เพลิงรักวิหคอัคคี (บุปผาอำพรางภาคสอง)

ตอนที่ 42 : ที่แท้...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3832
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    23 ก.พ. 60

          

       " ข้าอยากให้จินเสอได้รับรู้ว่าเจ้าเป็นของข้า  และต้องเป็นของข้าเพียงคนเดียวเท่านั้น ! "

     วาจาโอหังซึ่งออกจากปากคนถือดีอย่างเขาเหตุใดถึงได้สร้างความหวานชื่นให้กับนางยิ่งนัก   หัวใจของลูกปลาน้อยแทบจะหลอมละลายกลายเป็นน้ำผึ้งหยด  เรี่ยวแรงทั้งหมดคล้ายถูกอีกฝ่ายดูดกลืนไปจนหมดสิ้น    เนินอกเนียนนุ่มที่ถูกอีกฝ่ายขบเม้มอย่างจงใจสร้างความหวามไหวจนต้องหลุดเสียงครางออกมา     " อย่า...ข้า..ขอร้อง " 


     " จำไว้ให้ขึ้นใจว่าเจ้าเป็นของข้า !"  

เฟิ่งหงกล่าวย้ำซ้ำแล้วซ้ำอีก   นางมิใช่ยายแก่ขี้ลืมเสียหน่อยไหนเลยจะจำไม่ได้ว่าอีกฝ่ายพูดอะไรไปบ้าง   ทั้งที่ความจริงแล้วประโยคนี้เขาหยิบยืมจากนางมากล่าวอ้างเสียด้วยซ้ำ   

" ข้าเป็นของเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ! "   ลูกปลาน้อยดิ้นฮึดฮัดแล้วตอกกลับด้วยถ้อยคำเจ็บแสบหวังจะหยุดการกระทำที่แสนบ้าบิ่นของเขา   แต่เฟิ่งลี่เหมือนคนจนตรอก  ในเมื่อเดินหน้ามาถึงขั้นนี้แล้วมีหรือที่จะยอมล่าถอยไปโดยง่าย

" เจ้าจำไม่ได้หรือว่าเคยพูดอะไรกับข้าไว้บ้าง "  เขากระซิบถามเสียงพร่า  " หากเจ้าลืมไปแล้วจริงๆข้าก็ยินดีที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง  คราวนี้ข้าจะทำให้เจ้าตกเป็นของข้าอย่างสมบูรณ์ "

" ไม่นะ..." 

" ข้าจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไปอีกแล้ว "   กล่าวจบ   ริมฝีปากของเฟิ่งหงก็รุกล้ำเข้ามาที่ทรวงอกอิ่มของนาง  คลุกเคล้าเล้าโลมด้วยแรงปรารถนา   ปลุกเร้าบุปผาแรกแย้มจนเบ่งบานสะพรั่ง  เกสรสีชมพูชุ่มฉ่ำพร้อมแล้วที่จะรับการเติมเต็ม  เสี่ยวฮุ่ยไหวสะท้านทุกครั้งเมื่อเขาจงใจกดสะโพกลงมาบดขยี้  กลีบบุปผาที่แสนบอบบางสัมผัสได้ถึงความแข็งขึงอันร้อนรุ่ม  ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป  นางคงต้านรับไม่ไหวแล้วต้องพ่ายแพ้ให้แก่เขาอย่างแน่นอน

ความทรมานที่แสนสุขสม  เมื่อไหร่จะถึงคราวสิ้นสุดลงเสียที !

 นางรักเฟิ่งหงถึงเพียงนี้มีหรือที่จะทนแข็งใจปฏิเสธเขาได้ลงคอ   เพียงแต่..หากมีใครจับได้ว่าเขาลอบเข้ามาหานางในยามวิกาลทั้งเป็นเขตหวงห้ามเช่นนี้   พระบิดาคงไม่ปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ต่อ  หากไม่สั่งกุดหัวจนดวงจิตแตกซ่านก็คงถูกจับโยนลงทะเลอาถรรพ์ซึ่งเต็มไปด้วยสัตว์ร้ายในยุคบรรพกาล  ถึงไม่ตายก็คงย่ำแย่ถึงขั้นพิการตลอดชีวิต  

อา..นางไม่มีวันยอมให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นอย่างเด็ดขาด !

" เฟิ่งหง.. อย่าทำแบบนี้อีกเลย..ข้ากล่าวเตือนด้วยความหวังดีมิใช่การผลักไสเพราะรังเกียจเจ้าแม้แต่น้อย "


ดวงตาสีเขียวมรกตที่เคยเปล่งประกายสดใสกลับเต็มไปด้วยความหมองเศร้า  เฟิ่งลี่ซุกใบหน้าลงบนเรือนผมของนาง  เค้นเสียงออกมาด้วยความปวดร้าว    " ข้าไม่มีทางเลือก "

เฟิ่งลี่มิอาจปล่อยให้เรื่องราวทุกอย่างผ่านเลยไปโดยที่ยังไม่ลงมือกระทำ  ไม่แน่ว่าวันพรุ่งนี้จินเสออาจจะประกาศต่อหน้าทวยราษฎร์ยกเสี่ยวฮุ่ยให้เจิ้งหนานเพื่อเป็นการเชื่อมสัมพันธไมตรี   หากเป็นเช่นนั้นแล้วความหวังที่เขาจะได้ครองคู่กับนางยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้   

  เขามิอาจรั้งรอได้อีกต่อไป  ต่อให้เลือกหนทางที่แสนต่ำช้ากว่านี้เทพวิหคอัคคีก็พร้อมจะลงมือทำโดยไม่ลังเล !

เฟิ่งลี่พันธนาการลูกปลาน้อยเอาไว้ด้วยอ้อมกอด  ผิวกายของนางช่างเนียนนุ่มทั้งยังหอมกรุ่นจนน่าหลงใหล        เทพหนุ่มเกิดอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาวขึ้นมาทันใดเมื่อนางบิดสะโพกส่ายเลื้อยคล้ายดิ้นรนหลบหนี  ที่นางทำอยู่ในตอนนี้ช่างไม่เป็นผลดีต่อเขาเลยสักนิด   ด้วยกลัวว่าสิ่งที่เก็บกลั้นเอาไว้จะปะทุขึ้นมาก่อนเวลาอันควร 

เสี่ยวฮุ่ยถูกเล้าโลมจนอ่อนระทวย    แต่ยังฝืนพูดเสียงแข็งไปว่า   " เจ้าทำเช่นนี้  มิกลัวพระบิดาของข้าจะจับเจ้ามาถลกหนังหรืออย่างไร ?" 

เฟิ่งลี่จูบนางอย่างลึกซึ้ง  ก่อนที่จะกล่าวด้วยความคับแค้นใจ  " รู้หรือไม่ว่าหลังจากที่เฉินฮ่าวส่งเจ้ากลับเรือนปทุมมา  จินเสอเอ่ยปากเป็นนัยว่าจะยกเจ้าให้สมรสกับเจิ้งหนาน " 

" ว่าอย่างไรนะ ! "  อารมณ์หวามไหวถูกแทนที่ด้วยความตื่นตระหนก  นางเอ่ยถามด้วยความร้อนใจ  " พระบิดาคิดจะยกข้าให้องค์รัชทายาท " 

 " ถูกต้อง  จินเสอคิดจะใช้เจ้าเป็นแบบอย่างในการสมรสข้ามเผ่า    ก่อนหน้านั้นสวรรค์มีกฎเคร่งครัดห้ามเทพสมรสกับมนุษย์และปิศาจ  แต่ข้าได้ยินจากปากของเจิ้งหนานว่าองค์เง็กเซียนได้ทำการเปลี่ยนแปลงแก้ไขบทบัญญัติข้อนี้ไปแล้วเพียงแต่ยังไม่มีผู้ใดกล้านำมาปฏิบัติ   หากเป็นเช่นนั้นจริง  ข้าคงทนไม่ได้  เสี่ยวฮุ่ย..  ความรักที่ข้ามีให้แก่เจ้าได้ซึมลึกถึงกระดูกไปแล้ว ถึงตายข้าก็จะไม่ยอมให้เจ้าตกเป็นของรัชทายาทแดนสวรรค์อย่างเด็ดขาด   ไม่มีทาง !"  

ถึงตอนนี้เสี่ยวฮุ่ยเพิ่งเข้าใจอย่างถ่องแท้   ความจริงคือพระบิดามีแผนการแยกนางออกจากเฟิ่งหงตั้งแต่ทีแรก  มิน่าเล่าเมื่อตอนกลางวันถึงได้เปิดโอกาสให้เจิ้งหนานได้ใกล้ชิดกับนางโดยไม่คิดขัดขวาง

นางปักใจรักเพียงเฟิ่งหง  หากต้องพรากจากเขาไปทั้งที่ยังมีลมหายใจอยู่  อีกทั้งยังตัองตกเป็นภรรยาของชายอื่นโดยที่ไม่ยินยอม  นางก็ยินดีจะตายไปพร้อมกับเขาโดยไม่หวั่นเกรง

   ต่อให้ในอดีตเทพวิหคอัคคีเฟิ่งลี่เคยหลงรักมารดาของนางอย่างล้ำลึก    แล้วอย่างไร...ในเมื่อตอนนี้หัวใจของเขามอบให้นางแต่เพียงผู้เดียว

ยังต้องถือสาใดอีก...กี่หมื่นเหตุผลก็ไร้ซึ่งความหมาย   ขอเพียงเฟิ่งหงรักนาง  และนางก็มีใจให้เขาอย่างเท่าเทียม   แค่นี้ก็เพียงพอแล้วมิใช่หรือ..

เมื่อปล่อยวางความขุ่นเคืองซึ่งเป็นดั่งตะกอนดินในหัวใจลงได้  นางก็พร้อมที่จะเดินหน้าต่อโดยไม่คำนึงถึงสิ่งอื่นใด

" เสี่ยวฮุ่ย  เหตุใดเจ้าถึงได้เงียบไป "  เฟิ่งลี่เห็นดวงตาของนางเลื่อนลอยก็บังเกิดความเศร้าเสียใจยิ่งนัก  เขาโมโหหึงจนขาดสติ  ลงมือปลุกปล้ำนางเสียจนบอบช้ำไปทั้งตัว  บัดนี้เมื่อได้เห็นร่างขาวผ่องเต็มไปด้วยจ้ำแดงอันเกิดจากคมฟันและรอยจูบ  เทพวิหคอัคคีจึงได้คลายวงแขนออกอย่างสำนึกผิด   " ข้าขอโทษ " 

เสี่ยวฮุ่ยยิ้มเจ้าเล่ห์  " ข้าไม่ยกโทษให้ " 

เฟิ่งลี่สะอึก !

นางทำหน้าเคร่งขรึม  สักพักค่อยเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้ม   เฟิ่งลี่หรี่ตามองด้วยความสงสัย  พยายามค้นหาความนัยที่ซ่อนอยู่ในแววตาดั่งห้วงมหาสมุทรคู่นั้น

  นางไม่ยกโทษให้เขา  เหตุใดยังทำสีหน้ารื่นเริงได้อีก   

เฟิ่งลี่ขอยอมแพ้   กล่าวด้วยความจำนนว่า   " แล้วข้าต้องทำอย่างไรเจ้าถึงจะยกโทษให้  " 

ลูกปลาน้อยขำคิกก่อนที่จะโถมร่างเปลือยเปล่าเข้าหาอีกฝ่าย  ใช้น้ำเสียงยั่วเย้ากระซิบเบาๆที่ข้างหู  

     " เจ้าต้องเป็นของข้า !  " 

     ว่าไงนะ !?

เฟิ่งลี่ถึงกับอ้าปากค้าง  จ้องมองใบหน้าของนางด้วยความตกตะลึง    " ข้า..ได้ยินผิดไปหรือไม่ " 

เสี่ยวฮุ่ยส่ายหน้า  " เฟิ่งหง ..คืนนี้ข้าจะทำให้เจ้าตกเป็นของข้าแต่เพียงคนเดียว...ตลอดไป " 

จบคำ  ลูกปลาน้อยก็สวมบทวีรสตรีที่กล้าหาญรีบลงมือกระทำการอย่างที่ได้ลั่นวาจาเอาไว้  


ราตรีที่เคยยาวนานกลับแสนสั้นยิ่งนัก   พระจันทร์แขวนค้างอยู่กลางหาว  ดวงดาวยังคงลอยเด่นระยิบระยับ  
บึงปทุมมาที่แสนเงียบสงบไร้ความเคลื่อนไหวบัดนี้กลับมีเสียงคลื่นกระทบฝั่งตลอดทั้งคืน    ไม่เพียงแค่แพไม้ไผ่เท่านั้นที่ไหวยวบและโยนตัวไปตามระลอกคลื่น  แต่แรงสั่นสะเทือนต่อเนื่องในครั้งนี้ยังส่งผลกระทบไปถึงเรือนพักประหนึ่งฟ้าดินจะแยกออกจากกัน


เช้าวันรุ่งขึ้น   นางกำนัลทุกคนต่างเล่าออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่าเมื่อคืนนี้พวกนางฝันประหลาดยิ่งนักเพราะได้เผชิญกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่  มีเพียงเสี่ยวฮุ่ยเท่านั้นที่รู้แก่ใจดีว่าเกิดอะไรขึ้น  นางอมยิ้ม  ก่อนที่จะหลับตาลงอย่างอ่อนแรงในถังน้ำซึ่งเต็มไปด้วยกลีบดอกไม้หอมกรุ่น

...ออกแรงมาตลอดทั้งคืนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน    เห็นทีต้องของีบเสียหน่อย...



*********************************************************************************************





          พิธีการแต่งตั้งพี่น้องฝาแฝดขึ้นเป็นองค์ชายใหญ่และองค์หญิงน้อยได้ผ่านพ้นไปแล้วด้วยความราบรื่น  

               บนกำแพงเมืองที่เสกสร้างจากแก้วผลึกนิล  องค์หญิงน้อยและองค์ชายใหญ่ได้โบกมือทักทายพลเมืองปิศาจที่มาชุมชนกันอย่างคับคั่ง   พวกเขาต่างกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่าทายาทแต่งตั้งขององค์ราชันย์จินเสอช่างมีรูปโฉมโดดเด่นและงดงามยิ่งรัก 

     เฟิ่งลี่ในฐานะแขกคนสำคัญของอดีตองค์ราชันย์จื่อเหลียงก็ได้รับเกียรติให้มาร่วมงานครั้งนี้ด้วยเช่นกัน   เขาเฝ้ามองโฉมสะคราญอันดับหนึ่งแห่งภพปิศาจด้วยความหลงใหล  นับตั้งแต่ที่เขาและเสี่ยวฮุ่ยได้ผสานกายและรวมหัวใจเข้าไว้ด้วยกัน  ความผูกพันรักใคร่ยิ่งมากขึ้นเป็นทวีคูณ  

 นางยังดูอิ่มเอิบผ่องใส  ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยความสุข   ทั้งที่เมื่อคืนนี้นางเป็นฝ่ายจัดการเขาทุกกระบวนท่าแต่กลับไม่มีวี่แววว่าจะอ่อนเพลียเลยสักนิด   ลูกปลาน้อยช่างเป็นยอดหญิงที่หาได้ยากยิ่งจริงแท้ 

ทางด้านอดีตองค์ราชันย์จื่อเหลียงซึ่งเป็นผู้ที่คอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลังมาโดยตลอดยังคาดไม่ถึงว่าจินเสอจะใช้วิธีซ้อนแผนรับบุตรในสายเลือดที่มิอาจเปิดเผยให้กลายเป็นบุตรบุญธรรมที่มีศักดิ์ฐานะสูงส่งขึ้นมาได้  เขายอมรับในความปราดเปรื่องของบุตรชายและพึงพอใจในบทสรุปที่ออกมายิ่งนัก

เสี่ยวอ้ายเหลือบมองเฟิ่งลี่อย่างไม่วางตา  ก่อนที่จะสะกิดถามน้องสาวฝาแฝด   " เสี่ยวฮุ่ย  คนผู้นั้นที่เคยบุกเข้ามาในวังปิศาจ  เหตุใดถึงได้ปรากฏตัวพร้อมกับท่านปู่ของเราได้ "

องค์หญิงน้อยเผยรอยยิ้มแสนหวานแต่กล่าวด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ว่า    " อันที่จริงแล้ว  เขาคือสหายเก่าของท่านพ่อ "

เสี่ยวอ้ายถึงกับผงะ   ในขณะที่เฮยจื่อซึ่งยืนอารักขาอยู่ใกล้ๆก็พลอยตื่นตระหนกไปด้วย

   หลังเสร็จสิ้นพิธีการ  เสี่ยวอ้ายได้ย้ายเข้าไปพำนักในตำหนักใหญ่สำหรับทายาทองค์ราชันย์   ในขณะที่เสี่ยวฮุ่ยยังคงพำนักอยู่ที่เรือนปทุมมาซึ่งบัดนี้ได้รับการตกแต่งอย่างสวยงามขึ้นมาอีกครั้ง

   เจิ้งหนานถึงกับยิ้มไม่หุบเมื่อนึกถึงคำกล่าวเป็นนัยขององค์ราชันย์ปิศาจเรื่องที่จะให้มีการสมรสข้ามเผ่าระหว่างปิศาจและเทพ   ต่อให้ขบคิดร้อยแปดพันประการ  แน่นอนว่าคนผู้นั้นย่อมต้องเป็นตัวเขาและองค์หญิงน้อยอย่างไม่ต้องสงสัย  

" พี่ใหญ่  ท่านคิดอะไรอยู่หรือ ? "   ซู่หรงกระซิบถามเมื่อเห็นผู้เป็นพี่ชายทำตาเคลิบเคลิ้มราวกับตกอยู่ในห้วงฝัน

เจิ้งหนานยิ้มกริ่ม  ไม่ตอบคำถามโดยตรงแต่แสร้งถามกลับคืนไปว่า   " หากองค์ราชันย์เสนอให้มีการสมรสระหว่างเผ่าเทพและปิศาจ  เจ้าคิดเห็นว่าอย่างไร ? " 

ซู่หรงทำท่าเอียงอายเล็กน้อย  แต่ด้วยสายเลือดนักรบผู้กล้าที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากมารดา  ทำให้นางกล่าวโดยไม่ปิดบัง   " ถ้าหาก..เป็นเช่นนั้นจริง  ข้ายินดีแต่งให้องค์ชายใหญ่แล้วใช้ชีวิตอยู่ที่ภพปิศาจแห่งนี้ " 

เจิ้งหนานหัวเราะด้วยความเบิกบาน  " ฮ่าๆๆ  ที่แท้เจ้าก็แอบหลงรักองค์ชายใหญ่นี่เอง  " 

ซู่หรงลูบแก้มที่แดงซ่าน  ก่อนที่จะนึกย้อนไปถึงวันแรกที่เดินทางมาถึงภพปิศาจ   ขณะนั้นนางกำลังเลือกซื้ออาวุธลับอยู่ร้านข้างถนน   จู่ๆกลับมีสัตว์พาหนะของผู้ใดมิทราบหลุดออกมาอาละวาดและตรงรี่เข้ามาเล่นงานนาง  ยังดีที่เสี่ยวอ้ายใช้เข็มพิษซัดเข้ามาช่วยสกัดเอาไว้ได้ทันท่วงที   เขาช่วยนางเสร็จก็อุ้มห่อหมั่นโถวจากไปด้วยความรีบร้อน  โดยที่นางยังไม่ทันได้กล่าวขอบคุณเขาเลยด้วยซ้ำ

     ต่อมา  นางได้พบกับเสี่ยวอ้ายอีกครั้งตอนที่เขาสมัครการประลองเพื่อคัดเลือกเข้าเป็นองครักษ์  นางจึงใช้พลังวิเศษคิดจะดึงกระดาษในมือของเขาหวังจะเรียกร้องความสนใจ  กลับกลายเป็นว่านางเล็งเป้าหมายผิดไปแย่งกระดาษของเสี่ยวฮุ่ยมาแทนเสียได้   ที่แท้เสี่ยวอ้ายก็มีฝาแฝดเป็นสตรีที่มีหน้าตาถอดแบบกันมาอย่างกับเป็นคนเดียวกัน   เมื่อตอนที่เสี่ยวฮุ่ยอาละวาดด้วยความโมโห  นางกลับเข้าใจผิดคิดลงไม้ลงมือกับคนผู้หนึ่งแทน  ซู่หรงจึงแสร้งทำไม่รู้ไม่ชี้โดยถือว่าเป็นคราวเคราะห์ของบุรุษผู้นั้นก็แล้วกัน  

ในที่สุดสวรรค์ก็เห็นใจนาง  ใครจะไปคาดคิดว่าองครักษ์วังปิศาจที่แสนอ่อนโยนผู้นี้ช่างมีวาสนาสูงส่งยิ่งนัก  เพียงชั่วข้ามคืนเขากลับได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์ชายใหญ่   เช่นนี้แล้วหากเสด็จพ่อเห็นดีด้วยกับองค์ราชันย์จินเสอเรื่องการสมรสข้ามเผ่า  นางก็ขอน้อมรับตำแหน่งพระชายาด้วยความเต็มใจ

องค์รัชทายาทเจิ้งหนานรอจังหวะอันสมควรอยู่นาน  เมื่อเห็นว่าองค์ราชันย์ปิศาจเสร็จสิ้นราชกิจทุกอย่างจึงไม่ปล่อยให้โอกาสงามๆหลุดมือ  คิดจะเจรจาเรื่องการพาองค์หญิงน้อยไปท่องแดนสวรรค์เพื่อเป็นการแสดงความจริงใจ  มิคาดว่าเขามาช้าแค่ก้าวเดียว  เพราะถูกเจ้าหนุ่มผมแดงท่าทางเย่อหยิ่งชิงตัดหน้าไปเสียก่อน

เฟิ่งลี่หรี่ตามองผู้ที่มีศักดิ์เป็นหลานชายด้วยสีหน้าเรียบเฉย  กล่าวตัดบทสั้นๆว่า  " เจ้าหลบไป  ข้ามีธุระสำคัญจะคุยกับจินเสอ  " 

เจิ้งหนานถึงกับอ้าปากค้าง  พัดในมือที่ถือค้างถึงกับสั่นพั่บๆ   " เจ้า..เจ้าช่างโอหังเสียจริง  กล่าววาจาสามหาวไร้ความยำเกรงข้าและองค์ราชันย์ถึงเพียงนี้ " 

เฟิ่งลี่ไม่สนใจหลานชายเต้าหู้เหลว   เขาเดินตรงเข้ามาหาจินเสอ  คว้าหมับที่ต้นแขนอีกฝ่ายอย่างไม่ยำเกรง  ก่อนที่จะกระซิบเสียงเครียด   " ข้าอยากพูดคุยกับเจ้าเป็นการส่วนตัว "

องค์ราชันย์รูปงามไม่ปฏิเสธ   เขาผายมือเชิญสหายรักไปที่ห้องหนังสือ   " งั้นตามข้ามา " 

เจิ้งหนานและซู่หรงมองตามแผ่นหลังของคนทั้งคู่ด้วยความงุนงง...เหตุใดองค์ราชันย์ถึงได้ให้ความสนิทสนมกับบุรุษชุดแดงผู้นี้นัก   แท้จริงแล้วเขาคือใครกันแน่ ?

จินเสอเดินนำเฟิ่งลี่จนมาถึงตำหนักส่วนตัว  ครั้นปิดประตูร่ายปราการคุ้มกันเสร็จ  ผู้ครองภพปิศาจก็เอ่ยถามยิ้มๆ  "  เจ้ายังมีเรื่องอันใดที่ยังค้างคาใจอยู่อีกหรือ "

เฟิ่งลี่ตะคอกถามด้วยความฉุนเฉียว  "   เมื่อวานเสี่ยวฮุ่ยยังเป็นเพียงนางสนมที่ข้าไม่อาจเอื้อมถึง  แต่วันนี้เจ้ากลับแต่งตั้งนางเป็นธิดาบุญธรรม  ทั้งยังเกริ่นเรื่องการสมรสข้ามเผ่าขึ้นมาอีก   ที่แท้เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ "

" รับนางเป็นสนมเจ้าก็ร้อนรนแทบคลั่ง   ครั้นแต่งตั้งนางเป็นบุตรบุญธรรมเจ้าก็หาว่าข้ามีแผน   เฟิ่งลี่  ตกลงว่าเจ้าอยากให้ข้ารับนางเป็นสนมหรือบุตรบุญธรรมดีล่ะ ? "   จินเสอถามยิ้มๆ  

เฟิ่งลี่กระแอม  ใบหูเริ่มแดงระเรื่อ    " รับนางเป็นบุตรบุญธรรมย่อมดีกว่าแน่นอน "  

ถึงปากจะพูดไปอย่างนั้น  แต่ในอนาคตเขาต้องตกแต่งเสี่ยวฮุ่ยเป็นภรรยา  มิเท่ากับว่าเขาต้องก้มหัวให้จินเสอในฐานะท่านพ่อตาหรอกหรือนี่  แค่คิดเฟิ่งลี่ก็เกิดความอับอายจนอยากจะเอาหน้ามุดลงดิน

" ข้าปลดนางออกจากสนมแล้วแต่งตั้งนางเป็นองค์หญิงน้อย  เจ้ายังคิดจะตำหนิข้าว่าเป็นบุรุษสองใจอีกหรือไม่ " 

กล่าวประชดได้เจ็บแสบดีแท้  เฟิ่งลี่ยิ้มฝืด  ค่อยฝืนใจกล่าวว่า  " ขอบใจมากที่เจ้ายังเห็นแก่ข้า  ไม่รับเสี่ยวฮุ่ยเป็นนางสนมขึ้นมาจริงๆ"

จินเสอหัวเราะเสียงต่ำอย่างมีเลศนัย     " หึๆๆ   ใครว่าข้าเห็นแก่เจ้า  ที่ข้าไม่รับเสี่ยวฮุ่ยเป็นนางสนมก็เพราะในชีวิตของของข้ามีภรรยาเพียงผู้เดียวก็คือเสี่ยวเตี๋ย  อีกทั้งข้าไม่เดรัจฉานพอที่จะเอาลูกสาวแท้ๆของตนมาเป็นภรรยาน้อยหรอกนะ "

" ดี  กล่าวได้ดี !"     เฟิ่งลี่เดินเข้าไปตบไหล่สหายรักด้วยความพึงพอใจ   จินเสอยิ้มน้อยๆที่มุมปาก นัยน์ตาดอกท้อทอประกายวิบวับ   สะกิดให้เฟิ่งลี่นึกย้อนไปถึงคำตอบของจินเสอเมื่อสักครู่ที่ว่า ข้าไม่เดรัจฉานพอที่จะเอาลูกสาวแท้ๆของตนมาเป็นภรรยาน้อยหรอกนะ !

เฟิ่งลี่ถึงกับชาวาบ  ความเย็นแล่นลิ่วจากศีรษะทะลวงมาถึงปลายเท้า  เขาเอ่ยถามละล่ำละลักด้วยความตื่นตะลึงสุดชีวิต 

 "จะ..เจ้างูบ้า   ไหนลองพูดใหม่อีกทีซิ ! " 



@@ เสี่ยวฮุ่ยสายหื่น กลืนพี่นกลงไปแล้วทั้งตัว..เชื้อไม่ทิ้งแถวจริงๆ@@

@@ ในที่สุดพี่นกก็รู้ความจริงเสียที  พี่งูกว่าจะเฉลยก็กลั่นแกล้งเพื่อนเสียจนย่ำแย่  แต่จะแย่กว่านี้ไหมถ้าจินเสอรู้ว่าเฟิ่งลี่ถูกเสี่ยวฮุ่ยกินตับเป็นที่เรียบร้อย อิอิ @@

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

1,773 ความคิดเห็น

  1. #1486 pengkanyas (@pengkanyas) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:22
    เฮียนกสตั๊นไปห้าปี เรื่องนี้ห้าวิไม่น่าจะพอ 55555
    #1486
    0
  2. #1479 ❀sawada❀ (@miroticeverthing) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:44
    55555 โถ่ เฟิงลี่ แพ้ตั้งแต่เริ่มรบ
    #1479
    0
  3. #1478 Mint My (@lilyla19) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:15
    กร๊าก นกโดนงูจัดการแน่
    #1478
    0
  4. #1477 lazypig.38 (@Haruhi_Jung) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:18
    พ่องูนี่ไม่รู้เลยว่าปลากินนกแล้ว แถมไม่ใช่นกกินปลานะ5555
    #1477
    0
  5. #1476 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:03
    พี่งูนี่ไม่รุ้อะไรเลยลูกปลาน้อยกินพี่นกไปเรียบร้อยแล้ว55555555
    #1476
    0
  6. #1475 young_girl (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:19
    พี่นกถึงกับเย็นวาบ ได้ลูกเขาเเล้ว ก็เเต่งกันเลย 555

    หรือที่เฟิ่งลี่ถูกชะตาเสี่ยวฮุ่ยก็เพราะคล้ายคลึงเสี่ยวเตี๋ย มันจะมาม่ามั้ยเนี่ย
    #1475
    0
  7. #1474 boonhai (@boonhai) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:06
    เสี่ยวฮุ่ยกินพี่นกจนไม่เหลือเลย  555  สมใจรีดจริง  ๆ  มาต่ออีกนะคะไรท์   รอค่ะ
    #1474
    0
  8. #1473 Wanglianhua (@bowinging) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:37
    ถถถถถ. เฟิ่งลี่โดนกินซะแล้วว
    #1473
    0
  9. #1472 Akoross (@Akoross) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:07
    ขอบคุณ
    ครับ
    #1472
    0
  10. #1471 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:56
    โถ่นกถูกลูกปลากินไปหลายกระบวนท่า 555

    ลูกปลาเราได้เชื้อหื่นพ่อมากเต็มๆ 555
    #1471
    0
  11. #1470 Meowwww (@Wan-er) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:53
    ปลากินนกซะงั้น..เหอๆๆ
    #1470
    0
  12. #1469 43389 (@43389) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:00
    เคยเห็นแต่นกกินปลา นี่ปลากินนก โอ้ โลกหมุนไปเร็วจนฉันตามไม่แล้วค่ะคุณ
    #1469
    0
  13. #1468 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:49
    ตกลงลูกปลากินเรียบพี่นกสินะ
    ปล. เต้าหู้เหลว/ราชัน
    #1468
    1
    • #1468-1 nawalak (@iamanurse019) (จากตอนที่ 42)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:19
      แก้คำผิดใช่ไหมคะ ขอบคุณค่ะ
      #1468-1
  14. #1467 Jirojiro (@Jirojiro) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:47
    เค้ากินกันแล้ว..อิอิ ดีต่อใจ
    #1467
    0
  15. #1466 mew-ja (@moonlight-mew) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:03
    โอ้ยยยย ตอนนี้ดีต่อใจมากมาย พี่นกเอ้ยยย จะกินปลา ดันถูกปลาเขมือบซะงั้น....อยากให้ซูหรงคู่กับเฮยจื่ออ่ะ แต่..เสี่ยวอ้ายคู่กับใครดีน๊าาา
    #1466
    0
  16. #1465 Flawless (@youngyuki) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:55
    ซู่หรงน่าจะคู่กะพี่ค้างคาว
    #1465
    0
  17. #1464 เทพเจ้าแมว (@dobdabzaa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:47
    น้ามาปลากินนก น้ำลดนกกินปลา ฮิ๊ววววว 
    #1464
    1
    • #1464-1 ICE COOL (@1cec00l) (จากตอนที่ 42)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:59
      +1 เม้นนี้5555
      #1464-1
  18. #1463 SomdaPhone (@SomdaPhone) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:44
    เสี่ยวฮุ่ยร้ายลึกจับเฮียเฟิ่งกินแล้ววว >o<
    #1463
    0
  19. #1462 ^ จู ^ (@inuko555) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:19
    นกจะกินปลาแต่กลับถูกปลากิน

    อย่างฮาอะ

    โถๆๆๆ พี่นกโดนกระทำย่ำยี
     
    #1462
    0
  20. #1461 noncasaby2558 (@noncasaby2558) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:18
    วายวายเค้ากินกันแล้ว
    #1461
    0
  21. #1460 Fun Fun (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:17
    ตามความเห็นเรานะ เราว่าซู๋หรงอะเหมาะกะเสี้ยวอ้ายนะ เพราะซู่หลงนางเก่งต่อสู้ก็เป็น แถมด้วยรูปโฉมของเสี่ยวอ้ายแล้ว ไม่น่ารอดจากผู้ชายถ้านางไม่เก่งจริง โดนกดแน่ๆ อีกอย่างจิ้งจอกน้อยก็ท่าทางจะขี้เล่นๆด้วย น่าจะเหมาะกะฮุ่ยลู้ ที่ดูเป็นผู้ใหญ่กว่า จะได้ดูแลกันง่ายๆ... เราคิดแบบนี้อ้อออออ
    #1460
    0
  22. #1459 luhansehun0794 (@luhansehun0794) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:10
    อ้ายยยยยย สมแล้วที่เป็นเสี่ยวฮุ่ย
    #1459
    0
  23. #1458 KVV-1234 (@KVV-1234) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:35
    สนุกค่ะ มาต่อนะ
    #1458
    0
  24. #1457 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:35
    ในที่สุดเสี่ยวฮุ่ยก็กลืนกินพี่นก ท่านพ่อรู้เข้าจะทำไงเนี่ย แต่ซู่หรงรักเสี่ยวอ้ายเหรอ แต่เสี่ยวอ้ายไม่น่าจะคู่กับซู่หรงน่ะ น่าจะคู่กับจิ้งจอกน้อยที่แม่เสี่ยวเตี๋ยเลี้ยงอยู่ แบบนี้ก็ผิดหวังทั้งพี่ทั้งน้องน่ะสิ
    #1457
    2
    • #1457-1 ryokicharlotte (@ryokicharlotte) (จากตอนที่ 42)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:12
      เค้าถือว่าเป็นญาติกันนะคะ พ่อของทั้ง2คนเป็นพี่น้องแม่เดียวกัน จินเสอรู้อยู่แล้วคงไม่ให้ลูกแต่งกันเองแน่นอน(รึเปล่า)
      #1457-1
    • #1457-2 nawalak (@iamanurse019) (จากตอนที่ 42)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:14
      555 มีคนช่วยตอบแทนแล้ว
      #1457-2
  25. #1456 andoroido (@andoroido) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:33
    5555555555 สะใจพี่นก ว่าแต่คิดถึงแม่ผีเสื้อแล้วอ่า อยากให้มีบทบ้างงงง เอาให้พี่งูหึงเงิบโดนเอาคืน
    #1456
    0