เพลิงรักวิหคอัคคี (บุปผาอำพรางภาคสอง)

ตอนที่ 19 : คับขัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    27 ก.พ. 60



   เพราะได้สอบถามถึงสภาพภูมิศาสตร์และเส้นทางสัญจรทั้งทางบกและทางน้ำจากไป๋อิงมาอย่างคร่าวๆแล้ว  ลูกปลาน้อยที่มีแผนเดินทางเอาไว้ในใจจึงมุ่งหน้าไปยังริมแม่น้ำเหลิ่งเหอโดยไม่ลังเล  

นอกจากจะเป็นแม่น้ำสายหลักที่หล่อเลี้ยงสรรพสิ่งทุกชีวิตในภพปิศาจแล้ว  แม่น้ำเหลิ่งเหอยังไหลผ่านเมืองหลวงซึ่งเป็นที่ตั้งของวังปิศาจอีกด้วย

" โอ้โห !  "   เสี่ยวฮุ่ยอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้นเมื่อสัมผัสได้ถึงความงดงามของแม่น้ำสายนี้   ผิวน้ำใสกระจ่างราวกับแผ่นกระจกที่เคลือบด้วยสีเขียวมรกตจางๆ    สายน้ำอันกว้างใหญ่ทั้งทอดยาวและคดเคี้ยวสลับเป็นช่วงราวกับร่างของมังกรยักษ์

สดชื่นดีจัง...   ลูกปลาน้อยสูดรับกลิ่นละอองน้ำเข้าลึกจนเต็มปอด    ใบหน้าหวานละมุนเผยรอยยิ้มสดใสท้าทายแสงตะวัน

" เสี่ยวหง ได้เวลาแล้ว พวกเราลงไปท่องเที่ยวใต้น้ำกันเถอะ   "   เสี่ยวฮุ่ยตบสาบเสื้อเบาๆเป็นสัญญาณเตือนให้ลูกนกตัวน้อยของนางเตรียมพร้อม

เฟิ่งลี่ถูกนางควักออกมาวางยังอุ้งมือที่แสนนุ่มนิ่มอีกครั้ง    จากนั้นเสี่ยวฮุ่ยก็ได้เสกฟองน้ำลูกใหญ่ซึ่งกลายมาเป็นลูกโป่งบางใสใบหนึ่ง    นิ้วเรียวกรีดกรายร่ายมนต์วารี   สักพักลูกโป่งใบนั้นก็ค่อยๆกลืนกินร่างลูกนกตัวน้อยเข้าไปทีละนิดๆ


พลังวิเศษของนางได้ห่อหุ้มร่างกายของเขาเอาไว้    จนกระทั่งในท้ายที่สุด   เฟิ่งลี่ก็ลอยละล่องอยู่ในลูกโป่งที่วางอยู่บนฝ่ามือของนาง   สาวน้อยหน้าหวานยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ    ริมฝีปากแดงระเรื่อยกยิ้มน้อยๆก่อนที่กระซิบบอกเขาว่า     " ดูข้าให้ดีนะ " 

เฟิ่งลี่กะพริบตาสองที   ได้ยินเสียงหวานใสแว่วมาว่า  ' ดูข้าให้ดีนะ ' เขาก็ตั้งอกตั้งใจปฏิบัติตามโดยไม่บิดพลิ้ว   

  ร่างบอบบางที่ซ่อนอยู่ในชุดบุรุษที่หลวมรุ่มร่ามหมุนรอบตัวเองหนึ่งครั้ง   กายทิพย์เริ่มเลือนรางจนกระทั่งโปร่งใสจากนั้นจึงค่อยๆหดเล็กลงกลายเป็นลูกปลาน้อยที่มีเกล็ดสีน้ำเงินอมเขียวส่องประกายแวววาว

  เฟิ่งลี่เพ่งมองด้วยความรู้สึกที่แปลกใหม่      ที่แท้ร่างจริงของปิศาจน้อยหน้าหวานก็คือมัจฉามังกรนั่นเอง ! 

เฟิ่งลี่ขดตัวอยู่ในลูกโป่งด้วยท่าทีที่แสนผ่อนคลาย  เขามั่นใจว่านางคงไม่หลอกพาเขาไปทิ้งไว้ใต้น้ำอย่างแน่นอน  แต่ถึงนางจะทำอย่างนั้น   ชายหนุ่มก็เชื่อมั่นว่าตนเองสามารถตามไล่ล่าเสี่ยวฮุ่ยกลับมาลงโทษได้อยู่ดี  

   แต่เขาเลือกที่จะเชื่อใจนาง! 


มัจฉาตัวน้อยลอยคออย่างมีความสุขพลางสะบัดครีบหางรออยู่ที่ริมตลิ่ง    ลูกโป่งบางใสที่ลอยละล่องอยู่กลางอากาศค่อยๆเคลื่อนต่ำลงอย่างช้าๆ

     "  เสี่ยวหง   ไม่ต้องตกใจไปนะ  "    

เหตุใดถึงต้องตกใจ !?   นางคิดจะทำอะไรแผลงๆอีกอย่างนั้นหรือ ?

 ยังไม่ทันได้คิดหาคำตอบ    เฟิ่งลี่ก็เห็นลูกปลาน้อยอ้าปากกว้างจนเห็นฟันทุกซี่ก่อนที่นางจะเขมือบร่างของเขาลงไปในคำเดียว !

เฮ้อ..ถึงนางจะกล่าวเตือนไว้ล่วงหน้า   แต่เฟิ่งลี่ก็ยังมีอาการสะดุ้งโหยงด้วยความคาดไม่ถึงอยู่ดี    อืม.. จะเรียกว่านางกลืนกินตัวเขาก็คงไม่ได้  ไม่อย่างนั้นเขาคงจมลงไปอยู่ในท้องของนางจนถูกย่อยเป็นอาหารไปเรียบร้อยแล้ว
 
กล่าวให้ถูกต้อง    สมควรแก้ไขว่าเขาถูกเสี่ยวฮุ่ย ' อม ' ไว้ในปากน่าจะเหมาะสมกว่า

" เสี่ยวหง  เจ้าสามารถมองดูโลกใต้น้ำได้ตามสบาย   เพราะข้าจะยิ้มแยกเขี้ยวเอาไว้แบบนี้   "   

นางอ้าปากค้างเอาไว้ใช้แค่ฟันซี่เล็กๆคาบขอบลูกโป่ง    ตอนนี้เฟิ่งลี่เหมือนถูกขังอยู่ในแผ่นกระจกที่สามารถมองเห็นภาพทุกอย่างเบื้องหน้าแต่ไม่อาจยื่นมือออกไปสัมผัส

ถึงเฟิ่งลี่จะสามารถมองเห็นทัศนียภาพใต้น้ำได้ถนัดตา  แต่ทว่าแม่น้ำสายใหญ่แห่งนี้นอกจากเต็มไปด้วยสัตว์น้ำน้อยใหญ่นานาชนิด    นอกนั้นก็ไม่มีอะไรน่าดึงดูดใจอีกแล้ว

ความเย็นของสายน้ำทำให้พลังของเสี่ยวฮุ่ยค่อยๆเพิ่มมากขึ้น  ในขณะเดียวกัน  เฟิ่งลี่ที่เพิ่งดูดกลืนโลหิตของลูกปลาน้อยจนอิ่มท้อง  ร่างวิหคของเขาก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด     ดูได้จากผิวกายอิ่มเอิบที่เปล่งประกายสีแดงเจิดจ้าราวกับอัญมณีเนื้องามนั่นสิ   น่าสนใจไม่น้อยเลยทีเดียว 

เสี่ยวฮุ่ยพาเสี่ยวหงว่ายไปตามกระแสน้ำเรื่อยๆด้วยความปลอดโปร่งไร้อุปสรรค   จนกระทั่งผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม  กลับพบความไม่ชอบมาพากลเข้าเมื่อสายน้ำที่ใสกระจ่างกลับเปลี่ยนเป็นขุ่นมัวจนมองอะไรไม่เห็น    ภาพเบื้องหน้าคล้ายมีม่านหมอกปกคลุมบังตา

เสี่ยวฮุ่ยค่อยๆชะลอความเร็วลง   ดวงตาสีเขียวมรกตกวาดมองไปโดยรอบอย่างระแวดระวัง ! 

ที่สุด   นางก็เห็นเงาตะคุ่มที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังม่านหมอกที่พร่ามัว   หากแต่ยังดูไม่ออกว่าเป็นวัตถุใดหรือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตใต้น้ำกันแน่ ?

" นี่คือถิ่นของข้า  ถ้าอยากว่ายผ่านไปก็ต้องมีของมาแลก  "   

เจ้าของเสียงดังกังวานและเงาตะคุ่มขนาดใหญ่ที่แท้คือเต่ายักษ์ตัวหนึ่ง  มันว่ายตรงเข้ามาอย่างไม่ลังเลก่อนที่เผยตัวให้เห็น   

กระดองของมันใหญ่โตมโหฬารราวกับกลองรบ  ช่างไม่พอดีกับแขนขาสั้นๆเอาเสียเลย


  " ข้าต้องการของสิ่งนี้ "   มันยื่นแขนป้อมๆออกมา  มือชี้ไปยังลูกโป่งที่เสี่ยวฮุ่ยคาบเอาไว้

ของสิ่งนี้ที่มันต้องการซึ่งก็คือเฟิ่งลี่ที่ขดตัวอยู่ในลูกโป่งนั่นเอง    เขาเพิ่งดูดดื่มโลหิตของเสี่ยวฮุ่ยมาหยกๆ  ร่างกายจึงเปล่งประกายงดงามจนเป็นที่สะดุดตาของเต่ายักษ์ที่มีอายุมากกว่าสามพันปีตนนี้เข้าให้

เสี่ยวฮุ่ยหน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันใด   "  นี่คือสหายร่วมทางของข้า  มิใช่สิ่งของที่จะมอบให้ผู้ใดได้  " 

เขาคือ  ' สหาย '   ของนาง  มิใช่   ' สัตว์เลี้ยง '  หรือ ' สิ่งของ ' ที่ไร้ค่า   

 เฟิ่งลี่ลอบยิ้มด้วยความพึงพอใจ    หวนนึกไปถึงตอนที่นางลั่นวาจาออกมาอย่างโอหังว่า   ' เจ้าเป็นของข้า ' จนถึงตอนที่นางเว้าวอนอย่างอ่อนหวานว่า ' ข้าเป็นของเจ้า '   หัวใจของวิหคโลหิตตัวน้อยถึงกับคับพองด้วยความปลาบปลื้มและหวานล้ำในใจอยู่ลึกๆ

แต่ปิศาจเต่าไม่รู้ความตนนี้กำลังทำให้อารมณ์ที่แสนเบิกบานของเขาเหือดหายไป !

 " ไม่มีผู้ใดไม่ทำตามเงื่อนไขของข้า  ถ้าอยากผ่านทางก็ส่งลูกนกตัวนั้นมา   มิเช่นนั้นก็ไสหัวไปทางอื่นซะ!  " 

เสี่ยวฮุ่ยสะบัดครีบด้วยความไม่พอใจ    "  แม่น้ำสายนี้มิมีผู้ใดเป็นเจ้าของ  เจ้ามาเรียกเก็บค่าผ่านทางเช่นนี้ออกจะไร้ยางอายไปสักหน่อย    " 
  
" หนอยแน่ะ !  "   ปิศาจเต่าอายุสามพันปีเห็นลูกปลาน้อยทำท่าเหิมเกริม   ทั้งยังลอยหน้ายียวนกล่าววาจาย้อกย้อนให้เจ็บแสบก็ยิ่งมีโทสะ   " เด็กน้อย  ปากดีนักนะ !  " 

อย่าดูถูกว่าเป็นแค่เต่ายักษ์ที่คลานต้วมเตี้ยมไร้พิษสง  เพราะนี่คือเต่าปิศาจที่สั่งสมตบะมานานนับพันๆปี  พลังฤทธิ์ย่อมไม่อ่อนด้อย   

ปิศาจเต่าเริ่มบุกจู่โจมอย่างกะทันหัน  มันหดศีรษะและเก็บแขนขาเข้าไปในกระดอง  จากนั้นก็หมุนรอบตัวเองอย่างรวดเร็วบังเกิดเป็นคลื่นใต้น้ำเกลียวใหญ่พร้อมที่จะดูดกลืนศัตรูทุกคนที่ขวางอยู่เบื้องหน้า

เสี่ยวฮุ่ยกระตุกยิ้มด้วยความยินดี ..ปิศาจเต่าที่แสนโง่เง่า  เจ้าคงไม่รู้สินะว่าข้าสามารถดูดกลืนพลังน้ำทุกอย่างเข้าหาตัวได้     ยิ่งคลื่นน้ำรุนแรงมากเท่าใด  เสี่ยวฮุ่ยก็จะมีพลังวิเศษมากขึ้นเท่านั้น

" เสี่ยวหง  รอข้าอยู่ตรงนี้  "   ลูกโป่งวิเศษลอยออกจากปากของลูกปลาน้อยนำพาเขาไปหลบอยู่ที่โขดหินทางด้านหลัง  เฟิ่งลี่กัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิดเพราะการต่อสู้ใต้น้ำเช่นนี้เขามิอาจยื่นมือเข้าช่วยเหลือเสี่ยวฮุ่ยได้เลย   

ปิศาจเต่ายังคงปล่อยพลังเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่อง  ลูกปลาน้อยหาได้หวั่นเกรงต่อคลื่นน้ำที่กำลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง  นางพุ่งร่างเข้ามาในวังน้ำวนโคจรพลังเปิดรับมวลน้ำที่ถาโถมเข้ามารอบกายโดยไม้รู้สึกสะทกสะท้าน

     คลื่นใต้น้ำถูกลูกปลาน้อยดูดซับพลังงานไปจนหมดสิ้น   ปิศาจเต่าเจ็บใจยิ่งนัก


เสี่ยวฮุ่ยยอมหักไม่ยอมงอ   ถลึงตามองอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้พลางประกาศเสียงกร้าว " เจ้าลูกเต่าขี้ขลาดเช่นเจ้าดีแต่ใช้กำลังข่มเหงคนที่อ่อนแอกว่า  วันนี้แหละข้าเสี่ยวฮุ่ยจะสั่งสอนเจ้าให้หลาบจำจนร้องหาบิดามารดาเลยทีเดียว  "

ปิศาจเต่าคำรามลั่น  " ดี! เช่นนั้นก็เข้ามาเล้ย  ! "


เฟิ่งลี่เห็นเสี่ยวฮุ่ยโถมพลังเข้าสู้กับปิศาจเต่าได้อย่างสูสีก็ค่อยเบาใจไประดับหนึ่ง  ดูๆไปแล้วลูกปลาน้อยอาจจะเป็นฝ่ายได้เปรียบอยู่กึ่งหนึ่งเสียด้วยซ้ำ  นางใช้กลยุทธิ์หลอกล่อให้อีกฝ่ายเกิดความคลุ้มคลั่ง  เมื่อมวลน้ำเริ่มปั่นป่วนจนกระทั่งบังเกิดคลื่นซัดอย่างรุนแรง  เสี่ยวฮุ่ยยิ่งเบิกบานแจ่มใสคล้ายได้พลังวิเศษเติมเต็มเข้ามาไม่ขาด   

 ปิศาจเต่ารู้ว่าลูกปลาน้อยตัวนี้ร้ายมิใช่เล่น   มันคงมิอาจโค่นล้มอีกฝ่ายได้โดยง่าย   อาศัยความเจ้าเล่ห์และถือดีว่านี่คือถิ่นของตน    มันจึงส่งสัญญาณไปยังบริวารที่ซุ่มอยู่บริเวณนั้นเพื่อขอความช่วยเหลือ     ไม่นานนัก  ท่ามกลางตะกอนน้ำที่ขุ่นมัวก็ปรากฏร่างของปิศาจเต่าขนาดยักษ์ให้เห็นเพิ่มขึ้นมาอีกสามตัว

ลูกปลาน้อยสะบัดครีบด้วยความโมโหเมื่อถูกปิศาจเต่าสามตัวนั้นว่ายตรงเข้ามาโดยรอบหมายจะปิดล้อมเอาไว้ไม่ให้นางมีโอกาสได้กระดิกตัว    เมื่อเสี่ยวฮุ่ยตกอยู่ท่ามกลางวงล้อมของพวกมัน   ปิศาจเต่าอายุสามพันปีก็หันไปเล่นงานเฟิ่งลี่แทน     มันพยายามใช้พลังฤทธิ์ที่แกร่งกล้ากระแทกเข้ามาทำลาย ปราการน้ำและลูกโป่งวิเศษที่ช่วยคุ้มครองร่างของเฟิ่งลี่อย่างไม่ลดละ

ตึง ! ตึง ! ตึง !     มันใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดและทุ่มเทสุดชีวิตในการเจาะทำลายข่ายอาคมของเสี่ยวฮุ่ย   ดวงตาสีอำพันลุกวาวอย่างมุ่งร้าย   วาดหวังว่าจะได้เขมือบเจ้านกตัวน้อยที่กำลังส่องแสงยั่วน้ำลายในอีกไม่ช้า

เสี่ยวฮุ่ยต่อสู้พัวพันค่อนข้างตึงมือยิ่งนัก  และด้วยพะวักพะวงกลัวว่าเสี่ยวหงจะเป็นอันตราย   ทำให้ลูกปลาน้อยเริ่มตกเป็นรองอีกฝ่ายอย่างเห็นได้ชัด

ลูกโป่งวิเศษถูกกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง  เป็นผลให้ปราการสีเขียวเรื่อเรืองเริ่มปริแยก   

เสี่ยวฮุ่ยใจหายวาบ  หากลูกโป่งถูกทำลาย  เสี่ยวหงอาจจะจมน้ำตายในไม่ช้าหรือไม่ก็อาจจะถูกเจ้าปิศาจเต่าหน้าเหม็นกลืนกินลงท้องไปเสียก่อน

 ในที่สุดลูกโป่งวิเศษก็ค่อยๆปริแยกราวกับลูกแตงโมที่ถูกมีดกรีดผ่าน    ปิศาจเต่าอายุสามพันปีหัวเราะลั่นด้วยความสาแก่ใจเมื่อมันสามารถทลายข่ายอาคมของเสี่ยวฮุ่ยได้สำเร็จ   

          " เสี่ยวหง ! "    หัวใจของเสี่ยวฮุ่ยแทบจะหยุดเต้นไปในทันทีเมื่อข่ายอาคมที่ร่ายเอาไว้กลายเป็นแค่ฟองน้ำที่พร้อมจะแตกสลายลงได้ทุกเมื่อ


จังหวะที่เฟิ่งลี่กำลังจะถูกอีกฝ่ายกลืนกินลงท้อง  ลูกปลาน้อยได้หมุนตัวกลับอย่างรวดเร็ว   ว่ายปรี่เข้าไปยังเต่ายักษ์ตัวแรกหมายจะขัดขวาง   กลับถูกปิศาจเต่าลูกสมุนทั้งสามตัวซัดพลังพร้อมกันในตูมเดียวกระแทกร่างของนางเข้าอย่างจัง  ! 


 เสี่ยวฮุ่ยยยยยย !   หัวใจของเฟิ่งลี่แทบกระดอนออกจากอกเมื่อเห็นร่างมัจฉาตัวน้อยลอยละลิ่วไปไกลราวกับว่าวที่ถูกตัดสายป่านก่อนที่ร่างของนางจะพุ่งกระแทกหินโสโครกเสียงดังสนั่น

   ศีรษะของลูกปลาน้อยกระแทกโขดหินเข้าอย่างจัง    หมดสติไปในทันที  !

ย๊ากกกก!!!!!!!!!     วิหคโลหิตกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด  ลูกโป่งวิเศษระเบิดออกราวกับพลุไฟดวงใหญ่ ดวงตาสีแดงเพลิงกวาดมองไปที่ศัตรูด้วยความเคียดแค้น     

  ปิศาจเต่าและลูกสมุนยังคงดาหน้าเข้ามาราวกับฝูงหมาป่าที่หิวโซซึ่งพร้อมจะฉีกกระชากร่างของเหยื่อตัวน้อยที่น่าสงสาร    หารู้ไม่ว่าพวกมันต่างหากที่กำลังเดินเข้าหาพยัคฆ์ร้ายที่กำลังคลุ้มคลั่ง   และพร้อมที่จะส่งพวกมันไปลงนรกเสียเองในเวลาไม่ช้านี้

บังอาจทำร้ายเสี่ยวฮุ่ย  พวกเจ้าสมควรตาย !

แส้โลหิตโบกสะบัดอย่างอหังการ   ความเคียดแค้นพุ่งทะยานถึงขีดสุด  !

เพียงชั่วพริบตาเดียว   อาวุธสังหารของเฟิ่งลี่ก็สำแดงความร้ายกาจออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว   ปิศาจเต่าทั้งสี่ตัวกว่าจะรู้สำนึกได้ก็สายไปเสียแล้ว  

ลูกปลาน้อยที่น่าสงสาร   นางถูกปิศาจเต่าอันธพาลรุมทำร้ายกระทั่งศีรษะพุ่งกระแทกกับหินจนสลบไป    จึงไม่มีโอกาสได้รับรู้เลยว่า   พวกเต่าบัดซบทั้งสี่ตัวได้ถูกเฟิ่งลี่สูบโลหิตและดูดกลืนพลังชีวิตจนเหลือเพียงกระดองหุ้มซากเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เมื่อจัดการกับศัตรูลงอย่างราบคาบ  เฟิ่งลี่ก็ว่ายเข้ามาหาเสี่ยวฮุ่ย  จ้องมองร่างของนางด้วยดวงตาที่แดงก่ำ


 อันที่จริง  หากเฟิ่งลี่มิได้อยู่ในปราการคุ้มครองของเสี่ยวฮุ่ย  เขาอาจจะขาดอากาศหายใจและจมน้ำตายในเวลาไม่ช้า  แต่หลังจากที่ได้ดูดโลหิตและซึมซาบพลังชีวิตของปิศาจเต่าเอาไว้   เขากลับพบว่าพลังฤทธิ์และตบะของพวกมันที่ถ่ายทอดเข้ามาในร่างสามารถทำให้เขาคงสภาวะอยู่ใต้น้ำได้นานขึ้น

เฟิ่งลี่แม้จะมีพลังมากขึ้นและสามารถหายใจใต้น้ำได้เอง    แต่วิหคโลหิตตัวน้อยก็ยังไม่สามารถลากร่างของเสี่ยวฮุ่ย
ออกไปได้อยู่ดี     

     ลูกปลาน้อยยังคงนอนนิ่งไม่ได้สติอยู่อย่างนั้น !

เฟิ่งลี่พยายามใช้จะงอยปากจิกเข้าที่ครีบของเสี่ยวฮุ่ยและสะบัดอย่างแรงเพื่อกระตุ้นให้ลูกปลาน้อยฟื้นขึ้นมา    เขาไม่อาจทิ้งนางเอาไว้แล้วหนีเอาตัวรอดขึ้นไปบนฝั่งเพียงลำพัง   เช่นเดียวกันกับที่นางไม่ยอมทอดทิ้งเขาไป   แต่กลับทุ่มเทสุดชีวิตเพื่อปกป้องเขาให้รอดจากเงื้อมมือของปิศาจเต่าจนกระทั่งตนเองได้รับบาดเจ็บสาหัส

หัวใจของเฟิ่งลี่บีบรัดแรงขึ้น  แรงขึ้น  บีบแน่นเสียจนแทบกระอักโลหิตออกมา !

  ตื่นสิ !   รีบลืมตาขึ้นมา   ! 


เขาออกแรงจิกกระหน่ำจนผิวเนื้อและเกล็ดบางส่วนของเสี่ยวฮุ่ยหลุดออกมา   นางก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะฟื้นขึ้นมาง่ายๆ  เฟิ่งลี่ร้อนใจแทบคลั่งดั่งมีกองเพลิงลุกโหมที่กลางอก   

 เสี่ยวฮุ่ย  เจ้าอย่าเพิ่งเป็นอะไรไปโดยเด็ดขาด !  หาไม่แล้วข้าคงไม่อาจให้อภัยตนเองได้เลยตลอดชีวิต !

               
เฟิ่งลี่ตัดสินใจลอยตัวขึ้นไปสู่ผิวน้ำ   ก่อนจะกวาดตามองไปโดยรอบเผื่อจะมีปิศาจที่อาศัยอยู่ในละแวกนี้ซึ่งพอที่จะช่วยเหลือชีวิตของเสี่ยวฮุ่ยเอาไว้ได้

ร่างวิหคโลหิตลอยคออยู่เกือบกึ่งกลางของแม่น้ำ    ความสงบไร้คลื่นที่มองเห็นเพียงผิวเผินมิได้หมายความถึงกระแสน้ำที่ไหลลึกอย่างเชี่ยวกราก   ร่างเล็กๆขนาดเท่ากำปั้นพยายามว่ายทวนกระแสน้ำอย่างหักโหม   พลันสายตาคมกริบได้เหลือบไปเห็นเงาร่างของใครบางคนที่ค่อยๆปรากฏเด่นชัดขึ้นท่ามกลางม่านหมอกอันสลัวเลือนราง

  ดั่งมีฝนโปรยปรายลงสู่ผืนดินอันแห้งผาก  เขาเริ่มใจชื้นขึ้นมาอย่างมีความหวัง

ณ ริมฝั่งแม่น้ำสายใหญ่   เขามองเห็นบุรุษผู้หนึ่งซึ่งสวมใส่ชุดขาวตลอดร่าง  ผมสีเทาเงินสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นประกาย  คนผู้นั้นนั่งหลังตรงแน่วดุจพู่กัน  ท่วงท่าสง่างามเปี่ยมด้วยบารมี   เบื้องหน้ามีคันเบ็ดที่หย่อนเหยื่อเพื่อล่อฝูงปลา    ข้างกายมีสุราไหเล็กๆที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนบ่งบอกว่าเป็นสุราชั้นดี

เฟิ่งลี่พยายามใช้ปีกเล็กๆของตนว่ายเข้าฝั่งด้วยความทุลักทุเล   ยังดีที่เมื่อสักครู่เขาดูดดื่มโลหิตของเต่าปิศาจสามตัวเข้าไป   ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มีแรงลากสังขารอันน่าสมเพชของตนจนมาถึงริมฝั่งได้

           จิ๊บๆๆๆๆ

            ช่วยด้วย  !



เสียงร้องของเฟิ่งลี่สะกิดความสนใจของบุรุษรูปงามผู้นั้นในทันที    เขาหรี่ตาลง   เพ่งมองไปยังลูกนกขนอ่อนตัวเล็กกะจ้อยร่อยที่กำลังว่ายทวนกระแสน้ำอย่างไม่ย่อท้อ    เขานึกชื่นชมในความพยายามของมันยิ่งนัก  แต่ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นก็คือเหตุไฉนลูกนกตัวแดงที่ดูเหมือนเพิ่งฟักออกมาจากไข่ถึงได้ตกลงไปอยู่ใจกลางของแม่น้ำ

ด้วยความสงสาร  บุรุษชุดขาวจึงใช้พลังวิเศษดึงร่างของเฟิ่งลี่ขึ้นมา    เฟิ่งลี่งงงันไปชั่วครู่  มิคาดว่าจู่ๆร่างวิหคโลหิตของเขาก็ลอยละลิ่วอยู่กลางอากาศ    เมื่อคนผู้นั้นสะบัดข้อมือ   เฟิ่งลี่ก็ถูกพลังอันลึกลับดึงกลับเข้ามาริมฝั่งแม่น้ำราวกับติดปีกบิน  

ประดุจขนนกที่ปลิดปลิวไปตามสายลมจากนั้นจึงค่อยๆร่อนลงอย่างช้าๆ     จนในที่สุดร่างเปียกปอนของเฟิ่งลี่ก็หยุดอยู่เบื้องหน้าบุรุษรูปงามที่สวมใส่อาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์  ท่วงท่าสูงส่งสง่างามของคนผู้นั้นประดุจเทพเซียนจากสวรรค์ก็ไม่ปาน 

 ครั้นได้เผชิญหน้ากันในระยะประชิด    ดวงตาของเฟิ่งลี่ถึงกับเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง !  

ใบหน้าที่งดงามเฉิดฉันยิ่งกว่าบุรุษใดในโลกหล้า   จมูกคิ้วคางได้รูปลงตัว   ผิวพรรณนวลกระจ่างดั่งสลักเสลาจากหยกเนื้อดี    

ที่แท้บุรุษชุดขาวผู้นี้ก็คืออดีตองค์ราชันปิศาจจื่อเหลียง  หรือก็คือพระบิดาของจินเสอผู้เป็นสหายรักของเขานั่นเอง !




**ยังไม่เจอว่าที่พ่อตา  ก็เจอพ่อของพ่อตาไปก่อนก็แล้วกัน   

  การพบกันด้วยความบังเอิญของอดีตองค์ราชันย์ปิศาจกับอดีตเทพนักรบแดนสวรรค์จะเกิดอะไรขึ้นบ้างหนอ  
รอลุ้นในบทหน้า  รับรองว่าสนุกสนานอย่างแน่นอน   หุๆๆ 

  อ่านจบแล้วช่วยเมนท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ    จุ๊บๆๆ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

1,773 ความคิดเห็น

  1. #718 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 20:26
    พี่เฟิ่งเจอท่านปู่ของเสี่ยวฮุ่ย พี่เฟิ่งจะทำยังไงให้ท่านปู่รู้ล่ะเนี่ย และท่านปู่จะรู้ได้ยังไงว่าเสี่ยวฮุ่ยคือหลาน
    #718
    0
  2. #688 moon2406 (@moon2406) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 22:18
    ขอบคุณคะ
    #688
    0
  3. #687 sheetburger (@sheetburger) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 21:17
    องค์ราชันย์ต้องช่วยเฟิ่งลี่ได้แหงๆ มีพ่อเผยคุนอยู่ด้วย
    #687
    0
  4. #684 Arporn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 15:19
    555 แพ้ลูกอ้อนของไรท์ค่ะ....เข้ามาเม้นท์เป็นกำลังใจให้นะคะ ^_^
    #684
    1
    • #684-1 nawalak (@iamanurse019) (จากตอนที่ 19)
      14 ธันวาคม 2559 / 16:32
      อัพพรุ่งนี้นะคะ คืนนี้ขอขัดเกลาสำนวนก่อน
      #684-1
  5. #683 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:46
    จะจำว่าที่หลานเขยได้ไหมละนั่น?
    #683
    0
  6. #682 n-u-i (@thanyah) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 22:28
    รีบมาช่วยนางเร็วเข้า
    #682
    0
  7. #680 กรรดึก (@angel-dimond) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 14:52
    ท่านปู่ ช่วยหลานด้วย
    #680
    0
  8. #679 รนยา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 14:20
    สนุกกมากคะ
    #679
    0
  9. #678 BMs (@6beem6) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 02:38
    ปักป้านท่านพ่อออออ
    #678
    0
  10. #677 วัลย์ลดา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 01:27
    บอกได้คำเดียวว่าลุ้นตลอดๆๆๆ จะเป็นโรคหัวใจ (ง่าย) แระค่ะ
    #677
    0
  11. #676 Kuppa Jang (@woraorn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 00:58
    รีบมาเลยนะไรท์ ลุ้นจนกินข้าวไม่ลงแล้ว สงสารลูกปลาน้อน
    #676
    0
  12. #675 Kanlayasanvika (@Kanlayasanvika) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:59
    ขอบคุณคะ
    #675
    0
  13. #674 phenban (@phenban) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:09
    คอมเม้นท์ ว่าค้างมากมาย มหาศาล
    #674
    0
  14. #673 janneejoauto (@janneejoauto) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:04
    ป้ายไฟท่านพ่อมา
    #673
    0
  15. #672 Koy_Jaja (@mornman) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:48
    สนุกมากกกกกก
    #672
    0
  16. #671 บินข้ามฟ้า (@binkamfa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:28
    ค้าง...รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #671
    0
  17. #670 ^ จู ^ (@inuko555) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:16
    อตีตราชันย์ปีศาจที่งดงามเหมือนเทพ อยากเห็นหน้าท่านจริงๆ

    เอ็นดูว่าที่หลานเขยด้วยนะคะ

    พี่นก ฝากตัวด่วน
    #670
    0
  18. #669 young_girl (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:49
    ม่าย ท่านพ่อของจินเสอ เราสงวนให้เป็นเเบ๊คของเผยคุน หรือท่านจะเหมาสาม เผยคุน~
    #669
    0
  19. #668 Annadeen (@annadeen) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:39
    สนุกและค้างมาก
    #668
    0
  20. #667 Aum's (@aum2244) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:28
    โลกกลมไปอีก55555
    #667
    0
  21. #666 su su writer (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:17
    Thank you so much kha.
    #666
    0
  22. #665 okko (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:45
    เย่แล้ว...ลูกปลาน้อยจะตื่นไหมเนีย
    #665
    0
  23. #664 Nymph (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 19:18
    สงสาร เสี่ยวหง เมื่อไหรจะสื่อสารกันได้
    #664
    0
  24. #663 tea666 (@tea666) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 19:03
    โอ๊ยโอ๊ยโอ๊ย กรี๊ด น่ารักกันไปถึงไหน รักคนแต่งจัง
    #663
    0
  25. #662 mefufu69 (@mefufu69) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 18:54
    ลุงนกจะถูกคุณตาจับไปปิ้ง อะป่าวนิ
    #662
    0