาที่เขาลืมเหลียวแล กลับมีความสามารถสูงส่งกว่า

“มันไปทำอะไรที่นั่น!

ลูกน้องวัยฉกรรจ์ถึงกับอึกอักทันที

“เอ่อ...ยามนี้ เป็น...เป็นชุนจี้(ศิลปินวสันต์ หรือนางโลมชายของโรงฟังเพลงวสันต์ยืนยง)...”

เหนียนเยี่ยนย่อมบันดาลโทสะ

“เหนียนเยียนเจ๋อ!

เขาหอบหายใจหนัก กัดฟันพูด

“มันก็ดีแต่หาเรื่องทำลายชื่อเสียงข้า ถ้าวันนี้ไม่ดัดนิสัยให้สำนึก วันหน้าจะหวังให้ดูแลตระกูลเหนียนได้อีกหรือ!

เปรียบเทียบกับเหนียนเยียนจิ้ง ที่บัดนี้ออกเดินทางไปกับคาราวานต่างแดน น่ากังวลอย่างมากว่า สุดท้ายเหนียนเยียนเจ๋อคงโดนน้องชายชิงตำแหน่งไปแน่ ทั้งที่ใจเขาปรารถนามอบสมบัติกับอำนาจสืบทอดแก่บุตรชายคนโต ทว่าจะปล่อยให้ทายาทสกุลเหยียนอยู่ในฐานะชายโลมต่อไป ย่อมไม่ได้เด็ดขาด!

“พาตัวมันกลับมา! ไม่ว่าใช้วิธีไหน ก็ต้องพาตัวมันกลับมาให้ได้”

“ขอรับ!

ยังไม่ทันที่ลูกน้องจะหมุนตัวไปทำตามคำสั่ง เหนียนเยี่ยนก็หยุดเขาเอาไว้

“เดี๋ยวก่อน! ข้าเลี้ยงเยียนเจ๋อมา นิสัยใจคอก็แลทะลุแล้ว ไม่มีเหตุผลอะไรที่เยียนเจ๋อจะไปที่นั่น เจ้าไปสืบความมาให้เรียบร้อย ไม่ว่ามันเป็นใครที่ล่อลวงเยียนเจ๋อ ไม่ว่ามันจะมีจุดประสงค์อะไร ข้าต้องเล่นงานกลับคืนให้จงได้ มิเช่นนั้น ไม่ต้องมาเรียกข้าว่าเหนียนเยี่ยน!

“ขอรับ!

“แล้วก็กลบเกลื่อนให้เงียบที่สุด ตอนนี้ข้ามีเรื่องสำคัญให้จัดการอยู่ ย่อมเป็นเจ้าที่ต้องดูแลเยียนเจ๋อไปก่อน จนกว่าข้าจะเสร็จธุระ กลับมาซักความจริง และฟังความที่เจ้าไปสืบพบ ไปได้!

“ขอรับ!

หลังจากลูกน้องพากลุ่มคนท่วงท่าแข็งกร้าวกว่าสิบคนด้านนอกตามไป เหนียนเยี่ยนก็สะบัดชายชุดก้าวเท้ามาหยุดหน้าเรือน เด็กชายแต่งกายสุภาพคนหนึ่ง รีบค้อมหัวรอรับคำสั่ง

“ข้าจะเดินทางไปหวังฝู่ เตรียมการให้เร็ว!

“ขอรับๆ”

เขาโค้งกาย แล้วเร่งฝีเท้าไปทางโรงม้าภายในจวน ไม่นานเหนียนเยี่ยนก็นั่งดีดลูกรางอยู่ในใจ ต่อให้กายโอนเอนไปตามจังหวะล้อรถบดถนน แต่ความคิดกลับมั่นคงประหนึ่งท่อนเสาที่ค้ำจุนหลังคา ราคาธัญพืชต้องสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง เมื่อมีพันธมิตรที่คุ้นเคยและวางใจ พ่อค้าที่มากเส้นสายกลใน ย่อมลักลอบเก็งกำไรปริมาณมากได้ ทั้งยังพ้นจากโทษทัณฑ์ด้วย

จึงถือว่าเป็นจะปีทองคำสำหรับสกุลเหนียน!


ในวันหนึ่งๆ ภายนอกวังหลวงเกิดหลายกระแสเคลื่อนไหว กระทั่งหลังกำแพงหินสูงถึงยี่สิบฉื่อ(4.54 - 4.62 เมตร) ก็ยังมีผู้คนคึกคักด้วยพลังศรัทธาที่ปวงชนกำลังนิยม น่าหลันซือซือปิดตำราตี้จือเล่มที่สาม แม้ใช้มือข้างขวานี้ บรรจงเขียนต้นฉบับขึ้นมาเองทั้งหมดสิบสองเล่ม นางก็ต้องส่งเผิงซู่ออกไปตามหามาจนครบ เพื่อให้เกิดความลำบากที่คล้ายคลึงกับเจ้านายกงอื่นๆ เมื่อความแตกต่างที่นี่ ดูแล้วไม่ต่างจากทำตัวล่อเป้า เรียกพญายมมาคร่าวิญญาณก่อนเวลาเท่าไหร่

และความปรารถนาที่พ้องกันของผู้คนจำนวนมาก ย่อมสร้างคลื่นลมที่ชวนอลหม่านขึ้นไม่น้อย แต่ด้วยพระปรีชาของเฉียงหมินหลง เล่ห์เหลี่ยมที่เขาเคยแสดงฝีมือเอาไว้ให้ทุกฝ่ายครั่นคร้าม แม้ไม่อาจจะยกย่องว่าคือบิดาที่ดี สามีที่คู่ควร ทว่าพิจารณาในหัวข้อส่วนรวมแล้ว เฉียงหลงหวงตี้ก็เหมาะสมกับฐานะผู้นำแผ่นดินที่ยอดเยี่ยมแห่งยุค

ผนวกร่วมกับความร่วมมือของสมาคมนายวาณิชย์ ภายใต้การควบคุมของอู่เหวินเหลาป่าน ผลประโยชน์ส่วนใหญ่จึงตกถึงมือชาวนาและชาวไร่ เมื่อการเงินของภาคพื้นฐานเข้มแข็ง พวกเขาล้วนตระหนัก นั่นหมายถึงแว่นแคว้นจะยิ่งเป็นปึกแผ่น โดยมีบางส่วนจูงใจผู้ประกอบอาชีพค้าขาย เหมือนเรียงน้ำผึ้งกรวดเป็นแนวทาง เพื่อให้มดงานกระตือรือร้นเดินทาง

น่าหลันซือซือแน่ใจว่า ราชโองการที่เฉียงหมินหลงเตรียมประกาศในเร็ววันนี้ ย่อมส่งผลให้ธัญพืชจากต่างแดนหลั่งไหลเข้าท้องพระคลังหลวงอย่างไม่เป็นทางการจำนวนมาก ก่อนหน้าภัยพิบัติสีดำจะเข้าจู่โจมพืชผลของประชาชนราบคาบ เขาสามารถสานต่อแผนการของนางโดยแยบคายต่อไปแล้ว

เบื้องต้นชาวเมืองทุกคนที่เชื่อถือคำทำนายจะพอมีอาหารยังท้องอย่างประหยัด ได้หนึ่งเดือนถึงสามเดือน ขึ้นอยู่กับความสามารถในการแสวงหา และจัดสรรของพวกเขา โดยที่ไม่ออกมาเรียกร้องให้หลวงช่วยเหลือ ช่วงเวลาที่ซิย่ะสร้างความเดือดร้อนภายในแคว้นจิ้น บรรดาผู้นำอาณาเขตใกล้เคียง หากใครหวังจะรุกราน ย่อมต้องไตร่ตรองให้รอบคอบ เมื่อกองเสบียงมีปริมาณมากพอเลี้ยงกองทัพยามออกศึกโต้ตอบพวกเขา กว่านางจะหาทางออกเช่นนี้ได้ นับว่าสูญเสียพลังงานสมองไปไม่น้อยเลยทีเดียว

เมื่อสองวันก่อนที่นางเข้าเฝ้าหวังหวงโฮ่วยามเฉิน(7.00-9.00) ค่อยทราบว่า สตรีฝ่ายในหลายคนแอบถือเคล็ดเหล่าหลันอยู่แล้ว ครั้นหวังสีเจี่ยเยื้องย่างออกมากดข่มเหล่าบุปผาสารพัดพิษ พวกนางก็ปิดปากเงียบ ราวกับไม่รู้จักโชคลางอันเลื่อนลอยอีก

หลังจากทุกข้างฝ่ายทยอยแยกย้ายกลับไป นางก็ต้องเข้าเฝ้าเจียงซูหยูที่เทียนโส้วกง จึงมักปรากฏขบวนคนประจำไป๋ฮวากง นำโดยชีรันมาคอยอยู่หน้าหงข่งเชี่ยเหมินในทุกๆ วัน เพราะน่าหลันซือซือไม่วางใจให้ผู้อื่นถือขนมหวานสำหรับเจียงหวงไท่โฮ่ว ใครจะกล้าเอาชีวิตพระมารดาจักรพรรดิไปเสี่ยงเคราะห์กรรมกัน

ดังนั้นไป๋เฟินเสียนเฟยจึงมีเสี่ยวกงปี้หน้าใหม่ติดตาม เจียเก๋อผู้นี้นิสัยซื่อตรง กิริยามารยาทเรียบร้อย นางอาจสั่งการได้ไม่คล่องแคล่วเท่าเผิงซู่หรือชีรัน ทว่าทำให้สบายใจพอสมควร บ้านเกิดของนางอยู่ทิศอาคเนย์(ตะวันออกเฉียงใต้) เหตุที่เข้ามาทำงานภายในวังหลวงได้ เพราะมีญาติพี่น้องตั้งรกรากอยู่ในฉางอัน เวลากลับไปเยี่ยมเยียนครอบครัวที่เขตส่านโจว(อำเภอซานเหมิน มณฑลเหอหนาน) พวกเขามักเล่าเกี่ยวกับเมืองอันโอ่อ่า ความร่ำรวยที่พบเห็นตลอดเส้นทาง

เจียเก๋อหน้าตางดงามที่สุดในหมู่พี่น้อง นางจึงมีโอกาสติดตามญาติกลุ่มนี้ มาแสวงหาลาภยศสรรเสริญ จนค้นพบว่าที่แท้แล้ว สถานที่ยิ่งงามตระการตาเท่าไหร่ ก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้น เจียกงปี้เข้ามาเรียนรู้ไม่ง่าย และกลับออกไปไม่ง่ายเช่นกัน สุดท้ายนางค่อยได้รับโอกาสรับใช้นายหญิงที่เปี่ยมเมตตาอย่างไป๋เฟินเสียนเฟย และรอคอยให้อายุตัวเองเหมาะสมจะออกเรือน จึงสามารถแต่งออกไปจากวังหลวง

เด็กสาวทราบว่าเมื่อใด ชีรันปรากฏตัวขึ้น ตนต้องถอยให้แก่นางกำนัลคนสนิทผู้นี้เคียงข้างเสียนเฟย น่าหลันซือซือยังไม่ทันก้าวขึ้นเกี้ยว ก็พบสตรีสูงศักดิ์ที่โปรยรอยยิ้มอ่อนหวานมาหา นางถอยกายกลับมาย่อเข่า

“ไป๋เฟินเสียนเฟยถวายพระพรเจียงกุ้ยเฟยเพคะ”

เจียงเลี่ยงซูโน้มตัวมาแตะแขนนางให้ลุกขึ้น ถือเป็นวิธีเผยระดับความสนิทประการหนึ่ง

“เหม่ยเมยคงเตรียมตัวไปเข้าเฝ้าหวงไท่โฮ่วอยู่...”

น่าหลันซือซือย่อมยิ้มสดใส

“เพคะเจียงกุ้ยเฟย”

“ไปพร้อมกับเจี่ยเจียเถิด เจี่ยเจียมีความจะสนทนาเล็กน้อย”

จากนั้นกุ้ยเฟยคนงามจึงพาเสียนเฟยชาวหรวนตี้ขึ้นเจียนอวี๋ประจำเทียนซงกง โดยมีขบวนข้าราชบริพารจากสองพระตำหนักติดตามมาอย่างใกล้ชิด ภายในตัวเกี้ยวที่โคลงเคลงเบาๆ เพราะฝีเท้าคนแบก เจียงเลี่ยงซูค่อยยื่นตำราเล่มหนึ่ง นางมองอย่างไร ก็คุ้นตาเป็นอย่างมาก

“นี่คือตำราเล่มหนึ่งในชุดที่โด่งดังมากขณะนี้ ผู้คนทุกชนชั้นล้วนแล้วแต่นิยมถือครอง ราคาวางจำหน่ายก็ไม่ต่ำไม่สูง แต่การได้มากลับไม่ง่าย หนึ่งชุดประกอบด้วยสิบสองเล่ม เล่มนี้เป็นอักษรตี้จือของปีเกิดเหม่ยเมย อย่างไรให้เจ้าของปีรับไปอ่าน สามารถสร้างคุณค่ามากกว่าเก็บรักษาเอาไว้เฉยๆ เหม่ยเมยเห็นด้วยหรือไม่”

น่าหลันซือซือเผยสีหน้าตื้นตันใจทันใด

“ทูลเจียงกุ้ยเฟย ขอบพระทัยที่เอาใจใส่หม่อมฉันถึงเพียงนี้ด้วยเพคะ หากเป็นเช่นนี้ เท่ากับเป็นที่ทราบกันไปทั่วแล้วหรือเพคะ”

แม้นางจะยังไม่ยื่นมือไปรับตำราหรือตอบคำถาม เจียงเลี่ยงซูก็อารมณ์แจ่มใสอยู่

“เหม่ยเมยอาจจะไม่ได้พบหน้าญาติพี่น้อง ทำให้ไม่ทราบว่าขณะนี้ตำราชุดนี้ของหลันเซียนเชิง เนตรเทวาแห่งฉางอันเป็นที่นิยมกันมาก ทั้งสิบสองเล่มนี้ เจี่ยเจียก็ได้ครอบครัวช่วยกันรวบรวมมาให้”

อา...ใช่แล้ว ต๋าน่าหลันซือซือ อย่างไรยากจะพ้นตำแหน่งสตรีผู้โดดเดี่ยวที่สุดในวังหลัง หากเป็นวิญญาณดวงเดิมถือครองร่างกาย นางคงไม่พ้นถูกกระตุ้นให้เปี่ยมพลังริษยาใส่เจียงกุ้ยเฟย แต่...โฉมสะคราญกลับแววตากระจ่างใสประหนึ่งอำพันแก้วสองดวง

“เป็นเพราะหม่อมฉันขาดแคลนที่พึ่งทางใจ หม่อมฉันขอสารภาพว่า ได้ให้คนไปหามาสามเล่มแล้ว เป็นปีเกิดของหม่อมฉัน จิ่นติ้งหวัง และจิ่นลี่หวังเพคะ”

เจียงเลี่ยงซูจึงยิ้มเอ็นดู ระหว่างมือเรียวสวยวางตำราลง ประหนึ่งมันเสื่อมความสำคัญทันใด

“เห็นทีคนของเหม่ยเมย ก็มีความสามารถไม่ด้อย”

น่าหลันซือซือหัวเราะอายๆ ออกมา

“ทูลเจียงกุ้ยเฟย หม่อมฉันแค่โชคดีที่ได้มาแต่ช่วงแรกจำหน่ายเพคะ”

ในเมื่ออีกฝ่ายมอบข้ออ้างที่ฟังราบรื่นให้ นางก็มีแต่ฉวยเอาไว้ใช้อย่างเต็มใจ

“หม่อมฉัน แม้พยายามศึกษาตำราที่ทรงคุณค่า แต่อย่างไร กลับพบว่ายังพ่ายแพ้แรงเย้ายวนด้านโชคชะตาอยู่มากเพคะ”

เจียงกุ้ยเฟยยกแขนเสื้อขึ้น แล้วปล่อยเสียงหัวเราะกังวานใสออกมา นับว่าฟังไพเราะเสมือนกระดิ่งแก้ว แต่ช่างหมิ่นแคลนชาติกำเนิดนางได้เฉียบขาด ประดุจซัดอาวุธลับเล่นงานจุดตาย

“คิกคิก คิดอ่านเช่นนี้ได้ สมกับเป็นเหม่ยเมยนัก”

กระทบกระแทกโดยนัย นางกำเนิดจากชนเผ่าไร้อารยะ เมื่อเกี่ยวข้องกับโชคลางแล้ว กลับไร้ความสามารถจะจำแนกว่า อะไรควรยึดถือ อะไรควรละทิ้ง

โฉมงามหัวเราะจึงเป็นฝ่ายหัวเราะบ้าง ทีท่าคล้ายคิดน้อยอย่างสมจริง

“หม่อมฉันเริ่มต้นอย่างจริงจังนับแต่วันแรกเลยเพคะ ด้วยฐานะนายแห่งไป๋ฮวากง จากวันนั้นจนวันนี้ เก็บสะสมได้ปริมาณไม่น้อยแล้วเพคะ อดคาดหวังไม่ได้จริงๆ ยามรัชศกหมิงหลงที่สิบเอ็ดมาเยือน หม่อมฉันจะพบลาภใหญ่ตามคำทำนายของเหล่าหลัน”

แวบหนึ่งที่ความอ่อนโยนของเจียงเลี่ยงซูคล้ายสั่นคลอน แต่นางก็แลเห็นแต่สีหน้ารื่นเริงจากน่าหลันซือซือ ทำให้กิริยาผ่อนคลายลงไปมาก

“เจี่ยเจียก็เชื่อว่า เหม่ยเมยจะสมดังปรารถนาในที่สุด”

หญิงสาวจึงแสดงกิริยาตื่นเต้น

“หม่อมฉันต้องล่วงเกินเจียงกุ้ยเฟยแล้ว เจียงกุ้ยเฟยทรงเริ่มปฏิบัติตามตำราบ้างหรือยังเพคะ”

เจียงเลี่ยงซูยกแขนเสื้อขึ้นบังปากหัวเราะซ้ำ ดวงตาก็วาดโค้งเป็นเส้นเรียวดุจเสี้ยวจันทร์

“คิกคิก เหม่ยเมยตื่นเต้นเกินไปแล้วจริงๆ เสียดายที่เจี่ยเจียต้องช่วยแบ่งเบาภาระหวังหวงโฮ่ว เวลาว่างจึงหายากนัก”

น่าหลันซือซือสีหน้าสลดลง

“เป็นหม่อมฉันที่ไร้ความสามารถแท้ๆ ไม่เพียงไม่รู้จักแยกแยะ หม่อมฉันยังบังอาจชักชวนเจียงกุ้ยเฟย ให้สนพระทัยคำทำนายที่เลื่อนลอยเหล่านี้อีก หม่อมฉันขออภัยโทษด้วยเพคะ”

เจียงกุ้ยเฟยจึงแสดงน้ำใจกว้างขวาง ด้วยการไม่ถือสาหาความผู้ด้อยกว่า แลเปี่ยมพลังกรุณาอย่างยิ่ง

“อย่าตำหนิตัวเองรุนแรงเกินไป เป็นเหม่ยเมยอย่างทุกวันนี้ เจี่ยเจียก็พอใจแล้ว”

ระหว่างสตรีสองคนหันหน้ากากรอยยิ้มเข้าหากันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย ต่างฝ่ายต่างรู้สึกเหมือนนั่งมองคนโง่งมสนทนากันอยู่บ้าง ไม่เพียงเจียงกุ้ยเฟย นับวันความคิดของน่าหลันซือซือ ก็ยิ่งกลมกลืนกับบรรยากาศจอมปลอม กระทั่งเกินเยียวยาแล้ว


ครั้นเดินทางมาเข้าเฝ้าเจียงซูหยูที่เทียนโส้วกง น่าหลันซือซือค่อยแจ่มแจ้งวัตถุประสงค์ของเจียงกุ้ยเฟย ที่สนทนาตำราตี้จือสิบสองเล่มกับนาง ไม่ทราบเจียงหวงไท่โฮ่วทรงร่วมมือด้วยกี่มากน้อย จึงคล้ายหนุนนำคลื่นใต้น้ำกระแสนี้ไปกระทบหวังหวงโฮ่วทางอ้อม

เจียงเลี่ยงซูถวายกล่องไม้กฤษณาแกะสลัก เป็นภาพเส้นทองคำรูปฝูงกระเรียนสิบตัว กำลังร่ายรำคล้ายเฉลิมฉลองอยู่ริมธาร ยิ่งใกล้ยิ่งได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเนื้อไม้งดงาม ข้างในกล่องก็บรรจุตำราตี้จือไว้หนึ่งเล่ม คาดว่าคืออักษรประจำปีเกิดของเจียงซูหยู สีพระพักตร์จึงเปิดเผยความชมชอบ

แล้วเจียงกุ้ยเฟยยังชี้แนะวิธีใช้กล่องมงคลใบนี้ต่อ เมื่อนำตำราตี้จือออกไป ให้ปิดฝากล่องลงสลัก ก็จะพบว่ามีช่องลับตรงก้อนหิน หากดึงขึ้นมา ทำให้กลายเป็นช่องทางรูปกรวย เอาไว้ใช้สะสมธัญพืชตามตำรา งานฝีมือที่เปี่ยมเอกลักษณ์โดดเด่นเยี่ยงนี้ ย่อมแน่นอนคือผลงานชั้นเอกจากนายช่างสกุลอู่เหวิน 

ด้วยความตื่นเต้นและสนพระทัยตำราตี้จือ เจียงซูหยูจึงจิบชาเหลืองจวินซันหยินเจินที่โปรดปราน คุณภาพผลผลิตของรัชศกหมินหลงปีที่สิบนี้ นับว่าเทียบเท่าปีเก็บเกี่ยวที่สามอันหายากทีเดียว หวังหวงโฮ่ว เจียงกุ้ยเฟยและนาง ต่างได้รับมาถนอมเก็บทั้งสิ้น

ระหว่างที่สะใภ้รองอย่างพวกนางนั่งส่งยิ้มกันไปส่งยิ้มมา พระนางก็พลิกหน้ากระดาษอ่านต่อเนื่อง ส่วนซาลาเปาแฝดกับรัชทายาทน้อย ยังสนุกสนานอยู่กับการเล่นไพ่ไม้ไผ่

แม้แว่วเสียงเด็กๆ ก่อกวนสมาธิ เจียงซูหยูกลับไม่ตรัสตำหนิสักครึ่งคำ ทุกคนเลยได้ฟังทัศนคติเปี่ยมเหตุผลของจิ่นติ้งหวัง หรือแนวความคิดตรงเผงของจิ่นลี่หวังอย่างชื่นชมแกมขบขัน สุดท้ายค่อยเป็นจิ่นคงหวงไท่จื่อออกโรงไกล่เกลี่ยพวกเขา รัชทายาทน้อยคนนี้ ไม่เสียทีปกครองฝูงผีเด็กในวังหลวงมานานปียิ่ง

เมื่อเจียงหวงไท่โฮ่วอ่านตำราจนพอพระทัยแล้ว จึงหันมาตรัสถามเจียงกุ้ยเฟย

“ผู้รังสรรค์ตำราเล่มนี้ เป็นใครกัน”

เจียงเลี่ยงซูย่อมทูลตอบอย่างอ่อนหวาน

“หม่อมฉันทราบมาว่า นางเป็นหญิงชราสกุลหลัน ช่วงเวลาตกระกำลำบาก ก็ได้ประมุขสกุลอู่เหวินอุ้มชู นางจึงมีสร้างชื่อเสียงอยู่หน้าหงอวี้ลหวี่เตี้ยน ตั้งแต่ปักษ์ชิงหมิง รัชศกหมิงหลงปีที่ห้าเป็นต้นมา ชาวเมืองต่างรู้จักนางในนาม หลันเซียนเชิงแต่หลังจากนางมอบคำปรึกษาที่แม่นยำราวกับมีญาณวิเศษ สามารถล่วงรู้กระทั่งโองการฟ้าดิน พวกเขาจึงยกย่องนางเป็น หลันเซียนเชิง เนตรเทวาแห่งฉางอัน เพคะ”

พอฟังการข่าวที่ได้ข้อมูลละเอียดยิบของเจียงเลี่ยงซู คนมีชนักปักหลังอย่างน่าหลันซือซือก็หลุบตาต่ำ ดูน้ำชาใสแจ๋วในถ้วยดินเคลือบ อดรู้สึกหนาวกระดูกไม่อยู่จริงๆ นี่อีกฝ่ายสืบทราบกระทั่งเวลาที่ถูกต้องเชียวนะ!  

“ทว่า...น่าเสียดายที่สุขภาพของนางย่ำแย่ลงตามอายุ ตั้งแต่ปักษ์ลี่ชิว รัชศกหมิงหลงปีที่เก้า จึงไม่ได้ให้คำปรึกษาใครอีก...”

เจียงกุ้ยเฟยเว้นระยะ แววตาอ่อนโยนส่งมาหาน่าหลันซือซือ แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

“ใกล้เคียงช่วงเวลาที่หวงช่างทรงมีราชโองการ พิทักษ์ความยุติธรรมให้เหม่ยเมยเพคะ”

ท่ามกลางสายตาสงสารเหตุลำบากในอดีตจากสตรีสกุลเจียงทั้งสอง น่าหลันซือซือมีแต่ฉีกยิ้มสรรเสริญความหวังดีของเจียงเลี่ยงซู ทั้งที่ยอกแสยงอยู่กลางอก เคราะห์ดียิ่งนัก ที่บุคคลตรงหน้าคือเจียงหวงไท่โฮ่ว ไม่ใช่เฉียงหลงหวงตี้!

“เมื่อประมุขสกุลอู่เหวินทำการประกาศว่า นางใช้เวลาที่ต้องพักรักษากาย เขียนตำราทำนายทายทักออกมาหนึ่งชุด ด้วยการใช้อักษรตี้จือทั้งสิบสองตัวจำแนกเส้นทางชีวิตของผู้คน ทำให้ตำราโชคชะตาชุดนี้ กลายเป็นที่ต้องการอย่างล้นหลามทันใดเพคะ”

เจียงซูหยูที่ฟังอย่างสนใจ ค่อยแสดงความเห็น

“อายเจียแม้ยึดถือหลักพระธรรมเป็นที่ตั้ง อ่านแล้วอย่างไร ก็คล้อยตามจนจบ หลันเซียนเชิง เป็นสตรีที่น่าสนทนาด้วยสักหนนัก สามารถใช้กลวิธีสื่อความกึ่งชักจูงใจ ให้ทุกชนชั้นหันมาประพฤติชอบได้โดยแยบคาย กระทั่งอายเจียยังเพลิดเพลินขั้นหลงลืม เนื้อหาทั้งหมดนี้จะว่าไป เสมือนเรื่องงมงายประเภทหนึ่ง”

พระนางทอดพระเนตรตำรา คล้ายแลให้เห็นตัวตนของเหล่าหลัน พลางถอนใจลึกซึ้ง

“หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว อายเจียก็ยังสนับสนุนการถือเคล็ดที่เรียบง่ายนี้ ไม่เพียงก่อเกิดความสุขสบายทางใจแก่ผู้ปฏิบัติ ยังสร้างกุศลยามละเว้นการเบียดบังชีวิตอื่น ดังบางลัทธิที่นิยมชีวิตสัตว์หรือเด็กอ่อนมาบูชาเทวรูป หรือบางหมู่คณะที่ระดมทรัพย์สินจำนวนมาก ก็เสมือนอาศัยเรี่ยวแรงผู้ศรัทธา เพื่อสนองกระแสกิเลสส่วนตนมากกว่า ซูเอ๋อ ถ้าตำราตี้จือหนึ่งชุดมีสิบสองเล่ม อายเจียก็อยากจะอ่านที่เหลือด้วย”

นัยน์ตาเจียงเลี่ยงซูสะท้อนประกายสดใสออกมาทันใด

“หม่อมฉันได้นำติดตัวมาด้วยหนึ่งชุดเพคะ หม่อมฉันจะให้คนนำมาถวายทันทีเพคะ”

จากนั้นกุ้ยเฟยคนงามจึงสั่งความกับนางกำนัลข้างกาย เด็กสาวคนนั้นจึงย่อเข่าขออนุญาตเจียงหวงไท่โฮ่ว แล้วค่อยเดินออกไปที่เจียนอวี๋ของเทียนซงกง ก่อนกลับเข้ามาพร้อมกงปี้น้อยอีกคนหนึ่ง พวกนางสองคนถือถาดทองรองด้วยผ้าไหมปักสีแดงทอง บนนั้นเป็นตำราตี้จือ กองหนึ่งห้าเล่ม อีกกองหนึ่งหกเล่ม

ผู่เยว่จวนรับถาดจากเด็กสาวทีละคน แล้วถวายให้เจียงซูหยูตรวจสอบ อารมณ์พระนางยามนี้ค่อนข้างรื่นเริง จึงมอบก้อนทองแก่คู่เสี่ยวกงปี้ และเจ้านายอย่างเจียงเลี่ยงซู ย่อมแน่นอนต้องได้รางวัลมูลค่าสูงกว่า

“อากาศเริ่มเปลี่ยนแปลงแล้ว ช่วงเหมันต์หนาวเหน็บ ผ้าทอขนสัตว์จึงใส่แล้วกายอบอุ่น แต่จะกลายเป็นอึดอัดเมื่อฝนแรกกลั่นตัว ดังนั้นหอเครื่องทรงจึงนำผ้าทอหลายพับมาให้อายเจียคัดเลือก ผู่เยว่จวนนำที่เหลือออกมาให้เจียงกุ้ยเฟยพิจารณา”

“เพคะหวงไท่โฮ่ว”

หลังจากนั้นไม่นาน ผู่กูกูก็นำขบวนคนขนพับผ้าทอเนื้อเบาสบายเข้ามา

“ซูเอ๋อ วันนี้เสียสละตำราหายากให้อายเจีย เลือกผ้าทอที่ชื่นชอบไปตัดชุดใหม่สักสามสี่พับ ดีหรือไม่”

และที่เกินคาดก็คือ เจียงซูหยูเผื่อแผ่ความการุณย์มาถึงนางด้วย เห็นจะทรงเพิ่งตระหนักในบาปกรรม ที่พระโอรสก่อเอาไว้กับเด็กสาวอ่อนชั้นเชิง เช่นต๋าน่าหลันซือซือบ้างแล้ว

“ไป๋เฟินเสียนเฟย อายเจียพอใจรสชาติของหวานของเจ้ามาก จงมาเลือกไปเป็นรางวัลสักสองพับ...”

พวกนางพร้อมใจกันยินดี ลุกขึ้นมาย่อเข่า ประสานเสียงขอบพระทัย เจียงซูหยูจึงยิ้มเอ็นดู ตรัสกำชับให้สะใภ้ทั้งสองค่อยๆ พิจารณาพับผ้าทอไปตามสบาย ทำให้เด็กๆ ที่กำลังเล่นเกมไพ่ไผ่ หันมาสนใจความเคลื่อนไหวของผู้ใหญ่

เจอสายตาผู้เยาว์ทั้งสามคู่จ้องจากปลายโต๊ะ เจียงหวงไท่โฮ่วย่อมขบขัน

“ลวดลายกับสีสันของผ้าทอเหล่านี้ เหมาะสมจะตัดชุดสตรีมากกว่าบุรุษ อายเจียคาดว่าอีกไม่นานนัก หอเครื่องทรงคงส่งผ้าทอชุดใหม่ไปให้พวกเจ้าเลือกถึงตงกง และไป๋ฮวากงอย่างแน่นอน”

ขณะที่เด็กๆ ทำตาโตดูผ้าทอเนื้อวิจิตรหลายผืนเบื้องหน้า เจียงหวงไท่โฮ่วก็ไม่ลืมสังเกตวิธีเลือกพับผ้าของไป๋เฟินเสียนเฟยด้วย นางนับว่ากำจัดกิริยาเด็กสาวคนเถื่อน เติบโตมาเป็นยอดพธูผู้มีสายตาเทียบเคียงเจียงกุ้ยเฟยได้ดี ทั้งสองจึงคัดสรรแต่ผืนที่ดีที่สุดในที่เหลือออกมา

ทว่าพระนางกลับเกินทราบ ว่านี่ไม่ใช่ความสามารถของน่าหลันซือซือ เป็นผีพระชายาทั้งสามที่คอยกำกับช่วยอย่างจริงจังทั้งสิ้น หากพึ่งพาลำพังสายตานางหรือ เห็นจะแยกแยะได้เพียงผืนนี้ก็สวย ผืนนั้นก็สวย ช่างงามตะลานใจไปหมด

ส่วนจ้าวฮองเฮา วิญญาณลู่กุ้ยเฟยกล่าวอธิบายว่า พระนางอารมณ์ไม่ใคร่แจ่มใส หลังมีข่าวชัดเจนกลับมาจากชายแดนพายัพ จ้าวอี๋หยาจึงเสด็จไปคอยปรึกษาความกับนางที่ห้องตำรา ในพระตำหนักดอกไม้ขาวแล้ว

พอเลือกผ้าเสร็จสิ้น เจียงหวงไท่โฮ่วกับเจียงกุ้ยเฟย จึงมีบทสนทนาเกี่ยวกับการถือเคล็ดตามตำราตี้จือ เจียงเลี่ยงซูก็สบโอกาสชี้นำกับผู้ใหญ่ว่า น้องสาวคนดีเช่นไป๋เฟินเสียนเฟยนั้นให้ความสนใจเป็นอย่างมาก รวมถึงเริ่มต้นสะสมธัญพืชประจำปีเกิดไปแล้ว

ซาลาเปาน้อยแก้มยุ้ยได้ยินดังนั้น ถึงกับรีบพยักหน้ารับ พลางแข่งกันชูไม้ชูมือนับจำนวน ขณะที่จิ่นคงหวงไท่จื่อทำท่าสนอกสนใจอยากจะทำบ้าง แลเป็นที่เอ็นดูอย่างมาก เจียงซูหยูจึงประทานโถล้ำค่าให้พวกเขาสามคนไปสะสมกุศลกันคนละใบ จากนั้นค่อยได้เวลาแยกย้ายออกจากเทียนโส้วกง

ระหว่างเดินทางกลับไป๋ฮวากง น่าหลันซือซือก็นั่งตีความเจตนาของเจียงเลี่ยงซูในเกี้ยว ร่วมกับผีพระชายาทั้งสามอย่างเข้มข้น ทุกคนเห็นพ้องว่าก้ำกึ่งที่เจียงกุ้ยเฟยผู้นี้ จงใจประจานความงมงายของนาง ไม่ก็เจตนานำเสนอนางให้เจียงหวงไท่โฮ่วทรงคุ้มครอง แต่ไม่ว่าเอียงใจเข้าฟากไหน ล้วนเกิดผลประโยชน์แก่อีกฝ่ายทั้งสิ้น

เมื่อมาถึงไป๋ฮวากง น่าหลันซือซือก็เร่งรีบเข้าห้องตำรา โดยอนุญาตแค่ชีรันอยู่ด้วย ส่วนเผิงซู่ต้องรับคำสั่งไปจัดหาตำราหลันเซียนเชิงมาให้ครบสิบสองเล่ม และนางยังมีหน้าที่ดูแลข้าราชบริพารทั่วไป๋ฮวากง ให้เริ่มต้นสะสมเคล็ดตามปีเกิดของตนเองนับแต่วันนี้ไป

น่าหลันซือซือจะอาศัยความศักดิ์สิทธิ์ของเจียงซูหยูหนนี้ และชิงลงมือก่อนเฉียงหมินหลงตัดสินใจใช้ชื่อพระชายาคนโปรดออกหน้า ในการอำพรางวิธีกวาดเสบียงแห้งเข้าท้องพระคลังอย่างแนบเนียน เป็นเพราะได้วิญญาณที่กระจายตนสิงสู่อยู่ทั่ววังหลวง ต่างหูตาแท้ๆ ทำให้นางไหวตัวทัน

ถนัดใช้กลยุทธ์รักถนอมกันเช่นนี้ ไม่แปลกใจเลยที่ต๋าน่าหลันซือซือคนเก่า จะร่วงโรยอย่างตรอมตรมที่ตำหนักเย็น!

หลังจากนางมีคำสั่งออกไปวันนี้แล้ว ไม่นานปริมาณธัญพืชและอาหารแห้งที่เพิ่มขึ้น ห้องเครื่องย่อมรายงานถึงพระกรรณในที่สุด พอข่าวนี้แพร่กระจายไปทั่วฝ่ายใน ยกเว้นเฉียงหมินหลง เจียงซูหยู และเจียงเลี่ยงซู ย่อมช่วยกันดูแคลนนาง ที่เจริญวัยมาอย่างด้อยการศึกษา ทำให้ขาดวิจารณญาณว่านั่นคือการงมงายในโชคลางชนิดหนึ่ง

ทั้งเลอะเลือนถือเคล็ดคนเดียวไม่พอ ก็บังคับให้ข้าราชบริพารทั่วกงเชื่อถือตามไปด้วย คิดมาถึงขั้นนี้ หญิงงามก็อดเหยียดยิ้มไม่ไหว กลุ่มคนที่ว่านี้ เวลาอยู่ในตำหนักตน สองมือล้วนหยอดธัญพืชตามตำราเหมือนกันหมด ไม่เพียงเท่านั้น กี่หนแล้วที่ทุ่มเทเงินทองเป็นหีบๆ ให้หงอวี่ลหวี่เตี้ยนมอบธัญพืชและอาหารแห้งแก่ผู้ยากไร้

แต่ที่น่าหลันซือซือยังกังวล คือสถานการณ์แท้จริงที่ชายแดนพายัพ ซึ่งเป็นเขตปกครองของกองกำลังสกุลหวัง วันนี้ผีจ้าวฮองเฮาคงพบเบาะแสที่เป็นความจริงแล้ว จึงมีสีพระพักตร์โกรธแค้นอย่างมาก 

-

-

--ต่อค่ะ--(เย้ในที่สุดก็ปิดตอนได้ล้าว เขียนฉากวางแผนอะไรนี่ ใช้พลังงานหัวจนแบตหมดเลย 5555 นี่เป็นส่วนที่เมื่อวานแพนด้าหมดแรงไปก่อน ตอนหน้าท่านมังกรจะเสด็จแล้วเพคะ ฮาาาา)

ข่าวคราวที่หาได้ภายในเมืองหลวง นับแต่ต้องทัณฑ์ประหารล้างตระกูล สกุลจ้าวที่เคยรุ่งเรืองเคียงข้างสกุลหวัง ย่อมกระจัดกระจายไปทางชายแดนเหนือและตะวันตก กลุ่มที่พอมีกำลังเข้มแข็งอาศัยสันทราย ก่อตั้งชุมโจรที่ออกรังควานตามหมู่บ้านนอกด่าน บางคราวก็กำเริบเสิบสานขนาดเข้าปล้นจี้จวนขุนนาง ทางการพยายามปราบปรามอยู่ ทว่าสืบหาแหล่งกบดานของพวกเขาไม่พบ

น่าหลันซือซือมีลางสังหรณ์ ความจริงอาจไม่ใช่อย่างที่เล่าลือ บัดนี้ความแค้นที่ฝังลึกของจ้าวฮองเฮารุนแรงเกินระงับแล้ว ย้ำให้ทราบว่าที่นางกังขาไว้ น่าจะมีมูลความจริง หลังอำนาจทหารฝั่งสกุลจ้าวล่มสลาย สกุลหวังก็ยืนหยัดเป็นรั้วอาณาจักรประจำสามทิศ

อ้างอิงเรื่องเล่าจากจ้าวฮองเฮาที่เกิดขึ้นเมื่อห้ารัชกาลก่อน ลูกหลานสกุลหวังกำเนิดมาด้วยชะตารุ่งโรจน์ ยิ่งเส้นสายข่าวสารจากชายแดน อยู่ในกำมือของพวกเขาเจ็ดถึงแปดส่วน จะกล้าอำพรางเบื้องบน ลงมือปิดบังเบื้องล่าง ถือว่าเป็นปกติวิสัย และคงส่งผลให้เฉียงหมินหลงในฐานะเฉียงหวงไท่จื่อขณะนั้น แต่งหวังสี่เจี่ยเข้าตงกงเป็นไท่จื่อเฟย รวมถึงพระราชทานตำแหน่งหวงไท่จื่อกับเฉียงหมินฉี แม้ว่าสุขภาพพระโอรสจะพาผู้คนประหวั่นใจอยู่ตลอดเวลา ต่อมาเมื่อเขานั่งบัลลังก์หวงหลงมั่นคงดีแล้ว ค่อยนำคู่คานที่คล้ายสูสีกันอย่างมู่เฉิงเซี่ยงขึ้นมา โดยแฝงเจตนาถ่วงสกุลหวังให้รู้จักใจสงบสุขบ้าง  

สถานการณ์ร้อยเงื่อนพันปมเช่นนี้ ทำนางปวดหัวมากแล้ว!

หญิงสาวยอบกายถวายพระพรวิญญาณจ้าวอี๋หยา และสังเกตว่าพระนางนำผีนายทหารท่านหนึ่ง ที่ส่งออกไปสืบความยังไกลถิ่นมาคอยนางด้วย

เนื่องจากเพลิงอารมณ์ที่กำลังโหมแรง ผีสูงศักดิ์จึงมุ่งตรงประเด็น

ที่เจ้าตั้งข้อสงสัยกับเปิ่นกงไว้หนก่อน กลับเป็นความจริงขึ้นมาแล้ว รายงานต่อหน้านาง เหมือนที่เพิ่งรายงานเปิ่นกงไป!’

วิญญาณนายทหารประสานมือให้น่าหลันซือซือ นัยน์ตาเปี่ยมความนับถือยิ่ง

ทูลไป๋เฟินเสียนเฟย ด้านยุทธการผู้นำกองทัพที่ประจำการยังเป่ยกวน(ด่านเหนือ) ตงกวน(ด่านตะวันออก)และหนานกวน(ด่านใต้) มีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนมานานปีแล้ว ทว่าบัดนี้ แม้แต่ซีกวน(ด่านตะวันตก)ก็ยังรับผลกระทบ ครั้นพวกเขาแว่วข่าว เฉียงหลงหวงตี้จะออกราชโองการลดภาษีนำเข้าธัญพืช พ่อค้าต่างแคว้นเริ่มหาลู่ทางกับขุนนางท้องถิ่น ขณะนี้จึงมีธัญพืชจำนวนมากรอเดินทางผ่านซีกวน แต่ทั้งหมดถูกจับจองเข้าคลังทหารแล้ว ไม่เพียงเท่านั้น หากตรวจสอบให้ดียังจะพบว่าที่มีน้ำหนักกรวดทรายปะปนในธัญพืชเกินครึ่ง กระหม่อมติดตามดูหลายวัน ค่อยพบว่าเป็นความร่วมมือฉ้อโกงงบประมาณแผ่นดินของหวังต้าเจียงจวิน(แม่ทัพใหญ่ สกุลหวัง) เวิ่นจ่งตู(ข้าหลวงประจำมณฑล สกุลเวิ่น)และหนึ่งในสมาคมนายวาณิชย์แห่งฉางอัน เขาผู้นั้นมีนามว่าเหนียนเยี่ยน

“เหนียนเยี่ยน!

น่าหลันซือซือหยุดเสียงอุทานไม่อยู่แล้ว ฉากหลังประมุขสกุลเหนียนไม่ขาวสะอาดแต่ไหนแต่ไร ทว่าเขายังเหิมเกริมขนาดร่วมขบวนการท้าทายพระราชอำนาจพญามังกร!

กรณีบุตรชาย ยังพอแก้ไขว่าเขาไม่รู้ฟ้า ไม่รู้ดิน แต่พฤติกรรมบิดากลับ...เห็นทีขวัญคนตระกูลเหนียนคงแข็งกล้าเทียมฟ้า จึงกล้าถ่มน้ำลายเย้ยปฐพีของเฉียงหลงหวงตี้แล้ว!

อา...หากซิย่ะเดินทางมาโจมตีชายแดนจากทะเลทรายพายัพ โดยที่เสบียงกองทัพและคลังขุนนางท้องถิ่น ปรากฏว่ามีธัญพืชอยู่ครึ่งเดียว นอกนั้นกลายเป็นกรวดทราย ประชาชนที่หวังพึ่งพาราชสำนัก จะประสบเหตุเดือดร้อนขนาดไหน ยามเสียงสาปแช่งในอนาคตเหล่านั้นดังขึ้น พวกเขาคิดว่ายังมีบั้นปลายอันสุขสบายอยู่อีกหรือ!

ความเงียบของน่าหลันซือซือ หมายถึงสมองนางกำลังทำงานอย่างหนัก แผนการที่กระจัดกระจายเป็นชิ้นๆ เริ่มคล้ายเจอช่องทางเชื่อมต่อกัน กระทั่งชัดเจนขึ้น

ในที่สุดหญิงสาวก็ยิ้มเครียดออกมา ผู้เล็งเห็นโอกาสในวิกฤติ มักจะประสบความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ไม่เพียงเหนียนเยี่ยนและสกุลหวังที่จะเสี่ยงภัยกับเฉียงหมินหลง ยามนี้ยังมีนาง สองเปา กลุ่มพันธมิตร และสกุลจ้าวทั้งหมดด้วย!

สวรรค์คงลิขิตเอาไว้เนิ่นนานว่า ลำพังซิย่ะ ไม่คู่ควรนำมาทดสอบพระบารมีเฉียงหลงหวงตี้ ภัยพิบัติที่คอยเวลาซัดโถม จึงใกล้จะก่อเกิดด้วยวิถีพิสดารแล้ว นางอาจเหมือนคนวิตกจริตเกินควร แต่ข้อดีของการมองโลกในแง่ร้าย ทำให้ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น สถานการณ์ยังอยู่ในกรอบควบคุมไหว

คาดว่าผีฮองเฮาผู้ที่ยกย่องเป็นอาจารย์ คงพบช่องทางที่ว่าแล้วเช่นกัน จึงได้ทอดพระเนตรนางอย่างคาดหวัง

“แล้วหม่อมฉันจะติดต่อสกุลจ้าวด้วยวิธีใดได้เพคะ”

เท้าความถึงร่องรอยในอดีต รัศมีวิญญาณจ้าวอี๋หยาก็หมองหม่น สีพระพักตร์ฉาบไปด้วยความเจ็บปวดเร้นลึก เนื่องจากพระนางทราบรายละเอียดมากกว่าที่ผีทหารทูลรายงาน กลางอกจึงคล้ายกำลังหลั่งโลหิต ไม่เพียงเสียเวลาบ้าคลั่งในสภาพผี พระนางยังเสมือนดูดายต่อชีวิตของพวกเขา แต่ในรูปวิญญาณจะสามารถช่วยเหลือใครได้ สิ้นกายเนื้อเท่ากับหมดโอกาสในภพเดิม

ถ้าต๋าน่าหลันซือซือปราศจากวาสนาวิเศษ จนสามารถสลับวิญญาณต่างดวงสู่ร่าง พระนางก็คงได้แต่ทุกข์ตรมอยู่ในวังหลวงเนิ่นนาน

พวกเขาถูกบีบเค้นเยี่ยงนี้มาหลายรุ่น คงไม่อาจเชื่อใจใครแล้ว

จ้าวอี๋หยารู้เห็นขุมสมบัติจำนวนมาก ที่ผู้คนฝังทิ้งไว้ทั่ววังหลวง พวกเขาต่างเตรียมการเผื่อถึงอนาคตตนเอง แม้สุดท้ายจะไม่มีหน้าไหนย้อนกลับมานำขึ้นไปใช้ ทว่าพระนางช่วงชีวิตก่อนกลับประมาทเกินไป ไม่ทันวางแผนใดๆ แก่สายสกุลที่เหลือ ย่อมไร้ซึ่งเมล็ดพันธุ์แห่งความหวังที่จะฟื้นฟูตระกูลจ้าวเช่นกัน

หญิงสาวขมวดคิ้วครุ่นคิด ปากก็เปรยเบาๆ

“ถ้าอย่างนั้น ก็จำเป็นต้องหาสัญลักษณ์เฉพาะที่สกุลจ้าวจะยอมรับฟัง และมันก็ต้องคงอยู่ แม้จะผ่านกาลเวลามาถึงห้ารัชสมัยแล้ว...”

น่าหลันซือซือลากเสียงพึมพำ ก่อนจะเบิกตากว้าง

“หรือว่า...ใช่ไหมเพคะ!

คนเป็นกับวิญญาณประสานสายตากัน ต่างก็สะท้อนประกายเจิดจ้าให้อีกฝ่ายรับรู้

ใช่แล้วนั่น...นั่น!

ต่อให้ใต้หล้าลืมเลือน แต่สกุลจ้าวย่อมจดจำได้!


คุยกับแพนด้า:

ในตอนนี้ ทุกคนยังจำคุณชายขี้ตื้อจากตอนที่แล้วได้ใช่ไหมน้า...(คนอ่านตอบทันควัน: ใครหราาา) 55555 จุดจบของการตามตื้อเยี่ยงนี้ ฝีมือของคนที่คุณก็รู้ว่าใครล้วนๆ ค่า แพนด้าว่าจะลงแต่เมื่้อวาน สรุปเสร็จตอนตีหนึ่ง หมดแรงลง เลยมาเริ่มเปิดบทตอนนี้ล่ะค่ะ และจะลงจนเต็ม 100% ค่อยชะแว้บไปปั่นต้นฉบับต่อ เพราะเดี๋ยวนี้ชีวิตมีเดดไลน์ซะแล้ววววว คร่อก!

และขอแจ้งแผนการเกี่ยวกับหนังสือดอกไม้มังกร ฉบับรูปเล่มกับทางสนพ.ปริ๊นเซสคร่าวๆ ทั้งหมดเลยนะคะ แพนด้าได้คุยกับทางทีมบก.แล้ว ตกลงจะออกเล่ม 1-2 คู่กันในงานหนังสือเดือนมีนาปี62ที่จะถึงนี้ และเล่ม 3-4 จะออกคู่กันไม่เกินงานหนังสือเดือนมีนาปี63 หรือก็ปีถัดไป จริงๆ ทางบก.อยากให้ออกเร็วกว่านั้น แต่แพนด้าไปไม่ไหวจริงๆ ไม่อยากรับปากอะไร แล้วทำให้ไม่ได้ แพนด้าก็เลยขอเป็นไม่เกินงานหนังสือมีนาปี63 ซึ่งชุดเล่ม 3-4 ก็มีโอกาสที่จะออกก่อนกำหนดได้นะคะ ถ้าทางแพนด้าพร้อมและสนพ.พร้อม ฉะนั้นยังมีเวลาเก็บเงินกันอยู่น้า 

เรื่องราคาต่อชุด แพนด้ายังไม่ทราบชัดเจน เพราะเพิ่งทวนต้นฉบับเล่ม1ไป ขนาดกองบก.ตรวจทานแล้วให้แพนด้าทวนที่ชอบและไม่ชอบเองอีกรอบ แพนด้ายังไม่สามารถ เพราะต้องเขียนเล่มสองให้จบทันเดดไลน์ จึงได้แค่ทวนบางบทเป็นแนวทางทีมบก. ที่เหลือก็รบกวนทีมบก.ล้วนๆ รบกวนทุกฝ่ายแล้วจริงๆ กระซิกๆ 

เมื่อจัดแผนออกเป็นคู่แบบนี้ แพนด้าคิดว่าน่าจะมีส่วนลดเพิ่ม แต่เดาด้วยจำนวนหน้าต่อเล่มเอาเองนะคะ ว่าราคาปกน่าจะตกเล่มละ 2XX ถึง 3XX บาท

เพราะชีวิตมีเดดไลน์ไปถึงปี63 ทุกๆ วันแพนด้าก็ต้องรีบปั่นนิยายสุดชีวิต งื้ออออ อาจจะเลือกตอบเม้นต์บางท่านตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเลย ขอบพระคุณทุกคนล่วงหน้ามากๆ นะคะ ที่เข้าใจ ที่รอคอย ที่ติดตาม ที่สนับสนุน อากาศหนาวแล้ว แพนด้าอยากกอดนักอ่านที่น่ารักทุกคนเลย

เขียนถึงอากาศก็นึกขึ้นได้ แพนด้าไม่สบาย เขียนนิยายไม่ได้มาสามวันติด เพราะไข้ขึ้นแล้วปวดหัวมาก กินยาแล้วนอนอย่างเดียว เลยเพิ่งเริ่มเขียนได้เมื่อคืนนี้ ฮืออออ อีกหนึ่งเหตุผลที่แพนด้าทำตารางเขียนรวนไปหมด ฮืออออออออ ดังนั้นทุกคนอย่านิ่งนอนใจนะคะ โด้ปวิตซี ดูแลสุขภาพตัวเองกันด้วยนะคะ มีไข้ นอนก็ไม่สนุกเลย หลับๆ ตื่นๆ แต่ยังไงก็ต้องนอนให้ได้ อิอิ

ปล.รู้นะ คนอ่านคงว่าเอาเวลาเขียนส่วนนี้ไปปั่นนิยายดีกว่าม้ายย แต่เขียนเล่าอันนี้ง่ายกว่าปั่นนิยายสักร้อยเท่า ปริมาณหน้าหรือจำนวนบรรทัด ก็ต้องแปรผันตามความง่ายเนอะ 555555555 


สถานะเรื่อง: ยังไม่จบ 

สถานะการลงเรื่อง: ยังลงต่อเนื่อง

สถานะสต็อก: ไม่มี (ปั่นสด ตรวจสด)

วันนัดเจอตอนต่อไป: ยังระบุไม่ได้ (อาจจะเป็นวันไหนก็ได้)

จะลงกี่เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งตอน: ระบุไม่ได้ (เท่าที่มีในวันที่ลง)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.949K ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #4553 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:25
    อยากให้พี่เต้จัดการตระกูลเหนียน
    #4553
    0
  2. #4331 มิน (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 11:47

    จะมีวางขายตามร้านหนังสือมั้ยคะ ซีเอ็ด ,นายอินทร์

    #4331
    1
    • #4331-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      15 มกราคม 2562 / 21:24
      ออกเล่มกับสนพ.แล้ว มีวางแน่นอนค่าาา
      #4331-1
  3. #3987 nnewyearr (@nnewyearr) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 19:38
    นั่นอะไร้~~
    #3987
    1
  4. #3985 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 16:13

    หยอดกระปุกทุกวันๆๆ รอเอามานอนอ่านนอนกอดดด

    #3985
    1
    • #3985-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:46
      ขอบคุณล่วงหน้าเลยค่ะ ปาดน้ำตา
      #3985-1
  5. #3984 Marryland (@knowfilm) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 10:00
    คุณแพนด้าทราบไหมคะ ว่าปีหน้าปี62เป็นปีสุดท้ายที่งานหนังสือจะจัดที่ศูนย์สิริกิต แล้วหลังจากนั้นเขาจะปิดปรับปรุง งานหนังสือปีถัดมาเขาจะย้ายมาจัดที่ศูนย์ราชการแจ้งวัฒนะ

    ซึ่งการเดินทางลำบากนะคะ เราเข้าใจบก.นะคะที่อยากให้คุณแพนด้ารีบเร่ง เพราะไม่รู้ว่าย้ายที่จัดแล้วยอดจะตกรึป่าว ในฐานะคนในพื้นที่ที่จะจัดบอกเลยเดินทางลำบากนะคะ
    #3984
    1
    • #3984-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:47
      แพนด้าก็เข้าใจด้วยค่ะ ฮืออออ แต่แพนด้าเก่งไม่พอที่จะเขียนจบในสามเดือนจริงๆ ค่ะ เล่มนึง แพนด้าใช้เวลาอย่างต่ำห้าถึงหกเดือน ขึ้นกับความยากของช่วงเรื่องตอนนั้นด้วย
      #3984-1
  6. #3983 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 18:17
    ขอบคุณค่ะ รอตอนต่อไปน้าาาาา
    #3983
    1
  7. #3982 พาย (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 17:43

    รีบมาต่อด่วนๆคะ ก่อนข้าเจ้าจะลงแดง

    #3982
    1
    • #3982-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:48
      มาแล้วจ้า ไม่ลงแดงน้า
      #3982-1
  8. #3981 smppl (@somsalala) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 17:03
    ค้างมากมาย อะไรที่คุณรู้...ทำไมเราไม่รู้!!!
    #3981
    1
    • #3981-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:48
      ฮ่าๆ ตอนนี้รู้เท่ากันแล้วเนอะ
      #3981-1
  9. #3979 unknow-me (@someone-is-me) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 13:28
    ชอบทำให้ขึ้นบรรไดเเละค้างติ่งตลอดดดด แง้ มาเรฟ้วๆๆๆๆๆๆ
    #3979
    1
    • #3979-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:50
      มาพาดบันไดแล้วววว
      #3979-1
  10. #3977 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 10:08
    ค้างมากค่ะ สัญญลักษณ์นั้นมันคืออะไรหนอ ไรท์ขา ... มาอัพตอนต่อไปเร็วๆนะคะ
    #3977
    1
    • #3977-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:51
      เฉลยมาแล้วนะจ๊ะ อิอิ
      #3977-1
  11. #3976 จิล (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 01:54

    สนุกอยากอ่านต่อค่าาาาา มาไวๆนะ

    #3976
    1
  12. #3975 catzy2002 (@catzy2002) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 22:26

    ค้าง.....
    #3975
    2
    • #3975-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:51
      หายค้างแล้วเนอะ
      #3975-1
  13. #3974 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:48
    คุณชายจอมตื้อนี่จำได้ค่ะ แต่เครื่องมือช่วยให้สกุลหวังช่วยนี่จำม่ะได้ง้า
    #3974
    1
    • #3974-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:51
      ตอนนี้ก็จำได้จิน้าาา ใช่ม้าา
      #3974-1
  14. #3973 เฉิงหนิงต้า (@KaekaiUreka) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:38

    ใช่แล้ว!? มันคืออะไรอ่ะ รอไรท์นะคะ..^^
    #3973
    1
    • #3973-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:51
      มาลงแล้วจ้า ร้อนๆ
      #3973-1
  15. #3972 Serenezz (@serenezz) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:26
    ค้างจ๊ะ ค้าง
    #3972
    1
    • #3972-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:51
      หายค้างแล้วจ้า 55555
      #3972-1
  16. #3971 แวะมาสิง (@luckyintime159) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:19

    นั่งรอตาปริปๆ ตอนต่อไปอยู่หนายยยยยย T_T

    #3971
    1
    • #3971-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:52
      มาแล้วจ้าาา
      #3971-1
  17. #3970 Brink Pitt (@bpitt) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 20:55
    ลุ้นระทึกไปด้วยทุกตอนเหมือนตัวเองคุยกับผีได้เช่นกัน
    #3970
    3
    • #3970-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:52
      55555 จะคุยจริงๆ เหรอคะ
      #3970-1
    • #3970-3 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      8 ธันวาคม 2561 / 22:34
      555555555 ทำไมตอบไวและชัดเจนมาก
      #3970-3
  18. #3969 hydrangeapink (@hydrangeapink) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 20:52
    ถ้าจะจบค้างแบบนี้ เอานะเบิดไปปาบ้านไรท์ดีกว่า
    #3969
    1
    • #3969-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:52
      อย่าเพิ่งงงงง แพนด้าอยู่ในช่วงเปราะบาง 555555
      #3969-1
  19. #3968 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 20:30
    คุณชายขี้ตื๊อ ฝีมือฮ่องเต้ขี้หึงรึ แถมพ่อยังขี้โกงอี๊ก
    #3968
    1
    • #3968-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:52
      ช่ายๆ ฝีมือใครคนนั้นเลย
      #3968-1
  20. #3967 Namnung_nung (@Namnung_nung) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 20:25
    เขียนเก่งมากเลยค่ะ
    #3967
    1
    • #3967-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:52
      ขอบคุณนะคะ ดำน้ำจริงๆ
      #3967-1
  21. #3966 AYTHAI (@AYTHAI) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 19:55
    อ้ายนนนมาน้อยอ่ะไรท์กำลังฟินเลย
    #3966
    1
    • #3966-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:53
      วันนี้ก็มาน้อยย 5555
      #3966-1
  22. #3965 เอื้องไพร (@isakasayo) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 18:56

    อยากรู้มากเลย...อะไรอ่ะ
    #3965
    1
    • #3965-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:53
      เฉลยแล้วนะคะ
      #3965-1
  23. #3964 unlakka (@unlakka) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 18:21
    อะไรรรรอะ อย่ารุกันแค่2คนสิ บอกหน่อยๆๆๆๆ
    #3964
    1
  24. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 18:12
    นี่ๆ อย่ารู้เรื่องกันแค่คนกับผีสิ!! คนอ่านก็อยากรู้นะว่า"นั่น"น่ะคืออะไรรรรร
    #3963
    1
    • #3963-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:53
      นั่นที่รู้กันหมดวันนี้ 5555
      #3963-1
  25. #3962 N_ing (@Ninging28335) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 18:06
    ไรททททททททท แล้วมันคืออาร๊ายยย ตัดจบแบบโคนันแบบนี้เขาไม่ยอมน้า
    #3962
    1
    • #3962-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 49)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:53
      โคนันอะไรกันคะ ยังไม่มีศพ มีแต่ผี 55555
      #3962-1