หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,270,975 Views

  • 5,471 Comments

  • 13,872 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    48,349

    Overall
    1,270,975

ตอนที่ 54 : บทที่40: เห็นทีสวรรค์ ก็ถือไม้หวดคู่ยวนยาง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1318 ครั้ง
    23 ม.ค. 62

บทที่40: เห็นทีสวรรค์ ก็ถือไม้หวดคู่ยวนยาง 100%


(เฉียงหมินหลง/เฉียงหลงหวงตี้: อ้ายเฟย เด็กดื้อของเจิ้น???)


ระยะหลังเฉียงหลงหวงตี้ทรงคลายธรรมเนียมเคร่งครัดไปมาก มิเช่นนั้นกงกงที่เฝ้าเวรประจำไป๋ฮวากงมีหรือจะตื่นเต้นจนลุกลี้ลุกลน ทั้งไม่อาจขานเสียงแจ้งไป๋เฟินเสียนเฟย ยามเจ๋อกงกงส่งสายตาห้ามปรามอยู่ การปรากฏของจักรพรรดิ ทำให้ผู้เฝ้าประตูต้องเปิดรับอย่างเงียบเสียง ด้วยความคุ้นเคยกับสถานที่ เฉียงหมินหลงย่อมทราบว่าควรเดินไปทิศทางใด จึงสามารถพบตัวคนงาม

ทันทีที่ประตูห้องนอนแยกจากกัน สายลมภายนอกจึงกรูไหลเข้ามา ชีรันมีประสาทสัมผัสเฉียบไว ย่อมรับรู้การเสด็จแต่ต้นทาง เด็กสาวจึงยอบกายถวายพระพรอย่างสงบ ตรงข้ามกับน่าหลันซือซือที่ทราบเพราะผีบอก แต่ยังแสร้งสะดุ้งอยู่หน้าคันฉ่อง ค่อยทำทีคืนสติหมุนตัวมาเผชิญหน้าเฉียงหลงหวงตี้ ก่อนจะพบว่าขณะย่อเข่าลง ลำแขนแกร่งแข็งก็ตีกรอบโอบตนเรียบร้อยแล้ว

“อ้ายเฟย ไม่ต้องมากพิธีไป”

ดวงหน้างามล้ำแย้มยิ้มสนองรับ แต่ลูกแก้วสีอำพันใสกลับหลุบหลบ

“หวงช่าง...หม่อมฉันไม่ทันได้เตรียมตัวอย่างเหมาะสม โปรดอภัยให้หม่อมฉันด้วยเพคะ...”

ชายหนุ่มมองเครื่องหน้าชั้นเลิศของนาง นับว่าต๋าน่าหลันซือซือเป็นโฉมสะคราญแต่กำเนิด แม้ไม่ประทินโฉมเช่นสตรีอื่น นางกลับแลเฉิดฉายสะดุดตาผู้คนอยู่ ยิ่งผ่านการมีบุตรชายแล้ว ไป๋ฮวาเฟยก็ยิ่งเปี่ยมเสน่ห์จริต ดังนั้นยามตบแต่งเต็มที่คราวใด นางถึงกับโดดเด่นเป็นหนึ่งในแคว้น

“เจิ้นจะถือโทษอ้ายเฟยได้เช่นไร เจิ้นเองพอรู้สึกตัวก็มุ่งหน้ามาถึงไป๋ฮวากงแล้ว คงเป็นเพราะในใจคะนึงหาอ้ายเฟยอยู่มาก”

หญิงสาวย่อมก้มหน้าเอียงอาย แต่หนังตาดันกระตุกเต้นขึ้นมาแล้ว

ปากหวานดังนี้ ทำเอาหม่อมฉันอกสั่นเลยเพคะ!

นัยน์ตาคมกริบกวาดสำรวจรอบห้องแล้ว จึงมีคำถาม

“หมินจือ...หมินเหมิง วันนี้เป็นวันเกิด แต่พวกเขาไม่ได้ออดอ้อนขอนอนด้วยหรือ”

โฉมงามพอจะอมยิ้มอย่างจริงใจได้ เมื่อเป็นเรื่องของสองเปา

“ทูลหวงช่าง เพราะพระเมตตาของหวงไท่โฮ่วกับเจียงกุ้ยเฟย ทำให้พวกเขาได้รับของขวัญจำนวนมาก คงตื่นเต้นกว่าทุกปีกันเพคะ น่าจะยังไม่หลับนอนกันง่ายๆ หากหวงช่างทรงมีพระประสงค์ให้พวกเขาเข้าเฝ้า หม่อมฉันก็จะส่งคนไปตามทันทีเพคะ ชีรัน...”

เพียงนางเรียกชื่อคนสนิท เฉียงหลงหวงตี้ก็ชิงจับมือนุ่มนิ่มขึ้นมาบีบคลึง สายพระเนตรแวววาวประหลาดแล้ว

“เจิ้นคิดว่าไม่สมควรขัดความสุขของพวกเขา”

จากนั้นแค่ปรายมองเจ๋อจิวซิ่งหนึ่งที อีกฝ่ายก็รีบสนองพระบัญชาไร้เสียง กำจัดคนกระทั่งพ้นห้องบรรทมอย่างคล่องแคล่ว ต่างกันที่หนนี้เด็กสาวชาวเผ่ารักษาท่าทางสงบเสงี่ยม ติดตามเจ๋อกงกงออกไปโดยละพยศ ย่อมทำให้เฉียงหมินหลงเกิดข้อกังขาขึ้น ถึงขั้นพิจารณาพิรุธหญิงงามในอ้อมแขน 

น่าหลันซือซือยิ้มสวยสู้สายตาเฉียบคมเป็นครู่ ค่อยหลุบเปลือกตาลง คล้ายกำลังสะเทิ้นอายอยู่

“เช่นนั้น...เช่นนั้นให้หม่อมฉันถวายการปรนนิบัติหวงช่างด้วยเพคะ”

อ้อมแขนที่ตีขังนางจึงคลายคลี่ ทว่าฝ่ามือน้อยในกำมือแข็งแรงกลับถูกบีบเตือน ก่อนจะได้รับอิสรภาพตามมา

“ดี...”

ด้วยคำอนุญาตที่เฉียบดุ โฉมสะคราญจึงสูดลมหายใจเข้าลึก พลางแตะมือบนสาบเสื้อมังกร

“หม่อมฉันขอพระราชานุญาตล่วงเกินแล้วเพคะ”

ครั้นปราศจากเสียงค้านทั้งตลอดร่างทรงอำนาจยังยอมหยุดนิ่งใต้ฝ่ามือ ก็เหมือนวิธีตอบรับแล้วประการหนึ่ง ทำให้น่าหลันซือซือรู้สึกเลือดเย็นเฉียบขึ้นมา อดีตร่างงดงามอาจเคยร่วมรติรสแล้วหลายค่ำคืน แต่วิญญาณดวงใหม่กลับเดินทางจากต่างโลก แล้วยังเป็นสาวโสดจนวินาทีสุดท้าย!

เมื่อแรกตั้งใจต่อกรกับหวังสีเจี่ยเพื่อพิทักษ์ลูกซาลาเปา ย่อมคิดนู่นนี่นั่นเหมือนเป็นเรื่องง่าย แค่ปล่อยๆ สัญชาตญาณของร่างกายนำทางไป ทว่าเอาเข้าจริงแล้ว นางกลับกำลังปอดแหกอยู่ เพราะคือครั้งแรกที่ต้องพลีเนื้อตัวให้ใครสักคน ทั้งชาติกำเนิดบุคคลผู้นี้ยังไม่ธรรมดาอย่างเฉียงหลงหวงตี้

หญิงสาวถอดฉลองพระองค์ชั้นนอกไปแขวน ก่อนย้อนมาปลดสายคาดเอวเพื่อปลดชุดตัวใน ยามที่เรือนร่างเปล่าเปลือยปรากฏเบื้องหน้า นางยังเลี่ยงไม่มองเงามืดแถวหน้าขากำยำด้วย จากนั้นเฉียงหมินหลงจึงเดินนำทางไปหลังฉากกั้น ซึ่งคือทางเชื่อมเข้าห้องอาบน้ำใหญ่ของไป๋ฮวากง น่าหลันซือซือก็เหมือนต้องพลังสะกดจากแผ่นหลังทรงพลังให้ติดตามมา

เฉียงหมินหลงก้าวลงแช่สระน้ำกรุ่นกลิ่นเครื่องหอม หลังจากสำรวจทีท่านางแล้ว ไป๋ฮวาเฟยกำลังต้องการบางอย่างแลกเปลี่ยน พวกนางจึงทำตัวโอนอ่อน ฉะนั้นไม่จำเป็นต้องเร่งร้อนเด็ดผลสุกให้เสียรสชาติ

เมื่อชีรันเข้าใจเจตนาของนายหญิง ระหว่างน่าหลันซือซือปลดชุดฉลองพระองค์ นางจึงได้เตรียมข้าวของคอยในห้องสรงน้ำพรักพร้อม สาวงามย่อมข่มความอายเปลื้องผ้าที่ขอบสระ กระทั่งสวมแค่ชุดเหวยโต้วตัวบาง ค่อยหย่อนกายสู่กระแสกลีบดอกไม้ แพผมยาวสลวยลากไล้ผิวน้ำ ก่อนค่อยๆ จมลงเช่นเดียวกับสัดส่วนอวบอิ่มของอิสตรี

น่าหลันซือซือเคลื่อนเข้าใกล้ร่างแกร่งกำยำ มือไม้เคลื่อนไหวปรนนิบัติเขาอย่างนุ่มนวล ทำให้อีกฝ่ายชื่นชอบสัมผัสอ่อนนุ่มทำนองนี้มาก กระทั่งบางอย่างที่สงบเฉยเริ่มกระตุกตัวคึกคัก เฉียงหมินหลงจึงคว้ามือที่กำลังถูเนื้อสบู่บนแผ่นหลัง แล้วอ้อมจับขึ้นมาคลี่นิ้วเรียวงามดู

“อ้ายเฟย ช่างมีเส้นลายมือที่มหัศจรรย์”

หญิงสาวอยู่เบื้องหลัง ดังนั้นจะทำหน้าอย่างไรก็ได้ แต่เสียงยังคงพลิ้วหวาน

“ทูลหวงช่าง จะมหัศจรรย์ไปได้อย่างไรเพคะ ในเมื่อเป็นเพียงลายมือสตรีอ่อนแอผู้หนึ่ง”

ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ก่อนจะก้มหน้าลงหยอกกัดนิ้วโป้งนาง น่าหลันซือซือย่อมสะดุ้งตกใจมากกว่าเจ็บปวด

“อ้ายเฟยอย่าดูแคลนความมหัศจรรย์ของตัวเอง มิใช่ผลงานมือข้างนี้หรือที่ทำให้เจิ้นเจริญอาหารมาหลายมื้อ”

คนงามลอบถอนใจลึกล้ำ ไม่คิดจะโต้แย้งเลยว่าเป็นเพราะมันสมองของนางต่างหาก ด้วยเกรงมังกรหิวโหยจะหยอกขย้ำหัวคนแทนแทะนิ้วมือเล่น

“ทั้งยังเหลือรสอร่อยติดมาด้วย...”

อ้า! รสอร่อยบ้าอะไร ทำไมต้องพูดไปไล่กัดนิ้วนางไป อย่าบอกนะว่าหันมาบริโภคเนื้อคนกันแล้ว!

พอเขาหยอกเอินกระทั่งปลายนิ้วนางแดงก่ำแล้ว ค่อยปล่อยพวกมันคืนเจ้าของไป ก่อนจะสังเกตได้ว่าจากนั้นมือไม้ของไป๋ฮวาเฟยจึงเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังขึ้น ชายหนุ่มย่อมระบายอารมณ์ขบขันออกมาจนไหล่สั่น ขณะที่โฉมงามแบะปากโต้ตอบ ก็ถนัดแต่กลั่นแกล้งคน!  

ก่อนน่าหลันซือซือจะสลัดหัวเบาๆ เรียกสติ นางต้องไม่ปล่อยให้ถูกก่อกวนกระทั่งพลาดเป้าหมายไป หญิงสาวหยิบที่ตักน้ำ แล้วราดล้างคราบสบู่บนบ่ากว้าง พลางส่งเสียงเล่าความถวาย

“ทูลหวงช่าง สองสามวันมานี้ หม่อมฉันได้ยินเสียงเล่าลือเกี่ยวกับชายแดนไม่น้อย”

เนื่องจากหัวข้อเปิดสู่ประเด็นทันที ทำให้มัดกล้ามใต้ผิวหนังเขาคล้ายจะเคร่งเครียดขึ้นมา

“พวกเขาพูดว่า ตอนออกไปมอบเงินให้ขอทานกลุ่มหนึ่งในเมือง ได้ยินพวกเขาพูดว่าลี้ภัยมาจากเจียยวี่กวน เพราะทหารมักจะข่มเหงชาวเมือง”

เฉียงหมินหลงยังคงนิ่งเฉย แม้นางจะรับรู้กลิ่นอันตรายบ้างแล้ว แต่ก็ต้องเจรจาต่อไป

“หม่อมฉันรู้สึกว่าเกินจะเชื่อถือเพคะ ทหารในหวงช่างล้วนยืนหยัดปกป้องราษฎรจากเภทภัย ไม่รู้พวกเขาหลั่งโลหิตไปมากเท่าไหร่แล้วให้แคว้นจิ้นสงบสุข และหวงช่างยังทรงธรรมเป็นหนึ่งแห่งยุค คนพวกนี้กลับกล่าวไร้สาระออกมาได้”

แผ่นหลังกำยำค่อยแสดงทีท่าผ่อนคลาย ขณะเสียงเข้มดุดังผ่านลำคอออกมา

“เรื่องไร้สาระย่อมขาดมูลเหตุ อ้ายเฟยอย่าเก็บมาใส่ใจ”

น่าหลันซือซือลูบมือล้างสบู่ไป ก็พยักหน้ารับด้วย

“หม่อมฉันฟังแล้ว เพียงคิดถึงเผ่าหรวนตี้เพคะ”

เฉียงหมินหลงตระหนักว่า นางไม่ได้แค่ฟังเรื่องไร้สาระแล้วคิดถึงเผ่าหรวนตี้ดังปากพูด คงจะทราบสถานการณ์ซับซ้อนที่เจียยวี่กวนมา เช่นนั้นเห็นทีคืนนี้ย่อมชวนคนประทับใจนัก!

“เผ่าหรวนตี้แม้อยู่ห่างไกล แต่สักวันเจิ้นอาจพาอ้ายเฟยกลับไป...”

ถึงจักรพรรดิมักกล่าววาจาสิทธิ์ ทว่าคำว่า สักวันกลับกินขอบเขตกว้างขวาง ยากตัดสินว่าจะแสนสั้นหรือยาวนาน ดังนั้นไม่แน่ว่ากองกระดูกของคนคงสลายเป็นผงแล้ว นางอาจยังไม่มีโอกาสกลับบ้านเกิดกับเขาเลย ทว่าเพราะแรงปรารถนาดั้งเดิมของน่าหลันซือซือมีอยู่ หญิงสาวย่อมรู้สึกปรีดาบ้าง

“ขอบพระทัยในพระเมตตาเพคะ”

“อ้ายเฟยพูดถึงเผ่าหรวนตี้แล้ว บ้านเกิดของอ้ายเฟยอยู่ห่างไกลไปทางอุดรของด่านหมื่นหลี่ ชีวิตความเป็นอยู่ กระทั่งธรรมเนียมปฏิบัติเป็นเช่นไร เจิ้นก็ยังไม่ทราบรายละเอียด”

เกินคาดเดาว่านี่เป็นการจงใจเปิดช่องทางหรือไม่ แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้น นางล้วนแล้วแต่ไขว่คว้าไว้ก่อน

“ชีวิตความเป็นอยู่ถือว่าธรรมดามากเพคะ แม้แต่ธรรมเนียมปฏิบัติยังนับว่าสามัญ เผ่าหรวนตี้ยกย่องผู้แข็งแกร่งและจำนวนม้าศึกในครอบครอง บุรุษฉกรรจ์จะต้องเชี่ยวชาญงานต่อสู้ งานล่า รวมถึงงานฝึกฝนม้าป่า ภรรยาส่วนใหญ่มีหน้าที่ดูแลเด็กๆ และบางครั้งอาจต้องช่วยงานสามี ผู้นำเผ่าจะครองตำแหน่งชานหยู ทายาทของผู้นำหรือรองผู้นำคือทูฉี ทางด้านพิธีกรรม พวกเรานับถือแม่มดเฒ่าบนภูเขา หม่อมฉันมีเรื่องเล่าปฐมบทของเผ่า แต่เนื้อหาค่อนข้างยาวเล็กน้อย...”

ได้ยินอย่างนั้น ชายหนุ่มย่อมกระตือรือร้น

“เล่ามา เจิ้นอยากฟังตำนานเผ่าของอ้ายเฟย”

ทว่าเขากลับเปลี่ยนที่ทาง ให้น่าหลันซือซือนั่งตรงขอบสระ ก่อนศีรษะดกดำจะตามมาแหงนทับต้นขาผ่องขาว นางจึงกดสองมือบีบข้างขมับเครียดตึง ดวงตาเข้มดุค่อยพริ้มหลับ ลดแรงกดดันเวลาโดนมังกรหนุ่มจับจ้องไปได้หลายส่วน

“เผ่าหรวนตี้ถือกำเนิดจากครอบครัวเลี้ยงสัตว์ที่แข็งแกร่งในละแวกภูเขา ผู้นำครอบครัวกลายเป็นผู้นำชุมชน จากชุมชนก็ขยายตัวเป็นเผ่า หลังจากพวกเขาขับไล่กองทัพปิศาจจากทิศอุดรสำเร็จผลแล้ว ก็ประสบแต่ความสงบสุขและรุ่งเรือง กระทั่งปรากฏหญิงงามผู้หนึ่งพลัดหลงเข้ามา...”

เมื่อเฉียงหมินหลงไม่แสดงปฏิกิริยาต่อคำว่า หญิงงาม นางย่อมปรุงเรื่องอย่างคล่องแคล่ว

“สตรีนางนี้ตกปากรับคำจะแต่งงานเป็นอีเอ๋อจื่อฟูเหริน(ภรรยาของบุตรชายคนที่หนึ่ง) ทว่าชานหยูกลับเสียชีวิตก่อนจัดงานแต่งให้เรียบร้อย หลังจากประกอบพิธีศพผ่านพ้นแล้ว อีเอ๋อจื่อกับเอ้อเอ๋อจื่อ(บุตรชายคนที่สอง)ก็ทะเลาะวิวาทกัน ต่างเรียกร้องสิทธิ์สืบทอดตำแหน่งชานหยูและครอบครองหญิงงาม ฝ่ายอีเอ๋อจื่อเป็นผู้ชนะการต่อสู้ และเขายังพลั้งมือสังหารเอ้อเอ๋อจื่อ ก่อนเฉลิมฉลองชัยชนะอย่างไม่เฉลียวใจ เหตุผลแท้จริงแล้วที่เอ้อเอ๋อจื่อลุกขึ้นมาท้าทายอำนาจทูฉี เป็นเพราะหญิงงามที่อีเอ๋อจื่อหวังแต่งเป็นฟูเหรินนั้น ลอบผูกสัมพันธ์กับเอ้อเอ๋อจื่อค่อนข้างลึกซึ้ง...”

ดำเนินเหตุการณ์มาช่วงเข้มข้น ดวงตาดุดันกลับเปิดขึ้นจนคนสะท้านเฮือก น้ำเสียงราบรื่นเลยสะดุดเป็นคลื่นตาม

“ด้วย...ด้วยผลการต่อสู้ที่ชอบธรรม นาง...นางก็แต่งงานกับอีเอ๋อจื่อที่กลายเป็นชานหยู ทว่ากลับได้ยินภายหลังว่าชัยชนะที่เขาได้มา เป็นผลจากการใช้กลอุบายกับเอ้อเอ๋อจื่อ แต่เรื่องราวกลับล่วงเลยมาถึงขั้นที่นางมอบไหจื่อ(ลูก)ถึงสี่คนแก่เขาแล้ว ทำให้ปิศาจที่ถูกขับไล่ออกไปแฝงกายเข้ามาเกลี้ยกล่อม นางจึงสรรหาเด็กสาววัยกำดัด ทั้งมีรูปโฉมงดงามมาปรนนิบัติชานหยู สุดท้ายเขาก็ลุ่มหลงฟูเหรินสาวน้อยจนสติเลอะเลือน จากนั้นนางค่อยเข้าร่วมกลุ่มกับผู้เกลียดชังชานหยู ป่าวประกาศขึ้นมาว่าชานหยูต้องพิษมอมเมาของนางปิศาจ ทำให้เขาละทิ้งคุณธรรมและผู้คนในเผ่า...”

เมื่อตระหนักว่าเรื่องราวเหล่านี้ใกล้ตัวอย่างมาก ดวงตาลึกล้ำคู่นั้นจึงปิดสนิทไปอีกครั้ง หวังสีเจี่ยแม้ไม่เคยลอบผูกสัมพันธ์กับชายอื่น ทว่ากลับเคยหมายตาบัลลังก์มังกร หลังจากเขาแต่งนางเข้าตงกง ความทะเยอทะยานก็หลับใหลไปดั่งปิศาจที่ถูกขับไล่ 

“เด็กสาวแสนงามจึงถูกรุมสังหารอย่างทารุณ ชานหยูก็โดนกักขังอยู่ในซอกถ้ำ ผู้คนเวียนมาก่นด่า สาปแช่งและถ่มน้ำลาย มีเพียงนางกับไหจื่อที่ปกครองเผ่าสืบไป...”

เฉียงหมินหลงแค่นหัวเราะออกมา นี่ไม่ใช่เพิ่งเปรียบเขาคือชานหยูสติวิปลาส แล้วนางเป็นเสี่ยวเหนียงจื่อที่ประสบโศกนาฏกรรมจนตายหรือ!

-

-

--ต่อค่ะ--(งื้อๆ อย่าเพิ่งตีแพนด้า แพนด้าใบ้แล้วจริงๆ น้า ยังไม่ใช่ดวงแปลงร่างของเฮียง่า 5555 ถามนิดค่ะ สำหรับคนอ่านในเว็บเด็กดี อย่างในตอนนี้แพนด้าควรเซ็นเซอร์คำไหมคะ ไม่ให้โดนแจ้งปิดบ้านไปก่อน จะได้รีบเซ็นเซอร์เลยค่ะ)

แช่งชักตัวเองนับว่าเหมาะสม แต่แช่งชักจักรพรรดิคือบังอาจยิ่ง!

“ตำนานเผ่าหรวนตี้ก็จบลงเช่นนี้นะหรือ...”

ชายหนุ่มถามทั้งที่ยังหลับตาอยู่

“มีอีกนิดหน่อยเพคะ หลังจากอีเอ๋อจื่อเสียชีวิตในที่คุมขัง ชาวเผ่าที่เดือดร้อนจากความโหดร้ายของปิศาจ จึงสวดอ้อนวอนต่อเทพภูเขานานหลายปี พระองค์ค่อยมอบสายฟ้าพิโรธผ่าพันสายใส่ผู้ที่ถูกปิศาจสิงสู่ หลายคนร่างไหม้เป็นเถ้าถ่าน เหลือเพียงเอ๋อจื่อคนเล็กของอดีตชานหยู ที่เขาถูกลงทัณฑ์แล้วเปลี่ยนจากเด็กชายอ่อนแอเป็นนักรบแข็งแกร่ง ชาวเผ่าจึงปรีดาทุกคราวที่สายฟ้าปรากฏเหนือภูเขา บ่งบอกว่าเทพเจ้ายังคุ้มครอง”

คราวจบลงด้วยสุขนิยม เฉียงหมินหลงค่อยขยับศีรษะขึ้น แล้วหมุนกายมาประจันหน้าคนงาม นัยน์ตาดำขลับนอกจากลึกล้ำเป็นปกติวิสัย ยังระยิบระยับด้วย

“สุดท้ายเทพภูเขายังคุ้มครองเผ่าหรวนตี้ แต่อ้ายเฟยกล่าวถึงโศกนาฏกรรมของอดีตชานหยู พาใจเจิ้นหดหู่นัก”

น่าหลันซือซือรีบดึงขาจากน้ำ เตรียมจะคุกเข่าขอขมาโทษที่สร้างเรื่องเพลิดเพลินเกินไป ทว่ากลับโดนรั้งสองแขนไว้แน่น

“ไม่จำเป็น เพียงปลอบโยนเจิ้นให้ดีก็พอ...”

ตรัสเช่นนี้...หมายความว่า...โฉมสะคราญกะพริบตาปริบหนึ่ง ไม่ทันส่งเสียงกรีดร้องด้วยซ้ำ ร่างก็พลัดตกลงสู่สระน้ำ และยังถูกกระชากมาชิดสัมผัสแข็งขัน ในใจนางทั้งโกรธทั้งอายทันใด คนประเภทไหนกันที่กำลังหดหู่อยู่ แล้วส่วนนั้นตื่นตัวอย่างนี้ได้บ้าง!

เมื่อร่างแกร่งกำยำหอบอุ้มนางขึ้นจากสระจำลอง หญิงสาวจึงเกาะลำคอตั้งตรงเอาไว้ กระทั่งถึงบริเวณผลัดผ้าแห้ง เขาค่อยปล่อยร่างงดงามลงยืน ก่อนสลัดชุดเปียกชื้นที่บดบังสัดส่วนตึงเต่งของนางทิ้ง น่าหลันซือซืออยากยกมือปิดบังเรือนกาย แต่ด้วยอาวุธร้ายกาจที่กำลังชี้ข่มขู่อยู่ พรากเรี่ยวแรงคนจนแขนขาอ่อนเปลี้ย ปล่อยให้ชายหนุ่มจับหมุนเล่นเป็นตุ๊กตาหลายรอบ ค่อยล้มตัวลงบนที่นอนเคียงข้างกัน

สายตาเฉียงหมินหลงดำมืดอย่างมาก ยามทอดมองสตรีที่คล้ายยอมจำนนอยู่ใต้อำนาจ ความผยองของจอมคนกลับถูกทำร้ายให้เจ็บปวดขึ้นมาแล้ว เพราะเข้าใจสิ่งที่แอบแฝงมากับตำนานเผ่าดี น่าหลันซือซือรับรู้ภัยสกุลหวังที่คุกคามตนและบุตรชาย จึงหวังพึ่งพาเขาแลกเปลี่ยน

แต่กับผู้เคยได้รับหัวใจบริสุทธิ์หนึ่งดวงไว้ในครอบครองแล้ว สิ่งที่ไป๋ฮวาเฟยสัญญาจะมอบให้จึงไม่อาจเทียบเคียงครั้งเก่า ซ้ำเฉียงหมินหลงยังเปี่ยมอัตตาที่โอหังเกินบุรุษทั่วไป เขาย่อมต้องการให้นางมอบวิญญาณมามากกว่าเปลือกกาย

น่าหลันซือซือสัมผัสได้ว่าร่างตระหง่านทระนง กำลังกระจายคลื่นอารมณ์คลุ้มคลั่งบางอย่าง นางไม่อาจเข้าใจเหตุผลที่เฉียงหมินหลงบันดาลโทสะขึ้นมา หรือเพราะเคียดแค้นที่สมมติให้ถูกขังตายในคุก ขณะที่ภรรยาเอกยึดอำนาจของเขาไปทั้งหมด...

ริมฝีปากนุ่มแค่ขยับเล็กน้อย กลับโดนประกบปิดฉับพลัน แล้วยังถูกควานค้นจนหายใจหายคอไม่ทัน หญิงสาวดันมือทักท้วงบนบ่ากระด้าง แต่ก็ไร้ประโยชน์ตอบแทน มังกรบ้าคลั่งยังคงบังคับกลืนกินลิ้นนางอย่างรุนแรง ครั้นเขาคลายคมเขี้ยวจากกลีบดอกไม้ที่สั่นไหว เฉียงหมินหลงค่อยคล้ายประสบชัยชนะ ทำให้จุมพิตพัวพันต่อมารสชาติอ่อนโยนประดุจสายลมโชยพลิ้ว

ยามผิวเปล่าของคนสองคนนาบทับกัน อากาศยามค่ำจะเย็นฉ่ำอย่างไร ย่อมไม่พ้นปะทุเป็นไอขึ้นมาบ้าง เรือนผมเปียกชื้นสองสีกำลังผูกปมวาสนารักเลียนแบบเรียวปากสองคู่ เมื่อเขาถ่ายถอนจูบพัวพันออก ดวงหน้างดงามถึงกับแหงนเงย แล้วเปล่งเสียงสะอื้น

เฉียงหมินหลงบัดนี้เวียนว่ายอยู่ในห้วงราคะที่คลุ้มคลั่ง พาให้กระแสเลือดใต้ผิวคล้ายเดือดพล่านเป็นธารไฟ เห็นทีคงเพราะเขาห่างเหินฝ่ายใน แรงผลักดันจึงเกินควบคุมเช่นนี้ ร่างขาวผ่องย่อมเอนสั่นฝ่าฟันคลื่นลม ประดุจไฟสองกองที่มีแต่เสริมส่งกันอย่างดุร้าย

น่าหลันซือซือกดหน้ากับบ่าแกร่ง เมื่อเรียวนิ้วดึงดันจู่โจมจนสะดุ้งขึ้นมา สภาพนางช่างเหมือนว่าวล่องลอยท้าทางพายุ ไม่รู้เชือกที่ยึดสติเอาไว้จะขาดผึงยามไหน

“ซือเอ๋อ...”

เสียงเรียกนั้นต่ำพร่าราวกับกระซิบผ่านที่ไกล นางจึงเหม่อมองฝ่าเงาทะมึนตรงหน้า

“เรียกเจิ้น...เรียกชื่อเจิ้น”

หญิงสาวกลับกัดฟันสนอง ด้วยห้วงสติที่เหลือน้อยนิดส่งสัญญาณเตือน หากกล่าวคำต้องห้ามสองตัวออกไปแล้ว มารร้ายที่ซุ่มอยู่ในเงามืดอาจพรากจิตวิญญาณนางมาเป็นทาสรับใช้แน่!

“หมินหลง...”

เสียงยั่วยวนยังคงดังเกลี้ยกล่อมข้างใบหู ได้ยินแล้วปรารถนาจะตอบสนองกลับยิ่งนัก...

“หมินหลง...”

อ้า...ไม่นะ!

อย่ามาล่อลวงนาง!

น่าหลันซือซือขัดขืนอย่างตื่นตระหนกฉับพลัน ชายหนุ่มจึงกดนิ้วบนลำคอระหง จ้องลึกลงไปในดวงตาที่เบิกกว้างของนาง แล้วหลุมมืดที่ปรากฏเบื้องหน้าก็ดูดกลืนประกายแสงทุกชนิด

“เรียกชื่อเจิ้น!

เหมือนโดนกดตรึงวิญญาณเอาไว้เบื้องล่างแล้ว หญิงสาวน้ำตารื้นจนไหลรินลงมา 

“หมินหลง...หมินหลง...อา...”

จากนั้นบรรยากาศโหดร้ายที่เผชิญหน้าอยู่ก็สลายตัว กลายเป็นสัมผัสประโลมขวัญทดแทน

“ซือเอ๋อ เด็กดีของเจิ้น...”

ไม่ช้าเสียงครวญครางภายใน ก็แผดเผาขอบหูบรรดาข้าราชบริพารแดงก่ำถ้วนหน้า! 

 

ทหารสวมเกราะมอมแมมพุ่งอาชาสีคล้ำตรงมาที่ประตูวังหลวง เวรยามต่างกีดกั้นไม่ให้ผ่านเข้าไปโดยง่าย กระทั่งพวกเขาส่องไฟกระทบแผ่นป้ายที่ถูกชูสูง ค่อยเปลี่ยนคำสั่งเป็นรีบปล่อยตัวคนและม้าเร็ว เสียงกีบอาชาควบกระทบพื้นหิน ย่อมดังแหวกความสงัดในอาณาเขตต้องห้าม กระทั่งลุล่วงถึงเทียนหลงกงแล้ว ม้าหนุ่มฝีเท้าจัดค่อยหยุดพักหายใจหนัก ขณะที่ทหารคนนั้นกระโดดลงมา

หลังจากชูกงกงทราบความ เขาจึงรีบออกมารับหน้าผู้ถือป้ายพระราชทาน

“ชูซือหลิ่งคารวะต้าเหริน คืนนี้หวงช่างไม่ได้ประทับที่เทียนหลงกง หากเป็นเหตุไม่เร่งร้อนนัก ข้าพอจะจัดสถานที่ให้ต้าเหรินพักผ่อนหนึ่งคืน ก่อนนำทางไปเข้าเฝ้าหวงช่างในยามเช้า”

ทว่าทหารผู้นั้นกลับปลดหมวกเกราะ เผยใบหน้าเคร่งเครียดอย่างมาก เขาถึงกับขี่ม้ากินฝุ่นมาตลอดเส้นทาง ยังนับเป็นเหตุไม่เร่งร้อนได้หรือเล่า!

“เรื่องนี้ไม่อาจรอช้าแม้แต่ยามเดียว”

ชูกงกงมองป้ายในมือของเขา แล้วตัดสินใจกะทันหัน ด้วยพระนิสัยหวงช่าง แม้จะร่วมอภิรมย์กับสาวงามอยู่ อย่างไรก็ทรงเห็นแก่ราชกิจเป็นสำคัญก่อน

“อย่างนั้น ข้าจะนำทางต้าเหรินเอง”

หลังจากนั้น พวกเขาจึงเร่งเดินเท้าไปยังไป๋ฮวากง โชคดีที่ระยะทางไม่ไกลเท่าที่นายทหารขี่ม้าจากประตูวังมาถึงเทียนหลงกง

เจ๋อกงกงขมวดคิ้ว ยามเห็นชูซือหลิ่งตรงมาหาพร้อมทหารสวมเกราะมอมแมมผู้หนึ่ง พอชูกงกงกระซิบความที่ข้างหูแล้ว เขาถึงกับเหงื่อไหลไคลย้อยชุ่มแผ่นหลัง จะทำอย่างไรดี...เสียงข้างในยังไม่เงียบลงเลย ต่อให้หวงช่างทรงเห็นงานลำดับหนึ่ง ทว่าหลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไปยามคู่กรณีคือไป๋เฟินเสียนเฟย

หยา...สวรรค์ไร้เมตตา!

“เรื่องนี้รอช้าไม่ได้ขอรับเจ๋อกงกง”

เจ้าชูกงกงเพิ่งมาถึง ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไร แล้วยังมาเร่งเขาลงโลง เจ๋อจิวซิ่งย่อมตวัดตาดุใส่ ทำให้อีกคนงุนงง แต่ยอมเงียบปากโดยดี ขณะที่ทั้งสองคนอ้ำอึ้งอยู่กับความเงียบ ชีรันจึงจ้องสำรวจทหารหนุ่ม เขากำป้ายทองคำในมือข้างซ้าย ตลอดกายเต็มไปด้วยฝุ่นทำให้หมองสีสัน ใบหน้าก็เหนื่อยล้าอย่างยิ่ง ที่กล่าวว่าคอยไม่ได้ และต้องเข้าเฝ้าหวงช่างยามนี้ เห็นจะเป็นเหตุเร่งร้อนมาก

เจ๋อกงกงแข็งใจ ขยับตัวเข้าใกล้ประตูห้อง ก่อนเกร็งคอกระแอม แล้วค่อยส่งเสียงเรียก

“ทูลหวงช่าง...”

แต่ที่ตอบเขามาเต็มหูคือเสียงคำรามกระหึ่ม ทำเอาทุกคนถึงกับตะลึง จากนั้นต่างหลบสายตากันไปมา มีเพียงเจ๋อจิวซิ่งคนเดียวที่กล้ำกลืนความทุกข์ ส่งเสียงดังขึ้นอีก

“ทูลหวงช่าง มีม้าเร็วเดินทางมาจากชายแดน เพื่อขอเข้าเฝ้าหวงช่างถึงไป๋ฮวากงแล้วพ่ะย่ะค่ะ!

จากนั้นสรรพเสียงภายในจึงเงียบสงัด เจ๋อกงกงทราบว่าหวงช่างทรงได้ยินแล้ว ย่อมถอยเท้าห่างประตู ประเดี๋ยวคงปึงปังออกมา ผู้ใดจะอาจหาญรับเสด็จอย่างใกล้ชิดกัน ล้วนหวงแหนชีวิตตนเองทั้งสิ้น!

 

ที่จริงแล้วเสียงเรียกแรกไม่ได้แผ่วเบาเท่าไหร่ แต่คู่ยวนยางต่างจิตใจกำลังพัวพันกันอยู่ กระทั่งประโยคที่สองดังขึ้น เฉียงหมินหลงค่อยชะงัก ก่อนร่างสูงใหญ่จะคืนสติจากหลุมราคะที่เกือบ...เกือบพาเขาถลำลึก!

บัดซบ!

น่าหลันซือซือตกใจกับความเคลื่อนไหวฉับไว ร่างงามกระจ่างจึงรวบผ้าห่มขดขาเข้าหากัน เรือนผมสยายยุ่งเช่นเดียวกับความคิด แววตาสะท้อนเพียงประกายสับสนกึ่งเคว้งคว้าง เฉียงหมินหลงย่อมรวบหลังคอนาง รั้งใบหน้าตกตื่นมากดจูบบนหน้าผาก พลางกระซิบปลอบ

“อ้ายเฟยไม่ต้องตกใจไป คืนนี้ก็หลับให้สบายเถิด”

ก่อนจักรพรรดิหนุ่มจะผุดลุกมาสวมชุดตัวใน กระทั่งส่งเสียงเรียกคนเข้ามาจัดเสื้อผ้า เขายังไม่ยอมอนุญาต เพราะไม่ต้องการให้ใครเห็นเงาไป๋ฮวาเฟยที่กำลังตกใจอยู่ ทั้งยังหวงกระทั่งกลิ่นอายผสมผสานที่ลอยอวลอย่างเข้มข้น เฉียงหมินหลงจึงสวมฉลองพระองค์ชุดนอกเพียงหลวมๆ ก่อนเสด็จออกไปตามเสียงทูลเรียก

น่าหลันซือซือรวบชายผ้าห่มกระชับมือ สติกลับคืนมาเต็มที่ยามลับหลังจอมคน ผิวหน้านางถึงกับร้อนผ่าวขึ้นมา ในหัวเกลื่อนกลาดไปด้วยภาพเคลื่อนไหวระหว่างกัน ฮึก...ในที่สุดนางก็ขายวิญญาณให้มังกรผู้นั้นถึงสองครั้ง สวรรค์...หากท่านจะเมตตาคน โปรดให้ไวกว่านี้เพคะ!

นางกดใบหน้าซุกกับชายผ้า ไม่รู้จะปฏิบัติตัวอย่างไรต่อไปแล้ว...

เมื่อเฉียงหลงหวงตี้ปรากฏรัศมีด้วยฉลองพระองค์หลวมรุ่ย ทั้งแผ่เค้าโทสะดำคล้ำออกมารอบด้าน ทุกคนต่างเงียบงัน มีเพียงนายทหารที่กุมมือ ทรุดลงคุกเข่า

“ถวายพระพรหวงช่าง ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นๆ ปีพ่ะย่ะค่ะ”

ตราพระราชทานในมือของเขาจึงเด่นชัดขึ้นมา ดวงตาคมกริบหรี่แคบ ก่อนเฉียงหมินหลงจะสาวเท้านำหน้าทุกคนพร้อมคำสั่ง

“กลับไปเทียนหลงกง!

ระหว่างที่ขบวนคนของเทียนหลงกงกระหืดกระหอบตามจักรพรรดิ ชีรันก็เห็นหวงช่างเริ่มตรัสกับนายทหารแล้ว เสียดายที่ระยะห่างไกล ทำให้จับใจความไม่ได้ชัดเจน นอกจากมีคำว่า หวังและ จ้าวอยู่ด้วย เด็กสาวจึงย้อนกลับเข้าไปหานายหญิงในห้องนอน

พบกับโฉมสะคราญและสภาพเตียงที่ยับยุ่ง ทั้งยังฉุนกลิ่นรัญจวนประหลาด สาวน้อยจึงก้มหน้าแดงก่ำ เข้ามายืนสำรวมต่อหน้าหลันซือซือ พอนางรวบผ้าห่มมาหย่อนปลายเท้าแตะพื้น ชีรันก็รีบหยิบชุดมาให้นายสาวคลุมกาย

หลังจากมีเวลาคิดตามลำพังพักหนึ่ง น่าหลันซือซือจึงทวนประโยคของเจ๋อกงกงได้ดี ม้าเร็วเดินทางมาเข้าเฝ้าหวงช่างถึงฝ่ายในได้ ย่อมนับว่าไม่ธรรมดา!

“อารัน เขาเป็นใคร”

ชีรันอธิบายลักษณะเกราะทหาร และไม่ลืมตราพระราชทานในมือเขาด้วย หญิงสาวกระชับชุดตัวใน ใบหน้าเขินอายปรับเป็นครุ่นคิดขึ้นมา แสดงว่าเฉียงหมินหลงก็ให้คนจับตาท่าทีสองสกุลที่ชายแดนอยู่ 

“ข้าจะไปชำระกายก่อน ระหว่างนี้ก็เตรียมกระดาษกับหมึกมาที่โต๊ะ”

“เพคะเหนียงเหนียง”

เด็กสาวคนสนิทรับคำสั่งแล้วถอยออกจากห้องนอน ส่วนน่าหลันซือซือก็หลบมาราดน้ำใส่หัวจนสมองเยือกเย็น จากนั้นค่อยมานั่งเขียนจดหมายบนโต๊ะ ก่อนจะพับให้ชีรัน

“พยายามถึงมืออู่เหวินเหลาป่านพรุ่งนี้”

ชีรันเก็บรักษาใส่ช่องลับในชุดคลุม แล้วค่อยปรนนิบัตินายหญิงที่ศีรษะเปียกชื้นอยู่ น่าหลันซือซือปรายตามองเตียง จากนั้นจู่ๆ ในหัวกลับร้อนขึ้นมาเอง เห็นจะกลับไปหลับสนิทบนนั้นไม่ไหว

“เอ่อ...เช้าแล้ว ก็ให้คนเอาที่นอนไปตากแดดไล่ฝุ่น ส่วนคืนนี้ข้าจะไปนอนกับเสี่ยวเปาต่อ”

เด็กสาวกลั้นคำถามที่เกือบหลุดลอด ก่อนก้มหน้ารับปาก 

“เพคะเหนียงเหนียง”


คุยกับแพนด้า:

เจอชื่อตอนเข้าไป ทุกท่านก็มีคำตอบในใจกันเรียบร้อย แพนด้าเตือนแล้ว แพนด้าใบ้แล้ว จริงๆ น้าาาาา ไม่ต้องเร่งเกาะข้างเตียงจนพังครืนนะคะ ฮาาาาาา ว่าแล้วแพนด้าก็เผ่น คนอ่านที่น่ารักคงปาเปลือกทุเรียนปลิวว่อนแหงมๆ อิอิ


สถานะเรื่อง: ยังไม่จบ 

สถานะการลงเรื่อง: ยังลงต่อเนื่อง

สถานะสต็อก: มีจำนวนหนึ่ง แต่ก็ยังคงสถานะปั่นสด ตรวจสด

วันนัดเจอตอนต่อไป: ระบุวันนัดชัดเจนไม่ได้ แต่ตั้งใจลงอาทิตย์ถึงอาทิตย์ครึ่งต่อตอนค่ะ

จะลงกี่เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งตอน: อยู่ในช่วง 30-50%/ครั้งที่ลงค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.318K ครั้ง

87 ความคิดเห็น

  1. #4845 _Guardian._ (@moon_night) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 00:19
    สรุปอดอีกแล้ว?อิเต้ทำกรรมไรไว้หนอ
    #4845
    1
    • #4845-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      1 มีนาคม 2562 / 20:57
      อย่าให้จาระไนเลยค่ะ น้องซือซือว่าไว้ 5555555
      #4845-1
  2. #4611 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:06
    อ่านตอนแรกเข้าใจว่าโดนสอง จริงเด๊ะ !?!
    แต่มาอ่านใหม่ให้นก... นกจริงด้วย 5555 สะใจ
    ปล.ไรท์ปรับเปลี่ยนประโยคนั้นให้เคลียร์หน่อยนะค๊า อ่านแล้วเข้าใจผิดว่าเรียบร้อยไป2ยก
    #4611
    1
    • #4611-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      12 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:47
      เดี๋ยวตอนตรวจต้นฉบับจะทวนจ้า แต่แพนด้าอ่านยังไงก็เขียนเอง จำได้ไม่โดน 555555555
      #4611-1
  3. #4556 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 11:37
    สรุปพี่เต้ไม่ได้กินงั้นเหรอ
    #4556
    0
  4. #4547 B-Faii (@Bfaii) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 02:32
    สรุปอดหรือเนี้ย นึกว่าได้จัดไป2แล้วนะ
    (น่าจะเปลี่ยนคำนิดนึงนะคะ หรือเขียนอธิบายเพิ่มหน่อย เพราะทุกคนตีความไปเหมือนกันหมดเลย ว่าเสร็จเฮียไปแล้ว ถ้าไม่มาอ่านเม้นต์อ่ะ)
    #4547
    1
    • #4547-1 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 54)
      27 มกราคม 2562 / 11:37
      ใช่ๆเห็นด้วยค่ะ
      #4547-1
  5. #4546 ##@@ZINdear@@## (@DearDeaiwDream) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 06:55

    ขำก็ขำ สงสารก็สงสาร เต้บอก เมื่อไรจะได้ใช้หยกสักที เป็นนกนานไม่ดีเลยนะะ5555

    #4546
    0
  6. #4545 จิล (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 03:32

    ไรท์สุดยอด

    คือแบบเฮียแกดูเลวออกแนวเถื่อนไป มีกดคอให้เรียกชื่อแต่ทำไมยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าเฮียแกเร้าใจปกติก็ไม่ชอบผู้ชายที่ดูเลวหน่อยๆนะ

    แต่เฮียแกนี่ข้อยกเว้นเลยอ่ะ

    #4545
    0
  7. #4543 Nanny (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 19:08

    มันก็จะเกือบๆอย่างงี้ไปจนจบเรื่องนะเราว่า ดูแววแล้ว

    #4543
    0
  8. #4542 smppl (@somsalala) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 07:55
    คือนกครึ่งทางงี้หรอไรท์ โอ้ยยยยย มันคือความฟินแบบไม่สุดมาก ขอแบบนี้อีกได้รึไม่
    #4542
    0
  9. วันที่ 24 มกราคม 2562 / 01:59
    สรุปนกไหมอ่ะ
    #4540
    0
  10. #4538 moonbless (@moonbless) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 00:00

    อ้าว รี้ดเข้าใจผิดเหรอนี่ ไรท์ทำไมใจร้ายให้เฮียหวงตี้อดได้กินน้องซือยังงี้ล่ะ โฮ้ยเซ็งแทนเลย
    #4538
    1
    • #4538-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      24 มกราคม 2562 / 00:06
      ใจเย็นค่าาา 555555 เฮียทำตัวเองอ่า ไม่ใช่แพนด้าน้า
      #4538-1
  11. #4537 nae_tae (@nae_tae) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 23:51

    น่าสงสารเต้จัง 55555 นกตลอด

    #4537
    1
  12. #4534 rin--jung (@rin--jung) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:12
    สรุปยังนกใช่ไหมคะ เริ่มไม่แน่ใจ เห็นว่าขายวิญญานสองรอบ คิดว่าพี่เต้กินไปแล้ว2รอบ
    #4534
    1
    • #4534-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 22:43
      ขายวิญญาณ คือเรียกชื่อเฮียไปสองรอบค่ะ แปลในทีว่าเรียกออกไป คือนางต้องผูกพันกับเฮียแล้วนะ
      #4534-1
  13. #4533 พราว (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:09

    โปรดเรียกเจิ้นว่า “พญานก” 555 หนักมาก

    #4533
    3
    • #4533-2 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 22:42
      55555555 หมินหลง ต่างหากค่าาา พญานกหนายยยไม่มี้
      #4533-2
    • #4533-3 moonbless (@moonbless) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 23:54

      กินกันแล้วสองรอบแน่นอนแต่...ถือว่าน้อยครั้งมากกก เมื่อเป็นคืนแรกหลังห่างหายจากสาวน้อยผู้สวยบริสุทธิ์แสนเย้ายวนคนนี้มาหลายๆปี หวงตี้หนุ่มต้องทนอดกลั้นรอโอกาสหน้า(เร็วที่สุด)ต่อไป 555 ศึกกบฏมาประชิดแล้ว
      #4533-3
  14. #4532 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 21:56
    อ้าวนึกว่ากินไปแล้ว เห็นเต้หวงกลิ่นอายผสมผสานไม่ให้ใครเข้ามา
    #4532
    1
    • #4532-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 22:42
      อ้อ เฮียนัวเนียด้วยพักหนึ่ง แต่ยังไม่...อ่ะค่ะ แต่กลิ่นก็ผสมกันแล้ว อิอิ เฮียหวงที่เมียคนสวยยังเอ๋ออยู่เลย ตอนจากมากค่ะ
      #4532-1
  15. #4527 Rainy (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:09

    ดีใจที่เต้ยังไม่ได้กินน้องอะ แหม....อยากให้น้องขายวิญญานให้ ทีตัวเองคิดอยากขายวิญญานให้น้องมันบ้างมะ (หรือว่าขายไปแล้วครึ่งนึงแต่ยังไม่รู้ใจตัวเองหว่าาาา5555มโนขั้นสุด!!!) คู่นี้เขาจะรักกันตอนไหนคะไรท์???

    #4527
    1
    • #4527-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 21:06
      เมื่อหัวใจตรงกัน 555555 รี้ดถีบแพนด้า
      #4527-1
  16. #4525 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:52
    ค้างมาก ค้างสุดๆ
    #4525
    1
    • #4525-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 20:03
      อาทิตย์หน้ามาต่อนะค้า
      #4525-1
  17. #4524 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:08
    555 สวัสดีท่านพญาสยายปีก
    หมั่นไส้ ชิมๆไปนั่นแหละพี่ นกยาวๆ
    #4524
    1
  18. #4520 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:17

    อั้ยหยา เล่นพลิกผ้าห่มกันทั้งคืนจากมืดจนเช้านี่ ไรท์จะบอกว่าเฮียได้แค่ชิมๆเลียๆนิดๆอ่ะนะ ถ้ารีดเชื่อคงต้องบอกว่าเฮียลีลาจัด เพราะขาดไปนานไหมอ่ะ คงต้องยกบัลลัง "ราชานก" ให้เฮียละงานนี้ โว้ว!!!... เฮียคงเซ็งชีวิตน่าดู จะมีเมียทั้งทีดันมีเหตุขวางซะ แนะนำให้เฮียแปลงตัวเองเป็นขันทีดีก่า ไหนๆก้อไหนๆละ มี...แต่ดันไม่ทันได้ใช้งานเต็มที่

    #4520
    1
    • #4520-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 20:00
      ยังไม่เช้าค่า ยังมืดอยู่นะคะ ชูกงกงเลยถามทหารว่าถ้าไม่รีบ มาเหนื่อยๆ นอนก่อนไหม ตอนเช้าจะพาไป ทหารบอกไม่ได้ ต้องไปเดี๋ยวนี้ ชูกงกงเลยพามาค่ะ 5555555 เชียร์ให้เฮียเป็นขันทีเลยงื้ออออ...
      #4520-1
  19. #4519 unknow-me (@someone-is-me) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:00
    เเหม่ เมื่อคืนอ่านตีสอง แป๊บมาลงครึ่งหลีง ถ้าไม่ทันอ่านนี่พลาดดด เเต่เอ๊ะ ทำไมต้องที่นอนไปตากละ กิ้วๆ
    #4519
    1
    • #4519-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 19:59
      เพราะไม่อยากให้สาวใช้คิดลึก จริงๆ นางพูดแก้ขวยไปงั้นอ่ะค่ะ 55555555
      #4519-1
  20. #4518 ป่าไผ่ในทิวสน (@spirit-n-soul) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 16:47
    ควรจะสงสารหรือสมน้ำหน้าดี กว่าจะได้กิน พอได้กินก็กินยังไม่อิ่มมีมารผจญ 555555
    #4518
    1
    • #4518-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 19:57
      5555555 อดด้วยอ่ะค่ะ
      #4518-1
  21. #4513 GeeGeeJoyJoy (@4891699840) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 15:54
    เฮียกินน้องได้แค่ยกเดียวเท่านั้น

    ยกสองค้างหนักมั๊ยล่ะเฮีย55555555555
    #4513
    2
    • #4513-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 19:56
      เฮียเหมือนได้กินจริงๆ เหรอคะ 5555
      #4513-1
  22. #4501 LUHANSEOH(Y)UN (@moonlight26262) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 14:24
    สงสารกว่าเดิมไหมมม​ 555555
    #4501
    1
  23. #4489 Air002 (@Air002) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 13:52
    โอเค...ไม่ใช่พญานกแล้ว...แต่ได้รอบเดียวมัย
    #4489
    1
    • #4489-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 14:38
      ยังไม่ได้ค่า โดนขัดคอก่อน
      #4489-1
  24. #4488 winanya19 (@winanya19) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 13:42
    ในที่สุดก็หายนกแล้ว55555 ตอนต้นยังนกอยู่
    #4488
    1
    • #4488-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 14:38
      นกกระทั่งจบนะคะ สวรรค์ใจร้าย ฮาาา
      #4488-1
  25. #4487 liliana (@goongkungpi) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 13:25
    โอยยย ลุ้นระทึกจริงๆ 5555 โอเครไม่นกแล้วเนอะอิเต้ ตอนต่อไปน่าลุ้นกว่าเรื่องอะไรละทีนี้ม้าด่วนจากแดนไกล
    #4487
    1
    • #4487-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 54)
      23 มกราคม 2562 / 14:38
      เรื่องนี้เฮียทำตัวเองนกล้วนๆ ค่ะ 55555555
      #4487-1