➤ HANSOME VET ║ พี่เอ็นใหญ่ [YAOI]

ตอนที่ 22 : EP.19 : เค้กอร่อย..? [100 per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 924
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 เม.ย. 60


19

(เค้กอร่อย..?)

 

วันนี้มาถึงแล้ว วันเกิดพี่เอ็น...

ฮึ่ย! ตื่นเต้นอ่ะ ><

นี่ผมยอมลงทุนติดลูกโป่งทั้งผับเลยนะ เมื่อกี้แวะไปดูสถานที่จัดงานแล้ว โคตรอลังการจริงๆแหละ ผมว่าคนที่เที่ยววันนี้คนแปลกใจว่าทำไมลูกโป่งแม่งเกลื่อนขนาดนี้อ่ะ

แต่ก็ดี ผมโอเคนะ รู้สึกลึกๆว่าพี่เอ็นชอบแน่ๆเลย ><

 

“อะไรของมึง แค่วันเกิดพี่เอ็นป่ะ ตื่นเต้นอะไรเยอะแยะ” ไอซองทำหน้าเนือยๆเมื่อเห็นผมทำท่าลุกรี้ลุกรนจนน่ารำคาญ -..-

“แหม่มึง กูไม่รู้ว่าจะใส่ชุดอะไรดี”

“โอ๊ยมึง มึงใส่ชุดนี้ไปพี่เขายังมองว่ามึงดูดีเลยมั้ง”

“กูก็รู้ว่ากูใส่อะไรก็ดูดี แต่ไม่ต้องชมกับโต้งๆก็ได้ กูเขิน”

“แหวะ!

 

            =..=

 

 

“พี่เจสัน พี่อยู่ไหนอ่ะ” พวกพี่เข้าเลิกเรียนแล้ว ผมรีบปลีกตัวออกมาจากคลาสเพื่อโทรเช็คพี่เจสันทันทีว่าพี่เขาเริ่มแผนรึยัง

(พี่อยู่ใต้ตึก A ไอเอ็นใหญ่มันคิดว่าพวกพี่ลืมวันเกิดมันจริงๆนะ โคตรหงอยเลยน่าสงสารมันว่ะ)

“น่าพี่นิดเดียวเอง” ผมอยากเห็นพี่เอ็นตอนนี้จังอ่ะ จะน่ารักขนาดไหนน้า ><

(แล้วนี่จะให้พี่พามันไปเลยเปล่า เราเรียนเสร็จรึยัง)

“คือพี่ปลีกตัวมาเอาเค้กแทนผมได้มั้ยอ่ะ อาจารย์เหมือนจะสอบเลท” ตอแหลทั้งนั้นจ้า ก็ผมสัญญากับโบว์ไว้แล้วหนิ คนดีใช่ป่ะ =..= “เออแล้วก็เพื่อนผมที่เป็นเจ้าของร้านเบเกอรี่เค้าจะไปด้วยพี่รับมาเลยนะ”

(ได้ๆ เดี๋ยวเราส่งโลเคชั่นมาให้พี่ได้เลย)

“ขอบคุณคร้าบบบรักพี่น้าาาา จุ๊บๆ”

(หยุดเลยเดี๋ยวไอเอ็นใหญ่มาเชือดคอพี่)

“ฮ่าๆๆ งั้นชีสไปเรียนก่อนนะครับ ประมาณทุ่มกว่าๆก็ทยอยกันไปแล้วกัน เดี๋ยวคนน้อยแล้วพี่เอ็นไม่ซึ้ง”

(เล่นแรงนะน้องชีส)

“ก็แหม่ มากกว่านี้พี่เอ็นก็ทำมาให้ผมแล้วนี่นา ^^

 

            ก่อนที่พี่เจสันจะหมั่นไส้ผมไปมากกว่านี้ผมก็กดวางสายไปก่อนจะรีบกลับเข้าห้องเรียนที่ตัวเองปลีกตัวออกมานานเกิ๊น

            แล้ว... นี่อาจารย์เขาสอนเรื่องอะไรวะ นี่กูออกไปคุยโทรศัพท์แป็บเดียวสอนเร็วไปเรื่องไหนแล้วเนี่ยยยยย

            โซแซ็ด TT

 

 

“ไปเร็วชีสกลับหอกัน” พอสิ้นเสียงที่อาจารย์บอกเลิกคลาส ไอซองก็โพล่งขึ้นมาจนผมสะดุ้ง

“รีบอะไรขนาดนั้นวะ” ผมขมวดคิ้วใส่มันพร้อมกับมองด้วยสีหน้าเบื่อหนาย

“รีบกลับไปเลือกเสื้อผ้าไงยะ ที่จะใส่ไปปาร์ตี้งานวันเกิดผู้มึงไง!

“แหม่สัส ไม่ตื่นเต้นเลยเนอะคนเรา” เพราะไอซองเป็นคนเดียวที่ไม่ได้แสดงความคิดเห็นเรื่องนี้เลย มันบอกว่าไร้สาระ พอมันมาเร่งให้เรารีบกลับหอกันด้วยเหตุผลนี้ผมก็ขอกัดมันหน่อยแล้วกันนะ หมั่นไส้คนปากแข็ง -____-

“กูแคนเซิลนัดแฟนเพื่อมึงเลยนะเว้ย”

“ซาบซึ้งจังจ้าาาาาา” ผมแกล้งลากเสียงยากที่เปี่ยมไปด้วยความจิตใจให้ไอซองก่อนจะลุกขึ้นเพื่อที่เตรียมกลับหอ “ไปๆ กลับกัน”

“เออมึง แล้วอีซีอ่ะ?”

“เดี๋ยวมันตามไป มันมีอัดอะไรก็ไม่รู้” ผมตอบตามที่รู้ เพราะเมื่อเช้าก่อนจะออกมาเรียนไอซีก็ทำหน้ายุ่งๆมาบอกผมว่ารุ่นพี่เรียกให้ไปอัดเสียง ผมก็ไม่ได้ถามรายละเอียดอะไรมากแค่รู้ว่ามันจะมาสายสักชั่วโมงนึง

“เฮ้อ คิวแน่นจริงๆเพื่อนกู กูก็ชนะการประกวดดาวเดือนคู่กับมันนะทำไมกูไม่เห็นยุ่งเหมือนมันเลยวะ” แน่ล่ะเชี่ยฟาง เดือนมันก็ต้องดังกว่าดาวอยู่แล้วป่ะวะ มึงแม่งไม่รู้จักโลกนี้ซะแล้ว =..=

“เออจริงๆพวกมึงก็เอาแฟนพวกมึงไปด้วยก็ได้นะ กูสั่งอาหารมาเยอะกลัวกินไม่หมดว่ะ”

“ไม่อ่ะ จริงๆ พอกูยกเลิกนัดมันไปมันก็ไม่ว่างแล้ว น้องฝึกงานต้องปิดงบบริษัท” อ่อ... ลืมไป ผัวไอซองมันทำงานเป็นผู้จัดการบริหารงบประมาณบริษัทนี่หว่า น่าเสียดายเนอะ กะจะเอายาเบื่อวางแม่งซะหน่อย..

“พี่มิวกูติดคลาสพิเศษอ่ะ เด็กจะไปประกวดเลยขอให้พี่เขาสอนเพิ่มเป็นพิเศษ”

“โห่ เสียดายว่ะมาไม่พร้อมหน้ากันเลยจะเปิดตัวพี่เอ็นเป็นทางการซะหน่อย”

“จำเป็นหรอ? แค่นี้เวลาพี่เอ็นมาหอมดก็กัดกูจนบวมทั้งตัวแล้ว” ไอซองส่ายหน้าเบาๆ อย่างไม่คิดมาก “จะป่าวประกาศให้คนทั้งโลกรู้เลยรึไง”

“กว่าพวกกูจะรักกันแบบแฮ็ปปี้ขนาดนี้กูต้องผ่านอะไรมาบ้างห๊ะ ขอกูหวานออกซื่อบ้างจะเป็นไรไป” ผมยังไหล่ไม่ได้แคร์พวกมันมากมาย โบกแท็กซี่แล้วขึ้นไปนั่งรออีเต่าสองตัวคลานตามขึ้นมา

“แล้วอีโบว์มันไปป่ะวะ”

“ไปๆ โบว์ไปให้พี่เจสันไปรับแล้ว”

“พี่เจสัน..? ใช่เพื่อนสนิทพี่เอ็นที่งานดีๆป่ะ” ไอซองมันจำไม่ได้ขนาดนี้เลยหรอวะ... ไม่เอาพี่เอ็นไม่ร้องไห้ =..=

“เออ คนนั้นแหละ”

“หู่ยยยย ตอนนี้เป็นไง แซ่บขึ้นป่ะ”

“ก็หล่ออยู่แหละ แต่สู้กูไม่ได้” อย่าให้พี่เจสันมาได้ยินเชียวนะมึงเอ๊ยยยย -..-

“ปล่อยอีชีสมันมโนไปเหอะมึง อีนี่มันไม่ยอมรับความจริง”

“เชื่ยฟาง...” พอผมจะเอ่ยปากด่าไอฟางทีรถก็มาถึงที่พอดี รอดตัวไปนะมึง

 

            ผมรีบเดินลงจากรถเพื่อปล่อยให้ไอสองตัวที่เหลือจัดการเรื่องเงินไป

            ไม่ต้องมาด่าว่าผมไม่เจนเทิลแมนนะ ก็เงินผมหมดไปกับการจัดงานหมดแล้วอ่ะ ไม่สงสารผมกันบ้างหรอ TT

 

            ผมเดินเข้าห้องมาอาบน้ำ แต่งตัวก่อนจะฉีกน้ำหอมกลิ่นใหม่ให้หอมฟุ่ง ผมช้อบชอบกลิ่นนี้พี่เอ็นก็คงจะชอบเหมือนกันนะ เห็นปกติดมผมเป็นว่าเล่น ><

 

            ครืดด.. ครืดด..~

 

“หื้อ? พี่เอ็นโทรมา?... ชิบหายและ แล้วกูต้องพูดว่าไรวะ - -;" พี่เอ็นโทรมาเรื่องชวนไปเที่ยวแน่เลย แล้วๆๆผมต้องตอบมาอะไรอ่ะ ฮื้ยยยย ><; “ฮะ.. ฮัลโหล”

(น้องชีสเลิกเรียนยังครับ) โอ้ยอย่ามาทำเสียงอ่อนเสียงหวานนะ รู้สึกผิด TT

“อ่า เค้าเลิกเรียนแล้วแหละ... มีอะไรรึเปล่าครับ”

(ว่างรึเปล่า เพื่อนพี่ชวนไปเที่ยวพี่อยากให้ชีสไปด้วยจัง)

“คือว่า... ชีสนัดเพื่อนไปเที่ยวแล้วอ่ะ” ขอโทษ! ฮืออออออออ

(มาหาพี่หน่อยไม่ได้หรอ...) เสียงเศร้าแล้วอ่ะ... ทำไงดีๆ

“วันนี้เป็นอะไรรึเปล่าครับ น้ำเสียงไม่ค่อยดีเลย”

(วันนี้มันเป็นวัน... ช่างเถอะครับ ชีสไปเที่ยวให้สนุกนะ) น้ำเสียงไม่โอเคที่สุด... ฮึก! ชีสขอโทษนะ ><

“ขอบคุณที่เข้าใจนะคร้าบบ ดูแลตัวเองนะ รักพี่เอ็นที่สุดเล้ย จุ๊บๆ” ผมวางสายก่อนจะถอนหายใออกมาเฮือกใหญ่ “ขอโทษนะครับพี่เอ็น TT

 

“อีชีส กูใส่เดรสตัวนี้ได้ป่ะ” ไอซองเดินเข้ามาในห้องผมอย่างกับว่าตัวเป็นห้องของมัน

“เฮ้ย! มึงเข้ามาทำไมเนี่ย ถ้ากูใส่กางเกงอยู่จะทำยังไง -“-“ ดีนะที่ผมเร็วกว่า ใส่กางเกงเสร็จแล้วไม่อย่างนั้นนะ... ชิบหาย

“เออน่า มึงสนใจกูก่อน”

“มันไม่สั้นไปหน่อยหรอ ถึงผัวไม่อยู่แต่เพื่อนมึงอยู่นะ” ผัวมันฝากพวกผมดูแลอยู่ด้วย แล้วนี่มันเล่นใส่เดรสสั้นเลยเข่ามาเกือบคืบ แถมยังปิดไหล่อีก

“โห่มึง กูก็อยู่กับพวกมึงเนี่ยแหละ นะกูใส่ชุดนี้ไปนะ” ผมทำท่าคิดหนัก ถ้ามันจะอยู่กับพวกผมก็แสดงว่าต้องอยู่กับพวกเพื่อนพี่เอ็น

 

            แล้วใครไปบ้างวะเนี่ย ไว้ใจได้แค่ไหนกัน TT

 

“งั้นมึงใส่เสื้อคลุมทับแล้วก็เอาผ้าคลุมขาไปด้วย เดี๋ยวมีคนมาจีบผัวมึงรู้แล้วเดือดร้อนพวกกู” มันเบะปากใส่ผมทีนึงก่อนจะมองดูการแต่งตัวของผมบ้าง

“อะไรของมึง”

“ใส่ขาสั้น?”

“แล้วไง”

“อีดอกมาทำห้ามกู มึงสั้นกว่ากูอีก!” มันกอดอกมองผมด้วยสายตาไม่พอใจหน่อยๆ

“มันไม่เหมือนกันซองจ๋า” ผมเดินเข้าไปจับไหล่ไอซองแล้วคลี่ยิ้มเล็ก “กูใส่ไปอ่อยผัวกู ^^

 

            หลังจากที่ไอซองยอมกลับห้องมันผมก็เดินมาดูตัวเองหน้ากระจกเพื่อเช็คว่าตัวเองเป็นยังไงบ้าง เสื้อสเวตเตอร์สีชมพูที่ตัวใหญ่มากจนแขนผมหลุดเข้าไปในเสื้อเกือบหมด กางเกงขาเดฟสีเข็มที่ขาดตรงเข่าตัดกับสีผิวของผมเป็นอย่างมาก

            วันนี้เหมือนต้องมีเครื่องประดับเพิ่มว่ะ.. ผมคิดดังนั้นก็หยิบนาฬิกาสีดำดีไซน์สวยขึ้นมาใส่ก่อนจะเซ็ตผมแบบลวกๆ ใส่โช๊คเกอร์หน่อยดีมั้ย? เกร๋ๆไรงี้

            ผมหยิบปลอกคอ(?) สีดำลายเรียบขนาดเล็กที่มาจี้รูปไม้กางเขนมาใส่พร้อมกับสำรวจหน้าตัวเองอีกครั้ง

            นี่ต้องทาแป้งมั้ย?

            ทาหน่อยล่ะกันเดี๋ยวหน้ามัน

 

            ผมเดินมาเลือกรองเท้าที่ชั้นวางของ ตัดสินใจเลือกคู่สีขาวที่มีหมุดสีทองปักอยู่รอบมาใส่ก่อนจะรีบหยิบของสำคัญ ไปห้องไอพวกนั้น

            ผมเคาะประตูแล้วรอมันมาเปิดด้วยนะ พอดีเป็นคนมีมารยาทและยังมียางอาย ถึงแม้ว่าจะเหลือน้อยเต็มทีแล้วก็เถอะ -..-

 

“อีสัส แต่งตัวกันนานอย่างกับว่าเป็นงานพวกมึงเอง” ผมถอนหายใจเมื่อเข้ามาเห็นสภาพพวกมันทั้งสองคน อีซองนี่ไม่เท่าไร อีเจ๊ของกูเนี่ยแหละ... เจ๊แม่งยังไม่ได้แต่งหน้า แล้วเวลาผู้หญิงแต่งหน้ามันต้องนานขนาดไหนวะ TT

“อะไรวะชีส งานสำคัญขนาดนี้มึงไปหน้าสดหรอ” ไอซองเดินมาจ้องหน้าผมแล้วถอนหายใจ “มาเดี๋ยวกูแต่งหน้าให้”

“อีเชี่ยไม่เอา ไม่แต่ง” ผมพยายามปัดมือไอซองออกเพื่อไม่ให้หน้าผมโดนพลังเครื่องสำอางสุดสะพรึงของไอซอง

“นิดเดียว กูไม่ทำมึงแต๊วแตกหรอก อยู่นิ่งๆ!” ผมถอนหายใจกพร้อมกับค่อยๆผ่อนแรงที่จับมือมันลง เดินมานั่งโซฟาให้มันย่ำยีหน้าของผม กูยอมก็ได้

 

            ผมไม่รู้หรอกว่ามันทำอะไรผม มันก็แค่ทำลงแปรงที่ใต้ผมด้วยสีดำทำให้ผมอึ้งมากๆว่าจะเอาอย่างนี้จริงๆหรอ ไม่พอนะมันยังเอาแปรงมาปัดคิ้วผมด้วย ถึงจะรู้สึกว่ามันไม่มากเหมือนมันเขียนคิ้วก็เถอะ แต่ก็รู้สึกแปลกๆว่ะ

 

“เฮ้ยๆ ปากด้วยหรอ มันจะไม่เลอะใช่มั้ย” ผมร้องท้วงตอนเห็นมันหยิบลิปสติกขึ้นมาถือ

“รู้จักคำว่าลิปมันเปลี่ยนสีม่ะ”

“ไม่..”

“อีโง่” มันส่ายหน้าก่อนจะลงลิปมันที่ว่าที่ปากให้ผม จังหวะเดียวกับไอฟางที่เดินออกมาจากห้องนอนพอดี

“หูยย โคเรียนบอยมากอ่ะไอชีส” มันเดินดุ่มมามาข้างผมก่อนจะหันไปคุยกับไอซอง “นี่มึงแต่งหรอ”

“เออดิ”

“หล่อว่ะ ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง” ไอฟางเบะปากใส่ผมก่อนจะลุกขึ้นยืน “ไปเหอะ เดี๋ยวช้าไปกันหมด”

“เออๆ ไปๆ”

 

            ดีหน่อยที่เดินลงมาจากหอก็มีแท็กซี่ส่งลูกค้าอยู่เราเลยเข้าไปเสียบต่อได้ บอกให้เขาไปส่งทางเข้าหลังร้าน เสียงเพลงดังลอดออกมานอกประตู แสดงว่าคนเริ่มเข้ามาแล้วสินะ

            มากันเยอะๆเลย จะได้อลังการ ^^

 

“พี่นั่งโต๊ะไหนอ่ะ ผมถึงแล้ว”

(อย่าเพิ่งดิ... นี่ 2 ทุ่มเอง เนี่ยมันกำลังนอยด์เลย พวกพี่แอบถ่ายคลิปมันอยู่)

“เฮ้ยพี่ สงสารพี่เอ็นนนน”

(นิดนึงน่า พวกพี่ไม่ได้มีโอกาสได้แกล้งแฟนเราเบื่อๆนะ)

“งั้นผมรออยู่หลังร้านนะ จะเริ่มแผนเมื่อไรก็ไลน์มาละกัน” ผมวางสายจากพี่เจสันแล้วหันมาคุยกับไอฟาง “พี่เจ้าของร้านอยู่ไหนอ่ะ”

“พี่เค้านั่งอยู่ชั้น VIP อ่ะ ไปหามั้ยล่ะ” ผมพยักหน้าก่อนที่พวกเราจะพากันเดินขึ้นชั้นสอง

 

            เอ๊! โต๊ะพวกพี่เอ็นนี่ เวรกรรม... ลืมไปว่ากูจองโต๊ะ VIP ไว้เหมือนกันนี่หว่า แล้วจะเอายังไงเนี่ยโต๊ะ VIP ชั้นนี้มีอยู่ 3 โต๊ะเองง

 

“ไม่เป็นไรมึง มึงไปหลบอยู่หลังบันได เดี๋ยวกูไปเรียกพี่เขาให้” ไอฟางพูดก่อนจะผลักผมกับไอซองให้ไปซ่อนอยู่ที่ทางขึ้นบันได ไม่นานนักพี่เจ้าของร้านเพื่อนพี่มิวสิกก็เดินมาหาพวกผม
“ไง น้องชีส” พี่เขายิ้มให้ผมพร้อมกับพูดทักอย่างสนิทสนม “โต๊ะแฟนน้องเนี่ยโหวกเหวกจังนะ ฮ่าๆๆๆ”

“แล้วพี่ไปนั่งใกล้โต๊ะแฟนผมทำไมล่ะ” ผมเบะปากใส่พี่เขาก่อนจะชำเลืองมองไปที่โต๊ะ “โหย... ดูแฟนผมดินั่งหงอยเลย”

“ก็เราเล่นบอกเขาว่าจะไปเที่ยวกับเพื่อนหนิ เป็นพี่พี่ก็งอน”

“พี่รู้ได้ไง?”

“แฟนเราบ่นอยู่เนี่ยว่าชวนแฟนมาก็ไม่มา เพื่อนนี่ขำกันใหญ่เลย” โอ๊ยเริ่มโกรธพวกพี่เจสันแล้วนะ ขำอะไรกันสงสารแฟนเค้าบ้างมั้ยเนี่ย! “แต่ไม่เห็นเขาพูดเรื่องวันเกิดเลยนะ”

“แฟนชีสก็งี้แหละ ไม่มีคนพูดก็คงคิดว่าลืมกันไปแล้ว แต่พี่เอ็นเขาไม่พูดหรอก” รู้ไง รู้ว่าพี่เอ็นเป็นคนยังไง “ปากหนัก =3=

“อ้าวชีส”

“เชี่ย! โอ๊ยพี่เจสันตกใจหมด” อยู่ดีๆพี่เจสันก็มาโผล่อยู่ข้างหน้าผมเฉยเลย

“จะโทรหาอยู่พอดีเลย เริ่มแผนได้แล้วเดี๋ยวดึกกว่านี้แล้วมันขาดใจตาย”

“งั้นเดี๋ยวพี่ไปสั่งลูกน้องให้ปิดไฟปิดเพลงเลยนะ” ผมพยักหน้าพร้อมกับยื่นของขวัญให้ไอซองถือไว้

“ตามพี่มานี่ เค้กพี่ฝากไว้กับดีเจ” เดี๋ยวๆ พี่แกไปฝากเค้กไว้กับดีเจเพื่อ? เจ้าของร้านที่รู้เห็นเป็นใจกับชีสก็อยู่ข้างๆนี่ไง งงใจ “มาๆเดี๋ยวพี่จุดเทียนให้”

“ตื่นเต้นอ่ะพี่ พี่เอ็นจะไม่โกรธใช่มั้ย”

“มันก็อาจจะเคืองๆบ้างนะ” โอ้โห.. พูดขู่หรืออะไร นี่กลัวนะ TT

 

            ผมถือเค้กเดินขึ้นบันไดมาโดยมีพี่เจสันบังไม่ให้แสงเทียนมันเด่นไปกระแทกตาพี่เอ็น แต่ก็ดูเหมือนเจ้าตัวไม่ได้สนใจนักหรอก ซึมเชียว น่าฉงฉานนน TT

            พอผมเดินมาอยู่ข้างหลังพี่เอ็น ทั้งไฟและเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มอยู่ก็ดับลง ทุกอย่างเงียบสนิทจนกระทั่งไฟสลัวๆเหนือโต๊ะที่เราจองไว้สว่างขึ้น..

 

Happy birthday to you...ผมจึงเริ่มร้องเพลงขึ้นมาเบาๆพร้อมกับเดินไปยืนข้างหน้าพี่เอ็น

 

            พี่เอ็นมองหน้าผมนิ่ง ไม่รู้หรอกว่าโกรธรึเปล่าแต่ผมก็ยังทำเป็นใจดีสู้เสือร้องเพลงแฮ็บปี้เบิร์ดเดย์ต่อ ตอนแรกที่ผมร้องอยู่แค่คนเดียวก็เขินๆนะ แต่ไปๆมาๆทุกคนก็ร้องพร้อมผมซะอย่างนั้น รวมถึงคนที่อยู่ด้านล่างด้วย เพราะว่ามันเป็นคล้ายๆชั้นลอยที่คนข้างล่างเห็นและได้ยินอย่างชัดเจน ที่ที่กำลังจะโวยวายเรื่องที่เพลงดับก็หันมาสนใจพวกเราแทน

            พี่เอ็นค่อยๆยืนขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับมองไปรอบตัวเองอย่างพิจารณาเหตุการณ์ตรงหน้า เพื่อนๆของพี่เอ็นยิ้มกริ่มกันใหญ่เมื่อเห็นคนอย่างพี่เอ็นมีซีนหน้าขึ้นสีกับเขาบ้าง ก็อย่างที่ว่าแหละพี่เอ็นฟอร์มจัด โดนแบบนี้บ้างจะได้สาสม!

           

“เป่าเค้กสิครับ” ผมยิ้มเมื่อเห็นปฏิกิริยาขิงคนตรงหน้า นี่ไม่ได้เงียบเพราะโกรธแล้ว นี่เงียบเพราะอึ้งอยู่ต่างหาก พี่เอ็นกระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะก้มเป่าเค้กตรงหน้าให้ดับจนหมด ไฟที่โต๊ะเปิดสว่างขึ้นเพิ่งให้เราเห็นหน้ากันชัดๆ

 

            พี่เอ็นยิ้ม... ยิ้มแบบชั่วร้าย =___=; 

 

“เค้กนี้มันอาจจะไม่สวยมาก แต่เค้าอยากบอกว่า... เค้าตั้งใจทำเพื่อพี่เอ็นนะ” ผมคลี่ยิ้มที่คิดว่าน่ารักที่สุดก่อนจะส่งเค้กให้ไอซองเพื่อให้มันเอาไปตัดแบ่งกันในโต๊ะ ก่อนจะเขย่งเท้าเพื่อที่จะขึ้นไปกระซิบข้างหูพี่เอ็น “รักนะครับ รักที่สุดเลย”

“เราน่ะร้ายนะ” พี่เอ็นหัวเราะในลำคอก่อนจะยกตัวผมขึ้นจนลอย กอดแน่นจนผมรู้สึกอึดอัด แต่ในความอึดอัดมันก็แฝงไปด้วยความดีใจนะ ไม่รู้ดิ.. ก็พี่เอ็นมีความสุขอ่ะ >< “พี่ไม่ยอมหรอก”

“ก็แหม่ เพื่อนพี่ก็รู้เห็นเป็นใจกับชีสทั้งนั้นแหละ” ผมหัวเราะร่า พร้อมกับทุบที่ไหล่ของอีกคนเบาๆ “ปล่อยชีสลงเลย คนอื่นมองหมดแล้ว”

“มองแล้วไง? เราทำเซอร์ไพรส์พี่คนไม่มองเลยงั้นสิ?”

“เหมือนกันที่ไหนเล่า! ปล่อยเลยนะ” อืม... นอกจากจะไม่ปล่อยแล้ว พี่เอ็นยังยื่นหน้ามากระซิบข้างหูผมด้วยน้ำเสียงแหบพร่าหน่อยๆอีก..

“กล้าแล้วต้องกล้าให้สุดสิครับ” ยัง.. ยังจะแกล้งกันอีก “ล้อเล่นครับ ฮ่าๆๆ”

“ขี้แกล้งอ่า” ผมทุบที่หน้าอกพี่เอ็นเบาๆตอนที่ถูกพี่เอ็นปล่ออยลง

 

“นี่ครับ ของขวัญวันเกิด” ผมยื่นกล่องของขวัญขนาดเล็กให้พี่เอ็น พร้อกับส่งยิ้มให้ด้วย

“มีของขวัญด้วย?”พี่เอ็นแกะช้าๆ ผมตื่นเต้นไปหมดลุ้นว่าพี่เอ็นจะชอบของขวัญที่ผมเลือกให้หรือไม่ มันไม่ใช่ของขวัญที่มีราคาอะไร แต่มันเป็นของขวัญที่ผมสั่งทำจากใจมากกว่า “ตุ๊กตา..?”

“ชอบป่ะ” มันเป็นพวงกุญแจตุ๊กตาแมวสีขาวตาสีฟ้าที่ใส่ชุดกาวน์คุณหมออยู่ “ไอกะปิ ‘^’

“แฟนใครครับ? น่ารักนะเนี่ย” พี่เอ็นยิ้มก่อนจะยีหัวผมแรงๆด้วยความเอ็นดู

“ฮึ่ย หัวยุ่งหมดแล้ว”

“เอ๊ะ... ทำไมใส่ขาสั้นแบบนี้” พี่เอ็นขมวดคิ้วทันทีที่สังเกตเห็นกางเกงที่ผมใส่อยู่ ไม่ชอบหรอกหรอ -3-

“ก็... อยากใส่เฉยๆ”

“พี่ไม่ชอบให้เราใส่แบบนี้ออกข้างนอกเลย”พี่เอ็นลูบต้นขาผมช้าๆพร้อมกับจ้องตาผมเขม็ง “ไว้ใส่ตอนอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอ”

“อยู่กับพี่ชีสไม่ชอบใส่อะไรเลยมากกว่า”

“พูดแบบนี้อยากโดนหรอครับ”

“โดนอะไรหรอ” ผมเอียงคอมองพี่เอ็นตาแป๋ว

“ถ้าชีสอยากโดนเราไปห้องน้ำกันดีกว่ามา” พี่เอ็นทำท่าจะฉุดผมตรงไปที่ห้องน้ำจริงๆอย่างที่พูดทำให้ผมต้องรั้งไว้ก่อน

“อย่าเพิ่งรีบสิครับ คิกๆ”

“มาๆๆ มากินเค้กฝีมือชีสกันค่า~~” ไอซองเดินถือเค้กกับไอฟางและโบว์มาแกจ่ายให้คนที่โต๊ะ ก่อนจะยื่นชิ้นสุดท้ายให้ผม “เหลือชิ้นเดียวอ่ะนะ กินด้วยกันได้ป่ะคะ >.0

“ได้สิครับ” พี่เอ็นยิ้มก่อนจะรับเค้กมาวางไว้บนโต๊ะ “ชีสกินมั้ย เดี๋ยวพี่ป้อน”

“พี่ไม่กินหรอ”

“พี่เพิ่งกินเหล้านะ พักแป็บนึงสิเดี๋ยวมันไปกลบรสชาติเค้กที่ชีสทำพี่ก็เสียดายแย่”

“ชีสกินแทนก็ได้” มันน่ากิน =.,=

“มาๆ ป้อน” พี่เอ็นตักเค้กเป็นคำเล็กๆมาจ่อที่ปากผม ก็แหม่... แฟนอุตส่าห์ป้อน จะไม่กินก็ยังไงอยู่ ._.

“อาา...อ้าม!” หูยยยยย อร่อยอ่า เนื้อเค้กกับครีมมันเข้ากันมากเลยอ่าาาา ฟิน ><~ “อาหย่อยยย”

“อร่อยหรอ”

“ช่ายยย เค้าทำเองต้องอร่อยอยู่แล้ว”

“ไหนพี่ชิมหน่อย”

 

            พี่เอ็นพุ่งเข้ามาจูบปากผมแทบจะทันทีโดยไม่ให้ผมได้ตั้งตัว พี่เอ็นกัดที่ริมฝีปากของผมเบาๆ ผมอ้าปากพร้อมกับเบียดตัวขึ้นคร่อมตัวอีกคน ลิ้นร้อนกวาดชิมรสครีมที่ยังหลงเหลืออยู่ในปากของผม ผมบดเอวให้แนบชิดกับอีกคนมากขึ้นผมค่อยๆผละออกช้าๆ มองตาพี่เอ็นอย่างอ้อยอิ่ง สายตาที่ดูจะลวนลามผมของพี่เอ็นทำหน้าผมร้อนผ่าวขึ้นมาดึงๆ เหมือนลืมไปว่าโต๊ะนี้ไม่ได้มีแค่เรา...

 

“อร่อยจริงด้วยแฮะ”

 

“หวานไปหมดเลย”







[100 percent]


          
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

215 ความคิดเห็น

  1. #165 Nanako_zz (@Nanako_zz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 02:52
    หวานนนนแล้ว แต่เราก็ยังอคติกับชีสอยู่นะ555555 แต่เห็นเขาหวานก็ดีต่อใจค่ะ #เอ๊ะยังไง
    #165
    0
  2. #162 dyodyo12 (@kamonphan_tape) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 01:26
    ค้าง ฮืออออ
    #162
    0
  3. #161 Bluennn. (@chanoon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 21:30
    ต่อเร็ววววว
    #161
    0
  4. #160 em-en (@88112) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 20:43
    รออยู่นะ ค้างมากกกกกกกก
    #160
    0
  5. #159 TangmoPy (@tangmo1806) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 20:34
    รีบมาต่อน้าา เค้ารออยู่หื้อออ
    #159
    0
  6. #158 pornthipphaicezy (@pornthipphaicezy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 00:09
    ไรท์ มาต่อเลยน่ั ค้างอ้ะ งื้อออ
    #158
    0
  7. #157 new_nigth (@new_nigth) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 23:35
    สู้ๆนะคะ รีบมาต่อน้ารอออออ
    #157
    0
  8. #156 nongmintaiai (@nongmintaiai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 23:07
    แถไปค่ะ
    มีไม้ไหนงัดมันมาแถค่ะ
    #156
    0