เพลิงรักวิหคอัคคี (บุปผาอำพรางภาคสอง)

ตอนที่ 36 : ลวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    27 ก.พ. 60



          ภาพบาดตาที่ได้เห็น  สร้างความเคียดแค้นให้เฟิ่งลี่ยิ่งนัก 

           แผดเผาหัวใจจนมอดไหม้  ทุรนทุรายเหมือนตกลงไปในทะเลเพลิง !  
          
       

     เสี่ยวฮุ่ย  นางช่างเลือดเย็นเหลือเกิน!

     ด้วยความเป็นห่วงลูกปลาน้อยจนไม่เป็นอันทำอะไร   เฟิ่งลี่จึงตัดสินใจลอบเข้ามาในวังปิศาจเพื่อสืบข่าวคราวของนาง  เขาใช้มนต์พรางกาย กลบเกลื่อนร่องรอยไร้ซึ่งพิรุธ  คอยสังเกตความเคลื่อนไหวทุกอย่างอยู่บนหลังคาท้องพระโรงเพราะทราบมาว่าจะมีการเบิกตัวองครักษ์ชุดใหม่เพื่อเข้าเฝ้าองค์ราชันปิศาจ   มิคาดว่าจบพิธีกล่าวคำสัตย์สาบานกลับได้ยินเสียงขานก้องเบิกตัวนางสนมคนใหม่      

     จินเสอไม่เคยรับสนมนางในมาก่อน  เรื่องนี้เฟิ่งลี่รู้ดียิ่งกว่าใคร  เพราะสหายรักของตนเคยลั่นวาจาเอาไว้ว่าจะรักมั่นเพียงเสี่ยวเตี๋ยตราบสิ้นอายุขัย   เฟิ่งลี่ยังคิดว่าคงได้ยินผิดไป   ทันใดนั้นเอง  เขาก็ได้เห็นเสี่ยวฮุ่ยปรากฏตัวขึ้นในท้องพระโรง    นางเยื้องย่างกรุยกรายในชุดพิธีการหรูหรา  เผยโฉมพิลาศล้ำ  สวมเครื่องประดับทองคำบนศีรษะอย่างอลังการ   คลี่ยิ้มเบิกบานสดใส  ดวงตาทอประกายระยิบระยับอย่างมีความสุข
     
     ตอนที่จินเสอปฏิเสธนาง  เขาค่อยถอนหายใจเฮือกด้วยความโล่งอก   แต่เสี่ยวฮุ่ยกลับโผเข้ากอดอีกฝ่ายแนบแน่น  ร้องร่ำคร่ำครวญปิ่มว่าใจจะขาด   นางบีบน้ำตา  คุกเข่าขอความเมตตาสงสาร  เฟิ่งลี่ได้ยินถนัดชัดสองหูว่าแม้นมิอาจเคียงคู่ชาตินี้คงได้แต่ตรอมใจตาย   นางยกย่องเทิดทูนองค์ราชันในฐานะประมุขแห่งแดนปิศาจ   ยิ่งนานวันก็ยิ่งหลงใหลอยากรับใช้ใต้เบื้องบาท  ขอเพียงองค์ราชันย์ไม่ผลักไส   นางก็ยอมมอบกายถวายศีรษะให้ด้วยความจงรักภักดี 

     เฟิ่งลี่ลอบสอดแนมจากหลังคาวังจึงเห็นภาพทุกอย่าง  ที่แท้   นางมุ่งมั่นเข้ามาในวังปิศาจเพราะมีจุดประสงค์แอบแฝง    เสี่ยวฮุ่ยมิได้หวังตำแหน่งองครักษ์ชั้นต่ำ   ที่นางต้องการกลับเป็นฐานะสนมรักของจินเสอ

     กาลก่อนนั้นเป็นที่ทราบกันดีว่าองค์ราชันย์ไม่เคยมีสนมนางในมาก่อนแม้แต่คนเดียว   วังหลังถูกทิ้งร้างราวกับสุสาน     ความรักมั่นที่องค์ราชันจินเสอมีต่อแม่นางเสี่ยวเตี๋ยเป็นที่รู้กันทั่ว   น่าเสียดายที่นางเป็นลูกกบฏต้องห้าม   องค์ราชันย์มีรับสั่งให้ว่างเว้นตำแหน่งราชินีเอาไว้โดยไม่มีกำหนด   

     เกือบสองพันปีผ่านไป  หัวใจดวงนี้ที่เคยรักมั่นเริ่มแปรผันไปแล้วหรือ  จินเสอ...  เจ้าเอาเสี่ยวเตี๋ยไปทิ้งไว้ไหน  เจ้ากล่าวคำสาบานต่อหน้าข้าว่าจะรักผีเสื้อน้อยและมีนางเป็นภรรยาเพียงผู้เดียวในชีวิตนี้

     เฟิ่งลี่คับแค้นใจแทบคลั่ง  เคียดแค้นชิงชังทั้งจินเสอและลูกปลาน้อยยิ่งนัก  ดวงตาสีแดงฉานมองตามราชรถสีทองตาไม่กะพริบ

     อย่าหวังว่าพวกเจ้าจะได้เข้าหออย่างมีความสุข !





     ฮา.ด.ดด..เช๊ย!

     ลูกปลาน้อยจามพรืดจนน้ำมูกกระเด็น  อดคิดไม่ได้ว่าอาจจะมีใครพูดจาไม่ดีลับหลังตน    จินเสอเหลือบมองจมูกแดงๆของบุตรสาวก็อดขำไม่ได้    เขาหัวเราะด้วยความเบิกบานใจ 

     ในราชรถที่แสนอบอุ่น  เสี่ยวฮุ่ยคลายพลังวิเศษออกแล้ว  แต่ยังคงกอดเอวผู้เป็นบิดาไม่ยอมปล่อย  

     จินเสอตำหนิบุตรสาวที่กระทำการเอาแต่ใจ  ลูกปลาน้อยจึงย้อนกลับไปว่า  " ขอเพียงบรรลุเป้าหมาย  ใยต้องสนใจวิธีการ'  นั่นคือคำพูดติดปากของจินเสอ    องค์ราชันย์ถึงกับหน้าม้าน  อับจนหนทางจะโต้ตอบ  

     " เรื่องที่บิดามีใจรักมั่นเพียงแม่ผีเสื้อของเจ้ากลับเป็นที่รู้กันทั่วภพปิศาจ    แต่..ลูกปลาน้อยแล่นเข้าวังมาได้เพียงวันเดียว  ชื่อเสียงของข้ากลับถูกเจ้าทำป่นปี้เสียหมด  " 

     " ท่านพ่อไม่คิดว่าเป็นเรื่องดีหรือ  ตำแหน่งราชินีมีเพียงแม่ผีเสื้อผู้เดียวที่เหมาะสม  ส่วนตำแหน่งนางสนมก็ยกให้ข้า   เพราะถึงอย่างไรข้ากับท่านแม่ก็คือสตรีที่ท่านรักมากที่สุดในชีวิตอยู่แล้ว "

     " ตอนนี้เจ้าสนุกสนานเพลิดเพลินในฐานะพระสนมของข้า  ทว่าในภายภาคหน้าผู้ใดจะกล้าสมรสกับเจ้ากัน ?  "   
ขึ้นชื่อว่าเคยเป็นสนมขององค์ราชันย์ปิศาจ  มีเพียงบุรุษเสียสติเท่านั้นกระมังที่อาจหาญเข้ามาแย่งชิง

     ทันใดนั้น  ใบหน้าของเฟิ่งหงก็ผุดวาบขึ้นมาทันใด  ลูกปลาน้อยทำหน้ามุ่ย  จู่ๆก็นึกละอายใจโดยไม่ทราบสาเหตุ

     ตอนนี้เฟิ่งหงรอนางอยู่ที่นอกวังปิศาจ  เสี่ยวฮุ่ยคิดจะส่งข่าวให้อีกฝ่ายได้รู้ว่านางกำลังวางแผนทำอะไร   หลังจากที่นางสวมตำแหน่งพระสนมและได้เรียนรู้การใช้ชีวิตในวังจนเบื่อหน่าย  นางค่อยกราบทูลลาพระบิดาเพื่อกลับไปใช้ชีวิตที่ป่าเขียวมรกตเช่นเดิม  เอ..ไม่ดีกว่า  นางต้องเร่งเร้าให้เฟิ่งหงรีบมาสู่ขอ  จากนั้นค่อยเกี่ยวก้อยเคียงคู่กันท่องเที่ยวไปทั่วหล้าอย่างมีความสุข

     และถ้าเฟิ่งหงรักมั่นด้วยใจจริง  เขาต้องกล้าที่จะมาสู่ขอนางกับองค์ราชันปิศาจผู้เป็นท่านพ่อตาด้วยตนเอง  ถึงตอนนั้นต่อให้ต้องขึ้นเขาลงห้วยด้วยความยากลำบาก  นางก็จะขอติดตามเขาไปโดยไม่ลังเล

     ราชรถจอดเทียบที่ตำหนักส่วนตัวของจินเสอ  ขณะที่ผู้เป็นบิดากำลังจะก้าวออกจากรถ  เสี่ยวฮุ่ยกลับทำตัวเป็นเถาวัลย์อีกครั้ง  นางโผเข้ากอดร่างแกร่งแน่นหนึบ    " พระบิดา  ท่านอุ้มข้าขึ้นราชรถแล้วสมควรอุ้มข้าลงด้วย  หาไม่แล้วข้าต้องถูกองครักษ์ของท่านหัวเราะเยาะเป็นแน่ "

     จินเสอได้แต่ช้อนร่างบอบบางของบุตรสาวด้วยความอ่อนใจ  ไม่ลืมกระซิบเตือน  " หน้าต่างมีหูประตูมีช่อง  คิดจะทำการสิ่งใดควรระวังและรอบคอบให้มาก "

     ลูกปลาน้อยยิ้มหวาน   " ทราบแล้วเพคะองค์ราชัน " 

     จินเสอแทบจะระเบิดหัวเราะออกมา  บุตรสาวของเขาช่างรู้จักยั่วยวนเล่นหูเล่นตายิ่งนัก  เขามั่นใจว่าเสี่ยวเตี๋ยต้องไม่สอนสั่งบุตรสาวเช่นนี้แน่   เพราะผีเสื้อน้อยไม่เคยมีจริตมารยาหรือทำตัวเจ้าเล่ห์แม้แต่ครั้งเดียว

     เขาส่งสัญญาณให้องครักษ์ฝ่ายซ้ายสลายตัว  ก่อนจะอุ้มบุตรสาวเข้าไปในตำหนักแล้วเดินตรงดิ่งเข้าไปที่ห้องห้องหนึ่ง  

     " นี่คือ  ... "

     " ห้องของเสี่ยวเตี๋ย "  จินเสอตอบสั้นๆ   เสี่ยวฮุ่ยกวาดตามอง  และเขาก็ได้เห็นรอยยิ้มเปี่ยมสุขของผู้เป็นบุตรสาว  

      ทว่าทันทีที่เปิดประตูห้องเข้าไป  ไอร้อนลวกกลับพุ่งเข้ามาปะทะใบหน้าอย่างจัง  ตามมาด้วยพลังสีแดงที่ฟาดเข้ามาโดยไม่ยั้ง  จินเสอหลบวูบ  ใช้แผ่นหลังของตนบดบังร่างของบุตรสาวเอาไว้  เสี่ยวฮุ่ยพลิกตัวออกจากอ้อมกอดของผู้เป็นบิดา  กระชากชุดคลุมหรูหราที่ปักดิ้นทองทิ้งอย่างไม่ใยดี  ดึงแส้วารีที่พันอยู่รอบเอวออกแล้วตวัดไปยังเงาร่างสีแดงที่วูบไหวราวกับภูติผี    มังกรหนุ่มร่ายปราการวารีสลายความร้อนที่แผ่ขยายไปทั้งห้อง  

     จินเสอตวาดลั่น  "  ผู้ใดกัน  อย่าดีแต่ลอบกัด  จงปรากฏตัวออกมาให้ข้าเห็น"

     บังอาจบุกเข้ามาถึงตำหนักส่วนตัวของเขาโดยหลุดรอดสายตาทหารยามและองครักษ์ทั้งสองมาได้นับว่าฝีมือไม่ธรรมดา   ..ใครกัน !

" จินเสอ  !  เจ้าคนตระบัดสัตย์ ! "  มีเสียงสะท้อนที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด   กระแสเสียงสั่นระริกแฝงความผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง 

     องค์ราชันปิศาจหรี่ตาลง   " เจ้าเป็นใคร ? "    เสียงนั้นดังมาจากมุมม่านใกล้เตียงนอน    " เหตุใดเจ้าถึงได้กล่าวตำหนิข้าเช่นนั้น "  จินเสอถามเสียงเย็น  เก็บคืนพลังวิเศษเอาไว้   ยืนรอให้คนผู้นั้นปรากฏกายออกมาเอง

     ผู้บุกรุกไม่ตอบคำถาม  แต่กลับกล่าวาจาเหยียดหยามออกมาว่า  " เสี่ยวฮุ่ย  ข้าไม่นึกมาก่อนเลยว่าเจ้าจะเป็นสตรีที่ไร้ยางอายเช่นนี้ " 

     ลูกปลาน้อยตกใจจนขวัญกระเจิง  เสียงที่นางได้ยินจะเป็นใครได้อีกนอกจาก เฟิ่งหง !

     ตาบ้า ! เขาลอบเข้ามาถึงที่นี่ได้อย่างไร ?   อีกทั้ง..ทั้งยังจงใจยั่วโทสะพระบิดาของนางอย่างไม่รู้จักกลัวตาย !

     เขาต่อว่านางเป็นสตรีที่ไร้ยางอาย  เสี่ยวฮุ่ยหาได้โกรธเคืองไม่  เฟิ่งหงรักนาง  มีหรือที่จะทนเห็นภาพบาดตาเหล่านั้นได้   นางแสร้งเล่นละครว่าหลงรักองค์ราชันย์หัวปักหัวปำแถมยังโอบกอดกับพระบิดาอย่างแนบชิด   ที่ทำไปทั้งหมดเพราะต้องการมัดมือชกพระบิดาให้รับนางเข้าวัง  แต่นางกลับไม่ได้อธิบายให้เฟิ่งหงเข้าใจเสียก่อน 

     เสี่ยวฮุ่ยเก็บแส้วารีตวัดพันรอบเอว  เอ่ยเสียงหวานเกลี้ยกล่อม   "  เฟิ่งหง  ใจเย็นๆก่อนนะ  ไว้ข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังทีหลัง " 

     " เฟิ่งหง ? "   จินเสอหันมามองลูกปลาน้อย  " เจ้ารู้จักคนผู้นี้ ? " 

     ขาดคำ  ลูกไฟร้อนแรงกลับพุ่งเข้าโจมตีมังกรหนุ่มอีกครั้ง   เฉียดผ่านบริเวณปลายแขนเสื้อไปอย่างหวุดหวิด  จินเสอสะบัดมือ  เกิดเป็นละอองน้ำสีฟ้าแตกกระจายดุจน้ำพุ  พระเพลิงร้อนแรงมอดดับ   จินเสอแค่นยิ้มออกมา  เห็นได้ชัดว่าเขากำลังถูกยั่วให้มีโทสะ 

     หากเขาเป็นแค่เจ้าเกล็ดทองมิใช่องค์ราชันย์ปิศาจที่สุขุมเยือกเย็นสมกับที่อยู่เหนือปิศาจทั้งปวง  ปกครองใต้หล้าด้วยความสุขุมรอบคอบ  คาดว่าคนผู้นั้นคงไม่อาจมีลมหายใจนานถึงเพียงนี้

       ในที่สุด  ศัตรูก็เผยตัวออกมา  ร่างสูงตระหง่านในชุดสีแดงเจิดจ้าให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยจนบอกไม่ถูก  

     จินเสอกวาดตาสำรวจผู้บุกรุกตั้งแต่หัวจรดเท้า   ทั้งคุ้นเคยและแปลกใหม่    ดวงตาสีแดงเข้มที่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยองคู่นั้น  เรือนผมเจิดจ้าดุจเปลวเพลิง  ดูคล้าย  คล้ายสหายรักผู้ดับสูญ   ทว่าใบหน้าขาวผ่องที่ดูงดงามแต่ผสานความแกร่งกร้าวกลับเป็นสิ่งที่เขาไม่คุ้นตา  

     " เจ้าเป็นใครกันแน่ ? "

     " ไม่รู้สึกคุ้นเคยข้าบ้างหรือเจ้าเกล็ดทอง "

     จินเสอบังเกิดความตื่นตระหนกยิ่งนัก  ผู้ที่บังอาจเรียกชื่อนี้โดยไร้ซึ่งความยำเกรง    มีเพียง..

     เทพวิหคอัคคีเฟิ่งลี่ !

     แต่ทว่า  สหายรักของเขาผู้นี้ได้ดับสูญไปแล้วชั่วนิรันดร์กาลเมื่อหนึ่งพันแปดร้อยปีก่อน

   
     จินเสอใจเต้นระทึก  ส่วนลึกปรารถนาว่าต้องใช่   จากนั้นจึงตัดสินใจเอ่ยนามคนผู้นั้นออกมา " เฟิ่ง..ลี่ " 

     คราวนี้มีลูกไฟพุ่งเข้ามาโจมตีจินเสออย่างฉับพลัน  เพลิงทัณฑ์อัคคีลูกนั้นเขาย่อมคุ้นเคยเป็นอย่างดี   กาลก่อน
เขากับเฟิ่งลี่ต้องประลองฝีมือกันนับครั้งไม่ถ้วน  

     เป็นเจ้านกอัคคีบ้าเลือดจริงเสียด้วย !

 " เฟิ่งลี่  ไม่น่าเชื่อ..  แล้วเหตุใดใบหน้าของเจ้า..ถึงได้ " 

" ไม่ต้องพูดพล่าม!   " 

" เฟิ่งลี่  เจ้าฟื้นคืนชีพมาได้อย่างไร?  "

     เฟิ่งลี่ไหนเลยจะสนใจคำถามของสหายรัก  ตอนนี้เขาสุมความแค้นไว้แน่นอก  เคียดแค้นเสี่ยวฮุ่ยที่เห็นความรักของเขาที่มอบให้แก่นางเป็นเรื่องตลก  เขาเปิดเผยจริงใจ  แต่นางกลับปิดบังซ่อนเร้น  หากเสี่ยวฮุ่ยถูกบังคับให้ถวายตัวก็เป็นอีกเรื่อง  ทว่านางกลับสมยอมด้วยความเต็มใจ    
 
     บุรุษมากรักเช่นเจ้างูบ้าจินเสอก็สมควรถูกสับเป็นหมื่นๆชิ้นเช่นกัน !
 
     อดีตเขาคือผู้พ่าย  จินเสอต่างหากที่ได้เสี่ยวเตี๋ยไปครอบครอง   เขาจำต้องยอมถอยหลังกลับไปอยู่ในฐานะของสหายเพราะหัวใจของผีเสื้อน้อยมีเพียงเจ้าเกล็ดทองเท่านั้น    

     จินเสอได้กล่าวคำสาบานต่อหน้าเขาว่าจะไม่มีวันทรยศความรักของเสี่ยวเตี๋ย   ชาตินี้จะมีผีเสื้อน้อยที่เป็นภรรยาแสนรักเพียงผู้เดียวตลอดไป

     แล้วนี่อะไร ! 
 
  " เจ้าคนทรยศ  ข้าจะเอาเลือดชั่วๆของเจ้าสังเวยให้เสี่ยวเตี๋ย "

     จินเสอยังคงยิ้มอย่างใจเย็น  เอ่ยกระเซ้าสหายรัก  " อ้อ..เจ้าเดือดดาลแทบคลั่งถึงปานนี้  ที่แท้ก็ยังมีเยื่อใยให้ภรรยาของข้าอยู่ "

ลูกปลาน้อยถึงกับต้องอาศัยผนังพิงกาย   ไม่คิดว่าเฟิ่งหงจะกลายเป็นสหายรักของบิดาไปได้  ทั้งยังมีความหลังฝังใจกับรักที่ไม่สมหวังเพราะแม่ผีเสื้อของนาง ! 

เฟิ่งลี่ตวาดกลับอย่างเหลืออด  " เจ้ารับสนมเข้ามาในตำหนัก  เสี่ยวเตี๋ยรู้หรือไม่  คงไม่สินะ  ข้ารู้นิสัยนางดี  ถึงนางจะดูอ่อนแอแต่กลับมีหัวใจที่เด็ดเดี่ยวยิ่งนัก  นางไม่มีวันยอมใช้สามีร่วมกับผู้อื่นโดยเด็ดขาด  ถ้ารู้อย่างนี้.. "  

" อย่างนี้..คือ?  "   จินเสอนั่งลงเก้าอี้  พลางรินน้ำชาอย่างใจเย็น  " เจ้ากำลังจะบอกว่า  ถ้ารู้อย่างนี้  เจ้าคงไม่ปล่อยเสี่ยวเตี๋ยให้หลุดมือไปเด็ดขาดใช่หรือไม่  "

เสี่ยวฮุ่ยหันขวับไปมองเฟิ่งลี่ด้วยแววตาสับสน   " เฟิ่งหง..เจ้า.."  

เฟิ่งลี่ตบโต๊ะดังปัง  ฝ่ามือร้อนลวกประทับลงผิวโต๊ะจนควันร้อนพุ่งเป็นสาย  "  เจ้า.. เจ้าจงใจรื้อฟื้นเรื่องนี้ขึ้นมาพูดหวังจะให้เสี่ยวฮุ่ยเข้าใจข้าผิดใช่หรือไม่ "
 
     กล่าวจบก็เตรียมพุ่งเข้าหาจินเสอด้วยความโกรธแค้น  ทว่าเขาต้องรีบยั้งมือทันทีเมื่อเสี่ยวฮุ่ยตวัดแส้วารีเข้ามาขวาง   แส้ที่หลอมจากเอ็นมังกรหมื่นปีในที่สุดก็ได้ดูดดื่มโลหิตสมใจ

เฟิ่งลี่ชะงักค้าง  คาดไม่ถึงว่าเสี่ยวฮุ่ยจะกล้าลงมือทำร้ายเขาเพื่อช่วยจินเสอ  แขนเสื้อขาดเป็นรอยพาดยาว  โลหิตซึมผ่านเนื้อผ้าจนชุ่ม  มองเห็นเนื้อแดงๆปริแยกขนาดสองชุ่น

" ลูกปลาน้อย...เจ้า ?! " 

" กลับไปเสีย ! " 

" ไปกับข้า  หาไม่แล้วสุดท้ายเจ้าจะต้องเสียใจ "

" ติดตามเจ้าออกไปต่างหากที่จะทำให้ข้าเสียใจ "

เฟิ่งลี่เอื้อมมือออกไปหวังจะคว้าข้อมือของเสี่ยฮุ่ย  นางกลับสะบัดแส้วารีด้วยความโกรธจนสุดระงับ

เฟิ่งลี่ถอยกรูด  มิอาจเข้าถึงตัวนางได้ 

เพื่อปกป้ององค์ราชันปิศาจที่นางรักและเทิดทูนยิ่งกว่าสิ่งใด  ถึงกับกล้าลงมือทำร้ายเขาจนบาดเจ็บ !

   เทพวิหคอัคคีแค่นเสียงออกมาจากลำคอด้วยความปวดร้าว  "  ในที่สุด  ข้าก็ได้รู้ซึ้งถึงธาตุแท้ของเจ้าแล้ว  "

จินเสอเหลือบมองบุตรสาวของตนด้วยความสงสัย    นางตัวสั่นเทิ้ม กำแส้วารีแน่นจนมือขาวซีด  ดวงตากลมสุกใสแวววาวด้วยน้ำอุ่นๆที่เอ่อคลอ

เขาสาวเท้าออกจากห้องนอนของเสี่ยวเตี๋ย  แค่นเสียงเรียกสหายรัก  "   เห็นทีว่าข้ากับเจ้าต้องมีเรื่องสะสางกันอีกยาว "



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

1,773 ความคิดเห็น

  1. #1342 AtCrazy (@pailinz) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:18
    เอาแล้วไง (^_^;)
    #1342
    0
  2. #1337 Distress (@janjita) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:40
    ขอบคุณคะ รออ่านนะค่ะ
    #1337
    0
  3. #1321 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:35
    รีดเดอร์ชอบเสี่ยวฮุ่ยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...
    #1321
    0
  4. #1320 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:33
    เคลียร์ๆ รีบเคลียร์กันด่วน
    #1320
    0
  5. #1319 paple92164 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:58
    รออยู่น้าาาาา เมื่อไหร่จะมา
    #1319
    0
  6. #1318 Toffy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:26
    เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว รีบอธิบายเร็วเข้า!!!!!
    #1318
    0
  7. #1316 mod04327 (@mod04327) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:36
    น่าสงสารลูกปลาน้อยยจะเลือกทางไหนดีอิอิ
    #1316
    0
  8. #1315 Puipeepo (@puimimoma) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 21:12
    เรื่องวุ่นวายไปหมด
    #1315
    1
    • #1315-1 ❀sawada❀ (@miroticeverthing) (จากตอนที่ 36)
      1 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:58
      แอร้ยยยย พ่อเกล็ดทองรู้ล้าวววว ว่าเพื่อตัวเองมีซัมติงกับลูกสาว
      #1315-1
  9. #1314 kiss k. (@kissloveadmin) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 19:52
    หึงวนไปค่ะ 
    #1314
    0
  10. #1313 Mata (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 16:44
    ค้างมากๆๆๆ
    #1313
    0
  11. #1312 young_girl (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 14:46
    คู่นี้เขาก็เคมีเข้ากัน พ่อตากับลูกเขย หึงหวงกันรัวๆ 555 ผิดเเล้วๆ

    เฟิ่งหงรีบเคลียร์กันด่วนจ้า เสี่ยวฮุ่ยเราไม่สงสารเธออ่ะ

    ให้เสี่ยวฮุ่ยในตอนนี้เเข่งกับเเม่ตัวเอง เราเชียร์เสี่ยวเตี๋ย ใสๆเเต่ไม่น่ารำคาญ555

    #1312
    0
  12. #1311 tea666 (@tea666) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 13:24
    ค้างงงงงงง
    #1311
    0
  13. #1310 25230914 (@25230914) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 13:11
    โดนท่านพ่อตาเล่นงานแน่พี่นก...ขอบคุณค่ะ
    #1310
    0
  14. #1308 กรรดึก (@angel-dimond) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 12:20
    เสี่ยวเตี๋ยผิด
    #1308
    0
  15. #1307 Moji Jung (@molcana) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 12:09
    แอบเบื่อนางเอกนิดหน่อย...
    #1307
    0
  16. #1306 handmake42 (@handmake42) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 10:28
    จิงๆๆตั องโทษนางเอกทำตัวเองสม
    #1306
    0
  17. #1305 hapusrwydd (@felicitas) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 09:36
    ไปพูดกับจินเาอให้รู้เรื่องเลยพี่นก ทำลูกสาวเค้าร้องไห้ระวังจะไม่ได้เมียนะ
    #1305
    0
  18. #1304 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 09:12
    กลายเป็นท่านพ่อตาเคืองแทนไปแล้ว
    ทำลูกสาวเขาร้องไห้
    #1304
    0
  19. #1303 เปรี้ยวได้แต่อย่าขม (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 01:25
    รำคาญนางเอก วันๆไม่ทำอะไร ก่อเรื่องตลอด ทำตัวเองแท้ๆ
    #1303
    0
  20. #1302 โรส (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 00:55
    ไรท์ค่าาาาา

    หนูไม่น่าอ่านเลย

    มันค้างจนตาค้างจะนอนหลับไหมเนี่ย
    #1302
    0
  21. #1301 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 00:25
    เรื่องจะไปกันใหญ่นะซิแบบนี้ ไม่พูดกันให้รู้เรื่องแย่แน่พี่นก
    #1301
    0
  22. #1299 Tอ้!อ้ (@natchaya-nayon) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 23:47
    ทำงี้โดนพี่นกทิ้งแน่ๆๆๆ
    #1299
    0
  23. #1298 Meowwww (@Wan-er) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 23:29
    ทำกะพี่นกเยี่ยงนี้ระวังจะถูกทิ้งนะจ๊ะ...ว่าเฮียมะได้ด้วยเพราะทำตัวเอง ลองคิดกลับกันถ้าพี่นกทำแบบนี้บ้างจะเป็นไง
    #1298
    0
  24. #1297 ฝอยย (@Foilfoynfreud) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 23:27
    ขอให้เฟิงลี่หายเข้าใจผิดไวๆ ~
    #1297
    0
  25. #1296 moomanaw01 (@moomanaw01) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 23:25
    ค้างงงง
    #1296
    0