หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,271,027 Views

  • 5,471 Comments

  • 13,871 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    48,401

    Overall
    1,271,027

ตอนที่ 60 : บทที่45: คำสาปนิสัยโอหัง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23898
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1868 ครั้ง
    3 มี.ค. 62

บทที่45: คำสาปนิสัยโอหัง 100%


(เมิ่งจงกงเสวียซื่อสื่อ/เมิ่งเม่ยเจี้ยน: หม่อมฉัน...(ทอดถอนใจ)...)


สำนักฮั่นหลินมีหน้าที่รับผิดชอบบันทึกประวัติศาสตร์ของแผ่นดิน วัน 21 ค่ำ เดือน 4 ในปักษ์หมางจ้ง(วันที่ 4 ถึง 5 เดือนมิถุนายน ที่ดวงอาทิตย์ทำมุม 75° ข้าวเริ่มแก่ คนจีนก็จะเตรียมตัวเก็บเกี่ยวและปลูกข้าวใหม่) พวกเขาได้เขียนเนื้อหาสำคัญลงไปว่า ปักษ์ลี่เซี่ย รัชศกหมินหลงปีที่สิบ คือจุดเริ่มต้นยุคทุกขลาภจากสวรรค์ จึงปรากฏคำสาปลึกลับจู่โจมเจียยวี่กวน มีชาวเผ่าที่รู้จักเรียกมันว่า ซิย่ะฝูงแมลงลึกลับชนิดนี้ หน้าตาน่าชังอย่างมาก ราวกับกำเนิดผ่านภพนรก พาให้ชาวประชาเดือดร้อนและเสียขวัญ

ซิย่ะฟักตัวในทะเลทรายพายัพทุกปักษ์ลี่เซี่ย หลังจากรวมตัวเป็นฝูงใหญ่แล้ว ค่อยมุ่งหน้าเกาะกินพันธุ์ไม้ไม่เลือกประเภท ด้วยกำเนิดคราวหนึ่งมีจำนวนมหาศาล ย่อมเกินความสามารถทางการจะรับมือไหว จึงมีผู้ทดลองจุดไฟเผาไล่พวกมัน แต่สิ่งผลลัพธ์คือ ฝูงซิย่ะโบยบินหนีกระแสเพลิงจริง แต่มันก็มุ่งหน้าสู่พื้นที่เขียวแหล่งใหม่เร็วขึ้น

เฉียงหลงหวงตี้ทราบรายงานเข้า ก็บันดาลโทสะสูงเทียมยอดไท่ซาน ออกราชโองการประกาศห้ามผู้ใดจุดไฟกำจัดซิย่ะ ใครละเมิดย่อมต้องโทษประหารทุกชนชั้น จึงกลายเป็นความสงบเงียบ ระหว่างที่ซิย่ะดาหน้าเข้าทำลายพืช และด้วยพฤติกรรมการกินที่ไม่รู้จักอิ่มเอม พวกมันกลับมีอายุขัยระยะสั้น

ผู้เชี่ยวชาญแมลงกราบทูลว่า ซิย่ะคือแมลงสายพันธุ์ลี้ลับ เหตุผลที่พวกมันกินอย่างดุเดือด ก็เพื่อนำสารอาหารไปเร่งการเจริญเติบโต และเตรียมวางไข่ยังแหล่งกำเนิด นอกจากนั้น ซากของพวกมันยังเป็นแหล่งอาหารชั้นดีของตัวอ่อน

นับว่าทุกคนได้เปิดหูเปิดตาแล้วจริงๆ!

 

บัดดลโพ้นธารสีน้ำหมึกฟากพายัพก็ปรากฏแนวความมืด ลักษณะการเคลื่อนไหวคล้ายมีผู้สะบัดม่านผืนหนึ่งคลุมพื้นที่ และยังมีเสียงเสียดสีกึ่งตีปีกกระหึ่มดัง ทหารเวรประจำแนวกำแพงฉางอันต่างเบิกตากว้าง คบเพลิงในมือสั่นระริก ยามใบหน้าพวกเขาค่อยๆ ตกอยู่ใต้เงาดำ

รัศมีจันทร์เว้าแหว่งที่ชายแดนสวรรค์ กลับสภาพเป็นค่ำเดือนมืด ใต้กระแสลมลี้ลับที่ตีพัด เหล่าสัตว์เลี้ยงล้วนกระสับกระส่ายอยู่ในคอกขัง สุนัขจรจัดถอยตัวชนกำแพงหิน จะเห่าหรือคราง ยังอยากแยกแยะ กลุ่มแมวก็มุดซอกหลืบ ส่งเพียงนัยน์ตาวาวๆ แหงนจ้องท้องฟ้า บรรดาปักษาถึงขั้นตีปีกขึ้นและสละรังนอนของพวกมัน ราตรีนี้ช่างเปี่ยมกลิ่นอายอาเพศเข้มข้นนัก ราวกับเทพมารตนใดหลุดพ้นผนึก

ด้วยบรรยากาศประกอบเสียงพิสดาร พาให้ชาวเมืองขังตัวอยู่แค่ในเรือน จวบตะวันสาดแสงทองแล้ว พวกเขาค่อยออกมาพบทัศนีย์ภาพชวนสะพรึงกลัว สิ่งปลูกสร้างทั่วทั้งฉางอันโดนปกคลุมด้วยเม็ดหิมะสีดำ ทั้งยังเกาะหนาแน่นตามต้นไม้ จนรูปร่างปกติบูดเบี้ยวไปราวกับแดนนรกในภาพวาด ขอเพียงตามถนนหนทางมีใบหญ้างอกแทรกขึ้นมา พวกมันล้วนกรูหาเป็นกลุ่มก้อน รอบบริเวณมีแต่เสียงสูบแทะกระแสชีวิตพฤกษชาติ ทำเอาจิตใจผู้คนหวีดร้อง

ทุกความเคลื่อนไหวในเมืองจึงหยุดชะงัก มีเพียงทหารและขุนนางที่จำใจปฏิบัติงาน หลายคนพยายามเดินโหย่งเท้าหลบเลี่ยงพวกมัน ทว่าบางครั้งเผลอเหยียบลงไป นอกจากเสียงคล้ายสัมผัสใบไม้แห้งกรอบ ยังเกิดปรากฏการณ์ชวนสยดสยอง เมื่อตัวอื่นๆ ข้างเคียงบินมารุมล้อมซากพวกเดียวกัน ทำให้พวกเขาเตลิดหนีอลหม่านไปหมด

น่าหลันซือซือทราบลักษณะซิย่ะจากผีชาวซาไห่อย่างเข่อหยวนแล้ว แต่เนื่องจากซิย่ะเป็นแมลงสายพันธุ์พิเศษ อย่างไรย่อมอยากเห็นด้วยตาสักหน นางจึงอาศัยช่วงเวลาที่สองเปาหลับใหลอยู่ สวมหน้ากากออกมาดูกับชีรัน

พวกมันจัดเป็นศัตรูพืชชนิดหนึ่งตามที่คิด มักเกาะหนาแน่นตามต้นไม้ จะขนาดเล็กหรือใหญ่ ล้วนคือแหล่งอาหารชั้นดีของซิย่ะ ดังนั้นก่อนพวกมันจะมาถึงฉางอัน หญิงสาวเลยสั่งคนเคลื่อนย้ายพวกไม้กระถางทั้งหมด ไปกองรวมไว้ในสวน เพื่อให้อยู่ห่างเรือนนอนคนมากที่สุด ทำให้เขตอุทยานต่างๆ กลายเป็นสถานที่ที่ควรหลีกเลี่ยง

อากาศค่อนข้างอบอุ่นมากแล้ว ร่างที่ยืนไม่ห่างตาข่ายเชือกเคลือบไขเทียน จึงสวมเนื้อผ้าเบาสบาย ลวดลายเรียบง่ายอยู่ นางสามารถปรับชีวิตประจำวันรับมือซิย่ะได้ถี่ถ้วนกว่าผู้อื่น เมื่อทราบความเคลื่อนไหวของพวกมันจากพันธมิตรต่างภพ ตลอดแนวระเบียงที่เชื่อมตำหนักบางจุด และตามช่องเปิดต่างๆ ของเรือน ก็ครอบมุ้งตาข่ายกันแมลงป้องกันไว้แล้ว

ถึงจะกั้นไม่ให้ซิย่ะผ่านตาข่ายเข้ามาได้สำเร็จผล น่าหลันซือซือก็สั่งพักงานคนทั้งไป๋ฮวากงแล้ว จึงมีเพียงเผิงซู่กับชีรันที่อยู่ด้วยกัน ส่วนเรือนเล็กหลังอื่นๆ หญิงสาวกลับไม่ได้ดูดาย ให้ทำการล้อมตาข่ายเขตอาศัยของพวกเขาด้วย เสบียงอาหารแห้งยังแจกจ่ายเผื่อเหลือดีกว่าขาด ทั้งกำชับว่าใช้ประหยัดไว้ก่อน พวกเขาล้วนซาบซึ้งเป็นอย่างมาก

นัยน์ตาสีอำพันเพ่งจ้องซิย่ะ เปลือกมันดำขลับคล้ายแมลงปีกแข็งจำพวกด้วง ใต้ปีกนอกยังมีปีกใสๆ อีกหนึ่งคู่ชั้นใน ส่วนหัวหน้าตาคล้ายจักจั่น เป็นสายพันธุ์ที่สองชาติภพไม่เคยพบเห็นมาก่อน อาจเพราะพวกมันมีถิ่นอาศัยที่จำกัด และวงจรชีวิตสั้นมาก แต่ถ้าไม่มีธรรมชาติคอยบังคับคุมพวกมัน เห็นทีพืชทั้งโลกคงประสบภาวะวิกฤติ

จากปากคำของวิญญาณเข่อหยวน ที่บัดนี้ช่วยงานนางเสร็จ เขาก็กลับถิ่นสิงสู่ของตนไปแล้ว หลังจากกระแสลมที่เกิดล่าช้าไปมาถึง ซิย่ะเลยถูกแบ่งเป็นสองฝูง กลุ่มใหญ่มุ่งหน้ามาทางแคว้นจิ้น ขณะที่กลุ่มเล็กกว่าหวนกลับเส้นทางเดิมไป จนใจว่านางไม่ใช่นักกีฏวิทยา จึงไร้ความสามารถชี้ชัด ว่าซิย่ะพึ่งพาทางลมเพื่อนำฝูงจริงหรือไม่

แต่สถานการณ์ตอนนี้ก็พอทำนายได้แล้ว ฝูงใหญ่ที่บุกรุกแคว้นจิ้น จะไม่ย้อนกลับไปฝังตัวในทะเลทราย พวกมันจะล้มตายเองในที่สุด ทอดทิ้งไว้เพียงผืนดินที่พันธุ์ไม้ฉิบหายวายวอด

“เหนียง...”

เสียงเรียกด้านหลัง นำนางไปเจอสองเปาที่ล้างหน้าผ่องใส แต่งตัวสะอาดเรียบร้อยดีแล้ว บนใบหน้าพวกเขาล้วนคาดหน้ากากเหมือนผู้ใหญ่ ลูกตาสองคู่สะท้อนประกายสนใจ ทว่ายังไม่กล้าเข้าใกล้แนวตาข่าย นับว่าเป็นเด็กรู้ความอย่างมาก

น่าหลันซือซือย่อมกวักมือเรียก

“มา...มาดูซิย่ะกัน”

เผิงซู่ทีท่าคล้ายจะคัดค้าน แต่หวังจื่อน้อยก็พุ่งเข้าไปหาไป๋เฟินเหนียงเหนียงหมดแล้ว

“แล้ว...แล้วจะจับมาเล่นได้ไหมขอรับ”

เมี่ยนเปาแหงนหน้าถาม ดวงตาแวววาวเกินธรรมดา เขาค่อนข้างสนใจสัตว์กับแมลงประสาเด็กซน เจ้ากระรอกไป๋ไป๋ที่เลี้ยงดูอยู่ ก็เลยติดนิสัยนายมาไม่น้อย แต่ด้วยความเป็นห่วงเรื่องละอองพิษ มันจึงถูกขังไว้ในกรง

“ไม่ได้หรอก พอถึงเวลาหนึ่ง พวกมันก็จะตาย...”

นางให้ข้อมูลแค่นี้ไปก่อน เพราะยังไม่อยากตอบคำถามที่ว่า ผสมพันธุ์คืออะไร

นั่นไง! ใบหน้าคมคายดวงน้อยขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

“เพราะอะไรขอรับ ทำไมพวกมันถึงตาย...”

น่าหลันซือซือหันไปมองอีกข้างหนึ่ง ก็เจอเปาจื่อแหงนคอคอยคำตอบด้วย นางเลยโคลงหัวขบขัน ก่อนต้อนพวกเขากลับเรือน

“ไปช่วยเหนียงเตรียมมื้อเช้าก่อน แล้วจะเล่าให้ฟังดีไหม”

พวกเขาต่างกระโดดเท้าอย่างกระตือรือร้น ตามหลังไป๋เฟินเหนียงเหนียง จากนั้นเสียงคุยเจื้อยแจ้วในเรือนดอกไม้ขาว ก็สลายบรรยากาศผิดปรกติไปไม่น้อย


หากถามถึงท่าทีผู้คนในสถานที่อื่นๆ เหล่าข้าราชการและทหารเมืองหลวงต่างสวมหน้ากากกันผงพิษ ยามเฉียงหลงหวงตี้ว่าราชการ ก็ยังทรงหน้ากากดุจเดียวกัน ระหว่างที่ฝ่ายหน้าแข็งขันหาทางบรรเทาทุกข์ประชาชนเพราะฝูงซิย่ะ ฝ่ายในกลับไร้ความเคลื่อนไหว สาวงามแต่ละนางล้วนปิดตำหนักอยู่เงียบงัน หามีสตรีใจเหี้ยมหาญเดินฝ่าคำสาปสีดำออกมาสักคนไม่

หวงโฮ่วอย่างหวังสีเจี่ยก็เตรียมตัวไว้บ้างแล้ว คณะไท่ยีประจำตงกงจึงย้ายมาประจำเทียนเฟิ่งหวงกงแต่ต้นอาทิตย์ เพื่ออภิบาลจิ่นคงหวงไท่จื่ออย่างใกล้ชิด เฉียงหมินฉีจึงโดนกักบริเวณในห้องบรรทม ห้องปีกสองฝั่งของเรือนรองจึงกลายเป็นที่นอน รวมถึงสถานที่ปรุงยาของแพทย์หลวง

พระนางยังใช้ช่วงที่ใจคนหวาดกลัวอยู่กับซิย่ะ เรียกปี๋จงกงสื่อมาหารือเสียส่วนใหญ่ ผู้รับหน้าที่เฝ้าจิ่นคงหวงไท่จื่อ ย่อมเป็นเมิ่งจงกงเสวียซื่อสื่อ หญิงสาวทอดตาดูเจ้านายน้อยแต่งกายสะอาดเอี่ยมแล้ว มักจะชอบกึ่งนั่งกึ่งนอนพลิกตำราภาพบนเตียง ดวงหน้าขาวใสสวมหน้ากากใต้คางจรดสันจมูก เหลือแต่ลูกตากลอกไปมา

ครั้นเฉียงหมินฉีรับรู้สายตาพิกลของข้าหลวงสกุลเมิ่งคราวแรก เขาย่อมหัวเราะร่าเริง

“เมิ่งหนี่ว์กวนสนใจหน้ากากของเปิ่นไท่จื่อด้วยหรือ”

นางเห็นรัชทายาทน้อยอารมณ์ดีทั้งที่ถูกขังแต่ในห้องนอน จึงยอมรับ

“เพคะ”

แต่ไม่กล้าเปิดเผยว่า ตนก็มีที่ครอบครัวหามาให้ ติดขัดหวังหวงโฮ่วตรัสห้าม ด้วยความคุ้นเคยกับเมิ่งเม่ยเจี้ยน จิ่นคงหวงไท่จื่อย่อมเข้าใจ

“เมิ่งหนี่ว์กวนก็มีหน้ากากคล้ายนี้ใช่หรือไม่ ถ้าอย่างนั้น เวลาอยู่ตามลำพังกับเปิ่นไท่จื่อ เอาออกมาสวมเป็นเพื่อนกันเถิด”

เมื่อได้ยินรับสั่งเห็นใจจากรัชทายาทน้อย นัยน์ตาข้าราชสำนักฝ่ายสตรีสกุลเมิ่งฉายแต่แววอ่อนโยน

“หน้ากากนี้ทรงได้รับมาจากที่ไหนเพคะ”

เฉียงหมินฉีชะโงกตัวจ้องไปทางประตู พลางสะกิดนิ้วกระซิบ

“เอียงหูมา เพราะเป็นเมิ่งหนี่ว์กวน เปิ่นไท่จื่อจะไม่ปิดบัง”

นางทำตาม ทั้งที่ในใจมีชื่อหนึ่งปรากฏขึ้นมาแล้ว ก่อนพยักหน้าคล้อยตาม

“เสี่ยวหวังจื่อฝาแฝด นับว่าทรงน่ารักอย่างยิ่งเพคะ”

เด็กหนุ่มย่อมสนับสนุน

“ใช่แล้ว ที่เอ๋อเหนียงเล่ามา เปิ่นไท่จื่อไม่เชื่อหมดหรอก แต่ก็ต้องรับฟังเอาไว้ให้เอ๋อเหนียงคลายโทโส”

เมิ่งเม่ยเจี้ยนอดยิ้มขันไม่อยู่ สีพระพักตร์จิ่นคงหวงไท่จื่อยามตรัส ช่างเคร่งเครียดเลียนแบบผู้ใหญ่ไม่มีผิด

“คิก...หม่อมฉันพอจะเข้าใจเพคะ”

เขาเลยพลิกตัวไปอีกด้านของที่นอน ก่อนขยับกลับมาที่เดิมอย่างรวดเร็ว

“เมิ่งหนี่ว์กวนก็รับนี่ไปใส่ก่อน เสี่ยวเปาบอกว่า แม้จะอยู่ในห้องที่ปิดหน้าต่างและประตูมิดชิดดี แต่ก็มีช่วงเวลาที่คนเข้าออกอยู่ ทำให้ละอองพิษเล็ดลอดเข้ามาข้างในได้”

หญิงสาวเห็นหน้ากากในพระหัตถ์ ย่อมไม่กล้ารับ

“อย่าเลยเพคะ จิ่นคงหวงไท่จื่อต้องทรงใช้ทุกวัน จะประทานแบ่งให้หม่อมฉันได้อย่างไรเพคะ!

ทว่าเฉียงหมินฉีก็มีนิสัยดื้อดึงแต่กำเนิด อะไรที่เขายึดมั่น จะยึดถืออยู่เช่นนั้น

“เปิ่นไท่จื่อนำหน้ากากออกมาสัมผัสลมแล้ว ย่อมต้องใช้ทันที ไม่เช่นนั้นมันจะไม่สะอาด ถ้าไม่สะอาดก็คือใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป”

ด้วยเหตุผลจริงจังจากรัชทายาทน้อย เมิ่งจงกงเสวียซื่อสื่อจึงลุกขึ้นยอบกายขอบพระทัย ก่อนรับมาใส่ด้วยกิริยาประดักประเดิด เฉียงหมินฉีย่อมยื่นมือช่วยกระทั่งจัดตำแหน่งถูกต้อง เพราะไม่คุ้นชินหลังจากหน้ากากกระชับผิวแล้ว เมิ่งเม่ยเจี้ยนเลยหายใจไม่ใคร่คล่อง ทำให้ไต่นิ้วซุกซนไปบ้าง ทั้งอดอธิบายความรู้สึกไม่อยู่

“หายใจลำบากมากเพคะ และเกะกะใบหน้า...”

หญิงสาวบ่นไม่ทันจบ จิ่นคงหวงไท่จื่อก็หรี่ตาดุ

“เพื่อความปลอดภัย ต้องใส่ให้ถูกต้องอย่างนี้ เดี๋ยว! อย่า...อย่าเปิดช่องให้อากาศเข้าในหน้ากาก เมิ่งหนี่ว์กวน! ที่แท้แล้วท่านเป็นเสี่ยวยาโถวหรือไร!

หลังจากขึงพระเนตรปราม กระทั่งเมิ่งเม่ยเจี้ยนยอมนั่งใส่หน้ากากนิ่งๆ เฉียงหมินฉีค่อยกลอกตาไปทางประตู พลางตรัสขึ้นมา

“เปิ่นไท่จื่อก็เป็นห่วงเอ๋อเหนียง แต่...เฮ้อ...”

สิ้นเสียงถอนพระปัสสาสะ เมิ่งจงกงเสวียซื่อสื่อก็ปฏิบัติตาม


ระยะที่ซิย่ะยังเพ่นพ่านเต็มวังหลวง น่าหลันซือซือย่อมสนุกสนานกับสองเปา ประหนึ่งย้อนเวลากลับไปในอดีต ถึงจะทำกิจกรรมเรื่อยเปื่อยประสาแม่ลูก หญิงสาวก็แบ่งเวลาให้พวกเขาทบทวนวิชาการกับวิชายุทธ์ด้วย ส่วนดวงวิญญาณทั้งหลาย นอกจากคอยบอกข่าว บางทีช่วงมืดค่ำยังมาเล่นเกมกระดานกับนาง

เผิงซู่เพิ่งเข้าใจเหตุผลที่ไป๋เฟินเสียนเฟยเป็นที่รักใคร่ นายหญิงกับหวังจื่อฝาแฝดช่วยปัดกวาดห้องหับทุกวัน ตอนแรกนางตกใจ เกือบโขกหัวขอร้องแล้ว แต่น่าหลันซือซือให้เหตุผลว่า ยามลำบาก มีอะไรต้องช่วยเหลือกัน เสียดายที่นางเคยเลือกนายแล้ว

แม้สถานการณ์คล้ายไร้คลื่นลม ทว่ากลับปรีดาจะเคลื่อนไหวกันทีเดียว

ในสายตาคนทั่วไป จะเห็นน่าหลันซือซือนั่งลับไหวพริบอยู่กับตัวเอง ขณะที่เสี่ยวหวังจื่ออ่านตำรา หญิงสาวเดินหมากบนกระดานเซี่ยงฉี ปากก็สอบถามเบาๆ

“เป็นอย่างไรแล้วเพคะ”

วิญญาณจ้าวอี๋หยาที่ประทับอยู่ตรงข้าม ทอดพระเนตรอีกสี่คนที่ร่วมห้องด้วยกัน ทว่าไม่มีใครมองมาทางพระนาง พวกเขาอาจคุ้นเคยหรือคงไม่ได้ยิน

หวังไท่เว่ยแบ่งกองกำลังให้หวังเจียงจวินนำทัพค้นหาที่มั่นสกุลจ้าวแล้ว

หัวคิ้วเรียวกระตุกขมวด

“ที่ซ่อนตัวของพวกเขายังเป็นความลับอยู่ใช่ไหมเพคะ...”

รัศมีผีเชื้อพระวงศ์ก็เรืองสว่างดี น่าจะปิดบังได้เหมือนเคย

พวกเขาทำตามที่เจ้าแนะทางไว้รอบคอบดี

จากนั้นพระนางค่อยหัวเราะขึ้นมา

ประเสริฐ! นี่ตั้งใจเล่นอยู่หรือไม่...

น่าหลันซือซือกะพริบตาปริบๆ เสียท่าซือฝูผีอย่างจ้าวฮองเฮาอีกแล้ว ฮือ...เมื่อไหร่นะ เมื่อไหร่นางจะเป็นศิษย์ล้างครูบ้างละ!

พอได้เวลาตะวันราแสง พวกนางห้าคนก็เข้าครัวทำมื้อเย็น กิ่นอิ่มท้องออกกำลังเล็กน้อย ค่อยล้มตัวลงนอนด้วยกัน น่าหลันซือซือคอยให้สองเปาหลับก่อน ส่วนชีรันกับเผิงซู่ย้ายมาพักห้องปีกข้าง เมื่อซาลาเปาน้อยละเมอดึงสิ่งที่สร้างความรำคาญออก หญิงสาวมักยิ้มเอ็นดู พลางจัดหน้ากากคืนตำแหน่ง กระทั่งง่วงมากๆ นางถึงหลับตามพวกเขา

 

แม้หวังสีเจี่ยไม่ยอมรับหน้ากากที่เคยเย้ยหยันเอาไว้ ก็ใช่ว่าพระนางจะดันทุรังขั้นยอมเสี่ยงชีวิตสังเวยพิษซิย่ะ ฉะนั้นทุกคนจึงอยู่ในอาณาเขตห้องปิดสนิท เมิ่งเม่ยเจี้ยนย่อมย้ายมาเฝ้าจิ่นคงหวงไท่จื่อตลอดวันคืน และจากมีผู้คนเคลื่อนไหวคึกคัก บรรยากาศกลับซบเซาลงไปมาก

ในกลุ่มข้าราชบริพารที่คัดมาถวายการรับใช้รัชทายาทน้อย ยังแฝงผู้มีจิตใจซับซ้อนอยู่หลายคน หลังจากจับกิริยาลับล่อบางอย่างของเมิ่งหนี่ว์กวนได้ พวกเขาค่อยพบว่าเมิ่งจงกงเสวียซื่อสื่อกับจิ่นคงหวงไท่จื่อลอบสวมหน้ากากกั้นอากาศพิษ ขณะคนอื่นหายใจเข้าบ่อนทำลายร่างกายทุกวัน ทำให้สบช่องย่องออกไปในที่สุด

เมิ่งเม่ยเจี้ยนเหน็บชายผ้าห่มถวายรัชทายาทน้อยเรียบร้อยแล้ว ก็เตรียมถอยไปนอนพักผ่อนบ้าง ทว่าประตูห้องบรรทมกลับเปิดผางฉับพลัน นางถึงกับสีหน้าซีดขาวที่เห็นร่างสีแดงเพลิงปรากฏขึ้น ทั้งหน้ากากต้องห้ามประจานอยู่กับตัว

ทว่าเคราะห์ดีที่เมิ่งเม่ยเจี้ยนไม่ใช่เป้าหมายแรกของหวังหวงโฮ่ว นางจึงมีเวลาดึงหน้ากากมากำเก็บในมือ ส่วนดวงตาเบิกกว้างจ้องแท่นบรรทมอย่างตื่นกลัว เมื่อหวังสีเจี่ยสาวพระบาทมุ่งไปหาจิ่นคงหวงไท่จื่อ ก่อนปลุกเขาด้วยการกระชากหน้ากากออกมา 

ไม่เพียงสะดุ้งลุก แล้วตกใจหน้าตาถมึงทึงของเอ๋อเหนียง เด็กหนุ่มยังตระหนกสุรเสียงตวาดแหลมด้วย

“หมินฉี! เจ้ากล้า...เจ้ากล้าใส่สิ่งอัปมงคลได้อย่างไร!

“เอ๋อ...เอ๋อเหนียง...” 

-

-

--ต่อค่ะ(ปิดตอนกันแล้วก่อนวันจันทร์ ฮิ้ววว ก็อย่างที่หลายคนคาดเดานะคะ มีคนคิดตรงใจแพนด้าด้วย นั่นเป็นที่มาของชื่อตอนเลยค่ะ คำสาปซิย่ะมีหรือจะขลังไปกว่า...555555 ปล.แล้วเจอกันอีกที น่าจะเป็นช่วงวันอังคารที่12 นะคะ แพนด้าเว้นช่วงหายนานหน่อย ติดออกนอกสถานที่ช่วงอาทิตย์หน้าบ่อยมากกกก น่าจะได้วันละหนึ่งย่อหน้า หรืออาจหมดแรงจนสักบรรทัดก็ไม่มี เลยขอเผื่อเวลาสะสมตัวหน่อยค่ะ ปล2.ไม่กล้าจะรับปากว่าจะมาได้อาทิตย์หน้า แพนด้าเลยเอาวันอังคารที่12 เป็นวันเลตที่สุดนะคะ)--

ท่ามกลางบรรยากาศตั้งรับไม่ทัน หวงไท่จื่อน้อยกลับพอมีสติอยู่ จึงกวาดพระเนตรหาเมิ่งจงกงเสวียซื่อสื่อก่อน ครั้นพบนางยืนตัวลีบข้างๆ หมี่ฉางยวี่ที่เผยสีหน้าเห็นใจ ซึ่งแตกต่างกับปี๋จงกงสื่อที่มักแสดงอารมณ์เย็นชา และเบื้องหลังพวกนางทั้งสาม ปรากฏกงกงใบหน้าคุ้นเคยผู้หนึ่ง เขาย่อมกระจ่างแจ้งแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ถึงถลึงตาใส่ตัวต้นเหตุอย่างขันทีคนนั้น

หวังสีเจี่ยไม่ใส่ใจท่าทีของใครทั้งสิ้น หลังจากปาเสนียดในพระหัตถ์ทิ้งไปแล้ว ก็ค้นหาหน้ากากในตัวเฉียงหมินฉีทันที เมื่อไม่เจอร่องรอย จึงอาละวาดเขวี้ยงหมอน ทั้งยังสะบัดทึ้งผ้าห่มซ้ำๆ กิริยาละม้ายคนกำลังคลุ้มคลั่งยิ่ง

“ซ่อนมันไว้ที่ไหน! เจ้าซ่อนมันไว้ที่! หมินฉี! เอาออกมาเดี๋ยวนี้! เอาออกมา!

ต่อให้สุรเสียงกราดเกรี้ยวจะดังอื้ออึงอยู่ เสี่ยวหวงไท่จื่อกลับมีสีหน้าสุขุมเกินวัย แล้วใช้สองมือหยุดแขนพระมารดาอย่างมั่นคง ทำให้นัยน์ตาสองคู่จ้องประสานกันระยะใกล้ จากนั้นเขาจึงใช้น้ำเสียงเย็นฉ่ำเข้าบรรเทาเพลิงโทสะพระนาง

“เอ๋อเหนียงโปรดสงบพระทัยก่อนพ่ะย่ะค่ะ เอ๋อเฉินใส่แล้วทำให้หายใจคล่องขึ้นมาก จึงได้กล้าสวมเช่นคนอื่นๆ พ่ะย่ะค่ะ”

ทั้งที่พระนางคาดโทษคนทั้งเทียนเฟิ่งหวงกงแล้ว แต่ผู้ละเมิดกลับเป็นเฉียงหมินฉี ย่อมทำให้หวังสีเจี่ยยากจะเยือกเย็นอีก พระนางสะบัดแขนจากบุตรชาย สายพระเนตรลุกไหม้ประดุจกองไฟ เบื้องหลังพระพักตร์น้ำค้างแข็งพันปี

“ใคร...ใครเอาพวกมันให้เจ้า หมินฉี!

ถามด้วยกิริยาพร้อมเด็ดชีวิตคนเช่นนี้ มีหรือเด็กหนุ่มผู้มีจิตใจอ่อนโยนจะยอมเอ่ยปาก กระทั่งพระเนตรยังจ้องเอ๋อเหนียงแน่วนิ่ง ไม่มีพรั่นพรึงหรือลังเล หวังสีเจี่ยย่อมบันดาลโทสะเฉียบพลัน ทว่าปรามตนเองให้ถอยห่างเสียก่อน พระโอษฐ์ถึงกับแสยะยก

“ไอ้เด็กต่ำช้าสองคนนั่น...ต้องเป็นมันสองคน!

หวังหวงโฮ่วคาดเดาได้ เนื่องจากสั่งคนประกบดูพระโอรสเสมอ จะมีช่วงรอดหูตาพวกเขา คือยามที่เฉียงหมินฉีเข้าเฝ้าเจียงหวงไท่โฮ่ว ย่อมเท่ากับเฉียงเหล่าไท่ไท่รับรู้ ทว่าร่วมมือปิดบังด้วย!

จากรอยยิ้มน่ากลัวก็กลายเป็นเหี้ยมโหด

“หมินฉีเจ้านั้นมีจิตใจดีเกินไปแล้ว ผู้ใดจะไปรู้ว่าพวกมันอาจวางพิษเล่นงานเจ้าเมื่อไหร่!

ด้วยสายตาคัดค้านของหวงไท่จื่อ พระนางก็ใกล้ถึงขอบความอดกลั้น ตะคอกสั่งทันใด

“ถ้ายังมีอยู่อีกให้เอาออกมาเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้น จะลงโทษทุกคนที่ดูแลเจ้าอยู่!

เพราะถูกขู่เอาลมหายใจข้าราชบริพารที่ไร้ความผิด เฉียงหมินฉีค่อยชี้นิ้วบอกที่ซ่อน หมี่อินจึงรับหน้าที่เข้าค้น แล้วนำมาให้หวงโฮ่วทอดพระเนตร ทว่าหวังสีเจี่ยไม่แม้แต่เหลือบดู ทั้งสั่งเสียงเฉียบขาด

“เอาไปเผาทิ้งให้หมดทันที! ออกไป!

“เพคะ”

หมี่อินรีบยอบกายรับ พลางนำหน้ากากทั้งหมดออกไปด้วย ขณะที่หวังสีเจี่ยทอดพระเนตรบุตรชายบนแท่นบรรทม ข้าวของบนนั้นล้วนกระจัดกระจายและยุ่งเหยิง จึงพอปลดระดับโทสะลงเล็กน้อย

“เป็นเจ้า จึงยอมละเว้นครั้งนี้ได้ ถ้าเป็นพวกมัน คงตายตกไปหมดแล้ว”

เสียงคาดโทษนี้ทำเอาหลายคนสะดุ้งตัว เห็นได้ชัดว่าหวังหวงโฮ่วมีใจเมตตาก็แค่จิ่นคงหวงไท่จื่อผู้เดียว

รัชทายาทน้อยใบหน้าสงบนิ่ง กระทั่งกิริยาเม้มปากไม่พอใจยังไม่ปรากฏ ทว่าที่เห็นแจ่มชัดคงมีแค่แววตาห่างเหินแกมเยือกเย็นที่โต้ตอบหวังหวงโฮ่ว ช่างชวนพระนางสะท้านอกนัก เหตุใดเขาต้องเข้าข้างศัตรูตัวร้ายอย่างพวกมัน เหตุใดจึงไม่เกลียดชังน้ำหน้าที่พวกมันคุกคามสกุลหวังอยู่ทุกวันนี้!

หวังสีเจี่ยเกรงตนจะเผลอทำร้ายร่างกายและจิตใจบุตรชายจนล้มป่วย พระนางย่อมเร่งร้อนเสด็จจากไป โดยไม่ลืมจ้องเมิ่งจงกงเสวียซื่อสื่อสักหน เมิ่งเม่ยเจี้ยนก็สันหลังหนาวสะท้านขึ้นมา สายพระเนตรชั่ววูบนั้น บ่งบอกให้คอยภัยพิบัติเคลื่อนฝูงผ่านฉางอันไปก่อนเถิด นางคงต้องทัณฑ์หนักสักประการแน่

เฉียงหมินฉีเห็นขันทีคนนั้นลนลานตามหลังเอ๋อเหนียงออกไป จิตที่ตั้งมั่นในคุณธรรมถึงกับฉุนโกรธขึ้นมา แต่ไม่ช้าเขากลับสงบใจได้ราวกับหลุดพ้นเงื่อนอารมณ์ ลมหายใจนี้เป็นเอ๋อเหนียงประทานมา ถ้าอยากจะเรียกกลับคืน เอ๋อเฉินเช่นเขาย่อมต้องกตัญญู

เมิ่งเม่ยเจี้ยนเข้ามาจัดพระแท่นใหม่จนเรียบร้อย ทว่านางไม่กล้าทูลปลอบสักคำ วิญญาณจ้าวอี๋หยาทอดพระเนตรสถานการณ์ตั้งแต่ต้น จึงเผยรูปพลังสับสนเล็กน้อย

ทั้งหมดนี้จะเรียกว่าอะไรเล่า...

ยามที่เขาล้มตัวลงนอนหลับแล้ว พระนางจึงลูบศีรษะเฉียงหมินฉี

เจ้าเด็กชะตาอาภัพเอ๋ย...

 

เช้าวันรุ่งขึ้นจิ่นคงหวงไท่จื่อก็นอนไม่ได้พระสติ ทำให้คณะไท่ยีต่างความคิดต่างลนลานไปหมด เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนพวกเขาล้วนรู้เห็น ทว่าไม่กล้าทูลคัดค้านหวังหวงโฮ่ว จึงถวายพระโอสถตามอาการ ทำให้หวังสีเจี่ยเสด็จมาพบสภาพบุตรชาย ก็บันดาลโทสะซ้ำ

“ต้องเพราะพวกมันเอาหน้ากากมาให้หมินฉี! ไม่อย่างนั้นอยู่ดีๆ หมินฉีจะป่วยหนักอย่างนี้ได้หรือ!

ต่อให้ชวนนิ่วหน้าฟัง กลับไม่มีหน้าไหนเห็นต่าง

“แมลงบ้าพวกนี้จากไปหมดเมื่อไหร่ เปิ่นกงจะต้องลงโทษนางให้ได้!

พระนางเกรี้ยวกราดถึงไป๋ฮวากง ก่อนย้อนกลับมาหากลุ่มคนใกล้ตัว

“พวกเจ้าจำไว้ ต้องรักษาหมินฉีให้หายดี ไม่อย่างนั้น เปิ่นกงจะกุดทุกหัวที่นี่!

เหล่าไต้ฟูแม้คุ้นเคยพระอารมณ์ดุร้ายจากหวังสีเจี่ย ก็ยังหลั่งเหงื่อเย็นเฉียบชุ่มหลัง กล้ารวมตัวขบถพระนางเพียงในอก ไฉนผลกรรมที่หวงโฮ่วกระทำ จึงตกใส่ชีวิตพวกเราด้วยเล่า!

หลังจากประกาศลงโทษขังเมิ่งเม่ยเจี้ยนในห้องมืดแล้ว หวังสีเจี่ยกลับไม่คลายหงุดหงิดดี ด้วยหมี่อินอยู่ถวายการดูแลเฉียงหมินฉี บางคราวเขาก็มีสติ พูดคุยได้รู้เรื่อง ทว่าส่วนใหญ่จะนอนซมเพราะพิษไข้ หรือหอบหายใจรุนแรง

น่าหลันซือซือทราบข่าวจากผีแล้ว ย่อมเกินจะทนขึ้นมา ทั้งที่ทราบว่าบางเหตุการณ์ยากล่วงเกิน 

“หม่อมฉันจะให้ชีรันออกไปกระจายข่าว กระทั่งถึงพระกรรณหวงช่างเพคะ”

รัศมีวิญญาณลู่กุ้ยเฟยเจิดจ้าแต่เป็นโทนร้อน แจ้งว่ากำลังมีโทสะอยู่ แม้จ้าวฮองเฮากำชับว่าให้มาบอก แต่อย่าชี้นำน่าหลันซือซือ

ซือเอ๋อ...

เพียงเรียกชื่อ สาวงามชาวหรวนตี้ก็ยืนยันอย่างตรงใจผี

“หม่อมฉันก็เป็นเหนียงคนหนึ่ง คิดอย่างไรทนวางเฉยไม่ลงเพคะ”

วิญญาณลู่กุ้ยเฟยจึงไม่กล่าวอะไรอีก ปล่อยให้น่าหลันซือซือเรียกชีรันมากระซิบสั่ง จากนั้นค่อยลอยรูปโปร่งแสงติดตามเด็กสาวที่ฝ่าฝูงซิย่ะออกไป 


คุยกับแพนด้า:

แพนด้ายังคงปั่นงานอย่างหน้าเคร่งเลยค่ะ 5555 รู้สึกเหมือนแก่ลงอีกสิบปี คิดๆ จนปวดหัวและมึนเล็กน้อย สถานการณ์ในเรื่องที่ลงอาจจะขลุกขลักไปหน่อย และรวบรัดไปมากนะคะ ฮาาา แบบแพนด้าเขียนเองยังรู้สึกมันต้องเกลา งื้อออ แต่ขอปั่นลุยไปข้างหน้าให้ถึงฉากจบของเล่ม2ก่อนนะคะ แล้วแพนด้าค่อยเก็บรายละเอียดตามหลังให้มันเรียบกริ้บกว่านี้ 

ถ้าถามจะออกเล่ม2 เมื่อไหร่ แพนด้ายังไม่กล้าให้คำตอบ เป็นเล่มที่เขียนยากกว่าเล่ม1 มากกกกกกก ถึงมากที่สุดเลยอ้าาา อ้ากกก ยกมือขยี้หัวระบายความเครียดก่อน อิอิ

ส่วนใครที่ยังไม่ทราบ เรื่อง หลงฮวา ดอกไม้มังกรมีทั้งหมด 4 เล่มจบนะคะ และตอนนี้อยู่ประมาณกลางเล่ม2 แล้วค่า ไวไหมคะ ฮาาา (คนอ่านยกทุเรียนปาไล่แพนด้ากันอย่างเมามันเลย)


และงานอีบุ๊คก็มาแล้วนะคะ ที่พี่เมพขาโจ๋เลยค่ะ คลิกที่อักษรชื่อเพื่อสั่งซื้อเลย 

>>> หลงฮวา ดอกไม้มังกรเล่ม1 ฉบับอีบุ๊ค <<<

หรือจะกดตามช่องข้างล่างก็ได้ค่ะ

ปล.ยังเลือกคนตอบเม้นต์เหมือนเดิมนะคะ


สถานะเรื่อง: ยังไม่จบ 

สถานะการลงเรื่อง: ยังลงต่อเนื่อง

สถานะสต็อก: ไม่มี (ปั่นสด ตรวจสด)

วันนัดเจอตอนต่อไป: ยังระบุไม่ได้ (อาจจะเป็นวันไหนก็ได้)

จะลงกี่เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งตอน: ระบุไม่ได้ (เท่าที่มีในวันที่ลง)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.868K ครั้ง

101 ความคิดเห็น

  1. #4967 Maichan (@ryuzaki) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:51
    เราตามเรื่องนี้มาตลอด คิดว่าจะซื้อเรื่องนี้ด้วย แต่การดำเนินเรื่องของคุณแพนด้าผู้แต่ง บางจุดก็ยังวนอยู่กับที่ คนแต่งอาจไม่รู้ตัวค่ะ อยากให้อ่านก่อนจะส่งต้นฉบับด้วยซ้ำ

    ตามมาตั้งต้นเรื่อง เพราะชอบที่นางเอกไม่สนใจใคร ช่วยเหลือตัวเองเท่าที่ทำได้
    แต่... ในเมื่อคำคอมเมนท์ของเรามันแรงไป คนรับไม่ไหว ขอตัดสินใจ ยกเลิกติดตาม เพราะจะได้ไม่ต้องมาคอมเมนท์ให้ใครๆต้องเสียอารมณ์อีก

    ...
    #4967
    1
    • #4967-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 22:23
      ขอบคุณนะคะ แพนด้าจะทบทวนเล่มสองอีกทีค่ะ เขียนวันต่อวันจริงๆ ต่างกับเล่ม1 ที่สต็อกเรื่องไว้ จุดนี้เขียนเองยังรู้สึกต่างเลยค่ะ T . T

      คุณMaichan ไม่ต้องเสียใจหรือน้อยใจไปนะคะ คอมเม้นต์ของคุณMaichan แพนด้าก็จดไว้เพื่อปรับปรุงเรียบร้อยแล้วค่ะ

      สุดท้าย แพนด้าเคารพการตัดสินใจของทุกคน เหตุผลของทุกคนนะคะ ไม่ว่าคุณMaichanหรือท่านอื่นๆ ก็ตามค่ะ
      #4967-1
  2. #4961 Nong2006 (@Nong2006) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 15:42
    รอคอย มาอัพตอนต่อไปค่ะ
    #4961
    1
    • #4961-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:32
      มาแล้วจ้า นิดๆ
      #4961-1
  3. #4958 หนูเล็ก (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:45

    คิดถึงจังเลยค่ะไรท์ รออัพน่ะค่ะ

    #4958
    1
    • #4958-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:31
      แพนด้ามาแล้วจ้า
      #4958-1
  4. #4957 babyjan2 (@babyjan) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 06:08
    มีแม่แบบนี้โคตรนับถือยังอุสาห์มีชีวิตรอดมาถึงวันนี้ได้เนาะ เฮ้อออ สงสารเด็ก หวงโหวบ้าบอไร้สมองที่จะคิดถึงอะไรแล้ว
    #4957
    2
    • #4957-1 อักษะพาที (@cakepanda) (จากตอนที่ 60)
      10 มีนาคม 2562 / 05:35
      ความเกลียดชังบดบังทุกสิ่ง
      #4957-1
    • #4957-2 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:31
      ถูกต้องทั้งสองคนเลยค่ะ คนเรายึดถืออะไรมากๆ ไม่ดีเลยค่ะ ต้องรู้จักยืดหยุ่น จะมีความสุขเนอะ
      #4957-2
  5. #4955 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 18:50
    สงสารหมินฉีจัง ชังชะตาอาภัพโดยแท้ น่าจะได้เกิดเป็นลูกของซือซือคงจะดีกว่านี้
    #4955
    1
    • #4955-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:22
      อาาาาา เรื่องนี้แพนด้าก็คิดนะคะ ว่าจะว่าจะมีตอนพิเศษ 555555
      #4955-1
  6. #4953 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 13:08
    จริงๆการอ่านนิยายแล้วเราจะอินจนอารมณ์ขึ้นหรืออะไรก็ตาม แต่ บางทีคนเราควรมีความเกรงใจนะ ไม่ใช่ทุกคนที่คิดเหมือนกัน แต่เราควรอยู่บนพื้นฐานการรู้จักเคารพผู้อื่น ไม่ชอบก็เลิกอ่าน การแสดงทัศนคติแย่ๆไม่ได้หมายความว่าคุณเป็นคนตรง มันแสดงให้เห็นว่าคุณไม่มีมารยาท

    การเขียนนิยายไม่ได้ทำกันง่ายๆ ถ้าไม่พอใจคุณจะเลิกติดตามหรืออะไรก็ตามแต่ หรือการแสดงความคิดเห็นที่ต้องการบอกผู้แต่งว่ามันไม่ดีก็ควรแจ้งอย่างสุภาพไม่ใช่การตำหนิหรือกล่าวคำแย่ๆ

    ไรต์ คอมเม้นแย่ๆก็เหมือนหวังสี่เจี่ย ตรากตรำอยู่ในกะลา =.=

    นานๆมาอ่านทีแต่ก็รอเล่มนะฮะ
    #4953
    1
    • #4953-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:21
      อู้ยยย ขอบคุณมากเลยค่ะ กำลังใจก้อนนี้ใหญ่โตมากค่า
      ปล.แต่หวังสีเจี่ยแอบนอยด์อ่ะค่ะ 5555555555
      #4953-1
  7. #4951 AjummA. (@praewwa99) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 20:36
    กำลังอ่านสนุกเลยหละ แต่ก็ต้องมาเสียอรรถรสกับคอมเม้นท์นี้ เราคิดว่าคำพูดของคุณบางคำมันเกินไปอ่ะค่ะ หรือถ้าไม่อยากอ่าน ก็แค่กดออกไปเงียบๆนะคะ
    #4951
    2
    • #4951-1 AjummA. (@praewwa99) (จากตอนที่ 60)
      7 มีนาคม 2562 / 20:38
      คอมเม้นท์ที่ 4946
      #4951-1
    • #4951-2 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:20
      ขอบคุณนะคะที่เป็นกำลังใจให้แพนด้าสู้ๆ
      #4951-2
  8. #4949 0611909131 (@0611909131) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 22:51

    #ซือซือเราเป็นกำลังใจให้นะ
    #เฮียเต้จัดการเลย
    #4949
    1
    • #4949-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:20
      เฮียมาละค่าา แต่จะจัดการได้มากน้อย ต้องดูต่อไป
      #4949-1
  9. #4947 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 13:44

    ความแค้นบังตาจนจะฆ่าลูกตัวเอง แย่มากๆๆ ต้องเอาคืนให้หนัก

    #4947
    1
  10. #4946 Maichan (@ryuzaki) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 06:17
    ผูกเรื่องอืดอาด ยืดยาดน่ารำคาญ
    เป็นไท่จื่อแต่โง่
    ยังดีที่รู้จักกตัญญู แต่น่าจะมีขอบเขต

    น่ารำคาญ อ่านเหมือนย่ำอยู่ที่เดิม รอจบเล่มสองนะคะ จะอ่านทีเดียว
    ...
    อ่านตอนแรกสนุกมาก รอดูนางเอกเอาความรู้ในหัวมาช่วย แต่กลับทำอะไรไม่ได้ เหมือนเรื่องมันเลยเถิด

    หวงโฮ่ก็โง่ ทั้งที่โง่แบบนี้ควรปลดได้แล้ว ไท่จื่อเองก็อ่อนแอเกินไป

    ระวังนะ ยืดเยื้อเกินไป แทนที่จะน่าติดตาม จะน่าบื่อเอา
    #4946
    3
    • #4946-2 babyjan2 (@babyjan) (จากตอนที่ 60)
      9 มีนาคม 2562 / 06:12
      แบบนี้ก็เกินไปนะคะ วิจารณ์ได้แต่ไม่ใช่แบบนี้ มันเหมือนคุณดูถกผลงานเขียนของคนอื่น ถ้าคุณไม่ชอบงั้นก็ลองไปแต่งนิยายเองดูสักเรื่องนะคะ ประกาศชื่อเรื่องเลยจะตามไปอ่านคะ จะรอดูว่าพูดว่าของเค้าได้ขนาดนี้ตัวเองมีฝีมือขนาดไหน การเขียนนิยายสักเรื่องไม่ใช่เรื่องง่ายๆนะคะ ถ้าคุณคิดว่าอะไรมันดีกว่าก็ไปแต่งเองเอาเถอะคะ จะได้ตามใจต้องการเลยไง
      #4946-2
    • #4946-3 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:29
      คุณMaichan: แพนด้ารับข้อคิดเห็นทุกเรื่องไว้แล้วนะคะ บางอย่างมีเหตุผลให้มาเป็นแบบนี้ค่ะ แล้วแพนด้าก็ไม่ได้อยากยื้อเยื้อ อยากเขียนจบไวๆ มาก ฮือๆ ทุกวันนี้ยังคิดว่าเร่งจนกระชับเกินไปแล้ว คนอ่านอาจจะร้องไรแว้ในใจกันหมดแล้ว ฮือๆ
      คุณKibibiza: ขอบคุณนะคะ แพนด้ายังไงก็สู้ค่ะ 5555
      คุณbabyjan2: ขอบคุณนะคะ แพนด้ายังมีไฟสู้อยู่ค่ะ การเขียนนิยาย เน้นว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายเลย แพนด้าไม่ใช่คนคิดอะไรซับซ้อนจริงๆ รู้สึกเหนื่อยสองเท่า ฮาาาาา
      #4946-3
  11. #4945 Sai (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 20:37

    คือผูกเรื่องให้ แฝดเปาเดือดนร้อนอีกแล้ว ก็เข้าใจว่า อยากให้แฝดเปาดูดีมีเมตตา แต่จะกำจัดฮองเฮาร้ายคงต้องให้บาปกรรมตามทันโดยทีาแฝดไม่เดดือดร้อน

    #4945
    2
    • #4945-1 babyjan2 (@babyjan) (จากตอนที่ 60)
      9 มีนาคม 2562 / 06:14
      แฝดไม่ได้เดือดร้อนหรอกคะผูกมาแบบนี้เห็นๆว่างานนี้คนที่จะโดนคือฮองเฮาปัญญานิ่มที่ต้องโดนแน่ๆ
      #4945-1
    • #4945-2 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:30
      คุณSai: อันนี้ไม่ได้ผูกให้สองเปาดูดีนะคะ แต่เป็นเรื่องของสีเจี่ยกับลูกชายค่า
      คุณbabyjan2: กี้ดดดดดดด มานั่งข้างๆ แพนด้าแน่นอนเลยคนนี้
      #4945-2
  12. #4943 wilainat27 (@wilainat27) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 18:50
    สงสารไทจื่อ มีแม่แบบนี้เอาแต่โทษคนอื่น เป็นเวรกรรมแล้ว
    #4943
    1
    • #4943-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:18
      นั่นสิคะ เป็นเด็กน่าสงสาร
      #4943-1
  13. #4940 Nong2006 (@Nong2006) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 15:34
    รอ รอ รอ ขอบคุณมากค่ะ มาสัปดาห์ละนิดก็ยังดีค่ะ เป็นกำลังใจให้ติดตามผลงานต่อไป
    #4940
    1
    • #4940-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:17
      ขอบคุณนะคะ แพนด้ามาแปะนิดนึงแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อนะคะ
      #4940-1
  14. #4939 spunchpat0211 (@spunchpat0211) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 14:56
    เมื่อไหร่ฮองเฮาจะรับผลกรรม หมั่นไส้นางมาก
    #4939
    2
    • #4939-1 กาน (จากตอนที่ 60)
      4 มีนาคม 2562 / 17:40
      นั่นสิคะ อยากให้นางโดนปลดแม่แบบนี้ก็มี เห็นแก่ตัวที่สุด ลุ่มหลงในอำนาจทำทุกอย่างเพื่อให้ศัตรูพ่ายแพ้ แม้แต่ทำร้ายลูกเพื่อกำจัดศัตรู
      #4939-1
    • #4939-2 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:17
      ใจร่มๆ กันนะคะ เส้นทางแห่งกรรมมีอยู่จริงงงง
      #4939-2
  15. #4938 Read is a life (@nickypich) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 14:27

    รออยู่นะคะ

    #4938
    1
  16. #4937 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 14:23

    เกลียดหวังสี่เจี่ยเมื่อไรจะตาย ฮ่องเต้จัดการให้จิ่นคงไปอยู่กับไทเฮาเถอะ...สงสารจ๊า

    #4937
    1
    • #4937-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:16
      ไทเฮาก็อยากกางแขนรับมากเลย แต่จนใจว่าปล้นเด็กสกุลหวังไม่ง่ายเลย
      #4937-1
  17. #4936 104139116 (@104139116) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 14:03

    สงสารไทจือ พี่เต้น่าจะส่งมาให้ซือซือเลี้ยงพร้อมกับสองเปา รอยกเซ็ท 4 เล่มทีเดียวนะไรท์ไม่อยากค้างคา
    #4936
    1
    • #4936-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:16
      ได้เลยค่ะ ไม่มีปัญหา แค่มาเม้นต์ก็ดีใจแล้วนะค้า
      #4936-1
  18. #4935 popppyyy (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 13:10

    โอ๊ยยย..เกลียดๆๆๆๆอีนางหวังฮองเห่านี่จริงๆ อยากให้มันตกตายไปเพราะฝูงแมลงนี่จริงๆ

    #4935
    1
    • #4935-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:15
      ง่าาาาา ป่วยตายเลยเหรอคะ
      #4935-1
  19. #4933 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 11:40
    ว่าล่ะ พอมีหมินเฉียงน้อยมีอาการทางเดินหายใจก็จะโทษว่าอัปมงคลของหน้ากาก
    อยากกระโดดถีบขาคู่ยัยหวังฮองเฮา อึ๊ย
    #4933
    1
    • #4933-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:15
      ฮองเฮาชอกช้ำมากเลยค่ะ งานนี้
      #4933-1
  20. #4932 souvany7218 (@souvany7218) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 09:33

    กำลังสนุกมากกกค่า

    #4932
    1
  21. #4931 nae_tae (@nae_tae) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 08:15

    เฮ้อ ......กรรม

    #4931
    1
    • #4931-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:15
      ถอนหายใจด้วยค่ะ
      #4931-1
  22. #4929 MuM_ (@MuM_) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 07:39
    น่าสงสารชายน้อยที่มีแม่แบบนี้
    #4929
    1
    • #4929-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:15
      ชะชายน้อยยยย บ้านทรายทองเลยเหรอคะ 55555
      #4929-1
  23. #4928 Boomsakalaka999 (@Boomsakalaka999) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 07:26

    สงสารไม่จื่อน้อย... ฮ่องเฮานี่โทษแต่คนอื่น ลงโทษคนอื่นไร้เหตุผล ลูกตายก็จะฆ่าคน วันตายนี่ได้ลงนรกทันทีแน่ๆกรรมหนัก บุญเก่าหมด!! บุญใหม่ไม่มี!!

    #4928
    1
    • #4928-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:14
      ความผิดของเราเล็กน้อยจริงๆ ความผิดคนอื่นจะใหญ่มากกกก
      #4928-1
  24. วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 07:19
    อิสีเจี่ยมันบ้าาาาา
    #4927
    1
    • #4927-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:14
      บ้าอำนาจใช่ไหมคะ อิอิ
      #4927-1
  25. #4926 rinna (@kuruei) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 06:37
    หมดคำพูดกับนาง
    #4926
    1
    • #4926-1 honeypooh079 (@honeypooh079) (จากตอนที่ 60)
      11 มีนาคม 2562 / 21:13
      จุดจุดจุด เลย...
      #4926-1