คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ONE DIRECTION] Steal my girl [ZAYN]

เรื่องสั้นตอนเดียวจบ หนึ่งในโปรเจคต์เขียนให้เป็นของขวัญให้เพื่อนสนิท แต่เลยมามากแล้วโทษๆ อ่านให้สนุกนะ

ยอดวิวรวม

413

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


413

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


12
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  27 มี.ค. 58 / 00:19 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 27 มี.ค. 58 / 00:19

บันทึกเป็น Favorite


Steal My Girl

 

ผมยังนั่งมองเด็กสาวที่นอนทอดกายบนเตียงได้เรื่อยๆอย่างไม่รู้เบื่อ ทั้งท่วงท่าที่งดงาม คล้ายกับภาพวาดและผมที่เรียบเงาเป็นมัน ราวกับว่ามีแสงจันทร์ตกกระทบกอหญ้าที่แวววับด้วยประกายน้ำค้างปรากฏตรงหน้า รูปร่างลักษณะที่แสนจะสมบูรณ์แบบทั้งมวลกลับมาอยู่ในแค่เธอ เธอที่ผมเป็นเจ้าของ...ใช่ ผมเป็นคนรักของเธอ

ผิวสีน้ำผึ้งสวย กับ ใบหน้าอันงดงามดูลึกลับน่าค้นหา จะให้พูดออกมาตรงๆล่ะก็ความงดงามที่เป็นเอกลักษณ์ เหมือนมีบรรยากาศที่รู้สึกหอมหวานอบอวลอยู่รอบตัว ทั้งผมสีดำที่หยักเป็นลอนชวนให้หลงใหลนั่น ทั้งหมดนี้รวมอยู่ในคนคนเดียว เธอเป็นเหมือนราชินีของผมตั้งแต่เราอายุ 16 ปี เรารู้จักกันมานานมากแล้วจริงๆ นานจนผมมั่นใจว่าคนนี้แหละ คนนี้ที่ผมพร้อมที่จะร้องเพลงโปรดอย่าง Let me love you ให้เธอฟังทุกวัน และทุกเวลาตราบเท่าที่เธอต้องการ

โชคดีของผมมากที่เราต่างต้องการอะไรเหมือนกัน ชอบเหมือนกัน และสนุกกับอะไรใกล้ๆกัน ส่วนที่เราต่างกัน อีกฝ่ายคือคนที่เติมเต็ม เรียบง่ายเหมือนอะไรที่ทำเป็นประจำ เหมือนเดินก้าวเท้าซ้ายยังไงก็ต้องเท้าขวา เรามักจะยิ้มให้กันโดยไม่ต้องเอ่ยเลยว่าต้องการกำลังใจ คล้ายกับว่าทั้งสมองและหัวใจคือคนเดียวกัน

เรามีความฝันเหมือนกัน ฝันนั้นก็คือ เราสองคนอยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ...แค่นั้น

ผมมีทุกอย่างแล้ว เพราะเธอคือทุกอย่างของผม ผมชอบเวลาที่ตัวเองเผลอเอียงหัวหาเธอตอนถ่ายรูปคู่กัน ผมชอบที่เธอตัวเล็กกว่าผมมาก ผมชอบที่เธอผิวสีน้ำผึ้งไม่ใช่ซีดจาง ไม่ใช่โทนเดียวกันกับเหมือนสาวผมบลอนด์ที่อบผิวแทน ผมชอบทุกอย่างที่เป็นเธอ

แม่ของเธอเรียกผมว่า “ลูกรัก” มานานมากแล้ว

พ่อเธอก็เรียกผมว่า “ลูกพ่อ” ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

ใช่…มันมีความหมายแบบไม่ต้องสงสัยเลยหล่ะว่าผมคือคนพิเศษสำหรับเธอ เลยทำให้ตลอดมาหลายปีมานี้ในชีวิตของเราสองคนนั้นยังไม่ประสบกับความยากลำบากเท่าไหร่ และสามารถมาถึงจุดตรงนี้ได้อย่างไม่ยากเย็น

ผมรู้...แน่นอนล่ะ

หรือเป็นเพราะอย่างนี้ ตัวผมที่ไม่เคยหลงใหลในสิ่งของหรือใครอย่างลึกซึ้งมาก่อนแบบนี้

ใครเพียงคนเดียวที่ผมรัก คนที่ผมต้องการจากส่วนลึกภายในจิตใจ...ผมพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง แต่ชายหนุ่มเหยียดริมฝีปากตรงไม่พูดอะไรนอกจากหัวเราะหึอยู่ในลำคอเหมือนกับสัตว์ป่าที่อยู่เหนือกว่า ทุกๆคนต่างอยากจะขโมยแม่สาวสวยของฉัน ทุกๆคนอยากจะขโมยหัวใจเธอ 

ต้องขอโทษด้วยนะเจ้าพวกโง่ เขายกมือกร้านอย่างผู้ชายลูบไล้กรอบใบหน้าของเธอ มือแกร่งปัดปลายผมที่เลื่อนปิดหน้าออกพิศมองดวงหน้าพริ้มที่กำลังหลับสนิท หญิงสาวย่นจมูกน้อยๆ แม้จะไม่รู้กายแต่ท่าทางรำคาญเวลาโดนกวนใจของเธอนั่นมันน่ารักสุดๆ

เหล่าผู้ชายที่มียั้วเยี้ยกว่า2พันล้านคนทั่วโลก ผมเสียใจกับพวกนายอย่างสุดซึ้งจริงๆ พวกนายต้องไปหาคนอื่นซะ หาหญิงสาวคนอื่นที่ไม่ใช่เธอคนนี้ 

เพราะเธอเป็นของผมคนเดียวเท่านั้น

เธอหน่ะเกิดมาคู่กับผม เราถูกสร้างให้เข้ากันอย่างพอดี ชายหนุ่มย้ำกับตัวเองในใจ นัยน์ตาสีน้ำตาลที่เหมือนจะดูดกลืนทุกอย่างเข้าไปได้ปรากฏแววตากร้าวขึ้นมาแวบนึง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสายตาที่เขาเองก็ไม่รู้ว่ามันดูอ่อนโยน ฟีโรโมนชายฟุ้งกระจายออกมาจากเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เปิดกว้างอยู่ พอลอบมองให้เห็นอกผายกับผิวที่มีร่องรอยการสักลวดลายทำให้ดูเซ็กซี่อย่างประหลาด

“อ้าว? มาลิค”

ถึงแม้เธอจะยังง่วงนอนอยู่นิดๆ ความเจิดจ้าของแสงทำให้ต้องหรี่ตามองสิ่งรอบตัว แต่นัยน์ตาสีแปลกตาของเธอสวยจับจิตจับใจอย่างเคย พร้อมกับแพขนตาล้อมกรอบเอาไว้ที่ยิ่งทำให้ดวงตาคู่นั้นดูโดดเด่น ผมเห็นเปลวไฟโชติช่วงสะกดให้มองอยู่อย่างนั้น

“นี่ยังไม่แปดโมงเลย” เธอพึมพำพลางถอนหายใจเมื่อมองเวลาที่แสดงตรงหน้าปัดมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ มือพลางสางผมที่ไม่เป็นทรงเพราะเพิ่งตื่นนอน ริมฝีปากของเธอขยับไปมา “ทำไมมาเช้าจัง?”

แม้เธอจะเพิ่งตื่นนอนและงัวเงีย...มันก็ทำให้ผมก็ตกหลุมรักเธออีกครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้

แค่มองริมฝีปากของเธอ ความคิดของผมก็พลันนึกถึงจุมพิตหอมหวานของเธอ จูบของเธอนั้นเหมือนราชินี ลึกล้ำ ชวนให้ดื่มด่ำ เร็วเท่าความคิดชายหนุ่มก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ 

“นี่..มาลิค ฉันยังไม่ได้แปรงฟันเลยนะ”

“ไม่เป็นไร ผมรับได้” เรียวปากเข้มของคนร่างสูงบรรจงลงทาบหน้าผากกลมมนของคนร่างเล็กก่อนเลื่อนไปที่พวงแก้มขาวอมชมพูแดงระเรื่อที่ขึ้นสีอย่างน่ารัก

“แต่ฉันรับไม่ได้ รอแปบนะ”

แสงบางๆของอาทิตย์ยามเช้าได้สาดส่องเข้ามาในห้อง ขับเน้นเส้นสายแสดงโครงร่างให้งดงาม อันเน้นท่าเดินเธอให้ดูช่างสง่างาม เฮ้! ผมก็พอเป็นกวีอยู่บ้างหน่า

“มาลิค”

“อะไร?” ใบหน้าคมคายที่เธอคุ้ยเคยติดจะบูดบึ้งนิดๆ

หญิงสาวยื่นหน้าแตะปากเขาเร็วๆ ด้วยริมฝีปากของเธอ หัวใจที่เคยสงบนิ่งกลับเต้นแรงขึ้นมาเอง มุมปากของเธอยกขึ้นสูงอย่างที่ผมชอบ ไม่มากและไม่น้อย

“มอร์นิ่งคิส” 

เวลาที่เธอสวมยีนส์นั้น เดฟยีนส์สีซีดขาดตรงเข่าตัวโปรดของเราซึ่งเธอรู้ว่าผมชอบให้เธอใส่ และทุกคนต้องอ้าปากค้าง เมื่อเห็นรูปร่างเธอ...โอเคผมภูมิใจนะ แม้บางครั้งก็แอบมีความคิดโง่ๆอย่างหึงเธอก็ตาม 

เฮ้! ผมหึงคนรักของผมเอง มันแปลกตรงไหนกัน?

หญิงสาวมองบุคคลที่ถือวิสาสะเข้าห้องในห้องอย่างฉงน เมื่อรู้สึกว่ามันอะไรบางอย่างผิดเพี้ยนไป เขาหล่อเหมือนเดิม และก็ฮอตเอามากๆ เหมือนเดิมที่เขาดูแตกต่างอาจจะเป็นเพราะรูปร่างอันได้สัดส่วนของเขาและใบหน้าที่หล่อเหลาจะได้รับเชื้อสายจากตะวันออกเป็นสำคัญ ทำให้สาวๆเกือบทั่วโลกต้องถอดถอนหายใจ

เซน มาลิค แห่งวงไดเรกชั่น

ที่มีสถานะอีกอย่างก็คือคนรักของเธอนั่นเอง

“ทำไมวันนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้หล่ะ?” หญิงสาวขมวดคิ้วอย่างสงสัย เธอนิ่วหน้าให้ชายหนุ่ม ซึ่งเขาก็จ้องกลับมาด้วยสายตายิ้มๆ

“ทำไมผมจะอยู่ไม่ได้?” คำถามย้อนแย้งกวนๆ ตามแบบฉบับนายมาลิคทำเอาผู้หญิงในยีนส์ซีดสุดเซ็กซี่ย่นจมูกน้อยๆ ที่เธอชอบเผลอทำ และผมก็รักมันสุดๆ

ยิ่งมองนัยน์ตาสีน้ำตาลที่เหมือนจะสามารถดูดกลืนเข้าไปได้ เธอคิดจะตอบโต้ไปสบสายตาแขงเขาเพราะไม่คิดจะยอมแพ้ แต่แค่ได้มองลึกเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลนั่นเพียงไม่นาน ก็รู้สึกถึงความร้อนเริ่มไล่มาจากต้นคอ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้มีหวังหน้าต้องแดงเพราะความร้อนนี่แน่ เธอเลยต้องยอมแพ้และละสายตาไปจากชายตรงหน้า

“เหมือนว่าคุณออกทัวร์คอนเสิร์ตไม่ใช่หรอ?” 

“วันนี้วันเดย์ออฟ พวกเขาต้องให้ผมพักบ้าง” ถึงเขาจะพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนเด็กชายเอาแต่ใจ แต่ไม่ได้ทำให้เสน่ห์อย่างชายชาตรีอย่างเต็มเปี่ยมที่แค่อยู่นิ่งเงียบก็มีฟีโรโมนลอยฟุ้งอยู่รอบตัวของเขาลดลงเลยแม้แต่นิด

“และตอนนี้ผมก็อยากอยู่กับคุณมากกว่า”

หญิงสาวร้องอ้อขึ้นมาทันที แววตาเปลี่ยนเป็นวาบวับ เธอหัวเราะเสียงดัง เสียงใสๆของเธอหวานใสชวนฟังเหมือนอย่างเคย ซึ่งมันก็ทำให้บรรยากาศรอบตัวเธอดูสดใสขึ้นทันตาเห็น หญิงสาวหัวเราะจนน้ำตาเล็ดจนผมอดที่จะยกมือขึ้นไปเช็ดไม่ได้ 

เห็นอย่างนี้แล้วใจอ่อนทุกที

เด็กสาวแกล้งพูดเสียงอ่อนเสียงหวาน

“ขอบคุณมากค่ะ” มาลิคหัวเราะกดหัวเธอให้ซบแล้วกอดไว้แนบอก

“ทำไม ผมจะอยู่กับคุณแฟนของผมมั่งไม่ได้หรือไง?”

“ได้สิคะ...ที่รัก” เธอยักคิ้วหลิ่วตาเหมือนจะแกล้วแซวชายหนุ่ม แต่เมื่อได้สบสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกของเซน มาลิคผู้มีฐานะเป็นแฟนหนุ่ม เธอก็กลับกลายเป็นฝ่ายที่เขินเสียเอง หญิงสาวก้มหน้างุดซุกตัวลงอกของเขา

เธอคลายอ้อมกอดนั้นช้าๆ แก้มแดงปลั่งของเธอนั้นก็ยังคงน่ามองเหมือนทุกที หญิงสาวเดินตรงไปที่โต๊ะเครื่องแป้งเพื่อแต่งแต้มใบหน้าของเธอ เขารู้ว่าเธอทำแก้เขิน...แม้จะคบกันมานาน เธอก็ยังไม่เลิกนิสัยขี้อายซักที แต่ไม่เป็นไรเพราะนั่นก็เป็นสิ่งที่เขาชอบ

ไม่รู้เป็นเพราะดีใจที่ได้เห็นคนรักของตนเองนอกเหนือจากในจอสี่เหลี่ยมเสียที เซนจ้องมองไปยังหญิงสาวและได้เผยรอยยิ้มอันแสนอ่อนโยนออกมา เมื่อรู้สึกตัวถึงสายตาของคนที่อยู่ข้างกายจึงหันไปที่คนด้านข้าง ทั้งสองต่างยิ้มให้กันและกัน

ผมคงไม่มีตัวตนอยู่เลยหากไม่มีเธอ ดวงตะวันคงไม่เปล่งประกาย โลกนี้คงไม่หมุนต่อไป เหมือนจะพูดเกินจริง แต่ผมก็หมายถึงอย่างนั้นจริงๆ ภายในดวงตาสีดำสนิทกำลังซ่อนงำเพลิงอารมณ์และความรู้สึกที่สั่นไหว นัยน์ตาที่แหลมคมอันเก็บงำไว้ซึ่งความปรารถนานั้น

“แต่ขอโทษด้วยนะ วันนี้ฉันมีนัดแล้ว”

ทันทีที่เธอพูดจบประโยคในอกก็เหมือนเกิดช่องว่างที่ว่างเปล่าขนาดใหญ่ขึ้นมา พอรู้ว่าจะไม่เห็นร่างของหญิงสาวตรงหน้าแล้ว ผมเกิดรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าแค่ชั่วคราว...แต่ผมก็ไม่ชอบ ไม่ชอบเอามากๆ

ระหว่างที่ตัวเองกำลังถูกครอบงำด้วยความรู้สึกนั้น เขาก็ถามเธอสั้นๆ

“ใคร?” อาการไม่พอใจเริ่มถาโถมเข้าที่ตัวของชายหนุ่ม

“แก๊งเพื่อนไฮสกูลของฉัน ที่คุณเจอคราวก่อนนู้นน” เธอลากเสียงตรงท้ายอย่างน่าเอ็นดู แต่รูปประโยคนั้นจนสั่นสะท้าน

หญิงสาวตรงหน้ากำลังจะไปหาคนที่ผมไม่รู้จัก ไม่สิรู้จักมั้ง? แต่ไม่มีความสำคัญมากเท่าไหร่ แน่นอน…เพราะไม่มีใครสำคัญเท่าเธอหรอก

“จะไปแล้วเหรอ?” ผมพูดไล่หลังคุณแฟนที่กำลังจะจากผมไปทั้งๆที่อุตส่าห์เพิ่งได้พบกันอีกครั้ง แต่กลับได้พูดคุยกันแค่นิดเดียว หญิงสาวก็ทำหน้าเสียใจและกล่าวคำขอโทษขึ้นมา

“ฉันจะรีบไปรีบกลับละกัน คิดว่าคงเสร็จเย็นๆ แต่ว่ากว่าจะถึงตอนนั้นให้อดทนไว้ก่อนนะ”

พอได้ยินโทนเสียงใสซื่อของแฟนสาวแล้ว ผมก็ไม่ได้พูดรบเร้าอะไรอีกเพราะคนที่อยากจะมาถึงที่นี่ก็คือตัวผมเอง พอคิดแบบนั้นก็รู้สึกกลวงโบ๋ขึ้นมาและในใจผมก็รู้สึกสั่นระรัว

“เพิ่งจะมาถึงแท้ๆ แต่กลับไม่ได้อยู่ด้วยแบบนี้ ต้องขอโทษจริงๆน้าา” หญิงสาวที่ยังคงเดินวนรอบห้องนอน ใส่ตรงนู้นนิด สวมตรงนี้หน่อยกล่าวด้วยเสียงอันเกรงใจกับผม ใบหน้าอันงดงามของเธอหมองลงด้วยความรู้สึกผิด

“…อื้ม” ผมเดาะลิ้นด้วยความไม่พอใจพลางกอดอก ถ้าถูกทิ้งให้เหลืออยู่แค่ตัวคนเดียวในห้องก็ไม่มีอะไรทำเป็นพิเศษ จู่ๆความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาผมตั้งปฏิญาณกับตัวเอง ผมอยากจะให้เธออยู่กับผมที่นี่ เวลานี้

“เดี๋ยวก่อน…”

“คะ?”

“ขออะไรก่อนไป” ไม่รอคำตอบร่างสูงใหญ่บรรจงมอบจุมพิตที่แสนหวานราวกับน้ำผึ้งให้ร่างเล็กที่เผลอไผลไปกับสัมผัสของความรู้สึกที่เอ่อท้นจากเบื้องลึกของจิตใจ

เซนค่อยๆหลับตา เอียงหน้าเข้าจุมพิตลงบนแก้มแดงปลั่งของหญิงสาว เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจของชายหนุ่ม เซนแอบยิ้มหลังได้กลิ่นน้ำหอมที่ตนซื้อให้ ก่อนละใบหน้าออกอย่างอ้อยอิ่งที่สุดแต่สายตายังคงจับจ้องอยู่แต่ที่เดิม 

“ผมอยากให้ทุกคนบนโลกรู้จัง..” เขาเงียบไปสักพักเหมือนเรียบเรียงคำพูด แต่มันนานเกินไปมันเลยทำให้เธออดทำหน้าสงสัยไม่ได้

“ว่าคุณเป็นของผม.....คนเดียว” เซนกุมมือทั้งสองของคุณโอบล้อมต้นคอของเขาไว้

“คุณช่วยทำให้ผมรู้ได้ไม๊..ว่าผม...ก็เป็นของคุณเช่นกัน” เซนยิ้มพร้อมยักคิ้วท้า เธอนิ่งไปชั่วขณะ และเผลอยิ้มออกมาไม่รู้ตัว ขณะที่สายตาคู่นั้นยังคงเว้าวอน...และใครทนได้ก็บ้าแล้ว หญิงสาวตัดสินใจเขย่งตัวจุมพิตของเซนอย่างแผ่วเบา แต่กลับกลายที่ชายหนุ่มเป็นฝ่ายก้มลงจูบหนักๆตอบ

หญิงสาวรับสัมผัสที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกจากรสจุมพิตที่เขามอบให้ จนเหมือนสติจะละลายหายไปเพราะสัมผัสจากชายหนุ่มที่โอบกอดเธอเอาไว้ ทันทีที่เขายอมละจากปากของเธอ ดวงหน้างดงามซุกเข้าหาแผงอกกว้างอย่างถือวิสาสะเพื่อหลบซ่อนไปหน้าเขินอายของตน

“คนบ้า ลิปสติกเลอะหมด”

“เลอะก็ดีแล้ว” เขาบอกอย่างดื้อดึง “จะได้ไม่ต้องออกไปไหน”

ถ้ามองในระยะประชิดอย่างนี้แล้ว ความหล่อเหลาที่ไม่เหมือนใครนั้นหรืออาจเป็นเพราะสายเลือดกึ่งหนึ่งของเขาที่เป็นชาวตะวันตก ทำให้เธอรู้สึกเหมือนมีพลังดึงดูดให้เข้าหาและนัยน์ตาสีน้ำตาลที่เหมือนจะสะกดทุกสิ่งที่เขาต้องการได้ มันน่าโมโหที่จากเดิมที่เคยเท่ๆก็ส่งสายตาหวานซึ้งแบบมีจุดประสงค์ชัดเจน

'เอาแต่ใจ...เอาแต่ใจอย่างร้ายกาจ ทำไมเราต้องมาหลงสเน่ห์ผู้ชายแบบนี้ด้วยน้าา' 

“ทำไมถึงนิสัยไม่ดีอย่างนี้คะ?” เธอไล้นิ้วมือไปตามริมฝีปากหยักบางของชายหนุ่ม ส่วนที่เขาเกลียดที่สุดบนร่างกาย แต่กลับกลายเป็นอะไรที่เธอตกหลุมรักเข้าอย่างจัง ถ้าพูดให้ถูกเธอตกหลุมรักเขาทุกส่วน ทุกส่วนที่เป็นเขา...ชายหนุ่มที่เป็นของเธอคนเดียว เซน มาลิค

“ผมก็...นิสัยไม่ดี อยู่กับคุณคนเดียว” หญิงสาวเงยหน้าจ้องมองใบหน้าคมคายของชายหนุ่ม หากแต่มองได้ไม่นานก็ต้องเบือนหลบ  เพราะแววตาที่ดูจะอ่อนโยนกว่าปกติของคนตรงหน้านั่นล่ะที่ทำเอาตนไม่กล้ามองขึ้นมาเสียดื้อๆ แถมยังมีอาการหน้าร้อนขึ้นมาอย่างรู้สาเหตุ

‘อย่าสั่นสิหัวใจของฉัน’

ระยะที่อยู่ใกล้ชิดจนมองเห็นภาพสะท้อนของตัวเองจากนัยน์ตาตรงข้าม

‘ผู้ชายคนนี้มันอะไรกันเนี่ย เอาแต่ใจเป็นบ้า' หญิงสาวเผลอใจเต้นออกไปก็เดาะลิ้นจิ๊จ๊ะอยู่ในใจ ทั้งโกรธตัวเองที่ไปหลงกับเสน่ห์ กับเผลอไปจ้องมองใบหน้าคมคายเพราะนั่นความคิดที่แย่สุดๆ

“ไม่เงียบสิครับ..ที่รัก” น้ำเสียงหวานๆของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวอ่อนระทวย ชายหนุ่มยิ้มจนแก้มแทบฉีก ดวงตาสีน้ำตาลฉาบด้วยความอบอุ่นอย่างเปี่ยมล้นหยีลงจนรอยรอบดวงตาปรากฏขึ้น มันประหลาดที่ไม่ได้ทำให้เขาดูไม่แย่เลยกลับกลายเป็นยิ่งขับเน้นด้านน่ารักและอ่อนหวานที่ไม่ค่อยได้เห็นนั้นฉายชัด ส่วนเธอนะเหรอทำไมรู้สึกกว่าหน้าร้อนผ่าวขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขากระชับเธอเข้ามาใกล้อีก ทำให้กลิ่นหอมอันแสนจะคุ้นชินจากเขาชัดเข้าไปอีก

“เฮ้” เธอพยายามจะแกะมือนั้นออกแต่มือนั่นเหนียวยิ่งกว่ากาวซะอีก ชายหนุ่มมองลงมาสบตา น่าแปลกที่แววตาของเขาไม่ใช่การเว้าวอนหรือขอร้องเลย แต่กลับเป็นสายตาของเด็กที่มองของเล่นแล้วต้องได้!

“ยกเลิกนัดวันนี้นะ”

“มาลิคคะ” เธอแทบจะหาเสียงตัวเองไม่เจอเมื่ออีกฝ่ายออกปากมาขนาดนั้น

“ผมคิดถึงคุณ” แค่คำพูดเรียบง่ายไม่ปรุงแต่งของเขา ความตั้งใจที่มีของเธอก็พังทลายไปหมด ทั่วทั้งใบหน้าร้อนจนไม่รู้จะร้อนยังไงไหว

“คุณเงียบ ความหมายของผมคือตกลงนะ”

หญิงสาวเผลอย่นจมูกอีกครั้ง สบโอกาสให้ชายหนุ่มกดจมูกลงบนแก้มนิ่ม 

“คุณเป็นใครกันแน่ห้ะมาลิค? ถึงมามีอิทธิพลขนาดนี้ พ่อแม่ฉันยังไม่ยุ่มย่ามชีวิตฉันเท่าคุณ” เธอบ่นกระปอดกระแปดแก้เขิน ทั้งที่ใบหน้ายังคงเห่อร้อนด้วยความอาย ร่างสูงใหญ่จึงกระชับอ้อมกอดคนตัวเล็กที่หน้าแดงจรดใบหู เขาหัวเราะคิกขึ้นมาก่อนเอ่ยข้างหูเบาๆ

“คุณผิดนะ ผิดที่เกิดมาคู่กับผม”

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Snow flake LOVER จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 แบดบอยฟอร์มแบรดฟอร์ด
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 10:41
    มาลิคบอยยย คิดถึงเธอจัง 😭😭😭😭😭😭
    #1
    0