exo「 Babo - ya 」chanbaek krislay taoho

ตอนที่ 21 : Eighteen ✿ You're mine

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3619
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    13 พ.ย. 57










18

You’re mine.



 

เขาคือสิ่งธรรมดาที่ผมโคตรจะรัก

คงต้องเขียนเพลงรักเป็นล้านเพลงเพื่อบอกว่าผมรู้สึกยังไง

 

เพราะสิ่งที่เขาทำให้ผมรู้สึกนั้น เขารู้ว่ามันเป็นความจริงอย่างที่สุด















            “ ไม่ต้องตื่นนะ

            “ อือ...

            สัมผัสนุ่มนวลแตะลงบนหน้าผากก่อนที่รู้สึกได้เหมือนร่างกำลังลอยขึ้นจากเตียงนุ่มๆ แบคฮยอนสะลึมสะลืออยากจะปรือตาขึ้นมองแต่ก็ง่วงเกินกว่าจะทำอย่างนั้นได้ กลิ่มหอมอ่อนๆ คลอเคลียใกล้ปลายจมูกก็ทำให้อุ่นใจมากพอที่จะยอมนอนนิ่ง

            รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ร่างถูกวางบนพื้น แบคฮยอนสัปหงกหลับคอพับคออ่อนส่งเสียงงึมงำเมื่อเริ่มนอนไม่สบายเหมือนเดิม คนตัวเล็กถูกกดหัวให้พิงกับไหล่ของใครสักคนพร้อมความอบอุ่นที่โอบล้อมรอบตัว สัมผัสลูบขึ้นลงบนแผ่นหลังก็สบายชวนให้เคลิ้มหลับไปอีกครั้ง

            ...แบค

            “ แบคฮยอน

            “ ตื่นเร็วคนขี้เซา

            แบคฮยอนไม่ได้อยากตื่นแต่จำต้องเปิดเปลือกตาขึ้นแบบอึนๆ ตาปรือมองใบหน้ายิ้มแย้มของชานยอลแล้วยิ่งรู้สึกสับสนกว่าเดิม คนตัวเล็กถูกจับให้ยืนพิงอกชานยอลเอาไว้กันล้มหน้าคะมำเพราะยังไม่ตื่นดี ยืนหมุนไปหมุนมาให้เขาจับใส่นั่นนี่จนมึนไปหมด ชานยอลกดจูบลงบนหน้าผากแบคฮยอนอีกครั้งก่อนที่แรงจูงตรงฝ่ามือจะนำพาไปที่ไหนสักที่

            ฟู่วว ขี้เซาจนเกือบสายเลยเห็นมั้ย ดีนะที่มาถึงเครื่องจะขึ้นพอดี ไปกันเถอะ

 
 

            อะไรจะขึ้นนะ?

          อ่า...ทำไมมันง่วงแบบนี้ล่ะเนี่ย

 
 

            ไม่รู้ตัวอะไรทั้งนั้นแหละ มันเหมือนว่าทุกอย่างก้ำกึ่งความฝันกับละเมอ แบคฮยอนไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน กำลังไปไหน ทำอะไรออกไปบ้าง รู้อย่างเดียวคือเสียงกระซิบข้างหู จูบอุ่นๆ ตรงผิวแก้ม และสัมผัสจากฝ่ามือใหญ่ กลิ่นหอมประจำตัวชานยอลให้ความรู้สึกว่ามันปลอดภัย คนตัวเล็กเพียงแค่ขยับซุกให้อีกคนกอดเอาไว้ ประโยคที่ดังสะท้อนไปมาแต่กลับจับใจความไม่ได้ดีสักเท่าไหร่

            เราจะซ้อมฮันนีมูนล่วงหน้ากันนะ

 

 

















 

            “ ...งืม

            เตียงนอนนุ่มกว่าทุกวันแล้วยังมีกลิ่นหอมฟุ้งทำให้การลืมตาตื่นเป็นเรื่องยาก นอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มเป็นก้อนกลมได้สักพักก็มีคนสวมกอดทับลงมา แบคฮยอนไม่ได้ใส่ใจกับอะไรก็ตามที่สัมผัสไปทั่วใบหน้าของตัวเอง ความเย็นลากผ่านผิวเนื้อใต้ร่มผ้าชวนสะดุ้งแต่ก็มีคนลูบหลังคอยปลอบให้หายตกใจ

            อื้อ

            “ เด็กน้อย

            “ อืมม

            “ ปล่อยให้แฟนเหงาทั้งเช้าเดี๋ยวก็โดนลักหลับหรอก

            มือเล็กเอื้อมไปปิดปากคนพูดข้างหูแล้วขมวดคิ้วไม่ยอมลืมตา ก็รู้สึกเหมือนนอนไม่พอนี่! แบคฮยอนไม่อยากตื่นสักหน่อย อยากจะนอนซุกผ้าห่มไปนานๆ เลย

            อย่าดื้อนะ ที่นี่ไม่มีคนให้ฟ้องแล้วนะ

            “ งื้อ ชาน...

            “ ที่นี่ชานยอลจะทำอะไรกับแบคฮยอนก็ได้นะรู้มั้ยหืม? เร็วตื่นเข้า

            “ ไม่ไหวแล้ว...งืออ ขอวันนึง

            คำอ้อนวอนไม่เป็นผลเมื่อสองแขนถูกดึงให้ลุกขึ้นมานั่งอย่างง่ายดาย แบคฮยอนทำตัวไร้กระดูกไปตามแรงโน้มถ่วงของโลกไม่ยอมนั่งดีๆ แต่จนแล้วจนเล่าชานยอลก็มีความพยายามมากพอจะจับคนตัวเล็กให้นั่งหันหน้าเข้าหาได้

            แก้มสองข้างถูกมือใหญ่บี้ไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว แว้งไปงับมือชานยอลเข้าให้จนอีกคนสะดุ้งเพราะตกใจ พอโดนปล่อยแบคฮยอนก็รีบพลิกตัวนอนคว่ำไปกับเตียงอีกครั้ง ชานยอลไม่ได้พยายามแงะแบคฮยอนขึ้นจากเตียงแต่อย่างใด

            ไม่อาวววว

            “ ดื้อเหรอ ดื้อใช่มั้ย

            เอวถูกจั๊กจี๊จนคนขี้เซาต้องดิ้นพราดๆ อย่างไร้ทางสู้ ดิ้นเท่าไหร่แรงจั๊กจี๊ก็ยิ่งหนักมากขึ้นจนแทบหายใจหายคอไม่ทัน เสียงครางงึมงำเปลี่ยนมาเป็นเสียงหัวเราะคิกคักในเวลาไม่นาน สุดท้ายแบคฮยอนก็จำต้องยอมลืมตาขึ้นนอนหอบแฮ่ก

            ยอมแล้ว งื้ออ ชานยอลอ่า เราหายใจไม่ทัน

            ตามสเต็ปคือส่งเสียงงุ้งงิ้ง เสร็จแล้วก็ค่อยเลื้อยเข้ากอด กอดได้แล้วก็ขโมยจุ๊บๆ ไปหลายที แบคฮยอนถูกอุ้มพาดบ่าเข้าไปในห้องน้ำ ถูกวางนั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าโดยมีร่างสูงของชานยอลแทรกมายืนตรงกลาง พวกเขาเอาหน้าผากชนกันเบาๆ

            รู้ตัวมั้ยเนี่ยว่าถูกลักพาตัวมา

            “ งั้นกลับไปก็ให้ค่าสินสอดเยอะๆ นะ

            เสียงหัวเราะดังขึ้นเหนือกลุ่มผม หน้าม้าของคนตัวเล็กถูกจับมัดจุกน้ำพุให้เรียบร้อย ชานยอลดีดเหม่งเบาๆ แบคฮยอนนี่แทบจะหงายล้มแล้ว

            ห้ามงอแงกลับบ้านนะ

            “ หื้อ?

            “ เอ้า! แปรงฟันเร็วเลย

            ถึงจะรู้สึกงงๆ นิดหน่อยแต่กับชานยอลแบคฮยอนก็ว่าง่ายตลอดนั่นแหละ กว่าจะแปรงฟันเสร็จล้างหน้าเสร็จก็ตาสว่างพอดี คนตัวเล็กเดินเนิบนาบออกมาจากห้องน้ำ กลิ่นหอมของมื้อเช้าก็ทำให้ท้องร้องโครกครากได้แล้ว แต่เดี๋ยวนะ...?

 

            ที่นี่ที่ไหน?

 
 

            แบคฮยอนมองเลิ่กลั่กไปรอบบ้านก็พบว่าที่นี่ไม่มีอะไรคล้ายบ้านตัวเองกับชานยอลแม้แต่นิดเดียว จริงๆ นะ! ความตกใจทำให้เผลอส่งเสียงร้องอุทานออกมา รีบวิ่งไปเกาะกระจกเบิกตามองวิวทิวทัศน์ด้านนอกอย่างตื่นตะลึง ที่นี่มันทะเลนี่นา!

            “ ชานยอล! ”

            “ เสียงดังอะไรหืม?

            “ ที่นี่ที่ไหนอ่ะ! ทำไมมีทะเลด้วย! ”

            เราอยู่เกาะเชจูครับผม

            “ ห๊ะ!? ”

            เมื่อคืนก็นอนอยู่ดีๆ ที่บ้านนะทำไมตื่นมาถึงมาโผล่ที่นี่ได้ล่ะ ชานยอลยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กอดคนตัวเล็กจากข้างหลัง เอาคางเกยบนกลุ่มผมนุ่มสูดกลิ่นแชมพูเข้าไปเต็มปอด

            พาเรามานี่ขอหม่าม๊ายัง?

            “ ขอแล้ว ไม่รู้เรื่องเลย

            “ คิดว่าเป็นชานยอลแล้วจะหิ้วเราไปไหนก็ได้งั้นเหรอ?

            แบคฮยอนว่างอนๆ แต่แขนขานี่กอดก่ายชานยอลไปแล้วเรียบร้อย อย่าหาว่าอย่างงู้นอย่างี้เลยนะ โอกาสที่จะอยู่กันสองคนในที่ๆ ทั้งสวยทั้งสงบ อาหารอร่อยมันหาย๊ากยาก เมื่อชานยอลพามาแล้วก็ต้องใช้เวลาให้คุ้มไปเลยแล้วกัน!

            “ กอดขนาดนี้คงไม่อยากมาด้วยหรอกมั้ง

            “ ทำเป็นโรแมนติก

            “ เดี๋ยวแฟนเบื่อขึ้นมาฉันก็แย่สิ

           

            ปาร์คชานยอลนี่มันปาร์คชานยอลจริงๆ เลย

          ก็เล่นทำตัวซะอย่างนี้แล้วใครจะเบื่อกันเล่า!

 
 

            มื้อเช้าฝีมือของชานยอลเป็นไปอย่างชื่นมื่น แบคฮยอนไม่เคยเบื่อเลยที่จะส่งยิ้มหวานให้คนตัวสูง ชานยอลทำอะไรก็ชอบไปหมดตามประสาแบคฮยอน ชานยอลเล่นมุกก็หัวเราะ ชานยอลขอกอดก็ยอมให้กอด ชานยอลบอกจะพาไปเล่นน้ำก็พยักหน้าหงึกๆ เงี้ยแหละเด็กดีของชานยอลไง

            แต่มันชักจะมามีปัญหาก็ตอนที่จะพากันไปเล่นน้ำจริงๆ ต่างหาก ก็ปาร์คชานยอลนั่นแหละ! สั่งแบคฮยอนงั้นงี้บอกว่าอย่าใส่เสื้อกล้ามแต่ตัวเองดันใส่ แค่กล้ามแขนแบคฮยอนก็หวงนะขอบอก! ทำไมอ่ะ ทำไมจะต้องเอาเรือนร่างตัวเองไปล่อเสือล่อตะเข้ด้วย!

            “ ชานยอลไม่ใส่เราก็ไม่ใส่! ”

            “ เดี๋ยวมีคนมาเต๊าะ ไม่รู้ล่ะ ยังไงก็ต้องใส่

            “ แล้วทำไมชานยอลไม่ใส่กับเราอ้ะ! ”

            “ ฉันแต่งตัวยังไงก็ไม่มีคนฉุดไปได้หรอกน่า

            แบคฮยอนหน้ามุ่ย อีกคนเอื้อมมือมาขยี้หัวก็เบี่ยงตัวออกงอนๆ คนตัวเล็กสวมเสื้อยืดเดินกระแทกเท้าตึงตังหมายจะเดินออกจากห้องแต่แขนก็โดนคว้าเอาไว้ก่อน

            ไม่ให้ใส่เสื้อสีขาว

            “ ทำไมอ้ะ! ”

            “ เปียกน้ำแล้วเห็น เปลี่ยนเลยนะ

            ยืนกอดอกทำหน้าขมึงทึงมองแบคฮยอนอย่างกดดันสุดๆ พอไม่ยอมขยับทำตามอีกคนก็เดินฉับๆ มาปล้ำถอดเสื้อเปลี่ยนเองกับมือ แบคฮยอนเริ่มทำเสียงกระซิกๆ(ท่าไม้ตาย)และปล่อยน้ำหูน้ำตาไหลพราก จ้องมองชานยอลอย่างตัดพ้อ

            ฮึก! ”

            “ ไม่เอาสิ ไม่งอแงนะ

            “ เรา...ฮึก! ไม่อยากเล่นน้ำแล้ว! ”

            สะบัดหน้าหนีเข้ามุมไปพร้อมกับสะอื้นจนตัวโยน แบคฮยอนกำลังงี่เง่าอีกแล้ว...แต่แล้วไงล่ะ! ก็แค่หวงนี่ แค่หวงแฟนตัวเองมันผิดตรงไหน ไม่อยากให้ใครมามองคนของตัวเองนี่

            หวงชานยอลขนาดนั้นเลยเหรอครับ? หื้ม?

            “ หวงสิ! ”

            “ ชื่นใจจัง

            “ รู้ว่าหวงทำไมยังจะทำอ่ะ ไม่แคร์เราเลยคนนิสัยไม่ดี! ไอ้บ้า! ”

            ชานยอลแค่ยิ้ม ยิ้มเดียวแต่ทำให้แบคฮยอนยินยอมทั้งตัวและหัวใจครั้งแล้วครั้งเล่า พอชานยอลกางแขนออกแบคฮยอนก็เหมือนน้องหมาแสนรู้เดินเข้าไปหาอ้อมกอดอีกคนแต่โดยดี ปล่อยร่างกายให้ชานยอลพาเดินโยกไปมาราวกับกำลังปลอบเด็กน้อย

            ร่างทั้งร่างลอยหวือไปนั่งบนโต๊ะกินข้าวปล่อยให้เขาหอมโน่นหอมนี่ตามใจชอบ แบคฮยอนทำเมินตอนที่ชานยอลเรียกชื่อแต่อีกฝ่ายก็ยังทำทุกอย่างให้แบคฮยอนหันมาสบตาอยู่ดี

            ทำไมงอนแล้วน่ารัก

            “ เฮอะ

            “ รู้อะไรมั้ยแบคฮยอน...

            “ … ”

            “ ที่นี่น่ะ...เด็กดื้อต้องโดนทำโทษนะ

            ต้นคอถูกรั้งเข้าไปประกบจูบโดยไม่ทันตั้งตัวเล่นเอาตกใจจนต้องดิ้นหนี กำปั้นเล็กทุบหลังกว้างปั้กๆ พออีกคนไม่สะทกสะท้านก็เปลี่ยนมาข่วนแรงๆ แทน ชานยอลผละออกมาแลบลิ้นเลียริมฝีปาก สายตาแพรวพราวชวนขัดเขิน คนตัวเล็กครางหงิงเมื่อริมฝีปากร้อนงับใบหูหยอกเล่น

            งื้อออ

            “ ไม่รู้เหรอเวลาข่วนหลังแล้วมันกระตุ้นอารมณ์น่ะ

            “ อะ...ไอ้บ้า! ”

            สะโพกก็ถูกดึงรั้งไปแนบชิดกับเอวหนา ท่าทางล่อแหลมเรียกเลือดมารวมกันที่แก้มแบคฮยอนได้อย่างง่ายดาย บ้านทั้งหลังก็ออกจะเปิดโล่งขนาดนี้ยังจะกล้ามาลวนลามคนอื่นอีก แบคฮยอนก้มหน้างุดดันแผ่นอกกว้างออกห่างและพยายามขยับตัวหนี

            ไม่ไปเล่นน้ำก็ได้

            “ อย่านะ...เดี๋ยวมีคนมาเห็น

            ห้ามไปก็เท่านั้น...ชานยอลไม่หยุดหรอก ริมฝีปากกดลงมาบดขยี้ร้อนแรง ลิ้นร้อนพันเกี่ยวแนบแน่นแย่งอากาศหายใจไปเป็นของตัวเอง ลมหายใจอุ่นเป่ารดตรงปลายจมูกผะแผ่ว ดวงตากลมโตจ้องมองมาหยาดเยิ้ม แบคฮยอนกำลังจะถูกต้อนจนมุมเข้าแล้ว

            มะ...มีคนมา

            ตะเกียกตะกายเสียงสั่นตีหลังชานยอลไปหลายทีก่อนจะได้หวีดร้องเมื่อถูกอุ้มพาดบ่าเดินขึ้นบันได แบคฮยอนปิดหน้าตัวเองอย่างขัดเขิน ไอ้ท่าทางชานยอลแบบนี้...แบคฮยอนรู้เลยล่ะว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น

            ชานยอล...

            ดื้อแล้วน่าฟัด ทนไม่ไหวหรอก

            คนตัวเล็กถูกโยนลงเตียงพร้อมกับร่างสูงที่ยืนจ้องอยู่ตรงปลายเตียง แบคฮยอนหน้าร้อนมากแต่ทำไมชานยอลถึงไม่สะทกสะท้านอะไรบ้างเลย? นี่มันเหมือนโดนลักพาตัวมาจริงๆ นะเนี่ย!

           

            ชานยอลถอดเสื้อกล้ามเจ้าปัญหาออก

          แบคฮยอนเลิ่กลั่ก

 
 

            เราไม่อยากทำแบบนั้นอ่ะ! ไม่เอานะ! ”

            “ แต่ฉันอยากทำแบบนั้นนี่

 

            นี่มันไม่ใช่แล้วนะ!

 
 

            คิดว่าหนีได้ก็ลองดู

 




 



 










           สุดท้ายก็ถูกงัดขึ้นจากเตียงในช่วงพระอาทิตย์กำลังจะตกดินพอดี สุดขอบฟ้าถูกอาบด้วยสีส้มจากที่เมื่อตอนเช้ายังเป็นสีฟ้าครามอยู่เลย ชายหาดเงียบสงบมีแต่เสียงคลื่นซัดเข้าฝั่งเป็นระลอก อากาศไม่เย็นมากนัก ชานยอลแบกเจ้าคนน่ารักขึ้นหลังเดินเล่นมาได้เกือบชั่วโมงแล้ว

            แบคฮยอนเงียบมาตลอดทาง แขนเล็กโอบกระชับรอบคอชานยอลเอาไว้ มีบ้างที่ชะโงกมาหอมแก้มเขาแล้วก็กลับไปซุกหน้ากับไหล่เหมือนเดิม ให้ตาย...จะน่ารักทำไมอีก

            รู้มั้ยทำไมพามาเกาะเชจู

            “ ม่ายย

            “ ไม่มีอะไร

            “ อ้าวว

            แค่อยากอยู่กันสองคน

            มันก็ไม่น่าแปลกใจนักหรอกที่คู่รักหลายสิบล้านคู่บนโลกใบนี้มักจะสร้างโลกส่วนตัวที่มีกันอยู่แค่สองคนขึ้นมา โลกที่มีแต่พวกเขามันวิเศษมากจริงๆ นะ เหมือนกับว่าท่ามกลางผู้คนมากมายสุดท้ายเราก็จะมองเห็นแค่คนๆ เดียวยังไงยังงั้น

            จีบบ่อยไปละ

            “ จีบไม่ได้หรือไง? เดี๋ยวนี้จีบไม่ได้เลยสินะ

            “ แล้วยอมขนาดนี้ไม่เรียกว่าให้จีบหรือไงเล่า

            แบคฮยอนก็ยังเป็นแบคฮยอนของเขา ตัวเล็กๆ ร่ำร้องจะลงวิ่งเล่นบนชายหาดชานยอลก็ตามใจไปตามประสาคนหลงแฟน เขาวิ่งตามรอยฝ่าเท้าบนผืนทรายไป มองแผ่นหลังเล็กที่วิ่งอยู่ข้างหน้าด้วยหัวใจที่พองโต ไม่รู้สิ ไม่มีครั้งไหนเลยที่แบคฮยอนจะไม่น่าหลงรัก

           

            แบคฮยอนทำให้ชานยอลเป็นเหมือนคนโง่

          แต่แบคฮยอนก็ทำให้รอยยิ้มโง่ๆ ของเขาเต็มไปด้วยความสุขซะมากมาย

 
 

            ชานยอลอ่า! ”

            “ หืม?

            “ สัญญาสิว่าวันพรุ่งนี้จะตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกัน

            “ โอเค สัญญา

            เจ้าคนน่ารักส่ายหน้าไปมาเหมือนคำตอบของเขาไม่น่าพอใจสักเท่าไหร่

            ไม่ใช่อย่างนี้นะ

            “ อย่างนี้เหรอ?

            ยื่นนิ้วก้อยไปหาเรียกร้องให้เกี่ยวก้อยทำสัญญากันแต่แบคฮยอนก็ยังเมิน ชานยอลต้องเดินตามหลังตัวเล็กๆ นั่นต้อยๆ อย่างเชื่อฟัง จะไม่ให้เชื่อฟังได้ยังไงกัน ก็แบคฮยอนน่ะ...เจ้าของหัวใจชานยอลนี่นา

            โง่จริง อย่างนี้ต่างหากล่ะ

            ใจสั่น...ใช่เลยว่าใจสั่นมาก ชานยอลกำลังใจสั่นเอามากๆ ตอนที่แบคฮยอนของเขาเขย่งเท้าทำปากจู๋ใส่ แถมยังทำเสียงจุ๊บๆ อีกต่างหาก ...เสร็จแน่ ชานยอลเสร็จแน่ๆ

            ทำไมไม่จุ๊บทำสัญญาสักทีอ่ะ! ”

            และชานยอลก็ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาจะป้องกันตัวจากความน่ารักน่าหยิกของแบคฮยอนได้ยังไง ไม่มีใครให้คำตอบนี้กับเขาได้สักคน วิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดคือการโน้มตัวลงไปจูบปากจู๋ๆ นั่นหนึ่งที

            ดีมากปาร์คชานยอล คิกๆ

            มือเล็กฉวยคว้ามือเขาไปกุมแถมยังจัดการทำให้นิ้วของพวกเขาสอดประสานกันอีกต่างหาก สัมผัสอบอุ่นจากฝ่ามือแผ่ซ่านไปทั้งตัว ส่งผลให้หัวใจเต้นตุบตับ แบคฮยอนของชานยอลฮัมเพลงคลอไปกับเสียงสายลมและคลื่นทะเล

 

          ฝันดี...ฝันดีชัดๆ

 
 

            เสียงร้องเพลงเพราะ

            “ จริงเหรอ! ”

            “ แล้วเสียงอย่างอื่นก็เพราะด้วย

            “ จะวกมาเรื่องลามกทำไมเนี่ย! ฮึ่ยย





 












 

            “ จุนมยอนนา...

            “ หื้ม?

            ดวงตาคมหลุบมองต่ำวาดปลายนิ้วลงบนฝ่ามือเล็กของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เป็นอีกวันในนับครั้งไม่ถ้วนที่จื่อเทาเนียนมานั่งๆ นอนๆ เล่นในห้องของพี่ชายข้างบ้าน จื่อเทาชอบบรรยากาศในห้องนี้เพราะมันมีแต่กลิ่นหอมของจุนมยอนตาฟุ้งเต็มไปหมด พอมีกลิ่นน้ำหอมจื่อเทานิดหน่อยทุกอย่างก็ดูลงตัวไปหมด

            เงียบทำไมล่ะ

            “ ก็คิดอยู่ว่าจะพูดดีมั้ย

            ก้มหน้ามองแต่ฝ่ามือจนอีกคนต้องเอนตัวลงมาสบตา จุนมยอนนายิ้มแล้วลูบหัวเขาอย่างอ่อนโยน น้ำเสียงนุ่มนวลน่าฟังเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงเป็นใย ทำเอาหัวใจจื่อเทาพองโตมีความสุข

            มีเรื่องในใจเหรอ?

            “ อือ

            “ ถ้าอยากระบายพูดออกมาก็ได้ จะฟังให้เงียบๆ ไม่บอกใครหรอก

            เงยหน้าขึ้นสบตาอีกคนแล้วก็ทิ้งตัวลงนอนตักเอาดื้อๆ จื่อเทายกฝ่ามือขาวขึ้นมาทาบบนแก้มตัวเองแล้วดึงมาพรมจูบเบาๆ จุนมยอนนาน่ะ...ไม่อยากให้เป็นแค่รักแรกหรอกนะ

            มีเรื่องนึงคิดไม่ตกเลย ไม่รู้จะปรึกษาใครดี

            “ อืม

            “ จะบอกจุนมยอนนาคนแรกแล้วกัน

            จุนมยอนนาก็จ้องมองลงมาสบตาจื่อเทาที่นอนหนุนตักอย่างตั้งอกตั้งใจ ผู้ใหญ่อะไรชอบทำหน้าตาน่ารักใส่เด็กอยู่เรื่อย จื่อเทาพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเด็กถึงชอบปีนเกลียวไปจีบรุ่นพี่กันนัก จื่อเทาจ้องรอยยิ้มบางเบาบนใบหน้าขาวกระจ่างแทบตาไม่กระพริบ

            ไม่อยากตามจีบอย่างนี้แล้ว ผมว่ามันไร้สาระ

            “ หื้อ? จะไปจีบคนอื่นแทนเหรอ?

            “ เปล่า...

            เขายืดตัวขโมยจุ๊บเบาๆ จากริมฝีปากนุ่มได้ตั้งหนึ่งครั้ง จุนมยอนนาชะงักไปเล็กน้อยแต่ไม่นานนักก็ตั้งตัวได้กลับมาอมยิ้มเหมือนเดิม

            แล้วยังไงล่ะ?

            เป็นแฟนกันมั้ยครับ?

           

            จื่อเทาน่ะไม่เด็กที่จะมีความรักแล้วนะ

 
 

            ผมไม่ใช่ผู้ชายที่ดีในตอนนี้ แต่ผมสาบานว่าจะโตขึ้นเป็นผู้ชายในแบบที่จุนมยอนนาต้องการ โตกว่านี้อีกหน่อยผมจะเป็นทุกอย่างให้จุนมยอนนาเลย ตอนนี้ผมอาจจะเด็กโตไม่พอ...แต่ขอสิทธิ์ดูแลจุนมยอนนาก่อนได้มั้ย?

            รอยยิ้มของจุนมยอนนาเป็นรอยยิ้มที่จื่อเทาชอบมากพอๆ กับรอยยิ้มของหม่ามี๊และแบคฮยอน เป็นรอยยิ้มที่เขาปรารถนาอยากจะให้มันคงอยู่บนใบหน้างดงามนั้นตลอดไป จื่อเทาส่งสายตาออดอ้อนขอร้องให้อีกคนยอมใจอ่อนตกลง เขาอยากทำหน้าที่แฟนที่ดีใจจะขาดแล้ว

            นี่จื่อเทา

            “ ห้ามปฏิเสธนะ

            “ เด็กโง่เอ๊ย ผู้ชายแบบที่ต้องการเนี่ยไม่อยากได้หรอก

            “ … ”

            อยากได้แค่ผู้ชายที่รักจุนมยอนก็พอ จะได้มั้ยล่ะ?

            จื่อเทายิ้มกว้าง มองใบหน้าจุนมยอนนาก้มลงมาก็ทำปากจู๋รอรับจูบหวานๆ อย่างสบายใจ กลิ่นหอมลอยฟุ้งรอบตัวกับสัมผัสอ่อนโยนบนริมฝีปากแทบจะพาจื่อเทาตัวลอยเลยล่ะ

            โตไวๆ นะเจ้าเด็กบ้า


 













#ฟิคพาโบ









คอมพ์เรามีปัญหาง่อวววว ยากต่อการอัพนิดหน่อย จัดหน้าไม่ดีก็ขอโทษนะ
อีกไม่กี่ตอนเราคงต้องบ๊ายบายความรักโง่ๆ แล้ว
ตอนนี้เลยหวานไปก่อน ตอนหน้าค่อยมามิ้งต่อกับฉากจุดจุดจุด(?)

ฟิคพาโบเราจะเปิดจองเร็วๆ นี้แหละค่ะ ขอเวลานิดนึง

(c)  Porcelain theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

1,666 ความคิดเห็น

  1. #1649 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 15:09
    ลักพาตัวลูกเจามาอีก น่ารักกกกก
    #1649
    0
  2. #1604 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 21:49
    งื้ออออออ
    #1604
    0
  3. #1533 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 15:01
    เทาโฮคบกันแล้วววววว ชานแบคคู่น่ารัก
    #1533
    0
  4. #1471 Amittarin (@leehana) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 12:57
    ง่าาาา มากไปแล้ว เขินมากไปแล้วว จะมุ้งมิ้งตามแบคแล้วน้าา เขินมากกกก ชานยอลแบบนี้มีขายที่ไหน ย๊าาา กืาหฟทพกแทปผ

    จื่อไม่เด็กแล้ววว 5555
    #1471
    0
  5. #1449 babemay (@maylovelovekz) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 20:02
    แบคมาเกาะเชจูแบบไม่รู้เรื่อง .... ละมาก็กามเล้ยชานยอลเอ้ย 5555555555555555555555555555555555555555555 แต่น่ารักจริงๆฮึ่ย ซ้อมฮันนีมูน .. 
    #1449
    0
  6. วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 19:21
    งื้อออออออ. ซ้อมฮันนีมูน~. หวานมากเกิ๊น 5555555. เทาโฮนี่ก็ลงเอยกันแล้ววววววว รอเทาโตแล้วแต่งเลยนะ 55555555
    #1342
    0
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #1252 fffreshyy (@fffreshyy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 15:23
    นัลร้ากกกก ละลายยย -///-
    #1252
    0
  9. #1251 littleluckyy (@beammykk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 06:45
    ชานยอลนี่หลงแฟนแบบไม่มีชื่อขั้นแล้วค่ะ ไม่ไหวแบบนี้ไม่ไหว
    #1251
    0
  10. #1250 Love.Exo.Sj.GrilY (@baitong-love) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 06:26
    ฟินนนนทุกคู่
    #1250
    0
  11. #1248 Fahgus (@fafah249) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 21:00
    โอยยยยยทำไมน่ารักจังเลยอยากได้ชานยอล ชานยอลมีขายไหม
    #1248
    0
  12. #1247 Delight.PN (@paew_nonticha) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 17:22
    แอร๊ยยยยย~ หวานกันทั้งสองคู่เลยน๊า ฟินค่าาาาา 55555 ใกล้จบแล้วเหรอ? ไม่อยากให้จบเลยง่า อยากอ่านเรื่องราวน่ารัก ๆ ของชานแบคต่อไปเรื่อย ๆ จัง // ชานยอลทำไมเป็นแฟนที่น่ารักแบบนี้ ดูดิ! พาแบคมาเกาะเชจูด้วยง่ะ ฮื่อ~ อิจฉาเบา ๆ >< 55555
    #1247
    0
  13. #1246 baboonnutty (@nutthippawan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 22:02
    โอ้ย อยากเปนซูโฮ ต้องทำยังไง???
    #1246
    0
  14. #1241 Dedy Kantamalai (@wifeparkchanyeol) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 22:58
    ง่อวว อัพละๆๆๆๆ น่ารักกกรักเลยย
    #1241
    0
  15. #1240 _k97qhx (@i-am-me) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 21:27
    จื่อเทาจุนมยอนนาาาาาา. อิจฉานะรู้ไหม-////-
    #1240
    0
  16. #1239 อิ อิ (@fds_513) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 02:53
    แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มาไม่ทันตอนกดโหวตรวมเล่ม เราโหวตรวมเล่มน้าาาาา
    ชานแบคมีความสุข เราก็มีความสุข รักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #1239
    0
  17. #1238 อุอิเอะ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 21:06
    โง้ยยยจื่อออ 
    #1238
    0
  18. #1236 vviez (@iamjaja) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 07:23
    เขินนนนนนนนนนนน -/////-
    #1236
    0
  19. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 00:17
    หวานไปอี๊กกกก ทั้งสองคู่เลย
    #1235
    0
  20. #1234 HunHan Forever (@poppy_likes) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 23:18
    เเละในที่สุดจื่อเทาของเราก็ประสบความสำเร็จเเล้ว *จุดพลุ* ><
    #1234
    0
  21. #1233 Bekoii_27 (@wannabeko_27) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 23:06
    ไม่จบได้มั้ย ไม่อยากให้จบเลยนะ ใจหายยย
    #1233
    0
  22. #1232 tukk (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 22:53
    อร๊ายยยยยย น้ำทะเลที่ว่าเค็มดูจืดไปเลยจ้าาาาา

    แบคฮยอนลูกโดนตาปาร์คหิ้วขึ้นเครื่องยังไม่รู้ตัวอีก น่ารักจริงๆๆๆ

    ตาปาร์คก็ละมุนเกิ้นนนน สุดท้ายมาทะเลได้เล่นน้ำรึยังเนี่ย คิคิ

    คู่พี่จุนกะน้องจือก็แหมๆๆๆๆๆๆๆ ไม่ค่อยเลยเลย ไม่หวานเลย คิคิ

    สุดท้ายนี้ รอไรท์รวมเล่มนะคะ จุ้บ

    ปล.รอสักเดือน ธค.ได้มั้ยคะไรท์รอเงินเดือนเค้าออกนิดนึงเนอะ

    #1232
    0
  23. #1231 isakup_ (@ploynim) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 21:52
    งื้ออออ ชานแบคเรื่องนี้แบบฆ่าเราได้เลย

    เขินจนจะระเบิดตัวเองแล้ว -/////////-
    #1231
    0
  24. #1230 `ตูดหมึก (@pangziiz7755) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 21:38
    แบคฮยอนกินอะไรทำไมน่ารักขนาดนี้ ใจสั่นแทนชานยอลเลยครับ
    #1230
    0
  25. #1229 หลงคนหูกางงง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 20:05
    งื้อออไม่ไหวแล้วจ้าาา

    ไม่รู้จะพิมอะไรดี

    คือมันดีไปหมดดด

    โฮกกก เขินนน

    บิดจนไม่รู้จะบิดไปไหนดี

    แง ชอบๆๆ ชอบทั้งเรื่อง

    ดีใจที่จะมีเล่ม

    เพราะเราอ่านเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ

    จะบ้ายบายเรื่องนี้แล้ว

    ต้องคิดถึงมากๆเลยยย
    #1229
    0