เพลิงรักวิหคอัคคี (บุปผาอำพรางภาคสอง)

ตอนที่ 27 : ตอนพิเศษ : ตะลุยหอนางโลม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    31 ธ.ค. 59




เสี่ยวอ้ายนอนฝันร้ายทั้งคืน...

ช่างเป็นความฝันอันน่าสยดสยองยิ่ง   ถึงขนาดสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ในฝัน   ห้องหับแห่งนั้นประดับประดาด้วยผ้าแพรสีแดง   โอบล้อมด้วยบรยากาศอันน่ารัญจวนใจด้วยกลิ่นเครื่องหอม   ทว่าเสี่ยวอ้ายกลับรู้สึกอึดอัดเหมือนกำลังจมอยูใต้น้ำเมื่อถูกบุรุษปริศนาผู้หนึ่งจับกดไว้เบื้องล่าง  คนผู้นั้นใช้กำลังบังคับเขาอย่างโหดร้าย   จากนั้นก็พยายามเสือกไสกระบองยักษ์เข้ามาที่ปากของเขา

เสี่ยวอ้ายร้องโวยวายสุดเสียง  ทั้งยังดิ้นพล่านเหมือนปลาที่ถูกน้ำร้อนลวก   จนกระทั่งกลิ้งตกจากเตียงมานอนแอ้งแม้งอยู่ที่พื้น   

จุกจนน้ำตาเล็ด !    อูยยย.....

   ครั้นได้สติ   ลูกปลาน้อยลนลานลูบคลำสำรวจก้นตัวเองอย่างละเอียด  เฮ้อ...โชคดีที่ยังไม่ถูกข้าศึกบุกทะลวงไปจริงๆ    ที่แท้ตนนั้นก็แค่ฝันไป..

เพราะตำราชุนกงลับเฉพาะเล่มนั้นแท้ๆ

หลังจากที่ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตอนสายๆ   เสี่ยวอ้ายก็คิดจะไปเลือกชมเครื่องประดับสวยงามเพื่อซื้อไปฝากแม่ผีเสื้อ สักสองสามชิ้น 

วันนี้เขามิได้ทำผมเป็นมวยแล้วมัดไว้บนศีรษะ  แต่ปล่อยเส้นผมยาวสยายถึงสะโพก

 แม้จะแต่งกายเยี่ยงบุรุษตั้งแต่หัวจรดเท้า  แต่ด้วยใบหน้าที่งดงามล่มเมืองเช่นนี้จึงไม่อาจบดบังความพิลาศล้ำดุจหยกเลอค่าเอาไว้ได้

เสี่ยวอ้ายหารู้ไม่ว่า  ตนได้กลายเป็นสินค้าชั้นเลิศของพวกนักค้ามนุษย์ไปเสียแล้ว

ตอนที่เขาเตร็ดเตร่ออกไปตามท้องถนน   กลุ่มอันธพาลที่อยู่ในละแวกนั้นล้วนจดจำได้ว่าเขาเป็นคนต่างถิ่นที่มากับบุรุษรูปงามอีกสองคน   ทำการแจกจ่ายยาและตรวจรักษาให้กับชาวบ้านเมื่อครั้งที่เกิดโรคระบาดขึ้นที่เมืองนี้

เคยประกอบคุณความดีใหญ่หลวงแล้วอย่างไร ?   นั่นมิใช่เรื่องที่พวกเขาต้องเก็บมาใส่ใจเลยสักนิด    

เพราะความแร้นแค้น  อีกทั้งหลังเกิดปัญหาโรคระบาดผู้คนล้วนใช้ชีวิตด้วยความลำเค็ญ   สิ่งใดที่แปรเปลี่ยนเป็นเงินตราได้ย่อมต้องคว้าเอาไว้ก่อน

อันธพาลกลุ่มนี้คิดวางแผนกันไม่นานก็ตกลงกันได้เป็นที่เรียบร้อย     พวกมันเสแสร้งแกล้งทำอุบาย  บีบน้ำหูน้ำตาให้แลดูน่าสงสาร  ก่อนที่พุ่งเข้าไปขวางหน้าเสี่ยวอ้าย   ผู้เป็นหัวโจกลงทุนคุกเข่าลงตึงแล้วโขกศีรษะนับครั้งไม่ถ้วน

"  ฮือๆๆ   คุณชายหมอได้โปรดเมตตา   ลูกของข้าป่วยหนักกำลังจะสิ้นใจตาย "

จู่ๆก็มีคนมาร้องไห้ฟูมฟายปิ่มว่าจะขาดใจ   เสี่ยวอ้ายไหนเลยจะไม่ตื่นตระหนก !

มีแม่ผีเสื้อผู้เปี่ยมด้วยน้ำใจกว้างขวางดั่งมหาสมุทร   เขาผู้สืบทอดสายเลือดโดยตรงอย่างเข้มข้นไหนเลยจะนิ่งดูดายได้ เสี่ยวอ้ายประคองอันธพาลเจ้าเล่ห์ให้ยืนขึ้น        " นำข้าไปหาลูกของท่าน  บางทีข้าอาจจะพอช่วยเหลือเขาได้ "

อันธพาลปาดน้ำตาทิ้ง   กล่าวยกยอสรรเสริญเขาไม่หยุดปาก  ยิ่งกระตุ้นให้ลูกปลาน้อยฮึกเหิมยิ่งนัก    ตั้งใจไว้ว่าจะต้องทุ่มเทอย่างสุดกำลังเพื่อช่วยเหลือพวกเขาให้จงได้     

เจ้าอันธพาลพาเสี่ยวอ้ายลัดเลาะไปตามตรอกเล็กตรอกน้อย   ทะลุทางซ้ายเลี้ยวไปทางขวาจนลูกปลาน้อยจับต้นชนปลายไม่ถูก

ในที่สุดก็มาถึงกระท่อมหลังน้อยที่แสนทรุดโทรมหลังหนึ่ง..

ทันทีที่เปิดประตู  กลิ่นอับชื้นและกลิ่นเหม็นเน่าก็ลอยมาปะทะจมูก ! 

ไม่มีการเปิดประตูหน้าต่างเพื่อรับแสงแดด  ทำให้ห้องมืดสลัวราวกับสุสาน   ท่ามกลางความเลือนรางเสี่ยวอ้ายเหมือนจะมองเห็นคนป่วยแล้ว  

เสี่ยวอ้ายชะโงกหน้าเข้าไปเพื่อจะตรวจดูอาการคนป่วยซึ่งนอนเอาผ้าห่มคลุมโปง   เพราะไม่เฉลียวใจว่ามีภัยร้ายรออยู่เบื้องหน้า  อีกทั้งด้วยความอ่อนด้อยประสบการณ์  ไม่ทันฉุกคิดว่ามนุษย์ที่แสนอ่อนแอไร้ซึ่งอิทธิฤทธิ์กลับมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวน่ากลัวถึงเพียงนี้    เสี่ยวอ้ายถูกพวกมันจู่โจมด้วยการจับโปะยาสลบ     ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนมองตามแทบไม่ทัน   ไหนเลยจะทันอ้าปากเพื่อร่ายคาถาหายตัว

อันธพาลหัวโจกตามประกบอยู่ด้านหลัง  คนที่แสร้งป่วยทำหน้าที่โปะยาสลบ  ยังมีลูกสมุนอีกคนที่พุ่งออกมาจากมุมมืดเพื่อกดขาเขาเอาไว้   นับหนึ่งยังไม่ถึงห้า   ในที่สุดเสี่ยวอ้ายก็สลบเหมือด  ตกเป็นหมูอยู่ในอวยให้พวกมันลากไถไปตามใจชอบ

เหล่าอันธพาลรีบนำร่างอ่วนระทวยของเสี่ยวอ้ายห่อด้วยผ้าขาว   จากนั้นก็โยนใส่รถเข็น  มุ่งหน้าไปยังเรือนเบญจมาศซึ่งเป็นหอชายบำเรอที่โด่งดังที่สุดของเมืองนี้

นี่ไม่ใช่การค้ามนุษย์ครั้งแรกของเหล่าอันธพาล  ดังนั้นขั้นตอนจึงเรียบง่ายไม่ซับซ้อน   แค่เพียงเจ้าของเรือนได้เห็นใบหน้าที่งดงามเฉิดฉันของเสี่ยวอ้าย  เหล่าอันธพาลก็ได้ค่าตอบแทนงามๆที่จะทำให้พวกมันลืมตาอ้าปากได้เป็นเดือนเลยทีเดียว

จากนั้นเสี่ยวอ้ายก็ถูกแบกขึ้นไปขัดสีฉวีวรรณ   เตรียมพร้อมสำหรับการรับแขกคนสำคัญในคืนนี้ !

เมื่อยาสลบหมดฤทธิ์   เสี่ยวอ้ายก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง   

หลังจากที่กลอกตามองไปรอบๆ   ลูกปลาน้อยถึงกับสะดุ้งโหยง   ตกอยู่ในอาการงงงวยสุดชีวิต !

นี่ไม่ใช่ห้องพักในโรงเตี๊ยม  ทว่าเป็นห้องที่ประดับประดาด้วยผ้าแพรหลากสีสัน  บรรยากาศในห้องดูสลัวเลือนราง  มีเพียงโคมกระดาษที่ฉลุลวดลายดอกไม้อยู่บริเวณมุมห้องทั้งสี่ด้าน   กลิ่นเครื่องหอมและกำยานโชยฟุ้ง  พาให้ผู้คนเคลิบเคลิ้มราวกับตกอยู่ในห้วงฝัน

นี่มันที่ไหนกัน ?

ครั้นหลุบตาสำรวจร่างกายของตนเอง  เสี่ยวอ้ายถึงกับขวัญบิน !   เสื้อผ้าอาภรณ์ของตนมิทราบหลุดออกจากร่างไปตั้งแต่เมื่อใด  เหลือเพียงชุดคลุมสีแดงที่เป็นผ้าแพรเนื้อนิ่มและโปร่งบางแทบไม่อาจปิดบังเรือนร่างเอาไว้ได้   เรือนผมของเขาถูกปล่อยยาวสยายจนตกระพื้นดูคล้ายอสรพิษที่เลื้อยล่ายามรัตติกาล

เสี่ยวอ้ายพยายามตั้งสติ   อันที่จริงแล้วหากเป็นมนุษย์ปกติธรรมดา  ถูกโปะด้วยยาสลบชนิดพิเศษในปริมาณมากเช่นนี้ย่อมต้องสลบไสลไปหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มๆ    ทว่าเสี่ยวอ้ายมีพลังวิเศษและอิทธิฤทธิ์อยู่ในตัวด้วยเป็นกึ่งเทพกึ่งปิศาจ  เขาจึงฟื้นขึ้นมาในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม   จึงได้มีโอกาสได้เงี่ยหูฟังเสียงสนทนาที่ดังอยู่หน้าห้อง

" เจ้ารับรองว่าเป็นสินค้าชั้นเลิศ  แถมยังโขกค่าตัวแพงลิบจนข้าแทบสิ้นเนื้อประดาตัว  หากชายบำเรอผู้นี้ไม่ดีเยี่ยมสมราคาคุย   ข้าจะกลับมาเผาเรือนเบญจมาศของเจ้าเสีย  "

เสี่ยวอ้ายมิได้โง่ทึ่ม    จึงทราบได้ทันทีว่าตอนนี้กำลังตกอยู่ในสถานการณ์อันล่อแหลม  ที่แท้ตนถูกลวงมาขายให้กับหอชายบำเรอด้วยฝีมือของอันธพาลพวกนั้น

เพิ่งกระจ่างแจ้งถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  ประตูห้องก็เปิดผางออก   ตามมาด้วยบุรุษรูปร่างกำยำประหนึ่งผู้ที่ฝึกวิชายุทธ์มาอย่างหนัก

เสี่ยวอ้ายสะท้านในใจ  ...คราวนี้เขาต้องตายแน่แล้ว! 

   แต่..คนที่ซื้อตัวเขามิใช่จอมยุทธ์ผู้นั้น  หากแต่เป็นคุณชายรูปงามอีกคนหนึ่งซึ่งก้าวตามเข้ามาติดๆ   

เขาดูคล้ายคุณชายเจ้าสำราญ   แต่งกายเรียบหรูดูสะอาดสะอ้าน   ใบหน้าเกลี้ยงเกลาแดงระเรื่อด้วยฤทธิ์สุรา  พูดจาลิ้นพันกันอ้อแอ้

" โอ้วว....งดงามล้ำเลิศดั่งที่ได้อวดอ้างจริงเสียด้วย  " 

เสี่ยวอ้ายเพิ่งถูกบุรุษเพศเดียวกันส่งสายตาโลมเลียไปทั่วร่าง  เขารีบกระชับชุดคลุมเข้าหากันเพื่อปกปิดเรือนร่างอันเย้ายวน

เมื่อฝ่ายนั้นโบกมือครั้งหนึ่ง   ชายหน้าถมึงทึงที่ดูเหมือนเป็นผู้คุ้มกันก็ล่าถอยออกไปจากห้อง  ปล่อยให้เจ้านายของตนหาความสำราญกับสินค้าชั้นเลิศได้อย่างเต็มที่

เสี่ยวอ้ายลอบโคจรพลังวิเศษ  ดูเหมือนจะติดขัดเล็กน้อย  แต่นับว่าไม่ใช่ปัญหาใหญ่ในการที่จะหายตัวหนีออกไป

จู่ๆตอนที่ตั้งสมาธิคิดจะอำพรางตนเพื่อหนีไป   มือข้างหนึ่งพลันถูกกระชาก   เสี่ยวอ้ายล้มตึงลงเบาะนุ่ม  เสื้อคลุมแบะออกกว่าครึ่งเผยให้เห็นหน้าอกขาวผ่องและท่อนขาเรียวยาวดั่งสลักเสลาจากหยกชั้นดี

บุรุษผู้นั้นครางฮือ ..   นี่ไม่ใช่แค่สิ้นค้าชั้นเลิศ  แต่เกรงว่าต่อให้เสาะหาทั้งแผ่นดินก็คงไม่พบชายบำเรอที่งดงามราวกับเทพสวรรค์เช่นนี้อีกแล้ว

" อา..ข้าจะทะนุถนอมเจ้า  "  โจรบุปผาที่นิยมตัดแขนเสื้อสลัดอาภรณ์ของตนออกอย่างว่องไว   เผยให้เห็นอาวุธประจำกายชูผงาดดั่งศีรษะมังกร    

มันลูบคลำด้วยความภาคภูมิใจยิ่ง    " อีกเดี๋ยวก็ได้ออกศึกแล้ว " 

เสี่ยวอ้ายหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก  อยากจะบอกโจรเด็ดบุปผาผู้นี้เหลือเกินว่า  ' เจ้ามิต้องเอามาอวดอ้างดอก  ข้าเองก็มีเหมือนกัน '

คิดถึงความฝันเมื่อคืนนี้  แสดงว่าเป็นลางไม่ดีอย่างแม่นมั่น  หากคราวหน้าถ้าฝันประหลาดๆเช่นนี้อีก  รับรองว่าเขาไม่คิดจะก้าวออกจากห้องอย่างแน่นอน
 
จังหวะที่คนผู้นั้นโถมกายเข้าหา  เสี่ยวอ้ายก็ผลัดเขาออกอย่างเอาเป็นเอาตาย   สมองก็คิดถึงคาถาพรางกายที่ท่าน
พี่ซู่เหย่ได้สอนสั่ง   ในตอนที่หัวมังกรของอีกฝ่ายเกือบจะดุนดันเข้ามาที่ก้นของเขาได้สำเร็จ    ลูกปลาน้อยก็ทันร่ายมนตราจบอย่างหวุดหวิด   เป็นผลให้ร่างของเขาอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย  สร้างความงุนงงให้กับคุณชายจอมหื่นยิ่งนัก 

ถึงกับสร่างเมาเป็นปลิดทิ้ง !

ความวุ่นวายยังไม่จบเพียงแค่นั้น  เมื่อเสี่ยวอ้ายผู้อ่อนด้อยพลังวิเศษ  เพียงร่ายมนต์เอาตัวรอดออกมาได้อย่างหวุดหวิด  แต่กลับหนีไปได้ไม่ไกลนัก  เพราะร่างของเขาดันโผล่มาที่หอนางโลมที่ปลูกอยู่ติดกันซะอย่างนั้น

ตอนที่ร่างของเขาร่วงตกลงมา   เสี่ยวอ้ายถึงกับขมิบตูดแน่นด้วยอาการสั่นสะท้าน  รอดตัว..รอดตัว..โอย..หัวใจแทบหยุดเต้น  

ชายรุกชาย   ช่างน่ากลัวเสียนี่กระไร...

เสี่ยวอ้ายเอามือลูบอกเพื่อสงบจิตสงบใจอยู่ครู่ใหญ่    ครั้นตั้งสติได้ก็คิดจะร่ายคาถาล่องหนเพื่อเตรียมตัวหนีอีกครั้ง   จนใจที่พลังวิเศษเกิดติดขัดและไม่เพียงพอ  ที่เป็นเช่นนี้เพราะว่ามิได้รับการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องและเพียงพอ

เสี่ยวอ้ายนึกโมโหตัวเอง  ก่อนนั้นที่ไม่สนใจที่จะฝึกควบคุมพลังวิเศษ  เพราะคิดแต่เพียงว่า  ในป่าเขียวมรกตคือที่ที่ปลอดภัยที่สุดใยต้องเหนื่อยยากฝึกฝนตนเองให้ลำบากขนาดนั้น  อีกทั้งเขารังเกียจการใช้กำลังเป็นที่สุด  นี่คือเหตุผลที่เสี่ยวอ้ายไม่คิดจะเดินตามรอยเสี่ยวฮุ่ยตัวแสบ

ในยามนี้ที่ได้ประสบเคราะห์กรรมแทบเอาชีวิตไม่รอด    เห็นทีเขาคงต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ !  

ทันใดนั้น   จู่ๆประตูก็เปิดผาง  เสี่ยวอ้ายถึงกับเหงื่อกาฬแตกพลั่ก  ด้วยความจวนตัวจึงได้แต่อาศัยฉากบังตาเป็นที่คุ้มภัยชั่วคราว  

" เซียวเซียว  ข้าคิดถึงเจ้าแทบขาดใจ  จุ๊บๆๆ  "  

" แหม..นายท่าน  หากคิดถึงกันจริงๆก็แวะมาทุกวันก็ได้นี่เจ้าคะ  " 

" เฮ้อ..เจ้าก็รู้ว่าฮูหยินอ้วนของข้าอารมณ์ร้ายนัก   ไหนเลยจะหาเวลาปลีกตัวมาได้  " 

เสี่ยวอ้ายมองผ่านช่องว่างของฉากบังตา   ที่แท้ก็เป็นชายหญิงคู่หนึ่งซึ่งกอดรัดกันกลมราวกับก้อนแป้งข้าวเหนียวหนึบหนับจนแยกไม่ออก   ริมฝีปากประกบริมฝีปากเสียงดังจ๊วบจ๊าบ   ต่างฝ่ายต่างร้อนแรงเข้าหาพยายามปลดเปลื้องเสื้อผ้าของกันและกัน  

สตรีปากแดงหัวเราะฮิฮะอย่างมีจริตก่อนที่จะก้มลงจูบยอดอกสีชมพูของบุรุษผู้นั้น   " นายท่าน..ชอบหรือไม่ ? "

"อา.. ชอบ..ชอบมาก "    ลิ้นเล็กๆของนางตวัดระรัว   ร่างสูงใหญ่ของบุรุษถึงกับอ่อนระทวยจนล้มตึงลงกับฟูก  ทว่ายังไม่วายดึงรั้งขาวเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยส่วนเว้าส่วนโค้งตามลงไปด้วย  

เสี่ยวอ้ายเอามือปิดปาก  ด้วยกลัวจะเผลออุทานออกมา   ประเดี๋ยวจะเสียเรื่อง !

ด้วยฉากรักร้อนแรงที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า   ลูกปลาน้อยถึงกับลืมเลือนไปว่าต้องรวบรวมพลังวิเศษใหม่เพื่อหนีไปจากสถานเริงรมย์ที่เต็มไปด้วยคาวสวาทแห่งนี้

เขาจ้องตาไม่กะพริบ   รู้สึกว่าน่าสนใจยิ่งนัก !

" เซียวเซียวจ๋า..ต่ำลงอีกนิด  " 

" อื้มม..เซียวเซียวจะปรนเปรอนายท่านอย่างสุดฝีมือ  "     จบถ้อยคำหวานฉ่ำเอาใจ  ใบหน้าของนางก็ก้มๆเงยๆอยู่ที่หว่างขาของบุรุษผู้นั้น  เสี่ยวอ้ายครางเสียงต่ำ   รู้สึกได้ถึงของเหลวอุ่นๆที่ไหลออกมาจากโพรงจมูก

อุ๊บ...เลือดกำเดาของเขาหยดย้อยออกมาอย่างไม่รักดีอีกแล้ว

  ปล่อยให้อีกฝ่ายกลืนกินแท่งเนื้ออย่างเมามันมาได้สักพัก    พริบตาเดียว  บุรุษผู้นั้นก็เป็นฝ่ายพลิกตลบขึ้นมาคร่อมอยู่ด้านบน

 " ข้าอยากทำให้เจ้าคลั่ง  "   ดวงตาทั้งคู่สบประสานกันอย่างลึกซึ้ง   ก่อนที่เขาจะซุกหน้าลงไปที่แอ่งสวรรค์ของนางบ้าง

หัวใจของเสี่ยวอ้ายแทบจะหยุดเต้น   เผลอเอามือลูบๆคลำๆโดยไม่รู้ตัว

บุรุษผู้นั้นซุกไซร้ใบหน้าไม่หยุด   สร้างความรัญจวนใจให้แก่นางยิ่งนักจนต้องร้องครวญครางออกมาไม่หยุดปาก   ใบหน้างดงามเริ่มจะบิดเบี้ยว    คิ้วโก่งยับย่นเข้าหากัน  บางจังหวะร่างอรชรก็บิดเร่าด้วยความทรมาน  

 หลังจากที่ดูดดื่มน้ำหวานจนเป็นที่พอใจแล้ว  ภาพที่เคยได้เห็นจากตำราชุนกงก็บังเกิดเป็นความจริงอยู่เบื้องหน้า   เมื่อชายหญิงสองคนได้สอดประสานรวมกันเป็นหนึ่ง   เสียงหอบกระชั้นของบุรุษที่ควบอยู่ด้านบนผสานกับเสียงครวญครางอย่างแว่วหวานของสตรีช่างก่อกวนความรู้สึกของเสี่ยวอ้ายยิ่งนัก  ยามนี้ลูกปลาน้อยเหมือนถูกโยนร่างลงไปในทะเลซึ่งเต็มไปด้วยคลื่นสูงที่ซัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง    

เมื่อความสุขสมพุ่งทะยานถึงขีดสุด   สตรีผู้นั้นถึงกรีดร้องเสียงหลงในขณะที่ร่างของบุรุษดูเหมือนจะเกร็งกระตุกจนตัวโก่ง   

เฮือก !

  เสี่ยวอ้ายถึงกับทรุดฮวบ   พิงร่างอ่อนระทวยของตนซบกับผนังห้อง   รู้สึกชาวาบไปทั้งตัว  ได้แต่อ้าปากหอบหายใจอย่างหนัก   เหงื่อโทรมไปทั้งร่างเหมือนเพิ่งวิ่งผ่านเปลวเพลิงอันร้อนแรง    

และที่น่าอายยิ่งกว่านั้น  ตรงต้นขาของเขากลับมีของเหลวเหนียวข้นเปรอะเปื้อนอยู่เต็มไปหมด


อา..แทบขาดใจ


สวรรค์ในห้องหอ  ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง.....








**  นี่อาจจะเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของเสี่ยวอ้ายเลยก็ว่าได้     ลองได้ลิ้มชิมรสขนมหวานดูสักครั้ง  เป็นต้องติดอกติดใจจนต้องถวิลหา  

 มีพระบิดาสายหื่น    เชื้อย่อมไม่ทิ้งแถวนะคะเสี่ยวอ้าย   55555555




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

1,773 ความคิดเห็น

  1. #1268 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 20:27
    โอ้ เสี่ยวอ้าย ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ รีบหาคู่ให้เสี่ยวอ้ายด่วน
    #1268
    0
  2. #960 i-s-m-e (@i-s-m-e) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 12:13
    55555555+
    #960
    0
  3. #958 jeedsafety (@jeedsafety) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 10:48
    หมดกัน เสี่ยวอ้าย ใสๆ กลายเป็นสายหื่นสะงั้นอะ
    #958
    0
  4. #954 ^ จู ^ (@inuko555) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 16:22
    โฮๆๆๆๆ หมดกันปลาน้อยที่แสนซื่อ
    #954
    0
  5. #953 young_girl (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 11:04
    เสี่ยวอ้ายจะกลายเป็นบุรุษเจ้าสำราญเเล้ว เปิดฮาเร็มเลยค่ะ ให้กองทัพศรีภรรยาช่วยปกครอง สงสัยตำเเหน่งบนเตียงจริงๆจะสู้คนพ่อได้ไหมน้อ555
    #953
    0
  6. #951 do-pinpcy (@do-pinpcy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 01:26
    อดเห็นเสี่ยวอ้ายเป็นภรรยา..แคกๆ // มือลั่น
    #951
    0
  7. วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:13
    เดี๋ยวๆลูก สนใจทางหนีเซ่
    #950
    0
  8. วันที่ 1 มกราคม 2560 / 16:22
    เสี่ยวอ้าย~ใจเย็นๆ!
    #949
    0
  9. #947 n-u-i (@thanyah) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 12:44
    เสี่ยวอ้ายใจแตก
    #947
    0
  10. #946 Annadeen (@annadeen) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 10:20
    ร้ายนะ55555 ใจแตกละ
    #946
    0
  11. #945 andoroido (@andoroido) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 00:40
    รอนางเอกของเสี่ยวอ้ายยยยยย ขอแบบสวยๆเริ่ดๆค่า
    #945
    0
  12. #943 Nanta Machi (@nanta-machi) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 22:51
    มายก๊อท...เสี่ยวอ้ายยยยย เสียหนุ่มละ
    #943
    0
  13. #942 phenban (@phenban) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 22:23
    อ๊ากกกก ชอบๆๆ
    #942
    0
  14. #941 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 21:22
    ขอให้รักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อด้วยหนา
    #941
    0
  15. #939 roseglass (@rose-glass) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 18:14
    อิหนูที่ลุงหมาเอามาป่าววว ภรรยาของเสี่ยวอ้าย 555555
    #939
    1
    • #939-1 emtida (@emtida) (จากตอนที่ 27)
      31 ธันวาคม 2559 / 20:56
      สนับสนุนความคิดนี้ค่ะ จัดให้เสี่ยวอ้ายไปเลย คริ คริ
      #939-1
  16. #938 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 16:24
    ขอให้มีวันดีดีทุกทุกวันเดือนดีดีทุกทุกเดือนปีดีดีทุกทุกปี
    มีจินตนาการและแรงบันดาลใจเกิดขึ้นสม่ำเสมอจะได้รังสรรค์งานที่ดีในทุกทุกงานที่กระทำในทุกหน้าที่มีครอบครัวที่รักใคร่ปรองดองอยู่ท่ามกลางกัลยาณชนก้าวหน้าทั้งทางโลกทางธรรมมีสุขภาพกายใจดี
    #938
    1
    • #938-1 nawalak (@iamanurse019) (จากตอนที่ 27)
      31 ธันวาคม 2559 / 16:29
      ขอบคุณมากค่ะ ขอส่งพรดีๆกลับคืนสู่ผู้ให้เช่นกัน
      #938-1
  17. #937 N.N (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 15:04
    ดีใจที่ค้นพบตัวเองนะเสี่ยวอ้าย..

    ขอบคุณค่ะไรท์
    #937
    0
  18. #935 ลำยอง น้องลำไย (@elamyong) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 13:08
    อ่อนแท้ๆลูกเอ๊ยยยย กำเดาไหลบักโกรก
    #935
    0
  19. #934 Mapao555 (@mapao555) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 13:06
    ต๊ายตายแล้วน้องน้อยของพี่
    #934
    0
  20. #933 yoonly (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 12:58
    ขอบคุณค่ะ 555555555555555555555 และแล้วก็เข้าใจตัวเองแล้วใช่ไหม
    #933
    0
  21. #932 Jirojiro (@Jirojiro) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 12:43
    เยี่ยมค่ะลูก ดีงามมากเสี่ยวอ้าย 555
    #932
    0
  22. #931 กรรดึก (@angel-dimond) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 12:31
    สรุปว่าเสี่ยวอ้ายจะมีสามีหรือภรรยา
    #931
    1
    • #931-1 Mapao555 (@mapao555) (จากตอนที่ 27)
      31 ธันวาคม 2559 / 13:07
      ภรรยาจ้าาา
      #931-1
  23. วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 12:01
    ตอนแรกนึกว่าเสี่ยวอ้ายจะตัดแขนเสื้อซะแล้ว ดีใจน้าที่นายยังชอบผู้หญิง5555
    #930
    0
  24. #929 Kiss (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 11:59
    แล้วพี่เฮยจื่อ จะซบอกใครล่ะเสี่ยวอ้าย อีกตอนส่งท้ายปีขอบทเฟิ่งลี่เถอะค่ะ นะ
    #929
    0
  25. #928 ryokicharlotte (@ryokicharlotte) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 11:41
    หวายยยยย เปิดโลกทัศน์แล้วสินะเสี่ยวอ้ายย
    #928
    0