หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,270,624 Views

  • 5,469 Comments

  • 13,870 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    47,998

    Overall
    1,270,624

ตอนที่ 57 : บทที่42: ใจของหวังสีเจีย แม้แต่คนเดินถนน ก็ทราบกันหมดแล้ว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18889
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1283 ครั้ง
    12 ก.พ. 62

บทที่42: ใจของหวังสีเจีย แม้แต่คนเดินถนน ก็ทราบกันหมดแล้ว 100%


(หวังสีเจี่ย/หวังหวงโฮ่ว: เปิ่นกงไม่ได้พบเรื่องชวนหัวเท่านี้นานแล้วเชียวนะ!)


หลังจากเฉียงหลงหวงตี้มีพระบัญชาให้ข้าราชการที่เกี่ยวข้อง ส่งขบวนเสบียงออกทดแทนที่เสียหายไปหนแรกแล้ว แถบเป่ยกวนนั้น ขอเพียงธรรมชาติเมตตา ย่อมเดินทางบรรลุที่หมายอย่างปลอดภัยดี แต่ปัญหาเรื้อรังกลับตกอยู่ที่ซีกวน เพราะกองทัพไม่อาจทลายกองโจรที่อาละวาดได้ จำนวนเสบียงที่เข้าถึงเจียยวี่กวนเรียบร้อย จึงเกิดกระแสเอะอะว่า ของมีค่ากว่าครึ่งล่องหนหายจากคลังเมือง เดือดร้อนหวังต้าเจียงจวินกับเวิ่นจ่งตูต้องตั้งคณะสอบสวน นอกจากควานหาผู้ที่เกี่ยวข้อง ยังค้นหาร่องรอยทรัพย์สินด้วย

กว่าคลื่นข่าวลูกหนึ่งๆ จะเดินทางเข้าวังหลวง นับว่าทำให้โต้ตอบล่าช้าไปได้อย่างน้อยสามวัน เนื่องจากเฉียงหมินหลงขาดกองกำลังผีสางสนับสนุน เขาจึงอารมณ์เคร่งเครียดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน น่าหลันซือซือยังสัมผัสถึงพลังปะทุใต้ร่างสูงใหญ่ เหมือนจอมคนอยากจะสลัดบัลลังก์ออกไปให้เห็นด้วยสองตา ติดขัดแค่ว่า ไม่ใช่แต่ปัญหาของเจียยวี่กวนที่ต้องดูแล เฉียงหลงหวงตี้ยังมีราชกิจรอบแคว้นพันธนาการอยู่

ฉะนั้นย่อมสามัญอย่างมาก หากระยะนี้บรรดาบุปผางามตระการตา จะมีก้านรองดอกที่เหี่ยวเฉาเกลื่อนฝ่ายใน แต่กลับทำให้โฉมสะคราญผู้มีชาติกำเนิดแตกต่าง เผยตัวตนโดดเด่นขึ้นมา บางวัน จักรพรรดิจะเรียกหานางไปเข้าเฝ้าที่เทียนหลงกง จึงกลายเป็นเป้ารวมพลังงานอาฆาต ทว่าความจริงแล้ว ไป๋เฟินเสียนเฟยต้องนั่งหลังขดหลังแข็งข้างพระที่นั่ง การได้นอนพักสวยๆ และอิ่มท้องอยู่กงของคนอื่น นับว่าชวนริษยาสำหรับนาง

เมื่อเริ่มคุ้นเคยกับปฏิกิริยาของมังกรฉกรรจ์ น่าหลันซือซือค่อยแอบสัปหงกเวลาง่วงหนักๆ หรือช่วงต้องอดนอนกระทั่งเช้าวันใหม่ ถ้ายามไหนเกินฝืนเบิกหนังตา บางทียังกล้าไถลหน้าซบแขนหลับที่ขอบโต๊ะทรงงาน พอตื่นมาก็จะได้นอนบนพระแท่น ส่วนเฉียงหมินหลงกลับออกว่าราชการที่เทียนกวานเตี้ยนแล้ว 

ระยะแรกหญิงสาวชอบตั้งคำถามในใจ คนๆ นั้น แท้จริงแล้วไม่ได้คลอดออกจากครรภ์เจียงหวงไท่โฮ่ว แต่เกิดด้วยเนื้อเหล็กไหลก่อรูปขึ้นมา เขาจึงถึงขั้นหลังขดแข็งทำงานตลอดวัน ไม่มีหลับพักสักงีบเดียว ส่วนใหญ่หากไม่มีคำสั่งให้ชูกงกงรั้งตัวคนเอาไว้ น่าหลันซือซือก็เดินทางกลับไป๋ฮวากงทันทีที่ตื่น

วันไหนที่ละเว้นรับสั่งเรียกหาเสียนเฟย ย่อมแสดงเจตนาว่าเฉียงหมินหลงต้องการพักผ่อน แต่เขากลับพาตัวมาเยือนไป๋ฮวากง ร่วมรับประทานอาหารเย็นและทำกิจกรรมเล็กๆ กับซาลาเปาแฝด กลางค่ำกลางคืนค่อยกอดนางหลับสนิทอยู่ในห้องนอน

หญิงสาวไม่อาจแก้ไขนิสัยคน จึงจำต้องบำรุงสุขภาพเขาผ่านของกิน ไม่อย่างนั้นประเดี๋ยวเพิ่งหายป่วยก็จะป่วยซ้ำสอง แต่กลับทึ่งว่าภูมิคุ้มกันผู้มีวิชายุทธ์แข็งแกร่งมาก ทั้งที่ตรากตรำทำงานหนัก เฉียงหมินหลงก็ยังคงสบายดี

ในยามเช้าวันหนึ่งที่ปรับตาสู้แสงนอกชั้นม่าน น่าหลันซือซือก็ตระหนักว่าสถานที่นี้ไม่ใช่ไป๋ฮวากง ความเงียบสงบแฝงบรรยากาศขึงขัง ห้อมล้อมด้วยสีน้ำตาลที่ทั้งอบอุ่นทั้งเรียบง่าย คือภาพบรรยายตัวตนแฝงอยู่ของเฉียงหลงหวงตี้ ร่างอ้อนแอ้นขยับลุกขึ้น มือเกี่ยวชายผ้าโปร่งเบาออก จึงพบกับวิญญาณลู่กุ้ยเฟยที่ยืนอยู่กับกงปี้สองตน รัศมีวิญญาณค่อนข้างหมอง แม้สีหน้าจะปกติดี เกรงว่าหายนะของแคว้นเดินทางตามกำหนดมา

ยามเหม่า(5.00-7.00) ตะวันกำลังส่องแสงก็ดับลงกะทันหัน ซิย่ะทำให้ผู้คนทั่วเจียยวี่กวนแตกตื่นแล้ว

หนึ่งในผีสามพระชายาแจ้งข่าว ก่อนร่างโปร่งแสงทั้งสามจะล่องลอยสวนทางกับชีรันออกไป หญิงสาวรีบแต่งกายใหม่ แล้วเดินทางกลับไป๋ฮวากง

กว่าข่าวจะเดินทางมาอย่างเร็วประมาณวันครึ่ง เผื่อทางการหรือขุนนางถิ่นปิดกั้นไม่ให้ประชาชนรับรู้ อาจถ่วงเวลาเป็นสองถึงสัปดาห์ ในหมู่คนเดินถนนค่อยทราบความ แต่กลัวความผิดจะซุบซิบกันไปมาเท่านั้น กระทั่งซิย่ะมุ่งหน้าใกล้ฉางอันเรื่อยๆ ต่อให้อยากปิดบัง ย่อมเกินความสามารถ 

น่าหลันซือซือกินข้าวเช้าเรียบร้อยแล้ว ค่อยเก็บตัวอยู่ในห้องอักษรในตำหนักดอกไม้ขาว เผิงซู่กำลังยืนสงบห่างออกไป เมื่อนายหญิงเรียกหาเพียงชีกงปี้

“อารัน วันนี้ของชุดสุดท้ายมาถึงครบถ้วนไหม”

เด็กสาวพยักหน้ารับ ก่อนกระซิบถามเบาๆ ให้มั่นใจ

“หมายความว่าได้เวลานั้นแล้วหรือเพคะ”

น่าหลันซือซือผงกหัวทันที

“ใช่แล้ว! เมื่อเช้าวันนี้ก็ยังมาถึงด้วย”

ชีรันไม่กังขาเหตุใดข่าวสารนายหญิงว่องไวกว่าฝั่งอู่เหวินเหลาป่าน ด้วยพิสูจน์มาหลายครั้งแล้ว มันมักเกิดผลในอนาคตอันใกล้ดังที่น่าหลันซือซือสังหรณ์เสมอ แต่นางอดกังวลไม่อยู่ จึงหลุดพึมพำเบาๆ ออกมา

“คงเหมือนเกิดกลียุคขึ้นแล้ว...”

น่าหลันซือซือได้ยิน ย่อมถอนหายใจสนอง

“แม้จะเตรียมทางให้ผู้คนไม่ยากลำบากบ้างแล้ว แต่คาดไม่ถึงว่าจะเกิดปัญหาการเมืองซ้ำเติม พวกเขาย่อมต้องเดือดร้อนไม่น้อย

ใบหน้ากลัดกลุ้มทำให้เด็กสาวรีบมอบพลังใจสนับสนุน

“หม่อมฉันไม่หวั่นงานยาก ขอเพียงเหนียงเหนียงมีคำสั่ง อย่างไรก็จะปฏิบัติให้สำเร็จเพคะ!

สาวงามแสดงยิ้มอบอุ่นที่มีคนเคียงข้าง แต่ส่วนลึกก็กังวลอยู่ ในเมื่อนางกับสกุลจ้าวเข้าไปเกี่ยวพัน และวางเดิมพันจำนวนไม่น้อยลงไปแล้ว

เผิงซู่มองพระชายากับคนสนิทที่กระซิบกันอยู่ ทีท่าไป๋เฟินเสียนเฟยค่อนข้างเคร่งเครียด กระทั่งสังเกตว่าใกล้เวลาเข้าเฝ้าเจียงซูหยูแล้ว จึงกล้าถามสอดแทรก

“ทูลไป๋เฟินเหนียงเหนียง บัดนี้กลางยามซื่อ(9.00-11.00)แล้วเพคะ เรื่องจัดเตรียมเครื่องหวานไปถวายหวงไท่โฮ่ว...”

น่าหลันซือซือจึงตัดสินใจกะทันหันขึ้นมา

“เช่นนั้นส่งคนไปรบกวนผู่กูกู กราบทูลให้เจียงหวงไท่โฮ่วเมตตาอภัยโทษด้วย วันนี้ข้าวิงเวียนศีรษะ กลัวว่าจะปรุงรสได้ไม่ถูกต้อง และพรุ่งนี้ย่อมไปเข้าเฝ้าอย่างแน่นอน”

“เพคะ”

เผิงซู่ย่อเข่ารับ แล้วออกไปเลือกคนที่พอมีเส้นสายในเทียนโส้วกง ให้เดินทางแจ้งข่าวผู่เยว่จวนก่อน ขณะเดียวกัน ชีรันก็ล้วงของตัวอย่างชิ้นหนึ่ง หญิงสาวรับมาพิจารณา ก่อนส่งคืน

“โชคดีที่ได้ทันเวลา”

จากนั้นน่าหลันซือซือก็ทอดสายตาไปข้างหน้า ถามออกมา

“ทางเจียยวี่กวนกล่าวว่าอย่างไรกันบ้าง”

ชีรันเกือบขยับปากตอบซ้ำ แต่เมื่อความสนใจของนายหญิงมิใช่นาง ย่อมเป็นพวกผีๆ ของเสี่ยวซือมากกว่า และนับว่าถูกต้อง ดวงหน้างามแอร่มจึงไม่หันมาทวงคำตอบ วิญญาณกงกงที่คอยจังหวะอย่างใจเย็นได้ยินคำถามนำ เขาค่อยรายงาน

ทูลไป๋เฟินเหนียงเหนียง บัดนี้ฝูงซิย่ะเดินทางมาด้วยปริมาณมหาศาล ยามเคลื่อนย้ายก็ปิดบังแผ่นฟ้ามืดครึ้ม ประดุจห้วงราตรีกำเนิดกลางทิวากาล พื้นที่สีเขียวทุกตารางนิ้วไม่ได้รอดพ้นถูกทำลายล้าง ภูเขาทั้งลูกในเส้นทางของมันล้วนสีสันเหือดแห้ง เข่อหยวนกล่าวรับรองแล้วว่า เป็นกระแสลมที่นำทางซิย่ะอยู่พ่ะย่ะค่ะ ถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น ย่อมเข้าถึงฉางอันอย่างแน่นอน ทางเป่ยไต้ฝูที่โรงหมอเป่ยได้เตรียมแจกจ่ายตามกำหนดการของไป๋เฟินเหนียงเหนียง โดยจะใส่ด้วยตัวเองร่วมกับสกุลจ้าว และชักจูงให้ผู้ป่วยเห็นผลดีของการป้องกันด้วยวิธีนี้ด้วยพ่ะย่ะค่ะ

ขอบใจเจ้ามาก ต้องเหนื่อยแรงกันจริงๆ หวงโฮ่วกับเจี่ยเจียเหนียงเหนียงทั้งสาม ทรงทราบสถานการณ์แล้ว มีปฏิกิริยาอย่างไรบ้าง

หวงโฮ่วตรัสว่าจะประทับประจำเทียนเฟิ่งหวงกงพ่ะย่ะค่ะ

หญิงสาวไม่แปลกใจที่พระนางจะตัดสินใจติดตามหวังสีเจี่ย

“จากนี้ไป ถ้ามีข่าวสำคัญ ก็ไม่ต้องมากพิธี ให้รายงานมาได้เลย”

พ่ะย่ะค่ะ!’ 

ผีกงกงค้อมกายอ่อนน้อม แล้วค่อยล่องลอยฝ่าผนังห้องออกไป น่าหลันซือซือจึงหันหาเด็กสาวคนสนิท

“อารัน ถ้าเริ่มแว่วข่าวในวังแล้ว เราจะเริ่มต้นนำของสิ่งนี้ไปเข้าเฝ้าหวังหวงโฮ่ว ดังนั้นต้องอดทนให้มากเข้าไว้ ไม่ว่าจะโดนว่าอะไร ก็ห้ามบันดาลโทสะเด็ดขาด...”

“เพคะเหนียงเหนียง!

กำชับเช่นนี้เท่ากับพวกนางต้องถูกหวงโฮ่วฉีกเนื้อประจานอีกแล้ว!

-

-

--ต่อค่ะ--(ขอบคุณทุกกำลังใจมากๆ เลยค่ะ ตอนนี้คุณอาโอเคขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนก็มีพร้อมทั้งกำลังใจและกำลังกาย คุณอาเริ่มทำอะไรบางอย่างเองได้มากแล้ว คุยปกติดี ยังปวดหัว อาเจียนบ้าง อันนี้คุณหมอบอกว่าจะเป็นประมาณเดือน ก็จะห่างหายไปเอง แต่ที่บ้านยังไม่ปล่อยให้ทำอะไรที่ต้องยืนนานๆ อย่างอาบน้ำตามลำพังค่ะ ดังนั้นแพนด้ามีเวลาปั่นเล็กๆ น้อยๆ ในแต่ละวัน ก็จะวอบแวบมาเหมือนเดิมนะคะ ส่วนที่ลงอันนี้เป็นสต็อกของช่วงก่อนคุณอาประสบอุบัติเหตุนะคะ ถ้าหลังจากนี้ไปจะลดปริมาณหน้าลงอย่าแปลกใจนะคะ)

ในที่สุดจังหวะซึ่งน่าหลันซือซือซุ่มคอยก็มาถึง จะว่าเร็วย่อมไม่เร็ว จะว่าช้ายังไม่ช้าเลยที่คาดเอาไว้ หลังม้าเร็วจากเจียยวี่กวนห้อตะบึงมาทูลข่าวซิย่ะในเทียนกวานเตี้ยน ความวุ่นวายจึงกระจายตัวออกไป ทุกคนล้วนตระหนักว่าคำทำนายของหลันเทียนเซิงกลายเป็นตรงความจริงอย่างมาก

ชื่อเซียนเชิงเนตรเทวาแห่งฉางอันจึงมักอยู่ในบทสนทนาของผู้คน แม้เฉียงหลงหวงตี้จะพยายามชะลอความรุนแรงของข่าวสาร ทว่าเสียงซุบซิบนั้นลองได้อิสระสักหน มีแต่แพร่ขยายต่อไปเรื่อย ท่ามกลางความตึงเครียดของราชสำนัก ขุนนางหลายตำแหน่งพยายามนำเสนอแผนการ

ทว่าไม่สามารถแก้ไขต้นเหตุอย่างฝูงซิย่ะ ส่วนผู้เชี่ยวชาญที่ส่งตัวไปตรวจสอบ ก็ยังไม่กลับมารายงานผลที่วังหลวง ทำให้ภายในกำแพงสูงยี่สิบฉื่อกำลังตื่นตระหนกดุจเดียวกับทั้งแคว้น นอกจากนี้ที่เจียยวี่กวนยังมีปมปัญหาซับซ้อน ตลอดแนวชายแดนที่ประสบภัยจึงเดือดร้อนขั้นสาหัสอยู่

แม้ก่อนหน้าเสบียงขบวนแรกจะถูกโจรนอกด่านปล้นคลังเมืองไป เสบียงขบวนที่สองยังสูญหายโดยลึกลับกว่าครึ่ง พอถึงเวลาฝูงซิย่ะจู่โจมเจียยวี่กวน ขุนนางท้องถิ่นและกองทหารยังรักตัวกลัวตาย แอบกักเสบียงเพื่อพรรคพวกอีกจำนวนหนึ่ง ทำให้ที่เหลือแจกจ่ายผู้ทุกข์ยากมีปริมาณน้อยนิด

พวกเขาตั้งกระโจมทำการแจกจ่ายเพียงวันละครึ่งชั่วยาม จากนั้นก็จะบอกว่าเสบียงที่ส่งมามีจำนวนน้อย ไม่สามารถแจกจ่ายได้มาก เพื่อยื้อเวลาคอยความช่วยเหลือจากจักรพรรดิ จำเป็นต้องจำกัดปริมาณ เรียกได้ว่าถ้าชาวบ้านไม่เชื่อถือหลันเซียนเชิง พวกเขาย่อมอดตายในเร็ววันแน่!

ยิ่งลำบาก ยิ่งแลเห็นธาตุแท้ของผู้นำ ชาวเจียยวี่กวนจึงทวีแรงเกลียดชัง เริ่มก่นด่าไปถึงเฉียงหลงหวงตี้ที่ทอดทิ้งให้พวกเขาเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่โจรอยู่ ครั้นเสียงกลุ่มคนที่รวมตัวกันดังขึ้น เวิ่นจ่งตูค่อยยอมเผยอหน้ามาเปิดเผยว่า เพราะชุมโจรนอกด่านลงมือก่อเหตุอุกอาจ ฉกชิงเสบียงพวกเขาไปจากคลังจนประสบภาวะขาดแคลน

ด้วยชาวเมืองหน่ายน้ำลายข้าหลวงประจำมณฑลผู้นี้เป็นทุนเดิม พวกเขาจึงแยกย้ายกันไป แล้วกลับมารวมกลุ่มเรียกร้องดังเดิมทุกวัน เมื่อเจอหน้าเวิ่นจ่งตูบนกำแพงจวน ทุกคนค่อยสะบัดก้นเลิกรา แต่ถ้าเวิ่นเปี่ยวไม่ยอมแสดงตัวออกมา พวกเขาก็จะตะโกนด่าลั่นหน้าที่ทำการอยู่อย่างนั้น

เมื่อฎีกาฉบับที่เวิ่นจ่งตูลงชื่อกำกับมาถึงท้องพระโรง เฉียงหมินหลงย่อมสำแดงเพลิงพิโรธใส่หวังไท่เว่ย เขาจึงได้แต่ประสานมือยอมรับที่ผิด จากนั้นก็ปรากฏข่าวผู้ป่วยด้วยโรคหายใจไม่ออกขึ้น ยามเกิดรายแรกถึงแก่ความตายในเจียยวี่กวนแล้ว ย่อมมีรายที่สองและสามตามมา กระทั่งอารมณ์หวาดผวาแพร่ระบาดอย่างรุนแรงทั่วแคว้น

ระหว่างที่ฝูงซิย่ะสูบกินพลังงานปฐพี ประชาชนก็หวาดกลัวที่จะออกจากบ้าน ทหารที่ค่ายยังเกรงกลัวความตาย ยอมลดแรงยโสลงอ้อนวอนโรงหมอเป่ย เพื่อนำสิ่งของแปลกประหลาด ที่เป่ยหลัวเรียกว่า หน้ากาก มาสวมใส่ เมื่อพวกเขาให้ความร่วมมือ สถานการณ์โรคประหลาดค่อยทุเลาลง

หลังจากข่าวสารเหล่านี้ดำเนินมาถึงฝ่ายในเรียบร้อยแล้ว ยามเฉิน น่าหลันซือซือค่อยให้ชีรันยกหีบปริศนาใบหนึ่ง เดินฝ่าสายตาเคืองแค้นประหนึ่งคมมีดมาเข้าเฝ้าหวงโฮ่ว หวังสีเจี่ยที่นั่งประจำตำแหน่งเองยังยากข่มขวัญผู้มีความตื่นกลัว ทุกคนจึงซุบซิบเกี่ยวกับซิย่ะ กระทั่งพระนางไม่พึงพระทัย ทว่าก็ยังปล่อยพวกนางเพ้อเจ้ออยู่

น่าหลันซือซือย่อมนั่งหยั่งเชิงบรรยากาศของแต่ละฝ่ายก่อน แต่เจียงเลี่ยงซูกลับบังคับให้นางเริ่มลงมือ อยู่ๆ ก็สนใจสอบถามขึ้นมา จนกลายเป็นเป้าสายตาทั้งเทียนเฟิ่งหวงกง

“เหม่ยเมยหีบใบนั้นที่นำมาด้วย เป็นของพระราชทานจากหวงช่างหรือ จึงวางติดกายไม่ให้ห่าง”

หญิงสาววางถ้วยชาในมือลง ก่อนจะยิ้มหวานส่งกลับ ทั้งที่อยากแยกเขี้ยวใส่มากกว่า จะอ้างอะไรย่อมได้ แต่จำเพาะเจาะจงต้องเป็นของพระราชทานจากหวงช่างด้วยหรือไร!

“ทูลเจียงกุ้ยเฟย หีบใบนี้สภาพธรรมดา ยากจะเป็นของพระราชทานแล้วเพคะ ทว่า...”

มิใช่นางเพิ่งโดนย้อนว่า สายตาย่ำแย่ขนาดจำแนกของพระราชทาน กับหีบใบหนึ่งก็ไม่ออกหรอกหรือ เจียงเลี่ยงซูพยายามถนอมสีหน้าอ่อนโยน ทั้งที่เจ็บแค้นลึกล้ำอยู่

ท่ามกลางกระแสอารมณ์พิลึกพิลั่นของบรรดาสตรี น่าหลันซือซือก็เปิดฝาหีบประกอบเหตุผล

“ทว่าที่นำติดตัวมาเข้าเฝ้าหวงโฮ่วด้วยนั้น เนื่องจากสิ่งของข้างในนี้คือหน้ากาก ได้ยินว่าที่เจียยวี่กวน สิ่งนี้ป้องกันคำสาปซิย่ะไม่ให้ทำร้ายร่างกายอย่างสำเร็จผลแล้ว”

เรื่องเล่าลือพวกนี้ ทุกคนล้วนฟังมามาก ย่อมสนใจขึ้นทันใด มีเพียงนางพญาเฟิ่งหวงที่ประทับเยือกเย็นบนบัลลังก์ สายพระเนตรทั้งเหยียดหยามทั้งหมิ่นแคลนคำพูดของไป๋เฟินเสียนเฟย เจียงกุ้ยเฟยเจตนาให้เป็นตรงกันข้ามกับหวังหวงโฮ่ว จึงแปลงสีหน้าใคร่รู้อย่างบริสุทธิ์ใจ

“เจี่ยเจียก็ได้ยินมาว่า สิ่งนี้ช่วยเหลือหลายชีวิตจากมัจจุราชแล้ว ตอนนั้นก็ยังอยากเห็นอย่างใกล้ชิดสักหน...”

น่าหลันซือซือมอบหีบให้เด็กสาวคนสนิท ชีรันก็รับรู้นัยคำสั่ง นำมาถวายเจียงเลี่ยงซูถึงที่นั่ง ส่วนนางเองได้เวลาออกโรงไปหาความลำบากใส่ตัว

“ทูลหวงโฮ่ว หลังจากหม่อมฉันทราบข่าวลือจากเจียยวี่กวนแล้ว ไม่อาจหวังว่าทางขวาหรือทางซ้ายล้วนแต่จะได้พบแหล่งน้ำ จึงให้คนเสาะหาหน้ากากต้นแบบมาหนึ่งชิ้น ที่เหลือหม่อมฉันก็ให้คนในไป๋ฮวากงตัดเย็บขึ้นมาเลียนแบบ ทั้งยังปักลวดลายที่สวยงามลงไปด้วยเพคะ”

น่าหลันซือซือรับกล่องทองคำที่สลักลายมงคลยืนยงจากคนสนิท ก่อนจะยอบกายถวายหวังสีเจี่ยอย่างอ่อนน้อม ทำให้พระนางส่งปี๋จงกงสื่อลงมารับไปตรวจสอบ ค่อยตรัสลอยๆ เป็นเชิงอนุญาต

“ที่เหลือก็มีแค่หีบใบนั้นหรือ จะเพียงพอกับทุกกงอย่างไรได้”

นางจึงพยักหน้าให้ชีรันออกไปนำกลุ่มคนที่แบกหีบคอยอยู่เข้ามา ก่อนพวกเขาจะจากไปยังรับสัญญาณเปิดฝาจากเสียนเฟย ทำให้ทุกคนเบิ่งตาโตใส่หน้ากากจำนวนมากภายในนั้น ปี๋สุ่ยก็รับคำสั่งย้อนมาตรวจดู แล้วค่อยย้อนกลับไปกระซิบบางอย่างข้างพระกรรณ เหล่าสตรีเลอโฉมล้วนใจจดจ่อคอยจ้อง ว่าทีท่าของหวังหวงโฮ่วจะแสดงออกเยี่ยงไร จากนั้นพวกนางค่อยเคลื่อนไหวยังไม่นับว่าล่าช้า

หวังสีเจี่ยฟังความที่ปรึกษาแล้วสีพระพักตร์ยังคงไม่ยินดียินร้ายดังเดิม ทั้งยังไม่ยอมสัมผัสหีบที่ไป๋เฟินเสียนเฟยนำมาทูลถวาย ปี๋สุ่ยจึงเก็บมาส่งต่อไปทางอื่นเพื่อมิให้รกสายพระเนตร ขนปักษาสวรรค์เก้าตัวกำลังสั่นไหวเล็กๆ ยามที่พระนางเริ่มต้นยิ้มเย็น

“น้ำใจไป๋เฟินเสียนเฟยช่างใหญ่โตนัก ห่วงใยยังเผื่อแผ่ไม่ละเว้นสูงต่ำ”

น่าหลันซือซือรับรู้ว่านางกำลังจะโดนเล่นงาน และเหล่าวิญญาณมีตำแหน่งก็พากันขบขัน ยามหวังสีเจี่ยปล่อยกระไอเยือกแข็งเคลื่อนที่ลงมากดดันแล้ว

“ที่เปิ่นกงได้ฟังว่าทั้งไป๋ฮวากงศรัทธาเซียนเชิงชราผู้หนึ่งตามกระแสนิยม นั่นคือต่างคนต่างระดับปัญญา ยากบังคับให้เท่าเทียมกันได้ แต่กรณีที่ยังไม่กระจ่างชัดว่าเกิดอะไรขึ้นที่เจียยวี่กวน เสียงเล่าลือข้างนอกก็ทำเจ้าตื่นกลัวขนาดนี้แล้ว คิดว่าเหมาะสมดีหรือกับฐานะของเจ้า...ไป๋เฟินเสียนเฟย”

หญิงสาวย่อมหน้าหมองเศร้า พลางส่งเสียงเล็กๆ สำนึกผิดออกมา ทั้งที่ในใจอุทานสงสัย ว่าทำไมใครๆ ชอบจี้จุดนางว่าโง่ทุกที!

“ทูลหวงโฮ่ว หม่อมฉันนับว่ากังวลเกินไปแล้วเพคะ”

พระนางดำรงตนเป็นประมุขวังหลัง ตำหนิอย่างไรก็คล้ายมีเหตุผลรองรับเสียหมด

“เปิ่นกงพอเข้าใจสาเหตุที่เจ้าหวาดกลัวเกินกว่าคนทั่วไป เจ้ามิใช่ชาวจงหยวน แต่มาจากเผ่าหรวนตี้ คำสาปจึงดูอันตรายอย่างมาก แต่กับคนส่วนใหญ่ในแคว้นจิ้น ล้วนเห็นแตกต่าง นอกจากนั้นของที่เจ้ากล่าวอ้างว่าป้องกันคำสาปได้ มองอย่างไรก็เป็นผ้าทอหนึ่งผืน อาศัยตัดแต่งรูปทรงแลแปลกตา หรือเพียงจุดนี้จะปลุกเสกให้มันศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาแล้ว”

น่าหลันซือซือถูกแวดล้อมไปด้วยเสียงหัวเราะคิกคักจากทั้งคนและผีทันใด หวังหวงโฮ่วยามเชือดคนก็ทำเอาพวกนางโชกเลือดทุกราย ผู้อื่นอาจจะน้ำตาเอ่อคลอชวนเวทนา ทว่าพระชายาชาวหรวนตี้กลับลูกตาใสๆ ดูท่าทางหัวโง่งมกระทั่งโดนประชดแล้วยังไม่รู้สึกอยู่

หวังสีเจี่ยพระทัยเย็น ตรัสสุรเสียงเนิบนาบ ทว่าเฉียบคมจนสะกิดผิวนิดเดียว โลหิตยังถึงขั้นพุ่งกระฉูดได้ทีเดียว

“เนื้อวัสดุที่ใช้ทำก็ยากจะวิเคราะห์แล้วว่า จะส่งผลต่อคนใช้หรือไม่ บางทีคำสาปยังเข้าไม่ถึงฉางอัน วังหลวงกลับโกลาหลขึ้นมาเพราะมัน ไป๋เฟินเสียนเฟยได้คะนึงถึงสถานการณ์นี้แล้วหรือ”

น่าหลันซือซือท่าทีคล้ายลืมตาตื่นขึ้น ใบหน้าขาวซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ทั้งที่อยากปรบมือให้กับบทผู้พิทักษ์ของหวังสีเจี่ย แต่นางใช่จะอยากหาภัยใส่ตัวเกินนี้แล้ว

“ทูลหวงโฮ่ว หม่อมฉันสายตาคับแคบอย่างยิ่ง บัดนี้ผิดพลาดกระทั่งเป็นภาระหวงโฮ่ว หม่อมฉันขอประทานอภัยโทษด้วยเพคะ”

ชีรันมองนายหญิงคุกเข่าลงอย่างเจ็บปวดใจ เมื่อนำความปรารถนาดีมา หวังหวงโฮ่วไม่เพียงปฏิเสธ ยังพ่นถ้อยคำขู่เข็ญสารพัด

“ลุกขึ้นมาเถิด เปิ่นกงเพียงทักท้วงให้คิดเป็นบ้าง มิได้จะลงโทษเจ้าแต่ประการใด”

“ขอบพระทัยเพคะ”

ร่างอรชรขยับลุกขึ้นยืน หากไม่ได้คนสนิทช่วยประคอง เห็นจะซวดเซให้หลายคนสาแก่ใจพอควร ทว่านางก็ยังติดอยู่ในกรงเล็บนางพญาเฟิ่งหวงอยู่ดี พระเนตรที่จับจ้องจึงเรืองรองเกินธรรมดา

“เห็นแก่ที่เจ้านำมันเข้ามาแล้ว ข้างนอกนั่นใช้งานกันอย่างไรหรือ...”

เจตนานี้ค่อนข้างแจ่มแจ้ง ความเงียบงันจึงแช่แข็งสถานที่เฉียบพลัน ชีรันรั้งกระแสโทสะ ส่งหน้ากากชิ้นหนึ่งให้นายสาว ทว่าแววตาเผยเส้นเลือดคับแค้นเด่นชัด น่าหลันซือซือยิ้มปลอบให้ผ่อนคลาย ก่อนจะสาธิตวิธีใส่ต่อหน้าพระพักตร์ ใบหน้าล้ำเลิศถูกปิดบังด้วยหน้ากากสีขาว ปักด้ายเงินเป็นช่อปักษา มองงดงามแปลกตา ทั้งขับนัยน์ตาสีอำพันแลส่องสว่างสะดุดตาขึ้นอีก กระนั้นเสียงหัวเราะขบขันกลับดังสนั่น

สามัญมากที่ทุกคนจะเจตนาแสดงกิริยาดูแคลนนางเช่นนี้ออกมา เมื่อมีประธานอย่างหวังสีเจี่ยร่วมเยาะเย้ย ทำให้ต่างคนล้วนแปรจิตริษยาเป็นเสียงเหยียดหยัน โฉมสะคราญยังคงยืนนิ่งประหนึ่งไม่สะทกสะท้าน ทั้งยังคล้ายผุดผ่องเหนือโคลนเลนรอบกาย

ยิ่งน่าหลันซือซือเยือกเย็น เสียงหัวเราะเหล่านั้นยิ่งห้อมล้อม ชีรันได้แต่กำมือข่มโทสะ ขณะที่พระเนตรดุร้ายบนบัลลังก์เฟิ่งหวงก็จดจ้องจังหวะ ส่งผลให้ชั่ววูบหนึ่ง ลูกแก้วสีอำพันคู่สวยสะท้อนประกายเวทนาคน ทว่านางต้องรีบเก็บงำเอาไว้  

หลังจากอนุญาตพระชายาและนางสนมสรวลเสใส่หน้าตาประหลาดของไป๋เฟินเสียนเฟยแล้ว พระนางค่อยเงียบเสียงหัวเราะของตน ปลดปล่อยเพียงรอยยิ้มดุร้ายลงมา จากนั้นก็หน่วงช่วงเวลานาน ค่อยทำทีขมวดพระขนงสยบอารมณ์ขัน ยามพวกเขาปิดปาก แต่ดวงหน้าฉีกยิ้ม รวมถึงสายตาหมิ่นแคลนยังคงเข้มข้นอยู่ หวังสีเจี่ยจึงตรัสเยือกเย็น 

“แม้เป็นยอดหญิงรูปโฉมงดงาม เวลาสวมสิ่งนี้กลับแลอย่างไรก็แปลกตา ไป๋เฟินเสียนเฟย ความหวังดีของเจ้า เปิ่นกงรับรู้แล้ว ถอดมันออกเถิด!

น่าหลันซือซือปลดหน้ากาก กิริยานิ่งเฉยเช่นเดียวกับคนสนิทของนาง หวงโฮ่วให้ขัดเคืองพระทัยนัก ทำเป็นโง่เขลาจนไม่เข้าใจว่าถูกดูหมิ่นไปแล้ว พระนางจึงกระซิบหารือกับปี๋สุ่ย แล้วค่อยส่งหมี่ฉางยวี่ไปสั่งการคน

เนื่องจากกระถางไฟเป็นเนื้อโลหะ ทั้งยังมีน้ำหนักมาก ลำพังเรี่ยวแรงของกงกงย่อมสู้ไม่ไหว ท่ามกลางความงุนงงของบรรดาสตรีในจักรพรรดิ ทหารองครักษ์จึงรับหน้าที่ขนย้ายเข้ามาตั้งหน้าเรือนหลักของเทียนเฟิ่งหวงกง แล้วนางกำนัลของพระนางก็เปิดประตูหน้าต่างทุกบานออก จากนั้นกองเพลิงจึงถูกจุดขึ้น

หวังสีเจี่ยให้ปี๋จงกงสื่อชูหน้ากาก ก่อนจะเหยียดยิ้มดุร้าย

“ไป๋เฟินเสียนเฟยรับรองว่า สิ่งนี้มีความสามารถในการทำลายคำสาป หากทรงฤทธิ์เช่นนั้นจริงแล้ว เปิ่นกงย่อมยอมเสียสละเพื่อผู้ทุกข์ยากที่ชายแดน”

ถึงขั้นนี้ สาวงามได้แต่ลอบถอนใจ 

โถ...แล้วที่ค่อนแคะระดับสติปัญญานาง

ไม่ทราบว่าใครเพิ่งออกปากไปกันแน่!

ปี๋สุ่ยรับสัญญาณจากนายหญิงแล้ว จึงก้าวออกไปหน้ากระถางไฟ ก่อนโยนหน้ากากลงสู่กองเพลิง ควันสายหนึ่งพวยพุ่งขึ้นมา บ่งบอกถึงมันถูกเปลี่ยนสภาพเป็นกองเถ้าเกือบทันที คราวนี้ความสนุกของทุกคนล้วนหยุดชะงัก สายตาหลายคู่ย่อมปรากฏรอยลังเล

ให้หัวเราะรุมประณามไป๋เฟินเสียนเฟย พวกนางต่างพึงใจกระทำ ทว่าเกี่ยวกับคำสาปที่โด่งดังอยู่ในขณะนี้ เต็มไปด้วยข่าวน่ากลัวทั้งสิ้น ถ้า...ถ้าหน้ากากชิ้นนั้นป้องกันได้ ใครๆ ก็อยากลองเก็บมากกว่าทำลาย

ทว่าใต้สายพระเนตรหวังหวงโฮ่วที่ประกาศแนวทางอย่างแข็งกร้าว ย่อมหาคนแตกแถวยากเย็นนัก หลังจากปี๋จงกงสื่อเผาไปหนึ่งชิ้นแล้ว คนอื่นๆ จึงทยอยกันเดินมาหยิบในหีบ ก่อนโยนใส่กระถางเพลิง ภายในใจร่ำไห้ แต่ก็ไม่กล้าอ้อยอิ่งแสดงความเสียดายออกมา

เห็นเหล่าภรรยาน้อยให้ความร่วมมือเหยียบย่ำน้ำใจเสียนเฟย หวังสีเจี่ยก็พอใจ และตรัสทิ้งท้ายก่อนขับไล่พวกนางว่า ด้วยความเสียสละอันยิ่งใหญ่ของทุกคน พลังศักดิ์สิทธิ์ย่อมกางคุ้มชายแดนจากคำสาป ทำให้บรรดาสาวงามกลืนรสขมขื่นในลำคอ ประสานเสียงสรรเสริญพระนางเอ็ดอึง

น่าหลันซือซือคอยให้เจียงกุ้ยเฟยกับหลี่เต๋อเฟยเสด็จจากโถงเทียนเฟิ่งหวงกงก่อน ค่อยพาชีรันสาวเท้าออกมาบ้าง ด้วยเสียงบอกกล่าวที่ไร้ผู้ได้ยิน ทำให้นางยิ้มรับเจียงเลี่ยงซูที่โอ้เอ้คอยอยู่อย่างอ่อนหวาน แล้วสองสาวงามจึงสนทนาเคียงข้างกัน

“เหม่ยเมย แม้ความหวังดีที่นำมาจะมอดไหม้ไปหมดแล้ว ก็อย่าโศกเศร้าไปเลย ไม่ว่าใครเยาะเย้ยเหม่ยเมยกลางโถงนั่น เจี่ยเจียยังคิดค้านอยู่ในใจตลอด ทว่าเจี่ยเจียกลับเข้าใจหวงโฮ่วเล็กน้อย คนภายนอกเล่าลืออะไร คนภายในควรเงียบไว้ก่อน ถ้ากระทั่งวังหลวงยังวุ่นวาย เท่ากับทั้งแคว้นย่อมปั่นป่วน”

หญิงสาวฟังเหตุผลอย่างประทับจิต ใช่ว่าคนคนนี้ก็ร่วมทั้งหัวเราะนาง ทั้งเผาหน้ากากอย่างสาสมใจด้วยหรือ พอลับหลังหวังสีเจี่ย ค่อยหาทางปลอบขวัญที่แนบเนียน

ท่าทางความคิดนางโจ่งแจ้งเกิน เจียงกุ้ยเฟยจึงคล้ายสั่งสอนแล้ว 

“เหม่ยเมย เรื่องพวกนี้มองเพียงผิวเผินไม่ได้ เตียยังออกปากว่าสถานการณ์ไม่ค่อยปกติ เจี่ยเจียจึงเชื่อที่เหม่ยเมยกราบทูลหวงโฮ่ว แต่เจี่ยเจียก็ไม่อาจเห็นแก่ตัว ยามที่พวกนางยอมเสียสละหน้ากากใส่กองไฟ เจี่ยเจียต้องขออภัยเหม่ยเมยด้วย ที่จำปฏิเสธน้ำใจเหม่ยเมยต่อหน้าหวงโฮ่ว”

เจียงเลี่ยงซูยังเกรงอีกฝ่ายโกรธเคือง คว้ามือขาวนุ่มขึ้นมากุม ดวงตาฉายแววโศกชวนเห็นใจยิ่ง

“เหม่ยเมย เจี่ยเจีย...”

น่าหลันซือซือย่อมไม่ปล่อยให้กุ้ยเฟยต้องขอโทษนาน

“ทูลเจียงกุ้ยเฟย โปรดอย่าขอโทษหม่อมฉันอีกเลยเพคะ เป็นหม่อมฉันคิดง่ายดายเกินไป จึงทำให้หน้ากากจำนวนมากเสียเปล่าแล้ว”

เจียงเลี่ยงซูค่อยยิ้มนุ่มนวล

“เจี่ยเจียยังสนใจสิ่งที่เหม่ยเมยเรียกว่าหน้ากากอยู่นะ”

นิสัยใจคอสตรีสกุลเจียงผู้นี้ นับว่าลึกล้ำเกินธรรมดาแล้ว แทนที่จะต่อสู้กับหวงโฮ่วให้ทุกคนได้หน้ากากกลับไป นางก็คล้อยตามให้เผาทำลายทั้งหมด จากนั้นค่อยมาขอของตัวเองกับนางภายหลัง ถึงในอกสะพรึงหนาวขึ้นมา น่าหลันซือซือก็ยังยิ้ม

“หม่อมฉันอาจเสียชิ้นตัวอย่างไปแล้ว แต่จดจำวิธีทำได้อยู่เพคะ และยังตั้งใจเตรียมมาเข้าเฝ้าหวงไท่โฮ่วพรุ่งนี้ด้วยเพคะ”

เมื่อเข้าใจความนัย เจียงเลี่ยงซูก็ชื่นชม

“ที่แท้แล้วคิดง่ายดายอันใดกัน เหม่ยเมยเฉลียวฉลาดขนาดนี้”

“หม่อมฉันคิดง่ายดายเกินไปจริงๆ เพคะ”

หญิงสาวเผยสีหน้าเอียงอาย ทั้งที่ตลอดการเยาะเย้ยคงใบหน้าราบเรียบเอาไว้ได้ เจียงกุ้ยเฟยย่อมหัวเราะอย่างสดใสออกมาบ้าง


คุยกับแพนด้า:

แพนด้าจะปิดบทส่วนของเล่ม1 แล้วนะคะ รูปเล่มออกเรียบร้อยแล้ว ขาดแต่อีบุ๊ค แพนด้ายังไม่เห็นเหมือนกัน แต่รับรองทางสนพ.มีออกแน่นอนค่ะ 55555

เป็นความบังเอิญที่ประหลาดในเรื่องหลงฮวากำลังจะใส่หน้ากากกันละออง ของจริงของพวกเราก็มีPM25 555555 สารภาพว่าเรื่องนี้คิดก่อนเกิดเหตุฝุ่นอาละวาดทั่วบ้านทั่วเมืองนะคะเนี่ย บังเอิญจริงจัง อิอิ

อาการของคุณอาเริ่มดีขึ้นมาก ถือว่าฟื้นตัวได้ใกล้เคียงปกติแล้ว ช่วงเวลาแรกๆ ที่นอนบนเตียงหรือตอนที่เกิดเหตุแล้วอยู่ในห้องฉุกเฉิน แพนด้าสารภาพเลยเกือบจะร้องไห้กับเสียงร้องกับสภาพคุณอาที่ค่อนข้างแย่ ตอนแรกก็คิดว่าคุยรู้เรื่องนะคะ แต่กลายเป็นคุยรู้เรื่องที่จริงๆ คุณอาไม่รู้เรื่องอะไรเลย 

จากคุณอากลายเป็นเหมือนไม่ใช่คุณอา ประมาณว่าคิดและพูดสับสนไปหมด เรียบเรียงความคิดยังไม่ปะติดปะต่อ หรือวนถามแต่อะไรบางเรื่อง หรืออยู่ๆ ก็ไปทำอะไรที่เขาเคยชินแบบไม่มีสติรับรู้ แพนด้ายอมรับว่าตกใจและกังวลมาก T . T ตอนนี้จากที่ต้องจ้องประกบ 24 ชั่วโมง เพราะทำอะไรเองไม่ได้เลย ทรงตัวไม่ได้ นอนปวดหัว อาเจียนตลอดเวลา สภาพแบบน่าสงสารมาก แต่แพนด้าทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากดูแล้วให้กำลังใจคุณอา ปัจจุบันก็ดีขึ้นมาก เดินได้แต่ยังเซๆ ทำให้ต้องคอยมองเป็นพักๆ ให้ทำอะไรเบาๆ เองได้ จะได้กระตุ้นความทรงจำและร่างกาย ไม่ให้คุณอานอนติดเตียง แพนด้าภาวนาให้คุณอาดีขึ้นเรื่อยๆ และกลับมาเป็นคนเดิม แต่คุณหมอบอกว่าเคสกระทบถึงสมองแล้วเลือดออกแบบนี้ ต้องใช้เวลาดูให้แน่ใจประมาณปีขึ้นไป ขึ้นอยู่กับคนไข้และปริมาณเลือด เรียกว่าคุณอาเลือดออกไม่เยอะถึงขั้นต้องผ่า ก็มีความโชคดีในโชคร้ายจริงๆ

ช่วงนี้แพนด้าก็จะมาแบบนานๆ มาทีหน่อยนะคะ อย่างน้อยๆ ต้องเดือนถึงสามเดือนขึ้นไป จึงจะวางใจคุณอาได้ว่าเป็นปกติแน่ๆ แล้วหรือยังสับสนอยู่ ฉะนั้นขอแจ้งย้ำนะคะ แพนด้าไม่ได้หายไปเพราะหวังขายนิยายอย่างเดียวนะคะ เรื่องคุณอาคือเรื่องหลักเลย นี่ยังเกรงใจบก.อยู่เลยค่ะ ว่าจะทำตามแพลนก็ทำไม่ได้ ต้องขอบคุณบก.สนพ.ด้วยนะคะ ที่เข้าใจแพนด้า และขอบคุณนักอ่านทุกคนที่เข้ามาให้กำลังใจแพนด้า รวมถึงสอยไปนอนอ่านกันแล้ว

สุดท้าย...ใครที่เคยเจอเคสแบบนี้ แล้วคนรู้จักมีอาการหนักกว่าคุณอาของแพนด้า แพนด้าขอนับถือความเข้มแข็งของคุณๆ มากเลยค่ะ  

ปล.ยังเลือกคนตอบเม้นต์เหมือนเดิมนะคะ


สถานะเรื่อง: ยังไม่จบ 

สถานะการลงเรื่อง: ยังลงต่อเนื่อง

สถานะสต็อก: ไม่มี (ปั่นสด ตรวจสด)

วันนัดเจอตอนต่อไป: ยังระบุไม่ได้ (อาจจะเป็นวันไหนก็ได้)

จะลงกี่เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งตอน: ระบุไม่ได้ (เท่าที่มีในวันที่ลง)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.283K ครั้ง

71 ความคิดเห็น

  1. #4754 mannamnma (@mannamnma) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:18
    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #4754
    1
    • #4754-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:13
      ขอบคุณค่า
      #4754-1
  2. #4689 Noochiie Pongsilachai (@nuchyp) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:40
    อ่านแล้วเกิดอาการรำคาญเจียงกุ้ยเฟย
    #4689
    1
    • #4689-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:19
      นิสัยนางสับสนมาก 55555
      #4689-1
  3. #4684 @_sassygirl_@ (@friday11) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:09
    ลุงเราก็อาการแบบคุณอาของ ไรท์นะ พอออกจากรพแล้วก็ เบลอๆ แรกๆติดเตียง หลังๆ ขยับได้ เดินได้ แต่สติไม่มีละ หลงๆลืมๆ นึกว่าตัวเองยังอายุ 20-30 หลังๆมาทรุด แล้วก็นอนแบบ เป็นปี แล้วท่านก็จากไปอย่างสงบ
    #4684
    1
    • #4684-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:20
      งื้อออ เสียใจเรื่องคุณลุงด้วยนะคะ แพนด้าเหลียวไปมองคุณอา ยังคุยรู้เรื่องอยู่ พอวางใจได้เล็กน้อย...
      #4684-1
  4. #4676 winanya19 (@winanya19) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:02
    สู้ๆนะคะ 5555แบ่งแล้วนะแต่ไม่เอาเอง
    #4676
    1
    • #4676-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:06
      555555 นั่นสิจะทำไงกันดีน้า
      #4676-1
  5. #4670 Mukmaydori (@Mukmaydori) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:06
    ทำอย่างงี้จะได้ใช้หน้ากากแบบโจ่งแจ้งได้ จะได้มาโทษทีหลังว่าไร้น้ำใจไม่ได้ ถ้าไม่แบ่งเดี๋ยวก็มาหาเรื่องอีก อันนี้แบ่งแล้วแถมเผาอีก สุดท้ายหน้ากากใช้ได้ดีหาเรื่องนางเอกไม่ได้ แถมหวงโฮ่วโดนคนประนาณอีก
    #4670
    3
    • #4670-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:29
      จริงค่า งานนี้ให้ฮองเฮารับปายยย
      #4670-1
    • #4670-3 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:00
      ขอบคุณนะคะ สู้ๆ ค่ะ
      #4670-3
  6. #4668 hanatsuo (@hanaoo) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:16
    เรื่องนี้มีความคิดแบบล้ำลึกมากกกกก อ่านตื้นๆคิดตื้นๆไม่ได้

    ชอบๆได้คิดตามไปด้วย
    #4668
    1
    • #4668-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:30
      ตอนนี้เดาเรื่องได้หรือยังคะ อิอิ
      #4668-1
  7. #4667 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:38
    คิดว่าต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่างที่ทำให้นางทำเช่นนี้
    #4667
    2
    • #4667-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:30
      มีแน่นอนค่ะ เผยตัวเล็กๆ แล้ว 5555
      #4667-1
  8. #4666 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:36
    เจตนาของซือซือที่เอาหน้ากากไปเข้าเฝ้าหวงโหนั้นคืออะไรกันแน่คะ
    #4666
    0
  9. #4665 One-wan53150 (@One-wan53150) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:23
    ไม่เข้าใจว่านางเอกจะไปอวดฉลาดผิดที่ผิดทางทำไม เอาหน้ากากไปช่วยชาวบ้านดีกว้าไหม เอาไปให้เขาทั้งๆที่รู้ว่าเขาจะดูถูก ทำไปให้คนอื่นดูถูกตัวเองเพื่ออะไร เพื่อหัวเราะทีหลัง เพื่อที่ฮ่องเต้จะชมทีหลังงั้นหรอ

    สู้ๆนะคะไรท์
    #4665
    1
    • #4665-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:31
      ฮ่องเต้ เฮียไม่นิยมชมเฉยๆ นะคะ เฉียชอบเก็บผลด้วยค่ะ 55555555
      #4665-1
  10. #4664 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:06
    เจียงกุ้ยเฟยนี่ตอแหลเรียกทวดเลยน๊า
    #4664
    1
    • #4664-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:31
      จริงค่ะ เป็นคนที่เรียกว่าเดาทางยากจริงๆ
      #4664-1
  11. วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:38

    ขอให้หายเร็วๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #4663
    1
    • #4663-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:31
      ขอบคุณค่า ดีขึ้นกันทั้งคู่แล้วตอนนี้
      #4663-1
  12. #4661 mmuy (@mmuy) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:17

    เมื่อเตือนแล้วไม่สนใจ ซือซือก้อไม่ต้องสนใจ ระวังแค่คนของเราก้อพอ ถึงไรด์ขอให้คุณอาหายป่วย อาการดีขึ้นดีขึ้นนะคะ

    #4661
    1
    • #4661-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:32
      คุณอาก็โอเคขึ้นแล้วค่ะ เหลือแต่แพนด้าที่ต้องปั่นงานล้วนๆ 55555
      #4661-1
  13. #4660 Nanny (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:07

    ป่วยตายให้วังหลังร้างไปเลย เหลือแต่น้าหลันนซือ ซือ กับไมเฮาก็พออิอิ

    #4660
    1
    • #4660-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:32
      555555555555555555 เอางี้เลยเหรอคะ
      #4660-1
  14. #4659 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:37
    งื้อ...ซือซือทำอะไร ปล่อยให้ชิยะเล่นงานเลยคนนิสัยไม่ดี
    #4659
    1
    • #4659-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:32
      ซือซือทำตามมารยาทค่า
      #4659-1
  15. #4658 หนูน้อยผู้โง่งม (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:08

    โอ๊ย! เราลำไย "เจ๊เจียงกุ้ยช่ายดองเค็ม" ไหนี้จริงๆ นางสมควรได้รับรางวัลพระราชทานจากเฮียเต้ว่าเป็นผู้ทรงคุณค่าในด้านที่สุดแห่งความไหลลื่นระดับปรมาจารย์ปลาไหลยังต้องขอกราบเป็นศิษย์ ความสามารถในการเปลี่ยนหนังหน้า ที่แม้แต่คณะปา-่เปลี่ยนหน้ากากยังต้องขอคารวะ และความโลภจะเอามันทุกสิ่งอย่าง อยากเยาะเย้ยน้องซือ และยังจะอยากได้หน้ากากของน้องซืออีก โถ ขนาดนี้ทะเลในเดธซีคงต้องยกให้นางเป็นแม่สะใภ้แน่ๆ คาดว่าจบเรื่องนี้เจ๊ไหดองเค็มเจียงกุ้ยช่ายก็คงจะอยู่ดีนั่งดองเค็มต่อไปชัวร์เลย เพราะต่อให้น่า__ แค่ไหน แต่โลโก้เจียงค้ำคอขนาดนี้ อย่างน้อยก็ไม่ได้นอนคุยกับรากมะม่วงแน่ๆ

    #4658
    1
    • #4658-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:32
      เจียงกุยช่ายดองเค็มมมม กร๊ากกกกกกกกกกกก
      #4658-1
  16. #4657 rin--jung (@rin--jung) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:04
    ทำไมเราอ่านตอนนี้แล้วงงล่ะ
    #4657
    1
    • #4657-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:33
      งงตรงไหนคะ แพนด้ามาช่วยล้าวว
      #4657-1
  17. #4656 GeeGeeJoyJoy (@4891699840) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:22
    งานสัปดาห์หนังสือถ้าไรท์ไปรบกวนแจ้งด้วยนะคะ

    จะพาเฮียกะน้องซือไปเจิมค่ะ
    #4656
    2
    • #4656-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:33
      แพนด้าไม่แน่ใจว่าจะได้ไปนะคะ ทักมาทางข้อความลับนะคะ แพนด้าจะได้เจิมเป็นที่คั่นส่งไปให้
      #4656-1
  18. #4655 GeeGeeJoyJoy (@4891699840) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:08
    ขอให้คุณอาไรท์อาการดีวันดีคืน หายในเร็ววันนะคะ

    สู้สู้ค่ะ.....ไม่ต้องรีบก็ได้ค่ะ เอาที่ไรท์สะดวกและไม่หักโหมนะคะ
    #4655
    0
  19. #4654 Narumiya (@knowfilm) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:47
    ขอให้เจ็บป่วย ล้มตายจ้ะอม่สนมทั้งหลาย ต้องมีสนมตายเป็นตัวอย่าง
    #4654
    1
    • #4654-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:33
      55555555 นี่คือพรที่น่ากลัวที่สุด 55555555
      #4654-1
  20. #4652 Pimmy2518 (@Pimmy2518) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:29
    ขอให้คุณอาหายไวไวนะคะ
    #4652
    1
    • #4652-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:34
      ดีขึ้นมากเลยค่ะตอนนี้
      #4652-1
  21. #4651 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:28
    รอได้คะ ไม่ต้องกังวล
    ขอให้คุณอาฟื้นฟูร่างกายจนแข็งแรงดังเดิมไวไว

    สนุกมากคะ เรื้องหน้ากาก หวังว่ายังมีอีกเยอะ
    ให้สหายข้างนอกทำออกขายราคาถูกดีกว่าช่วยคนได้มาก
    ส่วนในวัง ต้องรออีกสักพัก
    หัวเราะทีหลังดังกว่า
    หวังกำลังจะล่ม
    #4651
    1
    • #4651-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:34
      ข้างนอกก็ทำค่ะ แต่ทุกคนก็ต้องใช้เนอะ
      #4651-1
  22. #4650 Ajrpstupu (@Ajrpstupu) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:29
    ขนาดคนยุคปัจจุบัน​ยังหัวเราะ​หน้ากาก ไม่รู้จัก​ป้องกัน
    สุดท้าย​ก็ป่วยตาย
    แต่กว่าจะตายคง ทรมาน​มาก
    #4650
    1
    • #4650-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:37
      ฝุ่นที่ปนเปื้อนนี่ต้องใช้เวลาสะสมตัวแล้วออกอาการจริงๆ ค่ะ
      #4650-1
  23. #4649 MoNoTa (@MoNoTa) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:17

    ขอให้คุณอาดีขึ้นไวๆนะคะ

    เป็นกำลังใจให้ไรท์น้าาา


    ให้ดีพลิกตัวทุก 2 ชั่วโมง เคาะปอด(ตบปอด พยาบาลเคยสอนให้เรา)บ่อยๆ

    ระวังการสำลักและติดเชื้อค่ะ อ่อ เรื่องใหญ่อีกเรื่องแผลกดทับค่ะ ตรงกัน

    และเปียกอับชื้น

    ถ้าใช้สายช่วยหายใจ ใส่ท่ออาหาร เสมหะจะเยอะ ต้องคอยดู


    สู้ๆนะคะ




    #4649
    2
    • #4649-1 MoNoTa (@MoNoTa) (จากตอนที่ 57)
      12 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:37
      ตรงกัน--->ตรงก้น
      ถ้าต้องนอนติดเตียง แนะนำใช้เตียงลมค่ะ
      ถ้าน้ำหนักมากใช้แบบเป็นท่อปล้องแยกชิ้น
      ถ้าเจาะคอระวังเรื่อฝุ่นละอองแป้งด้วย
      #4649-1
    • #4649-2 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:36
      โหววว รับเป็นความรู้เลยค่ะ คุณอาดูภาพนอกจะปกติดีมาก แต่จริงๆ ในสมองจะช้ำ ทำให้ปวดหัวบางเวลา และยังเจ็บๆ เพราะมีกระโหลกร้าวเล็กๆ ยังเดินได้ ทำธุระง่ายๆ ได้ค่ะ ก็จะออกแนวนอนพัก ดูทีวี กลิ้งไปกลิ้งมา ลุกมาเดินเองได้จะเซๆ หน่อย แต่ก็เดินได้ค่ะ เรียกว่าฟาดเคราะห์ทิ้งท้ายปีกันเลย อิอิ
      #4649-2
  24. #4648 พาว (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:15

    ฮองเฮาว่าเกียดแล้วนะ แต่เกียดเจียงมากกว่าอีกอ่ะ

    #4648
    1
    • #4648-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:37
      55555555 เนอะ นางไว้ใจไม่ล่ายยย
      #4648-1
  25. #4647 Limimi (@Limimi) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:04

    หัวเราะทีหลังดังกว่าอ่ะค่ะ เคยได้ยินไหมคะฮองเฮาโง่ เชอะ... สะบัดผมสวยๆไปเลยค่ะน้องซือ

    #4647
    1
    • #4647-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 57)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:37
      5555555 สะบัดไปละคะ
      #4647-1