หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,270,352 Views

  • 5,467 Comments

  • 13,866 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    47,726

    Overall
    1,270,352

ตอนที่ 56 : บทที่41: หายนะสีดำ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17325
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 808 ครั้ง
    1 ก.พ. 62

บทที่41: หายนะสีดำ 100%


(ต๋าน่าหลันซือซือ/ไป๋เฟินเสียนเฟย: เฮอะ...อุตส่าห์แกล้งโง่ก็ยังไม่รอดอีก!!!)


หลังจากเข้าเฝ้าหวังหวงโฮ่วและเจียงหวงไท่โฮ่วประจำวันแล้ว กิจวัตรของน่าหลันซือซือเพิ่งเพิ่มเติมอีกหนึ่งอย่าง คือร่วมประชุมกับวิญญาณสูงศักดิ์ทั้งสี่ตน ชีรันกับเผิงซู่ล้วนเคยชินที่นายหญิงมีความเป็นส่วนตัวสูง ทว่าต่างที่เด็กสาวชาวหรวนตี้ทราบสาเหตุ ส่วนเผิงกงปี้เพียงคาดเดานานาเหตุผล

เผิงซู่ไม่อาจทราบว่าเป็นนิสัยประหลาดของชนนอกด่าน หรือเฉพาะไป๋เฟินเสียนเฟย เพราะนางกำเนิดในครอบครัวขุนนางฝั่งมู่เฉิงเซี่ยง ใช้ชีวิตอยู่เพียงเขตเมืองหลวง ไม่เคยออกเดินทางไกลเกินจวนบิดามารดา ทั้งถูกอบรมให้เชี่ยวชาญสี่ศาสตร์ พอเผิงซู่เจริญวัยเหมาะสมแล้ว ค่อยโดนคัดเลือกเข้าวังหลวงมารับใช้มู่เซียง จากนั้นนายสาวโฉมงามและบ่าวตัวน้อยจึงเริ่มต้นแก่งแย่งที่ทางในวังหลัง

หญิงสาวทอดถอนใจเมื่อหวนระลึกอดีต สายตายังเหม่อมองสวนหน้าห้องตำรา พลางตระหนักว่าความรุ่งโรจน์หนเก่าล้วนมลายหายพร้อมชีวิตมู่เซียง กระทั่งแว่วเสียงซุบซิบเบื้องหลังประตูห้อง เผิงซู่จึงตะแคงหูฟังบ้าง ใครกำลังสนทนากับไป๋เฟินเสียนเฟย ทว่ากลับได้ยินแต่เสียงเจ้านาย ทั้งไม่อาจจับใจความ

เผิงกงปี้ย่อมเปลี่ยนมาสนใจนางกำนัลคนสนิทของเสียนเฟย เด็กสาวชาวหรวนตี้รูปร่างสูงโดดเด่น ท่วงท่าห้าวหาญทั้งมีประสาทสัมผัสเฉียบไว แต่นางกลับโง่งมยามอยู่ในวังหลวง พอพ้นอาญาตำหนักเย็นกลับมา ไม่เพียงไป๋เฟินเสียนเฟยที่เปลี่ยนแปลง ยังรวมถึงชีรีนด้วย

ทั้งที่ควรแสดงกิริยาเกลียดชังหรือหาเรื่องแก้แค้นนาง ชีกงปี้กลับร่วมงานด้วยไร้บกพร่อง อาจเพราะจงรักภักดีไป๋เฟินเสียนเฟยอย่างมาก กระทั่งความอยุติธรรมที่เคยถูกลงโทษ ชีรันยังยอมปล่อยวาง เพื่อสนับสนุนเส้นทางอำนาจของนายหญิง

ตั้งแต่เผิงซู่ยอมรับคำสั่งสุดท้าย แล้วอาศัยภายในไป๋ฮวากง นางมักหวาดระแวงประหลาดบ่อยหน บรรยากาศสถานที่มักเยือกเย็นกระทั่งกลางวัน ประกอบพฤติกรรมประหลาดของไป๋เฟินเสียนเฟยกับชีกงปี้ ทำให้พวกนางแตกต่างจากผู้อื่น บางที...บางทีที่พวกเขาล่ำลือกันเกี่ยวกับคุณไสยอาจมีเสี้ยวความจริงสักส่วนหนึ่ง

และสัญชาตญาณเผิงกงปี้ก็ถูกต้องบางอย่าง อุณหภูมิภายในตำหนักดอกไม้ขาวต่ำกว่าปกติ เพราะเนืองแน่นไปด้วยบรรดาชนไร้ร่าง สายตาพวกเขามักเฝ้ามองคนเป็นเพื่อป้องกันภัยให้น่าหลันซือซือกับซาลาเปาน้อย ดังนั้นนางจึงรู้สึกคล้ายถูกจับตาดูจากทุกซอกมุม

ทว่าที่เหล่าวิญญาณให้ความช่วยเหลืออยู่ ก็ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะน่าหลันซือซือเล่นคุณไสยประการใด เพียงพรสวรรค์พิเศษติดตามดวงจิตข้ามโลกมา ทำให้กำแพงภพที่กีดกั้นสลายตัวไป

ขณะนี้ร่างเฉิดโฉมยังนั่งหารืออยู่กับกลุ่มผีมากศักดิ์ โดยวิญญาณจ้าวฮองเฮาประทับเป็นประธานเบื้องหน้าภาพพระราชทานของเฉียงหมินหลง ถัดจากพระนางก็ไล่ลำดับตามฐานะจากภพก่อนของพวกนาง ผีลู่กุ้ยเฟย เหวยเต๋อเฟยและเป๋ยเสียนเฟย ทั้งปรากฏกลุ่มวิญญาณข้าราชบริพารรายล้อม

รัศมีเรืองแสงของทุกตนล้วนมีเงาคล้ำครอบคลุมอยู่ น่าหลันซือซือย่อมสังหรณ์ใจ เกรงว่าความเคลื่อนไหวทางชายแดนคงไม่ค่อยโสภาแล้ว ทั้งข่าวสารจากหลัวจ่างกุ้ยยังล่าช้ากว่าสายผีหลายเท่า นางจึงยังไม่ทราบแน่ชัด

เสมือนวิญญาณจ้าวอี๋หยาจะไม่ต้องการให้คนพลาดรายละเอียดสักส่วนเดียว พระนางจึงใช้พลังงานจิตแปรเป็นรูปเหตุการณ์จำลองขึ้นมาตรงหน้าน่าหลันซือซือ หญิงสาวย่อมขยายลูกตาจับจ้อง อย่างกับมีอุปกรณ์ฉายภาพ บรรดาผีจะสะดวกเกินไปหรือไม่!

หลังจากเฉียงหมินหลงเสด็จออกจากไป๋ฮวากงคืนนั้น ทหารที่มาขอเข้าเฝ้าเป็นหนึ่งในกองราชองครักษ์ ทว่าไม่ต้องแฝงกายพิทักษ์จักรพรรดิแบบราชองครักษ์ลับ

ทูลหวงช่าง ราชโองการเข้าถึงพื้นที่ชายแดนทุกฉบับ กระหม่อมรวบรวมข่าวไม่พบที่ใดประสบปัญหา นอกจากแนวกำแพงหมื่นหลี่ฝั่งประจิมและอุดร ภายใต้กองบัญชาการของต้าหวังเจียงจวิน หวังหลิวซง ต้าเอ๋อจื่อในหวังไท่เว่ย กับหวังเจียงจวิน หวังหลิวเซียว ซุนจื่อในหวังไท่เว่ย คาดว่าเร็ววันนี้ อาจมีรายงานเกี่ยวกับอุบัติเหตุใหญ่ที่ทำให้สูญเสียเสบียง รวมถึงทรัพย์สินซึ่งส่งออกจากคลังหลวง

เขารายงานสถานการณ์จบ เฉียงหมินหลงย่อมพระพักตร์แข็งชา

เริ่มต้นเคลื่อนไหวเช่นนี้ ที่รั้งรอมานาน ก็กลายเป็นอดรนทนไม่ไหวแล้ว

มังกรหนุ่มตรัสให้ได้ยินเพียงเท่านั้น ทว่าในพระทัยยังเต็มไปด้วยขั้นตอนซับซ้อน

และกระหม่อมมีอีกเรื่อง จำต้องทูลหวงช่าง...

ว่ามา...

นายทหารเผยสีหน้าสับสน

นอกจากพรรคพวกมู่เฉิงเซี่ยงเสาะหาหลักฐานเจตนาของสกุลหวัง ก็มีคนอีกกลุ่มกระทำอยู่อย่างรอบคอบ

ใคร...

เมื่อจักรพรรดิให้ความสนใจ ราชองครักษ์ย่อมกล่าวชื่อพวกเขาออกมา

เป็นหลัวจ่างกุ้ยกับอู่เหวินเหลาป่านพ่ะย่ะค่ะ

เฉียงหลงหวงตี้ขมวดเส้นคิ้วบนบัลลังก์

ประมุขสกุลอู่เหวิน เกี่ยวข้องเพียงหัวข้อการค้า เขาจะเอาหลักฐานทางทหารไปเพื่ออะไร

ราชองครักษ์หนุ่มก็จนปัญญาถวายคำตอบเช่นกัน จึงได้แต่คาดเดา

กระหม่อมไม่ทราบเหตุผลแท้จริง อาจเป็นการแสวงโอกาสเจรจากับสกุลหวัง เพราะเหนียนเยี่ยน หนึ่งในเก้าสกุลนายวาณิชย์กำลังดูแลขบวนพ่อค้าต่างแดน ร่วมกับหวังต้าเจียงจวินอยู่พ่ะย่ะค่ะ

ดวงตาดำขลับหรี่จ้องคนรายงาน ทำเอาอีกฝ่ายหลุบสายตาลงมองกำปั้นตนเอง

จากนี้ไปให้จับตาดูเหนียนเยี่ยน หากมีความเคลื่อนไหวว่าร่วมมือกับสกุลหวัง จงเดินทางเข้ามารายงานเจิ้น

พ่ะย่ะค่ะ!’

จากนั้นภาพที่ขยับเขยื้อนอยู่กลางอากาศ ก็แปรสถานที่สู่เทียนกวานเตี้ยน(พระที่นั่งราชการสวรรค์) ภายในท้องพระโรงซึ่งจักรพรรดิทุกพระองค์ออกว่าราชกิจ ยามเฉินนี้ปรากฏขุนนางชั้นสูงเรียงแถวยาวเหยียด สีหน้าพวกเขาขึงขังทั้งฟากอู่และเหวิน พ้นจากประตูเทียนกวานเตี้ยนจึงเป็นบันไดมังกรทอดยาวลงหลายร้อยขั้น กลางลานใต้พระอาทิตย์สาดส่องจึงเป็นปวงขุนนางชั้นผู้น้อย

ช่วงปักษ์ที่อากาศไม่เอื้ออำนวยต่อพิธีการเข้าเฝ้าโอรสสวรรค์ ส่วนใหญ่พวกเขาเพียงรวมตัวถวายพระพรแล้ว มักแยกย้ายเข้ากรมกองของตน ทว่าตรงข้ามกับขุนนางยศสูงที่อยู่ใต้เงาเทียนกวานเตี้ยน ไม่ว่าธรรมชาติวิปริตหรือปกติ ทุกคนย่อมเรียงแถวเป็นระเบียบจนสุดท้องพระโรง

บัดนี้ทุกใบหน้าล้วนแฝงเส้นสายตึงเครียด ผู้นำขุนนางฝ่ายทหารอย่างหวังไท่เว่ยประสานเสียงถวายพระพรเฉียงหลงหวงตี้จนดังกึกก้องตามขนบ ก่อนเขาจะก้าวเท้าออกมาบนลาน สองมือประคองจับเฉาฮู้(แผ่นฮู้ว่าราชการ ทำจากวัสดุต่างๆ เช่นหยก งาช้าง หรือไม้ไผ่ ขึ้นอยู่กับฐานะขุนนางที่ถือ)หยกยกขึ้น แล้วค้อมกายไปทางบัลลังก์หวงหลง

ทูลหวงช่าง กระหม่อมขอพระราชานุญาตเบิกตัวหวังต้าเจียงจวิน เพื่อทูลรายงานเหตุเร่งด่วนที่เกิดขึ้นพ่ะย่ะค่ะ 

เมื่อเฉียงหมินหลงผงกพระเศียรรับ หวังหลิวซง บุตรชายคนโตของสกุลหวัง จึงรีบขยับมายืนเคียงข้างบิดา เขาสวมเครื่องแบบทหารที่ปลดอาวุธแล้ว วัยดูสูงอายุกว่าจักรพรรดิไม่มาก

ทูลหวงช่าง กระหม่อมหวังหลิวซง ต้าเจียงจวินประจำการชายแดนอุดรและบูรพาทิศ หลังทราบข่าวเส้นทางที่กองเสบียงใช้มุ่งหน้ามาซานไห่กวน(ปราการหนึ่งของกำแพงเมืองจีนทางทิศเหนือ ตั้งอยู่ที่มณฑลเหอเป่ย) ถูกก้อนหินภูเขาหลายลูกถล่มใส่ กระหม่อมจึงจัดกองทหารมาตรวจสอบ พบว่าเสบียงเกือบทั้งหมดสูญหายในหุบเหว เบื้องล่างเป็นธารน้ำเชี่ยวกราก ไม่อาจค้นหาทั้งผู้เคราะห์ร้ายและทรัพย์สิน โปรดพระราชทานอภัยโทษ ที่กระหม่อมด้อยความสามารถด้วยพ่ะย่ะค่ะ!’

ขณะที่บุตรชายทรุดลงคุกเข่าอย่างสำนึกผิด หวังไท่เว่ยก็มอบม้วนฎีกาให้เจ๋อกงกงถวายหวงช่าง เฉียงหมินหลงรับมากวาดตาอ่านเพียงครู่ จึงประกาศสุรเสียงเข้มงวดออกมา

โทษตายละเว้นได้ แต่โทษเป็นยังอยู่...

กระแสพลังงานที่แฝงมาในบรรยากาศพาขุนนางทหารหน้าซีดขาว หวังต้าเจียงจวินแม้ทำใจยอมรับมาก่อนเข้าเฝ้าแล้ว แต่ก็อดตื่นตระหนกขึ้นมาไม่อยู่ เฉียงหวงตี้ยามเสด็จลงสนามรบทรงห้าวหาญเพียงไหน พวกเขาล้วนประจักษ์แก่สายตาทั้งสิ้น ไม่เพียงเชิงยุทธ์ที่เป็นหนึ่ง เฉียงหมินหลงกลับเชี่ยวชาญกลพิสดาร พวกนอกด่านที่คุ้นเคยพื้นที่มากกว่ายังยากตั้งรับ

ขุนนางทหารผู้หนึ่งรีบร้อนรนมาค้อมกายแสดงความเคารพโอรสสวรรค์ ก่อนจะทูลคัดค้าน

ทูลหวงช่าง กระหม่อมจางเหวยเว่ย(ผู้บัญชาการกองทหารรักษาประตูวังและเชิงเทิน สกุลจาง) ทราบว่าโทษที่กองทหารภายใต้การบัญชาการของหวังต้าเจียงจวิน ทำให้เสบียงพระราชทานเสียหายไปจำนวนมากระหว่างเดินทาง ไม่บังควรละเว้นกรณีผิดพลาดเพราะใช้งานทหารด้อยความสามารถ แต่ในเมื่อเป็นฟ้าดินบันดาลให้หินภูเขาถล่มใส่ขบวนเสบียง มนุษย์ทั่วไปย่อมเกินฝ่าฝืนโองการสวรรค์ ขอหวงช่างทรงพิจารณาละเว้นโทษเป็นแก่หวังต้าเจียงจวิน เพื่อสร้างขวัญกำลังใจขุนนางทั้งฝ่ายกองทัพและบ้านเมือง ให้ปฏิบัติหน้าที่โดยแข็งขันต่อไปด้วยพ่ะย่ะค่ะ

ความเงียบคลี่คลุมท้องพระโรง น่าหลันซือซือเพ่งตามองขุนนางผู้กล้า เขาเป็นหัวหน้ากองสกุลจางที่เกี่ยวข้องอะไรกับจางชิวเยวี่ยนแห่งฟู่หมานกง(ตำหนักร่ำรวยล้นพ้น) สายตาสงสัยของนาง ทำให้ผีจ้าวฮองเฮาตรัสไขความสัมพันธ์ทั้งคู่

จางจ่างเหวยเป็นหนี่เอ๋อของจางเสียน

หญิงสาวค่อยโคลงหัวรับ อย่างนี้นี่เอง แต่ที่เขาออกมาช่วยสกุลหวังพูด เป็นเพราะเห็นแก่ความยุติธรรม หรือเห็นแก่ดำรงตำแหน่งทหารเหมือนกัน หรือสุดท้ายแล้วยังมีเหตุผลที่ซับซ้อนยิ่งกว่า น่าหลันซือซือเริ่มทวนความจำของดวงวิญญาณเก่า หวังสีเจี่ยไม่ได้ปรานีกงใดเป็นกิจจะลักษณะ ทั้งเห็นพวกนางต่างศัตรูคุกคามความมั่นคงเท่าเทียมกัน

ยามที่เฉียงหลงหวงตี้ทรงไตร่ตรองอยู่ กลับมีอีกผู้หนึ่งก้าวออกมาสมทบพวกเขา และส่งผลให้ทุกฝ่ายแตกตื่นขึ้นมา

ทูลหวงช่าง กระหม่อมมู่เฉิงเซี่ยง ข่าวร้ายข้างต้นฟังแล้วไม่ถือว่าดีที่พวกเราสูญเสียกำลังคนกับเสบียง ทว่าสาเหตุหินถล่มขณะเดินทางผ่านช่องเขาอันตราย ก็ยากที่จะป้องกันหรือหลีกเลี่ยง ทั้งหุบเหวข้างล่างเป็นลำน้ำไหลเชี่ยว กระหม่อมกับหว่านต้าสือหนงจึงหารือเผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินเช่นนี้บ้าง จึงสามารถเตรียมขบวนเสบียงใหม่ได้ภายในสองถึงสามวันพ่ะย่ะค่ะ

หว่านจิ้วหลีโดนพาดพิงถึง จึงแสดงตัวเคียงข้างมู่ซิ่ว

ทูลหวงช่าง เป็นไปดังที่มู่เฉิงเซี่ยงกราบทูลพ่ะย่ะค่ะ ที่ผ่านมาแผ่นดินสงบสุข คลังหลวงจึงเก็บภาษีเงินตราและธัญพืชได้ปริมาณมาก ทั้งหมดล้วนบริบูรณ์ด้วยพระบารมีของหวงช่างพ่ะย่ะค่ะ”

เฉียงหมินหลงค่อยคลายกริ้ว

เห็นแก่สาเหตุสุดวิสัยแก้ไข เจิ้นจึงยอมละเว้นโทษหวังต้าเจียงจวิน หวังว่าขบวนเสบียงใหม่ที่เจิ้นมอบให้ จะเข้าถึงซานไห่กวนอย่างปลอดภัย

ขอบพระทัยในพระเมตตาพ่ะย่ะค่ะ หวงช่างทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นปี หมื่นๆ ปีพ่ะย่ะค่ะ

บรรดาขุนนางประสานเสียงขึ้นพร้อมกัน ก่อนพวกเขาจะกลับไปยืนในแถว แต่มู่ซิ่วยังยืนที่ลานตามลำพัง แล้วค้อมกายถวายฎีกาฉบับหนึ่ง

ทูลหวงช่าง หลังจากทราบข่าวหินถล่มใส่ขบวนเสบียงแล้ว กระหม่อมจึงเกิดกังวลใจขึ้นมา ได้ยินว่ารอบนอกเจียยวี่กวนมีชุมโจรตั้งอยู่อย่างแข็งแกร่ง ไม่ทราบว่าขบวนเสบียงที่ออกเดินทางไปพร้อมกัน ยังปลอดภัยดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ

หวังไท่เว่ยกับหวังต้าเจียงจวินย่อมขบกรามกรอด ที่แท้มู่ซิ่วยอมสอดมือสนับสนุน ก็มิได้มีเป้าหมายช่วยเหลือพวกเขาแต่อย่างใด เมื่อเส้นทางเจียยวี่กวนอยู่ในการดูแลของหวังหลิวเซียว หลานชายของหวังหลิวทง หรือลูกชายของหวังหลิวซง ประมุขสกุลหวังจึงต้องออกหน้าปกป้องไว้ก่อน

ทูลหวงช่าง แม้จะเดินทางถึงเจียยวี่กวนแล้ว ก็ยังไม่ประสบปัญหาถูกปล้นชิงพ่ะย่ะค่ะ

อัครเสนาบดีเฒ่าจึงหันหน้ามามอง ก่อนกล่าวคล้ายเย้ยหยัน

หากเป็นดังนั้นย่อมนับว่าดี ถ้าเกิดเหตุให้ขบวนเสบียงเสียหายเพราะโจรกลุ่มเดียว กองทัพทหารคงจะขาดแคลนผู้มีฝีมือแล้วจริงๆ

ปลายหนวดขุนนางข้างอู่เริ่มกระตุกเพราะโทสะกันแล้ว เฉียงหมินหลงก็เผยพระอารมณ์รำคาญ พลางโบกพระหัตถ์ปรามทั้งมู่ซิ่วและหวังหลิวทง

เรื่องต่อไปมา...

ทว่ามู่เฉิงเซี่ยงกลับดื้อดึงอยู่

ทูลหวงช่าง กระหม่อมทราบว่า จากโบราณกาล กองทัพก็คือรั้วปกป้องอาณาเขตแว่นแคว้น ทว่าเมื่อรั้วนั้นมั่นคงแล้ว กลับกีดกันกระทั่งภายในไม่ให้ออก ภายนอกไม่ให้เข้า ช่างน่ายำเกรงอย่างยิ่งพ่ะย่ะค่ะ

กล่าวหากระทบกระเทียบดังนี้ออกมา ทั้งคู่ก็ร่ำๆ จะกระโจนใส่กัน แต่ติดสายพระเนตรดุดันที่กำราบอยู่ หวังไท่เว่ยจึงเพียงสาดถ้อยคำกลับคืน

กีดกันอะไรล้วนปราศจากความจริง กองทัพเสียสละไปกี่ชีวิตแล้ว กว่าจะมีทุกวันนี้ มู่เฉิงเซี่ยงอย่าได้ก่อเหตุแตกแยกเช่นนี้อีก

มู่ซิ่วเค้นหัวเราะออกมาทันที

ศาสตราวุธจะอันตรายมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับว่าอยู่ในมือของใคร...

ยังไม่ทันที่หวังหลิวทงจะโต้ตอบ เสียงตวาดทรงอำนาจก็กระหึ่มก้องจากบัลลังก์หวงหลง

พอ!’

เฉียงหมินหลงเห็นพวกเขาปิดปากเงียบแล้ว ค่อยลดพลังเสียงลง

มู่เฉิงเซี่ยงต้องการตั้งข้อสงสัยหวังไท่เว่ย ก็นำหลักฐานมาให้เจิ้นตัดสิน ไม่จำเป็นต้องกล่าววาจาอ้อมค้อมหรือเสียดสีหวังไท่เว่ย!’

อัครเสนาบดีเฒ่าจึงค้อมกายขออภัยโทษโอรสสวรรค์ ก่อนจะเปิดเผยเหตุผลที่เขาไม่พอใจในตัวหวังหลิวทง

ทูลหวงช่าง ในฎีกาที่กระหม่อมทูลถวายมีรายละเอียดชัดเจน เมื่อกระหม่อมรับพระบัญชาส่งจูเฉิงเซี่ยงจ่างสือไปตรวจการที่เจียยวี่กวน ลำพังเอกสารก็ยังถูกขุนนางท้องถิ่นและค่ายทหารปิดบัง หลังจากหวังไท่เว่ยทูลอาสาจะตรวจสอบความถูกต้องต่อไป กระหม่อมกลับไม่อาจเข้าถึงเจียยวี่กวนอีก ประตูเมืองประหนึ่งปิดตาย ตลอดเส้นทางที่มุ่งหน้าไปล้วนวังเวงอย่างมาก เหล่าพ่อค้าผ่านทางต่างเล่าลือว่า ความเป็นอยู่ของชาวเมืองภายในเจียยวี่กวนดูย่ำแย่ยิ่งนัก

หวังไท่เว่ยย่อมไม่อาจรักษาความสุขุมแล้ว

เอาข่าวลือมากล่าวหาข้าเช่นนี้ ยังมีความคิดที่คู่ควรฐานะเฉิงเซี่ยงอยู่หรือไม่ มู่ซิ่ว!

แล้วคู่กัดสูงวัยก็เริ่มต้นทุ่มเถียงกันต่อพระพักตร์ น่าหลันซือซือฟังทีหลังยังอยากกุมขมับ มิน่าเฉียงหมินหลงจึงโปรดปรานนาง ให้พวกเขาเปลี่ยนเป้าหมายจากขัดขามาร่วมมือกัน คนหนึ่งเป็นถึงที่ปรึกษาก่อนครองราชย์ อีกคนก็คือกำลังทหารที่ทำครองบัลลังก์ได้มั่นคง เสียดายที่ผลประโยชน์พวกเขามักจะหารไม่ลงตัว

ก่อนเจ๋อกงกงจะสังเกตเห็นกงกงผู้หนึ่งเร่งรีบเข้ามากระซิบ จากนั้นเขาจึงทูลรายงานเฉียงหมินหลง เมื่อทรงอนุญาตแล้ว ค่อยประกาศเสียงดัง

เบิกตัวม้าเร็วจากหวังเจียงจวิน!’

ตำแหน่งของหวังหลิวเซียวทำเอาทุกฝ่ายหยุดทุ่มเถียงกัน แล้วทหารผู้หนึ่งจึงเร่งร้อนผ่านพวกเขามาคุกเข่าถวายรายงาน เจ๋อกงกงย่อมรับมาถวายหวงช่างอย่างฉับไว หลังจากอ่านความ เฉียงหมินหลงค่อยสั่งการ

ประกาศให้ได้ยินทั้งท้องพระโรง!’

เจ๋อจิวซิ่งค้อมหลังรับรายงาน ก่อนจะก้าวไปยืนชิดขอบยกพื้น พลางคลี่ม้วนกระดาษ

รัชศกหมิงหลงปีที่สิบ ปักษ์จิงเจ๋อ วัน 19 ค่ำ เดือนอ้าย ขบวนเสบียงที่มุ่งหน้าไปถึงเจียยวี่กวนเรียบร้อยดี แต่กลับปะทะกลุ่มโจรนอกด่านที่เข้ามาปล้นชิงถึงคลังเมือง สังหารเวรยามเสียชีวิตครึ่งกอง คาดว่าชุมโจรนี้อาจร่วมมือกับผู้นำอื่น เพื่อหวังรุกรานชายแดนพายัพในอนาคต ขอหวงช่างทรงพิจารณาปราบปรามพวกเขาเด็ดขาดด้วยพ่ะย่ะค่ะ

น่าหลันซือซือถึงกับหลุดอุทาน

“ร้ายกาจ!

วันนี้ 22 ค่ำ เดือนอ้าย ถือว่ารวดเร็วแล้วที่ข่าวสารจากเจียยวี่กวนถึงวังหลวงสองเรื่อง เมื่อวานคงส่งมารายงานหวังไท่เว่ยว่าขบวนเสบียงปลอดภัยดี จากนั้นเว้นช่วงก่อนส่งม้าเร็วอีกคนตามมา ทำให้ยามเฉินนี้เป็นเหตุวิกฤติ!

ในภาพเคลื่อนไหว น่าหลันซือซือเห็นเงาทะมึนที่แผ่ขยายจากมังกรหนุ่ม ก่อนโต๊ะทรงงานจะสั่นเทิ้มไปด้วยแรงตบพระหัตถ์ปัง!

เนื้อหาที่พวกเขาถกเถียงกันหลังจากนั้น หญิงสาวสรุปใจความสั้นๆ ว่า ยอดคนสกุลหวังทั้งสามพยายามป้ายสีกองโจรสกุลจ้าวต่อราชสำนัก เพื่อเป็นเกราะคุ้มกันให้พวกเขายักยอกเสบียงได้สะดวกขึ้น เฉียงหมินหลงย่อมบันดาลโทสะ ตรัสตำหนิฝ่ายทหารยกใหญ่ แต่กลับยื้อเวลาปราบปรามชุมโจรเอาไว้ แล้วบัญชาการหว่านต้าสือหนงให้ส่งเสบียงรอบสองออกไป

บางคนเกรงว่าเป็นการเข้าข้างหวังไท่เว่ย หรืออีกนัยหนึ่งให้โอกาสพวกเขาแก้ตัว ก่อนเฉียงหลงหวงตี้จะทรงกำหนดบทลงโทษใหญ่แก่สกุลหวัง ทว่าพระทัยจักรพรรดินั้น นับว่ามนุษย์ไม่อาจเอื้อมถึงอยู่แล้ว

หญิงสาวเห็นสีพระพักตร์วิญญาณจ้างฮองเฮาย่อมรับรู้ ว่าพระนางอัดอั้นตันอกกับสถานการณ์สุ่มเสี่ยงขณะนี้มาก สกุลหวังสืบสันดานเดียวจากบรรพบุรุษ แม้สกุลจ้าวต้องโทษตกต่ำไปแล้ว พวกเขากลับปรารถนาจะล้างผลาญไม่รู้ลืม ทำให้สบโอกาสฉวยใช้เป็นกำบังความผิดที่ตนเองกระทำอยู่

สวรรค์...มิน่าอุปนิสัยหวังหวงโฮ่วจึงดุร้ายนัก!

จะกังขาเพียงจิ่นคงหวงไท่จื่อ ไหนเลยเขาถึงคงจิตบริสุทธิ์ดุจเสี่ยวเซียนได้ ทั้งที่บิดาก็ร้ายกาจ มารดาก็ร้ายกาจ เฉียงหมินฉีต้องใช้พลังพากเพียรเพียงใด จึงยืนหยัดเป็นตัวตนที่แตกต่าง สมควรยกย่องรัชทายาทน้อยแล้ว

หลังจากน่าหลันซือซือเข้าถึงฎีกาเฉียงหมินหลงบางฉบับ หญิงสาวจึงใจเย็นอยู่

หม่อมฉันพอคาดเดาว่าสุดท้ายอาจเป็นเช่นนี้บ้าง ขอเพียงพวกเขาไม่ด่วนต่อกรกับสกุลหวังอย่างมุทะลุ นี่ก็จะกลายเป็นโอกาสอันดีที่สามารถพลิกทั้งกระดานเพคะ”

วิญญาณจ้าวอี๋หยาคล้ายรัศมีผ่องใสขึ้น เมื่อน่าหลันซือซือกล่าวเช่นนี้ ย่อมหมายความว่านางควบคุมสถานการณ์ได้

เรื่องเกี่ยวกับสกุลจ้าวมักทำเปิ่นกงเบาปัญญาเสมอ เจ้าพูดถูกแล้ว ยังมีหนทางที่ไร้พ่ายอยู่จริง

ถึงน่าหลันซือซือจะยิ้มมั่นใจให้ผีดู แต่ในหัวก็ยังเต็มไปด้วยความกลัว ชาติก่อนนางเคยสัมผัสเรื่องใหญ่ทำนองนี้เมื่อไหร่กัน โชคดีที่วิญญาณให้ความร่วมมือ ทั้งได้ผูกมิตรกับอู่เหวินเหลาป่าน

“หม่อมฉันเข้าพระทัยหวงโฮ่วเพคะ คราวสองเปา หม่อมฉันยังได้เหนียงเหนียงช่วยตักเตือน จึงตั้งสติคิดเอาตัวรอดมาเพคะ”

ประเสริฐ! ผลัดกันช่วยแก้ไขเหตุร้าย

พระนางตรัสยินดี ทว่าอารมณ์ก็ยังไม่ใคร่แจ่มใส

เปิ่นกงให้เจ้าทราบเรื่องแล้ว ก็จะไม่รบกวนนาน แคว้นจิ้นสงบสุขมานาน คงถึงวาระสับสนวุ่นวายขนานใหญ่ขึ้นมาบ้าง

สาวงามยอบกายส่งขบวนผีมากศักดิ์ แล้วค่อยส่งเสียงเมื่อยขึ้นมา

“อาศัยว่าเรามีศัตรูร่วมกันซินะ”

ไม่เพียงขี้งก แต่เขายังขี้เกียจด้วย!

 

เมื่อสองเปากลับจากอี้เทียนกง น่าหลันซือซือก็พักเรื่องซับซ้อนเอาไว้ก่อน แล้วคุยเล่นกับพวกเขา ทุกวันซาลาเปาแฝดจะสะสมธัญพืชวันละห้ากำมือ เช่นเดียวกับชีรันและเผิงซู่ ส่วนธัญพืชที่เหลือ พวกนางค่อยกระจายแจกจนทั่วไป๋ฮวากง แรกเริ่ม พวกเขารู้สึกแปลกๆ ภายหลังถึงกลายเป็นกิจวัตรประจำวันที่ขาดไม่ได้ ดังนั้นในห้องพักทุกคนเลยมีกล่องมงคลอยู่หลายใบ

เจ้ากระรอกไป๋ไป๋ไต่ลงมาตามแขนเสื้อเมี่ยนเปา ก่อนกางนิ้วเล็กๆ ฉวยเมล็ดข้าวขึ้นมา ดวงตากลมโตเลื่อนขึ้นจ้องหน้านาย เมี่ยนเปาจึงเคาะนิ้วลงบนกล่องมงคล พลางออกคำสั่ง

“เอามาใส่ในนี้...”

สายตากระรอกน้อยเหมือนจะขมวดคิ้วตอบ เมี่ยนเปาจึงทำให้ดูเป็นตัวอย่าง ด้วยการเอาธัญพืชในมือกรอกใส่ปากกล่อง

“แบบนี้ไงเล่าไป๋ไป๋ เอามาใส่ในนี้...”

เพราะพื้นฐานฝึกฝน มันจึงคุ้นเคยสัญญาณคำสั่งง่ายๆ เช่นเวลาเจ้านายเคาะนิ้วกับอะไร หมายถึงไป๋ไป๋ต้องสนใจของชิ้นนั้น และมักเกี่ยวข้องกับของในมือมันด้วย เจ้าไป๋ไป๋เลยยัดเมล็ดข้าวใส่ปากจนแก้มพอง ก่อนวิ่งมาหยุดบนกล่องมงคล คายเมล็ดข้าวใส่มือ จากนั้นจึงปล่อยไหลลงปากกล่องไป

ทุกคนที่มองอยู่ ต่างหัวเราะเอ็นดูพร้อมกัน เมี่ยนเปาจึงมอบรางวัลเป็นองุ่นเม็ดโต ไป๋ไป๋ไต่กลับมารับไปกอดกินคล้ายมีความสุขมาก หลังจากเจ้านายในตำหนักสะสมเคล็ดมงคลของวันแล้ว พวกนางค่อยนำส่วนที่เหลือมาแบ่งปัน ก่อนแยกย้ายกันทำหน้าที่

ทั้งที่ยังเขินอายเต็มอกอยู่ ทว่าเพื่อสกุลจ้าว น่าหลันซือซือจำถือของหวานมาเทียนหลงกง และยามซวี(19.00-21.00)นี้ ชูกงกงก็ต้อนรับนางด้วยเสียงกระซิบ ว่าตั้งแต่หวงช่างหายประชวรแล้ว กลับทรงฎีกาอย่างเคร่งเครียด บางคืนถึงกับไม่ยอมบรรทม ทำให้ดวงหน้าเฉิดโฉมของไป๋เฟินเสียนเฟยยากจะปั้นยิ้มหวาน

ชูซือหลิ่งคนนี้ สมกับที่ติดตามเจ๋อจิ่วซิ่งทีเดียว!

หญิงสาวเยื้องย่างเข้ามาในห้องทรงพระอักษร บนเบื้องสูง เฉียงหลวงหวงตี้กำลังอยู่ในอิริยาบถคลั่งราชกิจอย่างหนัก เสียงประกาศการมาของนาง เขายังไม่ใส่ใจจะเหลือบตามอง ทว่าน่าหลันซือซือคุ้นเคยเสียแล้ว เลยกล้ารับถาดของหวานจากชีรัน ก่อนเดินขึ้นไปหา

“ถวายพระพรหวงช่าง ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นๆ ปีเพคะ”

ดวงหน้าหล่อเหลาที่เฉียบดุค่อยขยับเขยื้อน ยามเจอถาดของหวานพร้อมคนงาม เขาค่อยดูอารมณ์โปร่งใสขึ้น

“เจิ้นทำให้อ้ายเฟยเหน็ดเหนื่อยแล้ว...”

ถ้าออกปากทำนองนี้ ก็คืออนุญาตให้ไป๋เฟินเสียนเฟยปรนนิบัติ เจ๋อจิวซิ่งจึงเคลื่อนเก้าอี้นั่งมาตั้งเคียงข้างจักรพรรดิ ไม่เพียงน่าหลันซือซือที่คุ้นเคย เจ๋อกงกงยังคุ้นเคยตาม ช่วงที่ไป๋เฟินเสียนเฟยเข้าเฝ้าหวงช่างทุกยามซวี นางจะต้องได้อยู่ข้างพระวรกาย ของหวานที่นำมาถวายล้วนยกเว้นตรวจสอบพิษ ถือว่าให้ความโปรดปรานขั้นสุดแล้ว

ฝนปักษ์จิงเจ๋อโปรยปรายเบาๆ อยู่ข้างนอก เท่ากับเพิ่มงานให้ข้าราชบริพารหมั่นถูทางเดินให้หมาดแห้ง นอกจากกลิ่นชื้นของไอน้ำ ยามนี้ปลายพระนาสิกยังถูกน้ำมันผลไม้จำพวกส้มกระตุ้นชีวิตชีวา ช่วงที่เขาเจตนาป่วย บางหนก็มือไม้อ่อนแอผิดธรรมเนียม จนมายืมของนางใช้งาน

บัดนี้สายพระเนตรก็ทบทวนความหลังนั้นอยู่ ยางอายของน่าหลันซือซือ จึงโดนอารมณ์หมั่นไส้หนังหน้าหนาเช็ดเสียเกลี้ยง!

ทว่าขัดขืนเขาย่อมผิดวัตถุประสงค์ สาวงามจึงทำตัวเชื่อฟัง ให้ป้อนก็ป้อน ให้รินชาถวายก็ริน กระทั่งอิ่มหนำ เฉียงหลงหวงตี้ที่เพ่งสายตาอ่านฎีกาค่อยเปรยถาม

“หมินจือ หมินเหมิง เข้านอนเรียบร้อยดีแล้วหรือ”

หญิงสาวพยายามนั่งติดเก้าอี้ หลังจากคืนที่เตรียมตัวบูชายัญแล้ว กลับถูกฟ้าดินบันดาลให้ถล่มล่มไปก่อน ความกล้าด้านนี้ของนางก็พลอยลดระดับลง และต้องการเวลาฟื้นฟูสักระยะหนึ่ง แต่เมื่อพบว่าน้ำเสียงเขาค่อนข้างจริงจัง น่าหลันซือซือถึงตอบตามจริง

“ทูลหวงช่าง เรียบร้อยดีแล้วเพคะ”

เฉียงหมินหลงละสายตาจากราชกิจ พลางสำรวจดวงหน้างามแอร่มที่อยู่เคียงข้าง ไม่รู้ว่าในพระเนตรล้ำลึกตริการใดอยู่ จึงตัดสินพระทัยรั้งนางเอาไว้ต่อ

“อ้ายเฟยก็อยู่ฝนหมึกให้เจิ้นก่อน ต้นยามห้าย(21.00-23.00)ค่อยเดินทางกลับไป๋ฮวากง”

“เพคะ”

น่าหลันซือซือย่อมเต็มใจตกปากรับคำ นางลงทุนเดินมาสอดส่องถึงถ้ำมังกรเชียวนะ จะยอมปล่อยโอกาสดีเช่นนี้ไปได้อย่างไร หญิงสาวส่งถาดเครื่องหวานให้ชีรัน บริวารนางกำนัลที่ติดตามนางมาล้วนยืนคอยปะปนกับคนในเทียนหลงกง ทว่ามีเพียงเด็กสาวชาวหรวนตี้ที่สามารถคอยรับใช้นายหญิง ข้างๆ เจ๋อกงกงที่ต้องเฝ้าสนองพระบัญชาเฉียงหวงตี้

ปลายนิ้วเรียวขาวเกี่ยวชายแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อย ก่อนหยิบแท่งหมึกฮุ่ยม่อมาฝนบนจานฝนหมึกตวนเอี้ยน ทำให้กลิ่นหอมที่เป็นส่วนผสมในน้ำหมึกรวยริน เฉียงหมินหลงก็ทรงพู่กันขึ้นเขียนโต้ตอบข้อราชการให้นางเห็นอย่างใกล้ชิด น่าหลันซือซือว่าจะไม่ละลาบละล้วงชัดแจ้งนัก แต่อย่างไรย่อมสายตาลอกแล่กบ้าง

นี่มันรายละเอียดที่มู่ซิ่วทูลถวายเฉียงหมินหลงเมื่อช่วงประชุมเช้า ความใคร่รู้เกินพอดีทำให้หญิงสาวลืมเฉลียวคิดไปว่า ทำไมเขาเพิ่งเปิดอ่าน ทั้งที่ได้ยินว่าตลอดวัน เฉียงหลวงหวงตี้ติดพันงานแผ่นดินอยู่ในเทียนหลงกง

มู่เฉิงเซี่ยงร่วมมือกับจูเสินฝู่ รวบรวมข้อสงสัยและหลักฐานจำนวนไม่น้อย แต่ยังไม่สมบูรณ์พอจะยึดอำนาจกำลังทหารของสกุลหวัง แล้วเฉียงหมินหลงตัดสินใจเคลื่อนไหวอย่างไรต่อ นางย่อมลอบอ่านตามไปเงียบๆ เช่นกัน

หลังจากผ่านไปสักสองสามฉบับที่หัวข้อรายงานค่อนข้างไล่ลำดับกัน น่าหลันซือซือจึงทราบว่า เฉียงหมินหลงได้ข้อมูลชายแดนที่เที่ยงธรรมไม่น้อย แต่สกุลจ้าวก็ยังต้องสงสัยอยู่ เพราะถือชื่อเสียงกองโจรนอกแนวกำแพงเจียยวี่กวนมาหลายปีแล้ว

เขาประทับราชลัญจกร เมื่อตอบฎีกาว่าให้สืบรายละเอียดมาเพิ่มเติมเสร็จแล้ว จากนั้นจึงม้วนเก็บไว้ฝั่งหนึ่ง ก่อนเปิดฉบับใหม่

“ถึงยามห้าย(21.00-23.00)แล้ว อ้ายเฟยเพลิดเพลินดีหรือไม่”

ขณะที่เขาเอื้อมมือไปจับพู่กัน กลับเกิดเอาใจใส่นางขึ้นมา คนที่มีความผิดฐานลอบอ่านราชการแคว้น จึงเกือบพลาดท่าทำน้ำหมึกกระเซ็น แล้วสร้างรอยพิรุธที่ไม่รู้จะแก้ไขอย่างไรออกไป

“หืม...”

เมื่อเฉียงหมินหลงทำเสียงในลำคอทวงคำตอบ นางก็ก้มหน้าก้มตาอย่างเจียมสถานะกะทันหัน

“ทูลหวงช่าง แม้ไม่อาจแบ่งเบาราชกิจ หม่อมฉันกลับได้ถวายการรับใช้เล็กๆ น้อยๆ ก็ปลาบปลื้มเป็นล้นพ้นแล้วเพคะ”

ใบหน้าล้ำเลิศเผยรอยยิ้มอ่อนหวาน ที่ทรงฤทธิ์ทลายเกราะป้องกันใจผู้คน กระทั่งจักรพรรดิยังอยากหยิกปลายจมูกโด่งงามนั้น ใช่ว่าเขาไม่รู้เจตนานางสักหน่อย

“อย่างนั้นเจิ้นก็ควรอนุญาตให้อ้ายเฟยได้ปลาบปลื้มบ่อยๆ แล้ว”

ถ้ารอยยิ้มจะเบี้ยวไปบ้าง น่าหลันซือซือก็พยายามแก้ไข ที่สะเทือนใจยิ่งกว่าหยิกเล็บเจ็บเนื้อ คือประจบมังกรแล้วโดนใช้งานอย่างพร่องคุณธรรม

เฉียงหมินหลงรับรู้ความเงียบของคนข้างตัวอย่างพอใจ ก่อนเขาจะเปลี่ยนเรื่องถาม

“อ้ายเฟยหลังจากอยู่พระราชวังฉางอันแล้ว เคยมีสักหนหรือไม่ที่อยากเขียนจดหมายถึงครอบครัวที่เผ่าหรวนตี้”

หญิงสาวตั้งรับไม่ทัน จึงเผลอมุ่นหัวคิ้วคิด เพราะอะไรถึงมาถามนางเกี่ยวกับเผ่า!

นัยน์ตาคมกริบยังคงมุ่งมั่นอ่านเนื้อหาฎีกา แต่นางสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายกำลังแบ่งภาคทางจิตอยู่ น่าหลันซือซือจำสวมบทบาทอดีตสาวน้อยผลัดบ้านเกิด หลุบเปลือกตาราวกับเก็บซ่อนความเศร้า ทว่ากลับเปิดเผยผ่านน้ำเสียงออกมา

“เพราะหม่อมฉันเคยถูกอบรมว่า ถ้าสตรีที่ดีแต่งงานออกเรือนไปแล้ว จะไม่สร้างเหตุรบกวนครอบครัวให้เดือดร้อน มิเช่นนั้นจะเป็นที่ครหาถึงเตียถึงเหนียง ดังนั้นจึงรู้สึกไม่อยากเพคะ”

วรองค์สูงถึงกับเลิกพระขนง ก่อนปรายจ้องอย่างค้นหาครู่หนึ่ง ค่อยกลับมาสนใจฎีกาต่อ

“ต้องอดทนไม่คิดถึงบ้านเกิด อ้ายเฟยก็อย่าฝืนเข้มแข็งเกินไปเล่า อย่างไรยังมีเจิ้นอยู่ทั้งคนใช่หรือไม่”

ขนทั้วร่างตั้งชันขึ้นทันใด มีเจิ้นอะไรเล่า!

ท่านก็อย่ากล่าวประโยคสยองขวัญด้วยใบหน้าอบอุ่นเช่นนั้นออกมา!

รู้หรือไม่ทำคนสะพรึงกลัวไปหมดแล้ว!

เฉียงหมินหลงจรดปลายพู่กันลงบนเนื้อกระดาษ ก่อนจะเขียนตัวอักษรที่สวยงามอย่างคล่องแคล่ว ปากก็ยังขยับสนทนากับไป๋ฮวาเฟย

“แต่กระนั้นที่เผ่าหรวนตี้ อ้ายเฟยเป็นถึงอดีตหนี่เอ๋อของอดีตชานหยู ถือว่าต๋าปาหนานชานหยูผู้นี้ มีจิตใจลำเอียงไม่เลว”

ระหว่างที่หญิงสาวพยายามขบคิดให้แตกว่า จุดประสงค์ของเรื่องนี้คืออะไร จักรพรรดิหนุ่มก็ขยายความไปทีละส่วน

“ช่างเป็นนิสัยเคร่งครัดที่แตกต่างระหว่างอ้ายเฟยกับนาง เจิ้นเสียใจด้วยที่อ้ายเฟยออกมาก็พบข่าวร้ายของเหม่ยเมยคนนั้น กลายเป็นทั้งวังหลวง นอกจากชีกงปี้นิสัยหัวรั้นผู้นั้น หมินจือ หมินเหมิงและเจิ้นแล้ว อ้ายเฟยก็เสมือนไร้ญาติขาดมิตร”

น่าหลันซือซือเริ่มตะขิดตะขวงใจขึ้นมา ทว่ายังคงทำหน้าใสซื่อคล้ายสับสนอยู่

“หม่อมฉัน...ในเมื่อหม่อมฉันถวายตัวเป็นข้าบริจาริกาของหวงช่างแล้ว แม้ไร้ญาติขาดมิตร หม่อมฉันก็ไม่เคยรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจสักหนเลยเพคะ”

อ้า...นี่แสดงว่ามีเงื่อนงำให้เขาปล่อยต๋าเชอตานถูกเล่นงานจนตายด้วยหรือ!

แย่แล้ว นางไม่เห็นรู้เรื่องเลย!

พระพักตร์คมคายพลันสว่างไสวด้วยรอยหัวเราะ

“ฮ่าๆ เจิ้นถึงจะกล่าวว่าดีอย่างไรเล่า”

จากนั้นก็เคลื่อนไหวฉับพลัน แล้วย้ายก้นนางจากเก้าอี้มาวางบนหน้าตักกระด้าง เมื่อเห็นว่าคนยังอยู่เต็มห้องทรงพระอักษร น่าหลันซือซือจะไม่เปล่งเสียงขัดเขินสักคำได้อย่างไร

“อุ๊ย! หวงช่าง! หม่อมฉันว่า...ว่าไม่เหมาะสมเพคะ!

ยามร่างหอมกรุ่นพยายามตะกายหนี เขาก็จุปากดุจนนางชะงักไป ก่อนจะตรัสรำพันออกมา

“ฎีกาขุนนางพวกนี้ เอามาแต่เรื่องให้เจิ้นอยากพัก ก็ไม่ได้พักสักทีหนึ่ง”

แล้ว...แล้วอย่างไรเพคะ โฉมสะคราญกระพือขนตาเบาๆ อย่างงุนงง

“ผู้ใดมีความชอบเจิ้นก็ให้คุณ ผู้ใดมีความผิดเจิ้นก็ให้โทษ แผ่นดินสมควรจะเป็นปึกแผ่นทั้งภายในภายนอก ทว่าความ...”

เฉียงหมินหลงหยุดไปกลางคัน ก่อนจะสรวลไร้สาระให้นางฟังยกหนึ่ง ค่อยยิ้มด้วยปาก แต่แววตากลับดำมืดดุจเดิม

“ดึกมากแล้ว อ้ายเฟยก็กลับไปพักผ่อนได้”

เมื่อเขาปล่อยตัว หญิงสาวย่อมลุกมาถวายพระพรลา แต่ก่อนจะก้าวลงบันไดไป กลับแว่วเสียงตามหลังมาไม่ดังนัก

“ฝ่ายในไม่ควรก้าวก่ายฝ่ายหน้า เช่นเดียวกับฝ่ายหน้าไม่ควรก้าวก่ายฝ่ายใน ทว่ายากจะปฏิบัติไม่น้อย...”

ด้วยคำเฉลยสุดท้ายนี้ น่าหลันซือซือค่อยเข้าใจความนัย ในเมื่อเขาทราบว่านางทำอะไรอยู่ ไม่เพียงจงใจให้อ่านฎีกาเพื่อแสดงเจตนาส่วนตัว เฉียงหมินหลงยังจุดประกายเรื่องต๋าเชอตานขึ้นมา สุดท้ายค่อยคล้ายอนุญาตให้นางเข้ามาแบ่งเบาราชกิจของเขาไป

หญิงสาวสาวเท้าลงไปถึงพื้นล่าง แล้วหมุนตัวมายอบกายอีกครั้ง ประหนึ่งสนองพระบัญชา ดังนั้นคราวพ้นห้องทรงพระอักษร ข้าราชบริพารจึงยังมีโอกาสเอ็ดอึงถึงรูปโฉมเสียนเฟย กระทั่งนางเข้าเจียนอวี๋ไป๋ฮวากง รอยยิ้มแข็งค้างค่อยหุบฉับ เรียวปากแดงฉ่ำยังบิดคว่ำด้วยซ้ำไป

“ก็ได้ ก็ได้ ก็ได้!

ชีรันมองนายหญิงอย่างกังวล สงสัยว่าหวงช่างจะรังแกไป๋เฟินเหนียงเหนียงของนางอีกแล้ว เกี้ยวสี่แรงงานหามยกตัวขึ้น ก่อนจะเคลื่อนไหวออกห่างจากเทียนหลงกง พออารมณ์เริ่มเย็นลง นางจึงมีแก่ใจทบทวนชื่อต๋าเชอตานเจี๋ยยวี๋ เห็นจะต้องสอบถามกับผีๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เขาถึงชี้แนวมาทางนี้ด้วย ทั้งที่ไม่เกี่ยวข้องสกุลหวังหรือซิย่ะสักนิด


คุยกับแพนด้า:

จากบทที่40: เห็นทีสวรรค์ ก็ถือไม้หวดคู่ยวนยาง มีหลายคนสงสัยนะคะ ว่ากินกันไม่กินกัน มันดูตรงไหนอ่าาา แล้วอีกหน่อยจะรู้ได้ไง มา...แพนด้าขอชี้จุดสังเกตตามนี้เลยค่ะ 5555 ยังกับเฉลยข้อสอบ เพ้ยยย ใช่เหรอ

"ที่จริงแล้วเสียงเรียกแรกไม่ได้แผ่วเบาเท่าไหร่ แต่คู่ยวนยางต่างจิตใจกำลังพัวพันกันอยู่ กระทั่งประโยคที่สองดังขึ้น เฉียงหมินหลงค่อยชะงัก ก่อนร่างสูงใหญ่จะคืนสติจากหลุมราคะที่เกือบ...เกือบพาเขาถลำลึก! (ความจริงอยู่ที่นี่คำว่า 'เกือบ' ค่ะ อย่าไปโดนที่กงกงฟังแล้วหูไหม้หลอกเอานะคะ ฮาาา)

บัดซบ!

น่าหลันซือซือตกใจกับความเคลื่อนไหวฉับไว ร่างงามกระจ่างจึงรวบผ้าห่มขดขาเข้าหากัน เรือนผมสยายยุ่งเช่นเดียวกับความคิด แววตาสะท้อนเพียงประกายสับสนกึ่งเคว้งคว้าง(ตรงนี้บางคนสงสัยทำไมนางตาลอย คือนางกำลังฟินเล็กๆ ฮาาา) เฉียงหมินหลงย่อมรวบหลังคอนาง รั้งใบหน้าตกตื่นมากดจูบบนหน้าผาก พลางกระซิบปลอบ

“อ้ายเฟยไม่ต้องตกใจไป คืนนี้ก็หลับให้สบายเถิด”

ก่อนจักรพรรดิหนุ่มจะผุดลุกมาสวมชุดตัวใน กระทั่งส่งเสียงเรียกคนเข้ามาจัดเสื้อผ้า เขายังไม่ยอมอนุญาต เพราะไม่ต้องการให้ใครเห็นเงาไป๋ฮวาเฟยที่กำลังตกใจอยู่ ทั้งยังหวงกระทั่งกลิ่นอายผสมผสานที่ลอยอวลอย่างเข้มข้น เฉียงหมินหลงจึงสวมฉลองพระองค์ชุดนอกเพียงหลวมๆ ก่อนเสด็จออกไปตามเสียงทูลเรียก

น่าหลันซือซือรวบชายผ้าห่มกระชับมือ สติกลับคืนมาเต็มที่ยามลับหลังจอมคน ผิวหน้านางถึงกับร้อนผ่าวขึ้นมา ในหัวเกลื่อนกลาดไปด้วยภาพเคลื่อนไหวระหว่างกัน ฮึก...ในที่สุดนางก็ขายวิญญาณให้มังกรผู้นั้นถึงสองครั้ง(อันนี้หมายถึงโดนบังคับเรียกชื่อต้องห้ามไปสองครั้ง ไม่มีอะไรพอเศษ ตรงตัวค่า555) สวรรค์...หากท่านจะเมตตาคน โปรดให้ไวกว่านี้เพคะ!"


ต่อมาเป็นรวมคำถามเกี่ยวกับนิยายและตัวแพนด้า เพื่อความกระจ่างนะคะ


1.เล่ม 2 จะออกตามแพลนเมื่อไหร่?

- ตอนแรกแพนด้าจะตอบอย่างมั่นใจมากว่า งานหนังสือมีนา 62 แต่พอดีเกิดอุบัติเหตุกับคุณอาอย่างไม่คาดคิด คืออันนี้อยากเตือนทุกคนเลยนะคะ เวลาข้ามถนน นอกจากระวังรถ ต้องระวังมอเตอร์ไซค์ด้วยค่ะ จะให้ดีควรข้ามที่มีทางม้าลาย หรือมีเกาะกลางถนนให้ยืนพัก แบบมอไซค์วิ่งขึ้นมาไม่ได้ คุณอาแพนด้ากระดูกไม่หัก แต่สมองกระเทือน มีเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมอง คงเพราะหัวกระแทกปุ่มบนเส้นขีดกลางถนน ต้องพักฟื้นนาน ตอนนี้วิ่งบ้านกับรพ.อยู่ค่ะ ที่มาพิมพ์และลงได้เพราะมีต้นฉบับเขียนทิ้งไว้ก่อนไปวิ่งเรื่องคุณอา จริงๆ ตอนที่ทราบเรื่องกำลังจะลงเลย เลยต้องค้างและหายไป อันนี้มาบอกคนอ่านก่อนนะคะ อย่าโกรธแพนด้าน้า แพนด้าต้องดูแลคุณอาก่อน จำเป็นจริงๆ และไม่แน่ใจว่าจะทำตามกำหนดการเดิมได้ไหมนะคะ แต่ถ้าแพนด้ามีเวลาทำก็จะทำ ไม่ทิ้งเหมือนเดิมค่ะ


หลงฮวา ดอกไม้มังกร เล่ม 1 ทางเว็บสถาพรเปิดให้พรีแล้วนะคะ จัดส่งวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 ค่ะ มีโปรเล่มเดียวลด 20% อยู่ >>>> คลิกที่นี่ค่ะ <<<<

ถ้าชอบผลงานของคุณเหลียนฮวาสีชมพู เรื่อง เหมยฮวาฤดูหนาว 1-2 เล่มจบ กับหลงฮวา ดอกไม้มังกร เล่ม1 จะเป็นโปรแพ็คสามเล่ม ลด 25% >>>> คลิกที่นี่ค่ะ <<<<


2.ยังจะลงตอนต่อไหม? และรวบต่อด้วยมีกี่เล่มจบ? 

-เนื่องจากแพลนไว้ 4 เล่มจบ ดังนั้นจะลงต่อเรื่อยๆ ค่ะ อาจจะมีตอนปิด-เปิด กระโดดไปมาตามเล่มและช่วงเวลาการขายนะคะ


3.ตอนนี้ เนื้อหาเล่มที่เท่าไหร่แล้ว?

-เล่ม 2 ค่ะ แต่อุดหนุนเล่ม 1 กันเยอะๆ แพนด้าก็ชอบนะคะ อิอิ


4.พี่เต้กับสาวซือซือ จะเกือบๆ ทั้งเรื่องเลยไหม?

-ตอนแรกอยากแซวจะเกือบๆ อะไรดีคะ 55555 แต่มา...แพนด้าเข้าใจ ไม่เกือบๆ ทั้งเรื่องนะคะ ฮิ้ววววว ยกเว้นจะโดนลูกแกล้งขัดคอ ฮาาา


5.เรื่องปิดตอน?

-แพนด้าจะปิดตอนให้เรียบร้อย ตอนออกเล่มนะคะ เช่น เล่ม1 ออกแล้ว จะปิดตอนช่วงของเล่ม 1(ในที่นี้คือบทที่15-30 ตามตัวบทจริงๆ ไม่ใช่หมายเลขตอนของเด็กดีนะคะ มันจะรันไม่ตรงกัน) จะเหลือตัวอย่างให้คนอ่านทดลองอ่านบางส่วน ถ้าเล่ม2 ออกแล้ว ก็จะปิดตอนช่วงเล่ม2 โดยเหลือตัวอย่างให้ทดลองอ่านบางส่วน และเล่ม3 เล่ม4 ก็แบบนี้ไปเรื่อยๆ ค่ะ


6.อีบุ๊คมีไหม?

-ถามบก.ให้แล้ว มีค่ะ จะออกหลังหนังสือออกประมาณสัปดาห์ ราวๆ วันที่ 7 กุมภานะคะ


8.แล้วแพนด้าจะกลับมาลงเมื่อไหร่?

-ขอแพนด้าจัดการเวลาดูแลคุณอาที่เพิ่งประสบอุบัติเหตุกระทบถึงสมองลงตัวก่อนนะคะ ค่อยจะมาลงตอนต่อไปค่ะ ถ้าไม่มีตอนใหม่แปลว่า แพนด้าคงกำลังเหนื่อยอยู่ จนไม่ได้เขียนสักตัว นอกจากดูมือถือผ่อนคลายบ้างบางครั้งค่ะ


9.จะติดเหรียญในเว็บต่างๆ ไหม?

-ไม่สามารถติดได้ค่ะ เพราะโอนลิกให้ทางสนพ.ตีพิมพ์และจำหน่ายอีบุ๊คแล้ว ต้องติดตามได้สองรูปแบบค่ะ 1.รูปเล่ม 2.อีบุ๊ค


10.ทำไมแพนด้ามาคุยยาว? ไหนบอกดูแลคุณอา?

-วันนี้แพนด้ามีแรงเหลือ เหลือพิมพ์คุยนะคะ แต่เขียนนิยายคงไม่ไหว หัวมึนๆ มาก และก็ไม่อยากให้คนอ่านคาใจ หรืออยู่ๆ หายไปเลย ดังนั้นมีแรงแล้วก็รีบบอกกันเลยค่ะ


11.ฉาหมายถึงอะไร?

-ฉา (ภาษาจีนกลาง) คือชาค่ะ


12.NC.จะเยอะไหม?

-แพนด้าไม่มั่นใจว่าโอกาสในแต่ละเล่มจะมีให้ใส่มากน้อยแค่ไหน ขึ้นกับสถานการณ์ตัวละครค่ะ แต่แพนด้าเป็นคนไม่เขียนแรงหรือชัดมากนะคะ เส้นเลือดฝอยในโพรงจมูกอ่อนแอค่ะ 55555


สุดท้าย...ช่วงหลังๆ นี้ แพนด้าอาจจะไม่คุยตอบทุกคนแล้ว ถ้าไม่เร่งงานก็คงเพราะเหนื่อย ฮือๆ ถ้าแปะลงอย่างเดียว ถามอะไรก็ไม่ตอบเหมือนแรกๆ อย่าเพิ่งโกรธนะคะ แพนด้าอาจจะเลือกตอบเฉพาะบางท่าน หรือลงคำถามรวมๆ แบบนี้ไปจนกว่าอะไรๆ จะเข้าที่นะคะ ขอบคุณทุกคนล่วงหน้าค่ะ


สถานะเรื่อง: ยังไม่จบ 

สถานะการลงเรื่อง: ยังลงต่อเนื่อง

สถานะสต็อก: มีจำนวนหนึ่ง แต่ก็ยังคงสถานะปั่นสด ตรวจสด

วันนัดเจอตอนต่อไป: ระบุไม่ได้ค่ะ

จะลงกี่เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งตอน: 100%/ตอน/ครั้ง(เพราะอาจจะทิ้งช่วงลงนะคะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 808 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #5064 ริษา... (@0616017909) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 18:39
    อุดหนุนเล่ม1แล้วคะ
    รออ่านต่อไปคะ
    เป็นกำลังใจให้คะ
    #5064
    2
    • #5064-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 56)
      14 มีนาคม 2562 / 19:19
      ขอบคุณมากเลยนะคะ รีบค้อมตัวรับกำลังใจเลยค่ะ
      #5064-1
  2. #4620 19112518 (@19112518) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:55

    ฮืื่ื่ื่ื่ื่ื่ื่อฮื่อ เข้ามาไม่ทันจองลด20%เลย

    #4620
    1
    • #4620-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 56)
      12 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:45
      แพนด้าเชื่อว่ามีช่องทางอื่นๆ เช่นงานหนังสือที่กำลังจะมาถึงอีกนะคะ อิอิ
      #4620-1
  3. #4613 wilaiwan111 (@wilaiwan111) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:15
    สู้ๆนะค่ะรอได้เรื่อยๆสนุกมากค่ะ^^
    #4613
    0
  4. #4612 nae_tae (@nae_tae) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:08

    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ ขอให้คุณอาหายป่วยโดยเร็ว สู้ๆ นะคะ

    #4612
    0
  5. #4587 rin--jung (@rin--jung) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:56
    เข้มข้น เจ้าเล่ห์ขึ้นเรื่อยๆนะหวงช่าง
    #4587
    0
  6. #4584 artcoolzaa (@artcoolzaa) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00
    อ่านมาจนถึงตรงนี้ บอกตามตรงนะค่ะ. ภาษาในการที่จะสื่อความหมายมันดูยากต่อการเข้าใจมากที่เดียวค่ะ บอกตรงๆว่าบ้างตอนอ่านแล้วก็ งง ว่าสื่อถึงอะไร อ่านหลายรอบยังไม่เข้าใจเลย ไม่รู้ว่าคนอื่นๆเป็นเหมือนกันบ้างหรือป่าวค่ะ
    #4584
    0
  7. #4579 จิล (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:19

    สนุกมากค่ะ

    #4579
    0
  8. #4577 rugwrite (@rugwrite) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:57
    เต้ใช้งานเมียหนักจริงๆ 5555 สงสารนาง ก็ได้ ก็ได้ ก็ได้ แบบอารมณ์เหมือนอยากชกเต้สักหนึ่งตุบหรือสองสามตุบ
    #4577
    0
  9. #4575 NuReader (@NuReader) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:54
    สู้ๆ นะจ้ะแพนด้า ยังไงเราก็จะรอ จะลุ้นว่าซือซือจะถูกมังกรจัับได้เมื่อไหร่ 555555
    ที่สำคัญภาษาและเนื้อเรื่องดีมากกกกชอบบบ ^^
    #4575
    0
  10. #4574 iam1design (@iam1design) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:26
    โอ๊ยขำ&#8203; คู่ผัวเมียหัวหมอทันกัน
    #4574
    0
  11. #4573 แปงแปะ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:07

    ขอให้คุณอาหายเร็วๆนะคะ... รอebookคะ.. สู้ๆนะคะ

    #4573
    0
  12. #4572 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:30
    ขอให้คุณอาหายป่วยกลับมาแข็งแรงไวๆนะคะ

    ในส่วนของสกุลจ้าวและน่าหลันซือซือรีดยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่เลยคะ. ความสัมพันธ์ตอนนี้ในส่วนของซือซือคือต้องการช่วยแก้ไขสถานการณ์ที่ถูกป้ายสี แต่ในส่วนของสกุลจ้าวนั้นรู้ตัวแล้วหรือไม่ว่ากำลังถูกปกป้อง อีกครั้งยอมรับการช่วยเหลือและเข้าร่วมกับกลุ่มของหนูซือซือแล้วหรือยัง

    #4572
    1
    • #4572-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 56)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:56
      แพนด้าจะทยอยเฉลยในประเด็นนี้นะคะ ที่ไม่ได้ลากโยงกันชัดเจนมาก เพราะขออุบแผนไว้ค่ะ โดนคนอ่านถีบ 55555
      #4572-1
  13. #4571 Zxqqqqqqqq (@Zxqqqqqqqq) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:33
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    จะตามไปอุดหนุน
    #4571
    0
  14. #4570 nam-za_13 (@nam-za_13) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:45
    โถ่ๆๆๆ ลุ้นแทบตายสุดท้ายพี่เต้ก็นกอีกเหรอเนี้ย
    #4570
    0
  15. #4569 smppl (@somsalala) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:29
    สู้ๆนะคะ รออ่านเสมอออออ
    #4569
    0
  16. #4568 ~PiMMNaRa~ (@himmel92) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:17
    หวงตี้ไม่ใช่มังก่ แต่เป็นพฐานก
    #4568
    0
  17. #4566 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:13

    ขอให้การรักษาคุณอาราบรื่น สุขภาพแข็งแรงดีดังเดิม

    ขอให้ไรท์พักผ่อนเยอะๆ(ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงเฉพาะการนอนเท่านั้นค่ะ)

    จะได้มีแรงดูแลจัดการเรื่องคุณอาและอื่นๆ ส่วนนิยายรออ่านได้ค่ะ

    เป็นกำลังใจให้นะคะ

    #4566
    1
    • #4566-1 liliana (@goongkungpi) (จากตอนที่ 56)
      2 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:24

      คุณแพนด้ารักษาสุขภาพของตัวเองด้วยนะคะ
      #4566-1
  18. #4565 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:35
    สู้ๆนะแพนด้า
    ว่าแต่อิพี่เรื่องใช้งานนี่เก่งงงง
    #4565
    0
  19. #4564 Aom (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:09

    สั่งจองเล่ม 1 ไปแล้วค่ะ ให้กำลังใจไรท์ ได้มีพลังเขียนต่อไปนะคะ

    #4564
    0
  20. #4563 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:47

    อ้าว พี่เต้ ปรากฏว่าก่อนหน้านี้นกเหรอ 555 โอ้ยอ่านแล้ว อุตส่าห์ดีใจด้วย โอ้ย พญานกก็ยังคงอยู่ 555

    #4563
    0
  21. #4562 blissiblithe (@blissiblithe) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:37
    รอค่าาาาาา
    #4562
    0
  22. #4561 GTuiar (@maybe-shop) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:17

    แพนด้าสู้ๆนะคะ เราจะรอติดตาทเรื่องนี้ต่อไปจนตอนจบให้ดั้ยยยยย นิยายสนุกมากๆๆๆๆๆเลยค่ะ สู้ๆนะ^^

    #4561
    0