exo「 Babo - ya 」chanbaek krislay taoho

ตอนที่ 17 : Fourteen ✿ Oppa Zitao style

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3463
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    6 ต.ค. 57










14

Oppa Zitao style.



 

ถึงผมจะเด็กแต่ผมก็จีบได้รักเป็น

จะจับ! จะกอด! จะหอม! จะจูบ! จะแสดงความเป็นเจ้าของ

คุณห้ามผมไม่ได้หรอก








 

            “ คุณจุนมยอนครับ

            เสียงร้องเรียกแสนจะนุ่มหูของเพื่อนร่วมงานทำให้จุนมยอนละสายตาจากแบบร่างที่กำลังขะมักเขม้นได้ที่เงยหน้าขึ้นไปมองพร้อมรอยยิ้มหวาน ร่างสูงใหญ่ของเพื่อนร่วมงานคร่อมทับโต๊ะทำงานจุนมยอนได้ทั้งโต๊ะ อีกฝ่ายยิ้มก่อนจะวางแก้วกาแฟสตาร์บัคลงบนโต๊ะ

            อะไรกันครับเนี่ย

            “ พอดีผมเพิ่งกลับมาจากข้างนอกน่ะครับ ดูท่าคุณจุนมยอนตั้งใจทำงานดีเลยซื้อกาแฟกลับมาฝาก

            “ อ่า...เกรงใจจังเลย แต่ก็ขอบคุณนะครับ

            ได้กาแฟฟรีสักแก้วก็ดีเหมือนกันนะ จุนมยอนนั่งร่างรูปเสื้อผ้าคอลเลคชั่นใหม่มาหลายชั่วโมงจนปวดตาไปหมดแล้ว มือขาวยกแก้วกาแฟขึ้นมาจิบก่อนจะทำตาโตกับรสชาติอร่อยล้ำเลิศของมัน

            อร่อยมากเลยครับ ผมไม่เคยชิมมาก่อนเลย มันคือกาแฟสูตรอะไรเหรอครับ?

            คุณชานซองยิ้มละมุนละไมก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้จุนมยอนสำลัก

            สูตรลดความขมแล้วใส่ความรักพิเศษน่ะครับ

            “ แค่กๆๆ

            เอ่อ...ไม่ใช่ว่าไม่รู้ตัวนะว่ากำลังถูกตามจีบจากคนนี้น่ะ แต่คนมันไม่มีใจทำยังไงก็ไม่ใช่ สิ่งที่จุนมยอนทำได้ก็มีแค่ยิ้มและรับไมตรีจากคุณชานซองเป็นพักๆ แต่วันนี้รุกหนักไปหน่อยนะ...สำลักเลย

            ฮะๆๆ คุณชานซองนี่มีอารมณ์ขันดีนะครับ

            “ ถ้าคุณจุนมยอนชอบผมก็โอเคครับ

            “ ฮะๆๆ ครับ

            จุนมยอนก็แค่ผู้ชายธรรมดาที่โตช้ากว่าวัยเดียวกัน(จริงๆ คือไม่โตแล้ว) หน้าตาจืดๆ ชืดๆ แถมยังไม่ได้มีอกตู้มหรือหน้าจะสวยคมสู้คุณฮีชอลแผนกเฟ้นหานางแบบนายแบบได้ ทำไมคนหน้าตาดีอย่างคุณชานซองจะต้องมาคอยประกบติดอะไรเขานักหนานะ

 

            นั่นไง...ไม่ทันขาดคำถึงกับลากเก้าอี้มานั่งเฝ้าเลยเหรอ

 
 

            เอ่อ...คุณชานซองว่าเหรอครับวันนี้?

            “ ครับผมว่าง ว่างพอจะพาคนแถวนี้ไปดินเนอร์นะครับ

            ทำงานเหนื่อยจะตายอยู่แล้วยังจะลากเขาไปดินเนอร์อีกเหรอ? จุนมยอนยิ้มก่อนจะก้มหน้าก้มตาร่างแบบเสื้อผ้าอีกครั้ง ส่วนกาแฟก็ไม่ได้แตะอีก บอกตามตรงว่ามุกของคุณชานซองทำให้ดื่มไม่ลงแล้ว

            สายตากรุ้มกริ่มที่จ้องมองมาพาลทำให้จุนมยอนคิดอะไรไม่ออก ยิ่งอีกฝ่ายเท้าคางบนโต๊ะของจุนมยอนนั่งเฝ้ากันทำงานซะขนาดนี้ด้วยแล้ว จุนมยอนล่ะอยากจะถามจริงๆ ว่าเอาเขาไปนอนเล่นบนเตียงที่บ้านเลยมั้ยอะไรยังไง จะได้ไม่ต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งมองกันอย่างนี้

            คุณดูตั้งใจทำงานดีนะครับ ผมชอบ

            รู้แล้วล่ะว่าชอบ แต่มือน่ะไม่ต้องมากลงมาเกลี่ยผมคนอื่นหรอก จุนมยอนไม่ใช่ผู้หญิงนะที่ผมจะยาวจนปรกหน้าปรกตาได้น่ะ

            ปล่อยเพื่อนร่วมงานยุ่มย่ามกับผมตัวเองได้สักพักเสียงเคาะประตูก็ทำให้คุณชานซองสะดุ้งก่อนจะผละออกไปยืนล้วงกระเป๋าแทน จุนมยอนส่งยิ้มให้นูน่าคนสวยแผนกเดียวกัน

            มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับนูน่า

            “ อุ๊ย ไม่มีหรอกจ้ะ แต่คนอื่นดูเหมือนจะมีนะ

            นูน่าคนสวยปิดปากหัวเราะคิกคัก แน่นอนว่าเธอคงไม่ได้หมายถึงคุณชานซองหรอก เพราะทันทีที่เธอเบี่ยงตัวไปอีกด้านจุนมยอนก็ได้สบตากับคนที่เพิ่งมาใหม่ทันที

            เขาบอกว่าแฟนเลิกช้าเลยขึ้นมาตาม

            “ หา?

            “ คบเด็กเหรอเนี่ย จุนมยอนนานี่ร้ายไม่เบาเลยน้าาา

            จุนมยอนมองตามหลังนูน่าคนสวยงงๆ เธอหัวเราะคิกคักใส่คนที่ยืนนิ่งเป็นหุ่นก่อนจะดันให้เข้ามาในห้องของจุนมยอนก่อนจากไป ดวงตาคมกริบตวัดมามองท่าทางเคืองหน่อยๆ แล้วเหลือบแลมองคุณชานซองที่จ้องตากลับไปไม่ยอมแพ้

            ชักช้า จะกลับมั้ยบ้านน่ะ

            มาถึงก็เริ่มทำหน้าบูดบึ้งซะแล้ว จุนมยอนลุกขึ้นเก็บข้าวของโดยมีร่างสูงของเด็กขี้งอนก้าวฉับๆ เข้ามาช่วย จื่อเทาเริ่มบ่นเป็นหมีกินผึ้ง

            ถึงจะแค่จีบๆ อยู่แต่ไม่ได้หมายความว่าจะให้อยู่กับผู้ชายคนอื่นสองต่อสองนะ

            “ ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย

            “ เถียงเหรอ? เห็นนะว่านั่งใกล้กับมัน

            “ ก็เพื่อนร่วมงานกันไง มีคุยๆ กันบ้าง

            “ เพื่อนร่วมงานบ้าอะไรมานั่งเฝ้า! แล้วแกน่ะ...ว่างมากรึไงวะ! ”

            จุนมยอนรีบตะครุบปากจื่อเทาเอาไว้แต่คงไม่ทันล่ะเพราะคุณชานซองได้ยินเต็มสองหู รายนั้นเริ่มกัดฟันกรอดถลึงตามองจื่อเทาแล้วไง ไม่ได้การล่ะ จะมาตีกันในนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

            “ ไม่เอาน่าจื่อเทา...เลทมานานแล้วนี่นา รีบกลับบ้านดีกว่า

            “ จะรีบไหนบ้านก็อยู่ที่เดิมนั่นแหละ วันนี้ต้องมีเคลียร์

         

          แล้วเมื่อกี้ใครบอกว่าชักช้าจะกลับมั้ยบ้านน่ะ?

 
 

            เคลียร์อะไร?

            “ ก็เคลียร์ที่แกมายุ่มย่ามกับคนที่ฉันกำลังจีบไงล่ะ

            “ เดี๋ยวนะ...นายจีบคุณจุนมยอนเหรอ?

            คุณชานซองกอดอกมองจื่อเทาตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะแค่นหัวเราะ

            คุณจุนมยอนจะคบกับเด็กอย่างนายได้ยังไง?

            ไม่นะไม่! ทำงานเหนื่อยๆ ยังจะต้องมาห้ามศึกอีกเหรอเนี่ย จื่อเทาคิ้วกระตุกกับคำว่า เด็ก ของอีกฝ่ายแต่ยังดีที่ไม่ได้ฟิวส์ขาดถลาไปชกคุณชานซองให้ได้เลือด แต่เด็กนี่กลับทำตรงกันข้ามลิบลับ...แขนยาวพาดคอจุนมยอนดึงเข้าไปหาตัวแล้วจูบขมับเขาดังฟอด

            …!?!

            “ คนที่ทำได้แค่มองจุนมยอนนาตาปริบๆ เหมือนหมามองเครื่องบินน่ะ...หุบปากจะดีกว่านะ

            “ ไอ้เด็ก...! ”

            “ แตะได้แค่นิดหน่อยทำกร่างเหรอ? งั้นแกดูนี่นะ...

            “ เฮ้ยจื่อเทา! ”

            “ นิ่งๆ สิจุนมยอนนา

            บ้า! บ้าไปแล้ว! ทำไมจุนมยอนจะต้องมายืนให้เด็กบ้านี่กอดหอมต่อหน้าเพื่อนร่วมงานแบบนี้กันเล่า! เดี๋ยวหอมแก้มซ้ายเดี๋ยวหอมแก้มขวา เดี๋ยวจุ๊บหน้าผากกันอีก อย่าว่าแต่คุณชานซองเลยเถอะ...ตอนนี้หน้าจุนมยอนห็เหวอไม่แพ้กัน

            ฟอดดด

            ฟอดดด

            จุ๊บ!

           

            อย่าไว้ใจเด็กหน้าตาบื้อๆ นะครับเดี๋ยวจะพลาดท่าแบบผม...

 
 

            โห่วว เผลอแต๊ะอั๋งไปเลยอ่ะจุนมยอนนา

            “ … ”

            “ ไม่เป็นไร มีความรับผิดชอบพอ

            “ … ”

            “ ไว้จะให้หม่ามี๊มาขอนะ








 


 

            




 

            “ จุนมยอนนา

            “ … ”

            “ นอนด้วยคนสิ

            ขณะนี้เวลาสองทุ่มสี่สิบห้านาทีได้มีเด็กตัวสูงร่างยักษ์ในชุดนอนปรากฏตัวหน้าประตูบ้านจุนมยอนพร้อมหมอนหนึ่งใบ ทำหน้าตาใสซื่อเหมือนเด็กน้อยหลงทางและแววตาเป้นประกายคาดหวังอย่างเต็มที่ หันไปมองบ้านข้างๆ จุนมยอนยังเห็นหม่ามี๊ของจื่อเทานั่งดูละครอยู่เลย...

            โดนไล่ออกจากบ้านนะรู้ป่ะ

            “ ทำไมโดนไล่ออกจากบ้านอ่ะ?

            “ ก็ขอให้หม่ามี๊ไล่ออกจากบ้านเองแหละ

            “ ห๊ะ?

            “ ฝากตัวด้วยละกัน

            ตัวโตๆ ของเด็กโข่งเบียดจุนมยอนเดินเข้าไปข้างในบ้านชิลๆ แถมยังมีการกวักมือเรียกจุนมยอนอยู่ตรงบันไดอีกนะ กะจะตีหน้ามึนมานอนค้างบ้านคนอื่นใช่มั้ย รู้ทันอยู่หรอกน่า

            มาเร็วๆ สิจุนมยอนนา

            “ มาขอนอนด้วยงี้คิดไรกับเราป่ะเนี่ย?

            นี่งงมากนะจะบอกให้ เขาตามอารมณ์ความคิดเด็กอย่างจื่อเทาไม่ทันหรอกมึนตึ้บเลย เจ้าเด็กดื้อถอนหายใจหรี่ตามองจุนมยอนเนือยๆ ราวกับว่าจุนมยอนช่างเป็นคนสมองทึบเหลือจะทน

            หน้าดูเหมือนคนมีซัมติงป้ะ?

            “ เหมือนมาก

            “ พอดีไม่ใช่คนหื่นกามแบบแฟนแบคฮยอนมันป้ะ?

            “ เกี่ยวไรกันอ่ะ

            “ เฮ้ออ ช่างมันเหอะน่า มานี่สิเร็วๆ เลยจุนมยอนนา

            มีการถอนหายใจด้วย? คนที่ควรจะถอนหายใจมันควรจะเป้นจุนมยอนมากกว่าที่มีเด็กประหลาดมาบุกถึงบ้านตอนสองทุ่มกว่าๆ เนี่ย จื่อเทาเดินดุ่มๆ เข้าไปในห้องจุนมยอนยังกับเป็นเจ้าของบ้านมาเอง พอจุนมยอนเข้าไปถึงก็เห็นร่างสูงนั่นนอนซุกผ้าห่มอยู่บนเตียงแล้ว

            ปิดไฟแล้วมานอน

            “ แน่ใจว่าจีบอยู่เนี่ย ทำเหมือนเป็นแฟน

            “ เดี๋ยวก็เป็นอยู่ดี

            ลอยหน้าลอยตาตอบได้น่าหมั่นไส้เอาการ จุนมยอนหัวเราะชอบใจกับท่าทางมั่นอกมั่นใจของจื่อเทา มันน่ารักดีนี่นา เด็กจื่อเทานี่ทำอะไรก็น่าเอ็นดูไปหมดแหละ อีกคนนอนบนเตียงกระดิกนิ้วเรียกยิกๆ จุนมยอนเลยยอมปิดไฟแล้วคลานขึ้นเตียงไปทิ้งตัวนอนข้างอีกคน

 

            ทิ้งตัวนอนปุ๊บ! โดนหยุบหยับตามตัวปั๊บ!

 
 

            “ นอนดีๆ นะจื่อเทา

            อื้อ

            อื้อบ้าอื้อบออะไรเล่า มือน่ะมือ...ทำไมถึงเลื่อนมือไปตามตัวคนอื่นแบบนี้ล่ะ? จุนมยอนพลิกตัวนอนหันหลังให้ จื่อเทาก็สอดแขนตรงเอวดึงเข้าไปกอดหน้าตาเฉยแล้วยังขยับหน้าเข้ามาซุกกันอีก อากัปกิริยาออดอ้อนแบบนี้สไตล์จื่อเทาสินะ เนียนเกินไปละ

            จุนมยอนนา...

            “ อะไรอีกล่ะ

            “ นอนไม่หลับ

            เสียงหงอยๆ กับหน้าตาหงอยๆ เมื่อตอนที่จุนมยอนพลิกตัวหันกลับไปมองมันเรียกรอยยิ้มได้มากทีเดียว พวกเขานอนตะแคงหันหน้าเข้าหากัน สบตากันเงียบๆ ท่ามกลางความมืดที่มีแค่แสงสว่างลอดมาจากหน้าต่าง จื่อเทาอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ทีละนิด...ทีละนิด

            ปลายจมูกคลอเคลียกันไปมา ปัดป่ายแผ่วๆ ชวนจั๊กจี๊จนจุนมยอนต้องหลุดหัวเราะออกมาเป็นครั้งคราว รู้ตัวอยู่หรอกนะว่าร่างกายมันเริ่มขยับเข้าหากันทีละนิดทีละหน่อยแต่ก็แค่ปล่อยให้มันเป็นไป

            จื่อเทาเลื่อนหน้ามาใกล้จนริมฝีปากสัมผัสกันผะแผ่วแล้วผละออกไปเพียงเล็กน้อย ริมฝีปากคนสองคนคลอเคลียสัมผัสกันไปมา ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น

 

            แต่โตแล้วเขาไม่ทำกันแค่นี้หรอก

 
 

            จื่อเทา

            “ อือ

            จะจูบก็จูบเลยสิ อ่อนหัดจริงๆ

            ว่าแล้วก็ดึงต้นคออีกคนเข้ามาจูบ สอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปขณะที่ลิ้นของจื่อเทาเริ่มตอบรับสัมผัส จุนมยอนได้ยินเสียงหัวเราะหึๆ ของจื่อเทาก่อนจะได้หูอื้อตาลายกับความร้อนแรงที่ทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ จื่อเทาไล่ต้อนชนิดที่ว่าทำเอาหายใจหายคอไม่ทัน บดขยี้ให้จุนมยอนแพ้ราบคาบและเริ่มเปลี่ยนความร้อนแรงเป็นความหวานอีกครั้ง จุนมยอนซึมซับสัมผัสเอาใจก่อนจะผละออกมาหอบแฮ่ก

            ใครกันแน่ที่อ่อนหัด

            “ หื้อออ เด็กบ้านี่ รักแกผู้ใหญ่ยังมาพูดดีอีก

            จื่อไม่ต่อล้อต่อเถียงนะแต่เริ่มขยับซุกหน้าเข้าหาซอกคอจุนมยอนเรียบร้อยแล้ว นี่คือจุดประสงค์หลักสินะ...ไหนบอกว่าไม่มีซัมติงไง แรงขบเม้มไม่เบามากนักจี๊ดจนจุนมยอนสะดุ้ง

            “ ชักจะมากเกินไปละนะ พอเลย...

            “ ทำไมตอนแรกไม่ขัดขืนล่ะ?

            “ พูดอะไรเนี่ยจื่อเทา ไปๆ กลับไปนอนที่ตัวเองได้แล้ว

            เด็กโข่งทำหน้ามุ่ยแต่ก็ยอมถอยทัพทิ้งตัวลงนอนข้างๆ จุนมยอนแต่โดยดี ไม่ดีเท่าไหร่...เพราะยังเอาหน้ามาถูๆ ไถๆ ซุกแถวซอกคอจุนมยอนอยู่ดี

            กล่อมด้วยนะจะนอนแล้ว

            “ เรื่องเยอะจริง

            ปากพูดอย่างงั้นแต่มือก็เลื่อนไปลูบขึ้นลงบนแผ่นหลังกว้างของเด็กโข่งซะแล้ว

            เรื่องเยอะก็รักเยอะไม่รู้หรือไง

           

            ยอม!


























           จื่อเทาเดินหอบหมอนกลับมาที่บ้านในสภาพสะลึมสะลือ จะว่าเพิ่งตื่นก็ไม่เชิงเพราะก่อนลุกจากเตียงมานี่ขโมยฟัดแก้มขาวๆ นิ่มๆ ของจุนมยอนนาไปเป็นสิบรอบ ถามว่าเมื่อคืนหลับสบายดีมั้ย? ปั๊ดโธ่! จะตอบอะไรได้นอกจากว่ามันดีสุดๆ!

            ถึงบางครั้งเขาจะง้องแง้งตามแบคฮยอนไปบ้างแต่ก็ยังมีความมาดแมนในตัวนะเว้ย! เรื่องที่ผู้ใหญ่เขาทำกันก็ไม่ใช่ไก่กา ถามว่าไปเรียนรู้เรื่องพวกนี้มาจากไหนคงต้องตอบว่าลองไปนั่งมองหน้าปาร์คชานยอลทุกวันดูนะ หมอนั่นความหื่นมันแผ่ออกมาจากสายตาประกอบกับชอบโชว์จูบฟัดแบคฮยอนต่อหน้าตาตาจื่อเทาอยู่เรื่อย(คิดแล้วแค้น)

            จื่อเทา! ”

            ทันทีที่เปิดประตูบ้านเสียงแหลมๆ ของหม่ามี๊ก็พุ่งเข้ามาในโสตประสาต ผู้หญิงตัวเล็กสวมผ้ากันเปื้อนถือมีดเดินออกมาจากห้องครัว ใบหน้าคับข้องใจมาก

            หม่ามี๊! หม่ามี๊อย่าถือมีดแบบนั้นสิ! ”

            “ เมื่อคืนที่ให้หม่ามี๊ไล่ออกจากบ้านเพราะยังงี้ใช่มั้ยหา! ”

            “ ยังงี้แล้วแล้วมันยังไงอ่ะหม่ามี๊

            “ หน็อยย ลูกบ้านี่ชอบตีหน้ามึนแบบปาป๊าไม่มีผิด! ”

            ปาป๊าที่นั่งจิบกาแฟเงียบๆ อยู่หน้าทีวีถึงกับสำลักกันเลยทีเดียว สองพ่อลูกสบตากันเลิ่กลั่ก

            ใช้ไม่ได้! ใช้ไม่ได้! จุนมยอนนาเขาเป็นลูกมีพ่อมีแม่นะจื่อเทา อยู่ๆ ไปค้างกับเขาได้ยังไง! ”

            หม่ามี๊วางมีดกระแทกลงบนโต๊ะวางโทรศัพท์เสียงดังจนจื่อเทาสะดุ้ง ใบหน้าบึ้งตึงและถลึงตามองจื่อเทาเหมือนอยากจะเข้ามาดึงหู จื่อเทาพยายามส่งสายตาขอความช่วยเหลือให้ปาป๊าแต่รายนั้นกลับทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้และเฟดตัวเองออกไปเงียบๆ

            แต่จุนมยอนนาก็ให้เค้าค้างด้วยนะหม่ามี๊

            “ จุนมยอนนาเขาตัวเล็กจะตาย จื่อเทาบังคับเขาก็สู้ไม่ได้หรอก

 

            แต่เมื่อคืนลูกชายหม่ามี๊ถูกกระทำนะ!

          โดนกระชากไปจูบจนปากเจ่อเลยเห็นมั้ย!

 
 

            “ เค้าไม่ได้ทำอะไรจุนมยอนนาสักหน่อย

            “ จริงเหรอ...?

            หรี่ตาแบบนั้นแสดงว่าหม่ามี๊ไม่เชื่ออย่างแรง จื่อเทากลืนน้ำลายดังเอื๊อก

            จริงๆ ก็...นิดนึง

            “ แล้วไงต่อ?

            “ มีกอดบ้าง ซบบ้าง ซุกบ้าง...โอ๊ย! ”

            “ ซุก? ซุกอะไร!? ”

            “ ก็เหมือนที่เค้าชอบนอนซุกหม่ามี๊นั่นแหละ ฮืออ เค้าเจ็บนะ

            “ ไอ้หยา เจ้าลูกบ้านี่...

            จูบกันแล้วด้วย

            “ ไอ้หยา! ”

            เท่านั้นหม่ามี๊ก็พุ่งมาตบตีจื่อเทาพัลวันจนต้องร้องโอดโอย ต่อให้ปาป๊าพยายามร้องห้ามหม่ามี๊ก็ไม่ฟัง นี่แค่ไปนอนค้างบ้านเองนะแค่นอนค้าง ไม่ได้กำไรอะไรนอกจากจูบกับกอดหอมด้วย ได้แค่เต๊าะนิดๆ หน่อยๆ เอง แล้วนี่ถ้าจื่อเทาทำมากกว่านี้จะไม่โดนเฉือนเอาเหรอ!?

            “ เขามีพ่อมีแม่ทำไมจื่อเทาทำแบบนี้หา! เจ้าลูกบ้า! ”

            “ โอ๊ยหม่ามี๊! ”

            จื่อเทาเบ้ปากหลบหลีกฝ่ามือพิฆาตเป็นพัลวัน

            ก็เพราะมีพ่อมีแม่น่ะสิเค้าถึงจะให้หม่ามี๊ไปขออยู่เนี่ย! ”

           

            กริบเลย

          หม่ามี๊ทำหน้าเหมือนปลาน็อคน้ำเย็น

 
 

            ว่าไงนะ?

            “ ก็บอกกับจุนมยอนนาไปแล้วว่าจะให้หม่ามี๊กับปาป๊าไปขอ

            คนนี้อ่ะเค้าอยากได้

 

หวงจื่อเทาน่ะ...รักใครแล้วรักจริงด้วย

          ที่ไม่ทำมากกว่าจูบเพราะมีเวลาถมเถน่ะสิ

 
 

            หม่ามี๊ต้องขอจุนมยอนนามาให้เค้านะ ไม่งั้นเค้าจะกลั้นหายใจตาย

 
 

            ไอ้หยา!





 

















 

            “ อะไรเอ่ยอ้วนจนจะเป็นหมู?

            “ ฮื่อออ

            นี่ถามให้ตอบนะไม่ใช่ให้มาขู่เป็นลูกหมาโดนแย่งของเล่นแบบนี้ ก้อนกลมปุ๊กเยื้องจากชานยอลไปอีกหน่อยก็คือแบคฮยอนของเขาที่นั่งกอดเข่าหันหน้าเข้ามุมโซฟา ไม่ยอมพูดยอมจา เอาแต่ขู่ในลำคอทุกครั้งที่ชานยอลแกล้งเอานิ้วไปสะกิดแหย่

            แบคฮยอนในโหมดงอนมากและเล่นตัวมันก็น่ารักดีนะ แตะนิดแตะหน่อยก็ขู่ฮื่อๆ ตาเล็กๆ เลยพลอยโตขึ้นอีกนิดเพราะแบคฮยอนเอาแต่ถลึงมองเขาเนี่ยแหละ เกิดอะไรขึ้นวันนี้? อาจจะเป็นเพราะแบคฮยอนถูกชานยอล(แกล้ง)ขัดใจล่ะมั้ง

            ช่วงนี้แบคฮยอนของชานยอลตระเวนกินเค้กกินไอศกรีมไปทั่วเลยนี่นาเลยดูเหมือนว่าจะอ้วนขึ้นนิดหน่อย กอดแล้วเต็มไม้เต็มมือ เวลาจับฟัดแต่ละทีก็นุ่มๆ นิ่มๆ ไปทั้งตัว หน้าตาจิ้มลิ้มขึ้นจนน่าหยิกให้แก้มช้ำ แล้วมันไม่ดีตรงไหนเหรอ? อืม...มันก็ดีนะ ชานยอลชอบ แต่ยังไงก็ห่วงสุขภาพแบคฮยอนอยู่ดี

            หมูน้อยของชานยอล

            “ ฮื่อออ

            “ แค่ไม่ให้กินเค้กต้องโกรธขนาดนี้เลยเหรอ?

            ไม่ตอบซะด้วย สงสัยว่าจะจี้ตรงจุดสินะ ชานยอลรวบตัวเล็กๆ เข้ามากอดแต่แบคฮยอนก็ดีดดิ้นจนหลุดออกไปนั่งกอดเข่าได้เหมือนเดิม

            กินแล้วก็นอนตีพุงไม่ยอมออกกำลังกาย แล้วจะให้ทำยังไงล่ะหื้ม?

            “ … ”

            “ เค้กน่ะจะกินเท่าไหร่ก็ได้ แต่แบคฮยอนไม่ยอมออกกำลังกายเลยนี่สิ

            ขยับเข้าไปชิดแล้วค่อยสอดมือลูบไล้เอวนิ่มเบาๆ แบคฮยอนขู่ในลำคออีกครั้งแล้วสะบัดตัวหนี ใบหน้าจิ้มลิ้มง้ำงอ ทำตาแดงๆ จมูกแดงๆ ให้ได้ใจอ่อนกันอีก(หลาย)รอบ นี่ยังไม่รวมเสียงสูดจมูกกระซิกๆ นี่อีกนะนั่น ท่าปาดน้ำตาป้อยๆ นั่นอีก

 

            ไม่ยอมก็ไม่ใช่ปาร์คชานยอลสิ

 
 

            เฮ้ออ

            “ … ”

            “ ก็ได้ เค้กอยู่ในตู้เย็น

            รวบแบคฮยอนของเขาเข้ามากอดปลอบอีกครั้งก่อนจะหอมขมับเบาๆ คราวนี้ไม่มีดิ้นหนีแล้วยังมีการถูไถแก้มกับอกออดอ้อนอีก เอาวะ จะมีแฟนเป็นหมูแล้วมันจะน่าฟัดขนาดนี้จะยอมตามใจก็ได้

            ชานยอลโอบแบคฮยอนเข้ามาในครัว พาเจ้าคนน่ารักไปนั่งรอที่โต๊ะแล้วก็ยกกล่องเค้กออกมาจากตู้เย็นตัดแบ่งเป็นชิ้นเล็กใส่จาน แบคฮยอนนั่งยิ้มตาหยีคราบน้ำตาเลอะแก้มจับช้อนรออยู่ก่อนแล้ว เห็นละขำ คนอะไรชอบกินของหวานขนาดนี้

            มันเป็นความสุขเล็กๆ ของชานยอลเลยก็ว่าได้ที่นั่งมองแฟนกินเค้กอย่างมีความสุขเนี่ย ถึงจะมัวแต่กินจนไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองกันเลยก็เถอะ เสียงฮัมเพลงในลำคอฟังแล้วก็รู้ว่าแบคฮยอนชอบใจมาก มีการแกว่งขาไปมาแล้วเอียงคอด๊อกแด๊กให้ชานยอลหน้ามืดเล่นๆ อีก

            อะไรเอ่ยอ้วนจนจะเป็นหมูแต่ชานยอลยังรัก?

            เจ้าคนน่ารักเงยหน้าขึ้นมาจากจานเค้ก เคี้ยวตุ้ยๆ แต่ก็ยังตอบเสียงฉะฉานใช้ได้

            แบคฮยอนไง

           

            ไม่หลงปาร์คชานยอลก็คงไม่ใช่คนแล้วล่ะเอาจริงๆ

 
 

            กินแล้วต้องออกกำลังกายนะ

            “ ฮื้ออ แล้วจะทำยังไง

            ชานยอลไม่ได้ตอบ เพียงแค่เคาะนิ้วกับโต๊ะเป็นจังหวะจ้องมองแบคฮยอนด้วยสายตาแพรวพราว

            ก็ไม่ต้องทำยังไง คืนนี้น่ะ...

            เดี๋ยวจะพาออกกำลังกายนะJ






            



#ฟิคพาโบ




 







นิดนึง ขอให้จื่อเทาดูเท่กว่าชานยอลนิดนึง





 
(c)  Porcelain theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

1,666 ความคิดเห็น

  1. #1645 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 12:27
    ชานยอลล่อลวงแบ้กตลอด555
    #1645
    0
  2. #1626 TaR0406 (@TaR0406) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 01:30
    หมูน้อยของชานยอล เขินนนนนวุ้ยยยยยยยยยยย
    #1626
    0
  3. #1621 sweetpss (@TungPang_Sg) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 12:29
    ออกกำลังกายในผ้าห่มงี้หรอคุณปาร์ค
    #1621
    0
  4. #1600 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 19:49
    โว่ยยยยยย ><
    #1600
    0
  5. #1542 PiPoTweeTy (@PiPoTweeTy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 22:18
    มึนๆดื้อๆ แบบจื่อเทาก็น่ารักไปอีกแบบ
    ชานยอลคนหลงแฟน อะไรๆก็น่ารักไปหมดดน่าร้ากกก แบคง่าหมั่นเขี้ยว หยิกแก้มที
    #1542
    0
  6. #1529 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 14:39
    ออกยังไงชานนนนน
    #1529
    0
  7. #1502 ArLeS_03 (@twentynoey) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 13:14
    เทาเท่อ่ะเท่ 555 แล้วตอนเถียงกับแม่นี่อย่างฮา อะไร! ไปบอกแม่ว่าจูบกันแล้ว จ้ะๆ ชานแบคนี่มาสั้นๆแต่ฟินนะ~ ชานยอลหื่นขึ้นเรื่อยๆ จริงๆนะ 5555
    #1502
    0
  8. #1468 Amittarin (@leehana) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 22:13
    จื่อเทามเท่มาก ถ้าไม่ขอจุนนี่จะกลั้นใจตาย 55555 



    หื่น = ชานยอล 
    #1468
    0
  9. #1445 babemay (@maylovelovekz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 18:55
    แบคไม่ชอบออกกำลังกาย .. แต่ว่าถ้าออกกำลังกายบนเตียงไม่ว่าจะยอมหรือไม่ยอมชานยอลก็จะพาออกอยู่ดีสินะคะ 555555555555555555555
    #1445
    0
  10. #1404 JuneTcn (@jaloonjune55) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 23:47
    ฮืออออออชอบเทาโฮสุดๆ!
    #1404
    0
  11. วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 18:46
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด. มยอนนนนนนนนน ทำไมน่ารักจังเลยยย!!! เทาโฮทำเอาชั้นทุบเตียง จิกหมอน ข่วนผ้าปูที่นอน และก็กรี๊ดๆๆๆๆ ไม่หยุดเลย โอ้ยยยยยย. จะบ้าตาย ไหนจะชานแบคอีก ฟินลืมหายใจ
    #1339
    0
  12. #1293 SQRYMISM (@sqrym) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2557 / 15:42
    ออกกำลังลังบนเตียงงง
    #1293
    0
  13. #1200 '-SupikaKan.๙9 (@sonelittsw99) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 17:52
    จย้าาา จย้าาา จื่อเทาโอป้า ถถถถถถ ทำแบบนี้พี่จุนก็ไปไหนไม่รอดอ่ะดี้~~
    แต่ขรรมส์อาม๊ากับปาป๊าอาเทามาก คือแบบ ตลกก หยาาา ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    จะหมาหรือหมู ชานยอลก็รักสินะ แบคฮยอนโคตรน่าฟัดด #โดนชานยอลตบ

    #1200
    0
  14. #1193 คปซป. (@pikpicook) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 12:06
    จื่เทาอย่าเท่เลยกรี้ดดดดดด ;;////_///;;
    #1193
    0
  15. #1178 BBenzVenusbabybap (@benzareeya) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 18:50
    เขินแทนจุนมยอนนา >///<
    #1178
    0
  16. #1025 `ตูดหมึก (@pangziiz7755) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 21:53
    จื่อเทาเป็นคนตลก5555555 ชานยอลคนหื่นส่วนแบคฮยอนนั่ลลัคที่สุดในโลก
    #1025
    0
  17. #1003 vviez (@iamjaja) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 23:07
    เทาน่ารักอ่ะ 
    พี่ชานหื่นอีกแล้วนะคะ
    #1003
    0
  18. #1002 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 14:08
    เข้าใจจื่อแล้วว่ายอลปล่อยรังสีความหื่นใส่จนหื่นตาม55555555

    แล้วอีกน่อยคงติดความเจ้าเล่ห์ไปด้วยแน่ๆเลยอ่ะอิอิอิอิอิอิ
    #1002
    0
  19. #1000 new0305 (@newthitiluk1151) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 09:37
    ชานย๊อลลลลลลลลลลลลเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวมาก55555555555555555555555
    #1000
    0
  20. #999 lover pc (@pear-pcy_love) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 07:47
    กรี้ดดดดดดดดด
    #999
    0
  21. #997 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 17:37
    ชานยอลคนหื่นกามหื่นกามได้ตลอดเวลาจิงๆ
    #997
    0
  22. #994 byunpop (@poppig0) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 14:03
    น่าฮักจ๋นอ่ะ ><
    #994
    0
  23. #993 Suesue Sue (@suesue123) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 14:47
    อยากอ่านคืนนี้ของชานยอชอ่าาาาา 5555 แบคน่ารักมากกกกก จื่อ ก้ิตลกกกกก
    #993
    0
  24. #991 อิ อิ (@fds_513) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 09:50
    อิพี่ชานนี่มีโอกาสเป็นไม่ได้เลยนะ หื่นตลอดดดดดด 5555
    #991
    0
  25. #990 Delight.PN (@paew_nonticha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 09:07
    โอ้ยยยย! จื่อเทาแกจะงุ้งงิ้งไปไหน ดูอ้อนหม่ามี๊เข้าสิ ไหนบอกไม่งอแงเท่าแบคฮยอนไง หนูแบคงอแงเพราะพี่ชานไม่ให้กินเค้ก อ้วนก็ไม่เห็นเป็นไรเลย นุ่มนิ่มน่าฟัดจะตาย 555 อิพี่ชานนี่ก็นับวันสกิลความหื่นยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ วิธีออกกำลังกายก็มีตั้งเยอะป่ะว๊า! สงสารหนูแบคบ้างก็ได้นะ ><
    #990
    0