หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,256,101 Views

  • 5,406 Comments

  • 13,859 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    33,475

    Overall
    1,256,101

ตอนที่ 59 : บทที่44: ใต้คอหอยมังกร มีเกล็ดย้อน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2246 ครั้ง
    23 ก.พ. 62

บทที่44: ใต้คอหอยมังกร มีเกล็ดย้อน 100%


(เฉียงหมินหลง/เฉียงหลงหวงตี้: อาเพศอันใด เจิ้นเห็นแต่บุคคลขาดความสามารถ สู้ไป๋ฮวาเฟยจากนอกด่าน ก็ยังไม่ได้สักคนเดียว!)


เมื่อขบวนไป๋เฟินเสียนเฟยมาถึงประตูข้างเทียนกวานเตี้ยน กลุ่มเมฆคล้ำที่สะสมตัวค่อยโปรยเม็ดฝนลงกระทบหลังคา เจ๋อจิ่วซิ่งอยู่ถวายการรับใช้เฉียงหลวงหวงตี้ จึงเป็นชูกงกงนำทางพวกนางเข้าห้องรับรองก่อน ถึงจะส่งคนไปทูลจักรพรรดิที่ท้องพระโรง

เฉียงหมินหลงตัดสินพระทัยพักการหารือกับข้าราชการ แล้วเสด็จจากบัลลังก์มังกรมาหาเสียนเฟยถึงห้องรับรอง พวกเขายังคาดว่าโอรสสวรรค์อาจให้คนตามเฉพาะพระชายาชาวหรวนตี้ไปเข้าเฝ้า ไม่คาดว่าฉลองพระองค์มังกรจะสาดส่องขึ้นเต็มกรอบประตู เลยรีบยอบกายถวายพระพรเซ็งแซ่

ร่างสง่างามตรงเข้าประคองโฉมสะคราญลุกขึ้น มิได้เหลือบแลผู้ใด ยกเว้นใบหน้างามพิลาสที่คล้ายสะเทิ้นเขินเล็กน้อย ทำให้เขานึกกระหยิ่มใจ

“เจ๋อจิวซิ่งบอกว่า อ้ายเฟยนำขนมหวานจำนวนมากมาด้วย”

ประโยคบอกเล่าข้างต้นเพียงเกริ่นนำ ดังนั้นทุกคนย่อมกางหูคอยรับสั่ง ทั้งที่สีพระพักตร์สงบเฉยไร้คลื่นฝน แต่น่าหลันซือซือก็อยู่ใกล้จนสบแววตาดำขลับชัดเจน ภายในหลุมดำกำลังระยิบระยับพิกล ยิ่งมองยิ่งแว่วเสียงสรวล

“รู้หรือไม่ทั้งหมด เป็นของเจิ้นก่อน”

หึ! เหมาจองแบบนี้ คิดจะรับผิดชอบกินหมดคนเดียวไหวหรือ

น่าหลันซือซือค่อนขอดในใจ ทว่ากลับตระหนักความหมาย เจ๋อกงกงคงรายงานเขาหมดแล้ว ว่านางมีจุดประสงค์อะไรจึงเคลื่อนไหวตัวออกหาเรื่องราว ทั้งหมดก็คือโครงการผลิตหน้ากากจากฝ่ายใน ต้องเป็นของเจิ้นก่อนเท่านั้น หญิงสาวเลยออกยิ้มหวานล้ำ

“ทูลหวงช่าง ส่วนที่จัดถวายหวงช่างเป็นฝีมือของหม่อมฉันทุกขั้นตอน แต่ภายในหม้อใบใหญ่พวกนั้น คือคนในไป๋ฮวากงช่วยกันปรุงเพคะ”

ชายหนุ่มย่อมหัวเราะพอใจ แน่นอนละ นางจะมัวอาย ขณะที่เขาหน้าไม่อายได้หรือ!

“ดี! มา...เจิ้นจะรับประทานของหวานในท้องพระโรง”

ดังนั้นพวกนางถึงเคลื่อนขบวนตามการนำของจักรพรรดิมา ขุนนางใหญ่ล้วนประหลาดใจ เมื่อเฉียงหลงหวงตี้ทรงอนุญาตให้หญิงสาวปรากฏกายกลางที่ว่าราชการ พอจ้องให้แม่นยำ พวกเขาย่อมตกตะลึง ไม่เพียงรูปลักษณ์เฉิดโฉมของนาง ยังเกิดขึ้นเพราะสตรีผู้นี้มิใช่หวังหวงโฮ่ว

เฉียงหลงหวงตี้ไม่เคยทรงเลอะเลือนธรรมเนียม หรือหากละเมิดตามพระทัยบ้าง ก็ไม่เคยพาฝ่ายในยุ่มย่ามฝ่ายหน้าดังนี้ บรรดาขุนนางล้วนร้อนรนอยู่กลางอก

“ทุกคนรับของว่างผ่อนคลายกันสักหน่อย ค่อยดำเนินการประชุมต่อ หัวคิดจะได้แจ่มใสหลังเคี่ยวกรำมาหลายวัน”

บรรยากาศทะมึนมืดที่มักกระจายล้อมยามประทับบนบัลลังก์ บัดนี้เสมือนถูกสายฝนหลงปักษ์ชะล้างแล้ว หลังจากเฉียงหมินหลงบัญชาให้ไป๋เฟินเสียนเฟยปรนนิบัติเคียงข้าง ทุกสายตาล้วนจับจ้องอย่างลืมข้อห้าม ครั้นสายพระเนตรคมกริบชำเลืองมาเห็น สุรเสียงเหี้ยมดุจึงดังปลุกสติพวกเขา

“ของว่างหน้าตาไม่ชวนให้พวกเจ้าลิ้มลองสักคำหรือไร...”

พอโดนทักเหน็บแนม บรรดาขุนนางมากเหลี่ยม จึงเพิ่งทราบระดับความโปรดปรานไป๋เฟินเสียนเฟยด้วยตนเอง พวกเขารีบตักขนมเข้าปาก หัวใจเต้นตุบตั้บรุนแรงขึ้นมา หวังจื่อฝาแฝดก็เลื่องลือด้านรูปโฉมเป็นหนึ่งแล้ว แต่เสียนเฟยเหนียงเหนียงกลับเลิศล้ำกว่าหลายส่วน

ทว่าไม่รู้เหตุผลใด ของหวานคำแรกที่กลืนเข้าท้องไปแล้ว กลับทำให้พวกเขาหยุดมือไม่ลง ดังนั้นเช่นเดียวกับบนบัลลังก์หวงหลง ขนมในถ้วยประดาขุนนางย่อมหมดอย่างรวดเร็ว มีแต่หวังไท่เว่ยที่ใบหน้าเคร่งเครียด เกินจะทำใจกินสักช้อน สัญญาณร้ายเล่นงานหวังหลิวทงจนสติแกว่งไกว หวังสีเจี่ยเป็นถึงหวงโฮ่วยังนานปีทีหนได้ข้องแวะเทียนกวานเตี้ยน

บัดนี้แผ่นดินกำลังวุ่นวายจากภัยพิบัติลึกลับ ไป๋เฟินเสียนเฟยที่ฐานะด้อยกว่ากลับปรากฏตัวแทน หวังไท่เว่ยจึงถือช้อนค้างอยู่อย่างนั้น แล้วนึกดีใจที่เขามัวแต่กังวลจนยั้งมือเอาไว้ ไม่อย่างนั้นหลังจากฟังเฉียงหมินหลงตรัสออกมา คงรู้สึกของหวานออกรสเป็นพิษเฉียบพลัน

“ของว่างฝีมือไป๋เฟินเสียนเฟย รสชาติถูกปากอย่างไรบ้างหรือ...”

ขุนนางทหารวางช้อนอย่างสงบ ทั้งที่เกือบเผลอทิ้งกระทบชามดังเคร้งคร้าง ขุนนางบริหารจุดยิ้มสาใจที่มุมปาก แล้วเริ่มต้นทูลป้อยอกันยกใหญ่ ทำให้หวงช่างบันเทิงพระทัยยิ่ง จากนั้นพวกเขาค่อยได้ยินบทสนทนาระหว่างคู่ยวนยาง

“เจิ้นห่วงกินจนลืมตัวแล้ว อ้ายเฟยมีธุระสำคัญใช่หรือไม่”

อ้า...นางตาไม่บอดนะ จงใจกระตุ้นปฏิกิริยาของขุนนางตัวเอ้แล้วซิท่า ถึงจะให้นางพูดออกมาต่อหน้าพวกเขาเนี่ย!

น่าหลันซือซือคงรูปคนงามละไม กระทั่งน้ำเสียงก็ยังเสนาะหู

“ทูลหวงช่าง หม่อมฉันทราบมาว่า หน้ากากกำลังขาดแคลน ก่อนนี้หม่อมฉันก็เคยรับตัวอย่างมาหนึ่งชิ้น แม้จะเปลี่ยนเป็นพลังศักดิ์สิทธิ์ส่งไปคุ้มครองชายแดนแล้ว แต่หม่อมฉันได้ศึกษาวัสดุกับวิธีทำจากตัวอย่างบ้าง ประจวบเหมาะอันชงหรงที่พาเจี่ยเหม่ยเหนียงเหนียงเดินทางมาปรึกษา ทุกคนต่างเปี่ยมความตั้งใจจะช่วยหม่อมฉันทำหน้ากากเพื่อบรรเทาทุกข์ปวงชน ทว่าจำเป็นต้องใช้วัสดุ เวลา รวมถึงแรงงานจำนวนมาก ทำให้ประสบผลสำเร็จไม่ง่ายดาย หม่อมฉันจึงขอเข้าเฝ้าเพื่อทูลปรึกษาหวงช่างก่อนหวงโฮ่ว แต่ยามนี้...”

นางสีหน้าเศร้าสร้อย รับรู้กลิ่นอายถมึงทึงจากขุนนาง

“แต่ยามนี้ หม่อมฉันกลับเสียใจที่คิดไม่รอบคอบ แล้ว...แล้วรบกวนราชกิจของหวงช่างเพคะ”

เฉียงหมินหลงขมวดคิ้วเข้ม พลางตบพระหัตถ์ปลอบบนหลังมือน้อย เสียดายแต่ผู้คนล้วนอยู่ไกลห่าง ไหนเลยจะเห็นลูกตาพราวๆ ของหวงช่างจอมมาร!

“เจิ้นจะมีแก่ใจถือโทษอ้ายเฟยลงคอหรือ เมื่อที่กล่าวมาช่างเปลี่ยนภาระใหญ่ให้เบาหวิวดั่งก้อนนุ่นแล้ว หวงโฮ่วเป็นสตรีเปี่ยมจิตเสียสละเพื่อความสุขของแคว้น หากทราบดังนี้ย่อมสนับสนุนอ้ายเฟยแน่นอน ถ้าอย่างนั้นเจิ้นจะออกราชโองการละเว้นการเข้าเฝ้าหวงโฮ่วกับหวงไท่โฮ่ว ทั้งให้หว่านต้าสือหนงสนับสนุนวัสดุทำหน้ากาก และให้หวงโฮ่วระดมคนส่งไปเรียนรู้กับอ้ายเฟยที่ไป๋ฮวากงดีหรือไม่”

อ้า...หวงช่างนี่ไม่ใช่ราชโองการเปิดทำการโรงงานนรกในวังหลวงแล้วหรือเพคะ!

น่าหลันซือซือจนคำบรรยายเล็กน้อย ทว่าคำนึงถึงผลลัพธ์ที่ได้ นางจึงใบหน้าแช่มชื่น

“หวงช่างหวงโฮ่วเปี่ยมพระเมตตาเป็นล้นพ้น ใต้หล้าย่อมสงบสุขยาวนานแน่แท้เพคะ”

เฉียงหลงหวงตี้มิใช่อ่านสีหน้าเสี้ยวพริบตาของไป๋ฮวาเฟยไม่ออก นางคงกำลังค่อนแคะแนวคิด สร้างผลประโยชน์ย่อมควรส่งเสริมอยู่ เขาจึงปรีดาประหลาด

“ถ้าอ้ายเฟยไม่นำเสนอขึ้นมา เจิ้นน่าจะเหนื่อยหนักแล้ว...”

หลังจากนั้นเฉียงหมินหลงก็ร่างราชโองการเฉพาะกิจหนึ่งฉบับ แล้วค่อยประชุมปรึกษาขุนนางต่อเนื่อง มู่ซิ่วจึงรื่นเริงประหนึ่งมัจฉาพบแหล่งน้ำ แต่หวังไท่เว่ยกลับคล้ายพยัคฆ์ถูกถอดเล็บ พาให้ขุนนางข้างทหารความคิดระส่ำระสายตามไปด้วย


ยามเจียงซูหยูทราบเนื้อหาราชโองการฉบับนี้แล้ว พระนางก็ส่งคนในตำหนักมาเข้าร่วม หวังสีเจี่ยย่อมเกินนิ่งนอนใจ จำส่งคนในเทียนเฟิ่งหวงกงไปสนับสนุนเพิ่ม เพียงวันแรกอาณาเขตไป๋ฮวากงที่ค่อนข้างโปร่งสบาย จึงแน่นขนัดขึ้นมา

น่าหลันซือซือเริ่มกระจายคนออกสอนวิธีทำหน้ากาก ทั้งยังตรวจผลงานอย่างละเอียด ใครที่ผ่านมาตรฐานจึงสามารถเบิกวัสดุกลับไปทำที่ตำหนักตน รายการทุกอย่างล้วนจดเป็นลายลักษณ์อักษร เพราะต้องบันทึกจำนวนที่จ่ายกับหน้ากากที่ได้ในแต่ละวันของแต่ละคน ดังนั้นใครคิดฉวยโอกาสก่อเหตุวุ่นวาย ล้วนติดขัดไปหมด

หลังจากทุกคนทำหน้ากากเสร็จแล้ว ก็จะนำส่งมาที่ไป๋ฮวากง ก่อนรับวัสดุรอบใหม่ไปทำอีก น่าหลันซือซือรับหน้าที่ควบคุมปริมาณวัสดุ ตรวจนับจำนวน รวมถึงสรุปรายงานประจำวัน ทุกยามเซิน(15.00-17.00) เจ๋อกงกงค่อยพาคนเข้ามาขนหน้ากาก และนำรายงานไป๋เฟินเสียนเฟยไปถวายหวงช่าง อย่างนี้ ฝ่ายในจะกล้าอู้งานได้หรือเล่า!

ผีๆ ปรากฏตัวบ่อยหน นอกจากสอดส่องคนที่อาจใจกล้าผิดวิสัย ยังแวะมาส่งกำลังใจช่วยเหลือชาวเมืองกับน่าหลันซือซือด้วย เพราะพื้นฐานสตรีวังหลวงมีวิชาตัดเย็บพอตัวอยู่ ไม่กี่วันพวกนางก็ทำหน้ากากคุณภาพสูงได้หลายชิ้น เฉียงหมินหลงย่อมพระอารมณ์แจ่มใส

และน่าหลันซือซือยังนำเสนอให้คนในวังบางกลุ่ม ออกไปเผยแพร่วิธีแก่ชาวเมืองก่อนที่ซิย่ะจะเดินทางถึงฉางอัน ทว่าวัสดุกลับยากจัดหา ทางการจึงร่วมมือกับสมาคมนายวาณิชเก้าสกุล บรรเทาปัญหาของขาดแคลนไปได้มาก มู่ซิ่วยังนำทรัพย์สินส่วนตนออกมาสนับสนุน เฉียงหลงหวงตี้ย่อมตรัสชื่นชมความเสียสละของเขา ขณะที่หวังไท่เว่ยราศีคล้ำเป็นก้นหม้อ

 

ข้าวของที่เทียนเฟิ่งหวงกงค่อนข้างเปลี่ยนชิ้นใหม่ถี่ขึ้น ไม่รู้รวมเป็นมูลค่าเท่าไหร่แล้ว ที่สังเวยเพลิงพิโรธของนางพญาเฟิ่งหวงอย่างหวังสีเจี่ยไป กระทั่งฉลองพระองค์งดงามยังย่นยับหลังสวมใส่เพียงไม่นาน ไม่คาดหลังเล่นงานไป๋เฟินเสียนเฟยจนสมพระทัย จู่ๆ สถานการณ์บ้านเมืองก็เสริมกระแสลมใต้ปีกอีกฝ่าย จนทุกคนหันหน้าหาไป๋ฮวากงขึ้นมา

ใต้บรรยากาศคลุมเครือภายในราชสำนัก หวังสีเจี่ยย่อมไม่กล้าขับเคลื่อนผู้คน การก่อเหตุขณะภัยพิบัติเล่นงานประชาชน อาจส่งผลกระทบความชอบธรรมภายหลังของสกุลหวัง พระนางเลยขังตัวประจำเทียนเฟิ่งหวงกง ทุบตีสิ่งของสนองอารมณ์คั่งแค้นไป

หมี่ฉางยวี่กำลังทูลปลอบประโลม ทั้งที่สังเกตให้ดี ผิวพรรณใต้ร่มผ้าข้าหลวงคนสนิท กลับปรากฏรอยฟกช้ำจำนวนมากอยู่

“ทูลหวงโฮ่ว โปรดสงบพระทัยก่อนเพคะ...”

พระนางกลับหายใจรุนแรงประหนึ่งพ่นเปลวไฟ

“ดูเสียหมี่อิน! เบิกตาโง่ๆ ของเจ้าดูเสีย! พวกมันยังเคารพข้าหรือไม่!

ข้าหลวงคนสนิทย่อมจนปัญญาคิด ด้วยเดิมทีนางค่อนข้างเชื่องช้า ต่างจากปี๋จงกงสื่อและเมิ่งจงกงเสวียซื่อสื่อ ถึงกระนั้น กลับรับรู้ได้ว่าไป๋เฟินเสียนเฟยยากรับมือ เมื่อไหร่ที่นางเข้าเฝ้าหวงช่าง คล้ายฟ้าดินอำนวยพรให้ราบรื่นทุกหน หวังหวงโฮ่วจะเดือดดาลออกหน้า ย่อมเกรงเป็นที่เสื่อมคุณความดี เบื้องหน้าจึงเป็นหวังหวงโฮ่วกับหวงช่างห่วงใยทุกข์สุขปวงประชา ทว่าเบื้องหลัง พวกเขาล้วนตระหนักว่าคือผลงานไป๋เฟินเสียนเฟย

ถ้ายังรนหาเรื่องนาง ไม่แค่แสดงถึงใจคอคับแคบ ยังเกี่ยวพันถึงเหตุรวมตัวเผาหน้ากากในกระถางไฟเทียนเฟิ่งหวงกงอาจเปิดเผย แล้วหวังหวงโฮ่วคือผู้นำพิธีกรรมคราวนั้นอีก พระนางเลยยากเคลื่อนไหวกายเช่นทุกวันนี้

หมี่อินย้ำปลอบ ในใจก็คาดหวังให้พระอารมณ์เยือกเย็นโดยไว

“ทูลหวงโฮ่ว โปรดสงบพระทัยเถิดเพคะ...”

นางกำลังจะเตรียมรับรอยปลอกเล็บสักริ้วหนึ่ง บรรเทาระดับโทสะของหวังหวงโฮ่ว กลับได้ยินสัญญาณบ่งบอกคนมาถึงแล้ว หมี่ฉางยวี่ย่อมเร่งพูด

“ทูลหวงโฮ่ว โปรดสงบพระทัยก่อนเพคะ ปี๋สุ่ยกลับมาเทียนเฟิ่งหวงกงแล้ว หวังไท่เว่ยย่อมมีข่าวสารถึงพระนางแน่นอนเพคะ”

หวังสีเจี่ยไม่รู้จะคว้าอะไรแล้ว จึงลดมือที่กางค้างกลางอากาศลง ก่อนหันไปทางประตู 

“ให้นางเข้ามาได้!

หมี่อินก็ปลอดโปร่งใจรับคำสั่ง

“เพคะ”

แม้แท้จริงพระอารมณ์หวังสีเจี่ยยังคลุ้มคลั่งอยู่ ทว่ายามพบรูปสะท้อนในคันฉ่อง ปิศาจในใจพระนางค่อยโดนจองจำ

“ประเดี๋ยวก่อน! ให้นางคอยไป เจ้า! เปลี่ยนเครื่องแต่งกายให้ข้า”

หมี่ฉางยวี่ร่างกายทรหดเกินสามัญหลายส่วน ต่อให้เนื้อตัวปวดระบมอยู่ ก็ขยับมือไม้คล่องแคล่ว หลังจากดูแลเครื่องทรงเรียบร้อย หวังหวงโฮ่วผู้สูงศักดิ์ประทับเพียงชั้นฟ้าไม่ลงมากลั้วดิน จึงอนุญาตให้ปี๋จงกงสื่อเข้าเฝ้า 

ปี๋สุยที่คอยข้างนอกหัวใจบีบรัดยามพบหน้าหมี่ฉางยวี่ นางมีหน้าที่ถวายคำปรึกษามักเดินทางบ่อยหน ต่างจากหมี่อินที่ตามเสด็จทุกฝีก้าว จึงห่างด้านอำมหิตเข้าขั้นวิปริตของเจ้านาย หญิงสาวเข้าใกล้ยังได้กลิ่นคาวจางๆ จากข้าหลวงคนสนิทหวงโฮ่ว ย่อมสะพรึงกลัวแกมเวทนาหมี่ฉางยวี่

หมี่อินรั้งท้ายเพื่อกระซิบสั่งคนครู่หนึ่ง เมื่อได้ชุดน้ำชามาแล้วนางค่อยปิดประตู ระหว่างรินชาร้อนถวายพระนาง ปลายนิ้วหญิงสาวสั่นเทาเล็กน้อย หวังสีเจี่ยยกถ้วยชาขึ้นจิบ พระพักตร์เยือกเย็นประหนึ่งปักษ์น้ำค้างแข็ง

“เตีย...กล่าวว่าอะไรบ้าง”

ปี๋สุ่ยเกือบเผลอสะดุ้งกาย ด้วยเผลอจ้องกิริยาหมี่ฉางยวี่อยู่นาน นางย่อมรีบรวบสติรายงาน

“ทูลหวงโฮ่ว หวังไท่เว่ยได้หารือแล้ว จึงจะบริจาคทรัพย์สินไม่ให้มูลค่าด้อยกว่ามู่เฉิงเซี่ยงเพคะ”

หวังสีเจี่ยบีบถ้วยชา ก่อนพระนางจะวางลงอย่างสงบนิ่ง ทว่าสองพระหัตถ์ที่ประสานอยู่ เกร็งข้อนิ้วจนขาวซีด ปี๋จงกงสื่อย่อมเกรงน้ำชาร้อนที่เหลือจะสาดกระทบใบหน้านาง เหมือนข้าวของที่แตกกระจายเกลื่อนพื้น รีบร้อนอธิบายเหตุผลออกมา

“ทูลหวงโฮ่ว การตัดสินใจบริจาคถือว่าส่งผลดีที่สุดแล้วเพคะ”

พระนางกลั้นสุรเสียงทุ่มเถียง พยายามฟังปี๋สุ่ยกล่าวให้จบ

“สกุลหวังอาจคล้ายถูกบังคับให้เสียทรัพย์เข้าพระคลัง แต่ทั้งหมดนั้นกลับมีไว้เป็นเสบียงบำรุงเลี้ยงประชาชน ขุนนางและกองทัพ ทหารมักต้องคุ้มครองขบวนเดินทางไปแจกจ่ายแต่ละท้องที่ หวงโฮ่ว...สุดท้ายแล้วย่อมย้อนคืนสู่สกุลหวังเพคะ”

หวังสีเจี่ยค่อยยิ้มอำมหิต

“เป็นเตียของเปิ่นกงคิดขึ้นมา หรือเป็นเจ้าที่นำเสนอ...”

ปี๋จงกงสื่อถูกรอยยิ้มน่ากลัวเล่นงานจนพรั่นพรึง จึงหลบสายพระเนตร

“หม่อมฉัน...หม่อมฉันบังอาจแล้วเพคะ...เป็น...เป็นหม่อมฉันที่...ที่...”

พระนางค่อยคืนสีพระพักตร์เยือกแข็ง พลางตรัสขัดก่อนปี๋สุ่ยจะทูลขอพระเมตตายืดยาว

“หมี่อินอย่าลืมตกรางวัลให้ปี๋สุ่ยด้วย”

นางข้าหลวงผู้มากแผนการเบิกตากว้าง ก่อนละล่ำละลัก 

“หม่อมฉัน...หม่อมฉันเพียงทำหน้าที่ มิได้คู่ควรจะรับราง...”

ทว่าหวังสีเจี่ยกลับอารมณ์แจ่มใสจนหัวเราะเบาๆ ได้ ทว่าพวกนางฟังแล้วบรรยากาศในห้องคล้ายผ่อนคลายลง

“ปี๋สุ่ยความเฉลียวฉลาดของเจ้าสลายเงาทุกข์ของเปิ่นกงแล้ว กลับไปบอกเตียว่าเปิ่นกงพร้อมมอบทรัพย์สินทั้งหมด ขอให้เร่งประกาศรวบรวมเงินเข้าเถิด เตียจะได้เป็นที่ผู้คนสรรเสริญยาวนาน...”

“พะ...เพคะ”

เมื่อนางข้าหลวงที่ปรึกษารับคำสั่ง พระนางจึงหันมากำชับสั่งหมี่ฉางยวี่

“หมี่อินพาปี๋สุ่ยไปหาเมิ่งเม่ยเจี้ยน แล้วให้นางจัดการการบริจาคในนามเปิ่นกง”

“เพคะ”

สองเสียงประสานกัน ก่อนทูลลาออกไป บัดนี้หวังหวงโฮ่วเสมือนเปี่ยมสุขอันอิ่มเอม ทิวทัศน์ที่เดียวดายมาหลายเพลาราวกับกระจ่างใส ในเมื่อเฉียงหมินหลงแว้งกัดสกุลหวัง พระนางก็จะให้รู้ผลลัพธ์สุดท้าย!

เลือดเนื้อสกุลหวังล้วนสาดเทให้ผู้อื่นเหยียบย่ำ แม้สร้างคุณประโยชน์ทั่วใต้หล้า เบื้องบนก็ตีรั้วกั้นทาง ทั้งเกือบพรากชีวิตบุตรชายซ้ำเติม ต่อให้เฉียงหมินฉีรอดพ้นมือมัจจุราชมา แต่ร่างกายเขาก็โดนพิษทำร้ายให้อ่อนแอ

ชายารองผู้ลงมืออุกอาจคราวนั้น หวังสีเจี่ยนำตัวมาลงทัณฑ์ทรมานหลายเดือน กระทั่งบัดนี้ยังสาแก่พระทัยอยู่เลย ทว่าอุปสรรคชีวิตกลับไร้จุดสิ้นสุด นางจิ้งจอกจากนอกด่านจึงมอบเชื้อสายชั้นต่ำออกมา ขณะนี้พวกมันยังอ่อนเยาว์ ปราศจากความสามารถ แต่ด้วยฤทธิ์เดชผู้เสี้ยมสอนแล้ว หากพระนางไม่ชิงริดหนาม ย่อมต้องประสบหายนะแน่!


เมื่อภายนอกวังหลวงมีมรสุมภัยพิบัติเล่นงานอยู่ ใจกลางสถานที่อันโอ่อ่ายังแอบแฝงมรสุมในราชสำนัก เนื่องจากประกอบด้วยขุนนางสองฝักฝ่าย ต่างหวังห้ำหั่นกันและกันเพื่อเป็นหนึ่งขึ้น ส่วนประชาชนผู้ไม่ศรัทธาหลันเซียนเชิง ก็ใช้ชีวิตลำบากกว่าผู้เลื่อมใสหลายส่วน บัดนี้พวกเขาล้วนเล็งเห็นข้อดีของการงมงายบ้างแล้ว จึงก่อกระแสเล่าลือว่า เหล่าหลันคือเทียนเซียนท่านหนึ่ง รูปกายนางอาจมิได้ชราภาพ แต่จำใจอำพรางมาอภิบาลแคว้นจิ้น

หลังจากนางเลิกตั้งแผงตรวจชะตาคน มีแต่ผู้เข้าหาหงอวี้ลหวี่เตี้ยนเหล่าต้า แทบจะคุกเข่าอ้อนวอนให้เขาติดต่อเหล่าหลัน ทว่าชายสูงวัยกลับลูบเคราส่ายหน้าตอบโดยเท่าเทียมกัน ทั้งยังกล่าวเหตุผลชัดเจน เนื่องด้วยหลันเซียนเชิงเปิดโองการสวรรค์ครั้งใหญ่ ส่งผลข้างเคียงกระทบถึงสุขภาพจนทรุดลง ย่อมไม่อาจต้อนรับหรือทำนายชะตาแก่ใครอีก ทำให้พวกเขาจากไปด้วยกิริยาเหี่ยวเฉา แต่ใช่ว่าปราศจากฝ่ายดึงดัน แม้วางหูตาเฝ้าความเคลื่อนไหวของอู่เหวินเหลาป่าน พวกเขากลับไม่พบเงาเหล่าหลันอยู่ดี

เสบียงบริจาคที่หวังไท่เว่ยนำมาเข้าเฝ้าเฉียงหลงหวงตี้ นับว่าสูงมูลค่าอย่างมาก ไม่เพียงครอบครัวขุนนางทหารเสียสละเพื่อแคว้น หวงโฮ่วยังเป็นผู้เปี่ยมจิตเมตตาสูงสุด ย่อมมีเรื่องนี้อีกเรื่องที่หมู่คนกำลังวิพากษ์วิจารณ์

ภายในเทียนกวานเตี้ยน เฉียงหมินหลงทอดพระเนตรเหล่าขุนนาง ใจเปี่ยมกระแสปรีดาระลอกใหญ่ ทุกฝ่ายมิได้ดูดายเหตุเดือดร้อนที่เกิดขึ้น อารมณ์มังกรหนุ่มจึงอ่อนเบาผิดหูผิดตา กระทั่งมีม้าเร็วนำข่าวจากเจียยวี่กวนมาหาหวังไท่เว่ย เขาคลี่รายงานในมือ ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนแปลงไป

เฉียงหลงหวงตี้คอยจ้องคนอยู่แล้ว ย่อมไถ่ถามสักประโยค

“หวังไท่เว่ยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือ”

บนบัลลังก์ทองคำ พระเนตรเฉียบดุพบว่า หวังหลิวทงรีบร้อนก้าวออกจากแถวขุนนาง พลางค้อมหลังประสานมือ ทูลขอรายงานข่าวสารที่ได้ เจ๋อจิวซิ่งจึงรับม้วนสารไปถวายหวงช่าง ขณะที่หวังไท่เว่ยประกาศใจความกลางสถานประชุม

“ทูลหวงช่าง หนทางไปเจียยวี่กวนถูกตัดขาดเพราะซิย่ะกำลังมุ่งหน้ามาฉางอัน ขบวนเสบียงตัดสินใจเสียเวลาอ้อมเลี่ยง ไม่คาดกลับเจอกองโจรที่ดักปล้นอยู่ หลังตรวจสอบพบว่าเสียหายไปหนึ่งคันรถ สูญหายไปสองคันรถ ยามนี้ที่เหลือมุ่งหน้าถึงเจียยวี่กวนโดยปลอดภัยแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

โอรสสวรรค์ขยับแนวพระขนง พลางรับเอกสารจากเจ๋อกงกง

“กองโจร...”

หวังหลิวทงหน้าคล้ำเครียด ทหารกองเล็กหรือใหญ่ ถ้าผิดพลาดย่อมเป็นเขารับผิดชอบ

“พ่ะย่ะค่ะ ยังสืบไม่พบว่าเป็นคนกลุ่มใดซุ่มตัวอยู่ เบื้องต้นสืบทราบเพียงมีร่องรอยอาศัยบนเขาช่วงไม่กี่อาทิตย์ก่อน แต่สอบปากคำชาวบ้าน พวกเขาต่างงุนงง ขุนนางถิ่นก็กล้ารับรอง แถบนั้นไม่มีโจรที่ก่อความเดือดร้อนนานแล้ว โดยปกติสงบเรียบร้อยอย่างยิ่งพ่ะย่ะค่ะ”

ชัดเจนถึงเพียงนี้แล้ว เฉียงหมินหลงไม่บังเกิดโทสะไหวหรือ!

วรองค์สูงประทับขึ้น ตวาดกร้าว

“ถ้าไม่มีโจรก่อเหตุมานานแล้ว กองเสบียงจะถูกแย่งชิงถึงสองคันรถได้อย่างไร!

มู่เฉิงเซี่ยงรีบก้าวเท้าออกข้างหวังหลิวทง เขาค้อมหลังต่ำกว่าปกติเล็กน้อย หวังให้เฉียงหมินหลงเมตตา

“ทูลหวงช่าง ความทุกข์ยากระบาดทั่วแผ่นดินเช่นนี้ โจรกลุ่มเล็กๆ เหล่านั้น แต่แรกอาจไม่มีเหตุจำเป็นบีบบังคับ ทำให้ชาวบ้านกับขุนนางถิ่นกล้ารับรองว่าไม่มีกองโจรบนภูเขาจริง ดังนั้นสูญเสียโดยรวมสามคันรถ เทียบกับที่ปลอดภัยถึงเจียยวี่กวนกว่าสิบคันรถแล้ว ถือว่าเมตตาช่วยเหลือผู้คนรายทางเถิดพ่ะย่ะค่ะ”

หวังไท่เว่ยฟังคู่อริผ่อนหนักเป็นเบา แล้วไม่ทราบว่าคิดอ่านอย่างไร แต่กระทั่งขุนนางคนอื่น ยังกล้าประสานเสียงลั่นขึ้นมาบ้าง

“ทูลหวงช่าง โปรดเมตตาอภัยโทษหวังไท่เว่ยด้วยพ่ะย่ะค่ะ!

เฉียงหมินหลงเจอกระแสเสียงปรองดอง ย่อมหยุดไตร่ตรอง ก่อนประทับคืนบนบัลลังก์ เสียงร้องขอพระราชทานอภัยโทษย่อมเงียบตาม

“ได้! เจิ้นจะไม่ถือโทษผู้ใด ขบวนก่อนหน้ามีทรัพย์สินเล็กน้อย ย่อมพอกระจายให้คนเดือดร้อนบนภูเขา แต่ขบวนต่อไปปริมาณไม่น้อยแล้ว ล้วนเป็นการร่วมใจบริจาคเพื่อประชาชนของทุกท่าน หวังไท่เว่ยควรจัดกองทหารปกป้องเส้นทางลำเลียงให้ดี เข้าใจหรือไม่!

“พ่ะย่ะค่ะ!

ก่อนถอยกลับเข้าแถวขุนนางบู๊ หวังหลิวทงแสดงความซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณออกมา 

-

-

--ต่อค่ะ(หลายคนเดาทางถูกแล้วซินะคะ อิอิ อย่าเพิ่งเดือดกันนะคะ แต่คงเป็นความผิดของแพนด้าด้วยที่รีบเขียนจนตกรายละเอียดไป ยอมรับว่าเผางานกว่าช่วงแรกเยอะเลย ฮือๆ ไว้แพนด้าเกลาเบื้องหลังอีกทีนะคะ ทักๆ กันมาได้เลยเกี่ยวกับรายละเอียดอันไหนที่รั่วหรือพลาด แพนด้าจะโน็ตไว้ ตอนตรวจทวนต้นฉบับจะไปเก็บให้ละเอียดขึ้นค่ะ ส่วนเรื่องจะปราบสกุลหวังยังไง ถ้าแพนด้าลงถึงช่วงนั้นและสรุปฉากแล้ว รบกวนวิจารณ์เข้ามาอีกทีนะคะ แพนด้าจะได้ตามเก็บให้เรียบร้อยด้วย ตอนนี้หลายอย่างยังไม่กระจ่างเท่าไหร่ เหมือนมีแต่เป็นฝ่ายถูกกระทำ อิอิ 

ปล.เจอกันอีกทีประมาณวันเสาร์หน้าไปเลยนะคะ ขอเวลาสะสมเนื้อหาหน่อยค่า ยิ่งต้องแก้ปมใหญ่ ยิ่งเขียนยากมากเลย งานหินมาก หินสุดๆ)-- 

ทว่าแทนที่สถานการณ์จะดีขึ้น มันกลับเลวร้ายลงเรื่อยๆ ราวกับพลังปฐพีอ่อนแอลง ก่อผลกระทบถึงความมั่นคงของแคว้น เมื่อมีฎีกาจากเจียยวี่กวนเดินทางเข้าวังหลวงทุกสามวันห้าวัน เกี่ยวกับการปล้นสะดมเสบียงที่คลังเมือง รวมถึงก่อกวนค่ายทหารยามมืดค่ำ เฉียงหลงหวงตี้ย่อมทรงเดือดดาลเป็นอันมาก ตบพระหัตถ์หนหนึ่งแทบผ่าแยกโต๊ะทรงงาน

“พวกมันเห่อเหิมขึ้นทุกวันแล้ว!

บัดนี้สีพระพักตร์จักรพรรดิ ก็พาให้ราชสำนักวิญญาณสั่นเทา

“เจิ้นอุตส่าห์เมตตาเห็นแก่ที่ลำบากกันอยู่ แม้เป็นโจรก็ย่อมมีภาระปากท้องของโจร แต่การรังควานค่ายทหารเจียยวี่กวนเช่นนี้ มิใช่เพื่อความอยู่รอดแล้ว!

ต่อให้เฉียงหลงหวงตี้จะเลี่ยงใช้คำหนึ่ง ในหัวทุกคนก็ปรากฏมันขึ้นเรียบร้อยแล้ว กบฏ!

เลือดลมในกายพวกเขาล้วนเสมือนเผชิญหน้าพายุเหมันต์ จึงไหลเวียนไม่ค่อยคล่องแคล่วเฉียบพลัน

“หวังไท่เว่ย!

เฉียงหมินหลงตวาดเรียก

“พ่ะย่ะค่ะ!

พระเนตรมืดดำจ้องคนที่คุกเข่าลง ประสานมืออยู่เบื้องล่าง แล้วบัญชาการเฉียบขาด

“เจิ้นเห็นแก่ผลงานที่ผ่านมา จึงจะมอบโอกาสแก้ไข จงจัดทัพไปกวาดล้างพวกมันจนสำเร็จ หากไม่เรียบร้อยดี ไม่อนุญาตให้กลับเข้าฉางอัน ไป!

มู่ซิ่วได้ยินพระบัญชาที่ดังก้อง แล้วร้อนรนสาวเท้าออกมาประสานมือ

“ทูลหวงช่าง...”

ทว่าโอรสสวรรค์กลับตรัสโทโส ปิดปากเขาก่อน

“มู่เฉิงเซี่ยง! นี่เป็นความจำเป็น ในเมื่อพวกโจรเหิมเกริมไม่เว้นวัน ถ้าไม่ปราบปรามให้ขยาดกลัว ต่อไปคงยากกำราบทั่วใต้หล้าแล้ว!

มู่ซิ่วแม้หวั่นโทษประหารตกใส่ตระกูล แต่เขาคืออัครเสนาบดี ถ้าไม่ทัดทานที่ถูกผิดกับจักรพรรดิ ยังจะมีขุนนางคนไหนกล้าอีก

“ทูลหวงช่าง กระหม่อมทราบความจำเป็นพ่ะย่ะค่ะ ย่อมมิได้จะคัดค้านที่กลุ่มโจรต้องถูกกำราบ แต่ถ้าหวังไท่เว่ยนำทัพออกจากฉางอันไป ยังควรคำนวณปริมาณเสบียงเลี้ยงดูทหาร ขณะที่หว่านต้าสือหนงจัดสรรออกแจกจ่ายพื้นที่ประสบภัยพิบัติหลายหนแล้ว ขอหวงช่างโปรดเมตตาพิจารณา ผลกระทบต่อท้องพระคลังด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

ยามฟังที่คัดค้าน เฉียงหลงหวงตี้ย่อมยอมรับ

“ที่มู่เฉิงเซี่ยงกังวลล้วนสำคัญเช่นกัน หวังไท่เว่ย...เจิ้นขอสอบถาม มั่นใจหรือไม่ที่จะพิทักษ์เจียยวี่กวนด้วยทหารจำนวนสองหมื่นได้”

หวังหลิวทงยังก้มหน้าอยู่ ไม่อาจทราบว่ากำลังครุ่นคิดแผนการชนิดไหน สักพักเขากลับค้อมหลังต่ำลง

“ทูลหวงช่าง กระหม่อมทราบเบื้องหลังมาเล็กน้อยว่า แหล่งกบดานของโจรกองนี้ อยู่ข้างนอกกำแพงหมื่นหลี่ เหตุที่เข้ามาก่อกวนภายในได้ คาดว่าอาจมีคนนอกให้ความร่วมมือ กระหม่อมจึงขอเบื้องต้นห้าหมื่นพ่ะย่ะค่ะ!

จะถอนทหารไปถึงห้าหมื่นคน เมืองหลวงก็จะเหลือทหารประจำการอยู่สามหมื่น มู่ซิ่วย่อมคัดค้านเสียงกร้าว

“ทูลหวงช่าง กระหม่อมคิดว่าห้าหมื่น ถือว่ามากเกินไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ!

หวังไท่เว่ยค่อยขยับหลังตั้งตรง พลางเบนสายตาไปทางอัครเสนาบดีสกุลมู่

“มู่เฉิงเซี่ยงเป็นขุนนางข้างเหวิน ย่อมไม่เข้าใจเหตุผลที่กระหม่อมควรใช้ทหารห้าหมื่น นอกด่านมีพื้นที่ไพศาล เต็มไปด้วยผู้คนลักษณะพิสดาร ทั้งนิยมความป่าเถื่อน จิตใจเหี้ยมโหดผิดมนุษย์ กระหม่อมไม่กล้าประมาท ตราบเท่าที่ไม่ทราบแน่ชัด ว่าพวกมันคือใคร จุดประสงค์เป็นไปเพื่อสิ่งใด ขอหวงช่างทรงพิจารณาด้วยพ่ะย่ะค่ะ!

เฉียงหลงหวงตี้จึงไกล่เกลี่ยลงมาจากบัลลังก์มังกร

“ทั้งสองท่านต่างมีเหตุผลที่เหมาะสม เช่นนั้นเจิ้นขอตัดสินใจให้หวังไท่เว่ยไปเจียยวี่กวนพร้อมทหารจำนวนสองหมื่นก่อน ทราบสถานการณ์ที่แท้จริงแล้ว ถ้าเกิดเหตุการณ์ลุกลามเกินตั้งรับ เจิ้นก็มอบทหารตามสมทบอีกสามหมื่น ทุกคนเห็นเป็นอย่างไร”

ทั้งที่ตรัสถามทุกคน ทว่ากลับรอคำตอบเพียงหวังหลิวทงกับมู่ซิ่วเท่านั้น หวังไท่เว่ยกำลังตัดสินใจอย่างเคร่งขรึม ด้วยเกี่ยวพันชื่อเสียงสกุลหวัง หากล้มเหลว เขาย่อมต้องทัณฑ์ที่หวงช่างเมตตาพักเอาไว้ก่อนด้วย

แต่กลับได้ยินเสียงเยาะเย้ยลอยลมเบาๆ พอหันมาก็เจอมู่เฉิงเซี่ยง

“หรือชราภาพลง เขี้ยวเล็บท่านก็ทู่แล้ว...”

หวังไท่เว่ยบังเกิดโทสะเฉียบพลัน ทำให้สนองรับพระบัญชาอย่างดุดัน

“กระหม่อม หวังไท่เว่ยน้อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ!

โอรสสวรรค์ยินดี โบกมือไล่หวังไท่เว่ยกับขุนนางข้างอู่ที่เขาเลือกนำไปด้วย ส่วนที่เหลือยังต้องประจำเทียนกวานเตี้ยนดุจเดิม ฉะนั้นยามกองทัพสองหมื่นย่ำเท้าออกจากเมืองหลวง ชาวฉางอันย่อมตื่นเต้นกับทิวธงกระพือลม มีบางคนเคลื่อนย้ายตามส่ง กระทั่งพวกเขาลับหายจากสายตา

น่าหลันซือซือทราบข่าวจากบรรดาผีสูงศักดิ์ที่นั่งล้อมวงอยู่ในห้องอักษร จ้าวฮองเฮาอดหนักพระทัยไม่ได้

แม้มู่ซิ่วจะรั้งสามหมื่นเอาไว้ที่นี่ได้สำเร็จ แต่สกุลหวังก็เดินทัพออกไปถึงสองหมื่น คนสกุลจ้าวรวมลูกเล็กเด็กแดง ผู้ชราและสตรีแล้ว ยังมีเพียงห้าร้อยกว่าคนเท่านั้น...

หญิงสาวกำลังระดมสมองคิด จ้าวอี๋หยาก็เผยข้อมูลเรื่อยๆ

เห็นได้ชัดว่าสกุลหวังเจตนาจะลงมือแล้ว จึงจัดฉากทูลขอทหารห้าหมื่นนายจากฉางอัน ทั้งที่ทราบกองทัพจิ้นมีทั้งหมดห้าแสนคน ทหารประจำเมืองหลวงมีอยู่หนึ่งแสน อีกสี่แสนกระจายปกป้องตามด่านและเมืองต่างๆ ฉะนั้นถึงตอนนี้เขามีทหารเพียงสองหมื่น ก็เคลื่อนทัพเองอีกแสนนายได้ ถ้าเข้าร่วมกับต้าเอ๋อจื่อ หวังต้าเจียงจวิน  และซุนจื่อ หวังเจียงจวิน คงกลายเป็นสองแสนสองหมื่นนาย ที่เหลืออีกแสนห้าหมื่นจึงกระจายอยู่ใต้คำสั่งหูต้าเจียงจวิน หลี่เจียงจวิน ชางเจียงจวิน และทัพทะเลตงไห่ของฮวนต้าเจียงจวิน ถ้าสกุลหวังแสร้งทำตามขั้นตอน ดึงทหารเมืองหลวงตามที่หวงช่างทรงอนุญาตอีกสามหมื่นไป ก็รวมเป็นสองแสนห้าหมื่น ยามเกิดเหตุการณ์กะทันหันแล้ว หวงช่างคงสั่งเคลื่อนทัพสองแสนที่เหลือมาสนับสนุนไม่ทัน ย่อมเหลือทหารแค่ห้าหมื่นเผชิญหน้ากับสองแสนห้าหมื่นจากสกุลหวัง...

ดวงหน้าล้ำเลิศคล้ายมีบางอย่างก่อกวนใจ ความยากของการทำการใหญ่คือควบคุมจังหวะ นางใช่ว่าเคยสัมผัสงานการเมือง การทหารหรือเทคนิคบริหารโดยตรง จึงคิดมากจนประจำเดือนระยะนี้คลาดเคลื่อนไปบ้าง

อะไรนะ! เจ้ากำลังตั้งครรภ์หรือ!’

เสียงอุทานที่อยู่ๆ สนั่นดัง ทำให้น่าหลันซือซือสะดุ้งเฮือก

“ใคร...ใครกำลังตั้งครรภ์เพคะ”

ไม่นะ...ยังจะมีฝ่ายในหน้าไหนอุตริท้องขึ้นมา ทั้งที่เฉียงหมินหลงประจำแต่เทียนกวานเตี้ยนอีก ไม่รักตัวกลัวถูกถอนโคตรเหง้ากันหรือไร!

แต่แรกเป็นวิญญาณจ้าวอี๋หยาตกตื่น บัดนี้ลู่กุ้ยเฟยก็สับสนด้วยแล้ว

ไม่ใช่ซือเอ๋อเพิ่งพูดออกมาหรือ ว่า...ว่า...ระดูของเจ้า...

“หม่อมฉันไม่ได้กล่าวอะไรเลยเพคะ”

นางปฏิเสธหนักแน่น ผีลู่กุ้ยเฟยจึงออกคำสั่ง

หันไปมองหน้าชีกงปี้ก่อน ค่อยย้ำยืนยัน...

น่าหลันซือซือทำตามอย่างรวดเร็ว แล้วกะพริบตาปริบๆ ใส่สาวน้อยคนสนิท ที่คล้ายยืนตัวแข็งทื่ออยู่

“หม่อมฉัน...”

เอ๋...หรือนางจะคิดเสียงดังไป!

“หม่อมฉัน...หม่อมฉันกำลังกลัดกลุ้มอยู่ ทำให้ร่างกายเสียสมดุล ประจำเดือนถึงเลื่อนกำหนด นี่ใช่ที่หม่อมฉันพูดออกมาหรือไม่เพคะ”

ท่ามกลางสายตาโล่งใจของทั้งคนทั้งผี น่าหลันซือซืออยากขำ แต่เกือบหลั่งน้ำตาออกมา แปลว่าพวกเขาคิดว่า คืนนั้นนางได้...ได้จับคู่ยวนยางกับเฉียงหมินหลงหมดแล้วเหรอ ไม่...ไม่นะ...คนแค่พลั้งขานนามต้องห้ามไปสองหน มังกรมารท่านนั้นยังไม่ทันแตะพรหมจรรย์ของชาติก่อนเลยสักนิด สวรรค์ก็ชิงคืนความเมตตาให้นางเสียก่อนไง!


คุยกับแพนด้า:

ขอบคุณทุกๆ คน ทุกๆ แรงสนับสนุนมากๆ เลยค่ะ แพนด้าทุกวันนี้ก็พยายามเขียนงานอยู่นะคะ วันละย่อหน้า สองย่อหน้าก็เขียน ส่วนที่สงสัยว่าตอนสั้นลงไหม อาจจะมีส่วนนะคะ แต่ยังไงตอนนึงๆ ก็ 8-10 หน้าเอสี่อย่างน้อย เท่าที่แพนด้าเคยเขียนมา ก็คิดว่าไม่น้อยเท่าไหร่ แต่เทียบกับก่อนที่แพนด้ายังไม่คุมจำนวนหน้าตามที่ได้แจ้งไปก่อนๆ หน้า คงจะทำให้รู้สึกว่าสั้นลงได้เหมือนกัน แหะๆ 

ส่วนที่คิดว่าไม่ต่อเนื่องระหว่างตอนที่42กับ43 จริงๆ ไทม์ไลน์เรื่องเรียงกันมาเลยนะคะ สมมตินะคะ เอาหน้ากากไปให้หวังสีเจี่ยและโดนเผาประจานวันจันทร์เสร็จแล้ว พอวันอังคารหลังเข้าเฝ้าหวังสีเจี่ยที่โดนคนหัวเราะซุบซิบซ้ำแล้ว ช่วงยามอู่ก็ไปเข้าเฝ้าเจียงหวงไท่โฮ่ว เอาหน้ากากไปถวายพระนาง ก็คือวันอังคารช่วงเที่ยงๆ นะคะ พอกลับมากงตัวเองก็เจอกลุ่มสาวๆ มาตอแยขอหน้ากาก หลังจากสาวๆ ไป ก็ส่งคนไปขอเข้าเฝ้าเฉียงหมินหลง และเตรียมของหวาน ช่วยๆ กันทำก็น่าจะชั่วโมง สองชั่วโมง ก็กลายเป็นช่วงเย็นต้นๆ สามโมง สี่โมงเย็นที่ไปหาเฉียงหมินหลงกับขุนนางค่ะ พอจะเคลียร์ประเด็นกันไหมคะ


และงานอีบุ๊คก็มาแล้วนะคะ ที่พี่เมพขาโจ๋เลยค่ะ คลิกที่อักษรชื่อเพื่อสั่งซื้อเลย 

>>> หลงฮวา ดอกไม้มังกรเล่ม1 ฉบับอีบุ๊ค <<<

หรือจะกดตามช่องข้างล่างก็ได้ค่ะ

ปล.ยังเลือกคนตอบเม้นต์เหมือนเดิมนะคะ


สถานะเรื่อง: ยังไม่จบ 

สถานะการลงเรื่อง: ยังลงต่อเนื่อง

สถานะสต็อก: ไม่มี (ปั่นสด ตรวจสด)

วันนัดเจอตอนต่อไป: ยังระบุไม่ได้ (อาจจะเป็นวันไหนก็ได้)

จะลงกี่เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งตอน: ระบุไม่ได้ (เท่าที่มีในวันที่ลง)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.246K ครั้ง

86 ความคิดเห็น

  1. #4846 _Guardian._ (@moon_night) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 01:00
    ท้องได้นี่แบบ.....เมิงท้องกะใคร555555555+
    #4846
    2
    • #4846-1 _Guardian._ (@moon_night) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 01:01
      ท้องแน่ๆท้องลม55555+
      #4846-1
    • #4846-2 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 20:56
      ง้อววววววว
      #4846-2
  2. #4844 Ahe215 (@Ahe215) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:44
    ขอบคุณมากค่ะ
    #4844
    1
  3. #4843 จิล (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:59

    5555 แรกๆมาก็อย่างเครียดหลังๆนี่จะฮาดีไหม ตอนนี้ไม่รู้จะสงสารใครพี่เต้ก็กินแห้วตลอดน้องเฟยก็หนีแบบอีลุกขุกขลักแต่พ้นเงื้อมือมังกรตลอด

    #4843
    1
    • #4843-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 20:59
      ฮืออออออออ สงสารแพนด้าก่อนค่ะ กำลังสมองฝ่อเลย 5555
      #4843-1
  4. #4842 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:27
    ลุ้นกันต่อล่าค้า ระทึกทั้งเรื่องภัยพิบัต และการเมือง การมุ้ง 555
    #4842
    1
    • #4842-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 20:59
      ฮิ้ววว อันหลังยังต้องลุ้นเหรอคะ ฮาาาา
      #4842-1
  5. #4840 น้ำเงิน (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:33

    รอจ้า กำลังลุ้นตระกลูหวัง

    #4840
    1
  6. #4839 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:09
    ไม่เชื่อว่าคนอย่างหวงซางที่แสนเล่ห์กลจะดูกลของตระกูลหวังไม่ออก น่าจะเจตนาหลอกให้ตระกูลหวังก่อกบฏเพื่อหาทางกำจัดเสียมากกว่า แต่เมื่อถึงวันนั้นคนทั้งตระกูลต้องรับโทษหรือไม่และไท่จือล่ะ หรือเราคิดมากไปทั้งที่หวงซางยังไม่ได้คิดจะกำจัดในเวลานี้
    #4839
    1
    • #4839-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 21:00
      หวงช่างคิดอะไรอยู่น้าาาาา...
      #4839-1
  7. #4838 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:49
    แพนด้าน่ารักที่สุด
    สู้ ๆ ค่ะ รออ่านตอนต่อไป
    #4838
    1
    • #4838-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 21:00
      คนอ่านก็น่ารักค่า สู้ๆ เขียนๆ วนไป 55555
      #4838-1
  8. #4837 Kadkhong23 (@Kadkhong23) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:50
    คิดดังไปหน่อย ทำผีแตกตื่นเลย55555
    #4837
    1
    • #4837-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 21:01
      55555 เกือบจะได้เลี้ยงน้องแล้วซินะ
      #4837-1
  9. #4836 unknow-me (@someone-is-me) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:15
    พูดถึงค่ำคืนนั้นเเล้วพี่เต้น่าสงสารสุด55555555
    #4836
    1
    • #4836-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 21:01
      อู๊ยยยย ซือซือ ทำไมทำปากเบ้ละคะลูก...
      #4836-1
  10. #4835 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:33

    รอชมความเจ้าเล่ห์ของพี่เต้จ๊า
    #4835
    1
    • #4835-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 21:01
      หวังว่าเฮียจะไม่ทำให้ผิดหวังนะคะ 5555
      #4835-1
  11. #4834 Tawanpen27111999 (@Tawanpen27111999) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:25

    สนุกมากคร้า
    #4834
    2
    • #4834-1 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 59)
      24 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:32

      เฟยๆใจเย็นๆอย่าเพิ่งกังวลมาก...พี่เต้แกเป็นแม่ทัพใหญ่และเจ้าเล่ห์ที่สุดในการเชือดตลบหลังคนโดยโยนให้ซิยะเป็นต้นเหตุฆ่าพรรคพวกตระกูลหวังก็เป็นไปได้...เพราะซิยะกำลังมาฉางอัน
      #4834-1
    • #4834-2 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 21:02
      ขอบคุณทั้งสองท่านมากเลยค่ะ แต่คุณningขา เฮียไม่โฉดขนาดนั้นน้าาา
      #4834-2
  12. วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:03

    ประโยคสุดท้ายนี่หมายถึง แม่นางเสียดายใช่ไหม 555

    #4833
    1
    • #4833-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 21:03
      555555555 แอร๊ยยย เหมือนจะเสียดายจริงเหรอคะ
      #4833-1
  13. #4832 GeeGeeJoyJoy (@4891699840) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:13
    อิเฮียรอตะครุบเหยื่อตัวอ้วนพีพร้อมของกลางและหลักฐานถอนรากถอนโคนอยู่สินะ............ยิ่งอ่านก็ยิ่งลุ้น! ยิ่งอยากรู้ว่าเฮียจะจัดการอย่างไร อิเฮียมันล้ำ ต้องอดทนมานานกับแผนการถอนรากถอนโคน คงจัดหนักตระกูลหวังน่าดู
    #4832
    1
    • #4832-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 21:03
      เฮียอาจจะเป็นคนดีผิดกาลเทศะขึ้นมาก็ได้น้า 5555555555
      #4832-1
  14. #4831 Narumiya (@knowfilm) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:56
    แปลไทยเป็นไทย ไม่ตื่นเต้นเลย อยู่แต่ในถ้วน
    #4831
    3
    • #4831-2 สู้ต่อไป (จากตอนที่ 59)
      26 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:30
      คิดเหมือนกัน เขียนดีแต่อ่านแล้วไม่สนุกเลยค่ะ เรื่องก็ย้ำอยู่กับที่ ไม่มีสาระใหม่ให้ได้คิดบ้างเลย นกแล้วก็นกอีกทักฝืดๆ มันจืดจางหมดแล้ว สำหรับเราไม่ขำนะ ขอเป็นกำไลใจให้ค่ะ
      #4831-2
    • #4831-3 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      1 มีนาคม 2562 / 20:58
      ขอบคุณความคิดเห็นทั้งสามท่านมากเลยนะคะ แพนด้าขอรับไปใช้กับผลงานใหม่แทนนะคะ
      #4831-3
  15. #4830 rinna (@kuruei) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:37
    รอเมื่อไหรพี่เต้จะเชือดของไหว้
    #4830
    1
    • #4830-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:43
      เทศกาลหมางจ้งยังมาไม่ถึงค่ะ ไม่เกี่ยว 55555555
      #4830-1
  16. #4829 nam-za_13 (@nam-za_13) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:29
    ฮองเฮานี้แผนสูงจังบริจาคไปเยอะก็ไม่หลุดให้ได้ใช้แถมเอาของพี่เต้เข้ากระเป๋าไปอีก ตระกูลหวังนี้ได้ทั้งชื่อได้ทั้งของเลยนะ เฟยคนงามช่วยพี่เต้ด้วยนะ อย่าให้สองเปาต้องตกอยู่ในอันตรายเลย
    #4829
    4
    • #4829-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:42
      สองเปาอยู่ในวังหลวง ถ้าฮ่องเต้ไม่ล้ม ก็พอจะปลอดภัยค่ะ
      #4829-1
    • #4829-3 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:48
      555555555 ใครๆ ก็คอยฉากนี้จริมๆ
      #4829-3
  17. #4828 Kanya Duangsri (@kanyikoko) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:26
    แผนลวงฮ้องเต้แน่ ๆ ไม่ให้ลงมือไม่มีหลักฐานก็จับลงโทษไม่ได้

    ชอบย่อหน้าสุดท้าย 555 (เฉลยความคับค้องใจ)
    #4828
    1
    • #4828-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:42
      กี้ดดดดดด ประทับใจแค่ย่อหน้าสุดท้ายแป่วววว
      #4828-1
  18. #4827 nemo (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:16

    โดนโจรบุกปล้นเสบียงรอบนี้รอบที่สองแล้วนะถ้าจำไม่ผิด ปกติฮ่องเต้เป็นคนเฉียบขาดทำงานระมัดระวังรอบคอบไม่น่าปล่อยผ่านโดยไม่ลงโทษและไม่สืบหาโจรที่ปล้นว่าเป็นฝือมือใคร ปล่อยผ่านไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คาดว่าโจรที่ลงมือปล้นเหล่ากงภูติผีรู้ร้อยเปอร์เซนต์ว่าอยู่ไหนขบวนข้าวสารอาหารที่ขนไปต้องให้หลันเซียนเชิงทำนายทายทักแล้วว่าหายไปไหน รู้อยู่แล้วว่าหลันเซียนเชิงคือใครน่าจะมาใช้ประโยชน์ซะนะ

    #4827
    3
    • #4827-2 J_NIN (@panin_nin) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:30
      เต้แค่กำลังรอเวลาอยู่คะ ถ้าทำอย่างนั้นงูที่กำลังรอซุ่มอยู่โดยคิดว่ามังกรไม่รู้คงแตกตื่นพอดี
      #4827-2
    • #4827-3 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:42
      ขอบคุณนะค้า
      #4827-3
  19. #4825 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:39

    แผนฮองเฮาอะเปล่าเนี่ยที่ปล้นไป

    #4825
    1
    • #4825-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:26
      ไม่น่ารอดนะคะ
      #4825-1
  20. #4824 168999au (@168999au) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:45
    จ๊ะเต้บวกลบคูณหาร กำไรในหัว รอละ
    #4824
    1
    • #4824-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:26
      555555555 คิดหนักเลย
      #4824-1
  21. #4823 One-wan53150 (@One-wan53150) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:24
    เรืองนี้ประมาณกี่เล่มจบคะ
    #4823
    1
    • #4823-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:26
      4 เล่มค่ะ
      #4823-1
  22. #4822 GFMB (@GFMB) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:22
    ขอบคุณนะคะ สู้ๆ>_<
    #4822
    1
    • #4822-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:26
      ขอบคุณเช่นกันจ้า
      #4822-1
  23. #4821 rinna (@kuruei) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:21
    เดาว่าพี่เต้กำลังขุนหมูเป็ดไก่&#8203;ริเชือดทีเดียว
    #4821
    1
    • #4821-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:27
      55555555 รอลาภปากของไหว้ อิอิ
      #4821-1
  24. #4820 unknow-me (@someone-is-me) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:18
    ช่วงนี้พี่เต้ไม่ว่างมาหาแม่เปาๆ ท่าทางหลังจากว่างต้องมีการทบดอกทบต้นบ้างละ เอ้าาาา สองเปาต้องสู้ๆนะ&#10084;
    #4820
    1
    • #4820-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:27
      ช่วงนี้เฮียวุ่นวายมาก 555555
      #4820-1
  25. #4819 NuReader (@NuReader) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:58
    พี่เต้อ่อยเหยื่อล่ะสิกะว่าเลี้ยงปลาให้ตัวใหญ่ก่อนค่อยรวบเบ็ด?
    รอๆๆๆๆๆนะจ้ะแพนด้าสู้ๆ
    #4819
    1
    • #4819-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 59)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:28
      ขอบคุณค่า แต่แพนด้าเคยเลี้ยงปลาแรดแล้วไม่กล้ากินละ อิอิ
      #4819-1