หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,261,857 Views

  • 5,436 Comments

  • 13,848 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    39,231

    Overall
    1,261,857

ตอนที่ 58 : บทที่43: ใช้ศัตรูให้เหมือนไม้ เนื้อผุไปบ้าง อย่าโยนทิ้งทั้งท่อน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24601
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2113 ครั้ง
    16 ก.พ. 62

บทที่43: ใช้ศัตรูให้เหมือนไม้ เนื้อผุไปบ้าง อย่าโยนทิ้งทั้งท่อน 100%


(จิ่นคงหวงไท่จื่อ/เฉียงหมินฉี: หากได้เป็นครอบครัวกลมเกลียว จะเป็นสุขใจเพียงไหน...)


แล้วปริศนาที่เฉียงหมินหลงทิ้งท้ายไว้ก็มีคำตอบ น่าหลันซือซือถึงกับตะลึง เมื่อเบื้องหลังโทษพระราชทานของต๋าเชอตานเจี๋ยยวี๋ อำพรางเงื่อนงำดุเดือดพอตัว ไม่เพียงเสี่ยวตานลอบเป็นไส้ศึกในวังหลวง นางยังพลาดท่าให้สวามีจับพิรุธได้!

ด้วยเหตุกระทั่งภรรยายังหวังร้าย จักรพรรดิจึงเลือดเย็นเกินสามัญชน ไม่อาจละสายตาจากภาวะแวดล้อม หรือปลดเกราะระวังภัยในแก่นจิต พิจารณาไปแล้ว ต่างฝ่ายต่างคุมเชิงทุกฝีก้าว ชวนเมื่อยสมองและหัวใจ นางย่อมเวทนาเฉียงหมินหลงเล็กๆ

แต่หลังจากลูกหลานสกุลต๋าเข้าตำหนักเย็นโดยบริสุทธิ์ไปหนึ่งคน โดนพิพากษาข้อหาที่ไม่ผิดแทนผิดจริงไปอีกหนึ่งคน ต๋าปาหนานชานหยู หรือท่านอาของพวกนาง จะเข็ดขยาดหรือหวั่นเกรงกลับหาไม่ ยังมีแก่ใจเตรียมคัดตัวบุตรสาวคนใหม่ส่งมาฉางอันอีก ทว่าเฉียงหลงหวงตี้พระราชทานอภัยโทษแก่นางก่อน

ฟังข้อมูลจากวิญญาณครบถ้วนแล้ว น่าหลันซือซือยิ่งหัวหมุนไปกับแง่มุมที่ซับซ้อนของเผ่า นิสัยท่านอาผู้นี้ในความทรงจำน่าหลันซือซือไม่ค่อยชัดเจน คงเพราะเขายากสุงสิงกับนาง ด้วยเพียงเลี้ยงดูให้เติบโตขึ้นมาเท่านั้น หญิงสาวถึงกับนอนพะวงคิดอยู่เต็มคืน

ทว่าแลเปล่าประโยชน์ พวกเขาอยู่ห่างไกลถึงนอกกำแพงหมื่นลี้ เอาให้นางรอดปัญหาที่คุกคามชีวิตระยะใกล้ไปก่อนแล้วกัน!

เมื่อยามเฉินมาเยือน ทุกคนต่างอดยกย่องในใจไม่ไหว ที่ยังเจอไป๋เฟินเสียนเฟยเข้าเฝ้าหวังหวงโฮ่วตามขนบ แม้นางเพิ่งตกเป็นเป้าเยาะเย้ยทั่วเทียนเฟิ่งหวงกงไปเมื่อวาน ถึงจะโดนกระทบกระเทียบจากผู้มีอารมณ์ค้างอยู่ โฉมงามชาวนอกด่านเพียงยิ้มหวานเย็น ช่วงใช้พลังสีหน้าแข็งแกร่งประหนึ่งรูปสลักตอบโต้ กระทั่งพวกนางฟาดลมปากทุบตีอย่างไร มีแต่พวกตนที่เมื่อยกราม พาลให้คร้านตอแยคนโง่งมไปในที่สุด

น่าหลันซือซือเสร็จหน้าที่ที่เทียนเฟิ่งหวงกงแล้ว ค่อยนำขบวนคนเคลื่อนย้ายไปเทียนโส้วกง ชีรันรับหน้าที่ปกปักถาดเครื่องหวาน รวมถึงของสำคัญกล่องหนึ่ง ส่วนเจียงเลี่ยงซูออกเดินทางมาก่อนนาง จึงคอยอยู่ที่นั่นเคียงข้างเจียงหวงไท่โฮ่ว

หลังจากแสดงความเคารพ รวมถึงถวายของหวานก่อนพระกระยาหารกลางวัน แก่เจ้าตำหนักกระเรียนสวรรค์ และกุ้ยเฟยผู้งามละมุนละไมแล้ว พวกนางค่อยนั่งสนทนาความอย่างใกล้ชิด

“เจี่ยเจียเพิ่งเล่าเกี่ยวกับหน้ากากของเหม่ยเมย...”

เจียงผู้น้อยเริ่มต้น เจียงผู้ใหญ่ก็สานต่อ

“อายเจียสนใจสิ่งที่เรียกว่าหน้ากากนี้ จะต่อต้านภัยคำสาปร้ายแรงได้อย่างไร”

น่าหลันซือซือเบือนหน้ามาทางคนสนิท ชีรันจึงส่งกล่องใบเล็กถึงมือนางข้าหลวงประจำตัวเจียงหวงไท่โฮ่วกับเจียงกุ้ยเฟย แล้วค่อยถอยเท้าไปยืนสงบเสงี่ยม เจียงซูหยูทอดพระเนตรมองผืนผ้าปักที่นอนนิ่ง ก่อนจะหยิบขึ้นมาเพ่งพิศ

“เป็นผ้าปักลายฝูงปลาหลี่ทองผืนหนึ่ง...”

เจียงเลี่ยงซูก็กำลังพลิกชมหน้ากากของตนเองด้วย

“ของซูเอ๋อปักลายทิวไผ่สีเงิน ด้วยสิ่งนี้ เหม่ยเมยกล่าวว่า สามารถป้องกันคำสาปไม่ให้สัมผัสผู้สวมใส่ได้เพคะ”

เมื่อเจียงกุ้ยเฟยช่วยเสริมพลัง น่าหลันซือซือย่อมยิ้มหน้าชื่น ทำให้พระนางคล้อยตามเล็กน้อย

“ได้ยินว่าเป็นฝีมือดัดแปลงของเจ้า ลายปักทั้งสองชิ้นจึงแตกต่าง”

เกินทราบเจตนาเบื้องลึกของหวงไท่โฮ่วผู้ยิ่งใหญ่ นางเลยถามอย่างไรก็ตอบอย่างนั้น

“ทูลหวงไท่โฮ่ว นอกจากที่จะนำถวายแล้ว หม่อมฉันยังได้คนในไป๋ฮวากงร่วมแรงร่วมใจทำด้วยเพคะ”

พระนางแย้มพระโอษฐ์ สายพระเนตรที่มักสงบนิ่ง คล้ายเจือกลิ่นอายอ่อนละมุน ยามนี้ดูไปเหมือนบุตรชายเวลาโปรยเสน่ห์ดอกท้อเล่นงานคนไม่มีผิด

“ข้าทราบแล้วว่า กระทั่งหวงโฮ่วยังหมางเมินเจตนาดีของเจ้า”

เจียงซูหยูทอดพระเนตรไปทางกุ้ยเฟย ราวกับชี้ทางให้รู้ว่านางค้างคุณใครอยู่ นับว่าไม่เกินคาดที่สายสัมพันธ์สกุลเจียงเข้มแข็งอย่างมาก จึงมีแค่เจียงเลี่ยงซูที่รับอภิสิทธิ์จากพระนางผู้เดียว ถ้าน่าหลันซือซือไม่มีซาลาเปาแฝดละก็ อย่าฝันกลางวันว่าเฉียงเหล่าไท่ไท่จะลดองค์มาเกี่ยวข้องด้วย

“ไม่ต้องเสียใจไป อายเจียจะยอมรับหน้ากากชิ้นนี้เอาไว้เอง”

ความหมายแฝงคือ อีกประเดี๋ยวคนที่ร่วมก่อกรรมพวกนั้น ต้องแห่กลับข้างอลหม่านกันแน่นอน!

“หวงโฮ่วนับวันเอาแต่ทำงานเคร่งเครียด บางทีการพักผ่อนน้อยเกินควร อาจพาสายตาและความคิดอ่อนเพลียตามไปด้วย ถึงจะมีเตียเป็นไท่เว่ยควบคุมกองทัพ นางคงหลงๆ ลืมๆ ไม่มากก็น้อยบ้าง”

อา...นางอยากให้หวังหวงโฮ่วประทับที่นี่จริงๆ ไม่รู้เวลาทั้งสองคนปะทะกันซึ่งหน้า จะเผาเส้นผมฝ่ายตรงข้ามไปได้กี่เส้น!

“แต่แม้ปฏิบัติตามหน้าที่อย่างเหน็ดเหนื่อยเพียงไร อายเจียกลับคาดไม่ถึงเช่นกัน แท้จริงแล้วหวงโฮ่วก็คลั่งไคล้ลัทธิบูชาสิ่งของ จึงตั้งกระถางไฟส่งอำนาจศักดิ์สิทธิ์ไปคุ้มครองแนวชายแดน สภาพร่างกายที่ไม่พร้อม พรากสติปัญญาคนได้ถึงขั้นนี้ ชวนสังเวชใจนัก”

น่าหลันซือซือลอบกลืนน้ำลายลงคอ ไม่กล้าขัดคอพระนางสักคำเดียว

“อย่าทรงกังวลพระทัยมากนักเพคะ ไม่เช่นนั้นอาจกระทบถึงพระสุขพลานามัยได้เพคะ”

ปล่อยให้เจียงเลี่ยงซูรับไม้ต่อไปเถิด นางรู้สึกตัวเล็กเท่าปลายนิ้วคนแล้ว

“แม้เรื่องนี้ซูเอ๋อไม่เห็นด้วย แต่เพราะต้องเสียสละเพื่อความผาสุกของปวงชนให้หวงโฮ่วสบายพระทัย จึงกลายเป็นรบกวนเหม่ยเมยแล้วเพคะ”

เจียงซูหยูถอนพระปัสสาสะ ก่อนชมเชยสะใภ้รองคนโปรด

“อายเจียทราบว่าซูเอ๋อมากเมตตามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ในเมื่อหวงโฮ่วเผาทิ้งเสียทั้งหมด ไป๋เฟินเสียนเฟยจะใช้อะไรป้องกันคำสาปให้หมินจือกับหมินเหมิง”

น่าหลันซือซือตีหน้าหมองคล้ำ

“แม้ส่วนที่หม่อมฉันให้คนในไป๋ฮวากงช่วยกันทำขึ้นมา และชิ้นต้นแบบจะหมดไปแล้ว แต่หม่อมฉันพอจะทำของจิ่นติ้งหวังและจิ่นลี่หวังใหม่ทันเวลาได้เพคะ เกรงก็แต่คนอื่นๆ...”

แววพระเนตรเจียงหวงไท่โฮ่วกึ่งรู้ทันกึ่งขบขัน ทว่ากลับตรัสสุรเสียงเห็นใจออกมา

“เช่นนั้นผู้เย่วจวนไปคัดผ้าไหมจากจิ่นกวางเฉิง(หมายถึงเมืองเฉิงตูในมณฑลเสฉวน และเป็นหนึ่งในสี่อันดับแหล่งผลิตผ้าไหมทอดิ้นเงินดิ้นทองที่เลื่องชื่อของจีน)ที่อายเจียสะสมไว้ ออกมาปลอบขวัญไป๋เฟินเสียนเฟยสักสองพับ...”

ผู่กูกูยอบกายรับคำสั่ง แต่น่าหลันซือซือกลับเบิกตาตระหนก มีสำนวนมากมายกล่าวถึงผ้าไหมทอดิ้นเงินดิ้นทอง และเปรียบเปรยว่าผ้าไหมทอยาวหนึ่งชุ่น(นิ้ว)เทียบเท่าทองคำหนึ่งก้อน แต่พระนางใจป้ำยกให้ตั้งสองพับ ทั้งยังเป็นหนึ่งในสมบัติสะสมส่วนตัว

สวรรค์...นี่นับว่าล่อแหลมที่สุด!

“หม่อมฉัน...หม่อมฉันไม่กล้ารับเพคะ ขอหวงไท่โฮ่วเมตตาด้วยเพคะ”

เจียงซูหยูกลับเอ็นดูคนงามขี้เกรงใจ นางไม่อยากรับก็เพิ่มจำนวนให้เสียอย่างนั้น

“อายเจียว่าสามพับเหมาะสมกว่า ผู่เยว่จวนเลือกหนึ่งพับสดใส อีกสองพับสุขุมหน่อย ไป๋เฟินเสียนเฟยคงสวมใส่ได้หลายวาระ”

หลังกำชับข้าหลวงคนสนิทแล้ว พระนางก็แย้มพระโอษฐ์ปลอบ

“อายเจียชอบหน้ากากชิ้นนี้มาก และเจ้ายังมีน้ำใจเร่งปักหน้ากากชิ้นใหม่ให้ซูเอ๋อด้วย ผ้าไหมพวกนั้นเทียบกับหน้ากากกันคำสาปแล้ว เหลือมูลค่าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ต้องเกรงใจไป”

ทิ้งช่วงเวลาไม่นาน ผู่กูกูก็นำคนยกหีบเข้ามา เจียงซูหยูอนุญาตให้น่าหลันซือซือชมก่อนว่าชอบใจหรือไม่ ขณะนี้นางมีหรือจะกล้ามากเรื่อง จึงยอบกายขอบพระทัย สุ้มเสียงซาบซึ้งอย่างยิ่ง

เจียงเลี่ยงซูก็ผสมยิ้มยินดีด้วย ทว่าสายตาแวบหนึ่งส่องประกายพิกลออกมา ด้วยนางจดจำได้ว่า พับผ้าไหมทอดิ้นเงินดิ้นทองจากจิ่นกวางเฉิงชุดนี้ ทั้งแคว้นมีเพียงสิบพับ สามพับเป็นของเฉียงหลงหวงตี้ สองพับเป็นของหวังหวงโฮ่ว และห้าพับเป็นของเจียงหวงไท่โฮ่ว

แต่พระนางกลับมอบให้ไป๋เฟินเสียนเฟยคราวเดียวถึงสามพับ 

เมื่อเสียงถวายพระพรของเด็กชายสามคนประสานดังขึ้น ทุกคนก็หันไปสนใจพวกเขา


หลังจากร่วมเสวยพระกระยาหารกลางวันอิ่มหนำแล้ว เจียงเลี่ยงซูค่อยทูลลาว่ามีภาระงานให้รีบดูแล เลยเหลือแค่น่าหลันซือซือที่อยู่คลายเหงากับผู้ชรา ยามที่สองเปาคลุกคลีกับเสี่ยวหวงไท่จื่อ แวบหนึ่งนางมองสบตาเปาจื่อ ก่อนสนทนาความกับเจียงหวงไท่โฮ่วอย่างราบรื่นต่อ

เมี่ยนเปากับกระรอกไป๋ไป๋กำลังหยอกเล่นกับแมวทรงเลี้ยง ฮุยยี่แห่งตงกง ส่วนหมินฉีกับเปาจื่อนั่งจดจ่อสมาธิกับเกมกระดาน รอบๆ ตัวพวกเขาคือกงกง กูกู และกงปี้ทั้งคนทั้งผี ไม่นานเมี่ยนเปาก็มานั่งเท้าคางดูศึกระหว่างพี่ชายฝาแฝดกับพี่ชายใหญ่

เนื่องจากจิตวิญญาณเชื่อมโยงกัน เขาย่อมกระจ่างความคิดเปาจื่อเกินแปดส่วน จึงสวมบทจวินซือเข้าข้างต้าหวงซง คอยมอบคำปรึกษาด้านกลยุทธ์อย่างใกล้ชิด จนเปลี่ยนสถานะบนกระดานของเฉียงหมินฉี จากใกล้เพลี่ยงพล้ำมาเป็นตั้งตัวมั่นคง

เปาจื่อก็ไม่ได้โกรธเคืองใคร นอกจากแยกแยะความแค้นกับบุญคุณอย่างชัดเจน ยังถือว่าจิ่นคงหวงไท่จื่อผู้นี้ เป็นบุคคลที่พวกเขาเคารพยกย่อง ทั้งที่โดยธรรมชาติ เชื้อพระวงศ์ผู้กำเนิดด้วยจักรพรรดิมักแข่งขันกันแต่ลืมตามองโลก

“ขอบพระทัยต้าหวงซงที่เมตตา เปาจื่อพ่ายแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

เฉียงหมินฉีกุมทับมือที่ประสานคารวะของน้องชาย ก่อนกดลงเป็นเชิงห้าม

“เจ้าถ่อมตนเกินไปแล้ว ข้าต่างหากที่ถ้าไม่ได้คนออมมือและคนช่วยเหลือ มีหรือจะพลิกกระดานกลับมาสำเร็จ”

ถึงเปาจื่อจะยิ้มสม่ำเสมอ แต่สีหน้ากลับเห็นได้ชัดว่ากำลังกังขาอยู่

“รูปแบบแผนนี้ เปาจื่อเคยปรึกษาซือฝู คิดว่าคงไร้ช่องโหว่ แท้จริงกลับมีข้อบกพร่อง...”

รัชทายาทน้อยย่อมโคลงศีรษะกับความเอาจริงเอาจัง เปาจื่ออายุแค่หกขวบ แต่ในชั้นเรียนได้ยินว่าก้าวหน้าเกินเด็กวัยเดียวกันมาก ขณะที่เมี่ยนเปาชำนาญแขนงวิชายุทธ์ ฝึกฝนไม่นานก็ออกกระบวนท่าถูกต้อง

“เห็นพวกเจ้ามากความสามารถเช่นนี้ ข้ารู้สึกยินดีแทนพสกนิกรในอนาคตแล้ว”

ยามกล่าวประกายพระเนตรแลสุกสกาว ทว่ากลับแฝงกระแสปลดปลงบางอย่าง ที่ไม่พ้นสภาพร่างกายอ่อนแอเกินธรรมดาของตนเอง ระยะหลังซาลาเปาน้อยเฉียบไวต่อความรู้สึกขึ้น จึงจับสังเกตได้ทันที เจ้าไป๋ไป๋เองยังวิ่งผ่านแขนนายน้อยลงมายืนสองขาบนกระดาน

เฉียงหมินฉีเห็นกิริยาน่ารักน่าเอ็นดู ย่อมยื่นนิ้วไปลูบหัวเล็กๆ มันก็ถูหลังคอสัมผัสตอบ สัตว์ส่วนใหญ่มักมีสัญชาตญาณพิเศษ รับรู้ได้ว่าหัวใจมนุษย์หน้าตาเป็นเช่นไร

“เปาจื่อกลับคิดว่าพวกเราล้วนมีวาสนาสูงส่ง จึงได้ต้าหวงซงดำรงตำแหน่งหวงไท่จื่อ ภายภาคหน้าใต้หล้าย่อมสงบสุข ทั้งยังเจริญรุ่งเรืองด้วยคุณธรรมแน่พ่ะย่ะค่ะ”

คู่แฝดคุกเข่าลงประสานมือพร้อมกัน เฉียงหมินฉีรีบดึงตัวพวกเขายืน สีหน้าขัดเขินแกมละอายใจ

“ข้าเพียงคิดขึ้นมาว่า สุขภาพข้ามักก่อเหตุลำบากให้ผู้คน”

โดยอย่างยิ่งมีส่วนทำให้เอ๋อเหนียงเป็นหญิงใจร้ายอยู่ทุกวันนี้

แม้เปาจื่อและเมี่ยนเปารับรู้ส่วนต่อท้าย ทว่ายามพวกเขาเดือดร้อนเพราะหวังหวงโฮ่ว ต้าหวงซงก็ยังยึดถือความถูกต้อง เพียงต่างกันที่คนอื่นอาจไม่ได้ซาบซึ้งในบุญคุณจิ่นคงหวงไท่จื่อ แล้วคงเห็นเป็นจุดอ่อนใหญ่ของเฉียงหมินฉี ทว่าซาลาเปาน้อยกลับแยกแยะเป็น ผู้ไหนดีด้วยเพราะต้องการสิ่งตอบแทน ผู้ไหนไม่ต้องการอย่างต้าหวงซงท่านนี้ 

“ต้าหวงซงกังวลใจเกินไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ เปาจื่อเคยศึกษาตำราเล่มหนึ่ง ระบุพลังงานสองประเภทที่ส่งผลถึงกระแสชีวิต หนึ่งเรียกว่าพลังงานกาย ถ้าหมั่นสะสมอย่างเหมาะสม จะส่งเสริมภูมิคุ้มกันแข็งแรงได้ทางหนึ่ง และส่วนใหญ่ก็มักอาศัยพลังงานกายคุ้มครองสุขภาพ แต่พลังงานประเภทที่สองกลับสำคัญยิ่งกว่า เรียกว่าพลังงานใจ ต้าหวงซงอาจทราบมาบ้างว่า บางคนแลไม่คล้ายป่วย เพราะคอยบำรุงพลังงานใจให้แกร่งกล้าได้ ระยะนี้พระพลานามัยต้าหวงซงก็แข็งแรงดี เปาจื่อเห็นจะประจักษ์จริงในเนื้อหาตำราแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

เมี่ยนเปาด้อยหลักการ ที่เขามีคือความจริงใจ เพียงส่งดวงตากระทบเงาหมองของเฉียงหมินฉี พวกมันก็โดนเป่าหายไปฉับพลัน รัชทายาทน้อยจึงฉายยิ้มสดใส

“นั่นก็เป็นผลงานของพวกเจ้าด้วย พลังงานกายบกพร่องแล้วอย่างไร ข้ายังเหลือพลังใจให้ใช้ต่อสู้จริงหรือไม่”

“พ่ะย่ะค่ะ”

ซาลาเปาสองลูกล้วนสนับสนุน หลังจากอยู่ในบรรยากาศประสาพี่น้องที่ขาดแคลนครู่หนึ่ง เปาจื่อก็จัดกระดานหมากใหม่ ถือช่องว่างแอบชะโงกตัวไปกระซิบ

“ต้าหวงซงทรงทราบว่า หวงโฮ่วทรงห่วงใยต้าหวงซง จึงไม่โปรดปรานไป๋เฟินเหนียงเหนียง และไป๋เฟินเหนียงเหนียงก็เกรงสร้างเหตุลำบากพระทัยแก่หวงโฮ่วกับต้าหวงซง เปาจื่อย่อมอาสาส่งมอบสิ่งนี้ถวายต้าหวงซงเอง...”

ด้วยกิริยาปิดบังสายตาคน เฉียงหมินฉีจึงรับมาซ่อนก่อนสอบถาม

“แล้วมันคืออะไรหรือ...”

เด็กชายฝาแฝดช่วยกันเรียงหมากบนกระดานใหม่ เวลาพวกเขาล้อมหัวกัน มักไม่ชอบให้ข้าราชบริพารเข้าใกล้นัก เนื่องจากทุกคนเห็นเจียงหวงไท่โฮ่วทรงไม่คัดค้าน เลยต้องเฝ้าห่างออกไปสักหน่อย

“เรียกกันว่าหน้ากากพ่ะย่ะค่ะ ช่วงนี้ต้าหวงซงคงทรงทราบว่าผู้คนแถบซีกวนกำลังเดือดร้อนเพราะซิย่ะ หรือคำสาปสีดำ...”

จิ่นคงหวงไท่จื่อผงกหัวรับทันที เปาจื่อก็เคลื่อนหมากไป ปากยิ้มแย้มพูดราวกับเล่าเรื่องอะไรสักอย่างถวาย

“ไป๋เฟินเหนียงเหนียงอธิบายว่า ซิย่ะแท้จริงแล้วเป็นแมลงมีปีกสายพันธุ์หนึ่ง ทว่าที่ผู้คนหวาดกลัวพวกมัน จนตั้งชื่อว่าคำสาปสีดำ คือพฤติกรรมประหลาดกว่าทั่วไป และมีลักษณะภายนอกน่าเกลียดน่ากลัว ทั้งสร้างละอองพิษบางอย่างตลอดเวลา ส่งผลให้เกิดอาการหายใจติดขัด ดังนั้นจึงควรสวมหน้ากากป้องกันละอองพวกนี้เอาไว้ให้มากที่สุด วิธีใส่ก็ไม่ยากพ่ะย่ะค่ะ หน้ากากจะมีปลายซ้ายขวาสำหรับเกี่ยวพระกรรณ ขอบบนของผ้าให้คลุมครึ่งสันพระนาสิก ขอบล่างปิดใต้พระหนุ(คาง)เล็กน้อย พยายามให้กรอบหน้ากากสัมผัสแนบชิดพระฉวีที่สุดพ่ะย่ะค่ะ”

เฉียงหมินฉีย่อมตั้งใจหาทางหลบสายตาเอ๋อเหนียง แล้วทดลองสวมหน้ากากสักหนก่อน เพื่อเวลาที่ซิย่ะเดินทางมาถึงฉางอัน จะได้ใช้งานเป็น

“ไป๋เฟินเหนียงเหนียงกับเสี่ยวเปามากน้ำใจนัก”

จิ่นคงหวงไท่จื่อเดินหมากเสร็จแล้ว เปาจื่อค่อยขมวดคิ้วคิด ยกมือขึ้นบังริมฝีปากพูด

“ไป๋เฟินเหนียงเหนียงยังกำชับว่า หากเป็นไปได้เวลาที่มันมา ต้าหวงซงควรประทับแต่ในห้องบรรทม หน้าต่างประตูก็ปิดให้มิดชิด และโปรดทรงหน้ากากตลอดวันคืนด้วยพ่ะย่ะค่ะ ไป๋เฟินเหนียงเหนียงเตรียมมาทั้งหมดสามสิบหน้ากาก เพื่อให้ต้าหวงซงทรงเปลี่ยนทิ้งวันละหนึ่ง คาดว่าหลังจากสามสิบวันผ่านไป ทุกคนต้องสวมหน้ากากเหมือนกันหมด ดังนั้นต้าหวงซงจะทรงมีชุดใหม่ใช้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”

จิ่นคงหวงไท่จื่อรู้สึกอุ่นกลางอก เพิ่งเข้าใจสายสัมพันธ์กลมเกลียวเป็นอย่างไร 

“ไป๋เฟินเหนียงเหนียงรอบรู้และรอบคอบ ลำบากพวกเจ้าห่วงใยข้าแล้ว”

ซาลาเปาน้อยประสานยิ้ม ประสานเสียงเบาๆ

“เสี่ยวเปาเต็มใจพ่ะย่ะค่ะ”

พวกเขาเล่นเกมกันอีกกระดาน ค่อยถึงเวลาแยกย้ายกันไปร่ำเรียน น่าหลันซือซือเห็นเปาจื่อส่งสายตารับรองว่าเรียบร้อย หญิงสาวจึงวางใจ หากหวังสีเจี่ยถนัดแต่ทรมานตัวเอง พวกนางคงไม่ลักซ่อนเคลื่อนไหว ทว่าความเป็นจริงมักทารุณกรรมผู้คน หวงโฮ่วที่ดุร้ายถึงไม่ละเว้นกระทั่งจิ่นคงหวงไท่จื่อ

ในใจน่าหลันซือซือย่อมภาวนาให้เฉียงหมินฉีซ่อนหน้ากากใต้รักแร้พระนางครบหนึ่งเดือน ฉะนั้นระหว่างเดินทางกลับไป๋ฮวากง บรรดาผีพระชายาทั้งสามต่างรับปากจะเป็นหูตาที่ตงกง ถ้าความลับแตก หน้ากากถูกทำลายทิ้ง นางคงดิ้นรนช่วยเหลือเขา แต่กลับรู้สึกวูบโหวงแปลกๆ อยู่ทั้งวัน คงเพราะเคยชินกับการระวังเอาไว้ก่อนแล้ว  


ข่าวลือเกี่ยวกับภัยพิบัติที่เล่นงานแนวซีกวนอยู่เกินปิดกั้นแล้ว ฝูงชนย่อมขวัญผวาไปทั่วหัวเมืองใกล้เคียง ยิ่งได้ยินว่ามีผู้หายใจเข้าไปแล้วเสียชีวิตด้วยปริศนา กลุ่มคนเหล่านั้นล้วนสูงอายุ ไม่ก็ร่างกายป่วยกระเสาะกระแสะแต่ต้น จึงสะเทือนขวัญสตรีในห้องหอจนฝันร้ายทุกค่ำคืน 

หน้ากากจากโรงหมอเป่ยกลายเป็นของล้ำค่า แต่ด้วยความร่วมมือจากคณะไท่ยีของวังหลวง พวกเขากระจายตัวอย่างกับวิธีทำ และเกณฑ์แรงงานคนเร่งผลิตขึ้นมาแจกจ่าย เพียงใช้ประจำวันในหมู่พวกเขาเองยังแทบไม่พอ ไหนเลยจะเหลือจำนวนมากมาวางจำหน่ายต่างเมืองอีก วัสดุที่ใช้ทำก็กลายเป็นขาดแคลน ผู้คนถึงนิยมปิดประตูอยู่บ้าน

เรื่องอาหารการกินยามลำบาก พวกเขาล้วนสรรเสริญหลันเซียนเชิง ไม่จำเป็นต้องรอกระทั่งต้นรัชศกที่สิบเอ็ดมาถึง ผลบุญที่นางชวนสะสมต่างสิริมงคลก็ส่งผลให้ใช้แล้ว และบ้านหลังหนึ่งประกอบด้วยคนหลายช่วงอายุ ใช้อักษรตี้จือดินแตกต่างกัน เท่ากับแบ่งปันชนิดธัญพืชกับอาหารถนอมเก็บ จนอุ่นใจได้ว่าต่อให้ทางการเข้าไม่ถึงท้องถิ่น พวกเขาก็คงไม่หิวโหยตาย

พื้นที่ตอนใต้ของแคว้นกำลังเร่งเก็บเกี่ยวผลผลิต ด้วยไม่อาจแน่ใจซิย่ะจะเข้าถึงเขตไหนบ้าง ทั้งไม่มีวิธีกำจัดจากทางการ ทำให้ทิวเขาเขียวขจีของพื้นที่ประสบภัย ถูกสูบกินสีสันจนหม่นคล้ำ ชีวิตของต้นไม้นานาชนิดล้วนวายวอดใต้ม่านดำสนิทที่คลี่คลุม เส้นทางสัญจรบางแห่งยังคล้ายตัดขาด ส่งเสริมบรรยากาศชวนสะพรึงแผ่ขยาย

เสียงเล่าลือประเภทต่างๆ ทวีความเข้มข้นขึ้นตามเวลา เฉียงหลงหวงตี้ยึดเทียนกวานเตี้ยนเป็นตำหนักบรรทมชั่วคราว เพราะต้องประชุมขุนนางข้ามวันข้ามคืน ทำให้ระยะนี้วังหลวงวุ่นวายไม่แพ้ข้างนอกทีเดียว

ซิย่ะคืบคลานใกล้ฉางอันอย่างอหังการ หากกระทั่งที่นี่ยังเกินยับยั้งพวกมัน ฝูงแมลงปิศาจคงทำลายเสบียงแคว้นปีหน้าทั้งหมด ขณะที่ฝ่ายหน้าอยู่ไม่เป็นสุข ฝ่ายในย่อมยากสงบจิต ข่าวร้ายนับวันไม่รู้จักพักผ่อน ต่างกันเพียงสตรีในรั้ววังสนใจแค่ความอยู่รอดของตนกับตระกูล เรื่องปากท้องมวลชนค่อนข้างไกลหัวคิดร้อยหลี่ เกิดพวกนางถูกพิษคำสาปตายขึ้นมา ยังจะไปกังวลเกี่ยวกับข้าวปลาอาหารทำไม

ด้วยเหตุนี้ บรรดาโฉมสะคราญครุ่นคิดทีไร ล้วนหวนเสียดายหน้ากากจากไป๋เฟินเสียนเฟย ครั้นส่งคนออกไปตามหา ก็ยังกลับมามือเปล่า ใครๆ ต่างหวงแหนชีวิต หวังให้พวกเขาเสียสละขายสักชิ้น จึงยากเย็นยิ่ง จนเหลือเพียงวิธีก่อคดีอาญากับชนชั้นล่าง ทว่าเฉียงหลงหวงตี้ทรงมีพระอารมณ์รุนแรง ทำให้ยำเกรงว่าเก็บกวาดไม่หมดจด พวกนางอาจถูกประหารล้างสกุลแทน  

ท่ามกลางบรรยากาศประหวั่นใจของแต่ละกง ผู้ปกครองฝ่ายในอย่างหวังสีเจี่ยกลับเปี่ยมแรงศรัทธา พระนางมักแสดงออกว่า ภัยพิบัติแมลงต้องพ่ายพระบารมีหวงช่างกับกองทัพ แล้วล่าถอยกลับทะเลทรายไปในที่สุด ด้วยแนวคิดภาคภูมิประหนึ่งเคารพป้ายบรรพชน จึงทำให้ฉากหน้าเชื่อฟัง แต่ฉากหลังกลับเกินกำราบผู้เข้าหาไป๋เฟินเสียนเฟย

หลังจากน่าหลันซือซือเข้าเฝ้าเจียงหวงไท่โฮ่วแล้ว ค่อยกลับเจอกลุ่มนางในที่นำหน้าโดยอันชงหรง นางจึงต้อนรับให้ไป๋ฮวากงคึกคักขึ้นมา

“แค่ก...ทูลไป๋เฟินเสียนเฟย หม่อมฉันขอประทานอภัยด้วยเพคะที่มารบกวน”

เห็นใบหน้าขาวเผือดดวงเดิม ที่ตากลมเย็นก็ซีด ตากลมอุ่นก็ซีด น่าหลันซือซือย่อมต้องห่วงใยเป็นพิเศษ

“อันชงหรงไม่ต้องเคร่งครัดไป นั่งพักให้สบายก่อน”

แล้วนางค่อยเร่งคนของตน

“ยกน้ำชา ยกขนมออกมาเร็วเข้า ทุกคนคอยข้าอยู่ข้างนอก จนสีหน้าอ่อนเพลียกันหมดแล้ว”

กงปี้และกงกงรุ่นเยาว์ค้อมกายรับคำสั่ง ก่อนปลีกตัวหายไปบางส่วน พวกนางไม่มองสบตาในพรรคพวก ก็พยายามคาดเดาใจไป๋เฟินเสียนเฟย

“อันชงหรงพากันมาหลายคนเช่นนี้ มีธุระสำคัญอะไรหรือ สีหน้าจึงดูไม่ค่อยดีนัก”

สาวงามที่แสนเปราะบางอย่างอันเหอลี่ถึงกับน้ำตาเอ่อคลอ แล้วนางก็ลุกขึ้น แสดงกิริยาเตรียมคุกเข่าต่อหน้าเจ้าตำหนัก ทำให้น่าหลันซือซือเบิกตากว้าง เมื่อที่เหลือเริ่มต้นกระทำตามบ้าง หญิงสาวจึงอยู่ใกล้อันชงหรงดึงชงหรง จากนั้นค่อยพบว่า บัดนี้ใบหน้าซีดขาวประพรมน้ำตาชวนให้ผู้คนเวทนา

“ทูลไป๋เฟินเสียนเฟย หม่อมฉันผิดไปแล้วเพคะ หม่อมฉันผิด...ไปแล้วเพคะ”

อา...ก็นับว่าผิดจริงดังที่พูดอยู่ล่ะ

น่าหลันซือซือเริ่มเข้าใจเหตุผลของพวกนางแล้ว แต่กลับปั้นยิ้มงงงันแกมวิตกกังวลอยู่

“ลุกขึ้น ลุกขึ้นมาก่อนทุกคน ที่กล่าวว่าผิด นั่นคือผิดอะไรกัน

พออันเหอลี่ยอมรับการประคอง สตรีที่เหลือก็ยืนขึ้นตาม ลอบใช้ผ้าซับน้ำตากันเป็นแถว

“หม่อมฉันผิดที่...ที่ไม่อาจทูลคัดค้านหวงโฮ่วเรื่องหน้ากากเพคะ ทั้ง...ทั้งยังไม่อาจห้ามคนอื่น มิให้เสียกิริยาต่อไป๋เฟินเสียนเฟยในเทียนเฟิ่งหวงกงด้วยเพคะ”

สาวงามชาวหรวนตี้ขยายลูกตารับ ก่อนจะรีบส่ายหน้า

“ข้าจะสามารถถือโทษใครได้หรือ ด้วยแรงเสียสละที่ยิ่งใหญ่จากหวงโฮ่วและทุกคน พลังศักดิ์สิทธิ์จึงกางคุ้มชาวประชาอยู่ แม้ซิย่ะจะทรงฤทธิ์โจมตีแคว้น ทว่าทุกวันนี้กลับไม่เกิดเหตุการณ์รุนแรงขึ้น”

เพราะล้วนแจ้งแก่ใจดีว่า หนนั้นหัวเราะอย่างสาสมแค่ไหนออกมา ประโยคเหล่านี้จึงบิดลำไส้พวกนางจนเขียวช้ำขึ้นหน้า แต่ในเมื่อพาตัวมาถึงที่ แม้โดนไป๋เฟินเสียนเฟยเฆี่ยนตี ย่อมต้องอดทนให้ได้

“เฮ้อ...กลับมาถึงไป๋ฮวากงวันนั้นแล้ว ข้ายังคิดจะส่งคนย้อนกลับไปเสริมพลังอีกชิ้น เสียดายที่กระถางไฟมอดดับแล้ว”

ฮือ...เจ็บนี้ทำกลุ่มสาวงามสะเทือนขวัญยิ่ง!

-

-

--ต่อค่ะ--(ขอบพระคุณทุกคนที่อุดหนุนผลงานแพนด้าทั้งแบบเล่มและอีบุ๊คมากเลยค่ะ แพนด้าจะพยายามเขียนต่อไปอย่างแน่วแน่เลยค่า แต่ขอทิ้งช่วงเปิดตอนใหม่เป็นประมาณวันพุธหน้าเป็นต้นไปนะคะ)

“ทูลไป๋เฟินเสียนเฟย แค่ก...แค่ก...”

พอสภาพแวดล้อมไม่ค่อยโสภา โรคสุขภาพบอบบางค่อยกำเริบ ในใจน่าหลันซือซือจึงโคลงหัวขัน หัดพัฒนาลีลาใหม่ๆ บ้างอันเหอลี่ ใครๆ เขาเห็นกระจ่างชัดแล้ว ดูจากสายตาพรรคพวกนางที่รวบรวมมาเอาเถิด

“อันชงหรงดูสีหน้าเลวร้ายแล้ว เผิงกงปี้! ส่งคนไปรบกวนเจิ้งไต้ฟูมาไป๋ฮวากงทันที!

ความสามารถด้านการแพทย์ของเจิ้งจื่ออยู่ในขั้นดี เขาจึงรับหน้าที่เป็นไต้ฟูประจำไป๋ฮวากงได้ แต่ยามเกิดกรณีใหญ่ขึ้น มักเป็นหลางซื่อที่รับพระบัญชาเจียงหวงไท่โฮ่ว ไม่ก็เฉียงหลงหวงตี้มาตรวจรักษาพวกนาง ทันใดนั้น ฝ่ามือเย็นเฉียบราวกับก้อนน้ำแข็งก็แตะห้ามปรามน่าหลันซือซือ แล้วอันเหอลี่ที่เพิ่งกระตุกมือกลับ จึงมีทีท่าสะดุ้งกลัวขึ้นกะทันหัน

“ไม่...ไม่เพคะ! หม่อมฉันแค่ระคายคอเล็กน้อยเพคะ”

ประจวบเหมาะกับขบวนคนนำน้ำชาและของหวานเข้ามา น่าหลันซือซือจึงเชื้อเชิญ

“อย่างนั้น ทุกคนก็จิบชา กินขนมก่อน ค่อยสนทนากัน...”

สังเกตกิริยาเกร็งมือยกถ้วยชาขึ้นสัมผัสปาก ไม่รู้ว่ายามลิ้มรสชาแช่มช้าประสายอดหญิงงาม แต่ละรายตะคริวกินไปกี่นิ้วแล้ว ช่างตรงข้ามกับไป๋เฟินเสียนเฟย ที่กำลังชื่นชมรสหอมหวานบนปลายลิ้น ตอนนี้ต่อให้น้ำชาจะกระตุ้นพวกนางอยากก่นด่าโชคอันอาภัพ แต่กลับไม่มีแก่ใจคิดแผนร้ายกับเจ้าของชาสักส่วนเดียว

อันเหอลี่ค่อยๆ ประคองถ้วยชาลง เมื่อไป๋เฟินเสียนเฟยวางก่อน ราวกับทุกคนคอยจังหวะนี้อยู่ จึงเกิดความเคลื่อนไหวที่คล้องจองกันขึ้น น่าหลันซือซือย่อมไอคำหนึ่ง ค่อยขมวดคิ้วไต่ถามคนใกล้ตัว

“อันชงหรงไม่เป็นไรแล้วแน่นะ ถ้ายังรู้สึกไม่ดีขึ้น ก็สามารถเรียกเจิ้งไต้ฟูมาตรวจอาการได้”

สีหน้าห่วงใยอย่างจริงจังของไป๋เสียนเฟย ทำให้พวกนางยุ่งยากบ้างแล้ว จะลงความเห็นว่า เพราะต๋าน่าหลันซือซือเฉลียวฉลาด จึงวนเรื่องมาให้เปิดปากเอง ด้วยต้องการรังแกทุกคนคืน หรือเพียงหัวใจใสซื่อ กระทั่งไม่รู้เจตนาในการเยือนถึงไป๋ฮวากงกันแน่

แต่พวกนางจนปัญญาคิดแล้ว คราวใกล้เกิดกลียุค เงินตรามักด้อยมูลค่า ทุกคนก็หวังเอาตัวรอดเป็นหนึ่ง ทำให้กล้าเสี่ยงโทสะหวงโฮ่วมาเยือน หากไม่ได้อะไรกลับไปอีก ชีวิตที่เหลือเห็นจะสั้นลงเพียงพริบตา

“หม่อมฉันไม่เป็นไรแล้วเพคะ ขอบพระทัยไป๋เฟินเหนียงเหนียงที่เมตตา”

ราวกับกลัวนางจะฉุดให้เสียเรื่อง อันชงหรงแทบไม่เสียเวลาหายใจ ถามต่อทันที

“ทูลไป๋เฟินเสียนเฟย หน้ากากตัวอย่าง ไม่ทราบว่ามีที่มาจากที่ใดเพคะ”

ยามน่าหลันซือซือจงใจส่งยิ้ม หัวใจสตรีที่มองอยู่ก็กระโดดโลดเต้นได้ ช่างสมฉายาหูเฟย(พระชายาจิ้งจอก)ผู้ล่อลวงพระทัยจักรพรรดิประจำยุคสมัยยิ่ง

“ตัวอย่างหรือ ข้าได้มาจากกลุ่มพ่อค้าที่นำส่งธัญพืช”

เพียงแต่ว่าบัดนี้ทุกอย่างล้วนหยุดเคลื่อนไหว การพบหน้าพ่อค้าในวังหลวง จึงยากกว่าหาทางเข้าเฝ้าหวงช่างแล้ว พวกนางล้วนใบหน้าขมขื่น เจียนร้องไห้โฮออกมาเต็มทน อันชงหรงย่อมรู้สึกไม่แตกต่าง แต่ด้วยฐานะผู้นำบังคับให้แข็งใจไว้

“แต่...แต่ไป๋เฟินเหนียงเหนียงตรัสว่า ได้อาศัยตัวอย่างตัดเย็บเอง...”

น่าหลันซือซือขยับปลายคิ้ว นัยน์ตาสีน้ำตาลแปลกยังวาววับ

“เอ๋ พวกเจ้ามาให้ข้าสอนวิธีทำหน้ากาก แล้วเอาไปใส่กระถางไฟ เพื่อส่งพลังคุ้มครองผู้เดือดร้อนหรือ ทำไมไม่รีบพูดแต่แรกละ ข้าก็ไม่ใช่คนหวงวิชาสักหน่อย”

โฮ...สายตาพวกนางพร่าเลือนจะแย่แล้ว เห็นได้ชัดว่าทุกใบหน้ากำลังขมขื่นเกินบรรยายอยู่ อันเหอลี่จึงอ่อนแอ กระทั่งใกล้จะลมจับบ้าง

“ไม่...ไม่แล้วเพคะ หม่อมฉัน...หม่อมฉันเพียงแต่คิดจะสร้างกุศล นำหน้ากากมาแจกชาวเมืองฉางอันเพคะ!

อา...ถ้าไม่มัวพิรี้พิไร หลายคนคงไม่ต้องหน้าตาเหยเกนานแล้ว

น่าหลันซือซือจึงได้ยินเสียงวิญญาณหัวร่อกระหึ่มห้อง ช่างไม่เห็นใจคนที่กำลังเกร็งคอโหดร้ายสักนิด!

“ที่แท้อันชงหรงก็มีใจกรุณาอย่างนี้เอง แต่วัสดุหายากแล้ว ด้วยระยะเวลากับแรงงานคน คงทำได้ไม่มากพอช่วยเหลือเท่าไหร่”

หญิงงามทอดตานับจำนวนหัวที่โผล่วันนี้ แล้วตัดสินใจล้ำหน้าหวงโฮ่ว อย่างไรล่วงเกินพระนางหรือไม่ หวังสีเจี่ยคงไม่ละเว้นพวกนาง

“ทูลไป๋เฟินเหนียงเหนียง เรื่องนี้...ถ้าหลายคนร่วมแรงกัน ย่อมสามารถทำได้สำเร็จเพคะ”

ระหว่างพูด อันเหอลี่ก็จ้องหน้าทุกคน ต่อให้พวกนางไม่อยากลงแรง แต่กลัวขาดหน้ากากป้องกันคำสาปมากกว่า จึงสลับกันส่งสายตากระตือรือร้น ทั้งยังเสนอจะชักชวนคนอื่นๆ เข้าร่วมด้วย น่าหลันซือซือค่อยพยักหน้า

“ดีเลย ดี! ถ้าจัดหาวัสดุได้ครบเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ชีกงปี้นำรายการมา...”

ชีรันยื่นกระดาษให้นางกำนัลข้างอันชงหรง ประดุจคอยท่าอยู่แล้ว

“เมื่อได้ประเภทวัสดุและจำนวนตามรายการนี้ พวกเจ้าค่อยส่งคนมาแจ้งไป๋ฮวากง ข้าจะรอต้อนรับทุกคน หากเป็นไปได้ ขอให้เกณฑ์คนมาเรียนรู้วิธีทำให้จำนวนมากหน่อย พอเรียนรู้และทำเป็น ก็สามารถปันส่วนกลับไปทำที่ตำหนักตนเองได้ จากนั้นจึงนำเข้าไปทูลถวายเฉียงหลงหวงตี้พร้อมกัน ดีหรือไม่...”

ไม่ต้องเสียเวลาไตร่ตรองข้อเสนอนาน นี่เท่ากับว่านอกจากต้องลงทุนหาวัสดุ ไป๋เฟินเสียนเฟยยังบังคับเกณฑ์แรงงานพวกนาง แลกเปลี่ยนกับวิธีทำหน้ากาก แต่กลับพอคุ้มค่าอยู่ ทุกคนจึงตกปากรับคำ

เผิงซู่เฝ้าดูวิธีจัดการคนของไป๋เฟินเหนียงเหนียงอย่างใกล้ชิดแล้ว ย่อมรู้สึกเกรงขาม แม้จะเป็นการแก้แค้นพรรคพวกอันเหอลี่ที่เคยหัวเราะเยาะกึกก้อง แต่นางก็นำมาสร้างกุศลได้ ผิดแผกจากมู่เซียงที่ยึดถือเพียงผลประโยชน์สกุลมู่

ดังนั้นหลังจากทุกคนจิบชาคำสุดท้ายแล้ว ย่อมรีบร้อนทูลลาไปเตรียมการทันที น่าหลันซือซือกับชีรันจึงอมยิ้มส่งขบวนสาวงามออกจากตำหนักดอกไม้ขาว ทำให้วิญญาณลู่กุ้ยเฟยตำหนิอย่างเอ็นดู

จอมอาฆาตน้อย นิสัยร้ายกาจมากแล้ว...

โฉมสะคราญจึงสลับยิ้มเหี้ยมเล็กๆ

“ของที่คนทั้งไป๋ฮวากงทุ่มเททำขึ้นมา หาใช่ใครก็หยามหมิ่นแล้วจะไม่ต้องชดใช้...”

ทว่าในสายตาคนทั่วไปแล้ว ไป๋เฟินเสียนเฟยอยู่ๆ กล่าวเช่นนี้ บรรดาคนที่เสียแรงทำหน้ากากนานวัน น้ำตาเลยฉาบรื้นอย่างตื้นตัน นี่ไม่ใช่นายหญิงเอาคืนแทนพวกเขาหรอกหรือ

คิกคิก ให้พวกนางบำเพ็ญกุศล ย่อมจะดีกว่าโต้ตอบอย่างเดียวกัน

นอกจากนั้น ก่อนจะผยองหยิ่งใส่สักคน ก็ควรดูฐานตนว่าแน่นหนาพอหรือไม่ก่อนเพคะ

ชีรันอยากสะกิดเตือนนายหญิงคนงาม ว่าทุกคนที่ฟังซาบซึ้งอยู่ดีๆ ก็ขนลุกชันแล้ว ทว่ายามเสี่ยวซือสนทนากับอีกภพหนึ่ง นางมักไม่กล้าขัด เกรงว่าจะทำให้เกิดภัยร้ายขึ้น

น่าหลันซือซือยืนมองฟ้าอึมครึมเป็นครู่ ค่อยหมุนกายมาสั่งการเผิงซู่ เมื่อนางเชี่ยวชาญทางนี้ ย่อมต้องมอบหมายให้ถูกงาน

“เจ้าส่งคนไปกระซิบถามเจ๋อกงกงสักหน่อย ข้าจะขอเข้าเฝ้าเฉียงหลงหวงตี้ที่เทียนกวานเตี้ยน หากต้องการทราบเหตุผล ให้บอกเรื่องที่ข้ากับพวกอันชงหรงตั้งใจทำหน้ากากทูลถวายหวงช่าง เพื่อให้หวงช่างทรงแจกจ่ายชาวฉางอันต่อไป”

“เพคะ”

หลังจากยอบกายรับคำสั่งแล้ว เผิงซู่ไม่รอช้าไปจัดการอย่างรอบคอบทันที ถึงน่าหลันซือซือจะยังไม่ได้รับคำตอบจากเจ๋อกงกง นางก็มั่นใจ เฉียงหมินหลงต้องกางแขนต้อนรับคนแน่นอน

“ที่เหลือตามมาเตรียมขนมหวาน ข้าจำเป็นต้องทำปริมาณมากหน่อย ถ้าถือไปถวายลำพังหวงช่าง แล้วละเลยขุนนางที่สละความสบายจากจวน คงไม่เหมาะสม”

ทุกคนย่อมประสานเสียงแข็งขัน

“เพคะ/พ่ะย่ะค่ะ”


คุยกับแพนด้า:

ขอบคุณทุกกำลังใจมากเลยค่ะ แพนด้าเริ่มมีเวลาแล้ว คุณอาก็ดีขึ้นมาก ไม่ต้องเฝ้า ก็จะแบ่งเวลามาทำงานนิยายต่อได้ แต่สปีดเขียนนี่ลดระดับกว่าก่อนหน้าลงอีกครึ่งนึงเลยค่ะ เราก็จะไปกันแบบช้าๆ สบายๆ กันหน่อยน้า จนกว่าแพนด้าจะมาเขียนเต็มเวลาเท่าเดิมได้ เหตุผลที่หลายคนสงสัยว่าซือซือไปหาเรื่องทำไม ชักจะได้คำตอบกันแล้วใช่ไหมคะ 555555 จริงๆ แล้วยังไงก็ต้องไปมอบของเข้าเฝ้านะคะ ต่อให้อยู่ๆ ใส่คนเดียว ก็โดนทั้งขึ้นทั้งล่องค่ะ สาวๆ วังหลังชอบซ้ำเติมคน ฮาาา

มีนักอ่านท่านนึงสิงอยู่ในใจแพนด้าตอนเขียนแน่นวลลลล...อะไรคือแม่นยำขนาดนี้คะ 55555 

งานหนังสือแพนด้ายังไม่แน่ใจว่าจะได้ไปไหมนะคะ ถ้ายังไงใครที่อยากให้เจิม ติดต่อข้อความลับมาหาแพนด้าหรือทักมาทางช่องทางใดช่องทางหนึ่งก็ได้ค่ะ แพนด้าขอเจิมบนที่คั่นแล้วส่งไปรษณีย์ให้ดีไหมคะ

และงานอีบุ๊คก็มาแล้วนะคะ ที่พี่เมพขาโจ๋เลยค่ะ คลิกที่อักษรชื่อเพื่อสั่งซื้อเลย 

>>> หลงฮวา ดอกไม้มังกรเล่ม1 ฉบับอีบุ๊ค <<<

หรือจะกดตามช่องข้างล่างก็ได้ค่ะ

ปล.ยังเลือกคนตอบเม้นต์เหมือนเดิมนะคะ


สถานะเรื่อง: ยังไม่จบ 

สถานะการลงเรื่อง: ยังลงต่อเนื่อง

สถานะสต็อก: ไม่มี (ปั่นสด ตรวจสด)

วันนัดเจอตอนต่อไป: ยังระบุไม่ได้ (อาจจะเป็นวันไหนก็ได้)

จะลงกี่เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งตอน: ระบุไม่ได้ (เท่าที่มีในวันที่ลง)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.113K ครั้ง

74 ความคิดเห็น

  1. #4756 1311998 (@1311998) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:03

    มาอัพเร็วๆนะคะ ติดตามอยู่คร้าาา
    #4756
    1
    • #4756-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:13
      มานิดหน่อยก่อนนะคะ
      #4756-1
  2. #4753 iam1design (@iam1design) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:56
    สะใจยิ่ง&#8203; หัวเราะเยาะดังๆ&#8203; 5555
    #4753
    1
    • #4753-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:14
      55555 น้องยังใจดีอยู่น้า
      #4753-1
  3. #4752 unknow-me (@someone-is-me) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:08
    เป็นการกลั่นแกล้งที่ไม่สามารถโต้เถียงได้ นับถือๆ
    #4752
    1
    • #4752-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:14
      ช่ายค่า อยากว่ากันดีนัก
      #4752-1
  4. #4749 จิล (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:51

    ทำไมรู้สึกเหมือนตอนนี้สั้นกว่าตอนที่ผ่านๆมาหรือคิดไปเองหว่า?

    #4749
    1
    • #4749-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:16
      แพนด้าเริ่มบีบตอนช่วงหลังๆ และก็ไม่ได้ทวนเขียน อาจะมีส่วนที่ทำให้รู้สึกสั้นเพราะภาษาไม่สละสลวยก็ได้นะคะ
      #4749-1
  5. #4748 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:34
    สนุกมากคะ
    #4748
    1
    • #4748-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:16
      ขอบคุณนะคะ
      #4748-1
  6. #4746 Nong2006 (@Nong2006) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:30
    สงสัยค่ะ ระหว่างตอน 57-58 เหมือนเนื้อหามันไม่ต่อกันค่ะ
    #4746
    1
    • #4746-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:17
      แพนด้าอธิบายในช่วงคุยกับแพนด้าไปแล้วนะคะ ถ้าเห็นต่างยังไงทักมาอีกทีนะคะ
      #4746-1
  7. #4745 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:46
    ถ้าเล่มหนึ่งมีสามสิบตอน ดังนั้นตอนนี้ก็อยู่ในเล่มสองใช่มั้ยคะ
    #4745
    1
    • #4745-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:17
      ใช่ค่ะ อยู่ในช่วงเล่มสองแล้วจ้า
      #4745-1
  8. #4744 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:45
    งานนี้ยอมมีผลตอบแทนเนอะ ทั้งทำหน้ากากทั้งยังทำขนมคลายความเหนื่อยล้าจากร่างกายให้หวงซางแถมยังเผื่อแผ่ถึงเหล่าขุนนางอีก
    #4744
    1
    • #4744-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:18
      หวงช่างขี้งกขนาดนี้ จะได้อะไรสักกี่มากน้อย หึ! เบ้ปากมองบน 55555
      #4744-1
  9. #4743 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:16
    เพิ่งเข้าใจความหมายของชื่อตอนนี้อย่างแจ่มแจ้ง *_~
    #4743
    1
    • #4743-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:18
      ใช่เลยค่า
      #4743-1
  10. #4740 Kanchat Passadorn (@kaekai72) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:57

    รอจ้าาา
    #4740
    1
    • #4740-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:18
      ขอบคุณนะคะ
      #4740-1
  11. #4739 Zxqqqqqqqq (@Zxqqqqqqqq) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:57
    รองานสัปดาห์หนังสือเนาะ
    #4739
    1
    • #4739-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:19
      ได้เลยค่ะ แต่งานหนังสือเล่ม 2 แพนด้ายังไม่รับปากนะคะ
      #4739-1
  12. #4738 mooklinlava2505 (@mooklinlava2505) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:00
    ขอบคุณค่ะไรต์
    #4738
    1
    • #4738-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:19
      เช่นกันค่า
      #4738-1
  13. #4737 Minimeaey (@Minimeaey) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:50

    ตอกคืนแบบเบาะๆ​ หัวเราะทีหลังดังกว่า​555555

    #4737
    1
    • #4737-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:19
      ช่ายค่า แบบเบาๆ 555555
      #4737-1
  14. #4735 GeeGeeJoyJoy (@4891699840) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:41
    ขอบคุณค่ะ
    หวังว่าน้องซือจะไม่ไปกระตุ้นตาปลาฮองเฮามากนัก(หรือจะได้แต่หวัง) คิดถึงเฮีย ใกล้จะได้เจอเฮียแล้ว
    #4735
    1
    • #4735-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:19
      ไม่่รอดดดด เจอเฮียแพลบนึ่ง น้องรู้สึกถูกปล้นหมดตัวทุกที 55555
      #4735-1
  15. #4734 พาค (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:55

    น่าจะเอาให้ทรมานกว่านี้อีกน่ะ ยังไม่สะจายเลย

    #4734
    1
    • #4734-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:20
      เราต้องพึ่งพาอาศัยกันก่อนนะคะ อิอิ
      #4734-1
  16. #4733 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:17

    สะใจ ต้องให้โดนให้เข็ด ฮองเฮาละจะคิดได้ไหม

    #4733
    1
    • #4733-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:20
      ฮองเฮาคิดได้อะไรสักอย่าง...555555
      #4733-1
  17. #4732 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:04
    มีเอาคืนด้วย ซือซือโตขึ้นอีกนิด 5555
    #4732
    1
    • #4732-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:20
      แต่ยังสู้เฮียไม่ได้เลย เศร้าใจ
      #4732-1
  18. #4731 Charon Gandaria (@prangasia) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:38
    เอาใจช่วยค่ะ เนื้อเรื่องกำลังดำเนินสนุกเลย
    #4731
    1
    • #4731-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:21
      ขอบคุณนะคะ
      #4731-1
  19. #4730 Tawanpen27111999 (@Tawanpen27111999) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:12

    รอคร้า
    #4730
    1
    • #4730-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:23
      ขอบคุณค่า
      #4730-1
  20. #4729 kittysmall (@lekwasanaDek-D) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:10
    เล่ม 1 มีกี่ตอนคะไรท์
    #4729
    2
    • #4729-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:22
      สามสิบตอนค่า
      #4729-1
  21. #4728 oneday1979 (@oneday1979) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:08
    จุ๊บไรทีมะ...มาให้หายคิดถึงแล้ว
    #4728
    1
    • #4728-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:22
      แพนด้ามาแล้วจะทิ้งช่วงหน่อยค่าาา อาทิตย์หน้ามีธุระให้ทำหลายอย่างพอสมควรค่ะ
      #4728-1
  22. #4727 liliana (@goongkungpi) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:04
    ชอบนางจัง จอมอาฆาตน้อย อยากเห็นตอนนางทำขนมไปถวายหวงช่างและเหล่าขุนนาง น่าจะได้คะแนนหลายยุ
    #4727
    1
    • #4727-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:22
      ตอนหน้ามีคำตอบแน่นวลค่า
      #4727-1
  23. #4726 jiakk (@grillyjj) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:48
    ไปส่อยอีบุ๊คมากแว่วววว อ่านติมงอมแง่มมากกกกกก อ่านตั้งแต่ตีหนึ่งถึงแปดโมงเช้าไทยเลย 55555
    #4726
    1
    • #4726-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:21
      หูยยย ดีใจมากเลยค่ะที่ชอบจนอ่านยาว
      #4726-1
  24. #4725 Rainy22 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:14

    ไปสอยเล่ม1มาแล้วคร้าาาา รอเล่ม2 และเล่ม3 นะคะไรท์

    #4725
    1
    • #4725-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:21
      แพนด้าจะพยายามปั่นเล่มสองน้าาา
      #4725-1
  25. #4724 Janjira Nui Uea-aree (@janjira-nui) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:58

    55555หัวดราะทีหลังดีงกว่าเย๊อะะะ
    #4724
    1
    • #4724-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 58)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:21
      ยาวกว่าด้วย ฮิอิอิอิ
      #4724-1