unconditionally ∞ markbam (end)

ตอนที่ 15 : unconditionally - 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    21 มิ.ย. 57









Unconditionally

 

ปฏิเสธหัวใจอย่างไรฉันทำไม่เป็น
เพียงแค่เห็นเธอเข้ามาทักทาย
เหมือนได้เห็นความฝันที่กลับกลายเป็นความจริง




 

 

            ผมรู้สึกตัวตื่นอีกทีก็ตอนที่ฟ้าผ่าเสียงดัง


 

            ตอนวิ่งไปปิดหน้าต่างละอองฝนซัดมาเต็มหน้าเลย


 

            ชีวิตวันหยุดผมถึงนอนซมอยู่บนเตียงได้ครึ่งค่อนวัน


 

            .

 

            .

 

            .


 

            ผมยืนมองภาพเบื้องหน้าด้วยความประหลาดใจ สัญชาตญาณบอกให้ผมเลือกที่จะก้าวไปหลบหลังเสาต้นใหญ่อย่างรวดเร็วเมื่อมีคนคู่หนึ่งกำลังเดินผ่านมา


 

            ห้างสรรพสินค้าที่กว้างใหญ่และมีชั้นแสดงสินค้ามากมายกลับไม่ได้ช่วยอะไรเลยยามที่เขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังควงแขนผู้ชายอย่างออกหน้าออกตา


 

            รุ่นพี่...เขาคือรุ่นพี่


 

            รุ่นพี่ยิ้มให้เธอคนนั้น...เหมือนที่ยิ้มให้ผม


 

            รุ่นพี่ขยี้ผมเธออย่างเบามือ...เหมือนที่เคยทำกับผม


 

            รุ่นพี่โอบไหล่เธออย่างแสดงความเป็นเจ้าของ


 

            ...เขาไม่เคยแสดงอะไรอย่างนั้นกับผม


 

            ผมจึงทำได้แค่แค่นยิ้มเบาๆ ให้กับความน่าสมเพชของตัวเอง เลือกที่จะถอยหลังเองไม่จำเป็นต้องอยู่เห็นภาพบาดตา


 

            ผู้หญิงคนนั้นหอมแก้มเขาได้อย่างเปิดเผย


 

            ส่วนผมคงทำได้แค่กอดเขาจากด้านหลังเท่านั้น


 

            น้ำตาที่สัญญากับตัวเองไว้ว่าจะไม่ขอเห็นมันอีกกลับพรั่งพรูลงมาเองอย่างห้ามไม่ได้ ผมยกมือปาดมันออกและได้แต่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทำราวกับว่า...ไม่ได้เป็นอะไร


 

            ใช่...ผมไม่ได้เป็นอะไรกับเขา


 

            ผมไม่รู้ตัวว่าจะต้องทำยังไงต่อไปแต่ผมก็ก้าวออกจากหลังเสาไปอย่างไม่ลังเล...และมันทำให้รุ่นพี่ชะงักไปเล็กน้อยที่เห็นผม


 

            “แบมแบม...”


 

            “ใช่” ผมกำลังควบคุมเสียงไม่ให้สั่น “ผมเอง”


 

            ไม่มีแม้แต่แววตาแปลกใจ...ไม่รู้สึกตื่นตัวใดๆ ทั้งสิ้น...ทุกอย่างที่ผมคาดว่ารุ่นพี่น่าจะทำ...ผมไม่เห็นมันเลย


 

            มันทำให้ผมรู้สึกตัวเองสักทีว่าทั้งหมดผมก็แค่คิดไปเอง...รุ่นพี่หลอกลวงผมด้วยคำพูดที่ถูกสรรสร้างมาอย่างดีแต่วันนี้เขารู้แล้วว่ามันน่ะ...เคลือบยาพิษ


 

            พิษร้ายแรงที่ทำให้เขาตายทั้งเป็นได้อย่างทรมานใจ


 

            “พี่มาร์คคะนี่ใครหรอคะ”


 

            “อ๋อ” เขาตอบหญิงสาวด้วยท่าทีปกติ “คนรู้จักน่ะ”


 

            หน่วง...หน่วงไปทั้งใจเลย


 

            เหมือนสมองถูกกรอไปวันนั้น รุ่นพี่ก็คือรุ่นพี่ พูดคำไหนก็คือคำนั้น ผมเผลอกัดริมฝีปากตัวเองแน่นและโดนฟัดบาดจนได้แผลเลือดซิบมาโดยบังเอิญ


 

            “ผมก็แค่...อยากจะรู้อะไรบางอย่าง”


 

            “ว่า? ฉันไม่มีเวลาคุยกับนายมากหรอกนะ” คำพูดที่แสนเย็นชานั่นบาดลึกลงมาในใจและผมไม่ลังเลเลยที่จะพูดออกไปตรงๆ


 

            “ผมรู้แล้วว่าผมมันโง่”


 

            “...”


 

            “โง่ที่โดนพี่หลอกมาตลอด”


 

            ผมหวังว่าเขาจะแก้ตัวอะไรให้ผมบ้างแต่ริมฝีปากหนาที่ยังเม้มติดกันแน่นมันทำให้ผมใจหายอย่างบอกไม่ถูก


 

            “ใช่” ...มันไม่ใช่คำตอบที่เขาคาดหวังจะได้รับแต่มันเป็นไปอย่างที่คาดไว้แล้ว “นายมันโง่เองที่เชื่อฉัน”


 

            เหมือนยิ่งโดนฉุดให้ดำดิ่งลงไปในก้นบึ้งมหาสมุทรแบบที่ผมคงไม่มีวันว่ายวนกลับขึ้นมาบนผิวน้ำได้เลย คำพูดของคนที่ผมหลงรักมันหนักยิ่งกว่าสมอเรือ ยิ่งกว่าก้อนหินใดบนโลกนี้และผมไม่รู้ตัวเองด้วยซ้ำว่าเข่าผมมันแตะพื้นไปตั้งแต่เมื่อไหร่


 

            “อ่อนแอ...”


 

            เหอะ...อยากจะพูดอะไรก็เชิญ


 

            “อ่อนแอจริงๆ”


 

            ไม่ต้องตอกย้ำกันหรอก


 

            “ขอโทษนะ”


 

            ผมไม่ต้องการคำขอโทษจอมปลอมนั่น...


 

            “หมดเวลาเล่นละครแล้วล่ะ”


 

            !!!


 

            ผมช้อนตามองคนที่ก้าวเข้ามายืนตรงหน้าผม เขาคือคนที่พูดจาทำร้ายจิตใจผมเมื่อกี้นี้ รอยยิ้มที่เขายิ้มออกมานั่นมันเสแสร้งหรือเปล่าผมก็ไม่รู้


 

            “ขอโทษนะครับคนสำคัญของพี่”


 

            “...ทำอะไร” ทุกคำทุกพยางค์มันออกมาอย่างยากลำบากจากสมองของคนโง่อย่างผม “ทำบ้าอะไรของพี่”


 

            “แบมแบมฟังพี่ก่อนสิครับ”


 

            “ไม่!...ไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น” ผมยกมือขึ้นปิดหูพร้อมกับน้ำตาที่มันไหลลงมาอย่างไม่กลั้นได้แล้ว “ผมเกลียดรุ่นพี่ ได้ยินมั้ย”


 

            “ผมเกลียดรุ่นพี่! ไม่ต้องมาทำดีกับผมอีกแล้ว!


 

            เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นอีกครั้งมันทำให้ผมลืมตาอย่างตกใจและเผลอหายใจหอบเมื่อรู้สึกได้ว่าหัวใจมันเต้นถี่รัวเร็วกว่าปกติ


 

            เขาว่าความฝันมักจะมาจากจิตสำนึกของคนเรา และจะถ่ายทอดความรู้สึกที่เรากำลังเป็นอยู่โดยไม่รู้ตัว ภาพทุกวินาทีที่ปรากฏขึ้นในฝันยังคงติดตาเขาอยู่จนต้องกะพริบตาถี่ๆ ไล่มันออกไป


 

            ทุกอย่างมันคือฝันไป...


 

            ฝันนั่นมันเหมือนจริงเหลือเกิน


 

            เพียงเพราะเขา...กลัว


 

            กลัวว่าสิ่งที่รุ่นพี่ทำให้ผม...จะกลายเป็นความหลอกลวง



 

            .

 

            .

 

            .


 

            จริงๆ ผมยังไม่ควรจะออกจากบ้านตอนนี้หรอกนะ


 

            เหมือนโลกมันหมุนอยู่ตลอดเวลาเลย


 

            ปวดหัวชะมัด...ยาลดไข้ไม่ช่วยอะไรผมสักนิด ให้ตายสิ


 

            ผมโบกแท็กซี่ให้เขาไปส่งแทนเพราะผมไม่สามารถเดินไปเองได้แน่นอน ผมสั่งน้ำมูกบ่อยมากและคนขับก็หันมามองผมด้วยสีหน้า...เอ่อ รังเกียจหรือเปล่านะ ผมไม่สนใจหรอกว่าวันนี้อากาศจะหนาวมั้ยแต่ผมก็ใส่เสื้อมาอย่างน้อยสามชั้นอ่ะ โคตรหนาวจริงๆ


 

            ไม่นานนักก็มาถึงห้างสรรพสินค้าที่เดิมที่เดียวกับที่ผมบังเอิญฝันร้ายเมื่อคืนนั่นแหละ เหตุการณ์นั่นมันเหมือนจริงมากจนแทบจะแยกไม่ออกแล้วว่าความฝันหรือความจริง ขนาดตื่นมายังมีน้ำตาไหลเป็นทางเลย แต่ขอโทษ ผมเป็นหวัดนะ มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว...


 

            ผมเดินเอื่อยๆ ไปตามทางเดินที่มีคนเดินอยู่มากมาย เพราะวันนี้เป็นวันที่ค่อนข้างวุ่นวายวันหนึ่งและส่วนมากโรงเรียนก็หยุดกัน เด็กก็เลยอยู่ที่ห้างนี้เยอะกว่าวันปกติ


 

            อย่างเช่น ผมเห็นชเวจุนฮงเดินอยู่กับกลุ่มเพื่อนมันแต่ผมก็ไม่สนใจจะทักมันหรอกนะเพราะผมเห็นอะไรเด็ดๆ กว่านั้นเยอะ


 

            ...คิมยูคยอม


 

            ผมขยับผ้าปิดปากที่ดึงไว้ใต้คางมาปิดปากตัวเองอีกครั้งเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะไอในไม่ช้า และเสียงไอของผมทำให้คนที่กำลังนั่งสวีทกับสาวน้อยคนหนึ่งในร้านกาแฟที่ดูยังไง้ยังไงก็น่าจะอายุแค่สิบห้าหันขวับมามองเหมือนคนมีชนักติดหลัง ผมสาบานว่าเห็นมันทำตาโตเหมือนโดนผีหลอก หึหึ


 

            ความลับถูกเปิดเผยซะแล้วสินะ


 

            มันเอานิ้วไขว้กันเป็นรูปกากบาทให้ผมดูแต่ผมโบกมือปัดๆ ไปอย่างไม่ใส่ใจ ไปโรงเรียนอาทิตย์หน้าสงสัยจะมีเรื่องล้อมันได้เป็นเดือน


 

            ไอออกมาเป็นคุก คุก คุกเลยอ่ะทำไงดี J


 

            เพื่อนผมมันชอบกินเด็กนี่เองสินะ เอาไปบอกพี่ยองแจดีกว่าจะได้เห็นอะไรสนุกๆ ขอบอกว่าเรื่องสร้างความร้าวฉานเป็นงานของเราครับ


 

            ผมเดินห่างออกมาปล่อยให้มันสวีทกับน้องสาวของมันต่อ มุ่งหน้าไปที่ร้านโทรศัพท์นั่นอย่างรีบร้อนเพราะตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองเริ่มตัวจะระเบิด แถมยังตาลายอีกต่างหาก


 

            ผมฉีกยิ้มให้พนักงานไปทีนึงเป็นค่าขอบคุณที่อุตส่าห์ช่วยซ่อมโทรศัพท์จนสำเร็จจนได้ นึกว่าต้องรอต่ออีก อยากจะร้องเป็นเพลงนิวจิ๋วบรรยายความทุกข์ของตัวเอง ณ จุดนี้มาก


 

            ผมกดเปิดโทรศัพท์และขอบคุณสวรรค์ที่ยังพอมีแบตเหลืออยู่ แน่นอนว่าไลน์และมิสคอลเด้งขึ้นมาพรึ่บทันที คนล่าสุดต้องนี่เลย...คิมยูคยอม


 

KYG.

พาน้องที่รู้จักมาเที่ยวเฉยๆ ไม่มีอะไรในกอไผ่นะ   18.00


 

หรอ...ผมหมั่นไส้เลยส่งสติกเกอร์หมีแพนด้านั่งกินใบไผ่ให้มันไป


 

แต่ว่า...แย่ละ...เมื่อกี้มีคนส่งไลน์มาแล้วมือผมไปโดนพอดี อย่างนี้เขาก็รู้ดิว่าผมตอบไลน์อยู่


 

แต่คนนี้ไม่เป็นไรหรอกมั้ง J


 

          Mark Tuan

แบม ㅠㅠ   18.05


 

แหน่ะ...มีส่งอีมงอีโม


 

          Mark Tuan

พี่ทำไม่ทันอ่ะ   18.06


 

B.      

18.06   ...เยอะเลยหรอครับ?      


 

          Mark Tuan

สามข้อ   18.06


 

จริงๆ มาร์คต้วนก็เป็นคนตลกนะครับ ตลกร้ายด้วย...


 

แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงหยุดยิ้มไม่ได้เลย


 

B.      

18.07   สรุปก็คือพี่ทำได้ใช่มั้ยครับ?         


 

          Mark Tuan

อย่าลืมที่บอกไว้นะว่าขออะไรก็จะให้อ่ะ   18.08


 

ผมชักจะสงสัยแล้วสิว่าพี่เขาอยากได้อะไรนักหนาถึงได้ย้ำแล้วย้ำอีก บ้านพร้อมที่ดินหรือว่าเรือเฟอร์รี่สิบตัน ดูจากท่าทางแล้วบ้านก็น่าจะรวยนะครับ นี่ก็เรียกร้องจ๊างงง


 

B.      

18.09   รุ่นพี่อยากได้อะไรอ่ะครับ ตอนนี้ผมอยู่ห้าง       


 

          Mark Tuan

จริงดิ   18.10


 

แล้วเขาก็ส่งสติกเกอร์หน้าหมีตกใจมา


 

          Mark Tuan

ที่อยากได้อยู่ห้างพอดีเลย   18.11


 

โป๊ะเชะครับ เงินเอามาพอจะกลับบ้านได้มั้ยเนี่ย


 

          Mark Tuan

ต้องเดินลงไปชั้นล่างสุดเลยอ่ะ   18.11


 

ชั้นล่างสุดมันมีอะไรวะ มีซูเปอร์มาร์เก็ต มีอาหาร หรือพี่เขาอยากได้กระทะใหม่ไม่ก็เตาย่างบาร์บีคิวรึเปล่า


 

B.      

 18.13   ตรงไหนอ่ะครับ      




          Mark Tuan

เดินไปตรงซูเปอร์ แล้วเลี้ยวขวา   18.14


 

เดี๋ยวครับ นี่ยังอยู่ชั้นสามอยู่จะให้โรยตัวลงไปหรือไงกันครับ


 

แน่นอนว่ารุ่นพี่คงไม่ได้ยินเสียงผมบ่นหรอก แต่ผมนี่แทบจะเดินกึ่งวิ่งไปแล้ว จริงๆ วิ่งนี่มันก็ดีนะครับช่วยเผาผลาญพลังงานแล้วทำให้ผมต้องถอดเสื้อชั้นนอกออกมาพาดบ่าตัวนึงด้วย ไอ้ที่บอกว่าจะรีบกลับบ้านเมื่อกี้ก็ลืมๆ มันไปเถอะนะครับ


 

เพราะรุ่นพี่ก็เป็นคนสำคัญของผมเหมือนกัน...


 

          Mark Tuan

ตอบช้าจังเลย   18.20


 

และอีหมีบราวน์ขี้หงุดหงิดก็ถูกส่งมา


 

B.      

18.21   เลี้ยวขวาแล้วไงต่ออ่ะครับ        


 

          Mark Tuan

เดินตรงไปสุดทาง เลี้ยวซ้าย แล้วเลี้ยวขวาอีกทีนะ   18.22


 

ถ้าผมจำไม่ผิดนั่นมัน...


 

          Mark Tuan

ถึงยัง?   18.24


 

นี่รุ่นพี่เขากำลังจะเล่นตลกอะไรกับผมกันแน่...


 

B.      

18.25   รุ่นพี่ครับ ที่นี่หรอครับ?    


 

ผมมาถึงแล้ว ถึงที่พี่เขาอยากให้ผมมาแล้ว


 

          Mark Tuan

ถ้าพี่ขอแล้วแบมต้องให้พี่จริงๆนะ   18.26


 

ผมไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าพี่เขากำลังจะสื่ออะไรถึงให้ผมมาที่นี่ ผมควรจะแปลกใจตั้งแต่เดินออกจากประตูห้างเมื่อกี้...ไม่สิ ตั้งแต่พี่เขาบอกให้ผมลงมาข้างล่างแล้ว


 

บางทีไอ้ความหงุดหงิดนี่มันมักจะมาพร้อมกับไข้หวัดหรือเปล่า บางทีผมอาจจะหงุดหงิดเพราะอากาศมันร้อน หรือว่าอารมณ์เสียเพราะว่าเหนื่อยแน่ๆ


 

ที่นี่คือลานกว้างหลังสรรพสินค้าที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากคนเดินไปมา น้ำพุที่กำลังพุ่งขึ้นลงอย่างสวยงามและพุ่มดอกไม้หลากสี ที่สำคัญอากาศร้อนมันทำให้ผมเวียนหัวอย่างบอกไม่ถูก


 

ผมตัดสินใจกดโทรศัพท์หาเบอร์ที่เจ้าตัวแอดเป็นเฟบเวอริทไว้เอง ยืนถือสายรออยู่อย่างนั้นสักพักและเจ้าตัวก็ตัดสายทิ้งไป


 

            ไอ้...


 

            ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ มือเริ่มสั่นระริกเพราะความอยากรู้มันทำให้ผมเริ่มมีอารมณ์ขึ้นมานิดหน่อยแล้ว รุ่นพี่แม่งทำบ้าอะไรของเขาวะ บอกให้มาที่นี่มาเก็บน้ำพุกรอกขวดหรือเก็บดอกไม้ไปทำพวงหรีดให้หรือไง


 

            ผมกดโทรออกอีกครั้ง


 

            ...และเจ้าตัวก็รับสาย


 

            [เจอยัง?]


 

            เจออะไรล่ะครับ? กิ้งกือ? ไส้เดือน? หรืออะมีบ้า?


 

            “รุ่นพี่อยากได้อะไรล่ะครับ ช่วยเจาะจงให้หน่อยได้มั้ย”


 

            [ลองมองไปรอบๆ ก่อนสิว่ามันมีอะไรบ้าง]


 

            ผมคงผิดเองที่เกิดมาสมองไม่ค่อยดีสินะ ประสาทตาท่าทางจะไม่ค่อยดีอีกด้วย มันก็ยังมีเหมือนเดิม ลานกว้าง น้ำพุ พุ่มดอกไม้ อ้อ มีเก้าอี้ด้วย เก้าอี้ยาวสีน้ำตาล


 

            ...แล้วก็ผม


 

            “รุ่นพี่...”


 

            [นั่นแหละครับ สิ่งที่พี่ขอ]


 

            ผมอาจจะมีโสตประสาทที่ไม่ดีด้วยก็ได้นะ ทำไมรู้สึกไปเองว่าได้ยินเสียงรุ่นพี่เข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนเสียงในโทรศัพท์มันเบาไปเองเลย


 

            “พี่ขอ...แบมเป็นแฟนได้มั้ยครับ สัญญาแล้วนะว่าจะให้”


 

            มันใกล้...ใกล้เกินไปเหมือนเขาอยู่ข้างหลังผมเลย


 

            “พี่อาจจะเป็นคนพูดไม่เก่ง ไม่ค่อยใส่ใจคนอื่นมาก อาจจะตั้งใจเรียนมากเกินไปด้วยซ้ำ แต่ว่าพี่ก็อยากมีแบมอยู่ด้วย”


 

            ขนาดผมลดโทรศัพท์ลงจนมือตกไปข้างตัวผมยังได้ยินเสียงเขาชัดเจนเต็มสองหูเลย...


 

            “พี่ไม่สัญญาว่าจะอยู่กับแบมตลอดไป แต่พี่จะอยู่กับแบมให้นานที่สุดเท่าที่พี่จะทำได้ พี่ไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง แต่แบมจะเป็นแฟนคนแรกของพี่นะครับ”


 

            รุ่นพี่มาร์คต้วนตัวเป็นๆ มายืนอยู่ตรงหน้าผมแถมยังยืนเกาจมูกเหมือนคนกำลังเขินด้วย...


 

            “พี่ขอแล้ว...แบมจะให้พี่จริงๆ ใช่มั้ย”


 

            เขาทำสีหน้าแบบ...เว้าวอนผมอยู่ใช่มั้ย เขาจะกลัวว่าผมปฏิเสธหรือเปล่า อ่า...ผมเวียนหัวจริงๆ นะครับ


 

            “ผม...คือ...แบม...” จะตอบว่าไรดีวะ


 

            “แบมจะไปคิดก่อนก็ได้นะครับ พี่รอได้”


 

            เพราะผมคงทำหน้ามึนใส่ รุ่นพี่ถึงทำหน้าหงอยแบบนั้น เขายกมือลูบหน้าตัวเองแรงๆ และผมก็เห็นว่าเขายังอยู่ในชุดนักเรียนอยู่เลย


 

            สงสัยเพิ่งสอบเสร็จสินะ


 

            แต่เขาก็เปลี่ยนท่าทางเมื่อได้ยินเสียงข้อความเข้า พอเขาไล่สายตาอ่านจบเขาก็หลุดยิ้มกว้างออกมา


 

สัญญาแล้วว่าจะให้ก็ต้องให้สิครับ ยิ้มหน่อยๆ J


 

เพราะมันเป็นคำตอบของผมเอง...


 

“เยส!


 

แล้วเขาก็ร้องออกมาอย่างดีใจจนผมอดยิ้มตามอย่างเสียไม่ได้ แต่เพราะเมื้อกี้คงใช้สมองมากไปหน่อย อาการไข้มันถึงได้โจมตีผมอีกครั้ง


 

“แบม! เป็นไรอ่ะ”


 

ถึงโลกจะหมุนเร็วกว่าเดิมแค่ไหน ถึงผมจะล้มลงไป ผมก็มั่นใจว่าจะไม่เจ็บอีกแล้ว ผมเหลือบมองมือตัวเองที่จับชายเสื้อรุ่นพี่ไว้แน่นและรุ่นพี่ก็ช่วยประคองไว้ไม่ให้ผมล้ม


 

มันทำให้ผมกล้าหลับตาลงและมั่นใจว่าลืมตามาจะพบเจอกับเรื่องที่ดี


 

           

           

 

Until the next chapter .

ก็ดี ดีจริงๆ...
ขอบคุณที่ติดตามฟิคเรื่องนี้นะคะ

มาได้ครึ่งทางแล้วเย้เย้

แต่เหมือนเพิ่งเริ่มเลยง่ะ5555

ปล.นี่ก็หวัดกินเหมือนกัน หายใจไม่ออก -O-





 




 

THANKS : SQWEEZ 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

2,405 ความคิดเห็น

  1. #2395 Jesse Kass (@Monitha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 07:31
    เขาเป็นแฟนกัน ปรบมือ!!!!!
    #2395
    0
  2. วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 22:35
    ความฝันนี่ก็นะ
    เราเตรียมจะด่าอิพี่ในใจอยู่ละเนี่ย!!
    #2375
    0
  3. #2342 toki226 (@toki226) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 17:15
    แบมถึงกับลืมไปเลยว่าเป็นไข้ 5555
    #2342
    0
  4. #2321 -Bameverthing- (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 20:19
    แกเออน่ารักก แต่แบมลืมเลยว่าตัวเองไม่สบาย55555
    #2321
    0
  5. #2289 Aely (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 21:48
    ฝันน่ากลัวไปนะแบม ไม่ดีต่อใจเลยอะ



    ช่วงท้ายนี่นึกว่าพี่ต้วนจะเล่นอะไร ที่แท้ก็ขอแบมเป็นแฟนนี่เอง
    #2289
    0
  6. #2272 jongim (@aimptr_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 14:56
    ทำไมเราไม่ไว้มจมาร์คเลยวะ
    #2272
    0
  7. #2251 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 19:37
    ในความฝันเหมือนเรื่องจริง
    แต่เป็นแฟนกันสักที
    แต่มันไม่สุด
    เหมือนมีไรคาใจเกี่ยวกับมาร์ค
    #2251
    0
  8. #2224 NaNaPinkSmile (@nanamin77) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 20:42
    อาการกำเริบอีกแล้วนะ รอและลุ้นมาตั้งนานกว่าจะขอเค้าเป็นแฟน
    #2224
    0
  9. #2200 -view- (@siraprapa11683) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:57
    ในที่สุดดดดดดดดดด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด -///-
    #2200
    0
  10. #2167 pattynitchaphat (@pattynitchaphat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 16:01
    พี่มาร์คน่าร้ากกกกมสกกา ;///;
    #2167
    0
  11. #1959 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 22:32
    ํฝันทำให้เจบปวดมากอ่ะ
    แต่ความเป็นจริงหวานซะ

    ปล.ความฝันไม่ได้บอกลางอะไรใช่ไหม
    #1959
    0
  12. #1896 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 23:52
    เหมือนจะมีดราม่าไม่เอานะ
    #1896
    0
  13. #1816 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 20:00
    ครั้งนี้แบมไม่ได้เป็นลมเพราะพี่มาร์คนะ เป็นลมเพราะพิษไข้

    พี่มาร์คสนใจเป็นคุณหมอจำเป็นไหมคะ?
    #1816
    0
  14. #1583 OO CoTToN (@piraporn-fai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 01:36
    หน่วงมากกกกกกกก โอ้ยชอบบบบบบ โคตรรักฟิคเรื่องนี้เลยยยยยย อย่่างนี้มันต้องให้แบมเจ็บไปก่อน แล้วให้พี่มาร์คเจ็บแบบโคตรๆทีหลังถึงจะดี =w= *ซาดิสต์ว่ะ* 555555555
    #1583
    0
  15. #1555 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 16:16
    กรี๊ดดดดดด >< ต้วนนี่ชอบแบมจริงๆใช่มั้ย ไม่ได้พนันอะไรไว้กับเพื่อนใช่มั้ย !!! คิดมากน่ะนิ - -
    #1555
    0
  16. #1524 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 10:36
    กรี๊ดดดดดดดดด แจ่มค่ะ มาร์คแบมสู้ๆนะรักนี้ต้องฝ่าฟันนะ คือมาร์คแบมรักกันชอบกันก็จริง แต่ยังดูว่าไม่เข้าใจกันเหมือนมีอะไรคาใจอยู่โดยเฉพาะแบมที่กลัวโดนมาร์คหลอก ว่าแต่มาร์คจะไม่หลอกใช่ไหมจริงใจจริงจังกับแบมใช่ไหม
    #1524
    0
  17. #1413 Tooktaja (@tooktaja) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 04:35
    คืองง ก่ะช่วงแรก ก่ะช่วงที่สองมันยังไงอ่า
    #1413
    0
  18. #1306 DREAM_WH (@dream97) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 17:45
    แบมอย่าเพิ่งนอยด์นะ หวานกันไปต่อเลยต่อเลย
    #1306
    0
  19. #1285 เมียหลวงกีกวัง (@melohyun93) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 10:41
    ต้วนขี้หึงว่ะ โด่ววววว
    #1285
    0
  20. #1236 deao (@ppound) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 22:34
    นั่นสิเราเป้นอะไรกันนน? แบมพูดได้เด็ดด55555
    #1236
    0
  21. #1172 stepx99 (@cher-16) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 15:12
    รู้สึกแปลกๆในความฟิน หืม555555555555555555555 ขอยืมแนวคิดไปตั้งชื่อไลน์นะฮะ555555555555555
    #1172
    0
  22. #1089 MandM (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 21:45
    งื้อออออ น่ารักอ่ะ>///< เป็นแฟนกันแล้ว
    #1089
    0
  23. #1088 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 21:42
    พี่มาร์คหวานได้อีก
    น่ารักเวอร์
    #1088
    0
  24. #1019 PatChaa (@lisa1994) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 03:17
    ว๊ายยยยๆ >< นั่นไง จริงๆด้วย เดาไว้ไม่มีผิด คิคิ ><
    #1019
    0
  25. #964 desdemona (@ka-keix) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 02:03
    โหยยยย เขินแทนแบมนะเนี่ยยย สวีทมากค่ะ
    แต่ยังไม่ไว้ใจต้วนนะบอกเลย -..-
    #964
    0