[GOT7]You'veGOTMe

ตอนที่ 36 : ✥ Chapter 30 : Inferior

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ต.ค. 57

SQWEEZ







 Inferior

 

 

 

[Jackson's Part]

 
 

เวลา 6 โมงเย็น

 
 

รถออดี้สีดำเงาแล่นเข้ามาจอดหน้าประตูทางเข้าใหญ่ของตึกดาร์กฯ ใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะทุกทีที่คิดว่าจะได้เจอกับคู่ปรับเก่าอย่างลุงของพีเนียล

 
 

ตอนบ่ายๆอา(พ่อของพีเนียล)โทรหาผมครับ เค้าถามผมใหญ่เลยว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมพีเนียลถึงอ่วมขนาดนั้น ผมก็เล่าไป แต่ใจความสำคัญไม่ได้อยู่ตรงนั้นครับ จุดสำคัญอยู่ที่ลุงของพีเนียลที่เพิ่งกลับจากจีนดันมาเจอหลานในสภาพ...นะ อ่า แล้วเขาก็ระเบิดลงตู้มเลย ซึ่งอาก็ห้ามไม่ได้ด้วยเพราะพอตู้มเสร็จเขาเล่นขับรถออกจากโรงแรมไปแบบไม่พกอะไรติดตัวซักอย่างทำให้ติดต่อไม่ได้ และตอนนี้เขามาตามนัดแล้วครับ ทำไมผมต้องรู้สึกหวั่นด้วยห้ะ ผมไม่ผิดซักหน่อย เย็นไว้แจ็คสัน โอ๊ย! สั่นทำเชี้ยไรวะ ส้นตีนเอ้ย

 
 

"........" ร่างหนาก้าวลงจากรถอย่างภูมิฐานก่อนจะโยนกุญแจให้ลูกน้องผมขับรถไปจอดในลานจอดรถ พอเค้าสบตากับผมที่นั่งรออยู่ในล๊อบบี้ปากเรียวก็ยกยิ้มขึ้นน้อยๆ อะไรวะนั่น

 
 

"........."

 
 

"......" เดินเก๊กอีกนานมั้ย ละเมื่อไหร่จะมาถึงผม ยอมรับว่าหล่อครับ สูงด้วย แต่นิสัยตรงข้ามกับภายนอกสุดๆจนแฟนยังไม่มีอะคิดดู คิดแล้วขำ

 
 

"ไม่ได้เจอกันนานนะแจ็คสัน"

 
 

"...!!?" พอมาถึงเค้าก็ก้มลงดูดปากผมทันที ดูดอย่างเดียวไม่พอยังมีกัดปากกูอีก ผมตกใจผลักร่างสูงล้มไปกองกับพื้นส่วนตัวเองก็ลุกขึ้นยืนถูปากแรง ยี๋ สกปรก

 
 

"แค่ทักทายทำไมต้องรุนแรงด้วย" อีกคนลุกขึ้นยืนพรางปัดกางเกงที่เปื้อนฝุ่นเบาๆ

 
 

"มันไม่ใช่การทักทายครับ"

 
 

"กลัวขนาดนั้นเลย"

 
 

"เปล่าครับ"

 
 

"หึหึ"

 
 

"มีเรื่องอะไรถึงอยากเจอผม"

 
 

"ก็น่าจะรู้หนิ"

 
 

"ถ้าเรื่องพีเนียลผมไม่ผิดนะครับ ถ้าคุณจะมาหาเรื่องคุณพลาดแล้ว"

 
 

"ผิดไม่ผิดแต่หลานฉันเจ็บขนาดนั้นได้ยังไง ดูแกสิ รอยขีดข่วนยังไม่มี เลิกเสแสร้งทำตัวเป็นคนดีกับน้องชายฉันได้แล้ว"

 
 

"อ่าว คุณรู้ได้ยังไงว่าผมไม่มีรอย ก็หลานคุณนั้นแหละจะปล้ำผม เค้าทำข้างใน ไม่ใช่ข้างนอก"

 
 

"ไหนล่ะ ขอดูหน่อยสิ"

 
 

"ไม่ครับ ลุงกับหลานนิสัยก็เหมือนกันนั่นแหละ"

 
 

"ยังไง"

 
 

"เงี่ย*ไม่เลือกที่"

 
 

"ไอ้แจ็คสัน!" ฝามือหนาฟาดแก้มซ้ายผมเต็มแรงทำเอาผมเซนิดนึงแต่ไม่ล้ม ชาเลยสัส "คราวก่อนกูไม่ได้อยู่เกาหลีมึงเลยรอดแต่คราวนี้กูไม่ปล่อยมึงแน่!"

 
 

"คุณ!! ปล่อยผม! คุณจะทำอะไร!?" ผมตกใจสุดขีดเมื่อเขากดผมลงกับโซฟาล๊อบบี้ก่อนจะตามมาคร่อมผมอีกที What da fuckkkkkkk!?

 
 

"บอกว่าเงี่ย*ไม่เลือกที่หนิ ฉันก็กำลังจะสนองให้แกไง"

 
 

"ปล่อยดิวะ! เชี้ยเอ้ย!" ผมพยายามปัดมือนั่นออกจากตัวแต่เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้ง แรงหมอนี่เยอะมาก วันนี้กูทิ้งเสื้อไปตัวนึงแล้วนะเว้ยย กูขี้เกียจไปซื้อใหม่เข้าใจมั้ย คิดว่าตัวละพันวอนเหรอไอ้บ้า!

 
 

"ปล่อยฮยองผมครับ"

 
 

"!!!??" ยูคยอมที่โผล่มาจากไหนไม่รู้กระชากลุงพีเนียลออกจากผมพร้อมชกกรามเรียวด้วยความแรงที่.. อืม กรามฉีกชัวร์

 
 

"โอ๊ยยย! ไอ้ยูคยอม!!" หลังจากโดนต่อยก็หันมาตวาดเสียงดังจนคนในตึกเริ่มรู้ถึงเหตุการณ์แล้ววิ่งเข้ามาหาเราตามสัญชาตญาณ

 
 

"คุณคิดว่ากำลังทำอะไรครับ" ถามเสียงเย็น

 
 

"เรื่องของฉัน!"

 
 

"ลุงกับหลานสันดานเหมือนกันเลยนะครับ เห็นคนอื่นอ่อนแอกว่าก็ใช้กำลังบังคับ ลูกผู้ชายดีนี่ ขนาดพวกผมเป็นมาเฟียยังมีศักดิ์ศรีมากกว่าคนประกอบอาชีพสุจริตอย่างคุณเลย!"

 
 

"ก็มันปากพล่อยก่อน!"

 
 

"แล้วถ้าคุณไม่มาหาเรื่องก่อนมันจะเป็นแบบนี้มั้ยครับ! ห้ะ!!"

 
 

"พวกสวะ" บ่นเสียงเบา

 
 

"ว่าไงนะ"

 
 

"มึงคิดว่ามึงมีแจบอมหนุนหลังแล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ ไอ้พวกลูกกะหรี่ มึงคิดว่ากูเป็นใคร"

 
 

"เหอะ กูพูดดีด้วยแล้วนะ" ยูคยอมเสยผมขึ้นคล้ายพยายามข่มความโกรธ มือผมที่วางบนแผ่นหลังกว้างรู้สึกทันทีว่าอุณหภูมิของเด็กยักษ์นี้กำลังพุ่งพรวดจนน่ากลัว "มึงมองรอบมึง ที่นี่เขตใคร มึงว่ามึงเก่งมึงใหญ่แต่ถ้ามึงเจอพวกกูรุมมึงก็ตายห่าอยู่ดี

 
 

"กูไม่ตายห่าง่ายๆหรอก"

 
 

"กูให้โอกาสมึงแหกตารอบตัวมึงอีกครั้ง มึงดูแล้วมึงตอบกูมาว่าอยากกลับบ้านแบบเป็นศพหรือแบบพีเนียล"

 
 

"กูบอกว่ากู--" ตาสีนิลกวาดมองรอบบริเวณ และเพิ่งค้นพบว่าตัวเองถูกปิดล้อมไปด้วย 'พวกสวะ' ดังที่ต้องการ(มั้ง)จนไม่มีที่ให้ร่างใหญ่แทรกตัวออกไปได้ง่ายๆ ".........."

 
 

"กูถามมึงก็ตอบมาสิวะสัส! อย่าเงียบ! ที่งี้หัวช้านะมึง" ตอนนี้ยูคยอมเดือดปุดๆเลยครับ

 
 

"......."

 
 

"ทีให้พูดไม่พูด คนพวกนี้เป็นใบ้เวลาจนตรอกเหรอวะ"

 
 

"......"

 
 

"...อย่าให้มีครั้งที่สามรวมถึงหลานมึงด้วย ฮยองกูไม่ใช่กะหรี่แถวบ้านพ่อมึง จำใส่ก้อนไขมันที่กั้นหูมึงไว้ ..พวกนาย ส่งแขก" พวกลูกน้องที่เข้ามามุงกระโจนเข้าหาลุงของพีเนียลอย่างบ้าคลั่งทันทีหลังจากเห็นสัญญาณมือของยูคยอม

 
 

"อย่าให้ตายนะโว้ย!" ผมตะโกนฝาเสียงโหวกเหวกในกลุ่ม พวกมันได้ยินผมบ้างป่ะน่ะ
แต่ละคน ไม่เห็นผ่อนแรงลงซักนิด

 
 

"โอ๊ย! พวกมึง! อย่าถีบหน้ากู! กูต้องไปทำงานอีกนะเว้ย!!"

 
 

"เรื่องของมึง!" ตอบอย่างพร้อมเพรียงคล้ายนัดกันไว้

 
 

"ไอ้เหี้*ยูคยอม! อั่ก! ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!"

 
 

"มึงไปฝากบ้านแม่มึงไปกูรำคาญ! มาฝากทำเชี้ยไรล่ะ ถ้ามึงล้มกูได้มึงต้องล้มได้เดี๋ยวนี้ไม่ใช่ครั้งต่อไปไอ้แก่นกเขาไม่ขัน!" ชูนิ้วกลางให้อีกคนดูแบบเย้ยยัน "ถ้ายังกล้าหาเรื่องพวกกูอีกมึงเจอกูผ่าคว*มึงแน่! ..มาเถอะครับฮยอง"

 
 

"อะ-อื้อ" ยูคยอมพาผมออกมาจากที่แออัดนี้ โอยโล่ง อากาศบริสุทธิ์~ ถึงจะเสียงดังไปหน่อยแค่เรื่องจบก็โอเคแล้วสำหรับผม

 
 

"ไม่เป็นไรนะครับ" ถามระหว่างทางไปห้องประธานชั้นบน

 
 

"วันนี้นายถามฉันกี่รอบละ"

 
 

"ฮยองน่าเป็นห่วง"

 
 

"ก็ถ้าไม่ได้อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆฉันคงเป็นคนธรรมดาไปแล้ว"

 
 

"ไม่เอาน่าฮยอง อยู่กับผมก่อน" 

 
 

"เลิกงอแงเลยนะ"

 
 

"ไม่ได้งอแงซะหน่อยครับ" 

 
 

"เหรอ"

 
 

"อ่าว มาร์คฮยอง" ยูคยอมทักอีกคนขณะที่กำลังจะสวนทางกันพอที

 
 

"อ่าวคยอม แจ็คสัน เสร็จกันแล้วเหรอ"

 
 

"ครับ ไม่อยากพูดมากน่ะครับ"

 
 

"อืม ฟังจากเสียงก็รู้ละ" เพราะจุดที่เราอยู่ยังไม่ค่อยไกลจากม็อบมากนักมาร์คฮยองจึงสามารถได้ยินเสียงโวยวายของพวกนั้นได้ค่อนข้างชัดเจน

 
 

"ฮยองลงมาทำไมครับ" ผมถาม

 
 

"ฉันโดนไล่ลงมาเอาของกิน แต่งงอยู่ว่าห้องครัวไปทางไหน"

 
 

"หลงสินะครับ" ยูคยอมยิ้มขำๆ

 
 

"เออสิ เพิ่งมาอยู่นะเว้ย ใครจะไปรู้วะ" ใบหน้าหล่อค้อนใส่น้องผมโกรธๆ นะ-น่ารัก ตาผมผิดปกติป่ะเนี่ย แอร๊ย

 
 

"เดี๋ยวผมไปส่งก็ได้ครับ ขึ้นไปหาประธานเถอะยูคยอม" ผมบอก

 
 

"คราวพีเนียลก็แบบเนี่ย ไล่ตลอด ไม่เคยจะเดินไปด้วยกัน"

 
 

"นี่เรียกไม่งอแงเหรอไอ้เด็กยักษ์ ไปๆๆ" ผมตบตูดไล่ยูคยอมทำให้ใบหน้าคมหันมาหอมแก้มผมกลับ เห้ย!?

 
 

"อิอิ" 

 
 

"ไอ้บ้า! มึงอยากตายมากใช่มั้ยไอ้คยอม! รองเท้าเขวี้ยงหน้าเลย!" ก่อนที่ผมจะได้ทำจริงๆน้องมันก็ใส่เกียร์หมาไปไกลแล้วครับ เฮ้อ หลายรอบละนะ เจ้าตัวสกินชิป 

 
 

"........" เอ่อ มาร์คฮยองมองผมอยู่ป่ะ

 
 

"?"

 
 

"เปล่า"

 
 

"ทางนี้ครับ"

 
 

"อืม"

 

 

 

 

250 ความคิดเห็น

  1. #236 sky_bright (@tran-cha) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 07:23
    เรื่องนี้แจ็กสันเหมือนจะฮอตที่สุดใครๆก็อยากได้ พีเนียล ลุงพีเนียลแม้แต่แบมเองก็คิดหวั่นไหว

    พาทนี้ยูคโหดอะเสียงเข้มเชียว><

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 ตุลาคม 2557 / 07:24
    #236
    0
  2. #235 DFS (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 21:09
    เอ่อ ได้ข่าวว่ามาร์คเป็นเมะนะคะ ไหงมีคนชมว่าน่ารักได้(ถึงจะชมในใจก็เถอะ)

    แล้วแจ็คก็เคะขึ้นทุกวันแล้ว คยอมมี่ก็ไปหอมแก้มแจ็คทำไม มียองแจแล้วไม่ใช่เหรอ!!!

    แล้วตกลงคือ...แจ็คคู่กะใคร 3คนเลยดีมั้ย??? 5555

    ไรท์มาอัพตอนใหม่เร็วๆน้าาาาา❤❤❤
    #235
    0
  3. #234 chomxxxpu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 20:50
    เห้ยๆๆๆๆ นี่มันยังไงกันเนี่ย แจ็คเห็นมาร์คน่ารัก ส่วนยูคก้อหอมแก้มแจ็ค

    นี่คือความสัมพันธ์ระหว่างมิตรภาพใช่ม๊ะ 55555

    แต่ยังไงเค๊าก้อชอบ 555555
    #234
    0