unconditionally ∞ markbam (end)

ตอนที่ 3 : unconditionally - 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    28 ก.ย. 57



 

Unconditionally
 


แล้วฉันควรเข้าไปคุยแบบไหน เริ่มพูดอะไรกับเธอดีนะ
เพื่อจะทำให้เธอได้รู้ว่า ฉันอยากให้เธอเป็นเรื่องจริง

ไม่อยากให้เป็นเพียงเพ้อไป เข้าใจความรู้สึกนี้ไหม
ต้องทำอย่างไรกับใจที่เหมือนคนบ้า เหมือนฉันฝันไปทั้งทั้งที่กำลังลืมตา...



 

 

            ผมยังจำได้ว่าตอนนั้นทั้งบ้าและกล้าแค่ไหน




 

            ป้าครับ ขอแบบนี้ช่อนึงครับ ผมชี้ไปช่อดอกไม้เล็กๆ ที่มีดอกคาร์เนชันสีแดงเพียงไม่กี่ดอก แต่ผมขอเป็นสีชมพูนะครับเพราะถ้าให้สีแดงมันจะดูโจ่งแจ้งเกินไป...




 

            ผมยังจำรอยยิ้มที่มีเลศนัยของป้าเขาได้นะ คงเข้าใจว่าผมจะเอาไปให้แฟนอะไรประมาณนั้น...แต่คือ...ไม่ใช่




 

            วันนี้เป็นวันประกาศผลกีฬาสี




 

            และดูจากผลทั้งหมด สีผมเข้าชิงที่หนึ่งหลายรางวัลเลยล่ะ




 

            ผมอยากเห็นรุ่นพี่ยิ้มอีกครั้ง...ถ้าเกิดสีเราชนะ มันคือความคาดหวังของคนที่เป็นจัดงานใช่มั้ยล่ะ ว่าอยากให้สิ่งที่ทุ่มเทไปทั้งหมดนั่นประสบความสำเร็จ




 

            ผม...ได้แต่ให้กำลังใจเขาห่างๆ





 

            แล้วทุกอย่างก็เป็นตามคาด




 

            สีเรากวาดรางวัลมาเกือบทั้งหมด...แต่ผมไม่เห็นรุ่นพี่เลย :(




 

            แบมหายไปไหนมาอ่ะ โทรตามก็ไม่รับยูคยอมทักผมหลังจากผมเพิ่งเดินกลับมานั่งข้างๆ ผมได้แต่ยิ้มตอบแต่ไม่ได้พูดอะไร




 

            เพราะผมหาทางเอาดอกไม้ไปให้รุ่นพี่น่ะสิ




 

            แค่กล้าซื้อมาผมก็บ้าแล้ว แต่เอาไปให้เองน่ะ...ไม่กล้าหรอก





 

            ผมฝากรุ่นน้องผู้หญิงที่เคยเจอในสีไป พร้อมกำชับอย่างดีว่าไม่ให้บอกรุ่นพี่ว่าใครให้ แล้วผมก็แอบตามไปดูอย่างพอใจ เมื่อเห็นเธอยัดช่อดอกไม้ใส่มือรุ่นพี่แล้ววิ่งหนีไปเลย เหลือเพียงรุ่นพี่ที่ยืนขมวดคิ้วอย่างงุนงง




 

            ผมรอดูว่าพี่เขาจะยิ้มหรือเปล่า...




 

            แต่รุ่นพี่ก็ไม่ยิ้มอีกเลย




 

            แต่อย่างน้อย...ผมก็ดีใจนะที่รุ่นพี่ไม่ทิ้งช่อดอกไม้ของผม :)




 

            .

 

            .

 

            .




 

            ผมกำลังฝันไป...




 

            ฝันนั่นมันเหมือนจริงเลยนะ




 

            ฝันว่าผมได้สบตารุ่นพี่โดยที่ไม่ต้องหลบตาอีก




 

            ได้ยินเสียงรุ่นพี่ชัดเจนเต็มสองหูเลยด้วย




 

            ว่าเสียงนั่น...มันไพเราะแค่ไหน




 

            .

 

            .

 

            .





 

            ครืด~




 

            ผมสะดุ้งตื่นเมื่อรับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือนในกระเป๋าเสื้อ ความรู้สึกหนักหน่วงที่หัวทำให้ผมลืมเปลือกตาที่หนังอึ้งด้วยความยากลำบาก



 

            ยูคยอม




 

            ผมกดรับสายด้วยความรู้สึกปวดหัวขั้นสุด




 

            [ถึงบ้านยัง แบม]




 

            น้ำเสียงปลายสายดูเป็นห่วงเป็นใยผม แต่สิ่งที่น่าเป็นห่วงมากกว่าคือตอนนี้...ผมอยู่ที่ไหน?




 

            “ฮะ อ่อ...ถึงแล้ว” ถ้ายูคยอมเป็นห่วงเดี๋ยวก็ต้องทิ้งนัดกับครอบครัวมาหาเขาอีก เพราะฉะนั้นเขายอมโกหกไปก่อนเพราะมันคงไม่มีอะไรมาก...มั้ง




 

            [ก็ว่างั้น นี่นอนอยู่หรอ ไม่กวนแล้ว บายยย]




 

            แล้วยูคยอมก็ตัดสายไป ผมผุดลุกขึ้นนั่งแล้วสะบัดหัวไล่ความมึนงงนั้นออกไป ก่อนจะตระหนักได้ว่าตอนนี้กำลังอยู่ในรถยนต์...ของใครไม่รู้




 

            ...รุ่นพี่




 

            ผมมองเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ แล้วก็พบว่าคาดไม่ผิดซะด้วยเพราะรุ่นพี่ผมสีแดงเป็นเอกลักษณ์กำลังยื่นจ่ายเงินอยู่ที่เคาน์เตอร์ บอกตรงครับว่าตอนนี้ผมไม่พร้อมจะเซย์ฮัลโหลหรือแต้งกิ้วอะไรกับรุ่นพี่ทั้งนั้น ผมลำดับความคิดใหม่ทั้งหมดแล้วก็พบว่า




 

            ไม่ได้ฝันไป...ไม่ได้คิดไปเอง




 

            โอ๊ะ รุ่นพี่กำลังจะออกมาแล้ว




 

            ไวเท่าความคิดเลยครับ ผมรีบเปิดประตูแล้วลงไปนั่งยองอยู่ข้างรถ ชะเง้อมองผ่านกระจกเห็นว่ารุ่นพี่กำลังจะเดินมาที่รถด้วย ผมไม่คิดแล้วครับ ณ จุดนี้ผมขอใช้สิทธิ์นักกีฬาโรงเรียนใส่เกียร์หมาหนีไปครับ




 

            ขอโทษที่เสียมารยาทนะครับรุ่นพี่...แต่ว่าผมจะตามมาขอบคุณที่หลัง (เมื่อผมกล้า) แล้วกันครับ!




 

            .

 

            .

 

            .




 

            หาย...ไป...แล้ว?




 

            มาร์ค ต้วนได้แต่ยืนมองรถที่ว่างเปล่าของตัวเองด้วยความแปลกใจเมื่อไม่พบคนที่ตัวเองแบกมาด้วยเพราะดันเป็นลมใส่เขาเสียก่อน




 

            มองดูขวดน้ำผลไม้ในมือก่อนจะโยนมันทิ้งในถังขยะใกล้ตัว...ในเมื่อคนที่ซื้อมาให้หายไปแล้ว ก็อย่าหวังว่าเขาจะกินเอง :(




 

            “แสบจริงๆ”




 

            ได้แต่พึมพำกับตัวเองก่อนจะขับรถกระชากออกไปอย่างฉุนเฉียว ในใจนึกโมโหด้วยไม่เข้าใจว่าเด็กคนนั้นทำไมต้องคอยหลบหน้าเขาตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ก็รู้จักกันอยู่แท้ๆ รุ่นน้องที่รู้จักก็ชอบเข้ามาชวนเขาคุยทั้งนั้น




 

            มีแต่หมอนี่ล่ะ...แปลก




 

            “เหอะ”




 

            .

 

            .          

 

            .




 

            “แบมทำไมวันนี้ทำตัวลับๆ ล่อๆ อีกละ” คิมยูคยอมเท้าคางมองผมด้วยสีหน้าประหลาดใจ มันก็น่าประหลาดใจแหละครับเพราะตั้งแต่เช้าผมทำตัวเหมือนโจร เดินๆ อยู่ก็หลบเข้ามุมที ตอนนี้ระแวงไปหมดเหมือนคนเสพยามีอาการหลอนประสาท นี่ขนาดมาหาอะไรกินกันตอนเช้าผมยังอุตส่าห์รีบๆ ซื้อแล้วลากยูคออกมากินแถวม้านั่งข้างหลังโรงเรียนแทน ผมยัดขนมปังเข้าปากแทนมันจะได้ไม่ถามอะไรมาก




 

            ...เรื่องที่ผมชอบรุ่นพี่มาร์ค




 

            ยูคยอมไม่รู้และผมไม่คิดจะบอกหรอกครับ ถึงมันจะสังเกตก็เถอะ...




 

            ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องที่เหนือความคิดเกินไปจริงๆ ครับ




 

            “เดี๋ยวนี้หัดทำตัวมีความลับหรอวะ”




 

            “เปล่าน่า” ผมตอบปัดๆ ไป “กินซะ วันนี้ซื้อมาเผื่อน้องยูคยักษ์ด้วย” ผมยัดขนมปังอีกก้อนนึงใส่ปากมันแทน มันจะได้อยู่เงียบๆ เลิกถามผมสักที จริงๆ เมื่อคืนก็ไม่ได้นอนอยู่แล้ว เพราะว่าผมนอนไม่หลับ เหมือนมีคนมาเปิดวิดิโอกรออยู่ในสมองทั้งคืน




 

            ยิ่งคิดยิ่งเขินและยิ่ง...วิตก




 

            ผมว่าผมใกล้จะบ้าจริงจังแล้วนะ




 

            “โว้ยยยยยยยยยยยยยยย”




 

            โอเคผมได้ระบายละ สบายใจขึ้นเป็นกอง ยกเว้นคิมยูคยอมที่นั่งทำหน้ามึนไม่รู้เรื่องอยู่เหมือนเดิม มันคงเข้าใจว่าผมกำลังเครียดอะไรบางอย่าง ถึงเอื้อมมือมาตบไหล่ผมแปะๆ แล้วพูดว่า




 

            “ไม่เป็นไรนะแบม เอาที่แบมสบายใจ”





 

            จ้า...



 

            .

 

            .

 

            .




 

            ฟู่ว~




 

            รอดตัวไปได้อีกหนึ่งวัน




 

            เพราะวันนี้ผมหมกตัวอยู่ในห้องเรียนอย่างเดียวเลยไงครับ แหะๆ ตอนเที่ยงก็พึ่งพานมกล่องที่ซื้อมาแต่เช้านั่งดูดกันเป็นเครื่องสูบน้ำกับยูคยอม ส่วนข้ออ้างเพื่อไม่ให้ยูคสงสัยคือยังทำงานไม่เสร็จ ยูคยอมเลยต้องมาช่วยผมทำงานไง



 

            ที่นี้ก็เหลือตอนกลับบ้าน...



 

            เมื่อวานผมออกทางหน้าโรงเรียนแล้วเจอรุ่นพี่ดักใช่มั้ยครับ นั่นแหละ วันนี้ผมเลยยอมเดินอ้อม ขอบคุณโรงเรียนที่วันนี้ดูใหญ่ผิดปกติกว่าจะเดินถึงประตูด้านหลังได้แทบสลายวิญญาณอยู่หน้าประตู



 

            “บายยูค เจอกันพรุ่งนี้” ผมกับยูคแยกทางกันเมื่อเดินถึงหน้าปากซอยบ้านมัน ส่วนบ้านของผมเลยไปอีกประมาณห้าร้อยเมตรได้ ผมยอมเดินด้วยความหวังที่ว่าในอนาคตผมอาจจะสูงเท่ายูคยอม...





 

            พูดถึงฝันอีกแล้ว จะไม่พูดแล้วนะ...




 

            เขิน! :(




 

            ผมก็แปลกใจตัวเองเหมือนที่วันนี้ไม่เห็นรุ่นพี่ที่โรงเรียน แต่ก็ไม่รู้จะสงสัยไปทำไม ในเมื่อรุ่นพี่เขาอาจจะไม่ได้สนใจผมก็ได้ และคงคิดว่าผมเป็นแค่เด็กธรรมดาๆ คนนึง...ผม มีค่าที่จะให้รุ่นพี่เขาคิดถึงด้วยเหรอครับ?




 

            เพราะผมและพี่เขาไม่ได้เป็นอะไรกัน...




 

            จะว่าไป รุ่นพี่เขารู้จักผมหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลยนะ




 

            ติ้ง!




 

            เสียงเตือนจากแอพพลิเคชั่นทวิตเตอร์ทำให้ผมประหลาดใจ จำได้ว่าไม่ได้เข้าไปนานมากประมาณเกือบสองเดือน เสียงเตือนนี้มักจะดังตอนมีคนเมนชั่นมาหาเท่านั้น และยูคยอมไม่ได้เล่นทวิตเตอร์...




 

            หรือว่าพี่ชายผมทักมา แต่ปกติพี่เขาทักไลน์มาอย่างเดียวนะ





 

            แต่พอผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเท่านั้นละ รู้สึกเหมือนแผ่นดินไหว มือไม้แข้งขาสั่นไป แทบจะหมดแรงยืนอยู่ตรงนั้นเลย




 

 

‘ @mtuan93 : @bambam1a หันหลังมา




 

 

            ผมรีบหันหลังไปดู ยอมรับเลยครับว่าช็อค พี่เค้ามีคนฟอลทวิตเป็นหมื่นๆ คน ในนั้นก็มีผมด้วยนะ แถมทวิตผมยิ่งกว่าทวิตร้างเสียอีก คนฟอลมีไม่ถึงร้อย คนคุยด้วยก็แทบจะไม่มี...



 

            พี่เค้ารู้ชื่อทวิตผมได้ยังไง





 

            ผมรีบหันหลังกลับแล้วรีบโกยเถอะกูไปที่ซอยบ้านพอดี ผมว่าไม่ผมก็พี่เค้านั่นแหละ ใครสักคนก็ต้องโรคจิตกว่ากัน





            ผมหยุดหอบแฮ่กเมื่อถึงซอยหน้าบ้านตัวเอง อีกอึดใจเดียวเดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้ว






 

 

 นานแค่ไหนแล้วที่หัวใจเมื่อชอบใคร จะไม่ยอมอีกแล้ววันนี้ที่เอาแต่ฝัน
นานแค่ไหนนะที่หัวใจ ไม่เคยได้รู้สึกอะไรแบบนั้น
ให้ฉันแลกด้วยอะไรก็ได้ ขอเพียงแค่เธอมองมาที่ฉัน







 

 

            ผมแทบช็อคเมื่อเห็นปลายเท้าคู่หนึ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าผม เขาเดินออกมาจากซอยบ้านผมด้วยล่ะ ผมเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะพบบุคคลผมแดงและดวงตาสีนิลที่ก้มหน้ามองผมอยู่




 

“หลบฉันไม่ได้แล้วนะ”




 

“...”



 

“ห้ามเป็นลมใส่อีก ไม่งั้นจูบนะ J




 

ผมเกลียดรอยยิ้มของรุ่นพี่แล้วนะ...




 

 

 

ไม่อยากเชื่อเลยว่าเรื่องจริงยิ่งกว่าที่เคยฝันไว้
ขยี้ตาตัวเองเท่าไรมันก็ยังเห็นเป็นเธอที่ยิ้มคืนมา
แล้วฉันควรเข้าไปคุยแบบไหนเริ่มพูดอะไรกับเธอดีนะ
เพื่อจะทำให้เธอได้รู้ว่า...ตกหลุมรักเธอจริงจริง…’

 






 

 

Until the next chapter .

- เพลง : ขยี้ตา จาก แชมป์ ศุภวัตน์ -


 



THANKS :  SQWEEZ



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

2,405 ความคิดเห็น

  1. #2384 Jesse Kass (@Monitha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 20:34
    เเน่ะๆ มีตามๆ
    #2384
    0
  2. #2358 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 19:48
    มาตามน้อง คิดอะไรกับน้องป่าวววว
    #2358
    0
  3. #2353 RukDeeNan (@oh-y-oh-y) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 13:16
    ฮั่นน้อวววววว พี่มันร้าย  หรือว่าก็ชอบน้องตั้งแต่แรกเหมือนกัน กะจะหาโอกาสเข้ามาคุยด้วยแต่น้องมันเอาแต่หลบหน้า อีพี่เลยหงุดหงิดสินะ ฉันรู้ ฉันเรียนมา  
    #2353
    0
  4. #2338 Weera Dawn (@0851227700) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 13:25
    โอ้ยยยยพนำวะา้สกสายกาเกายาำยะาลย รู้สึกไร้สติ
    #2338
    0
  5. #2333 monsterj (@mewmonz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 18:47
    โอ้ย พี่มันอ่อยคนน้องป่ะวะ
    #2333
    0
  6. #2319 -Bameverthing- (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 14:17
    เรื่องนี้ดูมุ้งมิ้งอ่ากรี้ส><
    #2319
    0
  7. #2312 ๐Cullen๐ (@pcy614) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 02:37
    อะไรอ้าาา ชอบน้องหรอออ
    #2312
    0
  8. #2295 salmon_mb (@ice_kiddies) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 18:21
    เขินนน
    #2295
    0
  9. #2277 Aely (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 18:25
    มาทำให้แบมเขินอีกแล้วนะมาร์ค
    #2277
    0
  10. #2239 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 17:11
    แอร๊กกกกกกกกกกกกก
    อะไรยังไง
    คิดอะไรรึเปล่ารุ่นพี่
    #2239
    0
  11. #2212 NaNaPinkSmile (@nanamin77) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 11:33
    อื้อหือ ที่ว่าจะจูบเนี่ยเพราะชอบเค้าอยู่เฟมือนกันหรือแค่แกล้งเล่นๆ อยากรู้ว่ามาร์คเป็นคนแบบไหนกันนะ
    #2212
    0
  12. #2192 -view- (@siraprapa11683) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:17
    โอ้ยยยยยยยยยย แบมมมมมมมเป็นหนักนะเราาาา
    #2192
    0
  13. #2175 Got7Love (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 11:26
    ทำไมขำแบม 5555 หนูหลบเป็นนินจาเลยนะ 555 แวบๆโผล่ๆ แล้วนี้บอกได้มั้ยว่าชอบมากๆๆๆแค่ไหนกันแน่เนี่ย ชอบจนวิ่งหนีนี้มันคืออะไรจร้ะ อ่านไปอ่านมาก็น่ารักดีนะ อิ อิ อิ ส่วนต้วน แกไม่มีวิธีดีกว่านี้รึไปแก โรคจิตนะ อะไรๆ จูบอะไร ไหนแกบอกรุ่นน้องไง วิธีขู่แกแบบนี้มัน ฮึ ฮึ ฮึ
    #2175
    0
  14. #2009 poppinzero (@poppinzero) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 14:46
    โอ๊ยแอบฮาแบมง่ะ พอฟื้นมาได้ก็หนีอย่างไวเลย
    จะกลัวพี่ต้วนอะไรขนาดนั้นเนี่ย แล้วนะหนีก็หนีไปดิ
    พี่ต้วนแกมาดักทางได้อีก ฮาไปไหน
    #2009
    0
  15. #1950 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 01:55
    วันนี้ไม่เปนลมแต่ขอชอคแปบ
    #1950
    0
  16. #1945 kwan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 18:38
    พี่ต้วนจู่โจมแล้ว แบมแบมตายแน่
    #1945
    0
  17. #1883 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 17:26
    อ๊ายยยยยยยยย ย.. ตื่นเต้นแทนแบม  > <
    #1883
    0
  18. #1795 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 12:44
    ช๊อคแปบ พี่ต้วนก็น่าจะสนใจแบมอยู่นะ

    ไม่งั้นจะรู้ได้ไงว่าแบมหลบหน้า แถมรู้ทวิตแบมด้วย
    #1795
    0
  19. วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 21:09
    แบมน่ารักจุงงงง~
    #1739
    0
  20. #1650 JUNLINEZ (@pipo_gummy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 03:08
    หือน้องแบมกับพี่มาร์ค?
    #1650
    0
  21. #1543 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 02:45
    กรี๊ดดดดด อิพี่มาร์คก็ชอบน้องใช่มั้ยยย -///-
    #1543
    0
  22. #1426 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 01:03
    เฮ้ยทำไมมาร์คเอาจูบมาขู่แบมแบมแบบนี้ล่ะ
    #1426
    0
  23. #1402 Tooktaja (@tooktaja) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 02:55
    แบมอาการน่าเป็นห่วงน่ะ เค้าเรียกว่าอาการอะไรกันน่ะ
    #1402
    0
  24. #1292 DREAM_WH (@dream97) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 12:09
    หึงอ่ะดิมาคึ~~~~~
    #1292
    0
  25. วันที่ 22 กันยายน 2557 / 02:05
    เดี๋ยวนะ อะไรคือส่งสติกเกอร์หน้าโทมินไป อิต้วนมันร้าย ชอบน้องแบมล่ะสิ
    #1274
    0